ಶ್ಲೋಕ (ಕನ್ನಡ)
ಅವ್ಯಕ್ತಂ ವ್ಯಕ್ತಿಮಾಪನ್ನಂ ಮನ್ಯಂತೇ ಮಾಮಬುದ್ಧಯಃ।
ಪರಂ ಭಾವಮಜಾನಂತೋ ಮಮಾವ್ಯಯಮನುತ್ತಮಮ್ ॥ 24 ॥
ಶ್ಲೋಕ (ದೇವನಾಗರಿ)
अव्यक्तं व्यक्तिमापन्नं मन्यन्ते मामबुद्धयः।
परं भावमजानन्तो ममाव्ययमनुत्तमम् ॥ 24 ॥
ಶ್ಲೋಕ (English IAST)
avyaktaṃ vyaktimāpannaṃ manyante māmabuddhayaḥ|
paraṃ bhāvamajānanto mamāvyayamanuttamam || 24 ||
ಪದಶಃ ಅರ್ಥ
- ಅಬುದ್ಧಯಃ (अबुद्धयः, abuddhayaḥ) = ವಿವೇಕವಿಲ್ಲದವರು (the undiscerning)
- ಮಮ ಅವ್ಯಯಮ್ ಅನುತ್ತಮಂ ಪರಂ ಭಾವಮ್ ಅಜಾನಂತಃ (मम अव्ययम् अनुत्तमं परं भावम् अजानन्तः, mama avyayam anuttamaṃ paraṃ bhāvam ajānantaḥ) = ಬದಲಾಗದ, ಅತ್ಯುತ್ತಮವಾದ ನನ್ನ ಪರಮ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ಅರಿಯದೆ (not knowing my supreme nature, imperishable and unsurpassed)
- ಅವ್ಯಕ್ತಂ ಮಾಂ ವ್ಯಕ್ತಿಮ್ ಆಪನ್ನಂ ಮನ್ಯಂತೇ (अव्यक्तं मां व्यक्तिम् आपन्नं मन्यन्ते, avyaktaṃ māṃ vyaktim āpannaṃ manyante) = ಅವ್ಯಕ್ತನಾದ ನಾನು ವ್ಯಕ್ತರೂಪ ಪಡೆದವನು ಎಂದು ಭಾವಿಸುತ್ತಾರೆ (think of me, the unmanifest, as having come into manifestation)
ಸಂಪೂರ್ಣ ಅರ್ಥ (ಕನ್ನಡ)
ವಿವೇಕವಿಲ್ಲದವರು ಬದಲಾಗದ, ಅತ್ಯುತ್ತಮವಾದ ನನ್ನ ಪರಮ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ಅರಿಯದೆ, ಅವ್ಯಕ್ತನಾದ ನಾನು ಈಗ ವ್ಯಕ್ತರೂಪ ಪಡೆದಿದ್ದೇನೆ ಎಂದು ಭಾವಿಸುತ್ತಾರೆ.
ಸಂಪೂರ್ಣ ಅರ್ಥ (ಇಂಗ್ಲಿಷ್)
The undiscerning, not knowing my supreme nature, imperishable and unsurpassed, think of me, the unmanifest, as one who has merely come into manifestation.
ಶ್ಲೋಕ 7.24ರ ವಿವರಣೆContext and commentary on verse 7.24
ಕೃಷ್ಣ ಅರ್ಜುನನ ಎದುರು ಒಬ್ಬ ಮನುಷ್ಯನಂತೆ ನಿಂತು ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದಾನೆ. ಅದನ್ನು ನೋಡಿ ‘ಇವನೂ ನಮ್ಮಂತೆ ಹುಟ್ಟಿದ ಒಬ್ಬ ರಾಜಕುಮಾರ’ ಎಂದು ತಿಳಿಯುವುದೇ ಇಲ್ಲಿನ ತಪ್ಪು ತಿಳಿವಳಿಕೆ. ಈ ಶ್ಲೋಕದ ಅರ್ಥದಲ್ಲಿ ಮೂವರೂ ಆಚಾರ್ಯರು ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಅಂಶಕ್ಕೆ ಒತ್ತು ಕೊಡುತ್ತಾರೆ.
Krishna stands before Arjuna and speaks like a man. To see this and think ‘he too is a prince born like us’ is the misunderstanding meant here. Each of the three acharyas stresses a different point in explaining the verse.
ಶಂಕರಾಚಾರ್ಯರಿಗೆ ತಪ್ಪು ಹೀಗಿದೆ: ನಿತ್ಯಸಿದ್ಧನಾದ ಈಶ್ವರನನ್ನು, ಹಿಂದೆ ಪ್ರಕಾಶವಿಲ್ಲದಿದ್ದು ಈಗ ಪ್ರಕಾಶಕ್ಕೆ ಬಂದವನು ಎಂದು ಭಾವಿಸುವುದು. ರಾಮಾನುಜಾಚಾರ್ಯರು ಕರುಣೆಯನ್ನು ಕೇಂದ್ರದಲ್ಲಿಡುತ್ತಾರೆ: ಸರ್ವೇಶ್ವರನು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಆಶ್ರಯನಾಗಲು ತನ್ನ ಸ್ವಭಾವವನ್ನು ಬಿಡದೆ ವಸುದೇವನ ಮಗನಾಗಿ ಅವತರಿಸಿದ್ದಾನೆ. ಇದನ್ನರಿಯದವರು ಅವನನ್ನು ಕರ್ಮವಶದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ಸಾಮಾನ್ಯ ರಾಜಪುತ್ರನೆಂದು ತಿಳಿದು ಆಶ್ರಯಿಸುವುದಿಲ್ಲ.
For Shankara the error is to think of the ever-present Lord as one who was once unmanifest and has now come into view. Ramanuja puts compassion at the centre: the Lord of all has descended as the son of Vasudeva, without giving up his nature, so that all may take refuge in him. Those who do not know this take him for an ordinary prince born under the force of karma, and do not take refuge in him.
ಮಧ್ವಾಚಾರ್ಯರಿಗೆ ‘ಅವ್ಯಕ್ತ’ ಎಂದರೆ ಪ್ರಾಕೃತ ದೇಹವಿಲ್ಲದವನು, ‘ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ಪಡೆದವನು’ ಎಂದರೆ ಪ್ರಾಕೃತ ದೇಹವನ್ನು ಪಡೆದವನು. ಆನಂದದೇಹಿಯಾದ ಪುರುಷನನ್ನು ಜನರು ಪ್ರಾಕೃತ ದೇಹವುಳ್ಳವನು ಎಂದು ತಿಳಿಯುವುದೇ ಅವರ ದೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲಿನ ಅಬುದ್ಧಿ. ನಾಲ್ಕನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯದ ಆರನೆಯ ಶ್ಲೋಕದ ಅವತಾರ ಚರ್ಚೆ ಇಲ್ಲಿ ಮತ್ತೆ ಕೇಳಿಬರುತ್ತದೆ.
For Madhva ‘avyakta’ means one without a material body, and ‘come into manifestation’ means having taken a material body. The undiscernment here, in his view, is taking the Person whose body is bliss to have a body of matter. The discussion of the avatara at verse 4.6 echoes here again.
ಆಧಾರ: ಹಲವು ಮೂಲಗಳು. ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಕಾರರ ಅಭಿಪ್ರಾಯ ಭಿನ್ನವಾಗಿರುವಲ್ಲಿ ಎರಡೂ ಅರ್ಥಗಳನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದೇವೆ.
Sources: several. Where commentators differ, both readings are given here.
ಇಂದಿನ ಬದುಕಿಗೆFor life today
ಒಬ್ಬರನ್ನು ಅವರ ಹೊರನೋಟದಿಂದ ಅಳೆಯುವ ತಪ್ಪು ನಾವೆಲ್ಲರೂ ಮಾಡುತ್ತೇವೆ. ಸರಳ ಬಟ್ಟೆಯ ಹಿರಿಯರು, ಹಳ್ಳಿಯಿಂದ ಬಂದ ರೋಗಿ, ಇಂಗ್ಲಿಷ್ ಮಾತನಾಡದ ತಾಯಿ, ಅವರ ಒಳಗಿನ ಅನುಭವ ಮತ್ತು ವಿವೇಕವನ್ನು ನಾವು ಆಗಾಗ ಕಡೆಗಣಿಸುತ್ತೇವೆ.
All of us make the mistake of judging people by their outward look. The elder in simple clothes, the patient from a village, the mother who speaks no English: we often overlook the experience and wisdom within them.
ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ‘ಒಬ್ಬ ರಾಜಕುಮಾರ ಮಾತ್ರ’ ಎಂದು ತಿಳಿಯುವುದು ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಮಟ್ಟದ ತಪ್ಪು. ಅದರ ಸಣ್ಣ ರೂಪ ದಿನನಿತ್ಯ ನಮ್ಮ ಸುತ್ತಲೇ ನಡೆಯುತ್ತದೆ.
Taking Krishna for ‘only a prince’ is an error at the spiritual level. A small version of it happens around us every day.