ಭಗವದ್ಗೀತೆ 4.1 ಅರ್ಥ: ಇಮಂ ವಿವಸ್ವತೇ ಯೋಗಂ

ನಾಲ್ಕನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯ ಒಂದು ವಂಶಾವಳಿಯಿಂದ ಶುರುವಾಗುತ್ತದೆ. ಹಿಂದಿನ ಎರಡು ಅಧ್ಯಾಯಗಳಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದ ಕರ್ಮಯೋಗ ಮತ್ತು ಜ್ಞಾನಯೋಗವನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಅದರ ಪರಂಪರೆಯ ಮೂಲಕ ಹೊಗಳಲಾಗುತ್ತಿದೆ ಎಂದು ಶ್ರೀಧರ ಸ್ವಾಮಿಗಳು ಗುರುತಿಸುತ್ತಾರೆ. ವಿವಸ್ವಂತ ಸೂರ್ಯ, ಮನು ಅವನ ಮಗ, ಇಕ್ಷ್ವಾಕು ಮನುವಿನ ಮಗ ಮತ್ತು ಸೂರ್ಯವಂಶದ ಮೊದಲ ರಾಜ.

The fourth chapter opens with a lineage. Sridhara Swami notes that the karma yoga and jnana yoga taught in the previous two chapters are here being praised through their tradition. Vivasvan is the Sun, Manu his son, and Ikshvaku Manu’s son and the first king of the solar dynasty.

ಶಂಕರಾಚಾರ್ಯರ ಪ್ರಕಾರ ‘ಈ ಯೋಗ’ ಎಂದರೆ ಎರಡು ಅಧ್ಯಾಯಗಳಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದ ಯೋಗವೇ. ಸೃಷ್ಟಿಯ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಅದನ್ನು ಸೂರ್ಯನಿಗೆ ಕೊಟ್ಟದ್ದು ಜಗತ್ತನ್ನು ಕಾಪಾಡುವ ಕ್ಷತ್ರಿಯರಿಗೆ ಬಲ ಕೊಡಲು. ಆ ಯೋಗಬಲದಿಂದ ಅವರು ಬ್ರಾಹ್ಮಣ್ಯವನ್ನೂ, ಅದರ ಮೂಲಕ ಜಗತ್ತನ್ನೂ ಕಾಪಾಡಲು ಸಮರ್ಥರಾಗುತ್ತಾರೆ. ‘ಅವ್ಯಯ’ ಏಕೆಂದರೆ ಅದರ ಫಲವಾದ ಮೋಕ್ಷ ಎಂದಿಗೂ ನಾಶವಾಗುವುದಿಲ್ಲ.

For Shankara, ‘this yoga’ is the very yoga of the last two chapters. It was given to the Sun at the start of creation to strengthen the kshatriyas who protect the world; with that strength they are able to protect the Brahmanical order, and through it the world. It is ‘imperishable’ because its fruit, liberation, never perishes.

ರಾಮಾನುಜಾಚಾರ್ಯರು ಇಲ್ಲಿ ಒಂದು ತಪ್ಪು ತಿಳಿವಳಿಕೆಯನ್ನು ಮೊದಲೇ ತಡೆಯುತ್ತಾರೆ. ಈ ಯೋಗವನ್ನು ಈಗ ಕೇವಲ ಅರ್ಜುನನನ್ನು ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಹುರಿದುಂಬಿಸಲು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ ಎಂದು ಭಾವಿಸಬಾರದು. ಮನ್ವಂತರದ ಆರಂಭದಲ್ಲೇ ಇಡೀ ಜಗತ್ತಿನ ಉದ್ಧಾರಕ್ಕಾಗಿ, ಮೋಕ್ಷದ ಸಾಧನವಾಗಿ, ಭಗವಂತನೇ ಇದನ್ನು ವಿವಸ್ವಂತನಿಗೆ ಕೊಟ್ಟನು.

Ramanuja heads off a misunderstanding at once. One should not think this yoga has been spoken now merely to stir Arjuna into battle. At the beginning of the Manvantara the Lord himself gave it to Vivasvan, for the uplift of the whole world, as the means to liberation.

ಮಧ್ವಾಚಾರ್ಯರು ಅಧ್ಯಾಯದ ವಿಷಯವನ್ನು ಮೊದಲಲ್ಲೇ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ: ಬುದ್ಧಿಗಿಂತ ಆಚೆ ಇರುವವನ ಮಹಿಮೆ, ಕರ್ಮದ ಭೇದಗಳು ಮತ್ತು ಜ್ಞಾನದ ಮಹಿಮೆ. ಈ ಧರ್ಮವನ್ನು ಹಿಂದೆಯೂ ಆಚರಿಸಲಾಗಿತ್ತು ಎಂಬುದೇ ಈ ಶ್ಲೋಕದ ಉದ್ದೇಶ ಎಂಬುದು ಅವರ ಮಾತು.

Madhva states the chapter’s subject at the outset: the greatness of the one beyond the intellect, the kinds of action, and the greatness of knowledge. The point of this verse, he says, is that this dharma was practised in earlier times too.

ಆಧಾರ: ಹಲವು ಮೂಲಗಳು. ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಕಾರರ ಅಭಿಪ್ರಾಯ ಭಿನ್ನವಾಗಿರುವಲ್ಲಿ ಎರಡೂ ಅರ್ಥಗಳನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದೇವೆ.

Sources: several. Where commentators differ, both readings are given here.

ಒಂದು ಬೋಧನೆಗೆ ಪರಂಪರೆ ಇದೆ ಎಂದರೆ ಅದು ಹಲವು ಕೈಗಳನ್ನು ದಾಟಿ ಬಂದಿದೆ ಎಂದರ್ಥ. ವೈದ್ಯಕೀಯವೂ ಹೀಗೆಯೇ ಬೆಳೆದಿದೆ. ಗುರು ಶಿಷ್ಯನಿಗೆ, ಹಿರಿಯ ವೈದ್ಯ ಕಿರಿಯನಿಗೆ ಕೈಯಾರೆ ಕಲಿಸಿದ ಕೌಶಲ ಪುಸ್ತಕದಲ್ಲಿ ಪೂರ್ತಿ ಸಿಗುವುದಿಲ್ಲ.

To say a teaching has a lineage is to say it has passed through many hands. Medicine has grown the same way. A skill taught by hand, from teacher to student and from senior doctor to junior, is never fully captured in a book.

ಪರಂಪರೆ ಎಂಬುದು ಹಳೆಯದು ಎಂಬ ಕಾರಣಕ್ಕೇ ಗೌರವ ಪಡೆಯುವುದಲ್ಲ. ಅನೇಕರು ಬದುಕಿ ನೋಡಿ ಉಳಿಸಿಕೊಂಡದ್ದು ಎಂಬ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಅದಕ್ಕೆ ತೂಕ. ನಾವು ಪಡೆದದ್ದನ್ನು ಮುಂದಿನವರಿಗೆ ಹಾಗೆಯೇ ತಲುಪಿಸುವುದೂ ಒಂದು ಹೊಣೆಗಾರಿಕೆ.

A tradition does not earn respect merely by being old. It carries weight because many people lived it and kept it. Handing on what we received, intact, is also a responsibility.