ಶ್ಲೋಕ (ಕನ್ನಡ)
ಮತ್ತಃ ಪರತರಂ ನಾನ್ಯತ್ಕಿಂಚಿದಸ್ತಿ ಧನಂಜಯ।
ಮಯಿ ಸರ್ವಮಿದಂ ಪ್ರೋತಂ ಸೂತ್ರೇ ಮಣಿಗಣಾ ಇವ ॥ 7 ॥
ಶ್ಲೋಕ (ದೇವನಾಗರಿ)
मत्तः परतरं नान्यत्किञ्चिदस्ति धनञ्जय।
मयि सर्वमिदं प्रोतं सूत्रे मणिगणा इव ॥ 7 ॥
ಶ್ಲೋಕ (English IAST)
mattaḥ parataraṃ nānyatkiñcidasti dhanañjaya|
mayi sarvamidaṃ protaṃ sūtre maṇigaṇā iva || 7 ||
ಪದಶಃ ಅರ್ಥ
- ಧನಂಜಯ (धनञ्जय, dhanañjaya) = ಧನಂಜಯನೇ (O Dhananjaya)
- ಮತ್ತಃ ಪರತರಮ್ ಅನ್ಯತ್ ಕಿಂಚಿತ್ ನ ಅಸ್ತಿ (मत्तः परतरम् अन्यत् किञ्चित् न अस्ति, mattaḥ parataram anyat kiñcit na asti) = ನನಗಿಂತ ಮೇಲಾದದ್ದು ಬೇರೆ ಯಾವುದೂ ಇಲ್ಲ (there is nothing whatever higher than me)
- ಇದಂ ಸರ್ವಂ ಮಯಿ ಪ್ರೋತಮ್ (इदं सर्वं मयि प्रोतम्, idaṃ sarvaṃ mayi protam) = ಇದೆಲ್ಲವೂ ನನ್ನಲ್ಲಿ ಪೋಣಿಸಿಕೊಂಡಿದೆ (all this is strung on me)
- ಸೂತ್ರೇ ಮಣಿಗಣಾಃ ಇವ (सूत्रे मणिगणाः इव, sūtre maṇigaṇāḥ iva) = ದಾರದಲ್ಲಿ ಮಣಿಗಳಂತೆ (like clusters of gems on a thread)
ಸಂಪೂರ್ಣ ಅರ್ಥ (ಕನ್ನಡ)
ಧನಂಜಯ, ನನಗಿಂತ ಮೇಲಾದದ್ದು ಬೇರೆ ಏನೂ ಇಲ್ಲ. ದಾರದಲ್ಲಿ ಮಣಿಗಳು ಪೋಣಿಸಿಕೊಂಡಿರುವಂತೆ ಇದೆಲ್ಲವೂ ನನ್ನಲ್ಲಿ ಪೋಣಿಸಿಕೊಂಡಿದೆ.
ಸಂಪೂರ್ಣ ಅರ್ಥ (ಇಂಗ್ಲಿಷ್)
O Dhananjaya, there is nothing whatever higher than me. All this is strung on me, like clusters of gems on a thread.
ಶ್ಲೋಕ 7.7ರ ವಿವರಣೆContext and commentary on verse 7.7
ಮಣಿಮಾಲೆಯ ಚಿತ್ರ ಗೀತೆಯ ಅತ್ಯಂತ ಪರಿಚಿತ ಉಪಮೆಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು. ಮಣಿಗಳು ಕಾಣುತ್ತವೆ, ದಾರ ಕಾಣುವುದಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ದಾರ ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಮಾಲೆಯೇ ಇಲ್ಲ.
The string of gems is among the best-known images in the Gita. The gems are seen, the thread is not. But without the thread there is no garland.
ಶಂಕರಾಚಾರ್ಯರು ‘ಪರತರ’ ಎಂಬುದನ್ನು ‘ಬೇರೆ ಕಾರಣವಿಲ್ಲ’ ಎಂದು ಓದುತ್ತಾರೆ: ಜಗತ್ತಿನ ಕಾರಣ ನಾನೊಬ್ಬನೇ. ಮಣಿಗಳ ಜೊತೆಗೆ ಉದ್ದ ನೂಲಿನಲ್ಲಿ ನೇಯ್ದ ಬಟ್ಟೆಯ ಉಪಮೆಯನ್ನೂ ಅವರು ಸೇರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಮಧ್ವಾಚಾರ್ಯರು ಸರಳವಾಗಿ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ: ನಾನೇ ಶ್ರೇಷ್ಠ, ನನಗಿಂತ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದದ್ದು ಏನೂ ಇಲ್ಲ.
Shankara reads ‘paratara’ as ‘there is no other cause’: I alone am the cause of the world. Alongside the gems he adds the image of cloth woven on long threads. Madhva says it simply: I am the highest, and nothing is higher than me.
ರಾಮಾನುಜಾಚಾರ್ಯರಿಗೆ ಇದು ಅವರ ದರ್ಶನದ ಕೇಂದ್ರ ಶ್ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು. ಚೇತನ ಅಚೇತನಗಳೆಲ್ಲ ಭಗವಂತನ ಶರೀರ, ಅವನು ಅವುಗಳ ಆತ್ಮ. ‘ಯಾರಿಗೆ ಭೂಮಿ ಶರೀರವೋ’ ಎಂದು ಹೇಳುವ ಬೃಹದಾರಣ್ಯಕದ ಅಂತರ್ಯಾಮಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣವನ್ನು ಅವರು ಉದ್ಧರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಆದ್ದರಿಂದಲೇ ಮುಂದಿನ ಶ್ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ‘ನೀರಿನ ರುಚಿ ನಾನು’ ಎಂಬಂತೆ ಎಲ್ಲ ಪದಗಳೂ ಅವನನ್ನೇ ಹೆಸರಿಸಬಲ್ಲವು ಎಂಬುದು ಅವರ ವಿವರಣೆ.
For Ramanuja this is one of the central verses of his philosophy. All that is sentient and insentient is the Lord’s body, and he is its self. He quotes the antaryami section of the Brihadaranyaka, ‘he whose body is the earth’. That is why, he explains, in the verses that follow every word, as in ‘I am the taste in water’, can name him.
ಆಧಾರ: ಹಲವು ಮೂಲಗಳು. ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಕಾರರ ಅಭಿಪ್ರಾಯ ಭಿನ್ನವಾಗಿರುವಲ್ಲಿ ಎರಡೂ ಅರ್ಥಗಳನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದೇವೆ.
Sources: several. Where commentators differ, both readings are given here.
ಇಂದಿನ ಬದುಕಿಗೆFor life today
ಒಂದು ಕುಟುಂಬದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಹಿಡಿದಿಡುವ ಒಬ್ಬರು ಇರುತ್ತಾರೆ. ಅವರು ಹೆಚ್ಚು ಮಾತನಾಡುವವರಾಗಿರಬೇಕಿಲ್ಲ, ಎದ್ದು ಕಾಣುವವರಾಗಿರಬೇಕಿಲ್ಲ. ಅವರು ಇಲ್ಲವಾದಾಗ ಮಾತ್ರ ಮಣಿಗಳು ಚೆಲ್ಲಾಪಿಲ್ಲಿಯಾಗುತ್ತವೆ.
In a family there is often one person who holds everyone together. They need not talk much or stand out. Only when they are gone do the gems scatter.
ದೇಹದಲ್ಲೂ ಹೀಗೆಯೇ. ನರಮಂಡಲ, ರಕ್ತಸಂಚಾರದಂಥ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗಳು ಎಲ್ಲ ಅಂಗಗಳನ್ನು ಒಂದಾಗಿ ಹಿಡಿದಿಡುತ್ತವೆ, ಆದರೆ ಅವು ಕೆಡುವವರೆಗೆ ನಾವು ಅವುಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಯೋಚಿಸುವುದೇ ಇಲ್ಲ. ಕಾಣದ ದಾರವನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದೇ ಈ ಶ್ಲೋಕ ಕಲಿಸುವ ಅಭ್ಯಾಸ.
The body is the same. Systems such as the nerves and the circulation hold all the organs together as one, but we hardly think of them until they fail. Remembering the unseen thread is the habit this verse teaches.