ಶ್ಲೋಕ (ಕನ್ನಡ)
ಯೇ ಮೇ ಮತಮಿದಂ ನಿತ್ಯಮನುತಿಷ್ಠಂತಿ ಮಾನವಾಃ।
ಶ್ರದ್ಧಾವಂತೋಽನಸೂಯಂತೋ ಮುಚ್ಯಂತೇ ತೇಽಪಿ ಕರ್ಮಭಿಃ ॥ 31 ॥
ಶ್ಲೋಕ (ದೇವನಾಗರಿ)
ये मे मतमिदं नित्यमनुतिष्ठन्ति मानवाः।
श्रद्धावन्तोऽनसूयन्तो मुच्यन्ते तेऽपि कर्मभिः ॥ 31 ॥
ಶ್ಲೋಕ (English IAST)
ye me matamidaṃ nityamanutiṣṭhanti mānavāḥ|
śraddhāvanto’nasūyanto mucyante te’pi karmabhiḥ || 31 ||
ಪದಶಃ ಅರ್ಥ
- ಯೇ (ये, ye) = ಯಾರು (those who)
- ಮೇ ಮತಮ್ ಇದಮ್ (मे मतम् इदम्, me matam idam) = ನನ್ನ ಈ ನಿಲುವನ್ನು (this view of mine)
- ನಿತ್ಯಮ್ ಅನುತಿಷ್ಠಂತಿ (नित्यम् अनुतिष्ठन्ति, nityam anutiṣṭhanti) = ಸದಾ ಅನುಸರಿಸುತ್ತಾರೋ (constantly follow)
- ಮಾನವಾಃ (मानवाः, mānavāḥ) = ಮನುಷ್ಯರು (human beings)
- ಶ್ರದ್ಧಾವಂತಃ (श्रद्धावन्तः, śraddhāvantaḥ) = ಶ್ರದ್ಧೆ ಉಳ್ಳವರಾಗಿ (with trust)
- ಅನಸೂಯಂತಃ (अनसूयन्तः, anasūyantaḥ) = ದೋಷ ಹುಡುಕದೆ (without finding fault)
- ಮುಚ್ಯಂತೇ ತೇ ಅಪಿ ಕರ್ಮಭಿಃ (मुच्यन्ते ते अपि कर्मभिः, mucyante te api karmabhiḥ) = ಅವರೂ ಕರ್ಮಗಳಿಂದ ಬಿಡುಗಡೆಯಾಗುತ್ತಾರೆ (they too are freed from actions)
ಸಂಪೂರ್ಣ ಅರ್ಥ (ಕನ್ನಡ)
ಶ್ರದ್ಧೆ ಉಳ್ಳವರಾಗಿ, ದೋಷ ಹುಡುಕದೆ, ನನ್ನ ಈ ನಿಲುವನ್ನು ಸದಾ ಅನುಸರಿಸುವ ಮನುಷ್ಯರು, ಅವರೂ ಕರ್ಮಗಳಿಂದ ಬಿಡುಗಡೆಯಾಗುತ್ತಾರೆ.
ಸಂಪೂರ್ಣ ಅರ್ಥ (ಇಂಗ್ಲಿಷ್)
Those human beings who constantly follow this view of mine, with trust and without finding fault, they too are freed from actions.
ಶ್ಲೋಕ 3.31ರ ವಿವರಣೆContext and commentary on verse 3.31
‘ಅನಸೂಯಂತಃ’ ಎಂಬ ಪದಕ್ಕೆ ಶ್ರೀಧರ ಸ್ವಾಮಿಗಳು ಒಂದು ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಚಿತ್ರ ಕೊಡುತ್ತಾರೆ: ‘ದುಃಖರೂಪವಾದ ಕರ್ಮದಲ್ಲಿ ಇವನು ನನ್ನನ್ನು ತೊಡಗಿಸುತ್ತಿದ್ದಾನೆ’ ಎಂದು ದೋಷ ಕಾಣದಿರುವುದು. ಶಂಕರಾಚಾರ್ಯರು ಅದನ್ನು ‘ಪರಮಗುರುವಾದ ವಾಸುದೇವನಲ್ಲಿ ಅಸೂಯೆ ಮಾಡದಿರುವುದು’ ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ.
Sridhara Swami gives anasuyantah a concrete picture: not looking for fault by thinking ‘he is pushing me into work that is nothing but suffering’. Shankara calls it not casting blame on Vasudeva, the supreme teacher.
ರಾಮಾನುಜಾಚಾರ್ಯರ ಓದು ಇಲ್ಲಿ ಗಮನಾರ್ಹವಾಗಿ ಉದಾರವಾದದ್ದು. ಅವರು ಮೂರು ಗುಂಪುಗಳನ್ನು ಕಾಣುತ್ತಾರೆ: ಈ ಶಾಸ್ತ್ರಾರ್ಥವನ್ನು ನಿಶ್ಚಯಿಸಿ ಆಚರಿಸುವವರು, ಆಚರಿಸದಿದ್ದರೂ ಶ್ರದ್ಧೆ ಇಟ್ಟವರು, ಮತ್ತು ಶ್ರದ್ಧೆ ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ‘ಇದು ಸಾಧ್ಯವೇ ಇಲ್ಲ’ ಎಂದು ದೋಷ ಹೇಳದವರು. ಈ ಮೂವರೂ ಬಿಡುಗಡೆ ಹೊಂದುತ್ತಾರೆ ಎಂಬುದು ಅವರ ಮಾತು. ಎರಡನೆಯ ಮತ್ತು ಮೂರನೆಯ ಗುಂಪಿನವರು ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದಲೂ ಅನಸೂಯೆಯಿಂದಲೂ ಪಾಪ ಕ್ಷೀಣವಾಗಿ, ಬೇಗನೆ ಈ ಶಾಸ್ತ್ರಾರ್ಥವನ್ನೇ ಆಚರಿಸಿ ಮುಕ್ತರಾಗುತ್ತಾರೆ.
Ramanuja’s reading here is remarkably generous. He sees three groups: those who settle on this teaching and practise it, those who do not practise it but have trust in it, and those who have no trust yet do not cavil by saying ‘such a teaching cannot be’. All three, he says, are freed. The second and third, their wrongdoing worn away by trust and by the absence of cavilling, soon come to practise this same teaching and are released.
ಮಧ್ವಾಚಾರ್ಯರು ಈ ಶ್ಲೋಕವನ್ನೂ ಮುಂದಿನದನ್ನೂ ಒಟ್ಟಿಗೆ ನೋಡಿ, ಜ್ಞಾನದ ಮೂಲಕವೇ ಈ ಬಿಡುಗಡೆ ಎಂದು ಒತ್ತಿ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಜ್ಞಾನವನ್ನು ದಾಟಿಸದೆ ಬೇರೆ ಯಾವ ಸಾಧನವೂ ಮುಕ್ತಿಗೆ ಒಯ್ಯುವುದಿಲ್ಲ ಎಂಬುದು ಅವರ ನಿಯಮ.
Madhva reads this verse with the next and presses that the release comes through knowledge. No other means carries anyone to liberation without passing through knowledge: that is his rule.
ಆಧಾರ: ಹಲವು ಮೂಲಗಳು. ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಕಾರರ ಅಭಿಪ್ರಾಯ ಭಿನ್ನವಾಗಿರುವಲ್ಲಿ ಎರಡೂ ಅರ್ಥಗಳನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದೇವೆ.
Sources: several. Where commentators differ, both readings are given here.
ಇಂದಿನ ಬದುಕಿಗೆFor life today
‘ಶ್ರದ್ಧೆ’ ಮತ್ತು ‘ದೋಷ ಹುಡುಕದಿರುವುದು’ ಎರಡೂ ಒಟ್ಟಿಗೆ ಬಂದಿರುವುದನ್ನು ಗಮನಿಸಬೇಕು. ಸಲಹೆಯನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳಲಾಗದಿದ್ದರೂ, ಕೊಟ್ಟವರ ಉದ್ದೇಶವನ್ನು ಶಂಕಿಸದಿರುವುದೇ ಇಲ್ಲಿನ ಎರಡನೆಯ ಗುಣ.
Notice that trust and the absence of fault-finding come together here. Even when one cannot accept the advice, not suspecting the motive of the person who gave it is the second quality being named.
ಚಿಕಿತ್ಸೆಯಲ್ಲಿ ಇದು ದೊಡ್ಡ ವ್ಯತ್ಯಾಸ ಮಾಡುತ್ತದೆ. ಪ್ರಶ್ನೆ ಕೇಳುವುದು ಮತ್ತು ಸಂಶಯಪಡುವುದು ಒಂದೇ ಅಲ್ಲ. ಪ್ರಶ್ನೆ ಕೇಳುವವರು ಮುಂದೆ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ, ಪ್ರತಿಯೊಂದರ ಹಿಂದೆಯೂ ಕೆಟ್ಟ ಉದ್ದೇಶ ಹುಡುಕುವವರು ಒಂದೇ ಜಾಗದಲ್ಲಿ ನಿಂತಿರುತ್ತಾರೆ.
In treatment this makes a large difference. Asking questions and being suspicious are not the same thing. The people who ask questions move forward. The people who look for a bad motive behind everything stay where they are.