ಶ್ಲೋಕ (ಕನ್ನಡ)
ಅಹಂ ಹಿ ಸರ್ವಯಜ್ಞಾನಾಂ ಭೋಕ್ತಾ ಚ ಪ್ರಭುರೇವ ಚ।
ನ ತು ಮಾಮಭಿಜಾನಂತಿ ತತ್ತ್ವೇನಾತಶ್ಚ್ಯವಂತಿ ತೇ ॥ 24 ॥
ಶ್ಲೋಕ (ದೇವನಾಗರಿ)
अहं हि सर्वयज्ञानां भोक्ता च प्रभुरेव च।
न तु मामभिजानन्ति तत्त्वेनातश्च्यवन्ति ते ॥ 24 ॥
ಶ್ಲೋಕ (English IAST)
ahaṃ hi sarvayajñānāṃ bhoktā ca prabhureva ca|
na tu māmabhijānanti tattvenātaścyavanti te || 24 ||
ಪದಶಃ ಅರ್ಥ
- ಅಹಂ ಹಿ ಸರ್ವಯಜ್ಞಾನಾಂ ಭೋಕ್ತಾ ಚ ಪ್ರಭುಃ ಏವ ಚ (अहं हि सर्वयज्ञानां भोक्ता च प्रभुः एव च, ahaṃ hi sarvayajñānāṃ bhoktā ca prabhuḥ eva ca) = ಎಲ್ಲ ಯಜ್ಞಗಳ ಭೋಕ್ತನೂ ಒಡೆಯನೂ ನಾನೇ (for I am the enjoyer and the lord of all sacrifices)
- ತು ಮಾಮ್ ತತ್ತ್ವೇನ ನ ಅಭಿಜಾನಂತಿ (तु माम् तत्त्वेन न अभिजानन्ति, tu mām tattvena na abhijānanti) = ಆದರೆ ನನ್ನನ್ನು ತತ್ತ್ವದಿಂದ ಅರಿಯುವುದಿಲ್ಲ (but they do not know me in truth)
- ಅತಃ ತೇ ಚ್ಯವಂತಿ (अतः ते च्यवन्ति, ataḥ te cyavanti) = ಆದ್ದರಿಂದ ಅವರು ಜಾರಿ ಬೀಳುತ್ತಾರೆ (hence they fall)
ಸಂಪೂರ್ಣ ಅರ್ಥ (ಕನ್ನಡ)
ಎಲ್ಲ ಯಜ್ಞಗಳ ಭೋಕ್ತನೂ ಒಡೆಯನೂ ನಾನೇ. ಆದರೆ ಅವರು ನನ್ನನ್ನು ತತ್ತ್ವದಿಂದ ಅರಿಯುವುದಿಲ್ಲ, ಆದ್ದರಿಂದ ಜಾರಿ ಬೀಳುತ್ತಾರೆ.
ಸಂಪೂರ್ಣ ಅರ್ಥ (ಇಂಗ್ಲಿಷ್)
For I am the enjoyer and the lord of all sacrifices. But they do not know me in truth, and so they fall.
ಶ್ಲೋಕ 9.24ರ ವಿವರಣೆContext and commentary on verse 9.24
ಹಿಂದಿನ ಶ್ಲೋಕದ ‘ಅವಿಧಿ’ಯ ಫಲ ಇಲ್ಲಿದೆ. ಶಂಕರಾಚಾರ್ಯರು ಎಂಟನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯದ ‘ಅಧಿಯಜ್ಞೋಽಹಮೇವಾತ್ರ’ (8.4) ಮಾತನ್ನು ನೆನಪಿಸುತ್ತಾರೆ. ಭಗವಂತನನ್ನು ಯಥಾವತ್ತಾಗಿ ತಿಳಿಯದೆ ಪೂಜಿಸಿದವರು ಯಾಗದ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆದರೂ ಅದರಿಂದ ಜಾರಿ ಮತ್ತೆ ಮರಳುತ್ತಾರೆ.
Here is the outcome of the last verse’s ‘avidhi’. Shankara recalls the eighth chapter’s ‘adhiyajno ‘ham evatra’ (8.4). Those who worship without knowing the Lord as he is may gain the fruit of the rite, yet they slip from it and return.
ರಾಮಾನುಜಾಚಾರ್ಯರಿಗೆ ‘ಪ್ರಭು’ ಎಂದರೆ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಫಲ ಕೊಡುವವನೂ ಅವನೇ. ಅವರು ಇದನ್ನು ಒಂದು ಅಚ್ಚರಿಯಾಗಿ ನೋಡುತ್ತಾರೆ: ಒಂದೇ ಕರ್ಮದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದವರಲ್ಲಿ, ಸಂಕಲ್ಪದ ವ್ಯತ್ಯಾಸದಿಂದ ಮಾತ್ರ ಕೆಲವರು ಅಲ್ಪ ಫಲ ಪಡೆದು ಜಾರುತ್ತಾರೆ. ಇನ್ನು ಕೆಲವರು ಅಳತೆಯಿಲ್ಲದ ಆನಂದವನ್ನು ಪಡೆದು ಮತ್ತೆ ಮರಳುವುದಿಲ್ಲ. ಮಧ್ವಾಚಾರ್ಯರು ಇದನ್ನು ಪೂಜೆ ‘ವಿಧಿಪೂರ್ವಕ’ವಾಗಲು ಬೇಕಾದ ಕಾರಣ ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ: ಭೋಕ್ತನೂ ಒಡೆಯನೂ ಅವನೇ ಎಂಬ ಅರಿವು.
For Ramanuja ‘prabhu’ means he is also the one who gives the fruit everywhere. He sees this as a wonder: among those engaged in the very same action, by a difference of intention alone, some gain a small fruit and fall, while others gain boundless joy and never return. Madhva calls this the reason worship becomes ‘vidhipurvaka’, rightly grounded: the awareness that he alone is the enjoyer and the lord.
ಆಧಾರ: ಹಲವು ಮೂಲಗಳು. ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಕಾರರ ಅಭಿಪ್ರಾಯ ಭಿನ್ನವಾಗಿರುವಲ್ಲಿ ಎರಡೂ ಅರ್ಥಗಳನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದೇವೆ.
Sources: several. Where commentators differ, both readings are given here.
ಇಂದಿನ ಬದುಕಿಗೆFor life today
ರಾಮಾನುಜಾಚಾರ್ಯರ ಅಚ್ಚರಿ ಇಂದಿಗೂ ಪ್ರಸ್ತುತ. ಇಬ್ಬರು ಒಂದೇ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ, ಒಬ್ಬರಿಗೆ ಅದು ಹೊರೆ, ಇನ್ನೊಬ್ಬರಿಗೆ ಸೇವೆ.
Ramanuja’s wonder is still apt today. Two people do the same work, and for one it is a burden, for the other it is service.
ನರ್ಸ್ ಒಬ್ಬರು ರಾತ್ರಿಪಾಳಿಯಲ್ಲಿ ರೋಗಿಯ ಹಾಸಿಗೆ ಬದಲಿಸುವ ಕೆಲಸವೂ, ಅದರ ಹಿಂದಿನ ಭಾವನೆಯಿಂದಲೇ ಅದರ ಅರ್ಥ ಪಡೆಯುತ್ತದೆ. ಕೆಲಸವನ್ನು ಬದಲಿಸಲಾಗದಿದ್ದರೂ ಅದನ್ನು ನೋಡುವ ಕಣ್ಣನ್ನು ಬದಲಿಸಬಹುದು.
Even a nurse changing a patient’s bed on a night shift draws the meaning of the work from the feeling behind it. When the work cannot be changed, the eye that sees it can.