ಶ್ಲೋಕ (ಕನ್ನಡ)
ಪುಣ್ಯೋ ಗಂಧಃ ಪೃಥಿವ್ಯಾಂ ಚ ತೇಜಶ್ಚಾಸ್ಮಿ ವಿಭಾವಸೌ।
ಜೀವನಂ ಸರ್ವಭೂತೇಷು ತಪಶ್ಚಾಸ್ಮಿ ತಪಸ್ವಿಷು ॥ 9 ॥
ಶ್ಲೋಕ (ದೇವನಾಗರಿ)
पुण्यो गन्धः पृथिव्यां च तेजश्चास्मि विभावसौ।
जीवनं सर्वभूतेषु तपश्चास्मि तपस्विषु ॥ 9 ॥
ಶ್ಲೋಕ (English IAST)
puṇyo gandhaḥ pṛthivyāṃ ca tejaścāsmi vibhāvasau|
jīvanaṃ sarvabhūteṣu tapaścāsmi tapasviṣu || 9 ||
ಪದಶಃ ಅರ್ಥ
- ಪೃಥಿವ್ಯಾಂ ಪುಣ್ಯಃ ಗಂಧಃ ಚ (पृथिव्यां पुण्यः गन्धः च, pṛthivyāṃ puṇyaḥ gandhaḥ ca) = ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಶುಭವಾದ ಗಂಧ (and the pure fragrance in the earth)
- ವಿಭಾವಸೌ ತೇಜಃ ಚ ಅಸ್ಮಿ (विभावसौ तेजः च अस्मि, vibhāvasau tejaḥ ca asmi) = ಬೆಂಕಿಯಲ್ಲಿ ತೇಜಸ್ಸು ನಾನು (I am the brilliance in fire)
- ಸರ್ವಭೂತೇಷು ಜೀವನಮ್ (सर्वभूतेषु जीवनम्, sarvabhūteṣu jīvanam) = ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳಲ್ಲಿ ಜೀವನ (the life in all beings)
- ತಪಸ್ವಿಷು ತಪಃ ಚ ಅಸ್ಮಿ (तपस्विषु तपः च अस्मि, tapasviṣu tapaḥ ca asmi) = ತಪಸ್ವಿಗಳಲ್ಲಿ ತಪಸ್ಸು ನಾನು (and I am the austerity in ascetics)
ಸಂಪೂರ್ಣ ಅರ್ಥ (ಕನ್ನಡ)
ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿರುವ ಶುಭವಾದ ಗಂಧ ನಾನು, ಬೆಂಕಿಯಲ್ಲಿರುವ ತೇಜಸ್ಸು ನಾನು. ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳಲ್ಲಿರುವ ಜೀವನ ನಾನು, ತಪಸ್ವಿಗಳಲ್ಲಿರುವ ತಪಸ್ಸು ನಾನು.
ಸಂಪೂರ್ಣ ಅರ್ಥ (ಇಂಗ್ಲಿಷ್)
I am the pure fragrance of the earth and the brilliance in fire. I am the life in all beings, and the austerity in ascetics.
ಶ್ಲೋಕ 7.9ರ ವಿವರಣೆContext and commentary on verse 7.9
ಭೂಮಿಗೆ ಗಂಧ, ಬೆಂಕಿಗೆ ತೇಜಸ್ಸು: ಪಂಚಭೂತಗಳ ಪಟ್ಟಿ ಇಲ್ಲಿ ಪೂರ್ಣವಾಗುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಗಂಧಕ್ಕೆ ‘ಪುಣ್ಯ’ ಎಂಬ ವಿಶೇಷಣ ಏಕೆ ಎಂಬುದು ಆಚಾರ್ಯರ ಗಮನ ಸೆಳೆದಿದೆ.
Fragrance for earth, brilliance for fire: the list of the five elements is completed here. But why fragrance should be called ‘punya’, pure or auspicious, has caught the acharyas’ attention.
ಶಂಕರಾಚಾರ್ಯರ ಉತ್ತರ: ಗಂಧ ಸ್ವಭಾವತಃ ಪುಣ್ಯವೇ, ಸುಗಂಧವೇ. ಇದನ್ನು ಭೂಮಿಯ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದ್ದರೂ ನೀರಿನ ರುಚಿ ಮೊದಲಾದ ಉಳಿದವುಗಳಿಗೂ ಅನ್ವಯಿಸುತ್ತದೆ. ದುರ್ಗಂಧ, ಕೆಟ್ಟ ರುಚಿ ಇವೆಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳ ಅವಿದ್ಯೆ, ಅಧರ್ಮ ಮತ್ತು ಬೇರೆ ವಸ್ತುಗಳ ಸಂಸರ್ಗದಿಂದ ಬರುವಂಥವು. ‘ಜೀವನ’ ಎಂದರೆ ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳೂ ಯಾವುದರಿಂದ ಬದುಕುತ್ತವೆಯೋ ಅದು.
Shankara’s answer: fragrance is pure by nature. Though it is said of the earth, it applies to the rest too, such as the taste of water. Bad smells and bad tastes come from the ignorance and wrongdoing of beings and from mixing with other things. ‘Life’ is that by which all beings live.
ಮಧ್ವಾಚಾರ್ಯರು ‘ಪುಣ್ಯ’ ಪದವನ್ನು ಭೋಗದ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಓದುತ್ತಾರೆ: ಭಗವಂತ ಅನುಭವಿಸುವುದು ಪುಣ್ಯವನ್ನು ಮಾತ್ರ, ಪಾಪ ಅವನನ್ನು ಮುಟ್ಟುವುದಿಲ್ಲ. ಅದಕ್ಕೆ ‘ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಪಾಪ ತಲುಪುವುದಿಲ್ಲ’ ಎಂಬ ಬೃಹದಾರಣ್ಯಕದ ಮಾತನ್ನು ಅವರು ಕೊಡುತ್ತಾರೆ. ರಾಮಾನುಜಾಚಾರ್ಯರು ಹಿಂದಿನ ಶ್ಲೋಕದ ವಿವರಣೆಯನ್ನೇ ಇಲ್ಲಿಯೂ ಅನ್ವಯಿಸುತ್ತಾರೆ.
Madhva reads ‘punya’ from the side of enjoyment: what the Lord enjoys is only the good, and sin does not touch him. He gives the Brihadaranyaka’s line that sin does not reach the gods. Ramanuja applies his explanation of the previous verse here as well.
ಆಧಾರ: ಹಲವು ಮೂಲಗಳು. ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಕಾರರ ಅಭಿಪ್ರಾಯ ಭಿನ್ನವಾಗಿರುವಲ್ಲಿ ಎರಡೂ ಅರ್ಥಗಳನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದೇವೆ.
Sources: several. Where commentators differ, both readings are given here.
ಇಂದಿನ ಬದುಕಿಗೆFor life today
ಮಳೆ ಬಿದ್ದ ಮೊದಲ ದಿನ ಒಣಗಿದ ನೆಲದಿಂದ ಏಳುವ ಮಣ್ಣಿನ ವಾಸನೆ ನಮಗೆಲ್ಲರಿಗೂ ಪರಿಚಿತ. ‘ಪುಣ್ಯೋ ಗಂಧಃ ಪೃಥಿವ್ಯಾಂ’ ಎಂದು ಓದಿದಾಗ ಅದು ನೆನಪಾಗದಿರುವುದು ಕಷ್ಟ.
The smell of the earth that rises from dry ground on the first day of rain is familiar to all of us. It is hard to read ‘punyo gandhah prithivyam’ and not remember it.
‘ಜೀವನಂ ಸರ್ವಭೂತೇಷು’ ಎಂಬ ಮಾತನ್ನು ಐಸಿಯುನಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುವವರು ತಮ್ಮದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಅರಿಯುತ್ತಾರೆ. ಯಂತ್ರಗಳು ಉಸಿರಾಟಕ್ಕೆ ನೆರವಾಗಬಲ್ಲವು, ಔಷಧಗಳು ರಕ್ತದೊತ್ತಡವನ್ನು ಹಿಡಿದಿಡಬಲ್ಲವು. ಆದರೆ ಜೀವನ ಅವೆಲ್ಲವುಗಳಿಗಿಂತ ದೊಡ್ಡದು ಎಂಬ ವಿನಯ ಅಲ್ಲಿ ಬೇಗನೆ ಬರುತ್ತದೆ.
Those who work in an ICU understand ‘jivanam sarvabhuteshu’ in their own way. Machines can help breathing, and medicines can hold up the blood pressure. But the humility that life is larger than all of these comes there quickly.