ಶ್ಲೋಕ (ಕನ್ನಡ)
ಅಹಮಾತ್ಮಾ ಗುಡಾಕೇಶ ಸರ್ವಭೂತಾಶಯಸ್ಥಿತಃ।
ಅಹಮಾದಿಶ್ಚ ಮಧ್ಯಂ ಚ ಭೂತಾನಾಮಂತ ಏವ ಚ ॥ 20 ॥
ಶ್ಲೋಕ (ದೇವನಾಗರಿ)
अहमात्मा गुडाकेश सर्वभूताशयस्थितः।
अहमादिश्च मध्यं च भूतानामन्त एव च ॥ 20 ॥
ಶ್ಲೋಕ (English IAST)
ahamātmā guḍākeśa sarvabhūtāśayasthitaḥ|
ahamādiśca madhyaṃ ca bhūtānāmanta eva ca || 20 ||
ಪದಶಃ ಅರ್ಥ
- ಗುಡಾಕೇಶ (गुडाकेश, guḍākeśa) = ಗುಡಾಕೇಶನೇ (O Gudakesha)
- ಅಹಂ ಸರ್ವಭೂತಾಶಯಸ್ಥಿತಃ ಆತ್ಮಾ (अहं सर्वभूताशयस्थितः आत्मा, ahaṃ sarvabhūtāśayasthitaḥ ātmā) = ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿರುವ ಆತ್ಮ ನಾನು (I am the Self seated in the hearts of all beings)
- ಭೂತಾನಾಮ್ ಆದಿಃ ಚ ಮಧ್ಯಂ ಚ (भूतानाम् आदिः च मध्यं च, bhūtānām ādiḥ ca madhyaṃ ca) = ಜೀವಿಗಳ ಆದಿಯೂ ಮಧ್ಯವೂ (the beginning and the middle of beings)
- ಅಂತಃ ಏವ ಚ ಅಹಮ್ (अन्तः एव च अहम्, antaḥ eva ca aham) = ಅಂತ್ಯವೂ ನಾನೇ (and their end as well)
ಸಂಪೂರ್ಣ ಅರ್ಥ (ಕನ್ನಡ)
ಗುಡಾಕೇಶ, ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿರುವ ಆತ್ಮ ನಾನು. ಜೀವಿಗಳ ಆದಿಯೂ ಮಧ್ಯವೂ ಅಂತ್ಯವೂ ನಾನೇ.
ಸಂಪೂರ್ಣ ಅರ್ಥ (ಇಂಗ್ಲಿಷ್)
I am the Self, O Gudakesha, seated in the hearts of all beings. I am the beginning, the middle and the end of beings.
ಶ್ಲೋಕ 10.20ರ ವಿವರಣೆContext and commentary on verse 10.20
ವಿಭೂತಿಗಳ ಪಟ್ಟಿ ಅತ್ಯಂತ ಒಳಗಿನದರಿಂದ ಆರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ: ಪ್ರತಿ ಜೀವಿಯ ಹೃದಯದಲ್ಲಿರುವ ಆತ್ಮ. ಶಂಕರಾಚಾರ್ಯರು ಇದನ್ನು ಧ್ಯಾನದ ಕ್ರಮವಾಗಿ ನೋಡುತ್ತಾರೆ: ಒಳಗಿನ ಆತ್ಮವಾಗಿ ಅವನನ್ನು ನಿತ್ಯ ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕು. ಅದು ಸಾಧ್ಯವಾಗದವರು ಮುಂದೆ ಹೇಳುವ ವಸ್ತುಗಳಲ್ಲಿ ಅವನನ್ನು ಚಿಂತಿಸಬಹುದು. ‘ಗುಡಾಕೇಶ’ ಹೆಸರಿಗೆ ಅವರು ಎರಡು ಅರ್ಥ ಕೊಡುತ್ತಾರೆ: ನಿದ್ರೆಯನ್ನು ಗೆದ್ದವನು ಅಥವಾ ದಟ್ಟ ಕೂದಲಿನವನು.
The list of glories begins with the innermost: the Self in the heart of every being. Shankara sees this as an order for meditation: he should be meditated on always as the inner Self. Those who cannot do so may think of him in the things named next. He gives two meanings for the name ‘Gudakesha’: one who has conquered sleep, or one with thick hair.
ರಾಮಾನುಜಾಚಾರ್ಯರು ‘ಆತ್ಮ’ ಪದದ ಅರ್ಥವನ್ನು ಬಿಡಿಸುತ್ತಾರೆ: ಜೀವಿಗಳು ಅವನ ಶರೀರ, ಅವನು ಅವುಗಳ ಆತ್ಮ, ಅಂದರೆ ಆಧಾರ, ನಿಯಾಮಕ, ಒಡೆಯ. ಇದಕ್ಕೆ ಅವರು ಗೀತೆಯ ‘ಸರ್ವಸ್ಯ ಚಾಹಂ ಹೃದಿ ಸನ್ನಿವಿಷ್ಟಃ’ (15.15) ಮತ್ತು ‘ಈಶ್ವರಃ ಸರ್ವಭೂತಾನಾಂ ಹೃದ್ದೇಶೇಽರ್ಜುನ ತಿಷ್ಠತಿ’ (18.61) ಶ್ಲೋಕಗಳನ್ನು ಉದ್ಧರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಶ್ರೀಧರ ಸ್ವಾಮಿಗಳು ಈ ಶ್ಲೋಕವನ್ನು ಅವನ ಐಶ್ವರ ರೂಪದ ವರ್ಣನೆ ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ: ಹುಟ್ಟು, ಸ್ಥಿತಿ, ಸಂಹಾರಗಳಿಗೆ ಅವನೇ ಕಾರಣ. ಮಧ್ವಾಚಾರ್ಯರ ವಿವರಣೆ ನಮ್ಮ ಮೂಲ ಪಠ್ಯದಲ್ಲಿ ಈ ಶ್ಲೋಕಕ್ಕೆ ಇಲ್ಲ.
Ramanuja unfolds the word ‘Self’: beings are his body and he is their Self, that is, their support, their ruler and their master. For this he quotes the Gita’s ‘sarvasya chaham hridi sannivishtah’ (15.15) and ‘ishvarah sarvabhutanam hriddeshe ‘rjuna tishthati’ (18.61). Sridhara Swami calls this verse the description of his sovereign form: he alone is the cause of birth, continuance and dissolution. Madhva’s comment on this verse is not in our source text.
ಆಧಾರ: ಹಲವು ಮೂಲಗಳು. ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಕಾರರ ಅಭಿಪ್ರಾಯ ಭಿನ್ನವಾಗಿರುವಲ್ಲಿ ಎರಡೂ ಅರ್ಥಗಳನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದೇವೆ.
Sources: several. Where commentators differ, both readings are given here.
ಇಂದಿನ ಬದುಕಿಗೆFor life today
ಪಟ್ಟಿ ಹೊರಗಿನ ಸೂರ್ಯ ಚಂದ್ರರಿಂದ ಆರಂಭವಾಗದೆ ನಮ್ಮ ಒಳಗಿನಿಂದ ಆರಂಭವಾಗುವುದು ಗಮನಾರ್ಹ. ದೇವರನ್ನು ಹುಡುಕುವ ಮೊದಲ ಸ್ಥಳ ನಮ್ಮದೇ ಹೃದಯ.
It is worth noticing that the list begins within us, and not with the sun and moon outside. The first place to look for God is our own heart.
‘ಆದಿ, ಮಧ್ಯ, ಅಂತ್ಯ’, ಹುಟ್ಟು, ಬದುಕು, ಸಾವು, ಮೂರೂ ಅವನಲ್ಲಿವೆ. ಆಸ್ಪತ್ರೆಯ ಹೆರಿಗೆ ಕೋಣೆಯಲ್ಲೂ ತೀವ್ರ ನಿಗಾ ಘಟಕದಲ್ಲೂ ಈ ಮಾತು ನೆನಪಾದರೆ ಎರಡರ ಬಗ್ಗೆಯೂ ಒಂದೇ ಬಗೆಯ ಗೌರವ ಹುಟ್ಟುತ್ತದೆ.
‘Beginning, middle and end’: birth, life and death are all in him. If this is remembered in the hospital’s labour room and in its intensive care unit alike, the same reverence arises for both.