ಪಿತೃಪಕ್ಷ ಮತ್ತು ಶ್ರಾದ್ಧದ ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ ಪೂರ್ವಜರಿಗೆ ನೀರು ಬಿಡುವ ತರ್ಪಣ ವಿಧಿಯ ಜೊತೆ ಹೇಳುವ ವೈದಿಕ ಮಂತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಇದೂ ಒಂದು.
ನೀರೇ ಅಮೃತ, ತುಪ್ಪ, ಹಾಲಾಗಿ ಪೂರ್ವಜರನ್ನು ತೃಪ್ತಿಗೊಳಿಸಲಿ ಎಂದು ಬೇಡುವ ಸಾಲುಗಳಿವು.
ಶ್ಲೋಕ (ಕನ್ನಡ)
ಊರ್ಜಂ ವಹಂತೀಃ ಅಮೃತಂ ಘೃತಂ ಪಯಃ ।
ಕೀಲಾಲಂ ಪರಿಸ್ರುತಂ ಸ್ವಧಾ ಸ್ಥ ತರ್ಪಯತ ಮೇ ಪಿತೄನ್ ॥
ಶ್ಲೋಕ (ದೇವನಾಗರಿ)
ऊर्जं वहन्तीः अमृतं घृतं पयः ।
कीलालं परिस्रुतं स्वधा स्थ तर्पयत मे पितॄन् ॥
ಶ್ಲೋಕ (IAST)
ūrjaṃ vahantīḥ amṛtaṃ ghṛtaṃ payaḥ |
kīlālaṃ parisrutaṃ svadhā stha tarpayata me pitṝn ||
ಪದಶಃ ಅರ್ಥ
- ಊರ್ಜಂ ವಹಂತೀಃ (ऊर्जं वहन्तीः, ūrjaṃ vahantīḥ) = ಪೋಷಕ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಹೊತ್ತು ತರುವ ನೀರುಗಳೇ (you waters that carry nourishment)
- ಅಮೃತಂ ಘೃತಂ ಪಯಃ (अमृतं घृतं पयः, amṛtaṃ ghṛtaṃ payaḥ) = ಅಮೃತ, ತುಪ್ಪ, ಹಾಲಾಗಿ (as nectar, as ghee, as milk)
- ಕೀಲಾಲಂ ಪರಿಸ್ರುತಂ ಸ್ವಧಾ ಸ್ಥ (कीलालं परिस्रुतं स्वधा स्थ, kīlālaṃ parisrutaṃ svadhā stha) = ಜೇನು, ಮಧುರ ರಸವಾಗಿ ಹರಿಯುವ ಸ್ವಧಾಸ್ವರೂಪಿಗಳಾಗಿ (flowing as honeyed nectar, in the form of svadha)
- ತರ್ಪಯತ ಮೇ ಪಿತೄನ್ (तर्पयत मे पितॄन्, tarpayata me pitṝn) = ನನ್ನ ಪಿತೃಗಳನ್ನು ತೃಪ್ತಿಗೊಳಿಸಿ (satisfy my ancestors)
ಸಂಪೂರ್ಣ ಅರ್ಥ (ಕನ್ನಡ)
ಪೋಷಕ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಹೊತ್ತು ತರುವ ಓ ನೀರುಗಳೇ, ಅಮೃತ, ತುಪ್ಪ, ಹಾಲಾಗಿ, ಜೇನಿನಂತೆ ಹರಿಯುತ್ತ, ಸ್ವಧಾಸ್ವರೂಪಿಗಳಾಗಿ ನನ್ನ ಪಿತೃಗಳನ್ನು ತೃಪ್ತಿಗೊಳಿಸಿ.
ಸಂಪೂರ್ಣ ಅರ್ಥ (ಇಂಗ್ಲಿಷ್)
O waters that carry nourishment, becoming nectar, ghee and milk, flowing as honeyed sweetness, in the form of svadha, satisfy my ancestors.
ಈ ಮಂತ್ರದ ಬಗ್ಗೆAbout this mantra
ಈ ಮಂತ್ರ ಯಜುರ್ವೇದದ ತೈತ್ತಿರೀಯ ಆರಣ್ಯಕದಲ್ಲಿ ಬರುತ್ತದೆ, ತರ್ಪಣದಲ್ಲಿ ಬಿಡುವ ಸಾಮಾನ್ಯ ನೀರನ್ನೇ ಪೂರ್ವಜರಿಗೆ ಅಮೃತದಂತೆ ತಲುಪಲಿ ಎಂದು ಬೇಡುತ್ತದೆ.
This mantra occurs in the Taittiriya Aranyaka of the Yajurveda, asking that the ordinary water offered in tarpana reach one’s ancestors as though it were nectar.
ನೀರನ್ನೇ ಅಮೃತ, ತುಪ್ಪ, ಜೇನು ಎಂದು ಕಲ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು, ಸಣ್ಣ ಕಾಣಿಕೆಯನ್ನೂ ಪೂರ್ಣ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಅರ್ಪಿಸುವ ಭಾವವನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತದೆ.
Imagining plain water as nectar, ghee and honey reflects the spirit of offering even a small gift with complete devotion.
ಆಧಾರ: ಹಲವು ಮೂಲಗಳು. ಆವೃತ್ತಿಗಳು ಭಿನ್ನವಾಗಿರುವಲ್ಲಿ ಅದನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಸೂಚಿಸಿದ್ದೇವೆ.
Sources: several. Where versions differ, we have noted it here.
ಇಂದಿನ ಬದುಕಿಗೆFor life today
ಹಿರಿಯರನ್ನು ನೆನೆಯುವಾಗ ಕೊಡುವುದು ಎಷ್ಟು ಎಂಬುದಕ್ಕಿಂತ ಎಷ್ಟು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಕೊಡುತ್ತೇವೆ ಎಂಬುದೇ ಮುಖ್ಯ ಎಂಬ ಪಾಠ ಇಲ್ಲಿದೆ.
The lesson here is that in remembering one’s elders, the spirit behind the offering matters more than its size.