ಭಗವದ್ಗೀತೆ 4.17 ಅರ್ಥ: ಕರ್ಮಣೋ ಹ್ಯಪಿ ಬೋದ್ಧವ್ಯಂ

ಮೂರು ಪದಗಳು: ಕರ್ಮ, ವಿಕರ್ಮ, ಅಕರ್ಮ. ‘ಗಹನ’ ಎಂದರೆ ದಟ್ಟ ಕಾಡಿನಂತೆ ಒಳಹೊಕ್ಕು ದಾರಿ ಕಾಣಲು ಕಷ್ಟವಾದದ್ದು. ‘ವಿಕರ್ಮ’ ಎಂಬುದನ್ನು ಓದುವಲ್ಲಿ ಆಚಾರ್ಯರ ದಾರಿ ಬೇರೆಯಾಗುತ್ತದೆ.

Three words: karma, vikarma, akarma. ‘Gahana’ means dense, like a thick forest in which it is hard to see a path. The acharyas part ways over how to read ‘vikarma’.

ಶಂಕರಾಚಾರ್ಯರಿಗೆ ಕರ್ಮ ಎಂದರೆ ಶಾಸ್ತ್ರ ವಿಧಿಸಿದ್ದು, ವಿಕರ್ಮ ಎಂದರೆ ಶಾಸ್ತ್ರ ನಿಷೇಧಿಸಿದ್ದು, ಅಕರ್ಮ ಎಂದರೆ ಸುಮ್ಮನಿರುವುದು. ‘ಕರ್ಮಣೋ ಗತಿಃ’ ಎಂಬಲ್ಲಿ ‘ಕರ್ಮ’ ಮೂರನ್ನೂ ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ, ಮತ್ತು ‘ಗತಿ’ ಎಂದರೆ ಅವುಗಳ ನಿಜ ಸ್ವರೂಪ. ಮಧ್ವಾಚಾರ್ಯರೂ ವಿಕರ್ಮವನ್ನು ನಿಷಿದ್ಧ ಕರ್ಮ, ಬಂಧನಕಾರಿ ಎಂದೇ ಓದುತ್ತಾರೆ. ಈ ಮೂರನ್ನೂ ವಿಂಗಡಿಸಿ ತಿಳಿಯದೆ ಭಗವಂತನ ದರ್ಶನವೂ ಇಲ್ಲ, ಮುಕ್ತಿಯೂ ಇಲ್ಲ ಎಂಬ ವಚನವನ್ನು ಅವರು ಉದ್ಧರಿಸುತ್ತಾರೆ.

For Shankara, karma is what scripture enjoins, vikarma what scripture forbids, and akarma remaining still. In ‘the way of action’, ‘action’ stands for all three, and ‘way’ means their true nature. Madhva too reads vikarma as forbidden action, which binds. He quotes a verse that without distinguishing these three there is neither the vision of the Lord nor liberation.

ರಾಮಾನುಜಾಚಾರ್ಯರು ವಿಕರ್ಮವನ್ನು ‘ವಿವಿಧವಾದ ಕರ್ಮ’ ಎಂದು ಓದುತ್ತಾರೆ: ನಿತ್ಯ, ನೈಮಿತ್ತಿಕ, ಕಾಮ್ಯ ಕರ್ಮಗಳು ಮತ್ತು ಅವುಗಳಿಗೆ ಬೇಕಾದ ಸಾಮಗ್ರಿ ಸಂಪಾದನೆಯಂಥ ಕೆಲಸಗಳು. ಇವುಗಳಲ್ಲಿ ತಿಳಿಯಬೇಕಾದ್ದು ಏನೆಂದರೆ, ಫಲಭೇದದಿಂದ ಬಂದ ವೈವಿಧ್ಯವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಮೋಕ್ಷವೆಂಬ ಒಂದೇ ಗುರಿಗಾಗಿ ಮಾಡುವುದು. ಇದನ್ನು 2.41ರ ‘ವ್ಯವಸಾಯಾತ್ಮಿಕಾ ಬುದ್ಧಿರೇಕಾ’ದಲ್ಲೇ ಹೇಳಿದೆ ಎಂದು ಅವರು ನೆನಪಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅಕರ್ಮ ಎಂದರೆ ಮತ್ತೆ ಆತ್ಮಜ್ಞಾನ.

Ramanuja reads vikarma as ‘varied action’: the daily, the occasional and the desire-prompted rites, and work such as earning the materials needed for them. What is to be understood in these is that, setting aside the variety that comes from different fruits, all of it is done for the single goal of liberation. This, he recalls, was already said in 2.41, ‘the resolute understanding is one’. Akarma, again, is knowledge of the self.

ಶ್ರೀಧರ ಸ್ವಾಮಿಗಳು ಮೂರನ್ನೂ ಒಟ್ಟಿಗೆ ಹಿಡಿಯುತ್ತಾರೆ. ವಿಹಿತವಾದ ಕೆಲಸದ ತತ್ತ್ವವೂ ಲೋಕಪ್ರಸಿದ್ಧವಾದಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ. ಅದನ್ನೂ, ಮಾಡದಿರುವುದನ್ನೂ, ನಿಷಿದ್ಧವನ್ನೂ ತಿಳಿಯಬೇಕು, ಏಕೆಂದರೆ ಅವು ದುರ್ವಿಜ್ಞೇಯ.

Sridhara Swami holds the three together. Even the truth of enjoined work is not just what is commonly known. It, its omission, and forbidden work must all be understood, because they are hard to know.

ಆಧಾರ: ಹಲವು ಮೂಲಗಳು. ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಕಾರರ ಅಭಿಪ್ರಾಯ ಭಿನ್ನವಾಗಿರುವಲ್ಲಿ ಎರಡೂ ಅರ್ಥಗಳನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದೇವೆ.

Sources: several. Where commentators differ, both readings are given here.

ಒಂದು ಕೆಲಸದ ನೈತಿಕ ತೂಕ ಅದು ಹೊರಗೆ ಹೇಗೆ ಕಾಣುತ್ತದೆ ಎಂಬುದರಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಇರುವುದಿಲ್ಲ. ಉದ್ದೇಶ, ಸಂದರ್ಭ, ಪರಿಣಾಮ ಎಲ್ಲವೂ ಅದರಲ್ಲಿ ಸೇರುತ್ತವೆ. ಅದಕ್ಕೇ ‘ಗಹನ’ ಎಂಬ ಪದ.

The moral weight of an act does not lie only in how it looks from outside. Intention, context and consequence all enter into it. That is why the word ‘deep’.

ಆಸ್ಪತ್ರೆಯ ನೈತಿಕ ಸಮಿತಿಗಳು ಇರುವುದೂ ಇದಕ್ಕಾಗಿಯೇ. ಒಳ್ಳೆಯ ಉದ್ದೇಶವಿರುವ ಬುದ್ಧಿವಂತರೂ ಕೆಲವು ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬರೇ ಸರಿಯಾದ ತೀರ್ಮಾನಕ್ಕೆ ಬರಲಾರರು. ಶ್ರೀಧರ ಸ್ವಾಮಿಗಳು ಹೇಳಿದಂತೆ, ತಿಳಿದವರೊಂದಿಗೆ ವಿಚಾರ ಮಾಡಬೇಕು.

This is also why hospitals have ethics committees. Even intelligent people with good intentions cannot, on certain questions, reach the right decision alone. As Sridhara Swami says, one must inquire together with those who know.