ಶ್ಲೋಕ (ಕನ್ನಡ)
ಮಾಮುಪೇತ್ಯ ಪುನರ್ಜನ್ಮ ದುಃಖಾಲಯಮಶಾಶ್ವತಮ್।
ನಾಪ್ನುವಂತಿ ಮಹಾತ್ಮಾನಃ ಸಂಸಿದ್ಧಿಂ ಪರಮಾಂ ಗತಾಃ ॥ 15 ॥
ಶ್ಲೋಕ (ದೇವನಾಗರಿ)
मामुपेत्य पुनर्जन्म दुःखालयमशाश्वतम्।
नाप्नुवन्ति महात्मानः संसिद्धिं परमां गताः ॥ 15 ॥
ಶ್ಲೋಕ (English IAST)
māmupetya punarjanma duḥkhālayamaśāśvatam|
nāpnuvanti mahātmānaḥ saṃsiddhiṃ paramāṃ gatāḥ || 15 ||
ಪದಶಃ ಅರ್ಥ
- ಮಾಮ್ ಉಪೇತ್ಯ (माम् उपेत्य, mām upetya) = ನನ್ನನ್ನು ಸೇರಿದ ಮೇಲೆ (having come to me)
- ಪರಮಾಂ ಸಂಸಿದ್ಧಿಂ ಗತಾಃ ಮಹಾತ್ಮಾನಃ (परमां संसिद्धिं गताः महात्मानः, paramāṃ saṃsiddhiṃ gatāḥ mahātmānaḥ) = ಪರಮ ಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ಪಡೆದ ಮಹಾತ್ಮರು (the great souls who have reached the highest perfection)
- ದುಃಖಾಲಯಮ್ ಅಶಾಶ್ವತಂ ಪುನರ್ಜನ್ಮ (दुःखालयम् अशाश्वतं पुनर्जन्म, duḥkhālayam aśāśvataṃ punarjanma) = ದುಃಖದ ಮನೆಯಾದ, ಸ್ಥಿರವಲ್ಲದ ಮರುಹುಟ್ಟನ್ನು (rebirth, the home of sorrow and impermanent)
- ನ ಆಪ್ನುವಂತಿ (न आप्नुवन्ति, na āpnuvanti) = ಪಡೆಯುವುದಿಲ್ಲ (do not undergo)
ಸಂಪೂರ್ಣ ಅರ್ಥ (ಕನ್ನಡ)
ಪರಮ ಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ಪಡೆದ ಮಹಾತ್ಮರು ನನ್ನನ್ನು ಸೇರಿದ ಮೇಲೆ, ದುಃಖದ ಮನೆಯಾದ, ಸ್ಥಿರವಲ್ಲದ ಮರುಹುಟ್ಟನ್ನು ಮತ್ತೆ ಪಡೆಯುವುದಿಲ್ಲ.
ಸಂಪೂರ್ಣ ಅರ್ಥ (ಇಂಗ್ಲಿಷ್)
Having come to me, the great souls who have reached the highest perfection do not return to rebirth, which is the home of sorrow and impermanent.
ಶ್ಲೋಕ 8.15ರ ವಿವರಣೆContext and commentary on verse 8.15
‘ದುಃಖಾಲಯ’, ದುಃಖದ ಮನೆ ಎಂಬ ಪದ ಹುಟ್ಟಿನ ಬಗ್ಗೆ ಗೀತೆಯ ಅತ್ಯಂತ ಕಟುವಾದ ವರ್ಣನೆಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು. ಶಂಕರಾಚಾರ್ಯರು ಅದನ್ನು ಮೂರು ಬಗೆಯ ದುಃಖಗಳು ನೆಲೆಸುವ ಸ್ಥಾನ ಎಂದು ಬಿಡಿಸುತ್ತಾರೆ: ತನ್ನ ದೇಹ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ, ಇತರ ಜೀವಿಗಳಿಂದ ಮತ್ತು ಪ್ರಕೃತಿಯ ಶಕ್ತಿಗಳಿಂದ ಬರುವ ದುಃಖಗಳು. ‘ಅಶಾಶ್ವತ’ ಎಂದರೆ ಅದು ದುಃಖದ ಮನೆ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ಅದರ ರೂಪವೂ ಸ್ಥಿರವಲ್ಲ.
‘Duhkhalaya’, the home of sorrow, is among the Gita’s harshest descriptions of birth. Shankara explains it as the place where three kinds of sorrow dwell: those that arise from one’s own body and mind, from other beings, and from the forces of nature. ‘Ashashvata’ means that it is not only a home of sorrow but also unstable in its very form.
ರಾಮಾನುಜಾಚಾರ್ಯರು ‘ಮಹಾತ್ಮ’ರನ್ನು ಮತ್ತೆ ಹಿಂದಿನ ಅಧ್ಯಾಯದ ಜ್ಞಾನಿಯ ಜೊತೆ ಜೋಡಿಸುತ್ತಾರೆ: ಭಗವಂತನ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ಇದ್ದಂತೆ ತಿಳಿದು, ಅವನಿಲ್ಲದೆ ತಮ್ಮನ್ನು ಹಿಡಿದಿಡಲಾರದವರು. ಮಧ್ವಾಚಾರ್ಯರಿಗೆ ಇದು ಭಗವತ್ಪ್ರಾಪ್ತಿಯ ಸ್ತುತಿ. ಅವರು ಪರಮ ಸಿದ್ಧಿ ಪಡೆದಿರುವುದೇ ಮರಳದಿರುವುದಕ್ಕೆ ಕಾರಣ.
Ramanuja again connects the ‘great souls’ with the wise one of the previous chapter: those who know the Lord’s nature as it is and cannot sustain themselves without him. For Madhva this is praise of attaining the Lord; that they have reached the highest perfection is itself the reason they do not return.
ಆಧಾರ: ಹಲವು ಮೂಲಗಳು. ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಕಾರರ ಅಭಿಪ್ರಾಯ ಭಿನ್ನವಾಗಿರುವಲ್ಲಿ ಎರಡೂ ಅರ್ಥಗಳನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದೇವೆ.
Sources: several. Where commentators differ, both readings are given here.
ಇಂದಿನ ಬದುಕಿಗೆFor life today
‘ಹುಟ್ಟೇ ದುಃಖದ ಮನೆ’ ಎಂಬ ಮಾತು ಮೊದಲಿಗೆ ನಿರಾಶಾವಾದದಂತೆ ಕೇಳಿಸಬಹುದು. ಆದರೆ ರೋಗ, ಮುಪ್ಪು, ಅಗಲಿಕೆಗಳು ಹುಟ್ಟಿದ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರನ್ನೂ ಒಂದಲ್ಲ ಒಂದು ದಿನ ಮುಟ್ಟುತ್ತವೆ ಎಂಬುದು ವೈದ್ಯರಿಗೆ ದಿನನಿತ್ಯದ ಸತ್ಯ.
‘Birth itself is a home of sorrow’ may sound pessimistic at first. But that illness, old age and parting touch everyone who is born, sooner or later, is an everyday truth for doctors.
ಈ ಸತ್ಯವನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಬದುಕನ್ನು ದ್ವೇಷಿಸುವುದಲ್ಲ. ಅದನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡವರು ಇತರರ ನೋವಿನ ಬಗ್ಗೆ ಹೆಚ್ಚು ಮೃದುವಾಗುವುದನ್ನು ಕಾಣಬಹುದು.
Accepting this truth is not the same as hating life. Those who accept it can often be seen growing gentler towards the pain of others.