ಬೆಣ್ಣೆಯ ಮಡಕೆ ಒಡೆದು ಓಡಿದ ಬಾಲಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಯಶೋದೆ ಹಿಡಿದು ಹಗ್ಗದಿಂದ ಒರಳಿಗೆ ಕಟ್ಟಿದಳು. ಹೊಟ್ಟೆಗೆ (ಉದರ) ಹಗ್ಗ (ದಾಮ) ಕಟ್ಟಿಸಿಕೊಂಡ ಅವನೇ ದಾಮೋದರ. ಈ ಎಂಟು ಶ್ಲೋಕಗಳು ಆ ದೃಶ್ಯವನ್ನು ಕಣ್ಣಮುಂದೆ ತಂದು, ಆ ಬಾಲರೂಪವೇ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಲಿ ಎಂದು ಬೇಡುತ್ತವೆ.
The child Krishna broke a pot of butter and ran, and Yashoda caught him and tied him to a mortar with a rope. He who had a rope (dama) round his belly (udara) is Damodara. These eight verses bring that scene before our eyes and pray that this child form may live in the mind.
ಕಾರ್ತಿಕ ಮಾಸವನ್ನು ದಾಮೋದರ ಮಾಸ ಎಂದೂ ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ. ಆ ತಿಂಗಳ ಪ್ರತಿ ಸಂಜೆ ದೀಪ ಹಚ್ಚಿ ಈ ಅಷ್ಟಕವನ್ನು ಹಾಡುವ ಪದ್ಧತಿ ಗೌಡೀಯ ವೈಷ್ಣವರಲ್ಲಿದೆ, ಇಸ್ಕಾನ್ ಮೂಲಕ ಅದು ಜಗತ್ತಿನ ಹಲವೆಡೆ ಹರಡಿದೆ.
The month of Kartika is also called Damodara month. Gaudiya Vaishnavas sing this ashtaka every evening of that month while offering lamps, and through ISKCON the custom has spread to many parts of the world.
ಪಾಠ (ಕನ್ನಡ)
ನಮಾಮೀಶ್ವರಂ ಸಚ್ಚಿದಾನಂದರೂಪಂ
ಲಸತ್ಕುಂಡಲಂ ಗೋಕುಲೇ ಭ್ರಾಜಮಾನಮ್ ।
ಯಶೋದಾಭಿಯೋಲೂಖಲಾದ್ಧಾವಮಾನಂ
ಪರಾಮೃಷ್ಟಮತ್ಯಂತತೋ ದ್ರುತ್ಯ ಗೋಪ್ಯಾ ॥ 1 ॥
ರುದಂತಂ ಮುಹುರ್ನೇತ್ರಯುಗ್ಮಂ ಮೃಜಂತಂ
ಕರಾಂಭೋಜಯುಗ್ಮೇನ ಸಾತಂಕನೇತ್ರಮ್ ।
ಮುಹುಃ ಶ್ವಾಸಕಂಪತ್ರಿರೇಖಾಂಕಕಂಠ
ಸ್ಥಿತಗ್ರೈವದಾಮೋದರಂ ಭಕ್ತಿಬದ್ಧಮ್ ॥ 2 ॥
ಇತೀದೃಕ್ ಸ್ವಲೀಲಾಭಿರಾನಂದಕುಂಡೇ
ಸ್ವಘೋಷಂ ನಿಮಜ್ಜಂತಮಾಖ್ಯಾಪಯಂತಮ್ ।
ತದೀಯೇಶಿತಜ್ಞೇಷು ಭಕ್ತೈರ್ಜಿತತ್ವಂ
ಪುನಃ ಪ್ರೇಮತಸ್ತಂ ಶತಾವೃತ್ತಿ ವಂದೇ ॥ 3 ॥
ವರಂ ದೇವ ಮೋಕ್ಷಂ ನ ಮೋಕ್ಷಾವಧಿಂ ವಾ
ನ ಚಾನ್ಯಂ ವೃಣೇಽಹಂ ವರೇಶಾದಪೀಹ ।
ಇದಂ ತೇ ವಪುರ್ನಾಥ ಗೋಪಾಲಬಾಲಂ
ಸದಾ ಮೇ ಮನಸ್ಯಾವಿರಾಸ್ತಾಂ ಕಿಮನ್ಯೈಃ ॥ 4 ॥
ಇದಂ ತೇ ಮುಖಾಂಭೋಜಮತ್ಯಂತನೀಲೈ
ರ್ವೃತಂ ಕುಂತಲೈಃ ಸ್ನಿಗ್ಧರಕ್ತೈಶ್ಚ ಗೋಪ್ಯಾ ।
ಮುಹುಶ್ಚುಂಬಿತಂ ಬಿಂಬರಕ್ತಾಧರಂ ಮೇ
ಮನಸ್ಯಾವಿರಾಸ್ತಾಮಲಂ ಲಕ್ಷಲಾಭೈಃ ॥ 5 ॥
ನಮೋ ದೇವ ದಾಮೋದರಾನಂತ ವಿಷ್ಣೋ
ಪ್ರಸೀದ ಪ್ರಭೋ ದುಃಖಜಾಲಾಬ್ಧಿಮಗ್ನಮ್ ।
ಕೃಪಾದೃಷ್ಟಿವೃಷ್ಟ್ಯಾತಿದೀನಂ ಬತಾನು
ಗೃಹಾಣೇಶ ಮಾಮಜ್ಞಮೇಧ್ಯಕ್ಷಿದೃಶ್ಯಃ ॥ 6 ॥
ಕುವೇರಾತ್ಮಜೌ ಬದ್ಧಮೂರ್ತ್ಯೈವ ಯದ್ವತ್
ತ್ವಯಾ ಮೋಚಿತೌ ಭಕ್ತಿಭಾಜೌ ಕೃತೌ ಚ ।
ತಥಾ ಪ್ರೇಮಭಕ್ತಿಂ ಸ್ವಕಾಂ ಮೇ ಪ್ರಯಚ್ಛ
ನ ಮೋಕ್ಷೇ ಗ್ರಹೋ ಮೇಽಸ್ತಿ ದಾಮೋದರೇಹ ॥ 7 ॥
ನಮಸ್ತೇಽಸ್ತು ದಾಮ್ನೇ ಸ್ಫುರದ್ದೀಪ್ತಿಧಾಮ್ನೇ
ತ್ವದೀಯೋದರಾಯಾಥ ವಿಶ್ವಸ್ಯ ಧಾಮ್ನೇ ।
ನಮೋ ರಾಧಿಕಾಯೈ ತ್ವದೀಯಪ್ರಿಯಾಯೈ
ನಮೋಽನಂತಲೀಲಾಯ ದೇವಾಯ ತುಭ್ಯಮ್ ॥ 8 ॥
ದೇವನಾಗರಿ ಲಿಪಿಯಲ್ಲಿ ಪಾಠText in Devanagari
नमामीश्वरं सच्चिदानंदरूपं
लसत्कुंडलं गोकुले भ्राजमानम् ।
यशोदाभियोलूखलाद्धावमानं
परामृष्टमत्यंततो द्रुत्य गोप्या ॥ 1 ॥
रुदंतं मुहुर्नेत्रयुग्मं मृजंतं
करांभोजयुग्मेन सातंकनेत्रम् ।
मुहुः श्वासकंपत्रिरेखांककंठ
स्थितग्रैवदामोदरं भक्तिबद्धम् ॥ 2 ॥
इतीदृक् स्वलीलाभिरानंदकुंडे
स्वघोषं निमज्जंतमाख्यापयंतम् ।
तदीयेशितज्ञेषु भक्तैर्जितत्वं
पुनः प्रेमतस्तं शतावृत्ति वंदे ॥ 3 ॥
वरं देव मोक्षं न मोक्षावधिं वा
न चान्यं वृणेऽहं वरेशादपीह ।
इदं ते वपुर्नाथ गोपालबालं
सदा मे मनस्याविरास्तां किमन्यैः ॥ 4 ॥
इदं ते मुखांभोजमत्यंतनीलै
र्वृतं कुंतलैः स्निग्धरक्तैश्च गोप्या ।
मुहुश्चुंबितं बिंबरक्ताधरं मे
मनस्याविरास्तामलं लक्षलाभैः ॥ 5 ॥
नमो देव दामोदरानंत विष्णो
प्रसीद प्रभो दुःखजालाब्धिमग्नम् ।
कृपादृष्टिवृष्ट्यातिदीनं बतानु
गृहाणेश मामज्ञमेध्यक्षिदृश्यः ॥ 6 ॥
कुवेरात्मजौ बद्धमूर्त्यैव यद्वत्
त्वया मोचितौ भक्तिभाजौ कृतौ च ।
तथा प्रेमभक्तिं स्वकां मे प्रयच्छ
न मोक्षे ग्रहो मेऽस्ति दामोदरेह ॥ 7 ॥
नमस्तेऽस्तु दाम्ने स्फुरद्दीप्तिधाम्ने
त्वदीयोदरायाथ विश्वस्य धाम्ने ।
नमो राधिकायै त्वदीयप्रियायै
नमोऽनंतलीलाय देवाय तुभ्यम् ॥ 8 ॥
IAST ಲಿಪ್ಯಂತರದಲ್ಲಿ ಪಾಠText in IAST transliteration
namāmīśvaraṃ saccidānaṃdarūpaṃ
lasatkuṃḍalaṃ gokule bhrājamānam |
yaśodābhiyolūkhalāddhāvamānaṃ
parāmṛṣṭamatyaṃtato drutya gopyā || 1 ||
rudaṃtaṃ muhurnetrayugmaṃ mṛjaṃtaṃ
karāṃbhojayugmena sātaṃkanetram |
muhuḥ śvāsakaṃpatrirekhāṃkakaṃṭha
sthitagraivadāmodaraṃ bhaktibaddham || 2 ||
itīdṛk svalīlābhirānaṃdakuṃḍe
svaghoṣaṃ nimajjaṃtamākhyāpayaṃtam |
tadīyeśitajñeṣu bhaktairjitatvaṃ
punaḥ prematastaṃ śatāvṛtti vaṃde || 3 ||
varaṃ deva mokṣaṃ na mokṣāvadhiṃ vā
na cānyaṃ vṛṇe’haṃ vareśādapīha |
idaṃ te vapurnātha gopālabālaṃ
sadā me manasyāvirāstāṃ kimanyaiḥ || 4 ||
idaṃ te mukhāṃbhojamatyaṃtanīlai
rvṛtaṃ kuṃtalaiḥ snigdharaktaiśca gopyā |
muhuścuṃbitaṃ biṃbaraktādharaṃ me
manasyāvirāstāmalaṃ lakṣalābhaiḥ || 5 ||
namo deva dāmodarānaṃta viṣṇo
prasīda prabho duḥkhajālābdhimagnam |
kṛpādṛṣṭivṛṣṭyātidīnaṃ batānu
gṛhāṇeśa māmajñamedhyakṣidṛśyaḥ || 6 ||
kuverātmajau baddhamūrtyaiva yadvat
tvayā mocitau bhaktibhājau kṛtau ca |
tathā premabhaktiṃ svakāṃ me prayaccha
na mokṣe graho me’sti dāmodareha || 7 ||
namaste’stu dāmne sphuraddīptidhāmne
tvadīyodarāyātha viśvasya dhāmne |
namo rādhikāyai tvadīyapriyāyai
namo’naṃtalīlāya devāya tubhyam || 8 ||
ಶ್ಲೋಕಗಳ ಅರ್ಥ
- 1 ಸಚ್ಚಿದಾನಂದವೇ ರೂಪವಾದ, ಹೊಳೆಯುವ ಕುಂಡಲಗಳ, ಗೋಕುಲದಲ್ಲಿ ಬೆಳಗುವ ಈಶ್ವರನಿಗೆ ನಮಿಸುತ್ತೇನೆ. ಯಶೋದೆಯ ಭಯದಿಂದ ಒರಳಿನ ಮೇಲಿಂದ ಹಾರಿ ಓಡುತ್ತಿದ್ದ ಅವನನ್ನು, ಬೆನ್ನಟ್ಟಿ ಬಹಳ ವೇಗವಾಗಿ ಓಡಿಬಂದ ಆ ಗೋಪಿ ಹಿಂದಿನಿಂದ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡಳು.
I bow to the Lord whose form is being, awareness and bliss, with gleaming earrings, shining in Gokula. Afraid of Yashoda, he jumped down from the mortar and ran, and the gopi, running after him at great speed, caught him from behind. - 2 ಅವನು ಅಳುತ್ತಿದ್ದಾನೆ, ಕಮಲದಂತಹ ಎರಡು ಕೈಗಳಿಂದ ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಉಜ್ಜಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದಾನೆ, ಅವನ ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ಭಯ. ಬಿಕ್ಕಳಿಕೆಯಿಂದ ನಡುಗುವ, ಮೂರು ಗೆರೆಗಳಿರುವ ಅವನ ಕೊರಳಿನಲ್ಲಿ ಹಾರ ತೂಗುತ್ತಿದೆ. ಹೊಟ್ಟೆಗೆ ಹಗ್ಗ ಕಟ್ಟಿಸಿಕೊಂಡ, ತಾಯಿಯ ಭಕ್ತಿಗೆ ಕಟ್ಟುಬಿದ್ದ ಆ ದಾಮೋದರನಿಗೆ ನಮಿಸುತ್ತೇನೆ.
He is crying, rubbing his eyes again and again with his two lotus hands, his eyes full of fear. On his throat, marked with three lines and trembling with sobs, a necklace hangs. I bow to that Damodara, tied by a rope round his belly, bound by his mother’s devotion. - 3 ಇಂತಹ ತನ್ನ ಬಾಲಲೀಲೆಗಳಿಂದ ಅವನು ತನ್ನ ಗೋಕುಲವನ್ನು ಆನಂದದ ಕೊಳದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿಸುತ್ತಾನೆ. ತನ್ನ ಪ್ರಭುತ್ವವನ್ನು ಬಲ್ಲವರಿಗೆ, ತಾನು ಭಕ್ತರಿಗೆ ಸೋತವನು ಎಂದು ಸಾರುತ್ತಾನೆ. ಅಂತಹ ಪ್ರಭುವಿಗೆ ಪ್ರೇಮದಿಂದ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ನೂರು ಬಾರಿ ವಂದಿಸುತ್ತೇನೆ.
By such childhood play he plunges his own cowherd village into a pool of joy. To those who know his lordship he declares that he is won over by his devotees. To that Lord I bow with love, again and again, a hundred times. - 4 ದೇವನೇ, ವರ ಕೊಡುವವರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ನಿನ್ನಿಂದಲೂ ನಾನು ಮೋಕ್ಷವನ್ನಾಗಲಿ, ಮೋಕ್ಷದ ಕೊನೆಯ ಎಲ್ಲೆಯಾದ ವೈಕುಂಠವನ್ನಾಗಲಿ, ಬೇರೆ ಯಾವ ವರವನ್ನಾಗಲಿ ಇಲ್ಲಿ ಕೇಳುವುದಿಲ್ಲ. ನಾಥನೇ, ಗೋಪಾಲಬಾಲನಾದ ನಿನ್ನ ಈ ರೂಪ ನನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಸದಾ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳಲಿ. ಬೇರೆ ಏನು ತಾನೆ ಬೇಕು?
O Lord, even from you, the best of all who grant boons, I ask here neither liberation, nor Vaikuntha, the farthest reach of liberation, nor any other boon. O Master, may this form of yours as the little cowherd boy always appear in my mind. What need have I of anything else? - 5 ಅತಿ ಕಪ್ಪಾದ, ನುಣುಪಾದ, ಕೆಂಪು ಛಾಯೆಯ ಗುಂಗುರು ಕೂದಲು ಸುತ್ತುವರಿದ, ಗೋಪಿ ಯಶೋದೆ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಮುತ್ತಿಡುವ, ತೊಂಡೆಹಣ್ಣಿನಂತೆ ಕೆಂಪು ತುಟಿಗಳ ನಿನ್ನ ಈ ಕಮಲಮುಖ ನನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳಲಿ. ಲಕ್ಷಾಂತರ ಬೇರೆ ಲಾಭಗಳು ನನಗೆ ಬೇಡ.
May this lotus face of yours appear in my mind: framed by very dark, glossy, reddish curls, kissed again and again by the gopi Yashoda, with lips red as the bimba fruit. I want none of a hundred thousand other gains. - 6 ದೇವನೇ, ದಾಮೋದರನೇ, ಅನಂತನೇ, ವಿಷ್ಣುವೇ, ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ಪ್ರಭುವೇ, ಪ್ರಸನ್ನನಾಗು. ದುಃಖಗಳ ಬಲೆಯೆಂಬ ಕಡಲಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿರುವ, ಅತಿ ದೀನನಾದ, ಅಜ್ಞಾನಿಯಾದ ನನ್ನನ್ನು ನಿನ್ನ ಕೃಪಾದೃಷ್ಟಿಯ ಮಳೆಯಿಂದ ಅನುಗ್ರಹಿಸು. ಈಶನೇ, ನನ್ನ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಕಾಣಿಸಿಕೊ.
Salutations to you, O Lord, Damodara, Ananta, Vishnu. Be gracious, O Master. I am sunk in an ocean that is a net of sorrows, wretched and ignorant: shower me with the rain of your merciful glance and take me in. O Lord, become visible to my eyes. - 7 ಒರಳಿಗೆ ಕಟ್ಟಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದ ರೂಪದಲ್ಲಿಯೇ ನೀನು ಕುಬೇರನ ಇಬ್ಬರು ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡಿ ಭಕ್ತರನ್ನಾಗಿಸಿದೆ. ಹಾಗೆಯೇ ನನಗೂ ನಿನ್ನ ಪ್ರೇಮಭಕ್ತಿಯನ್ನು ಕೊಡು. ದಾಮೋದರನೇ, ಮೋಕ್ಷದಲ್ಲಿ ನನಗೆ ಆಸಕ್ತಿಯಿಲ್ಲ. ನಾರದರ ಶಾಪದಿಂದ ಎರಡು ಅರ್ಜುನ ಮರಗಳಾಗಿದ್ದ ನಳಕೂಬರ ಮಣಿಗ್ರೀವರು, ಕೃಷ್ಣ ಒರಳನ್ನು ಎಳೆದು ಮರಗಳನ್ನು ಉರುಳಿಸಿದಾಗ ಬಿಡುಗಡೆಯಾದರು.
Just as, while still tied up, you freed the two sons of Kubera and made them your devotees, so give me loving devotion to you. O Damodara, I have no craving for liberation. Nalakuvara and Manigriva, turned into two arjuna trees by Narada’s curse, were freed when Krishna dragged the mortar between them and toppled the trees. - 8 ಬೆಳಗುವ ಕಾಂತಿಯ ನೆಲೆಯಾದ ನಿನ್ನ ಹಗ್ಗಕ್ಕೆ ನಮಸ್ಕಾರ, ಇಡೀ ವಿಶ್ವಕ್ಕೆ ನೆಲೆಯಾದ ನಿನ್ನ ಹೊಟ್ಟೆಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ನಿನ್ನ ಪ್ರಿಯೆಯಾದ ರಾಧಿಕೆಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ಅನಂತ ಲೀಲೆಗಳ ದೇವನಾದ ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.
Salutations to your rope, abode of shining radiance, and to your belly, the abode of the whole universe. Salutations to Radhika, your beloved. Salutations to you, the Lord of endless play.
ಈ ಸ್ತೋತ್ರದ ಬಗ್ಗೆAbout this hymn
ಈ ಅಷ್ಟಕ ಪದ್ಮಪುರಾಣದ್ದು ಎಂದು ಕೊನೆಯ ಸೂಚನೆ ಹೇಳುತ್ತದೆ. ನಾರದ ಮತ್ತು ಶೌನಕರೊಡನೆ ನಡೆದ ಸಂವಾದದಲ್ಲಿ ಸತ್ಯವ್ರತ ಮುನಿ ಇದನ್ನು ಹಾಡಿದರು ಎಂದು ಗೌಡೀಯ ವೈಷ್ಣವ ಪರಂಪರೆ ಹೇಳುತ್ತದೆ. ಅದಲ್ಲದೆ ಸನಾತನ ಗೋಸ್ವಾಮಿಗಳು ಇದಕ್ಕೆ “ದಿಗ್ದರ್ಶಿನೀ” ಎಂಬ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನ ಬರೆದಿದ್ದಾರೆ. ಕಾರ್ತಿಕ ಮಾಸದ ಸಂಜೆಗಳಲ್ಲಿ ದೀಪ ಹಚ್ಚಿ ಇದನ್ನು ಹಾಡುವ ಪದ್ಧತಿ ಆ ಪರಂಪರೆಯಿಂದ ಬಂದದ್ದು.
The colophon places this ashtaka in the Padma Purana. Gaudiya Vaishnava tradition says the sage Satyavrata sang it in a conversation with Narada and Shaunaka. Sanatana Gosvami wrote a commentary on it called Dig-darshini. The custom of singing it with lamps on the evenings of Kartika comes from that tradition.
ಕಥೆ ಭಾಗವತದ ಹತ್ತನೆಯ ಸ್ಕಂಧದ 9 ಮತ್ತು 10ನೇ ಅಧ್ಯಾಯಗಳಲ್ಲಿದೆ. ಬಾಲಕೃಷ್ಣ ಬೆಣ್ಣೆಯ ಮಡಕೆ ಒಡೆದು ಯಶೋದೆಯಿಂದ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಂಡು ಓಡುತ್ತಾನೆ, ಅವಳು ಹಿಡಿದು ಹಗ್ಗದಿಂದ ಒರಳಿಗೆ ಕಟ್ಟುತ್ತಾಳೆ. ಒರಳನ್ನು ಎಳೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗಿ ಎರಡು ಅರ್ಜುನ ಮರಗಳ ನಡುವೆ ಸಿಕ್ಕಿಸಿ ಉರುಳಿಸುತ್ತಾನೆ, ಮರಗಳಾಗಿದ್ದ ಕುಬೇರನ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಬಿಡುಗಡೆಯಾಗುತ್ತದೆ (ಶ್ಲೋಕ 7). ಛಂದಸ್ಸು ಭುಜಂಗಪ್ರಯಾತ.
The story is in the Bhagavata, tenth book, chapters 9 and 10. The child Krishna breaks the butter pot and runs from Yashoda, who catches him and ties him to a mortar with a rope. He drags the mortar off, wedges it between two arjuna trees and topples them, and Kubera’s sons, who had been those trees, are set free (verse 7). The metre is bhujangaprayata.
4ನೇ ಶ್ಲೋಕ ಈ ಅಷ್ಟಕದ ಹೃದಯ ಎಂದು ಭಕ್ತರು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ: ಮೋಕ್ಷವೂ ವೈಕುಂಠವೂ ಬೇಡ, ಗೋಕುಲದ ಬಾಲಕನ ರೂಪ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿದ್ದರೆ ಸಾಕು. 8ನೇ ಶ್ಲೋಕದಲ್ಲಿ ರಾಧೆಗೆ ನಮಸ್ಕಾರವಿದೆ. ಭಾಗವತದ ಈ ಕಥೆಯಲ್ಲಿ ರಾಧೆಯ ಹೆಸರಿಲ್ಲ, ಅವಳ ಉಲ್ಲೇಖ ಈ ಸ್ತೋತ್ರ ಬೆಳೆದ ಗೌಡೀಯ ಪರಿಸರವನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತದೆ.
Devotees call verse 4 the heart of the ashtaka: neither liberation nor Vaikuntha, only the form of the cowherd child in the mind. Verse 8 bows to Radha. Her name does not appear in the Bhagavata’s telling of this story, and its presence here reflects the Gaudiya setting in which the hymn is cherished.
ನಾವು ಸ್ತೋತ್ರನಿಧಿ ಪಾಠವನ್ನು ಬಳಸಿದ್ದೇವೆ, ಕೆಲವು ಕಡೆ ಪ್ರಚಲಿತ ಪಾಠಕ್ಕೆ ತಿದ್ದಿದ್ದೇವೆ: 3ನೇ ಶ್ಲೋಕದಲ್ಲಿ “ತದೀಯೇಶಿತಜ್ಞೇಷು”, 4ರಲ್ಲಿ “ವರೇಶಾದಪೀಹ”, 5ರಲ್ಲಿ “ಬಿಂಬರಕ್ತಾಧರಂ”, 7ರಲ್ಲಿ “ಸ್ವಕಾಂ”. 2ನೇ ಶ್ಲೋಕದ “…ಕಂಠಸ್ಥಿತಗ್ರೈವದಾಮೋದರಂ” ಒಂದೇ ಸಮಾಸವಾಗಿ ಓದುವಂತೆ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದೇವೆ. 1ನೇ ಶ್ಲೋಕದ “ಪರಾಮೃಷ್ಟಮತ್ಯಂತತೋ ದ್ರುತ್ಯ” ಎಂಬುದನ್ನು “ಬಹಳ ವೇಗವಾಗಿ ಓಡಿಬಂದು ಹಿಂದಿನಿಂದ ಹಿಡಿದ” ಎಂದು ಅರ್ಥೈಸಿದ್ದೇವೆ. ಕೆಲವು ಆವೃತ್ತಿಗಳು ಅದನ್ನು “ಪರಾಮೃಷ್ಟಮತ್ಯಂ ತತೋ” ಎಂದು ಬೇರ್ಪಡಿಸುತ್ತವೆ.
We use the Stotranidhi text, corrected in a few places to the standard reading: “tadiyeshitajneshu” in verse 3, “vareshadapiha” in verse 4, “bimbaraktadharam” in verse 5, and “svakam” in verse 7. In verse 2 we join “…kanthasthitagraivadamodaram” so that it reads as one compound. In verse 1 we take “paramrshtamatyantato drutya” as “caught from behind by her who ran after him very fast”. Some editions divide it as “paramrshtamatyam tato”.
ಆಧಾರ: ಹಲವು ಮೂಲಗಳು. ಆವೃತ್ತಿಗಳು ಭಿನ್ನವಾಗಿರುವಲ್ಲಿ ಅದನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಸೂಚಿಸಿದ್ದೇವೆ. · Sources: several. Where readings differ, the difference is noted here.
ಇಂದಿನ ಬದುಕಿಗೆFor life today
ಸಂಜೆ ಶಾಲೆಯ ಗೇಟಿನ ಬಳಿ ಮಕ್ಕಳಿಗಾಗಿ ಕಾಯುವ ತಂದೆತಾಯಿಯರ ಕಣ್ಣುಗಳು ಓಡಿ ಬರುವ ಆ ಪುಟ್ಟ ಮುಖವನ್ನೇ ಹುಡುಕುತ್ತಿರುತ್ತವೆ. 4ನೇ ಶ್ಲೋಕದ ಭಕ್ತನೂ ಹೀಗೆಯೇ ದೊಡ್ಡ ವರಗಳನ್ನು ಬದಿಗಿಟ್ಟು ಒಂದು ಪ್ರೀತಿಯ ರೂಪವನ್ನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಲು ಬಯಸುತ್ತಾನೆ.
Parents waiting at a school gate in the evening have eyes only for one small face running towards them. The devotee of verse 4 is much the same, setting the great boons aside and asking only to keep one beloved form in the mind.
ಯಶೋದೆ ಕಟ್ಟಿದ್ದು ಸಿಟ್ಟಿನ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ, ಆದರೆ ಆ ಹಗ್ಗದ ಹಿಂದೆ ಇದ್ದದ್ದು ಕಾಳಜಿ. ದಿನನಿತ್ಯದ ಸಣ್ಣ ಗದರಿಕೆಗಳ ಹಿಂದೆಯೂ ಅನೇಕ ಬಾರಿ ಇಂತಹದೇ ಪ್ರೀತಿ ಇರುತ್ತದೆ.
Yashoda tied him in a moment of exasperation, but behind the rope was care. Behind the small scoldings of everyday life, too, there is often the same love.