ಮಧ್ವಾಚಾರ್ಯರ ದ್ವಾದಶ ಸ್ತೋತ್ರ: ಹರಿಗೆ ಹನ್ನೆರಡು ಹಾಡುಗಳು

ದ್ವಾದಶ ಸ್ತೋತ್ರ ಎಂದರೆ ಹನ್ನೆರಡು ಸ್ತೋತ್ರಗಳ ಗುಚ್ಛ. ಇವುಗಳನ್ನು ಶ್ರೀ ಮಧ್ವಾಚಾರ್ಯರು, ಅಂದರೆ ಆನಂದತೀರ್ಥರು, ರಚಿಸಿದರು. ಪ್ರತಿ ಸ್ತೋತ್ರವೂ ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಛಂದಸ್ಸಿನಲ್ಲಿದೆ, ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಭಾವದಲ್ಲಿದೆ. ಕೆಲವು ಧ್ಯಾನ, ಕೆಲವು ನಾಮಗಳ ನಾದದ ಆಟ, ಕೆಲವು ತತ್ತ್ವದ ಘೋಷಣೆ.

The Dvadasha Stotra is a set of twelve hymns composed by Sri Madhvacharya, also known as Anandatirtha. Each is in its own metre and its own mood. Some are meditations, some are plays of sound on the names of Vishnu, and some state the doctrine outright.

ಉಡುಪಿಯ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನ ಪೂಜೆಯಲ್ಲಿ ಇಂದಿಗೂ ಈ ಸ್ತೋತ್ರಗಳನ್ನು ಹಾಡುತ್ತಾರೆ. ಮಾಧ್ವ ಮನೆಗಳಲ್ಲಿ ನಿತ್ಯ ಪಾರಾಯಣದ ಭಾಗವಾಗಿವೆ. ಇಲ್ಲಿ ಹನ್ನೆರಡೂ ಸ್ತೋತ್ರಗಳ ಪಾಠವನ್ನು ಅನುಕ್ರಮವಾಗಿ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದೇವೆ. ಶ್ಲೋಕಗಳಿಗೆ ಸ್ತೋತ್ರದ ಸಂಖ್ಯೆ ಮತ್ತು ಶ್ಲೋಕದ ಸಂಖ್ಯೆ ಸೇರಿಸಿ 3.1, 3.2 ಎಂದು ಸಂಖ್ಯೆ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದೇವೆ.

These hymns are still sung in the worship of Sri Krishna at Udupi, and in many Madhva homes they are part of daily recitation. We give all twelve in order. Each verse carries the number of its hymn and its own number, so 3.1, 3.2 and so on.

---

ಪಾಠ (ಕನ್ನಡ)

ಮೊದಲನೆಯ ಸ್ತೋತ್ರ

ವಂದೇ ವಂದ್ಯಂ ಸದಾನಂದಂ ವಾಸುದೇವಂ ನಿರಂಜನಮ್ ।
ಇಂದಿರಾಪತಿಮಾದ್ಯಾದಿವರದೇಶವರಪ್ರದಮ್ ॥ 1.1 ॥

ನಮಾಮಿ ನಿಖಿಲಾಧೀಶಕಿರೀಟಾಘೃಷ್ಟಪೀಠವತ್ ।
ಹೃತ್ತಮಃಶಮನೇಽರ್ಕಾಭಂ ಶ್ರೀಪತೇಃ ಪಾದಪಂಕಜಮ್ ॥ 1.2 ॥

ಜಾಂಬೂನದಾಂಬರಾಧಾರಂ ನಿತಂಬಂ ಚಿಂತ್ಯಮೀಶಿತುಃ ।
ಸ್ವರ್ಣಮಂಜೀರಸಂವೀತಮಾರೂಢಂ ಜಗದಂಬಯಾ ॥ 1.3 ॥

ಉದರಂ ಚಿಂತ್ಯಮೀಶಸ್ಯ ತನುತ್ವೇಽಪ್ಯಖಿಲಂಭರಮ್ ।
ವಲಿತ್ರಯಾಂಕಿತಂ ನಿತ್ಯಮುಪಗೂಢಂ ಶ್ರಿಯೈಕಯಾ ॥ 1.4 ॥

ಸ್ಮರಣೀಯಮುರೋ ವಿಷ್ಣೋರಿಂದಿರಾವಾಸಮುತ್ತಮೈಃ ।
ಅನಂತಮಂತವದಿವ ಭುಜಯೋರಂತರಂಗತಮ್ ॥ 1.5 ॥

ಶಂಖಚಕ್ರಗದಾಪದ್ಮಧರಾಶ್ಚಿಂತ್ಯಾ ಹರೇರ್ಭುಜಾಃ ।
ಪೀನವೃತ್ತಾ ಜಗದ್ರಕ್ಷಾಕೇವಲೋದ್ಯೋಗಿನೋಽನಿಶಮ್ ॥ 1.6 ॥

ಸಂತತಂ ಚಿಂತಯೇತ್ಕಂಠಂ ಭಾಸ್ವತ್ಕೌಸ್ತುಭಭಾಸಕಮ್ ।
ವೈಕುಂಠಸ್ಯಾಖಿಲಾ ವೇದಾ ಉದ್ಗೀರ್ಯಂತೇಽನಿಶಂ ಯತಃ ॥ 1.7 ॥

ಸ್ಮರೇತ ಯಾಮಿನೀನಾಥಸಹಸ್ರಾಮಿತಕಾಂತಿಮತ್ ।
ಭವತಾಪಾಪನೋದೀಡ್ಯಂ ಶ್ರೀಪತೇರ್ಮುಖಪಂಕಜಮ್ ॥ 1.8 ॥

ಪೂರ್ಣಾನನ್ಯಸುಖೋದ್ಭಾಸಿ ಮಂದಸ್ಮಿತಮಧೀಶಿತುಃ ।
ಗೋವಿಂದಸ್ಯ ಸದಾ ಚಿಂತ್ಯಂ ನಿತ್ಯಾನಂದಪದಪ್ರದಮ್ ॥ 1.9 ॥

ಸ್ಮರಾಮಿ ಭವಸಂತಾಪಹಾನಿದಾಮೃತಸಾಗರಮ್ ।
ಪೂರ್ಣಾನಂದಸ್ಯ ರಾಮಸ್ಯ ಸಾನುರಾಗಾವಲೋಕನಮ್ ॥ 1.10 ॥

ಧ್ಯಾಯೇದಜಸ್ರಮೀಶಸ್ಯ ಪದ್ಮಜಾದಿಪ್ರತೀಕ್ಷಿತಮ್ ।
ಭ್ರೂಭಂಗಂ ಪಾರಮೇಷ್ಠ್ಯಾದಿಪದದಾಯಿ ವಿಮುಕ್ತಿದಮ್ ॥ 1.11 ॥

ಸಂತತಂ ಚಿಂತಯೇಽನಂತಮಂತಕಾಲೇ ವಿಶೇಷತಃ ।
ನೈವೋದಾಪುರ್ಗೃಣಂತೋಽಂತಂ ಯದ್ಗುಣಾನಾಮಜಾದಯಃ ॥ 1.12 ॥

ಎರಡನೆಯ ಸ್ತೋತ್ರ

ಸುಜನೋದಧಿಸಂವೃದ್ಧಿಪೂರ್ಣಚಂದ್ರೋ ಗುಣಾರ್ಣವಃ ।
ಅಮಂದಾನಂದಸಾಂದ್ರೋ ನಃ ಪ್ರೀಯತಾಮಿಂದಿರಾಪತಿಃ ॥ 2.1 ॥

ರಮಾಚಕೋರೀವಿಧವೇ ದುಷ್ಟದರ್ಪೋದವಹ್ನಯೇ ।
ಸತ್ಪಾಂಥಜನಗೇಹಾಯ ನಮೋ ನಾರಾಯಣಾಯ ತೇ ॥ 2.2 ॥

ಚಿದಚಿದ್ಭೇದಮಖಿಲಂ ವಿಧಾಯಾಧಾಯ ಭುಂಜತೇ ।
ಅವ್ಯಾಕೃತಗೃಹಸ್ಥಾಯ ರಮಾಪ್ರಣಯಿನೇ ನಮಃ ॥ 2.3 ॥

ಅಮಂದಗುಣಸಾರೋಽಪಿ ಮಂದಹಾಸೇನ ವೀಕ್ಷಿತಃ ।
ನಿತ್ಯಮಿಂದಿರಯಾನಂದಸಾಂದ್ರೋ ಯೋ ನೌಮಿ ತಂ ಹರಿಮ್ ॥ 2.4 ॥

ವಶೀ ವಶೇ ನ ಕಸ್ಯಾಪಿ ಯೋಽಜಿತೋ ವಿಜಿತಾಖಿಲಃ ।
ಸರ್ವಕರ್ತಾ ನ ಕ್ರಿಯತೇ ತಂ ನಮಾಮಿ ರಮಾಪತಿಮ್ ॥ 2.5 ॥

ಅಗುಣಾಯ ಗುಣೋದ್ರೇಕಸ್ವರೂಪಾಯಾದಿಕಾರಿಣೇ ।
ವಿದಾರಿತಾರಿಸಂಘಾಯ ವಾಸುದೇವಾಯ ತೇ ನಮಃ ॥ 2.6 ॥

ಆದಿದೇವಾಯ ದೇವಾನಾಂ ಪತಯೇ ಸಾದಿತಾರಯೇ ।
ಅನಾದ್ಯಜ್ಞಾನಪಾರಾಯ ನಮೋ ವರವರಾಯ ತೇ ॥ 2.7 ॥

ಅಜಾಯ ಜನಯಿತ್ರೇಽಸ್ಯ ವಿಜಿತಾಖಿಲದಾನವ ।
ಅಜಾದಿಪೂಜ್ಯಪಾದಾಯ ನಮಸ್ತೇ ಗರುಡಧ್ವಜ ॥ 2.8 ॥

ಇಂದಿರಾಮಂದಸಾಂದ್ರಾಗ್ರ್ಯಕಟಾಕ್ಷಪ್ರೇಕ್ಷಿತಾತ್ಮನೇ ।
ಅಸ್ಮದಿಷ್ಟೈಕಕಾರ್ಯಾಯ ಪೂರ್ಣಾಯ ಹರಯೇ ನಮಃ ॥ 2.9 ॥

ಮೂರನೆಯ ಸ್ತೋತ್ರ

ಕುರು ಭುಂಕ್ಷ್ವ ಚ ಕರ್ಮ ನಿಜಂ ನಿಯತಂ
ಹರಿಪಾದವಿನಮ್ರಧಿಯಾ ಸತತಮ್ ।
ಹರಿರೇವ ಪರೋ ಹರಿರೇವ ಗುರು-
ರ್ಹರಿರೇವ ಜಗತ್ಪಿತೃಮಾತೃಗತಿಃ ॥ 3.1 ॥

ನ ತತೋಽಸ್ತ್ಯಪರಂ ಜಗದೀಡ್ಯತಮಂ
ಪರಮಾತ್ಪರತಃ ಪುರುಷೋತ್ತಮತಃ ।
ತದಲಂ ಬಹುಲೋಕವಿಚಿಂತನಯಾ
ಪ್ರವಣಂ ಕುರು ಮಾನಸಮೀಶಪದೇ ॥ 3.2 ॥

ಯತತೋಽಪಿ ಹರೇಃ ಪದಸಂಸ್ಮರಣೇ
ಸಕಲಂ ಹ್ಯಘಮಾಶು ಲಯಂ ವ್ರಜತಿ ।
ಸ್ಮರತಸ್ತು ವಿಮುಕ್ತಿಪದಂ ಪರಮಂ
ಸ್ಫುಟಮೇಷ್ಯತಿ ತತ್ಕಿಮಪಾಕ್ರಿಯತೇ ॥ 3.3 ॥

ಶೃಣುತಾಮಲಸತ್ಯವಚಃ ಪರಮಂ
ಶಪಥೇರಿತಮುಚ್ಛ್ರಿತಬಾಹುಯುಗಮ್ ।
ನ ಹರೇಃ ಪರಮೋ ನ ಹರೇಃ ಸದೃಶಃ
ಪರಮಃ ಸ ತು ಸರ್ವಚಿದಾತ್ಮಗಣಾತ್ ॥ 3.4 ॥

ಯದಿ ನಾಮ ಪರೋ ನ ಭವೇತ್ಸ ಹರಿಃ
ಕಥಮಸ್ಯ ವಶೇ ಜಗದೇತದಭೂತ್ ।
ಯದಿ ನಾಮ ನ ತಸ್ಯ ವಶೇ ಸಕಲಂ
ಕಥಮೇವ ತು ನಿತ್ಯಸುಖಂ ನ ಭವೇತ್ ॥ 3.5 ॥

ನ ಚ ಕರ್ಮವಿಮಾಮಲಕಾಲಗುಣ-
ಪ್ರಭೃತೀಶಮಚಿತ್ತನು ತದ್ಧಿ ಯತಃ ।
ಚಿದಚಿತ್ತನು ಸರ್ವಮಸೌ ತು ಹರಿ-
ರ್ಯಮಯೇದಿತಿ ವೈದಿಕಮಸ್ತಿ ವಚಃ ॥ 3.6 ॥

ವ್ಯವಹಾರಭಿದಾಪಿ ಗುರೋರ್ಜಗತಾಂ
ನ ತು ಚಿತ್ತಗತಾ ಸ ಹಿ ಚೋದ್ಯಪರಮ್ ।
ಬಹವಃ ಪುರುಷಾಃ ಪುರುಷಪ್ರವರೋ
ಹರಿರಿತ್ಯವದತ್ಸ್ವಯಮೇವ ಹರಿಃ ॥ 3.7 ॥

ಚತುರಾನನಪೂರ್ವವಿಮುಕ್ತಗಣಾ
ಹರಿಮೇತ್ಯ ತು ಪೂರ್ವವದೇವ ಸದಾ ।
ನಿಯತೋಚ್ಚವಿನೀಚತಯೈವ ನಿಜಾಂ
ಸ್ಥಿತಿಮಾಪುರಿತಿ ಸ್ಮ ಪರಂ ವಚನಮ್ ॥ 3.8 ॥

ಆನಂದತೀರ್ಥಸನ್ನಾಮ್ನಾ ಪೂರ್ಣಪ್ರಜ್ಞಾಭಿಧಾಯುಜಾ ।
ಕೃತಂ ಹರ್ಯಷ್ಟಕಂ ಭಕ್ತ್ಯಾ ಪಠತಃ ಪ್ರೀಯತೇ ಹರಿಃ ॥ 3.9 ॥

ನಾಲ್ಕನೆಯ ಸ್ತೋತ್ರ

ನಿಜಪೂರ್ಣಸುಖಾಮಿತಬೋಧತನುಃ
ಪರಶಕ್ತಿರನಂತಗುಣಃ ಪರಮಃ ।
ಅಜರಾಮರಣಃ ಸಕಲಾರ್ತಿಹರಃ
ಕಮಲಾಪತಿರೀಡ್ಯತಮೋಽವತು ನಃ ॥ 4.1 ॥

ಯದಸುಪ್ತಿಗತೋಽಪಿ ಹರಿಃ ಸುಖವಾನ್
ಸುಖರೂಪಿಣಮಾಹುರತೋ ನಿಗಮಾಃ ।
ಸುಮತಿಪ್ರಭವಂ ಜಗದಸ್ಯ ಯತಃ
ಪರಬೋಧತನುಂ ಚ ತತಃ ಖಪತಿಮ್ ॥ 4.2 ॥

ಬಹುಚಿತ್ರಜಗದ್ಬಹುಧಾಕರಣಾ-
ತ್ಪರಶಕ್ತಿರನಂತಗುಣಃ ಪರಮಃ ।
ಸುಖರೂಪಮಮುಷ್ಯ ಪದಂ ಪರಮಂ
ಸ್ಮರತಸ್ತು ಭವಿಷ್ಯತಿ ತತ್ಸತತಮ್ ॥ 4.3 ॥

ಸ್ಮರಣೇ ಹಿ ಪರೇಶಿತುರಸ್ಯ ವಿಭೋ-
ರ್ಮಲಿನಾನಿ ಮನಾಂಸಿ ಕುತಃ ಕರಣಮ್ ।
ವಿಮಲಂ ಹಿ ಪದಂ ಪರಮಂ ಸ್ವರತಂ
ತರುಣಾರ್ಕಸವರ್ಣಮಜಸ್ಯ ಹರೇಃ ॥ 4.4 ॥

ವಿಮಲೈಃ ಶ್ರುತಿಶಾಣನಿಶಾತತಮೈಃ
ಸುಮನೋಽಸಿಭಿರಾಶು ನಿಹತ್ಯ ದೃಢಮ್ ।
ಬಲಿನಂ ನಿಜವೈರಿಣಮಾತ್ಮತಮೋ-
ಭಿದಮೀಶಮನಂತಮುಪಾಸ್ವ ಹರಿಮ್ ॥ 4.5 ॥

ನ ಹಿ ವಿಶ್ವಸೃಜೋ ವಿಭುಶಂಭುಪುರಂ-
ದರಸೂರ್ಯಮುಖಾನಪರಾನಪರಾನ್ ।
ಸೃಜತೀಡ್ಯತಮೋಽವತಿ ಹಂತಿ ನಿಜಂ
ಪದಮಾಪಯತಿ ಪ್ರಣತಾನ್ ಸ್ವಧಿಯಾ ॥ 4.6 ॥

ಪರಮೋಽಪಿ ರಮೇಶಿತುರಸ್ಯ ಸಮೋ
ನ ಹಿ ಕಶ್ಚಿದಭೂನ್ನ ಭವಿಷ್ಯತಿ ಚ ।
ಕ್ವಚಿದದ್ಯತನೋಽಪಿ ನ ಪೂರ್ಣಸದಾ-
ಗಣಿತೇಡ್ಯಗುಣಾನುಭವೈಕತನೋಃ ॥ 4.7 ॥

ಇತಿ ದೇವವರಸ್ಯ ಹರೇಃ ಸ್ತವನಂ
ಕೃತವಾನ್ ಮುನಿರುತ್ತಮಮಾದರತಃ ।
ಸುಖತೀರ್ಥಪದಾಭಿಹಿತಃ ಪಠತ-
ಸ್ತದಿದಂ ಭವತಿ ಧ್ರುವಮುಚ್ಚಸುಖಮ್ ॥ 4.8 ॥

ಐದನೆಯ ಸ್ತೋತ್ರ

ವಾಸುದೇವಾಪರಿಮೇಯಸುಧಾಮನ್
ಶುದ್ಧಸದೋದಿತ ಸುಂದರೀಕಾಂತ ।
ಧರಾಧರಧಾರಣ ವೇಧುರಧರ್ತಃ
ಸೌಧೃತಿದೀಧಿತಿವೇಧೃವಿಧಾತಃ ॥ 5.1 ॥

ಅಧಿಕಬಂಧಂ ರಂಧಯ ಬೋಧಾ-
ಚ್ಛಿಂಧಿ ಪಿಧಾನಂ ಬಂಧುರಮದ್ಧಾ ।
ಕೇಶವ ಕೇಶವ ಶಾಸಕ ವಂದೇ
ಪಾಶಧರಾರ್ಚಿತ ಶೂರವರೇಶ ॥ 5.2 ॥

ನಾರಾಯಣಾಮಲಕಾರಣ ವಂದೇ
ಕಾರಣಕಾರಣ ಪೂರ್ಣ ವರೇಣ್ಯ ।
ಮಾಧವ ಮಾಧವ ಸಾಧಕ ವಂದೇ
ಬಾಧಕ ಬೋಧಕ ಶುದ್ಧ ಸಮಾಧೇ ॥ 5.3 ॥

ಗೋವಿಂದ ಗೋವಿಂದ ಪುರಂದರ ವಂದೇ
ಸ್ಕಂದ ಸನಂದನ ವಂದಿತ ಪಾದ ।
ವಿಷ್ಣೋ ಸೃಜಿಷ್ಣೋ ಗ್ರಸಿಷ್ಣೋ ವಿವಂದೇ
ಕೃಷ್ಣ ಸದುಷ್ಣವಧಿಷ್ಣೋ ಸುಧೃಷ್ಣೋ ॥ 5.4 ॥

ಮಧುಸೂದನ ದಾನವಸಾದನ ವಂದೇ
ದೈವತಮೋದಿತ ವೇದಿತಪಾದ ।
ತ್ರಿವಿಕ್ರಮ ನಿಷ್ಕ್ರಮ ವಿಕ್ರಮ ವಂದೇ
ಸುಕ್ರಮ ಸಂಕ್ರಮ ಹುಂಕೃತವಕ್ತ್ರ ॥ 5.5 ॥

ವಾಮನ ವಾಮನ ಭಾಮನ ವಂದೇ
ಸಾಮನ ಸೀಮನ ಸಾಮನ ಸಾನೋ ।
ಶ್ರೀಧರ ಶ್ರೀಧರ ಶಂಧರ ವಂದೇ
ಭೂಧರ ವಾರ್ಧರ ಕಂಧರಧಾರಿನ್ ॥ 5.6 ॥

ಹೃಷೀಕೇಶ ಸುಕೇಶ ಪರೇಶ ವಿವಂದೇ
ಶರಣೇಶ ಕಲೇಶ ಬಲೇಶ ಸುಖೇಶ ।
ಪದ್ಮನಾಭ ಶುಭೋದ್ಭವ ವಂದೇ
ಸಂಭೃತಲೋಕಭರಾಭರ ಭೂರೇ ॥ 5.7 ॥

ದಾಮೋದರ ದೂರತರಾಂತರ ವಂದೇ
ದಾರಿತಪಾರಗಪಾರ ಪರಸ್ಮಾತ್ ।
ಆನಂದಸುತೀರ್ಥಮುನೀಂದ್ರಕೃತಾ ಹರಿ-
ಗೀತಿರಿಯಂ ಪರಮಾದರತಃ ॥ 5.8 ॥

ಪರಲೋಕವಿಲೋಕನಸೂರ್ಯನಿಭಾ
ಹರಿಭಕ್ತಿವಿವರ್ಧನಶೌಂಡತಮಾ ॥ 5.9 ॥

ಆರನೆಯ ಸ್ತೋತ್ರ

ಮತ್ಸ್ಯಕರೂಪ ಲಯೋದವಿಹಾರಿನ್
ವೇದವಿನೇತ್ರ ಚತುರ್ಮುಖವಂದ್ಯ ।
ಕೂರ್ಮಸ್ವರೂಪಕ ಮಂದರಧಾರಿನ್
ಲೋಕವಿಧಾರಕ ದೇವವರೇಣ್ಯ ॥ 6.1 ॥

ಸೂಕರರೂಪಕ ದಾನವಶತ್ರೋ
ಭೂಮಿವಿಧಾರಕ ಯಜ್ಞವರಾಂಗ ।
ದೇವ ನೃಸಿಂಹ ಹಿರಣ್ಯಕಶತ್ರೋ
ಸರ್ವಭಯಾಂತಕ ದೈವತಬಂಧೋ ॥ 6.2 ॥

ವಾಮನ ವಾಮನ ಮಾಣವವೇಷ
ದೈತ್ಯವರಾಂತಕ ಕಾರಣರೂಪ ।
ರಾಮ ಭೃಗೂದ್ವಹ ಸೂರ್ಜಿತದೀಪ್ತೇ
ಕ್ಷತ್ರಕುಲಾಂತಕ ಶಂಭುವರೇಣ್ಯ ॥ 6.3 ॥

ರಾಘವ ರಾಘವ ರಾಕ್ಷಸಶತ್ರೋ
ಮಾರುತಿವಲ್ಲಭ ಜಾನಕಿಕಾಂತ ।
ದೇವಕಿನಂದನ ನಂದಕುಮಾರ
ವೃಂದಾವನಾಂಚನ ಗೋಕುಲಚಂದ್ರ ॥ 6.4 ॥

ಕಂದಫಲಾಶನ ಸುಂದರರೂಪ
ನಂದಿತಗೋಕುಲವಂದಿತಪಾದ ।
ಇಂದ್ರಸುತಾವಕ ನಂದಕಹಸ್ತ
ಚಂದನಚರ್ಚಿತ ಸುಂದರಿನಾಥ ॥ 6.5 ॥

ಇಂದೀವರೋದರದಳನಯನ
ಮಂದರಧಾರಿನ್ ಗೋವಿಂದ ವಂದೇ ।
ಚಂದ್ರಶತಾನನ ಕುಂದಸುಹಾಸ
ನಂದಿತದೈವತಾನಂದಸುಪೂರ್ಣ ॥ 6.6 ॥

ದೇವಕಿನಂದನ ಸುಂದರರೂಪ
ರುಕ್ಮಿಣಿವಲ್ಲಭ ಪಾಂಡವಬಂಧೋ ।
ದೈತ್ಯವಿಮೋಹಕ ನಿತ್ಯಸುಖಾದೇ
ದೇವವಿಬೋಧಕ ಬುದ್ಧಸ್ವರೂಪ ॥ 6.7 ॥

ದುಷ್ಟಕುಲಾಂತಕ ಕಲ್ಕಿಸ್ವರೂಪ
ಧರ್ಮವಿವರ್ಧನ ಮೂಲಯುಗಾದೇ ।
ನಾರಾಯಣಾಮಲಕಾರಣಮೂರ್ತೇ
ಪೂರ್ಣಗುಣಾರ್ಣವ ನಿತ್ಯಸುಬೋಧ ॥ 6.8 ॥

ಆನಂದತೀರ್ಥಕೃತಾ ಹರಿಗಾಥಾ
ಪಾಪಹರಾ ಶುಭನಿತ್ಯಸುಖಾರ್ಥಾ ॥ 6.9 ॥

ಏಳನೆಯ ಸ್ತೋತ್ರ

ವಿಶ್ವಸ್ಥಿತಿಪ್ರಲಯಸರ್ಗಮಹಾವಿಭೂತಿ-
ವೃತ್ತಿಪ್ರಕಾಶನಿಯಮಾವೃತಿಬಂಧಮೋಕ್ಷಾಃ ।
ಯಸ್ಯಾ ಅಪಾಂಗಲವಮಾತ್ರತ ಊರ್ಜಿತಾ ಸಾ
ಶ್ರೀರ್ಯತ್ಕಟಾಕ್ಷಬಲವತ್ಯಜಿತಂ ನಮಾಮಿ ॥ 7.1 ॥

ಬ್ರಹ್ಮೇಶಶಕ್ರರವಿಧರ್ಮಶಶಾಂಕಪೂರ್ವ-
ಗೀರ್ವಾಣಸಂತತಿರಿಯಂ ಯದಪಾಂಗಲೇಶಮ್ ।
ಆಶ್ರಿತ್ಯ ವಿಶ್ವವಿಜಯಂ ವಿಸೃಜತ್ಯಚಿಂತ್ಯಾ
ಶ್ರೀರ್ಯತ್ಕಟಾಕ್ಷಬಲವತ್ಯಜಿತಂ ನಮಾಮಿ ॥ 7.2 ॥

ಧರ್ಮಾರ್ಥಕಾಮಸುಮತಿಪ್ರಚಯಾದ್ಯಶೇಷ-
ಸನ್ಮಂಗಲಂ ವಿದಧತೇ ಯದಪಾಂಗಲೇಶಮ್ ।
ಆಶ್ರಿತ್ಯ ತತ್ಪ್ರಣತಸತ್ಪ್ರಣತಾ ಅಪೀಡ್ಯಾಃ
ಶ್ರೀರ್ಯತ್ಕಟಾಕ್ಷಬಲವತ್ಯಜಿತಂ ನಮಾಮಿ ॥ 7.3 ॥

ಷಡ್ವರ್ಗನಿಗ್ರಹನಿರಸ್ತಸಮಸ್ತದೋಷಾ
ಧ್ಯಾಯಂತಿ ವಿಷ್ಣುಮೃಷಯೋ ಯದಪಾಂಗಲೇಶಮ್ ।
ಆಶ್ರಿತ್ಯ ಯಾನಪಿ ಸಮೇತ್ಯ ನ ಯಾತಿ ದುಃಖಂ
ಶ್ರೀರ್ಯತ್ಕಟಾಕ್ಷಬಲವತ್ಯಜಿತಂ ನಮಾಮಿ ॥ 7.4 ॥

ಶೇಷಾಹಿವೈರಿಶಿವಶಕ್ರಮನುಪ್ರಧಾನ-
ಚಿತ್ರೋರುಕರ್ಮರಚನಂ ಯದಪಾಂಗಲೇಶಮ್ ।
ಆಶ್ರಿತ್ಯ ವಿಶ್ವಮಖಿಲಂ ವಿದಧಾತಿ ಧಾತಾ
ಶ್ರೀರ್ಯತ್ಕಟಾಕ್ಷಬಲವತ್ಯಜಿತಂ ನಮಾಮಿ ॥ 7.5 ॥

ಶಕ್ರೋಗ್ರದೀಧಿತಿಹಿಮಾಕರಸೂರ್ಯಸೂನು-
ಪೂರ್ವಂ ನಿಹತ್ಯ ನಿಖಿಲಂ ಯದಪಾಂಗಲೇಶಮ್ ।
ಆಶ್ರಿತ್ಯ ನೃತ್ಯತಿ ಶಿವಃ ಪ್ರಕಟೋರುಶಕ್ತಿಃ
ಶ್ರೀರ್ಯತ್ಕಟಾಕ್ಷಬಲವತ್ಯಜಿತಂ ನಮಾಮಿ ॥ 7.6 ॥

ತತ್ಪಾದಪಂಕಜಮಹಾಸನತಾಮವಾಪ
ಶರ್ವಾದಿವಂದ್ಯಚರಣೋ ಯದಪಾಂಗಲೇಶಮ್ ।
ಆಶ್ರಿತ್ಯ ನಾಗಪತಿರನ್ಯಸುರೈರ್ದುರಾಪಾಂ
ಶ್ರೀರ್ಯತ್ಕಟಾಕ್ಷಬಲವತ್ಯಜಿತಂ ನಮಾಮಿ ॥ 7.7 ॥

ನಾಗಾರಿರುಗ್ರಬಲಪೌರುಷ ಆಪ ವಿಷ್ಣೋ-
ರ್ವಾಹತ್ವಮುತ್ತಮಜವೋ ಯದಪಾಂಗಲೇಶಮ್ ।
ಆಶ್ರಿತ್ಯ ಶಕ್ರಮುಖದೇವಗಣೈರಚಿಂತ್ಯಂ
ಶ್ರೀರ್ಯತ್ಕಟಾಕ್ಷಬಲವತ್ಯಜಿತಂ ನಮಾಮಿ ॥ 7.8 ॥

ಆನಂದತೀರ್ಥಮುನಿಸನ್ಮುಖಪಂಕಜೋತ್ಥಂ
ಸಾಕ್ಷಾದ್ರಮಾಹರಿಮನಃಪ್ರಿಯಮುತ್ತಮಾರ್ಥಮ್ ।
ಭಕ್ತ್ಯಾ ಪಠತ್ಯಜಿತಮಾತ್ಮನಿ ಸನ್ನಿಧಾಯ
ಯಃ ಸ್ತೋತ್ರಮೇತದಭಿಯಾತಿ ತಯೋರಭೀಷ್ಟಮ್ ॥ 7.9 ॥

ಎಂಟನೆಯ ಸ್ತೋತ್ರ

ವಂದಿತಾಶೇಷವಂದ್ಯೋರುವೃಂದಾರಕಂ
ಚಂದನಾಚರ್ಚಿತೋದಾರಪೀನಾಂಸಕಮ್ ।
ಇಂದಿರಾಚಂಚಲಾಪಾಂಗನೀರಾಜಿತಂ
ಮಂದರೋದ್ಧಾರಿವೃತ್ತೋದ್ಭುಜಾಭೋಗಿನಮ್ ।
ಪ್ರೀಣಯಾಮೋ ವಾಸುದೇವಂ ದೇವತಾಮಂಡಲಾಖಂಡಮಂಡನಂ
ಪ್ರೀಣಯಾಮೋ ವಾಸುದೇವಮ್ ॥ 8.1 ॥

ಸೃಷ್ಟಿಸಂಹಾರಲೀಲಾವಿಲಾಸಾತತಂ
ಪುಷ್ಟಷಾಡ್ಗುಣ್ಯಸದ್ವಿಗ್ರಹೋಲ್ಲಾಸಿನಮ್ ।
ದುಷ್ಟನಿಃಶೇಷಸಂಹಾರಕರ್ಮೋದ್ಯತಂ
ಹೃಷ್ಟಪುಷ್ಟಾತಿಶಿಷ್ಟಪ್ರಜಾಸಂಶ್ರಯಮ್ ।
ಪ್ರೀಣಯಾಮೋ ವಾಸುದೇವಂ ದೇವತಾಮಂಡಲಾಖಂಡಮಂಡನಂ
ಪ್ರೀಣಯಾಮೋ ವಾಸುದೇವಮ್ ॥ 8.2 ॥

ಉನ್ನತಪ್ರಾರ್ಥಿತಾಶೇಷಸಂಸಾಧಕಂ
ಸನ್ನತಾಲೌಕಿಕಾನಂದದಶ್ರೀಪದಮ್ ।
ಭಿನ್ನಕರ್ಮಾಶಯಪ್ರಾಣಿಸಂಪ್ರೇರಕಂ
ತನ್ನ ಕಿಂ ನೇತಿ ವಿದ್ವತ್ಸು ಮೀಮಾಂಸಿತಮ್ ।
ಪ್ರೀಣಯಾಮೋ ವಾಸುದೇವಂ ದೇವತಾಮಂಡಲಾಖಂಡಮಂಡನಂ
ಪ್ರೀಣಯಾಮೋ ವಾಸುದೇವಮ್ ॥ 8.3 ॥

ವಿಪ್ರಮುಖ್ಯೈಃ ಸದಾ ವೇದವಾದೋನ್ಮುಖೈಃ
ಸುಪ್ರತಾಪೈಃ ಕ್ಷಿತೀಶೇಶ್ವರೈಶ್ಚಾರ್ಚಿತಮ್ ।
ಅಪ್ರತರ್ಕ್ಯೋರುಸಂವಿದ್ಗುಣಂ ನಿರ್ಮಲಂ
ಸಪ್ರಕಾಶಾಜರಾನಂದರೂಪಂ ಪರಮ್ ।
ಪ್ರೀಣಯಾಮೋ ವಾಸುದೇವಂ ದೇವತಾಮಂಡಲಾಖಂಡಮಂಡನಂ
ಪ್ರೀಣಯಾಮೋ ವಾಸುದೇವಮ್ ॥ 8.4 ॥

ಅತ್ಯಯೋ ಯಸ್ಯ ಕೇನಾಪಿ ನ ಕ್ವಾಪಿ ಹಿ
ಪ್ರತ್ಯಯೋ ಯದ್ಗುಣೇಷೂತ್ತಮಾನಾಂ ಪರಃ ।
ಸತ್ಯಸಂಕಲ್ಪ ಏಕೋ ವರೇಣ್ಯೋ ವಶೀ
ಮತ್ಯನೂನೈಃ ಸದಾ ವೇದವಾದೋದಿತಃ ।
ಪ್ರೀಣಯಾಮೋ ವಾಸುದೇವಂ ದೇವತಾಮಂಡಲಾಖಂಡಮಂಡನಂ
ಪ್ರೀಣಯಾಮೋ ವಾಸುದೇವಮ್ ॥ 8.5 ॥

ಪಶ್ಯತಾಂ ದುಃಖಸಂತಾನನಿರ್ಮೂಲನಂ
ದೃಶ್ಯತಾಂ ದೃಶ್ಯತಾಮಿತ್ಯಜೇಶಾರ್ಚಿತಮ್ ।
ನಶ್ಯತಾಂ ದೂರಗಂ ಸರ್ವದಾಪ್ಯಾತ್ಮಗಂ
ವಶ್ಯತಾಂ ಸ್ವೇಚ್ಛಯಾ ಸಜ್ಜನೇಷ್ವಾಗತಮ್ ।
ಪ್ರೀಣಯಾಮೋ ವಾಸುದೇವಂ ದೇವತಾಮಂಡಲಾಖಂಡಮಂಡನಂ
ಪ್ರೀಣಯಾಮೋ ವಾಸುದೇವಮ್ ॥ 8.6 ॥

ಅಗ್ರಜಂ ಯಃ ಸಸರ್ಜಾಜಮಗ್ರ್ಯಾಕೃತಿಂ
ವಿಗ್ರಹೋ ಯಸ್ಯ ಸರ್ವೇ ಗುಣಾ ಏವ ಹಿ ।
ಉಗ್ರ ಆದ್ಯೋಽಪಿ ಯಸ್ಯಾತ್ಮಜಾಗ್ರ್ಯಾತ್ಮಜಃ
ಸದ್ಗೃಹೀತಃ ಸದಾ ಯಃ ಪರಂ ದೈವತಮ್ ।
ಪ್ರೀಣಯಾಮೋ ವಾಸುದೇವಂ ದೇವತಾಮಂಡಲಾಖಂಡಮಂಡನಂ
ಪ್ರೀಣಯಾಮೋ ವಾಸುದೇವಮ್ ॥ 8.7 ॥

ಅಚ್ಯುತೋ ಯೋ ಗುಣೈರ್ನಿತ್ಯಮೇವಾಖಿಲೈಃ
ಪ್ರಚ್ಯುತೋಽಶೇಷದೋಷೈಃ ಸದಾ ಪೂರ್ತಿತಃ ।
ಉಚ್ಯತೇ ಸರ್ವವೇದೋರುವಾದೈರಜಃ
ಸ್ವರ್ಚಿತೋ ಬ್ರಹ್ಮರುದ್ರೇಂದ್ರಪೂರ್ವೈಃ ಸದಾ ।
ಪ್ರೀಣಯಾಮೋ ವಾಸುದೇವಂ ದೇವತಾಮಂಡಲಾಖಂಡಮಂಡನಂ
ಪ್ರೀಣಯಾಮೋ ವಾಸುದೇವಮ್ ॥ 8.8 ॥

ಧಾರ್ಯತೇ ಯೇನ ವಿಶ್ವಂ ಸದಾಜಾದಿಕಂ
ವಾರ್ಯತೇಽಶೇಷದುಃಖಂ ನಿಜಧ್ಯಾಯಿನಾಮ್ ।
ಪಾರ್ಯತೇ ಸರ್ವಮನ್ಯೈರ್ನ ಯತ್ಪಾರ್ಯತೇ
ಕಾರ್ಯತೇ ಚಾಖಿಲಂ ಸರ್ವಭೂತೈಃ ಸದಾ ।
ಪ್ರೀಣಯಾಮೋ ವಾಸುದೇವಂ ದೇವತಾಮಂಡಲಾಖಂಡಮಂಡನಂ
ಪ್ರೀಣಯಾಮೋ ವಾಸುದೇವಮ್ ॥ 8.9 ॥

ಸರ್ವಪಾಪಾನಿ ಯತ್ಸಂಸ್ಮೃತೇಃ ಸಂಕ್ಷಯಂ
ಸರ್ವದಾ ಯಾಂತಿ ಭಕ್ತ್ಯಾ ವಿಶುದ್ಧಾತ್ಮನಾಮ್ ।
ಶರ್ವಗುರ್ವಾದಿಗೀರ್ವಾಣಸಂಸ್ಥಾನದಃ
ಕುರ್ವತೇ ಕರ್ಮ ಯತ್ಪ್ರೀತಯೇ ಸಜ್ಜನಾಃ ।
ಪ್ರೀಣಯಾಮೋ ವಾಸುದೇವಂ ದೇವತಾಮಂಡಲಾಖಂಡಮಂಡನಂ
ಪ್ರೀಣಯಾಮೋ ವಾಸುದೇವಮ್ ॥ 8.10 ॥

ಅಕ್ಷಯಂ ಕರ್ಮ ಯಸ್ಮಿನ್ ಪರೇ ಸ್ವರ್ಪಿತಂ
ಪ್ರಕ್ಷಯಂ ಯಾಂತಿ ದುಃಖಾನಿ ಯನ್ನಾಮತಃ ।
ಅಕ್ಷರೋ ಯೋಽಜರಃ ಸರ್ವದೈವಾಮೃತಃ
ಕುಕ್ಷಿಗಂ ಯಸ್ಯ ವಿಶ್ವಂ ಸದಾಜಾದಿಕಮ್ ।
ಪ್ರೀಣಯಾಮೋ ವಾಸುದೇವಂ ದೇವತಾಮಂಡಲಾಖಂಡಮಂಡನಂ
ಪ್ರೀಣಯಾಮೋ ವಾಸುದೇವಮ್ ॥ 8.11 ॥

ನಂದಿತೀರ್ಥೋರುಸನ್ನಾಮಿನೋ ನಂದಿನಃ
ಸಂದಧಾನಾಃ ಸದಾನಂದದೇವೇ ಮತಿಮ್ ।
ಮಂದಹಾಸಾರುಣಾಪಾಂಗದತ್ತೋನ್ನತಿಂ
ವಂದಿತಾಶೇಷದೇವಾದಿವೃಂದಂ ಸದಾ ।
ಪ್ರೀಣಯಾಮೋ ವಾಸುದೇವಂ ದೇವತಾಮಂಡಲಾಖಂಡಮಂಡನಂ
ಪ್ರೀಣಯಾಮೋ ವಾಸುದೇವಮ್ ॥ 8.12 ॥

ಒಂಬತ್ತನೆಯ ಸ್ತೋತ್ರ

ಅತಿಮತತಮೋಗಿರಿಸಮಿತಿವಿಭೇದನ
ಪಿತಾಮಹಭೂತಿದ ಗುಣಗಣನಿಲಯ ।
ಶುಭತಮಕಥಾಶಯ ಪರಮಸದೋದಿತ
ಜಗದೇಕಕಾರಣ ರಾಮ ರಮಾರಮಣ ॥ 9.1 ॥

ವಿಧಿಭವಮುಖಸುರಸತತಸುವಂದಿತ
ರಮಾಮನೋವಲ್ಲಭ ಭವ ಮಮ ಶರಣಮ್ ।
ಶುಭತಮಕಥಾಶಯ ಪರಮಸದೋದಿತ
ಜಗದೇಕಕಾರಣ ರಾಮ ರಮಾರಮಣ ॥ 9.2 ॥

ಅಗಣಿತಗುಣಗಣಮಯಶರೀರ ಹೇ
ವಿಗತಗುಣೇತರ ಭವ ಮಮ ಶರಣಮ್ ।
ಶುಭತಮಕಥಾಶಯ ಪರಮಸದೋದಿತ
ಜಗದೇಕಕಾರಣ ರಾಮ ರಮಾರಮಣ ॥ 9.3 ॥

ಅಪರಿಮಿತಸುಖನಿಧಿವಿಮಲಸುದೇಹ ಹೇ
ವಿಗತಸುಖೇತರ ಭವ ಮಮ ಶರಣಮ್ ।
ಶುಭತಮಕಥಾಶಯ ಪರಮಸದೋದಿತ
ಜಗದೇಕಕಾರಣ ರಾಮ ರಮಾರಮಣ ॥ 9.4 ॥

ಪ್ರಚಲಿತಲಯಜಲವಿಹರಣ ಶಾಶ್ವತ
ಸುಖಮಯಮೀನ ಹೇ ಭವ ಮಮ ಶರಣಮ್ ।
ಶುಭತಮಕಥಾಶಯ ಪರಮಸದೋದಿತ
ಜಗದೇಕಕಾರಣ ರಾಮ ರಮಾರಮಣ ॥ 9.5 ॥

ಸುರದಿತಿಜಸುಬಲವಿಲುಳಿತಮಂದರ
ಧರ ಪರ ಕೂರ್ಮ ಹೇ ಭವ ಮಮ ಶರಣಮ್ ।
ಶುಭತಮಕಥಾಶಯ ಪರಮಸದೋದಿತ
ಜಗದೇಕಕಾರಣ ರಾಮ ರಮಾರಮಣ ॥ 9.6 ॥

ಸಗಿರಿವರಧರಾತಳವಹ ಸುಸೂಕರ
ಪರಮವಿಬೋಧ ಹೇ ಭವ ಮಮ ಶರಣಮ್ ।
ಶುಭತಮಕಥಾಶಯ ಪರಮಸದೋದಿತ
ಜಗದೇಕಕಾರಣ ರಾಮ ರಮಾರಮಣ ॥ 9.7 ॥

ಅತಿಬಲದಿತಿಸುತಹೃದಯವಿಭೇದನ
ಜಯ ನೃಹರೇಽಮಲ ಭವ ಮಮ ಶರಣಮ್ ।
ಶುಭತಮಕಥಾಶಯ ಪರಮಸದೋದಿತ
ಜಗದೇಕಕಾರಣ ರಾಮ ರಮಾರಮಣ ॥ 9.8 ॥

ಬಲಿಮುಖದಿತಿಸುತವಿಜಯವಿನಾಶನ
ಜಗದವನಾಜಿತ ಭವ ಮಮ ಶರಣಮ್ ।
ಶುಭತಮಕಥಾಶಯ ಪರಮಸದೋದಿತ
ಜಗದೇಕಕಾರಣ ರಾಮ ರಮಾರಮಣ ॥ 9.9 ॥

ಅವಿಜಿತಕುನೃಪತಿಸಮಿತಿವಿಖಂಡನ
ರಮಾವರ ವೀರಪ ಭವ ಮಮ ಶರಣಮ್ ।
ಶುಭತಮಕಥಾಶಯ ಪರಮಸದೋದಿತ
ಜಗದೇಕಕಾರಣ ರಾಮ ರಮಾರಮಣ ॥ 9.10 ॥

ಖರತರನಿಶಿಚರದಹನ ಪರಾಮೃತ
ರಘುವರ ಮಾನದ ಭವ ಮಮ ಶರಣಮ್ ।
ಶುಭತಮಕಥಾಶಯ ಪರಮಸದೋದಿತ
ಜಗದೇಕಕಾರಣ ರಾಮ ರಮಾರಮಣ ॥ 9.11 ॥

ಸುಲಲಿತತನುವರ ವರದ ಮಹಾಬಲ
ಯದುವರ ಪಾರ್ಥಪ ಭವ ಮಮ ಶರಣಮ್ ।
ಶುಭತಮಕಥಾಶಯ ಪರಮಸದೋದಿತ
ಜಗದೇಕಕಾರಣ ರಾಮ ರಮಾರಮಣ ॥ 9.12 ॥

ದಿತಿಸುತವಿಮೋಹನ ವಿಮಲವಿಬೋಧನ
ಪರಗುಣಬುದ್ಧ ಹೇ ಭವ ಮಮ ಶರಣಮ್ ।
ಶುಭತಮಕಥಾಶಯ ಪರಮಸದೋದಿತ
ಜಗದೇಕಕಾರಣ ರಾಮ ರಮಾರಮಣ ॥ 9.13 ॥

ಕಲಿಮಲಹುತವಹ ಸುಭಗ ಮಹೋತ್ಸವ
ಶರಣದ ಕಲ್ಕೀಶ ಭವ ಮಮ ಶರಣಮ್ ।
ಶುಭತಮಕಥಾಶಯ ಪರಮಸದೋದಿತ
ಜಗದೇಕಕಾರಣ ರಾಮ ರಮಾರಮಣ ॥ 9.14 ॥

ಅಖಿಲಜನಿವಿಲಯ ಪರಸುಖಕಾರಣ
ಪರ ಪುರುಷೋತ್ತಮ ಭವ ಮಮ ಶರಣಮ್ ।
ಶುಭತಮಕಥಾಶಯ ಪರಮಸದೋದಿತ
ಜಗದೇಕಕಾರಣ ರಾಮ ರಮಾರಮಣ ॥ 9.15 ॥

ಇತಿ ತವ ನುತಿವರಸತತರತೇರ್ಭವ
ಸುಶರಣಮುರುಸುಖತೀರ್ಥಮುನೇರ್ಭಗವನ್ ।
ಶುಭತಮಕಥಾಶಯ ಪರಮಸದೋದಿತ
ಜಗದೇಕಕಾರಣ ರಾಮ ರಮಾರಮಣ ॥ 9.16 ॥

ಹತ್ತನೆಯ ಸ್ತೋತ್ರ

ಅವ ನಃ ಶ್ರೀಪತಿರಪ್ರತಿರಧಿಕೇಶಾದಿಭವಾದೇ ।
ಕರುಣಾಪೂರ್ಣ ವರಪ್ರದ ಚರಿತಂ ಜ್ಞಾಪಯ ಮೇ ತೇ ॥ 10.1 ॥

ಸುರವಂದ್ಯಾಧಿಪ ಸದ್ವರಭರಿತಾಶೇಷಗುಣಾಲಮ್ ।
ಕರುಣಾಪೂರ್ಣ ವರಪ್ರದ ಚರಿತಂ ಜ್ಞಾಪಯ ಮೇ ತೇ ॥ 10.2 ॥

ಸಕಲಧ್ವಾಂತವಿನಾಶನ ಪರಮಾನಂದಸುಧಾಹೋ ।
ಕರುಣಾಪೂರ್ಣ ವರಪ್ರದ ಚರಿತಂ ಜ್ಞಾಪಯ ಮೇ ತೇ ॥ 10.3 ॥

ತ್ರಿಜಗತ್ಪೋತ ಸದಾರ್ಚಿತಚರಣಾಶಾಪತಿಧಾತೋ ।
ಕರುಣಾಪೂರ್ಣ ವರಪ್ರದ ಚರಿತಂ ಜ್ಞಾಪಯ ಮೇ ತೇ ॥ 10.4 ॥

ತ್ರಿಗುಣಾತೀತವಿಧಾರಕ ಪರಿತೋ ದೇಹಿ ಸುಭಕ್ತಿಮ್ ।
ಕರುಣಾಪೂರ್ಣ ವರಪ್ರದ ಚರಿತಂ ಜ್ಞಾಪಯ ಮೇ ತೇ ॥ 10.5 ॥

ಶರಣಂ ಕಾರಣಭಾವನ ಭವ ಮೇ ತಾತ ಸದಾಲಮ್ ।
ಕರುಣಾಪೂರ್ಣ ವರಪ್ರದ ಚರಿತಂ ಜ್ಞಾಪಯ ಮೇ ತೇ ॥ 10.6 ॥

ಮರಣಪ್ರಾಣದ ಪಾಲಕ ಜಗದೀಶಾವ ಸುಭಕ್ತಿಮ್ ।
ಕರುಣಾಪೂರ್ಣ ವರಪ್ರದ ಚರಿತಂ ಜ್ಞಾಪಯ ಮೇ ತೇ ॥ 10.7 ॥

ತರುಣಾದಿತ್ಯಸವರ್ಣಕಚರಣಾಬ್ಜಾಮಲಕೀರ್ತೇ ।
ಕರುಣಾಪೂರ್ಣ ವರಪ್ರದ ಚರಿತಂ ಜ್ಞಾಪಯ ಮೇ ತೇ ॥ 10.8 ॥

ಸಲಿಲಪ್ರೋತ್ಥಸರಾಗಕಮಣಿವರ್ಣೋಚ್ಚನಖಾದೇ ।
ಕರುಣಾಪೂರ್ಣ ವರಪ್ರದ ಚರಿತಂ ಜ್ಞಾಪಯ ಮೇ ತೇ ॥ 10.9 ॥

ಕಜತೂಣೀನಿಭಪಾವನವರಜಂಘಾಮಿತಶಕ್ತೇ ।
ಕರುಣಾಪೂರ್ಣ ವರಪ್ರದ ಚರಿತಂ ಜ್ಞಾಪಯ ಮೇ ತೇ ॥ 10.10 ॥

ಇಭಹಸ್ತಪ್ರಭಶೋಭನಪರಮೋರುಸ್ಥರಮಾಳೇ ।
ಕರುಣಾಪೂರ್ಣ ವರಪ್ರದ ಚರಿತಂ ಜ್ಞಾಪಯ ಮೇ ತೇ ॥ 10.11 ॥

ಅಸನೋತ್ಫುಲ್ಲಸುಪುಷ್ಪಕಸಮವರ್ಣಾವರಣಾಂತೇ ।
ಕರುಣಾಪೂರ್ಣ ವರಪ್ರದ ಚರಿತಂ ಜ್ಞಾಪಯ ಮೇ ತೇ ॥ 10.12 ॥

ಶತಮೋದೋದ್ಭವಸುಂದರಿವರಪದ್ಮೋತ್ಥಿತನಾಭೇ ।
ಕರುಣಾಪೂರ್ಣ ವರಪ್ರದ ಚರಿತಂ ಜ್ಞಾಪಯ ಮೇ ತೇ ॥ 10.13 ॥

ಜಗದಾಗೂಹಕಪಲ್ಲವಸಮಕುಕ್ಷೇ ಶರಣಾದೇ ।
ಕರುಣಾಪೂರ್ಣ ವರಪ್ರದ ಚರಿತಂ ಜ್ಞಾಪಯ ಮೇ ತೇ ॥ 10.14 ॥

ಜಗದಂಬಾಮಲಸುಂದರಿಗೃಹವಕ್ಷೋವರ ಯೋಗಿನ್ ।
ಕರುಣಾಪೂರ್ಣ ವರಪ್ರದ ಚರಿತಂ ಜ್ಞಾಪಯ ಮೇ ತೇ ॥ 10.15 ॥

ದಿತಿಜಾಂತಪ್ರದ ಚಕ್ರಧರಗದಾಯುಗ್ವರಬಾಹೋ ।
ಕರುಣಾಪೂರ್ಣ ವರಪ್ರದ ಚರಿತಂ ಜ್ಞಾಪಯ ಮೇ ತೇ ॥ 10.16 ॥

ಪರಮಜ್ಞಾನಮಹಾನಿಧಿವದನ ಶ್ರೀರಮಣೇಂದೋ ।
ಕರುಣಾಪೂರ್ಣ ವರಪ್ರದ ಚರಿತಂ ಜ್ಞಾಪಯ ಮೇ ತೇ ॥ 10.17 ॥

ನಿಖಿಲಾಘೌಘವಿನಾಶನ ಪರಸೌಖ್ಯಪ್ರದದೃಷ್ಟೇ ।
ಕರುಣಾಪೂರ್ಣ ವರಪ್ರದ ಚರಿತಂ ಜ್ಞಾಪಯ ಮೇ ತೇ ॥ 10.18 ॥

ಪರಮಾನಂದಸುತೀರ್ಥಸುಮುನಿರಾಜೋ ಹರಿಗಾಥಾಮ್ ।
ಕೃತವಾನ್ನಿತ್ಯಸುಪೂರ್ಣಕಪರಮಾನಂದಪದೈಷೀ ॥ 10.19 ॥

ಹನ್ನೊಂದನೆಯ ಸ್ತೋತ್ರ

ಉದೀರ್ಣಮಜರಂ ದಿವ್ಯಮಮೃತಸ್ಯಂದ್ಯಧೀಶಿತುಃ ।
ಆನಂದಸ್ಯ ಪದಂ ವಂದೇ ಬ್ರಹ್ಮೇಂದ್ರಾದ್ಯಭಿವಂದಿತಮ್ ॥ 11.1 ॥

ಸರ್ವವೇದಪದೋದ್ಗೀತಮಿಂದಿರಾವಾಸಮುತ್ತಮಮ್ ।
ಆನಂದಸ್ಯ ಪದಂ ವಂದೇ ಬ್ರಹ್ಮೇಂದ್ರಾದ್ಯಭಿವಂದಿತಮ್ ॥ 11.2 ॥

ಸರ್ವದೇವಾದಿದೇವಸ್ಯ ವಿದಾರಿತಮಹತ್ತಮಃ ।
ಆನಂದಸ್ಯ ಪದಂ ವಂದೇ ಬ್ರಹ್ಮೇಂದ್ರಾದ್ಯಭಿವಂದಿತಮ್ ॥ 11.3 ॥

ಉದಾರಮಾದರಾನ್ನಿತ್ಯಮನಿಂದ್ಯಂ ಸುಂದರೀಪತೇಃ ।
ಆನಂದಸ್ಯ ಪದಂ ವಂದೇ ಬ್ರಹ್ಮೇಂದ್ರಾದ್ಯಭಿವಂದಿತಮ್ ॥ 11.4 ॥

ಇಂದೀವರೋದರನಿಭಂ ಸುಪೂರ್ಣಂ ವಾದಿಮೋಹನಮ್ ।
ಆನಂದಸ್ಯ ಪದಂ ವಂದೇ ಬ್ರಹ್ಮೇಂದ್ರಾದ್ಯಭಿವಂದಿತಮ್ ॥ 11.5 ॥

ದಾತೃ ಸರ್ವಾಮರೈಶ್ವರ್ಯವಿಮುಕ್ತ್ಯಾದೇರಹೋ ವರಮ್ ।
ಆನಂದಸ್ಯ ಪದಂ ವಂದೇ ಬ್ರಹ್ಮೇಂದ್ರಾದ್ಯಭಿವಂದಿತಮ್ ॥ 11.6 ॥

ದೂರಾದ್ದೂರತರಂ ಯತ್ತು ತದೇವಾಂತಿಕಮಂತಿಕಾತ್ ।
ಆನಂದಸ್ಯ ಪದಂ ವಂದೇ ಬ್ರಹ್ಮೇಂದ್ರಾದ್ಯಭಿವಂದಿತಮ್ ॥ 11.7 ॥

ಪೂರ್ಣಸರ್ವಗುಣೈಕಾರ್ಣಮನಾದ್ಯಂತಂ ಸುರೇಶಿತುಃ ।
ಆನಂದಸ್ಯ ಪದಂ ವಂದೇ ಬ್ರಹ್ಮೇಂದ್ರಾದ್ಯಭಿವಂದಿತಮ್ ॥ 11.8 ॥

ಆನಂದತೀರ್ಥಮುನಿನಾ ಹರೇರಾನಂದರೂಪಿಣಃ ।
ಕೃತಂ ಸ್ತೋತ್ರಮಿದಂ ಪುಣ್ಯಂ ಪಠನ್ನಾನಂದಮಾಪ್ನುಯಾತ್ ॥ 11.9 ॥

ಹನ್ನೆರಡನೆಯ ಸ್ತೋತ್ರ

ಆನಂದ ಮುಕುಂದ ಅರವಿಂದನಯನ ।
ಆನಂದತೀರ್ಥ ಪರಾನಂದವರದ ॥ 12.1 ॥

ಸುಂದರೀಮಂದಿರ ಗೋವಿಂದ ವಂದೇ ।
ಆನಂದತೀರ್ಥ ಪರಾನಂದವರದ ॥ 12.2 ॥

ಚಂದ್ರಕಮಂದಿರ ನಂದಕ ವಂದೇ ।
ಆನಂದತೀರ್ಥ ಪರಾನಂದವರದ ॥ 12.3 ॥

ಚಂದ್ರಸುರೇಂದ್ರಸುವಂದಿತ ವಂದೇ ।
ಆನಂದತೀರ್ಥ ಪರಾನಂದವರದ ॥ 12.4 ॥

ಮಂದಾರಸೂನಸುಚರ್ಚಿತ ವಂದೇ ।
ಆನಂದತೀರ್ಥ ಪರಾನಂದವರದ ॥ 12.5 ॥

ವೃಂದಾರವೃಂದಸುವಂದಿತ ವಂದೇ ।
ಆನಂದತೀರ್ಥ ಪರಾನಂದವರದ ॥ 12.6 ॥

ಇಂದಿರಾನಂದಕ ಸುಂದರ ವಂದೇ ।
ಆನಂದತೀರ್ಥ ಪರಾನಂದವರದ ॥ 12.7 ॥

ಮಂದಿರಸ್ಯಂದನಸ್ಯಂದಕ ವಂದೇ ।
ಆನಂದತೀರ್ಥ ಪರಾನಂದವರದ ॥ 12.8 ॥

ಆನಂದಚಂದ್ರಿಕಾಸ್ಯಂದಕ ವಂದೇ ।
ಆನಂದತೀರ್ಥ ಪರಾನಂದವರದ ॥ 12.9 ॥

ದೇವನಾಗರಿ ಲಿಪಿಯಲ್ಲಿ ಪಾಠText in Devanagari

ಮೊದಲನೆಯ ಸ್ತೋತ್ರ

वंदे वंद्यं सदानंदं वासुदेवं निरंजनम् ।
इंदिरापतिमाद्यादिवरदेशवरप्रदम् ॥ 1.1 ॥

नमामि निखिलाधीशकिरीटाघृष्टपीठवत् ।
हृत्तमःशमनेऽर्काभं श्रीपतेः पादपंकजम् ॥ 1.2 ॥

जांबूनदांबराधारं नितंबं चिंत्यमीशितुः ।
स्वर्णमंजीरसंवीतमारूढं जगदंबया ॥ 1.3 ॥

उदरं चिंत्यमीशस्य तनुत्वेऽप्यखिलंभरम् ।
वलित्रयांकितं नित्यमुपगूढं श्रियैकया ॥ 1.4 ॥

स्मरणीयमुरो विष्णोरिंदिरावासमुत्तमैः ।
अनंतमंतवदिव भुजयोरंतरंगतम् ॥ 1.5 ॥

शंखचक्रगदापद्मधराश्चिंत्या हरेर्भुजाः ।
पीनवृत्ता जगद्रक्षाकेवलोद्योगिनोऽनिशम् ॥ 1.6 ॥

संततं चिंतयेत्कंठं भास्वत्कौस्तुभभासकम् ।
वैकुंठस्याखिला वेदा उद्गीर्यंतेऽनिशं यतः ॥ 1.7 ॥

स्मरेत यामिनीनाथसहस्रामितकांतिमत् ।
भवतापापनोदीड्यं श्रीपतेर्मुखपंकजम् ॥ 1.8 ॥

पूर्णानन्यसुखोद्भासि मंदस्मितमधीशितुः ।
गोविंदस्य सदा चिंत्यं नित्यानंदपदप्रदम् ॥ 1.9 ॥

स्मरामि भवसंतापहानिदामृतसागरम् ।
पूर्णानंदस्य रामस्य सानुरागावलोकनम् ॥ 1.10 ॥

ध्यायेदजस्रमीशस्य पद्मजादिप्रतीक्षितम् ।
भ्रूभंगं पारमेष्ठ्यादिपददायि विमुक्तिदम् ॥ 1.11 ॥

संततं चिंतयेऽनंतमंतकाले विशेषतः ।
नैवोदापुर्गृणंतोऽंतं यद्गुणानामजादयः ॥ 1.12 ॥

ಎರಡನೆಯ ಸ್ತೋತ್ರ

सुजनोदधिसंवृद्धिपूर्णचंद्रो गुणार्णवः ।
अमंदानंदसांद्रो नः प्रीयतामिंदिरापतिः ॥ 2.1 ॥

रमाचकोरीविधवे दुष्टदर्पोदवह्नये ।
सत्पांथजनगेहाय नमो नारायणाय ते ॥ 2.2 ॥

चिदचिद्भेदमखिलं विधायाधाय भुंजते ।
अव्याकृतगृहस्थाय रमाप्रणयिने नमः ॥ 2.3 ॥

अमंदगुणसारोऽपि मंदहासेन वीक्षितः ।
नित्यमिंदिरयानंदसांद्रो यो नौमि तं हरिम् ॥ 2.4 ॥

वशी वशे न कस्यापि योऽजितो विजिताखिलः ।
सर्वकर्ता न क्रियते तं नमामि रमापतिम् ॥ 2.5 ॥

अगुणाय गुणोद्रेकस्वरूपायादिकारिणे ।
विदारितारिसंघाय वासुदेवाय ते नमः ॥ 2.6 ॥

आदिदेवाय देवानां पतये सादितारये ।
अनाद्यज्ञानपाराय नमो वरवराय ते ॥ 2.7 ॥

अजाय जनयित्रेऽस्य विजिताखिलदानव ।
अजादिपूज्यपादाय नमस्ते गरुडध्वज ॥ 2.8 ॥

इंदिरामंदसांद्राग्र्यकटाक्षप्रेक्षितात्मने ।
अस्मदिष्टैककार्याय पूर्णाय हरये नमः ॥ 2.9 ॥

ಮೂರನೆಯ ಸ್ತೋತ್ರ

कुरु भुंक्ष्व च कर्म निजं नियतं
हरिपादविनम्रधिया सततम् ।
हरिरेव परो हरिरेव गुरु-
र्हरिरेव जगत्पितृमातृगतिः ॥ 3.1 ॥

न ततोऽस्त्यपरं जगदीड्यतमं
परमात्परतः पुरुषोत्तमतः ।
तदलं बहुलोकविचिंतनया
प्रवणं कुरु मानसमीशपदे ॥ 3.2 ॥

यततोऽपि हरेः पदसंस्मरणे
सकलं ह्यघमाशु लयं व्रजति ।
स्मरतस्तु विमुक्तिपदं परमं
स्फुटमेष्यति तत्किमपाक्रियते ॥ 3.3 ॥

शृणुतामलसत्यवचः परमं
शपथेरितमुच्छ्रितबाहुयुगम् ।
न हरेः परमो न हरेः सदृशः
परमः स तु सर्वचिदात्मगणात् ॥ 3.4 ॥

यदि नाम परो न भवेत्स हरिः
कथमस्य वशे जगदेतदभूत् ।
यदि नाम न तस्य वशे सकलं
कथमेव तु नित्यसुखं न भवेत् ॥ 3.5 ॥

न च कर्मविमामलकालगुण-
प्रभृतीशमचित्तनु तद्धि यतः ।
चिदचित्तनु सर्वमसौ तु हरि-
र्यमयेदिति वैदिकमस्ति वचः ॥ 3.6 ॥

व्यवहारभिदापि गुरोर्जगतां
न तु चित्तगता स हि चोद्यपरम् ।
बहवः पुरुषाः पुरुषप्रवरो
हरिरित्यवदत्स्वयमेव हरिः ॥ 3.7 ॥

चतुराननपूर्वविमुक्तगणा
हरिमेत्य तु पूर्ववदेव सदा ।
नियतोच्चविनीचतयैव निजां
स्थितिमापुरिति स्म परं वचनम् ॥ 3.8 ॥

आनंदतीर्थसन्नाम्ना पूर्णप्रज्ञाभिधायुजा ।
कृतं हर्यष्टकं भक्त्या पठतः प्रीयते हरिः ॥ 3.9 ॥

ನಾಲ್ಕನೆಯ ಸ್ತೋತ್ರ

निजपूर्णसुखामितबोधतनुः
परशक्तिरनंतगुणः परमः ।
अजरामरणः सकलार्तिहरः
कमलापतिरीड्यतमोऽवतु नः ॥ 4.1 ॥

यदसुप्तिगतोऽपि हरिः सुखवान्
सुखरूपिणमाहुरतो निगमाः ।
सुमतिप्रभवं जगदस्य यतः
परबोधतनुं च ततः खपतिम् ॥ 4.2 ॥

बहुचित्रजगद्बहुधाकरणा-
त्परशक्तिरनंतगुणः परमः ।
सुखरूपममुष्य पदं परमं
स्मरतस्तु भविष्यति तत्सततम् ॥ 4.3 ॥

स्मरणे हि परेशितुरस्य विभो-
र्मलिनानि मनांसि कुतः करणम् ।
विमलं हि पदं परमं स्वरतं
तरुणार्कसवर्णमजस्य हरेः ॥ 4.4 ॥

विमलैः श्रुतिशाणनिशाततमैः
सुमनोऽसिभिराशु निहत्य दृढम् ।
बलिनं निजवैरिणमात्मतमो-
भिदमीशमनंतमुपास्व हरिम् ॥ 4.5 ॥

न हि विश्वसृजो विभुशंभुपुरं-
दरसूर्यमुखानपरानपरान् ।
सृजतीड्यतमोऽवति हंति निजं
पदमापयति प्रणतान् स्वधिया ॥ 4.6 ॥

परमोऽपि रमेशितुरस्य समो
न हि कश्चिदभून्न भविष्यति च ।
क्वचिदद्यतनोऽपि न पूर्णसदा-
गणितेड्यगुणानुभवैकतनोः ॥ 4.7 ॥

इति देववरस्य हरेः स्तवनं
कृतवान् मुनिरुत्तममादरतः ।
सुखतीर्थपदाभिहितः पठत-
स्तदिदं भवति ध्रुवमुच्चसुखम् ॥ 4.8 ॥

ಐದನೆಯ ಸ್ತೋತ್ರ

वासुदेवापरिमेयसुधामन्
शुद्धसदोदित सुंदरीकांत ।
धराधरधारण वेधुरधर्तः
सौधृतिदीधितिवेधृविधातः ॥ 5.1 ॥

अधिकबंधं रंधय बोधा-
च्छिंधि पिधानं बंधुरमद्धा ।
केशव केशव शासक वंदे
पाशधरार्चित शूरवरेश ॥ 5.2 ॥

नारायणामलकारण वंदे
कारणकारण पूर्ण वरेण्य ।
माधव माधव साधक वंदे
बाधक बोधक शुद्ध समाधे ॥ 5.3 ॥

गोविंद गोविंद पुरंदर वंदे
स्कंद सनंदन वंदित पाद ।
विष्णो सृजिष्णो ग्रसिष्णो विवंदे
कृष्ण सदुष्णवधिष्णो सुधृष्णो ॥ 5.4 ॥

मधुसूदन दानवसादन वंदे
दैवतमोदित वेदितपाद ।
त्रिविक्रम निष्क्रम विक्रम वंदे
सुक्रम संक्रम हुंकृतवक्त्र ॥ 5.5 ॥

वामन वामन भामन वंदे
सामन सीमन सामन सानो ।
श्रीधर श्रीधर शंधर वंदे
भूधर वार्धर कंधरधारिन् ॥ 5.6 ॥

हृषीकेश सुकेश परेश विवंदे
शरणेश कलेश बलेश सुखेश ।
पद्मनाभ शुभोद्भव वंदे
संभृतलोकभराभर भूरे ॥ 5.7 ॥

दामोदर दूरतरांतर वंदे
दारितपारगपार परस्मात् ।
आनंदसुतीर्थमुनींद्रकृता हरि-
गीतिरियं परमादरतः ॥ 5.8 ॥

परलोकविलोकनसूर्यनिभा
हरिभक्तिविवर्धनशौंडतमा ॥ 5.9 ॥

ಆರನೆಯ ಸ್ತೋತ್ರ

मत्स्यकरूप लयोदविहारिन्
वेदविनेत्र चतुर्मुखवंद्य ।
कूर्मस्वरूपक मंदरधारिन्
लोकविधारक देववरेण्य ॥ 6.1 ॥

सूकररूपक दानवशत्रो
भूमिविधारक यज्ञवरांग ।
देव नृसिंह हिरण्यकशत्रो
सर्वभयांतक दैवतबंधो ॥ 6.2 ॥

वामन वामन माणववेष
दैत्यवरांतक कारणरूप ।
राम भृगूद्वह सूर्जितदीप्ते
क्षत्रकुलांतक शंभुवरेण्य ॥ 6.3 ॥

राघव राघव राक्षसशत्रो
मारुतिवल्लभ जानकिकांत ।
देवकिनंदन नंदकुमार
वृंदावनांचन गोकुलचंद्र ॥ 6.4 ॥

कंदफलाशन सुंदररूप
नंदितगोकुलवंदितपाद ।
इंद्रसुतावक नंदकहस्त
चंदनचर्चित सुंदरिनाथ ॥ 6.5 ॥

इंदीवरोदरदळनयन
मंदरधारिन् गोविंद वंदे ।
चंद्रशतानन कुंदसुहास
नंदितदैवतानंदसुपूर्ण ॥ 6.6 ॥

देवकिनंदन सुंदररूप
रुक्मिणिवल्लभ पांडवबंधो ।
दैत्यविमोहक नित्यसुखादे
देवविबोधक बुद्धस्वरूप ॥ 6.7 ॥

दुष्टकुलांतक कल्किस्वरूप
धर्मविवर्धन मूलयुगादे ।
नारायणामलकारणमूर्ते
पूर्णगुणार्णव नित्यसुबोध ॥ 6.8 ॥

आनंदतीर्थकृता हरिगाथा
पापहरा शुभनित्यसुखार्था ॥ 6.9 ॥

ಏಳನೆಯ ಸ್ತೋತ್ರ

विश्वस्थितिप्रलयसर्गमहाविभूति-
वृत्तिप्रकाशनियमावृतिबंधमोक्षाः ।
यस्या अपांगलवमात्रत ऊर्जिता सा
श्रीर्यत्कटाक्षबलवत्यजितं नमामि ॥ 7.1 ॥

ब्रह्मेशशक्ररविधर्मशशांकपूर्व-
गीर्वाणसंततिरियं यदपांगलेशम् ।
आश्रित्य विश्वविजयं विसृजत्यचिंत्या
श्रीर्यत्कटाक्षबलवत्यजितं नमामि ॥ 7.2 ॥

धर्मार्थकामसुमतिप्रचयाद्यशेष-
सन्मंगलं विदधते यदपांगलेशम् ।
आश्रित्य तत्प्रणतसत्प्रणता अपीड्याः
श्रीर्यत्कटाक्षबलवत्यजितं नमामि ॥ 7.3 ॥

षड्वर्गनिग्रहनिरस्तसमस्तदोषा
ध्यायंति विष्णुमृषयो यदपांगलेशम् ।
आश्रित्य यानपि समेत्य न याति दुःखं
श्रीर्यत्कटाक्षबलवत्यजितं नमामि ॥ 7.4 ॥

शेषाहिवैरिशिवशक्रमनुप्रधान-
चित्रोरुकर्मरचनं यदपांगलेशम् ।
आश्रित्य विश्वमखिलं विदधाति धाता
श्रीर्यत्कटाक्षबलवत्यजितं नमामि ॥ 7.5 ॥

शक्रोग्रदीधितिहिमाकरसूर्यसूनु-
पूर्वं निहत्य निखिलं यदपांगलेशम् ।
आश्रित्य नृत्यति शिवः प्रकटोरुशक्तिः
श्रीर्यत्कटाक्षबलवत्यजितं नमामि ॥ 7.6 ॥

तत्पादपंकजमहासनतामवाप
शर्वादिवंद्यचरणो यदपांगलेशम् ।
आश्रित्य नागपतिरन्यसुरैर्दुरापां
श्रीर्यत्कटाक्षबलवत्यजितं नमामि ॥ 7.7 ॥

नागारिरुग्रबलपौरुष आप विष्णो-
र्वाहत्वमुत्तमजवो यदपांगलेशम् ।
आश्रित्य शक्रमुखदेवगणैरचिंत्यं
श्रीर्यत्कटाक्षबलवत्यजितं नमामि ॥ 7.8 ॥

आनंदतीर्थमुनिसन्मुखपंकजोत्थं
साक्षाद्रमाहरिमनःप्रियमुत्तमार्थम् ।
भक्त्या पठत्यजितमात्मनि सन्निधाय
यः स्तोत्रमेतदभियाति तयोरभीष्टम् ॥ 7.9 ॥

ಎಂಟನೆಯ ಸ್ತೋತ್ರ

वंदिताशेषवंद्योरुवृंदारकं
चंदनाचर्चितोदारपीनांसकम् ।
इंदिराचंचलापांगनीराजितं
मंदरोद्धारिवृत्तोद्भुजाभोगिनम् ।
प्रीणयामो वासुदेवं देवतामंडलाखंडमंडनं
प्रीणयामो वासुदेवम् ॥ 8.1 ॥

सृष्टिसंहारलीलाविलासाततं
पुष्टषाड्गुण्यसद्विग्रहोल्लासिनम् ।
दुष्टनिःशेषसंहारकर्मोद्यतं
हृष्टपुष्टातिशिष्टप्रजासंश्रयम् ।
प्रीणयामो वासुदेवं देवतामंडलाखंडमंडनं
प्रीणयामो वासुदेवम् ॥ 8.2 ॥

उन्नतप्रार्थिताशेषसंसाधकं
सन्नतालौकिकानंददश्रीपदम् ।
भिन्नकर्माशयप्राणिसंप्रेरकं
तन्न किं नेति विद्वत्सु मीमांसितम् ।
प्रीणयामो वासुदेवं देवतामंडलाखंडमंडनं
प्रीणयामो वासुदेवम् ॥ 8.3 ॥

विप्रमुख्यैः सदा वेदवादोन्मुखैः
सुप्रतापैः क्षितीशेश्वरैश्चार्चितम् ।
अप्रतर्क्योरुसंविद्गुणं निर्मलं
सप्रकाशाजरानंदरूपं परम् ।
प्रीणयामो वासुदेवं देवतामंडलाखंडमंडनं
प्रीणयामो वासुदेवम् ॥ 8.4 ॥

अत्ययो यस्य केनापि न क्वापि हि
प्रत्ययो यद्गुणेषूत्तमानां परः ।
सत्यसंकल्प एको वरेण्यो वशी
मत्यनूनैः सदा वेदवादोदितः ।
प्रीणयामो वासुदेवं देवतामंडलाखंडमंडनं
प्रीणयामो वासुदेवम् ॥ 8.5 ॥

पश्यतां दुःखसंताननिर्मूलनं
दृश्यतां दृश्यतामित्यजेशार्चितम् ।
नश्यतां दूरगं सर्वदाप्यात्मगं
वश्यतां स्वेच्छया सज्जनेष्वागतम् ।
प्रीणयामो वासुदेवं देवतामंडलाखंडमंडनं
प्रीणयामो वासुदेवम् ॥ 8.6 ॥

अग्रजं यः ससर्जाजमग्र्याकृतिं
विग्रहो यस्य सर्वे गुणा एव हि ।
उग्र आद्योऽपि यस्यात्मजाग्र्यात्मजः
सद्गृहीतः सदा यः परं दैवतम् ।
प्रीणयामो वासुदेवं देवतामंडलाखंडमंडनं
प्रीणयामो वासुदेवम् ॥ 8.7 ॥

अच्युतो यो गुणैर्नित्यमेवाखिलैः
प्रच्युतोऽशेषदोषैः सदा पूर्तितः ।
उच्यते सर्ववेदोरुवादैरजः
स्वर्चितो ब्रह्मरुद्रेंद्रपूर्वैः सदा ।
प्रीणयामो वासुदेवं देवतामंडलाखंडमंडनं
प्रीणयामो वासुदेवम् ॥ 8.8 ॥

धार्यते येन विश्वं सदाजादिकं
वार्यतेऽशेषदुःखं निजध्यायिनाम् ।
पार्यते सर्वमन्यैर्न यत्पार्यते
कार्यते चाखिलं सर्वभूतैः सदा ।
प्रीणयामो वासुदेवं देवतामंडलाखंडमंडनं
प्रीणयामो वासुदेवम् ॥ 8.9 ॥

सर्वपापानि यत्संस्मृतेः संक्षयं
सर्वदा यांति भक्त्या विशुद्धात्मनाम् ।
शर्वगुर्वादिगीर्वाणसंस्थानदः
कुर्वते कर्म यत्प्रीतये सज्जनाः ।
प्रीणयामो वासुदेवं देवतामंडलाखंडमंडनं
प्रीणयामो वासुदेवम् ॥ 8.10 ॥

अक्षयं कर्म यस्मिन् परे स्वर्पितं
प्रक्षयं यांति दुःखानि यन्नामतः ।
अक्षरो योऽजरः सर्वदैवामृतः
कुक्षिगं यस्य विश्वं सदाजादिकम् ।
प्रीणयामो वासुदेवं देवतामंडलाखंडमंडनं
प्रीणयामो वासुदेवम् ॥ 8.11 ॥

नंदितीर्थोरुसन्नामिनो नंदिनः
संदधानाः सदानंददेवे मतिम् ।
मंदहासारुणापांगदत्तोन्नतिं
वंदिताशेषदेवादिवृंदं सदा ।
प्रीणयामो वासुदेवं देवतामंडलाखंडमंडनं
प्रीणयामो वासुदेवम् ॥ 8.12 ॥

ಒಂಬತ್ತನೆಯ ಸ್ತೋತ್ರ

अतिमततमोगिरिसमितिविभेदन
पितामहभूतिद गुणगणनिलय ।
शुभतमकथाशय परमसदोदित
जगदेककारण राम रमारमण ॥ 9.1 ॥

विधिभवमुखसुरसततसुवंदित
रमामनोवल्लभ भव मम शरणम् ।
शुभतमकथाशय परमसदोदित
जगदेककारण राम रमारमण ॥ 9.2 ॥

अगणितगुणगणमयशरीर हे
विगतगुणेतर भव मम शरणम् ।
शुभतमकथाशय परमसदोदित
जगदेककारण राम रमारमण ॥ 9.3 ॥

अपरिमितसुखनिधिविमलसुदेह हे
विगतसुखेतर भव मम शरणम् ।
शुभतमकथाशय परमसदोदित
जगदेककारण राम रमारमण ॥ 9.4 ॥

प्रचलितलयजलविहरण शाश्वत
सुखमयमीन हे भव मम शरणम् ।
शुभतमकथाशय परमसदोदित
जगदेककारण राम रमारमण ॥ 9.5 ॥

सुरदितिजसुबलविलुळितमंदर
धर पर कूर्म हे भव मम शरणम् ।
शुभतमकथाशय परमसदोदित
जगदेककारण राम रमारमण ॥ 9.6 ॥

सगिरिवरधरातळवह सुसूकर
परमविबोध हे भव मम शरणम् ।
शुभतमकथाशय परमसदोदित
जगदेककारण राम रमारमण ॥ 9.7 ॥

अतिबलदितिसुतहृदयविभेदन
जय नृहरेऽमल भव मम शरणम् ।
शुभतमकथाशय परमसदोदित
जगदेककारण राम रमारमण ॥ 9.8 ॥

बलिमुखदितिसुतविजयविनाशन
जगदवनाजित भव मम शरणम् ।
शुभतमकथाशय परमसदोदित
जगदेककारण राम रमारमण ॥ 9.9 ॥

अविजितकुनृपतिसमितिविखंडन
रमावर वीरप भव मम शरणम् ।
शुभतमकथाशय परमसदोदित
जगदेककारण राम रमारमण ॥ 9.10 ॥

खरतरनिशिचरदहन परामृत
रघुवर मानद भव मम शरणम् ।
शुभतमकथाशय परमसदोदित
जगदेककारण राम रमारमण ॥ 9.11 ॥

सुललिततनुवर वरद महाबल
यदुवर पार्थप भव मम शरणम् ।
शुभतमकथाशय परमसदोदित
जगदेककारण राम रमारमण ॥ 9.12 ॥

दितिसुतविमोहन विमलविबोधन
परगुणबुद्ध हे भव मम शरणम् ।
शुभतमकथाशय परमसदोदित
जगदेककारण राम रमारमण ॥ 9.13 ॥

कलिमलहुतवह सुभग महोत्सव
शरणद कल्कीश भव मम शरणम् ।
शुभतमकथाशय परमसदोदित
जगदेककारण राम रमारमण ॥ 9.14 ॥

अखिलजनिविलय परसुखकारण
पर पुरुषोत्तम भव मम शरणम् ।
शुभतमकथाशय परमसदोदित
जगदेककारण राम रमारमण ॥ 9.15 ॥

इति तव नुतिवरसततरतेर्भव
सुशरणमुरुसुखतीर्थमुनेर्भगवन् ।
शुभतमकथाशय परमसदोदित
जगदेककारण राम रमारमण ॥ 9.16 ॥

ಹತ್ತನೆಯ ಸ್ತೋತ್ರ

अव नः श्रीपतिरप्रतिरधिकेशादिभवादे ।
करुणापूर्ण वरप्रद चरितं ज्ञापय मे ते ॥ 10.1 ॥

सुरवंद्याधिप सद्वरभरिताशेषगुणालम् ।
करुणापूर्ण वरप्रद चरितं ज्ञापय मे ते ॥ 10.2 ॥

सकलध्वांतविनाशन परमानंदसुधाहो ।
करुणापूर्ण वरप्रद चरितं ज्ञापय मे ते ॥ 10.3 ॥

त्रिजगत्पोत सदार्चितचरणाशापतिधातो ।
करुणापूर्ण वरप्रद चरितं ज्ञापय मे ते ॥ 10.4 ॥

त्रिगुणातीतविधारक परितो देहि सुभक्तिम् ।
करुणापूर्ण वरप्रद चरितं ज्ञापय मे ते ॥ 10.5 ॥

शरणं कारणभावन भव मे तात सदालम् ।
करुणापूर्ण वरप्रद चरितं ज्ञापय मे ते ॥ 10.6 ॥

मरणप्राणद पालक जगदीशाव सुभक्तिम् ।
करुणापूर्ण वरप्रद चरितं ज्ञापय मे ते ॥ 10.7 ॥

तरुणादित्यसवर्णकचरणाब्जामलकीर्ते ।
करुणापूर्ण वरप्रद चरितं ज्ञापय मे ते ॥ 10.8 ॥

सलिलप्रोत्थसरागकमणिवर्णोच्चनखादे ।
करुणापूर्ण वरप्रद चरितं ज्ञापय मे ते ॥ 10.9 ॥

कजतूणीनिभपावनवरजंघामितशक्ते ।
करुणापूर्ण वरप्रद चरितं ज्ञापय मे ते ॥ 10.10 ॥

इभहस्तप्रभशोभनपरमोरुस्थरमाळे ।
करुणापूर्ण वरप्रद चरितं ज्ञापय मे ते ॥ 10.11 ॥

असनोत्फुल्लसुपुष्पकसमवर्णावरणांते ।
करुणापूर्ण वरप्रद चरितं ज्ञापय मे ते ॥ 10.12 ॥

शतमोदोद्भवसुंदरिवरपद्मोत्थितनाभे ।
करुणापूर्ण वरप्रद चरितं ज्ञापय मे ते ॥ 10.13 ॥

जगदागूहकपल्लवसमकुक्षे शरणादे ।
करुणापूर्ण वरप्रद चरितं ज्ञापय मे ते ॥ 10.14 ॥

जगदंबामलसुंदरिगृहवक्षोवर योगिन् ।
करुणापूर्ण वरप्रद चरितं ज्ञापय मे ते ॥ 10.15 ॥

दितिजांतप्रद चक्रधरगदायुग्वरबाहो ।
करुणापूर्ण वरप्रद चरितं ज्ञापय मे ते ॥ 10.16 ॥

परमज्ञानमहानिधिवदन श्रीरमणेंदो ।
करुणापूर्ण वरप्रद चरितं ज्ञापय मे ते ॥ 10.17 ॥

निखिलाघौघविनाशन परसौख्यप्रददृष्टे ।
करुणापूर्ण वरप्रद चरितं ज्ञापय मे ते ॥ 10.18 ॥

परमानंदसुतीर्थसुमुनिराजो हरिगाथाम् ।
कृतवान्नित्यसुपूर्णकपरमानंदपदैषी ॥ 10.19 ॥

ಹನ್ನೊಂದನೆಯ ಸ್ತೋತ್ರ

उदीर्णमजरं दिव्यममृतस्यंद्यधीशितुः ।
आनंदस्य पदं वंदे ब्रह्मेंद्राद्यभिवंदितम् ॥ 11.1 ॥

सर्ववेदपदोद्गीतमिंदिरावासमुत्तमम् ।
आनंदस्य पदं वंदे ब्रह्मेंद्राद्यभिवंदितम् ॥ 11.2 ॥

सर्वदेवादिदेवस्य विदारितमहत्तमः ।
आनंदस्य पदं वंदे ब्रह्मेंद्राद्यभिवंदितम् ॥ 11.3 ॥

उदारमादरान्नित्यमनिंद्यं सुंदरीपतेः ।
आनंदस्य पदं वंदे ब्रह्मेंद्राद्यभिवंदितम् ॥ 11.4 ॥

इंदीवरोदरनिभं सुपूर्णं वादिमोहनम् ।
आनंदस्य पदं वंदे ब्रह्मेंद्राद्यभिवंदितम् ॥ 11.5 ॥

दातृ सर्वामरैश्वर्यविमुक्त्यादेरहो वरम् ।
आनंदस्य पदं वंदे ब्रह्मेंद्राद्यभिवंदितम् ॥ 11.6 ॥

दूराद्दूरतरं यत्तु तदेवांतिकमंतिकात् ।
आनंदस्य पदं वंदे ब्रह्मेंद्राद्यभिवंदितम् ॥ 11.7 ॥

पूर्णसर्वगुणैकार्णमनाद्यंतं सुरेशितुः ।
आनंदस्य पदं वंदे ब्रह्मेंद्राद्यभिवंदितम् ॥ 11.8 ॥

आनंदतीर्थमुनिना हरेरानंदरूपिणः ।
कृतं स्तोत्रमिदं पुण्यं पठन्नानंदमाप्नुयात् ॥ 11.9 ॥

ಹನ್ನೆರಡನೆಯ ಸ್ತೋತ್ರ

आनंद मुकुंद अरविंदनयन ।
आनंदतीर्थ परानंदवरद ॥ 12.1 ॥

सुंदरीमंदिर गोविंद वंदे ।
आनंदतीर्थ परानंदवरद ॥ 12.2 ॥

चंद्रकमंदिर नंदक वंदे ।
आनंदतीर्थ परानंदवरद ॥ 12.3 ॥

चंद्रसुरेंद्रसुवंदित वंदे ।
आनंदतीर्थ परानंदवरद ॥ 12.4 ॥

मंदारसूनसुचर्चित वंदे ।
आनंदतीर्थ परानंदवरद ॥ 12.5 ॥

वृंदारवृंदसुवंदित वंदे ।
आनंदतीर्थ परानंदवरद ॥ 12.6 ॥

इंदिरानंदक सुंदर वंदे ।
आनंदतीर्थ परानंदवरद ॥ 12.7 ॥

मंदिरस्यंदनस्यंदक वंदे ।
आनंदतीर्थ परानंदवरद ॥ 12.8 ॥

आनंदचंद्रिकास्यंदक वंदे ।
आनंदतीर्थ परानंदवरद ॥ 12.9 ॥

IAST ಲಿಪ್ಯಂತರದಲ್ಲಿ ಪಾಠText in IAST transliteration

ಮೊದಲನೆಯ ಸ್ತೋತ್ರ

vaṃde vaṃdyaṃ sadānaṃdaṃ vāsudevaṃ niraṃjanam |
iṃdirāpatimādyādivaradeśavarapradam || 1.1 ||

namāmi nikhilādhīśakirīṭāghṛṣṭapīṭhavat |
hṛttamaḥśamane’rkābhaṃ śrīpateḥ pādapaṃkajam || 1.2 ||

jāṃbūnadāṃbarādhāraṃ nitaṃbaṃ ciṃtyamīśituḥ |
svarṇamaṃjīrasaṃvītamārūḍhaṃ jagadaṃbayā || 1.3 ||

udaraṃ ciṃtyamīśasya tanutve’pyakhilaṃbharam |
valitrayāṃkitaṃ nityamupagūḍhaṃ śriyaikayā || 1.4 ||

smaraṇīyamuro viṣṇoriṃdirāvāsamuttamaiḥ |
anaṃtamaṃtavadiva bhujayoraṃtaraṃgatam || 1.5 ||

śaṃkhacakragadāpadmadharāściṃtyā harerbhujāḥ |
pīnavṛttā jagadrakṣākevalodyogino’niśam || 1.6 ||

saṃtataṃ ciṃtayetkaṃṭhaṃ bhāsvatkaustubhabhāsakam |
vaikuṃṭhasyākhilā vedā udgīryaṃte’niśaṃ yataḥ || 1.7 ||

smareta yāminīnāthasahasrāmitakāṃtimat |
bhavatāpāpanodīḍyaṃ śrīpatermukhapaṃkajam || 1.8 ||

pūrṇānanyasukhodbhāsi maṃdasmitamadhīśituḥ |
goviṃdasya sadā ciṃtyaṃ nityānaṃdapadapradam || 1.9 ||

smarāmi bhavasaṃtāpahānidāmṛtasāgaram |
pūrṇānaṃdasya rāmasya sānurāgāvalokanam || 1.10 ||

dhyāyedajasramīśasya padmajādipratīkṣitam |
bhrūbhaṃgaṃ pārameṣṭhyādipadadāyi vimuktidam || 1.11 ||

saṃtataṃ ciṃtaye’naṃtamaṃtakāle viśeṣataḥ |
naivodāpurgṛṇaṃto’ṃtaṃ yadguṇānāmajādayaḥ || 1.12 ||

ಎರಡನೆಯ ಸ್ತೋತ್ರ

sujanodadhisaṃvṛddhipūrṇacaṃdro guṇārṇavaḥ |
amaṃdānaṃdasāṃdro naḥ prīyatāmiṃdirāpatiḥ || 2.1 ||

ramācakorīvidhave duṣṭadarpodavahnaye |
satpāṃthajanagehāya namo nārāyaṇāya te || 2.2 ||

cidacidbhedamakhilaṃ vidhāyādhāya bhuṃjate |
avyākṛtagṛhasthāya ramāpraṇayine namaḥ || 2.3 ||

amaṃdaguṇasāro’pi maṃdahāsena vīkṣitaḥ |
nityamiṃdirayānaṃdasāṃdro yo naumi taṃ harim || 2.4 ||

vaśī vaśe na kasyāpi yo’jito vijitākhilaḥ |
sarvakartā na kriyate taṃ namāmi ramāpatim || 2.5 ||

aguṇāya guṇodrekasvarūpāyādikāriṇe |
vidāritārisaṃghāya vāsudevāya te namaḥ || 2.6 ||

ādidevāya devānāṃ pataye sāditāraye |
anādyajñānapārāya namo varavarāya te || 2.7 ||

ajāya janayitre’sya vijitākhiladānava |
ajādipūjyapādāya namaste garuḍadhvaja || 2.8 ||

iṃdirāmaṃdasāṃdrāgryakaṭākṣaprekṣitātmane |
asmadiṣṭaikakāryāya pūrṇāya haraye namaḥ || 2.9 ||

ಮೂರನೆಯ ಸ್ತೋತ್ರ

kuru bhuṃkṣva ca karma nijaṃ niyataṃ
haripādavinamradhiyā satatam |
harireva paro harireva guru-
rharireva jagatpitṛmātṛgatiḥ || 3.1 ||

na tato’styaparaṃ jagadīḍyatamaṃ
paramātparataḥ puruṣottamataḥ |
tadalaṃ bahulokaviciṃtanayā
pravaṇaṃ kuru mānasamīśapade || 3.2 ||

yatato’pi hareḥ padasaṃsmaraṇe
sakalaṃ hyaghamāśu layaṃ vrajati |
smaratastu vimuktipadaṃ paramaṃ
sphuṭameṣyati tatkimapākriyate || 3.3 ||

śṛṇutāmalasatyavacaḥ paramaṃ
śapatheritamucchritabāhuyugam |
na hareḥ paramo na hareḥ sadṛśaḥ
paramaḥ sa tu sarvacidātmagaṇāt || 3.4 ||

yadi nāma paro na bhavetsa hariḥ
kathamasya vaśe jagadetadabhūt |
yadi nāma na tasya vaśe sakalaṃ
kathameva tu nityasukhaṃ na bhavet || 3.5 ||

na ca karmavimāmalakālaguṇa-
prabhṛtīśamacittanu taddhi yataḥ |
cidacittanu sarvamasau tu hari-
ryamayediti vaidikamasti vacaḥ || 3.6 ||

vyavahārabhidāpi gurorjagatāṃ
na tu cittagatā sa hi codyaparam |
bahavaḥ puruṣāḥ puruṣapravaro
harirityavadatsvayameva hariḥ || 3.7 ||

caturānanapūrvavimuktagaṇā
harimetya tu pūrvavadeva sadā |
niyatoccavinīcatayaiva nijāṃ
sthitimāpuriti sma paraṃ vacanam || 3.8 ||

ānaṃdatīrthasannāmnā pūrṇaprajñābhidhāyujā |
kṛtaṃ haryaṣṭakaṃ bhaktyā paṭhataḥ prīyate hariḥ || 3.9 ||

ನಾಲ್ಕನೆಯ ಸ್ತೋತ್ರ

nijapūrṇasukhāmitabodhatanuḥ
paraśaktiranaṃtaguṇaḥ paramaḥ |
ajarāmaraṇaḥ sakalārtiharaḥ
kamalāpatirīḍyatamo’vatu naḥ || 4.1 ||

yadasuptigato’pi hariḥ sukhavān
sukharūpiṇamāhurato nigamāḥ |
sumatiprabhavaṃ jagadasya yataḥ
parabodhatanuṃ ca tataḥ khapatim || 4.2 ||

bahucitrajagadbahudhākaraṇā-
tparaśaktiranaṃtaguṇaḥ paramaḥ |
sukharūpamamuṣya padaṃ paramaṃ
smaratastu bhaviṣyati tatsatatam || 4.3 ||

smaraṇe hi pareśiturasya vibho-
rmalināni manāṃsi kutaḥ karaṇam |
vimalaṃ hi padaṃ paramaṃ svarataṃ
taruṇārkasavarṇamajasya hareḥ || 4.4 ||

vimalaiḥ śrutiśāṇaniśātatamaiḥ
sumano’sibhirāśu nihatya dṛḍham |
balinaṃ nijavairiṇamātmatamo-
bhidamīśamanaṃtamupāsva harim || 4.5 ||

na hi viśvasṛjo vibhuśaṃbhupuraṃ-
darasūryamukhānaparānaparān |
sṛjatīḍyatamo’vati haṃti nijaṃ
padamāpayati praṇatān svadhiyā || 4.6 ||

paramo’pi rameśiturasya samo
na hi kaścidabhūnna bhaviṣyati ca |
kvacidadyatano’pi na pūrṇasadā-
gaṇiteḍyaguṇānubhavaikatanoḥ || 4.7 ||

iti devavarasya hareḥ stavanaṃ
kṛtavān muniruttamamādarataḥ |
sukhatīrthapadābhihitaḥ paṭhata-
stadidaṃ bhavati dhruvamuccasukham || 4.8 ||

ಐದನೆಯ ಸ್ತೋತ್ರ

vāsudevāparimeyasudhāman
śuddhasadodita suṃdarīkāṃta |
dharādharadhāraṇa vedhuradhartaḥ
saudhṛtidīdhitivedhṛvidhātaḥ || 5.1 ||

adhikabaṃdhaṃ raṃdhaya bodhā-
cchiṃdhi pidhānaṃ baṃdhuramaddhā |
keśava keśava śāsaka vaṃde
pāśadharārcita śūravareśa || 5.2 ||

nārāyaṇāmalakāraṇa vaṃde
kāraṇakāraṇa pūrṇa vareṇya |
mādhava mādhava sādhaka vaṃde
bādhaka bodhaka śuddha samādhe || 5.3 ||

goviṃda goviṃda puraṃdara vaṃde
skaṃda sanaṃdana vaṃdita pāda |
viṣṇo sṛjiṣṇo grasiṣṇo vivaṃde
kṛṣṇa saduṣṇavadhiṣṇo sudhṛṣṇo || 5.4 ||

madhusūdana dānavasādana vaṃde
daivatamodita veditapāda |
trivikrama niṣkrama vikrama vaṃde
sukrama saṃkrama huṃkṛtavaktra || 5.5 ||

vāmana vāmana bhāmana vaṃde
sāmana sīmana sāmana sāno |
śrīdhara śrīdhara śaṃdhara vaṃde
bhūdhara vārdhara kaṃdharadhārin || 5.6 ||

hṛṣīkeśa sukeśa pareśa vivaṃde
śaraṇeśa kaleśa baleśa sukheśa |
padmanābha śubhodbhava vaṃde
saṃbhṛtalokabharābhara bhūre || 5.7 ||

dāmodara dūratarāṃtara vaṃde
dāritapāragapāra parasmāt |
ānaṃdasutīrthamunīṃdrakṛtā hari-
gītiriyaṃ paramādarataḥ || 5.8 ||

paralokavilokanasūryanibhā
haribhaktivivardhanaśauṃḍatamā || 5.9 ||

ಆರನೆಯ ಸ್ತೋತ್ರ

matsyakarūpa layodavihārin
vedavinetra caturmukhavaṃdya |
kūrmasvarūpaka maṃdaradhārin
lokavidhāraka devavareṇya || 6.1 ||

sūkararūpaka dānavaśatro
bhūmividhāraka yajñavarāṃga |
deva nṛsiṃha hiraṇyakaśatro
sarvabhayāṃtaka daivatabaṃdho || 6.2 ||

vāmana vāmana māṇavaveṣa
daityavarāṃtaka kāraṇarūpa |
rāma bhṛgūdvaha sūrjitadīpte
kṣatrakulāṃtaka śaṃbhuvareṇya || 6.3 ||

rāghava rāghava rākṣasaśatro
mārutivallabha jānakikāṃta |
devakinaṃdana naṃdakumāra
vṛṃdāvanāṃcana gokulacaṃdra || 6.4 ||

kaṃdaphalāśana suṃdararūpa
naṃditagokulavaṃditapāda |
iṃdrasutāvaka naṃdakahasta
caṃdanacarcita suṃdarinātha || 6.5 ||

iṃdīvarodaradaḷanayana
maṃdaradhārin goviṃda vaṃde |
caṃdraśatānana kuṃdasuhāsa
naṃditadaivatānaṃdasupūrṇa || 6.6 ||

devakinaṃdana suṃdararūpa
rukmiṇivallabha pāṃḍavabaṃdho |
daityavimohaka nityasukhāde
devavibodhaka buddhasvarūpa || 6.7 ||

duṣṭakulāṃtaka kalkisvarūpa
dharmavivardhana mūlayugāde |
nārāyaṇāmalakāraṇamūrte
pūrṇaguṇārṇava nityasubodha || 6.8 ||

ānaṃdatīrthakṛtā harigāthā
pāpaharā śubhanityasukhārthā || 6.9 ||

ಏಳನೆಯ ಸ್ತೋತ್ರ

viśvasthitipralayasargamahāvibhūti-
vṛttiprakāśaniyamāvṛtibaṃdhamokṣāḥ |
yasyā apāṃgalavamātrata ūrjitā sā
śrīryatkaṭākṣabalavatyajitaṃ namāmi || 7.1 ||

brahmeśaśakraravidharmaśaśāṃkapūrva-
gīrvāṇasaṃtatiriyaṃ yadapāṃgaleśam |
āśritya viśvavijayaṃ visṛjatyaciṃtyā
śrīryatkaṭākṣabalavatyajitaṃ namāmi || 7.2 ||

dharmārthakāmasumatipracayādyaśeṣa-
sanmaṃgalaṃ vidadhate yadapāṃgaleśam |
āśritya tatpraṇatasatpraṇatā apīḍyāḥ
śrīryatkaṭākṣabalavatyajitaṃ namāmi || 7.3 ||

ṣaḍvarganigrahanirastasamastadoṣā
dhyāyaṃti viṣṇumṛṣayo yadapāṃgaleśam |
āśritya yānapi sametya na yāti duḥkhaṃ
śrīryatkaṭākṣabalavatyajitaṃ namāmi || 7.4 ||

śeṣāhivairiśivaśakramanupradhāna-
citrorukarmaracanaṃ yadapāṃgaleśam |
āśritya viśvamakhilaṃ vidadhāti dhātā
śrīryatkaṭākṣabalavatyajitaṃ namāmi || 7.5 ||

śakrogradīdhitihimākarasūryasūnu-
pūrvaṃ nihatya nikhilaṃ yadapāṃgaleśam |
āśritya nṛtyati śivaḥ prakaṭoruśaktiḥ
śrīryatkaṭākṣabalavatyajitaṃ namāmi || 7.6 ||

tatpādapaṃkajamahāsanatāmavāpa
śarvādivaṃdyacaraṇo yadapāṃgaleśam |
āśritya nāgapatiranyasurairdurāpāṃ
śrīryatkaṭākṣabalavatyajitaṃ namāmi || 7.7 ||

nāgārirugrabalapauruṣa āpa viṣṇo-
rvāhatvamuttamajavo yadapāṃgaleśam |
āśritya śakramukhadevagaṇairaciṃtyaṃ
śrīryatkaṭākṣabalavatyajitaṃ namāmi || 7.8 ||

ānaṃdatīrthamunisanmukhapaṃkajotthaṃ
sākṣādramāharimanaḥpriyamuttamārtham |
bhaktyā paṭhatyajitamātmani sannidhāya
yaḥ stotrametadabhiyāti tayorabhīṣṭam || 7.9 ||

ಎಂಟನೆಯ ಸ್ತೋತ್ರ

vaṃditāśeṣavaṃdyoruvṛṃdārakaṃ
caṃdanācarcitodārapīnāṃsakam |
iṃdirācaṃcalāpāṃganīrājitaṃ
maṃdaroddhārivṛttodbhujābhoginam |
prīṇayāmo vāsudevaṃ devatāmaṃḍalākhaṃḍamaṃḍanaṃ
prīṇayāmo vāsudevam || 8.1 ||

sṛṣṭisaṃhāralīlāvilāsātataṃ
puṣṭaṣāḍguṇyasadvigrahollāsinam |
duṣṭaniḥśeṣasaṃhārakarmodyataṃ
hṛṣṭapuṣṭātiśiṣṭaprajāsaṃśrayam |
prīṇayāmo vāsudevaṃ devatāmaṃḍalākhaṃḍamaṃḍanaṃ
prīṇayāmo vāsudevam || 8.2 ||

unnataprārthitāśeṣasaṃsādhakaṃ
sannatālaukikānaṃdadaśrīpadam |
bhinnakarmāśayaprāṇisaṃprerakaṃ
tanna kiṃ neti vidvatsu mīmāṃsitam |
prīṇayāmo vāsudevaṃ devatāmaṃḍalākhaṃḍamaṃḍanaṃ
prīṇayāmo vāsudevam || 8.3 ||

vipramukhyaiḥ sadā vedavādonmukhaiḥ
supratāpaiḥ kṣitīśeśvaraiścārcitam |
apratarkyorusaṃvidguṇaṃ nirmalaṃ
saprakāśājarānaṃdarūpaṃ param |
prīṇayāmo vāsudevaṃ devatāmaṃḍalākhaṃḍamaṃḍanaṃ
prīṇayāmo vāsudevam || 8.4 ||

atyayo yasya kenāpi na kvāpi hi
pratyayo yadguṇeṣūttamānāṃ paraḥ |
satyasaṃkalpa eko vareṇyo vaśī
matyanūnaiḥ sadā vedavādoditaḥ |
prīṇayāmo vāsudevaṃ devatāmaṃḍalākhaṃḍamaṃḍanaṃ
prīṇayāmo vāsudevam || 8.5 ||

paśyatāṃ duḥkhasaṃtānanirmūlanaṃ
dṛśyatāṃ dṛśyatāmityajeśārcitam |
naśyatāṃ dūragaṃ sarvadāpyātmagaṃ
vaśyatāṃ svecchayā sajjaneṣvāgatam |
prīṇayāmo vāsudevaṃ devatāmaṃḍalākhaṃḍamaṃḍanaṃ
prīṇayāmo vāsudevam || 8.6 ||

agrajaṃ yaḥ sasarjājamagryākṛtiṃ
vigraho yasya sarve guṇā eva hi |
ugra ādyo’pi yasyātmajāgryātmajaḥ
sadgṛhītaḥ sadā yaḥ paraṃ daivatam |
prīṇayāmo vāsudevaṃ devatāmaṃḍalākhaṃḍamaṃḍanaṃ
prīṇayāmo vāsudevam || 8.7 ||

acyuto yo guṇairnityamevākhilaiḥ
pracyuto’śeṣadoṣaiḥ sadā pūrtitaḥ |
ucyate sarvavedoruvādairajaḥ
svarcito brahmarudreṃdrapūrvaiḥ sadā |
prīṇayāmo vāsudevaṃ devatāmaṃḍalākhaṃḍamaṃḍanaṃ
prīṇayāmo vāsudevam || 8.8 ||

dhāryate yena viśvaṃ sadājādikaṃ
vāryate’śeṣaduḥkhaṃ nijadhyāyinām |
pāryate sarvamanyairna yatpāryate
kāryate cākhilaṃ sarvabhūtaiḥ sadā |
prīṇayāmo vāsudevaṃ devatāmaṃḍalākhaṃḍamaṃḍanaṃ
prīṇayāmo vāsudevam || 8.9 ||

sarvapāpāni yatsaṃsmṛteḥ saṃkṣayaṃ
sarvadā yāṃti bhaktyā viśuddhātmanām |
śarvagurvādigīrvāṇasaṃsthānadaḥ
kurvate karma yatprītaye sajjanāḥ |
prīṇayāmo vāsudevaṃ devatāmaṃḍalākhaṃḍamaṃḍanaṃ
prīṇayāmo vāsudevam || 8.10 ||

akṣayaṃ karma yasmin pare svarpitaṃ
prakṣayaṃ yāṃti duḥkhāni yannāmataḥ |
akṣaro yo’jaraḥ sarvadaivāmṛtaḥ
kukṣigaṃ yasya viśvaṃ sadājādikam |
prīṇayāmo vāsudevaṃ devatāmaṃḍalākhaṃḍamaṃḍanaṃ
prīṇayāmo vāsudevam || 8.11 ||

naṃditīrthorusannāmino naṃdinaḥ
saṃdadhānāḥ sadānaṃdadeve matim |
maṃdahāsāruṇāpāṃgadattonnatiṃ
vaṃditāśeṣadevādivṛṃdaṃ sadā |
prīṇayāmo vāsudevaṃ devatāmaṃḍalākhaṃḍamaṃḍanaṃ
prīṇayāmo vāsudevam || 8.12 ||

ಒಂಬತ್ತನೆಯ ಸ್ತೋತ್ರ

atimatatamogirisamitivibhedana
pitāmahabhūtida guṇagaṇanilaya |
śubhatamakathāśaya paramasadodita
jagadekakāraṇa rāma ramāramaṇa || 9.1 ||

vidhibhavamukhasurasatatasuvaṃdita
ramāmanovallabha bhava mama śaraṇam |
śubhatamakathāśaya paramasadodita
jagadekakāraṇa rāma ramāramaṇa || 9.2 ||

agaṇitaguṇagaṇamayaśarīra he
vigataguṇetara bhava mama śaraṇam |
śubhatamakathāśaya paramasadodita
jagadekakāraṇa rāma ramāramaṇa || 9.3 ||

aparimitasukhanidhivimalasudeha he
vigatasukhetara bhava mama śaraṇam |
śubhatamakathāśaya paramasadodita
jagadekakāraṇa rāma ramāramaṇa || 9.4 ||

pracalitalayajalaviharaṇa śāśvata
sukhamayamīna he bhava mama śaraṇam |
śubhatamakathāśaya paramasadodita
jagadekakāraṇa rāma ramāramaṇa || 9.5 ||

suraditijasubalaviluḷitamaṃdara
dhara para kūrma he bhava mama śaraṇam |
śubhatamakathāśaya paramasadodita
jagadekakāraṇa rāma ramāramaṇa || 9.6 ||

sagirivaradharātaḷavaha susūkara
paramavibodha he bhava mama śaraṇam |
śubhatamakathāśaya paramasadodita
jagadekakāraṇa rāma ramāramaṇa || 9.7 ||

atibaladitisutahṛdayavibhedana
jaya nṛhare’mala bhava mama śaraṇam |
śubhatamakathāśaya paramasadodita
jagadekakāraṇa rāma ramāramaṇa || 9.8 ||

balimukhaditisutavijayavināśana
jagadavanājita bhava mama śaraṇam |
śubhatamakathāśaya paramasadodita
jagadekakāraṇa rāma ramāramaṇa || 9.9 ||

avijitakunṛpatisamitivikhaṃḍana
ramāvara vīrapa bhava mama śaraṇam |
śubhatamakathāśaya paramasadodita
jagadekakāraṇa rāma ramāramaṇa || 9.10 ||

kharataraniśicaradahana parāmṛta
raghuvara mānada bhava mama śaraṇam |
śubhatamakathāśaya paramasadodita
jagadekakāraṇa rāma ramāramaṇa || 9.11 ||

sulalitatanuvara varada mahābala
yaduvara pārthapa bhava mama śaraṇam |
śubhatamakathāśaya paramasadodita
jagadekakāraṇa rāma ramāramaṇa || 9.12 ||

ditisutavimohana vimalavibodhana
paraguṇabuddha he bhava mama śaraṇam |
śubhatamakathāśaya paramasadodita
jagadekakāraṇa rāma ramāramaṇa || 9.13 ||

kalimalahutavaha subhaga mahotsava
śaraṇada kalkīśa bhava mama śaraṇam |
śubhatamakathāśaya paramasadodita
jagadekakāraṇa rāma ramāramaṇa || 9.14 ||

akhilajanivilaya parasukhakāraṇa
para puruṣottama bhava mama śaraṇam |
śubhatamakathāśaya paramasadodita
jagadekakāraṇa rāma ramāramaṇa || 9.15 ||

iti tava nutivarasatataraterbhava
suśaraṇamurusukhatīrthamunerbhagavan |
śubhatamakathāśaya paramasadodita
jagadekakāraṇa rāma ramāramaṇa || 9.16 ||

ಹತ್ತನೆಯ ಸ್ತೋತ್ರ

ava naḥ śrīpatirapratiradhikeśādibhavāde |
karuṇāpūrṇa varaprada caritaṃ jñāpaya me te || 10.1 ||

suravaṃdyādhipa sadvarabharitāśeṣaguṇālam |
karuṇāpūrṇa varaprada caritaṃ jñāpaya me te || 10.2 ||

sakaladhvāṃtavināśana paramānaṃdasudhāho |
karuṇāpūrṇa varaprada caritaṃ jñāpaya me te || 10.3 ||

trijagatpota sadārcitacaraṇāśāpatidhāto |
karuṇāpūrṇa varaprada caritaṃ jñāpaya me te || 10.4 ||

triguṇātītavidhāraka parito dehi subhaktim |
karuṇāpūrṇa varaprada caritaṃ jñāpaya me te || 10.5 ||

śaraṇaṃ kāraṇabhāvana bhava me tāta sadālam |
karuṇāpūrṇa varaprada caritaṃ jñāpaya me te || 10.6 ||

maraṇaprāṇada pālaka jagadīśāva subhaktim |
karuṇāpūrṇa varaprada caritaṃ jñāpaya me te || 10.7 ||

taruṇādityasavarṇakacaraṇābjāmalakīrte |
karuṇāpūrṇa varaprada caritaṃ jñāpaya me te || 10.8 ||

salilaprotthasarāgakamaṇivarṇoccanakhāde |
karuṇāpūrṇa varaprada caritaṃ jñāpaya me te || 10.9 ||

kajatūṇīnibhapāvanavarajaṃghāmitaśakte |
karuṇāpūrṇa varaprada caritaṃ jñāpaya me te || 10.10 ||

ibhahastaprabhaśobhanaparamorustharamāḷe |
karuṇāpūrṇa varaprada caritaṃ jñāpaya me te || 10.11 ||

asanotphullasupuṣpakasamavarṇāvaraṇāṃte |
karuṇāpūrṇa varaprada caritaṃ jñāpaya me te || 10.12 ||

śatamododbhavasuṃdarivarapadmotthitanābhe |
karuṇāpūrṇa varaprada caritaṃ jñāpaya me te || 10.13 ||

jagadāgūhakapallavasamakukṣe śaraṇāde |
karuṇāpūrṇa varaprada caritaṃ jñāpaya me te || 10.14 ||

jagadaṃbāmalasuṃdarigṛhavakṣovara yogin |
karuṇāpūrṇa varaprada caritaṃ jñāpaya me te || 10.15 ||

ditijāṃtaprada cakradharagadāyugvarabāho |
karuṇāpūrṇa varaprada caritaṃ jñāpaya me te || 10.16 ||

paramajñānamahānidhivadana śrīramaṇeṃdo |
karuṇāpūrṇa varaprada caritaṃ jñāpaya me te || 10.17 ||

nikhilāghaughavināśana parasaukhyapradadṛṣṭe |
karuṇāpūrṇa varaprada caritaṃ jñāpaya me te || 10.18 ||

paramānaṃdasutīrthasumunirājo harigāthām |
kṛtavānnityasupūrṇakaparamānaṃdapadaiṣī || 10.19 ||

ಹನ್ನೊಂದನೆಯ ಸ್ತೋತ್ರ

udīrṇamajaraṃ divyamamṛtasyaṃdyadhīśituḥ |
ānaṃdasya padaṃ vaṃde brahmeṃdrādyabhivaṃditam || 11.1 ||

sarvavedapadodgītamiṃdirāvāsamuttamam |
ānaṃdasya padaṃ vaṃde brahmeṃdrādyabhivaṃditam || 11.2 ||

sarvadevādidevasya vidāritamahattamaḥ |
ānaṃdasya padaṃ vaṃde brahmeṃdrādyabhivaṃditam || 11.3 ||

udāramādarānnityamaniṃdyaṃ suṃdarīpateḥ |
ānaṃdasya padaṃ vaṃde brahmeṃdrādyabhivaṃditam || 11.4 ||

iṃdīvarodaranibhaṃ supūrṇaṃ vādimohanam |
ānaṃdasya padaṃ vaṃde brahmeṃdrādyabhivaṃditam || 11.5 ||

dātṛ sarvāmaraiśvaryavimuktyāderaho varam |
ānaṃdasya padaṃ vaṃde brahmeṃdrādyabhivaṃditam || 11.6 ||

dūrāddūrataraṃ yattu tadevāṃtikamaṃtikāt |
ānaṃdasya padaṃ vaṃde brahmeṃdrādyabhivaṃditam || 11.7 ||

pūrṇasarvaguṇaikārṇamanādyaṃtaṃ sureśituḥ |
ānaṃdasya padaṃ vaṃde brahmeṃdrādyabhivaṃditam || 11.8 ||

ānaṃdatīrthamuninā harerānaṃdarūpiṇaḥ |
kṛtaṃ stotramidaṃ puṇyaṃ paṭhannānaṃdamāpnuyāt || 11.9 ||

ಹನ್ನೆರಡನೆಯ ಸ್ತೋತ್ರ

ānaṃda mukuṃda araviṃdanayana |
ānaṃdatīrtha parānaṃdavarada || 12.1 ||

suṃdarīmaṃdira goviṃda vaṃde |
ānaṃdatīrtha parānaṃdavarada || 12.2 ||

caṃdrakamaṃdira naṃdaka vaṃde |
ānaṃdatīrtha parānaṃdavarada || 12.3 ||

caṃdrasureṃdrasuvaṃdita vaṃde |
ānaṃdatīrtha parānaṃdavarada || 12.4 ||

maṃdārasūnasucarcita vaṃde |
ānaṃdatīrtha parānaṃdavarada || 12.5 ||

vṛṃdāravṛṃdasuvaṃdita vaṃde |
ānaṃdatīrtha parānaṃdavarada || 12.6 ||

iṃdirānaṃdaka suṃdara vaṃde |
ānaṃdatīrtha parānaṃdavarada || 12.7 ||

maṃdirasyaṃdanasyaṃdaka vaṃde |
ānaṃdatīrtha parānaṃdavarada || 12.8 ||

ānaṃdacaṃdrikāsyaṃdaka vaṃde |
ānaṃdatīrtha parānaṃdavarada || 12.9 ||

ಶ್ಲೋಕಗಳ ಅರ್ಥ

• 1.1 ವಂದನೀಯನೂ, ಸದಾ ಆನಂದಸ್ವರೂಪನೂ, ಯಾವ ದೋಷದ ಲೇಪವೂ ಇಲ್ಲದವನೂ ಆದ ವಾಸುದೇವನಿಗೆ ನಮಿಸುತ್ತೇನೆ. ಅವನು ಇಂದಿರೆಯ ಪತಿ. ವರ ಕೊಡುವ ಬ್ರಹ್ಮ ಮೊದಲಾದ ದೇವತೆಗಳಿಗೂ ವರ ಕೊಡುವವನು ಅವನೇ.
  I bow to Vasudeva, worthy of worship, ever blissful and untouched by any flaw. He is the lord of Indira, and he grants boons even to Brahma and the other gods who are themselves the givers of boons.
• 1.2 ಶ್ರೀಪತಿಯ ಪಾದಕಮಲಕ್ಕೆ ನಮಿಸುತ್ತೇನೆ. ಅದರ ಪೀಠವು ಎಲ್ಲ ಅಧಿಪತಿಗಳ ಕಿರೀಟಗಳು ತಾಗಿ ತಾಗಿ ಸವೆದಿದೆ. ಹೃದಯದ ಕತ್ತಲೆಯನ್ನು ಕಳೆಯುವುದರಲ್ಲಿ ಅದು ಸೂರ್ಯನಂತೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತದೆ.
  I bow to the lotus feet of the Lord of Shri. Their footstool is worn smooth by the crowns of all the rulers who bow there. In driving away the darkness of the heart, they shine like the sun.
• 1.3 ಚಿನ್ನದ ಬಣ್ಣದ ಪೀತಾಂಬರವನ್ನು ಧರಿಸಿದ, ಚಿನ್ನದ ಗೆಜ್ಜೆಯ ಆಭರಣಗಳಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿದ ಒಡೆಯನ ಸೊಂಟವನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕು. ಜಗನ್ಮಾತೆಯಾದ ಲಕ್ಷ್ಮಿಯು ಅಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಿದ್ದಾಳೆ.
  One should meditate on the Lord’s hips, wrapped in a garment of gold and encircled by golden tinkling ornaments. There the Mother of the world, Lakshmi, is seated.
• 1.4 ಒಡೆಯನ ಹೊಟ್ಟೆಯನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕು. ಅದು ತೆಳುವಾಗಿದ್ದರೂ ಇಡೀ ಜಗತ್ತನ್ನು ತನ್ನೊಳಗೆ ಹೊತ್ತಿದೆ. ಅದರ ಮೇಲೆ ಮೂರು ಮಡಿಕೆಗಳಿವೆ, ಅದನ್ನು ಶ್ರೀದೇವಿ ಒಬ್ಬಳೇ ಸದಾ ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡಿರುತ್ತಾಳೆ.
  One should meditate on the Lord’s belly. Slender though it is, it holds the whole world within. It is marked with three folds and is ever embraced by Shri alone.
• 1.5 ಉತ್ತಮರು ವಿಷ್ಣುವಿನ ಎದೆಯನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಬೇಕು. ಅದು ಇಂದಿರೆಯ ನೆಲೆ. ಅದು ಅನಂತವಾದರೂ ಎರಡು ತೋಳುಗಳ ನಡುವೆ ಇರುವುದರಿಂದ ಮಿತಿಯುಳ್ಳದ್ದರಂತೆ ಕಾಣುತ್ತದೆ.
  The worthy should call to mind the chest of Vishnu, the dwelling of Indira. Though it is infinite, lying between the two arms it seems as if it had a limit.
• 1.6 ಶಂಖ, ಚಕ್ರ, ಗದೆ, ಪದ್ಮಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದಿರುವ ಹರಿಯ ತೋಳುಗಳನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕು. ಅವು ದಪ್ಪವಾಗಿ ದುಂಡಾಗಿವೆ. ಹಗಲಿರುಳು ಜಗತ್ತನ್ನು ಕಾಪಾಡುವುದೊಂದೇ ಅವುಗಳ ಕೆಲಸ.
  One should meditate on the arms of Hari that hold the conch, the discus, the mace and the lotus. They are strong and rounded, and day and night their one work is to protect the world.
• 1.7 ಹೊಳೆಯುವ ಕೌಸ್ತುಭಮಣಿಗೆ ಕಾಂತಿ ಕೊಡುವ ವೈಕುಂಠನ ಕಂಠವನ್ನು ಸದಾ ಚಿಂತಿಸಬೇಕು. ಅದರಿಂದಲೇ ಎಲ್ಲ ವೇದಗಳೂ ನಿರಂತರವಾಗಿ ಹೊರಹೊಮ್ಮುತ್ತವೆ.
  One should ever think of the throat of Vaikuntha, which lends its lustre to the shining Kaustubha gem. From it all the Vedas pour forth without pause.
• 1.8 ಶ್ರೀಪತಿಯ ಮುಖಕಮಲವನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಬೇಕು. ಅದರ ಕಾಂತಿ ಸಾವಿರ ಚಂದ್ರರನ್ನೂ ಮೀರಿದ್ದು. ಸಂಸಾರದ ತಾಪವನ್ನು ನೀಗಿಸುವುದೆಂದು ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಅದನ್ನು ಸ್ತುತಿಸುತ್ತಾರೆ.
  One should call to mind the lotus face of the Lord of Shri, whose radiance surpasses a thousand moons. It is praised as the remover of the fever of worldly life.
• 1.9 ಒಡೆಯನಾದ ಗೋವಿಂದನ ಮಂದಹಾಸವನ್ನು ಸದಾ ಚಿಂತಿಸಬೇಕು. ಅದು ಪೂರ್ಣವಾದ, ಬೇರೆ ಎಲ್ಲಿಯೂ ಇಲ್ಲದ ಸುಖದಿಂದ ಬೆಳಗುತ್ತದೆ. ನಿತ್ಯಾನಂದದ ಪದವಿಯನ್ನು ಕೊಡುತ್ತದೆ.
  One should ever think of the gentle smile of Govinda, the supreme Lord. It glows with a bliss that is complete and found nowhere else, and it grants the state of eternal joy.
• 1.10 ಪೂರ್ಣಾನಂದನಾದ ರಾಮನ ಪ್ರೀತಿ ತುಂಬಿದ ನೋಟವನ್ನು ಸ್ಮರಿಸುತ್ತೇನೆ. ಸಂಸಾರದ ತಾಪವನ್ನು ಕಳೆಯುವ ಅಮೃತದ ಸಾಗರ ಅದು.
  I remember the loving glance of Rama, who is fullness of bliss. It is an ocean of nectar that takes away the burning of worldly life.
• 1.11 ಒಡೆಯನ ಹುಬ್ಬಿನ ಕೊಂಕನ್ನು ಸದಾ ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕು. ಬ್ರಹ್ಮ ಮೊದಲಾದವರು ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಕಾಯುತ್ತಿರುತ್ತಾರೆ. ಅದು ಬ್ರಹ್ಮಪದವಿ ಮೊದಲಾದ ಸ್ಥಾನಗಳನ್ನೂ ಮೋಕ್ಷವನ್ನೂ ಕೊಡುತ್ತದೆ.
  One should meditate without ceasing on the slight lift of the Lord’s brow. Brahma, born of the lotus, and the other gods wait upon it, for it bestows high offices such as Brahma’s own, and liberation too.
• 1.12 ಅನಂತನನ್ನು ಸದಾ ಚಿಂತಿಸುತ್ತೇನೆ, ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಅಂತ್ಯಕಾಲದಲ್ಲಿ. ಬ್ರಹ್ಮ ಮೊದಲಾದವರು ಅವನ ಗುಣಗಳನ್ನು ಹೊಗಳುತ್ತ ಹೋದರೂ ಅವುಗಳ ಕೊನೆಯನ್ನು ಮುಟ್ಟಲಿಲ್ಲ.
  I think always of the Infinite One, and above all at the hour of death. Brahma and the others, singing his qualities, never reached their end.
• 2.1 ಸಜ್ಜನರೆಂಬ ಸಮುದ್ರವನ್ನು ಉಕ್ಕಿಸುವ ಪೂರ್ಣಚಂದ್ರನೂ, ಗುಣಗಳ ಸಾಗರನೂ, ದಟ್ಟವಾದ ಅಪಾರ ಆನಂದವೇ ಆದವನೂ ಆದ ಇಂದಿರಾಪತಿ ನಮ್ಮ ಮೇಲೆ ಪ್ರಸನ್ನನಾಗಲಿ.
  May the lord of Indira be pleased with us: the full moon that makes the ocean of good people swell, the ocean of virtues, dense with boundless bliss.
• 2.2 ನಾರಾಯಣನೇ, ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ರಮೆಯೆಂಬ ಚಕೋರ ಪಕ್ಷಿಗೆ ನೀನು ಚಂದ್ರ. ದುಷ್ಟರ ಗರ್ವವೆಂಬ ಸಾಗರಕ್ಕೆ ನೀನು ಬಡಬಾಗ್ನಿ. ಸನ್ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವ ಪಯಣಿಗರಿಗೆ ನೀನೇ ಆಶ್ರಯದ ಮನೆ.
  Salutation to you, Narayana. You are the moon to the chakora bird that is Rama. You are the undersea fire to the ocean of the pride of the wicked. You are the home that shelters travellers on the good path.
• 2.3 ಚೇತನ ಅಚೇತನಗಳೆಂಬ ಭೇದವುಳ್ಳ ಈ ಸಮಸ್ತವನ್ನೂ ಸೃಷ್ಟಿಸಿ, ಧರಿಸಿ, ಅನುಭವಿಸುವವನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ಅವ್ಯಾಕೃತವೇ (ಅವ್ಯಕ್ತವಾದ ಆಕಾಶವೇ) ಅವನ ಮನೆ, ರಮೆಯೇ ಅವನ ಪ್ರಿಯೆ.
  Salutation to him who makes all this, divided into the sentient and the insentient, sustains it and enjoys it. The unmanifest space is his dwelling, and Rama is his beloved.
• 2.4 ಅವನು ಶ್ರೇಷ್ಠ ಗುಣಗಳ ಸಾರವಾಗಿದ್ದರೂ ಇಂದಿರೆ ಮಂದಹಾಸದಿಂದ ಅವನನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾಳೆ. ಅವನು ಸದಾ ದಟ್ಟವಾದ ಆನಂದವೇ ಆಗಿದ್ದಾನೆ. ಅಂತಹ ಹರಿಯನ್ನು ಸ್ತುತಿಸುತ್ತೇನೆ.
  Though he is himself the essence of the highest virtues, Indira looks on him with a gentle smile. He is ever dense with bliss. I praise that Hari.
• 2.5 ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ತನ್ನ ವಶದಲ್ಲಿಟ್ಟುಕೊಂಡವನು, ತಾನು ಯಾರ ವಶಕ್ಕೂ ಒಳಗಾಗದವನು. ಯಾರಿಗೂ ಸೋಲದವನು, ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಗೆದ್ದವನು. ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಮಾಡುವವನು, ತನ್ನನ್ನು ಯಾರೂ ಮಾಡಿದವರಿಲ್ಲ. ಅಂತಹ ರಮಾಪತಿಗೆ ನಮಿಸುತ್ತೇನೆ.
  He holds all in his control and is in the control of none. Unconquered, he has conquered all. The maker of everything, he is made by no one. I bow to that lord of Rama.
• 2.6 ವಾಸುದೇವನೇ, ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ನೀನು ಪ್ರಕೃತಿಯ ಗುಣಗಳಿಲ್ಲದವನು, ಆದರೆ ಕಲ್ಯಾಣಗುಣಗಳ ಸಮೃದ್ಧಿಯೇ ನಿನ್ನ ಸ್ವರೂಪ. ನೀನು ಆದಿಕರ್ತ, ಶತ್ರುಗಳ ಗುಂಪನ್ನು ಸೀಳಿದವನು.
  Salutation to you, Vasudeva. You are free of the qualities of matter, yet your very nature is an abundance of auspicious qualities. You are the first maker, and you have torn apart the hosts of enemies.
• 2.7 ಆದಿದೇವನೂ, ದೇವತೆಗಳ ಪತಿಯೂ, ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಅಡಗಿಸಿದವನೂ, ಅನಾದಿಯಾದ ಅಜ್ಞಾನದಿಂದ ದಾಟಿಸುವವನೂ, ಶ್ರೇಷ್ಠರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನೂ ಆದ ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.
  Salutation to you: the first god, lord of the gods, subduer of enemies, who carries souls across beginningless ignorance, the best of the best.
• 2.8 ಗರುಡಧ್ವಜನೇ, ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ನೀನು ಹುಟ್ಟಿಲ್ಲದವನು, ಆದರೆ ಈ ಜಗತ್ತನ್ನು ಹುಟ್ಟಿಸುವವನು. ಎಲ್ಲ ದಾನವರನ್ನು ಗೆದ್ದವನು. ಬ್ರಹ್ಮ ಮೊದಲಾದವರು ನಿನ್ನ ಪಾದಗಳನ್ನು ಪೂಜಿಸುತ್ತಾರೆ.
  Salutation to you, whose banner bears Garuda. Unborn yourself, you bring this world to birth. You have conquered all the demons, and Brahma and the others worship your feet.
• 2.9 ಇಂದಿರೆಯ ಮೃದುವಾದ, ದಟ್ಟ ಪ್ರೀತಿಯ, ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದ ಕಡೆಗಣ್ಣ ನೋಟಕ್ಕೆ ಪಾತ್ರನಾದವನೂ, ನಮ್ಮ ಇಷ್ಟವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸುವುದೊಂದೇ ಕೆಲಸವಾಗಿರುವವನೂ, ಪೂರ್ಣನೂ ಆದ ಹರಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.
  Salutation to Hari, the full and perfect one, on whom Indira turns her gentle, loving, excellent side glance, and whose one work is to bring about our good.
• 3.1 ನಿನಗೆ ನಿಯತವಾದ ನಿನ್ನ ಕರ್ಮವನ್ನು ಮಾಡು, ಅದರ ಫಲವನ್ನು ಅನುಭವಿಸು. ಆದರೆ ಸದಾ ಹರಿಯ ಪಾದಗಳಿಗೆ ಬಾಗಿದ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಮಾಡು. ಹರಿಯೇ ಸರ್ವೋತ್ತಮ, ಹರಿಯೇ ಗುರು, ಹರಿಯೇ ಜಗತ್ತಿಗೆ ತಂದೆ, ತಾಯಿ ಮತ್ತು ಆಶ್ರಯ.
  Do the duty that is yours and ordained for you, and live through what it brings, but always with a mind bowed at the feet of Hari. Hari alone is supreme, Hari alone is the guru, Hari alone is father, mother and refuge of the world.
• 3.2 ಪರಮರಿಗಿಂತಲೂ ಪರನಾದ ಆ ಪುರುಷೋತ್ತಮನಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಸ್ತುತ್ಯವಾದದ್ದು ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಬೇರೆ ಯಾವುದೂ ಇಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದ ಲೋಕದ ನಾನಾ ವಿಷಯಗಳ ಚಿಂತೆ ಸಾಕು. ಮನಸ್ಸನ್ನು ಒಡೆಯನ ಪಾದದತ್ತ ಬಾಗಿಸು.
  There is nothing in the world more worthy of praise than Purushottama, higher than the highest. So enough of brooding over the many things of the world. Turn your mind towards the Lord’s feet.
• 3.3 ಹರಿಯ ಪಾದವನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುವವನ ಪಾಪವೆಲ್ಲವೂ ಬೇಗನೆ ಕರಗಿಹೋಗುತ್ತದೆ. ನಿಜವಾಗಿ ಸ್ಮರಿಸುವವನಿಗಂತೂ ಪರಮವಾದ ಮೋಕ್ಷಪದ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಸಿಗುತ್ತದೆ. ಹಾಗಿರುವಾಗ ಆ ಸ್ಮರಣೆಯನ್ನು ಏಕೆ ಬಿಡುತ್ತೀರಿ?
  Even for one who only strives to remember Hari’s feet, all sin quickly melts away. And one who truly remembers will surely reach the supreme state of liberation. Why, then, is it cast aside?
• 3.4 ಎರಡೂ ತೋಳುಗಳನ್ನು ಮೇಲೆತ್ತಿ ಆಣೆಯಿಟ್ಟು ಹೇಳುವ ಈ ನಿರ್ಮಲವಾದ, ಪರಮವಾದ ಸತ್ಯವಚನವನ್ನು ಕೇಳಿರಿ. ಹರಿಗಿಂತ ಮೇಲಾದವನು ಇಲ್ಲ, ಹರಿಗೆ ಸಮನಾದವನೂ ಇಲ್ಲ. ಅವನು ಎಲ್ಲ ಚೇತನಗಳ ಸಮೂಹಕ್ಕಿಂತಲೂ ಉತ್ತಮನು.
  Hear this pure and supreme word of truth, spoken on oath with both arms raised: there is none higher than Hari, and none equal to Hari. He stands above the whole company of conscious beings.
• 3.5 ಹರಿ ಸರ್ವೋತ್ತಮನಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಈ ಜಗತ್ತು ಅವನ ವಶಕ್ಕೆ ಹೇಗೆ ಬಂದಿತು? ಎಲ್ಲವೂ ಅವನ ವಶದಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ, ಎಲ್ಲರಿಗೂ ನಿತ್ಯಸುಖ ಏಕೆ ಇರುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ? ಸುಖ ಬಯಸುವ ಜೀವರು ಸ್ವತಂತ್ರರಾಗಿದ್ದರೆ ಅದನ್ನು ಪಡೆದುಬಿಡುತ್ತಿದ್ದರು ಎಂಬುದು ಇದರ ತಾತ್ಪರ್ಯ ಎಂದು ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಕಾರರು ವಿವರಿಸುತ್ತಾರೆ.
  If Hari were not supreme, how did this world come under his control? And if everything were not under his control, why would all beings not enjoy lasting happiness? The commentators explain: souls who want happiness would simply have it, were they independent.
• 3.6 ಕರ್ಮ, ನಿರ್ಮಲವಾದ ಕಾಲ, ಗುಣಗಳು ಮೊದಲಾದವು ಜಗತ್ತಿನ ಒಡೆಯರಾಗಲಾರವು, ಏಕೆಂದರೆ ಅವು ಜಡವಾದವು. ಚೇತನ ಅಚೇತನವಾದ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಈ ಹರಿಯೇ ನಿಯಮಿಸುತ್ತಾನೆ ಎಂಬ ವೇದವಚನವಿದೆ.
  Karma, pure time, the gunas and the like cannot be the ruler, for they are insentient. There is a Vedic word that Hari himself governs all things, sentient and insentient.
• 3.7 ಜಗದ್ಗುರುವಾದ ಹರಿಗೂ ಇತರರಿಗೂ ಇರುವ ಭೇದವು ವ್ಯವಹಾರದಲ್ಲಿಯೂ ಸತ್ಯವಾದದ್ದು, ಕೇವಲ ಮನಸ್ಸಿನ ಕಲ್ಪನೆಯಲ್ಲ. ಅದರ ಬಗ್ಗೆ ಆಕ್ಷೇಪಕ್ಕೆ ಎಡೆಯಿಲ್ಲ. ಪುರುಷರು ಅನೇಕರು, ಅವರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನು ಹರಿ ಎಂದು ಹರಿಯೇ ಸ್ವತಃ ಹೇಳಿದ್ದಾನೆ.
  The difference between Hari, the teacher of the worlds, and all others is real even in everyday dealing, and not a mere notion of the mind. There is no room to dispute it. Hari himself has said that souls are many, and that Hari is the highest among them.
• 3.8 ಬ್ರಹ್ಮ ಮೊದಲಾದ ಮುಕ್ತರ ಸಮೂಹವು ಹರಿಯನ್ನು ಸೇರಿದ ಮೇಲೂ, ಮೊದಲಿನಂತೆಯೇ ಸದಾ ನಿಯತವಾದ ಮೇಲುಕೀಳಿನ ಕ್ರಮದಲ್ಲಿಯೇ ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಪಡೆದರು ಎಂದು ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದ ವಚನ ಹೇಳುತ್ತದೆ.
  The company of the liberated, headed by the four faced Brahma, on reaching Hari still keep, as before and for ever, their own station in a fixed order of higher and lower. So says the highest word of scripture.
• 3.9 ಆನಂದತೀರ್ಥ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನ, ಪೂರ್ಣಪ್ರಜ್ಞ ಎಂಬ ಹೆಸರೂ ಉಳ್ಳವರು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ರಚಿಸಿದ ಈ ಹರ್ಯಷ್ಟಕವನ್ನು ಪಠಿಸುವವನ ಮೇಲೆ ಹರಿ ಪ್ರಸನ್ನನಾಗುತ್ತಾನೆ.
  Hari is pleased with the one who recites this octet on Hari, made with devotion by him who bears the good name Anandatirtha and is also called Purnaprajna.
• 4.1 ತನ್ನದೇ ಆದ ಪೂರ್ಣ ಸುಖ ಮತ್ತು ಅಪರಿಮಿತ ಜ್ಞಾನವೇ ದೇಹವಾಗಿರುವವನು, ಪರಮ ಶಕ್ತಿಯುಳ್ಳವನು, ಅನಂತ ಗುಣಗಳುಳ್ಳವನು, ಪರಮನು, ಮುಪ್ಪು ಸಾವುಗಳಿಲ್ಲದವನು, ಎಲ್ಲ ದುಃಖಗಳನ್ನು ಕಳೆಯುವವನು, ಅತ್ಯಂತ ಸ್ತುತ್ಯನು ಆದ ಕಮಲಾಪತಿ ನಮ್ಮನ್ನು ಕಾಪಾಡಲಿ.
  May the lord of Kamala protect us: his body is his own full bliss and boundless knowledge, his power is supreme, his qualities endless, he is the highest, beyond age and death, the remover of every sorrow, most worthy of praise.
• 4.2 ನಿದ್ರೆಗೆ ಒಳಗಾಗದಿದ್ದರೂ ಹರಿ ಸದಾ ಸುಖಿಯಾಗಿರುವುದರಿಂದ ವೇದಗಳು ಅವನನ್ನು ಸುಖಸ್ವರೂಪನೆಂದು ಹೇಳುತ್ತವೆ. ಜಗತ್ತು ಅವನ ಸಂಕಲ್ಪದಿಂದಲೇ ಹುಟ್ಟುವುದರಿಂದ ಅವನನ್ನು ಪರಮ ಜ್ಞಾನದ ದೇಹವುಳ್ಳವನೆಂದೂ, ಖಪತಿ (ಹೃದಯಾಕಾಶದ ಒಡೆಯ, ಅಥವಾ ಆನಂದದ ಒಡೆಯ) ಎಂದೂ ಹೇಳುತ್ತವೆ.
  Because Hari is blissful without ever needing sleep, the Vedas call him bliss itself. And because the world springs from his will, they call him one whose body is supreme knowledge, the lord of the inner space, or, as some read it, the lord of bliss.
• 4.3 ಬಹು ವಿಚಿತ್ರವಾದ ಈ ಜಗತ್ತನ್ನು ಹಲವು ಬಗೆಯಲ್ಲಿ ರಚಿಸುವುದರಿಂದ ಅವನು ಪರಮ ಶಕ್ತನು, ಅನಂತ ಗುಣನು, ಪರಮನು. ಅವನ ಸುಖರೂಪವಾದ ಪರಮ ಪದವು ಅವನನ್ನು ಸದಾ ಸ್ಮರಿಸುವವನಿಗೆ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ.
  Because he fashions this manifold world in so many ways, he is of supreme power, endless in qualities, the highest. His supreme abode, which is bliss itself, will come to the one who remembers him always.
• 4.4 ಸರ್ವವ್ಯಾಪಿಯಾದ ಈ ಪರಮೇಶ್ವರನನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಲು ಮಲಿನವಾದ ಮನಸ್ಸುಗಳು ಹೇಗೆ ಸಾಧನವಾದಾವು? ಹುಟ್ಟಿಲ್ಲದ ಹರಿಯ ಪರಮ ರೂಪವು ನಿರ್ಮಲವಾದದ್ದು, ತನ್ನಲ್ಲೇ ರಮಿಸುವಂಥದ್ದು, ಉದಯಸೂರ್ಯನ ಬಣ್ಣದ್ದು.
  How can minds that are soiled serve as the means to remember this all pervading supreme Lord? For the highest form of unborn Hari is spotless, delighting in itself, the colour of the rising sun.
• 4.5 ವೇದವೆಂಬ ಸಾಣೆಕಲ್ಲಿನ ಮೇಲೆ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಮಸೆದ, ನಿರ್ಮಲವಾದ ಒಳ್ಳೆಯ ಮನಸ್ಸುಗಳೆಂಬ ಕತ್ತಿಗಳಿಂದ, ನಿನ್ನೊಳಗಿನ ಬಲಿಷ್ಠ ಶತ್ರುವನ್ನು ಬೇಗನೆ ದೃಢವಾಗಿ ಕೊಂದು, ಆತ್ಮದ ಕತ್ತಲೆಯನ್ನು ಸೀಳುವ ಅನಂತನಾದ ಒಡೆಯ ಹರಿಯನ್ನು ಉಪಾಸಿಸು.
  With the swords of pure and good minds, honed to the keenest edge on the whetstone of the Veda, slay quickly and firmly the strong enemy within you, and worship Hari, the endless Lord who cleaves the darkness of the soul.
• 4.6 ಜಗತ್ತನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸುವ ಬ್ರಹ್ಮ, ಶಿವ, ಇಂದ್ರ, ಸೂರ್ಯ ಮೊದಲಾದ ಬೇರೆ ಬೇರೆ ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸುವವನೂ, ಕಾಪಾಡುವವನೂ, ಸಂಹರಿಸುವವನೂ ಈ ಸ್ತುತ್ಯನೇ ಅಲ್ಲವೆ? ತನ್ನ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದ ಶರಣಾದವರಿಗೆ ತನ್ನ ಪದವನ್ನು ಕೊಡುವವನೂ ಅವನೇ.
  Is it not this most praiseworthy one who creates Brahma the world maker, Shiva, Indra, Surya and the other gods one after another, who protects them and withdraws them? It is he who, by his own will, brings those who bow to him to his own abode.
• 4.7 ರಮಾಪತಿಗೆ ಸಮನಾದವನು, ಎಷ್ಟೇ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದರೂ, ಹಿಂದೆ ಇರಲಿಲ್ಲ, ಮುಂದೆ ಇರುವುದಿಲ್ಲ, ಇಂದೂ ಎಲ್ಲಿಯೂ ಇಲ್ಲ. ಪೂರ್ಣವಾದ, ನಿತ್ಯವಾದ, ಎಣಿಸಲಾಗದ ಸ್ತುತ್ಯ ಗುಣಗಳ ಅನುಭವವೇ ಅವನ ದೇಹ.
  None, however exalted, has ever been or ever will be equal to the lord of Rama, nor is there anyone today, anywhere. His one body is the experience of full, eternal, countless and praiseworthy qualities.
• 4.8 ಹೀಗೆ ಸುಖತೀರ್ಥ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನ ಮುನಿಯು ದೇವಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಹರಿಯ ಈ ಉತ್ತಮ ಸ್ತೋತ್ರವನ್ನು ಆದರದಿಂದ ರಚಿಸಿದರು. ಇದನ್ನು ಪಠಿಸುವವನಿಗೆ ಉನ್ನತವಾದ ಸುಖ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ.
  Thus the sage called Sukhatirtha lovingly composed this fine hymn to Hari, the best of the gods. To the one who recites it, high bliss surely comes.
• 5.1 ವಾಸುದೇವನೇ, ಅಳೆಯಲಾಗದ ತೇಜಸ್ಸಿನ ನೆಲೆಯುಳ್ಳವನೇ, ಶುದ್ಧನೇ, ಸದಾ ಬೆಳಗುವವನೇ, ಸುಂದರಿ ಲಕ್ಷ್ಮಿಯ ಕಾಂತನೇ. ಪರ್ವತವನ್ನು ಹೊತ್ತವನೇ, ಬ್ರಹ್ಮನನ್ನೂ ಧರಿಸಿದವನೇ, ಉತ್ತಮ ಧೈರ್ಯ ಮತ್ತು ಕಾಂತಿಯುಳ್ಳ ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತ ಬ್ರಹ್ಮನನ್ನೂ ಸೃಷ್ಟಿಸಿದವನೇ.
  O Vasudeva, whose abode is a splendour beyond measure, pure, ever shining, beloved of the lovely Lakshmi. You bore the mountain, you uphold Brahma, and you made Brahma himself, the creator of steady resolve and radiance.
• 5.2 ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಬಿಗಿದಿರುವ ನನ್ನ ಬಂಧನವನ್ನು ನಾಶಮಾಡು. ಜ್ಞಾನ ಕೊಟ್ಟು, ದಟ್ಟವಾಗಿ ಮುಚ್ಚಿರುವ ಅಜ್ಞಾನದ ತೆರೆಯನ್ನು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಕತ್ತರಿಸು. ಕೇಶವನೇ, ಕ (ಬ್ರಹ್ಮ) ಮತ್ತು ಈಶ (ಶಿವ) ಇವರಿಗೂ ಒಡೆಯನಾದ, ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಆಳುವವನೇ, ನಿನಗೆ ವಂದಿಸುತ್ತೇನೆ. ಪಾಶಧಾರಿ ವರುಣನಿಂದ ಪೂಜಿತನೇ, ವೀರಶ್ರೇಷ್ಠರ ಒಡೆಯನೇ.
  Destroy my tightly drawn bondage. By the gift of knowledge, cut clean through the thick covering of ignorance. O Keshava, lord of Ka (Brahma) and Isha (Shiva), ruler of all, I bow to you. You are worshipped by Varuna who holds the noose, lord of the greatest heroes.
• 5.3 ನಾರಾಯಣನೇ, ನಿರ್ಮಲವಾದ ಕಾರಣನೇ, ಕಾರಣಗಳಿಗೂ ಕಾರಣನೇ, ಪೂರ್ಣನೇ, ವರಿಸಲು ಯೋಗ್ಯನೇ, ನಿನಗೆ ವಂದಿಸುತ್ತೇನೆ. ಮಾಧವನೇ, ಮಾ (ಲಕ್ಷ್ಮಿ) ಳ ಒಡೆಯನೇ, ಸಾಧಕರಿಗೆ ಸಿದ್ಧಿ ಕೊಡುವವನೇ, ನಿನಗೆ ವಂದಿಸುತ್ತೇನೆ. ದುಷ್ಟರನ್ನು ತಡೆಯುವವನೇ, ಸಜ್ಜನರಿಗೆ ತಿಳಿವು ಕೊಡುವವನೇ, ಶುದ್ಧವಾದ ಧ್ಯಾನಕ್ಕೆ ಗುರಿಯಾದವನೇ.
  O Narayana, spotless cause, cause of all causes, full, most worthy to be chosen, I bow to you. O Madhava, lord of Ma (Lakshmi), who brings the seeker’s effort to fruit, I bow to you. You restrain the wicked, you awaken the good, and you are the object of pure contemplation.
• 5.4 ಗೋವಿಂದನೇ, ವೇದವಾಣಿಯಿಂದ ತಿಳಿಯಬರುವವನೇ, ದೈತ್ಯರ ಪುರಗಳನ್ನು ಒಡೆದವನೇ, ನಿನಗೆ ವಂದಿಸುತ್ತೇನೆ. ಸ್ಕಂದ, ಸನಂದನ ಮೊದಲಾದವರು ನಿನ್ನ ಪಾದಗಳನ್ನು ವಂದಿಸುತ್ತಾರೆ. ವಿಷ್ಣುವೇ, ಎಲ್ಲೆಡೆ ವ್ಯಾಪಿಸಿದವನೇ, ಸೃಷ್ಟಿಸುವವನೇ, ಲಯದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ತನ್ನೊಳಗೆ ಸೆಳೆದುಕೊಳ್ಳುವವನೇ, ನಿನಗೆ ವಂದಿಸುತ್ತೇನೆ. ಕೃಷ್ಣನೇ, ಸಜ್ಜನರ ತಾಪವನ್ನು ನೀಗುವವನೇ, ಅತ್ಯಂತ ಧೀರನೇ.
  O Govinda, known through the words of the Veda, breaker of the demons’ strongholds, I bow to you. Skanda, Sanandana and others bow at your feet. O Vishnu, all pervading, who creates and at the dissolution draws all back into himself, I bow to you. O Krishna, who ends the burning distress of the good, boldest of all.
• 5.5 ಮಧುಸೂದನನೇ, ಮಧು ಎಂಬ ರಾಕ್ಷಸನನ್ನು ಕೊಂದವನೇ, ದಾನವರನ್ನು ಅಡಗಿಸುವವನೇ, ನಿನಗೆ ವಂದಿಸುತ್ತೇನೆ. ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಆನಂದ ಕೊಡುವವನೇ, ವೇದಗಳು ಸಾರುವ ಪಾದವುಳ್ಳವನೇ. ತ್ರಿವಿಕ್ರಮನೇ, ಮೂರು ಹೆಜ್ಜೆಗಳಿಂದ ಲೋಕಗಳನ್ನು ಅಳೆದವನೇ, ಯಾವ ಎಲ್ಲೆಗೂ ಸಿಲುಕದವನೇ, ಪರಾಕ್ರಮಿಯೇ, ನಿನಗೆ ವಂದಿಸುತ್ತೇನೆ. ಸುಂದರವಾದ ಹೆಜ್ಜೆಗಳವನೇ, ಎಲ್ಲೆಡೆ ಸಂಚರಿಸುವವನೇ, ಹುಂಕಾರ ಮಾಡುವ ಮುಖವುಳ್ಳವನೇ.
  O Madhusudana, slayer of the demon Madhu, crusher of the Danavas, I bow to you. You gladden the gods, and the Vedas proclaim your feet. O Trivikrama, who measured the worlds in three strides, bound by no limit, mighty in valour, I bow to you. Your strides are graceful, you move through all things, and your face sends forth a thundering roar.
• 5.6 ವಾಮನನೇ, ಸುಂದರನಾದ ಕುಬ್ಜರೂಪನೇ, ಕಾಂತಿಯುಳ್ಳವನೇ, ನಿನಗೆ ವಂದಿಸುತ್ತೇನೆ. ಸಾಮವೇದದಿಂದ ಸ್ತುತನಾದವನೇ, ಎಲ್ಲಕ್ಕೂ ಎಲ್ಲೆಯಾದವನೇ, ಶಾಂತಿ ಕೊಡುವವನೇ, ಶಿಖರದಂತೆ ಎಲ್ಲಕ್ಕಿಂತ ಎತ್ತರದಲ್ಲಿರುವವನೇ (ಈ ಸಾಲಿನ ಪದಗಳನ್ನು ಹೀಗೆ ಹಲವರು ಓದುತ್ತಾರೆ). ಶ್ರೀಧರನೇ, ಶ್ರೀಯನ್ನು ಧರಿಸಿದವನೇ, ಸುಖವನ್ನು ಹೊತ್ತವನೇ, ನಿನಗೆ ವಂದಿಸುತ್ತೇನೆ. ಭೂಮಿಯನ್ನೂ ನೀರನ್ನೂ ಮೇಘಗಳನ್ನೂ ಧರಿಸಿದವನೇ.
  O Vamana, the lovely dwarf, radiant one, I bow to you. You are praised in the Sama chants, the boundary of all things, the giver of peace, standing above all like a summit (so many read the words of this line). O Shridhara, who bears Shri, who holds all joy, I bow to you. You uphold the earth, the waters and the clouds.
• 5.7 ಹೃಷೀಕೇಶನೇ, ಇಂದ್ರಿಯಗಳ ಒಡೆಯನೇ, ಸುಂದರ ಕೇಶವುಳ್ಳವನೇ, ಪರಮೇಶನೇ, ನಿನಗೆ ವಂದಿಸುತ್ತೇನೆ. ಶರಣಾಗತರ ಒಡೆಯನೇ, ಕಲೆಗಳ ಒಡೆಯನೇ, ಬಲದ ಒಡೆಯನೇ, ಸುಖದ ಒಡೆಯನೇ. ಪದ್ಮನಾಭನೇ, ನಾಭಿಕಮಲದಿಂದ ಶುಭವೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಹುಟ್ಟಿಸುವವನೇ, ನಿನಗೆ ವಂದಿಸುತ್ತೇನೆ. ಒಟ್ಟುಗೂಡಿದ ಲೋಕಗಳ ಭಾರವನ್ನು ಹೊರುವವನೇ, ಹಿರಿಮೆಯಲ್ಲಿ ಅಪಾರನೇ.
  O Hrishikesha, lord of the senses, of beautiful hair, supreme Lord, I bow to you. You are lord of those who take refuge, lord of the arts, lord of strength, lord of joy. O Padmanabha, from whose navel lotus all that is good arises, I bow to you. You carry the gathered burden of the worlds, boundless in greatness.
• 5.8 ದಾಮೋದರನೇ, ಹೊಟ್ಟೆಗೆ ಹಗ್ಗ ಕಟ್ಟಿಸಿಕೊಂಡವನೇ, ಯಾರ ಅಂತರಂಗವೂ ತಲುಪಲಾಗದಷ್ಟು ದೂರದಲ್ಲಿರುವವನೇ, ನಿನಗೆ ವಂದಿಸುತ್ತೇನೆ. ಆಚೆಯ ದಡವನ್ನು ಮುಟ್ಟಿದವರ ಎಲ್ಲೆಯನ್ನೂ ಮೀರಿದವನೇ, ಪರರಿಗಿಂತಲೂ ಪರನೇ. ಆನಂದತೀರ್ಥ ಮುನೀಂದ್ರರು ಪರಮ ಆದರದಿಂದ ರಚಿಸಿದ ಹರಿಯ ಹಾಡು ಇದು.
  O Damodara, who let his waist be bound with a cord, whose inner being lies far beyond all reach, I bow to you. You surpass the limit even of those who have crossed to the farther shore, higher than the highest. This song of Hari was made with deep reverence by Anandatirtha, the lord of sages.
• 5.9 ಇದು ಪರಲೋಕವನ್ನು ಕಾಣಲು ಸೂರ್ಯನಂತೆ ಬೆಳಕು ನೀಡುತ್ತದೆ. ಹರಿಭಕ್ತಿಯನ್ನು ಬೆಳೆಸುವುದರಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ಸಮರ್ಥವಾದದ್ದು.
  Like the sun, it gives light by which to see the world beyond. It is most powerful in making devotion to Hari grow.
• 6.1 ಪ್ರಳಯದ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ವಿಹರಿಸಿದ ಮತ್ಸ್ಯರೂಪನೇ, ವೇದಗಳನ್ನು ಮರಳಿ ತಂದವನೇ, ಚತುರ್ಮುಖ ಬ್ರಹ್ಮನಿಂದ ವಂದಿತನೇ. ಮಂದರ ಪರ್ವತವನ್ನು ಹೊತ್ತ ಕೂರ್ಮರೂಪನೇ, ಲೋಕಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿದವನೇ, ದೇವತೆಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನೇ.
  O Fish, who sported in the waters of the deluge, who brought back the Vedas, worshipped by four faced Brahma. O Tortoise, who bore Mount Mandara, upholder of the worlds, best among the gods.
• 6.2 ದಾನವರ ಶತ್ರುವಾದ ವರಾಹರೂಪನೇ, ಭೂಮಿಯನ್ನು ಮೇಲೆತ್ತಿ ಹಿಡಿದವನೇ, ಯಜ್ಞವೇ ದೇಹವಾಗಿರುವವನೇ. ಹಿರಣ್ಯಕಶಿಪುವಿನ ಶತ್ರುವಾದ ನರಸಿಂಹದೇವನೇ, ಎಲ್ಲ ಭಯಗಳನ್ನು ಕೊನೆಗೊಳಿಸುವವನೇ, ದೇವತೆಗಳ ಬಂಧುವೇ.
  O Boar, enemy of the Danavas, who raised and held up the earth, whose limbs are the sacrifice itself. O Lord Narasimha, foe of Hiranyakashipu, ender of every fear, kinsman of the gods.
• 6.3 ವಾಮನನೇ, ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿ ಬಾಲಕನ ವೇಷ ತೊಟ್ಟವನೇ, ದೈತ್ಯರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಬಲಿಯ ಗರ್ವವನ್ನು ಅಡಗಿಸಿದವನೇ, ಎಲ್ಲಕ್ಕೂ ಕಾರಣನೇ. ಭೃಗುವಂಶದ ರಾಮನೇ (ಪರಶುರಾಮನೇ), ಪ್ರಖರ ತೇಜಸ್ಸುಳ್ಳವನೇ, ದುಷ್ಟ ಕ್ಷತ್ರಿಯರ ಕುಲವನ್ನು ಕೊನೆಗೊಳಿಸಿದವನೇ, ಶಂಭುವೂ ಗೌರವಿಸುವವನೇ.
  O Vamana, who took the guise of a young student, who ended the power of the greatest of the Daityas, the cause of all. O Rama of the Bhrigu line (Parashurama), of blazing splendour, who put an end to the warrior clans, honoured by Shambhu.
• 6.4 ರಾಘವನೇ, ರಾಕ್ಷಸರ ಶತ್ರುವೇ, ಹನುಮಂತನ ಪ್ರಿಯನೇ, ಜಾನಕಿಯ ಕಾಂತನೇ. ದೇವಕಿಯ ಮಗನೇ, ನಂದನ ಕುಮಾರನೇ, ವೃಂದಾವನಕ್ಕೆ ಅಲಂಕಾರವಾದವನೇ, ಗೋಕುಲದ ಚಂದ್ರನೇ.
  O Raghava, foe of the Rakshasas, dear to Hanuman, beloved of Janaki. O son of Devaki, child of Nanda, the adornment of Vrindavana, the moon of Gokula.
• 6.5 ಗೆಡ್ಡೆ ಹಣ್ಣುಗಳನ್ನು ತಿಂದವನೇ, ಸುಂದರ ರೂಪನೇ, ಸಂತೋಷಗೊಂಡ ಗೋಕುಲದ ಜನರು ವಂದಿಸುವ ಪಾದಗಳವನೇ. ಇಂದ್ರನ ಮಗ ಅರ್ಜುನನನ್ನು ಕಾಪಾಡಿದವನೇ, ಕೈಯಲ್ಲಿ ನಂದಕ ಖಡ್ಗ ಹಿಡಿದವನೇ, ಚಂದನ ಲೇಪಿಸಿಕೊಂಡವನೇ, ಸುಂದರಿ ಲಕ್ಷ್ಮಿಯ ಒಡೆಯನೇ.
  O you who ate roots and fruits in the forest, of beautiful form, whose feet the joyful people of Gokula worship. Protector of Arjuna, son of Indra, holding the sword Nandaka in your hand, anointed with sandal paste, lord of the lovely Lakshmi.
• 6.6 ನೀಲಕಮಲದ ದಳದಂತಹ ಕಣ್ಣುಳ್ಳವನೇ, ಮಂದರವನ್ನು ಹೊತ್ತವನೇ, ಗೋವಿಂದನೇ, ನಿನಗೆ ವಂದಿಸುತ್ತೇನೆ. ನೂರು ಚಂದ್ರರಂತಹ ಮುಖವುಳ್ಳವನೇ, ಮಲ್ಲಿಗೆಯಂತಹ ಬಿಳಿಯ ಮುಗುಳ್ನಗೆಯವನೇ, ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಸಂತೋಷಪಡಿಸುವ ಪೂರ್ಣಾನಂದನೇ.
  O you whose eyes are like the petals of the blue lotus, bearer of Mandara, Govinda, I bow to you. Your face is like a hundred moons, your smile white as jasmine, and you are full bliss that gladdens the gods.
• 6.7 ದೇವಕಿಯ ಮಗನೇ, ಸುಂದರ ರೂಪನೇ, ರುಕ್ಮಿಣಿಯ ವಲ್ಲಭನೇ, ಪಾಂಡವರ ಬಂಧುವೇ. ದೈತ್ಯರನ್ನು ಮೋಹಗೊಳಿಸಿ ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ತಿಳಿವು ಕೊಟ್ಟ ಬುದ್ಧರೂಪನೇ, ನಿತ್ಯಸುಖಕ್ಕೆ ಮೂಲನೇ.
  O son of Devaki, of beautiful form, beloved of Rukmini, friend of the Pandavas. O Buddha form, who bewildered the Daityas and gave true understanding to the gods, source of eternal joy.
• 6.8 ದುಷ್ಟರ ಕುಲವನ್ನು ಕೊನೆಗೊಳಿಸುವ ಕಲ್ಕಿರೂಪನೇ, ಧರ್ಮವನ್ನು ಬೆಳೆಸುವವನೇ, ಮೊದಲ ಯುಗವನ್ನು ಆರಂಭಿಸುವವನೇ. ನಾರಾಯಣನೇ, ನಿರ್ಮಲವಾದ ಕಾರಣಮೂರ್ತಿಯೇ, ಪೂರ್ಣಗುಣಗಳ ಸಾಗರನೇ, ನಿತ್ಯಜ್ಞಾನಿಯೇ.
  O Kalki form, who ends the race of the wicked, who makes dharma grow and begins the first age anew. O Narayana, spotless form of the first cause, ocean of perfect qualities, ever wise.
• 6.9 ಆನಂದತೀರ್ಥರು ರಚಿಸಿದ ಈ ಹರಿಗಾಥೆ ಪಾಪವನ್ನು ಕಳೆಯುತ್ತದೆ, ಶುಭವನ್ನೂ ನಿತ್ಯಸುಖವನ್ನೂ ಕೊಡುತ್ತದೆ.
  This song of Hari made by Anandatirtha takes away sin and brings what is auspicious and lasting joy.
• 7.1 ಜಗತ್ತಿನ ಸೃಷ್ಟಿ, ಸ್ಥಿತಿ, ಪ್ರಳಯ, ಮಹಾ ವೈಭವಗಳು, ಜೀವಿಗಳ ಪ್ರವೃತ್ತಿ, ಜ್ಞಾನದ ಬೆಳಕು, ನಿಯಮನ, ಅಜ್ಞಾನದ ಆವರಣ, ಬಂಧ ಮತ್ತು ಮೋಕ್ಷ, ಇವೆಲ್ಲವೂ ಲಕ್ಷ್ಮಿಯ ಕಡೆಗಣ್ಣ ನೋಟದ ಒಂದು ಕಣದಿಂದಲೇ ಬಲ ಪಡೆಯುತ್ತವೆ. ಅಂತಹ ಶ್ರೀದೇವಿ ಯಾರ ಕಟಾಕ್ಷದ ಬಲದಿಂದ ಬಲಶಾಲಿನಿಯಾಗಿದ್ದಾಳೋ, ಆ ಅಜಿತನಾದ ಹರಿಗೆ ನಮಿಸುತ್ತೇನೆ.
  Creation, preservation and dissolution of the universe, its great splendours, the activity of beings, the light of knowledge, their governance, the veil of ignorance, bondage and release: all these draw their strength from a mere particle of Lakshmi’s side glance. And that Shri is herself made mighty by the power of Hari’s glance. To him, Ajita, the unconquered, I bow.
• 7.2 ಬ್ರಹ್ಮ, ಈಶ (ಶಿವ), ಇಂದ್ರ, ಸೂರ್ಯ, ಯಮಧರ್ಮ, ಚಂದ್ರ ಮೊದಲಾದ ದೇವತೆಗಳ ಈ ಸಮೂಹ ಯಾರ ಕಡೆಗಣ್ಣ ನೋಟದ ಲೇಶವನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿ ಜಗತ್ತನ್ನು ಗೆಲ್ಲುವ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ತೋರುತ್ತದೆಯೋ, ಆ ಅಚಿಂತ್ಯಳಾದ ಶ್ರೀ (ಪಲ್ಲವಿ: ಯಾರ ಕಟಾಕ್ಷದಿಂದ ಬಲ ಪಡೆದಿದ್ದಾಳೋ ಆ ಅಜಿತನಿಗೆ ನಮಿಸುತ್ತೇನೆ).
  This host of gods, Brahma, Isha (Shiva), Indra, the Sun, Dharma (Yama), the Moon and the rest, wins mastery over the world by resting on a mere trace of her glance. That inconceivable Shri (Refrain: is made mighty by his glance, to that Ajita I bow).
• 7.3 ಅವಳ ಕಡೆಗಣ್ಣ ನೋಟದ ಲೇಶವನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿದರೆ, ಅವಳಿಗೆ ನಮಿಸುವ ಸಜ್ಜನರಿಗೆ ನಮಿಸುವವರೂ ಪೂಜ್ಯರಾಗುತ್ತಾರೆ. ಅವರು ಧರ್ಮ, ಅರ್ಥ, ಕಾಮ, ಸದ್ಬುದ್ಧಿಯ ಸಂಪತ್ತು ಮೊದಲಾದ ಎಲ್ಲ ಮಂಗಲಗಳನ್ನೂ ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ. (ಪಲ್ಲವಿ: ಶ್ರೀ ಯಾರ ಕಟಾಕ್ಷದಿಂದ ಬಲ ಪಡೆದಿದ್ದಾಳೋ ಆ ಅಜಿತನಿಗೆ ನಮಿಸುತ್ತೇನೆ.)
  Resting on a trace of her glance, even those who bow to the good souls who bow to her become worthy of praise, and they gain every blessing: dharma, wealth, fulfilled desire, a store of sound understanding and more. (Refrain: Shri is made mighty by his glance, to that Ajita I bow.)
• 7.4 ಕಾಮ, ಕ್ರೋಧ ಮೊದಲಾದ ಆರು ಒಳಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಗೆದ್ದು ಎಲ್ಲ ದೋಷಗಳನ್ನು ತೊಲಗಿಸಿಕೊಂಡ ಋಷಿಗಳು ಅವಳ ಕಡೆಗಣ್ಣ ನೋಟವನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿ ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅಂತಹ ಋಷಿಗಳನ್ನು ಸೇರಿದವನೂ ದುಃಖಕ್ಕೆ ಒಳಗಾಗುವುದಿಲ್ಲ. (ಪಲ್ಲವಿ: ಶ್ರೀ ಯಾರ ಕಟಾಕ್ಷದಿಂದ ಬಲ ಪಡೆದಿದ್ದಾಳೋ ಆ ಅಜಿತನಿಗೆ ನಮಿಸುತ್ತೇನೆ.)
  Sages who have subdued the six inner enemies, desire, anger and the rest, and so shed every fault, meditate on Vishnu by resting on a trace of her glance. Even one who merely comes into their company does not meet sorrow. (Refrain: Shri is made mighty by his glance, to that Ajita I bow.)
• 7.5 ಶೇಷ, ಗರುಡ (ಹಾವುಗಳ ವೈರಿ), ಶಿವ, ಇಂದ್ರ, ಮನು ಮೊದಲಾದ ಪ್ರಮುಖರ ವಿವಿಧ ಮಹಾ ಕಾರ್ಯಗಳಿಂದ ರೂಪುಗೊಂಡ ಈ ಸಮಸ್ತ ವಿಶ್ವವನ್ನು ಧಾತೃ ಬ್ರಹ್ಮನು ಅವಳ ಕಡೆಗಣ್ಣ ನೋಟದ ಲೇಶವನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿಯೇ ನಿರ್ಮಿಸುತ್ತಾನೆ. (ಪಲ್ಲವಿ: ಶ್ರೀ ಯಾರ ಕಟಾಕ್ಷದಿಂದ ಬಲ ಪಡೆದಿದ್ದಾಳೋ ಆ ಅಜಿತನಿಗೆ ನಮಿಸುತ್ತೇನೆ.)
  Brahma the Creator fashions this entire universe, with its many great works carried out by Shesha, Garuda (the foe of serpents), Shiva, Indra, Manu and other chiefs, only by resting on a trace of her glance. (Refrain: Shri is made mighty by his glance, to that Ajita I bow.)
• 7.6 ಇಂದ್ರ, ಉಗ್ರಕಿರಣನಾದ ಸೂರ್ಯ, ಚಂದ್ರ, ಸೂರ್ಯಪುತ್ರನಾದ ಯಮ ಮೊದಲಾದ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಪ್ರಳಯದಲ್ಲಿ ಸಂಹರಿಸಿ, ಶಿವನು ತನ್ನ ಮಹಾಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸುತ್ತ ನರ್ತಿಸುತ್ತಾನೆ. ಇದೂ ಅವಳ ಕಡೆಗಣ್ಣ ನೋಟದ ಲೇಶದ ಆಶ್ರಯದಿಂದಲೇ. (ಪಲ್ಲವಿ: ಶ್ರೀ ಯಾರ ಕಟಾಕ್ಷದಿಂದ ಬಲ ಪಡೆದಿದ್ದಾಳೋ ಆ ಅಜಿತನಿಗೆ ನಮಿಸುತ್ತೇನೆ.)
  Having destroyed everything at the dissolution, Indra, the fierce-rayed Sun, the Moon, Yama the son of the Sun and all the rest, Shiva dances with his vast power laid bare, and this too he does by resting on a trace of her glance. (Refrain: Shri is made mighty by his glance, to that Ajita I bow.)
• 7.7 ಶಿವ ಮೊದಲಾದವರು ವಂದಿಸುವ ಪಾದಗಳುಳ್ಳ ನಾಗರಾಜ ಶೇಷನು ಅವಳ ಕಡೆಗಣ್ಣ ನೋಟವನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿ, ಹರಿಯ ಪಾದಕಮಲಗಳಿಗೆ ಮಹಾ ಆಸನವಾಗುವ ಪದವಿಯನ್ನು ಪಡೆದನು. ಆ ಪದವಿ ಬೇರೆ ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ದುರ್ಲಭ. (ಪಲ್ಲವಿ: ಶ್ರೀ ಯಾರ ಕಟಾಕ್ಷದಿಂದ ಬಲ ಪಡೆದಿದ್ದಾಳೋ ಆ ಅಜಿತನಿಗೆ ನಮಿಸುತ್ತೇನೆ.)
  Shesha, king of serpents, whose feet are honoured by Sharva (Shiva) and others, rested on a trace of her glance and won the rank of being the great seat for Hari’s lotus feet, a rank hard for other gods to reach. (Refrain: Shri is made mighty by his glance, to that Ajita I bow.)
• 7.8 ಉಗ್ರ ಬಲ ಪರಾಕ್ರಮವುಳ್ಳ, ಅತಿಶಯ ವೇಗದ ಗರುಡನು ಅವಳ ಕಡೆಗಣ್ಣ ನೋಟವನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿ ವಿಷ್ಣುವಿನ ವಾಹನವಾಗುವ ಪದವಿಯನ್ನು ಪಡೆದನು. ಇಂದ್ರ ಮೊದಲಾದ ದೇವಗಣಗಳು ಅದನ್ನು ಊಹಿಸಲೂ ಆರರು. (ಪಲ್ಲವಿ: ಶ್ರೀ ಯಾರ ಕಟಾಕ್ಷದಿಂದ ಬಲ ಪಡೆದಿದ್ದಾಳೋ ಆ ಅಜಿತನಿಗೆ ನಮಿಸುತ್ತೇನೆ.)
  Garuda, the foe of serpents, fierce in strength and valour and swiftest of all, rested on a trace of her glance and became the bearer of Vishnu, a rank that Indra and the hosts of gods cannot even imagine. (Refrain: Shri is made mighty by his glance, to that Ajita I bow.)
• 7.9 ಆನಂದತೀರ್ಥ ಮುನಿಗಳ ಪವಿತ್ರ ಮುಖಕಮಲದಿಂದ ಹೊರಹೊಮ್ಮಿದ, ಸಾಕ್ಷಾತ್ ರಮೆ ಮತ್ತು ಹರಿಯ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಪ್ರಿಯವಾದ, ಉತ್ತಮ ಅರ್ಥವುಳ್ಳ ಈ ಸ್ತೋತ್ರವನ್ನು ಅಜಿತನನ್ನು ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಗೊಳಿಸಿಕೊಂಡು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಪಠಿಸುವವನು ಅವರಿಬ್ಬರಿಗೂ ಪ್ರಿಯವಾದುದನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ಅಥವಾ ಅವರಿಬ್ಬರಿಂದ ತನ್ನ ಇಷ್ಟವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.
  This hymn came from the pure lotus mouth of the sage Anandatirtha. It is dear to the very hearts of Rama (Lakshmi) and Hari and rich in the highest meaning. Whoever recites it with devotion, keeping Ajita enthroned within, attains what is dear to them both, or, as it is also read, gains his wish from them.
• 8.1 ಎಲ್ಲರೂ ವಂದಿಸಬೇಕಾದ ಮಹಾ ದೇವತೆಗಳೇ ಯಾರಿಗೆ ವಂದಿಸುತ್ತಾರೋ, ಗಂಧ ಲೇಪಿಸಿದ ವಿಶಾಲವಾದ ತುಂಬಿದ ಭುಜಗಳುಳ್ಳವನೂ, ಇಂದಿರೆಯ ಚಂಚಲವಾದ ಕಡೆಗಣ್ಣ ನೋಟಗಳೇ ಆರತಿಯಾಗಿ ಬೆಳಗುವವನೂ, ಮಂದರಪರ್ವತವನ್ನು ಎತ್ತಿಹಿಡಿದ ದುಂಡಾದ ನೀಳ ತೋಳುಗಳುಳ್ಳವನೂ ಆದ ವಾಸುದೇವನನ್ನು ನಾವು ಸಂತೋಷಗೊಳಿಸುತ್ತೇವೆ. ದೇವತಾಮಂಡಲಕ್ಕೆ ಪೂರ್ಣ ಅಲಂಕಾರವಾದ ವಾಸುದೇವನನ್ನು ನಾವು ಸಂತೋಷಗೊಳಿಸುತ್ತೇವೆ.
  He is the one to whom the great gods, themselves worthy of worship by all, bow down. His broad, full shoulders are smeared with sandal paste, the restless side glances of Indira (Lakshmi) wave before him like lamps of worship, and his rounded, upraised arms held up Mount Mandara. We gladden Vasudeva, the complete ornament of the whole circle of gods, we gladden Vasudeva.
• 8.2 ಸೃಷ್ಟಿ ಸಂಹಾರಗಳ ಲೀಲಾವಿಲಾಸದಲ್ಲಿ ಸದಾ ತೊಡಗಿರುವವನು, ಆರು ಗುಣಗಳು (ಐಶ್ವರ್ಯ, ವೀರ್ಯ, ಯಶಸ್ಸು, ಶ್ರೀ, ಜ್ಞಾನ, ವೈರಾಗ್ಯ) ತುಂಬಿದ ದಿವ್ಯ ದೇಹದಿಂದ ಬೆಳಗುವವನು, ದುಷ್ಟರನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣ ಸಂಹರಿಸುವ ಕಾರ್ಯಕ್ಕೆ ಸಿದ್ಧನಾದವನು, ಸಂತುಷ್ಟರೂ ಸಮೃದ್ಧರೂ ಶಿಷ್ಟರೂ ಆದ ಪ್ರಜೆಗಳ ಆಶ್ರಯನು. (ಪಲ್ಲವಿ: ಅಂತಹ ವಾಸುದೇವನನ್ನು ಸಂತೋಷಗೊಳಿಸುತ್ತೇವೆ.)
  He is ever engaged in the play of creation and dissolution, radiant in a true form filled with the six excellences (lordship, might, fame, splendour, knowledge and detachment), ready for the work of wholly destroying the wicked, and the refuge of glad, thriving and upright people. (Refrain: we gladden Vasudeva.)
• 8.3 ಉನ್ನತರು ಬೇಡಿದ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಸಾಧಿಸಿಕೊಡುವವನು, ನಮಿಸುವವರಿಗೆ ಲೋಕಾತೀತ ಆನಂದವನ್ನು ಕೊಡುವ ಶ್ರೀಪಾದಗಳುಳ್ಳವನು, ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಕರ್ಮ ಮತ್ತು ಸ್ವಭಾವದ ಜೀವಿಗಳನ್ನು ಪ್ರೇರಿಸುವವನು. “ಅವನು ಯಾವುದು ಅಲ್ಲ?” ಎಂದು ವಿದ್ವಾಂಸರು ಯಾರನ್ನು ಕುರಿತು ವಿಚಾರ ಮಾಡುತ್ತಾರೋ ಅವನು. (ಪಲ್ಲವಿ: ಅಂತಹ ವಾಸುದೇವನನ್ನು ಸಂತೋಷಗೊಳಿಸುತ್ತೇವೆ.)
  He fulfils all that the exalted pray for, his blessed feet give unworldly bliss to those who bow, and he moves beings of differing karma and disposition. He is the one the learned inquire into, asking “What is there that he is not?” (Refrain: we gladden Vasudeva.)
• 8.4 ವೇದವಾದದಲ್ಲಿ ಸದಾ ತೊಡಗಿರುವ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಂದಲೂ ಮಹಾ ಪ್ರತಾಪಿಗಳಾದ ಚಕ್ರವರ್ತಿಗಳಿಂದಲೂ ಪೂಜಿತನು. ತರ್ಕಕ್ಕೆ ನಿಲುಕದ ಮಹಾ ಜ್ಞಾನಗುಣವುಳ್ಳವನು, ನಿರ್ಮಲನು, ಸ್ವಪ್ರಕಾಶವೂ ಮುಪ್ಪಿಲ್ಲದ ಆನಂದವೂ ಆದ ರೂಪವುಳ್ಳ ಪರಮನು. (ಪಲ್ಲವಿ: ಅಂತಹ ವಾಸುದೇವನನ್ನು ಸಂತೋಷಗೊಳಿಸುತ್ತೇವೆ.)
  He is worshipped by the foremost Brahmins, ever intent on Vedic discourse, and by mighty emperors. His great quality of knowledge lies beyond reasoning, he is spotless, the Supreme, whose very form is self-luminous, ageless bliss. (Refrain: we gladden Vasudeva.)
• 8.5 ಯಾರಿಂದಲೂ ಎಲ್ಲಿಯೂ ಅವನಿಗೆ ಸೋಲಾಗಲಿ ನಾಶವಾಗಲಿ ಇಲ್ಲ. ಉತ್ತಮರಿಗೆ ಅವನ ಗುಣಗಳಲ್ಲೇ ಪರಮ ನಿಷ್ಠೆ. ಅವನು ಸತ್ಯಸಂಕಲ್ಪ, ಏಕ, ವರೇಣ್ಯ, ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ವಶದಲ್ಲಿಟ್ಟವನು. ಪೂರ್ಣಬುದ್ಧಿಯವರು ವೇದವಾಕ್ಯಗಳ ಮೂಲಕ ಅವನನ್ನೇ ಸದಾ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. (ಪಲ್ಲವಿ: ಅಂತಹ ವಾಸುದೇವನನ್ನು ಸಂತೋಷಗೊಳಿಸುತ್ತೇವೆ.)
  No one anywhere ever overcomes or ends him, and in his qualities the best of souls place their highest trust. He is true in resolve, the One, the most worthy of choice, master of all, ever proclaimed through the words of the Veda by those of flawless understanding. (Refrain: we gladden Vasudeva.)
• 8.6 ತನ್ನನ್ನು ಕಾಣುವವರ ದುಃಖದ ಸರಪಳಿಯನ್ನು ಬೇರುಸಹಿತ ಕಿತ್ತುಹಾಕುವವನು. “ಕಾಣಲಿ, ಕಾಣಲಿ” ಎಂದು ಹಂಬಲಿಸುತ್ತ ಬ್ರಹ್ಮ ಮತ್ತು ಶಿವರು ಪೂಜಿಸುವವನು. ನಾಶದತ್ತ ಸಾಗುವವರಿಗೆ ದೂರದಲ್ಲಿರುವವನು, ಆದರೆ ಸದಾ ಅಂತರ್ಯಾಮಿಯಾಗಿ ಒಳಗಿರುವವನು. ತನ್ನ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದಲೇ ಸಜ್ಜನರ ವಶನಾಗುವವನು. (ಪಲ್ಲವಿ: ಅಂತಹ ವಾಸುದೇವನನ್ನು ಸಂತೋಷಗೊಳಿಸುತ್ತೇವೆ.)
  He uproots the chain of sorrow of those who see him. Brahma and Shiva worship him, longing, “May he be seen, may he be seen.” He is far from those bound for ruin, yet always present within the self, and of his own free will he comes under the sway of the good. (Refrain: we gladden Vasudeva.)
• 8.7 ಶ್ರೇಷ್ಠ ರೂಪವುಳ್ಳ ಮೊದಲ ಜನ್ಮದ ಅಜನನ್ನು (ಬ್ರಹ್ಮನನ್ನು) ಸೃಷ್ಟಿಸಿದವನು. ಅವನ ದೇಹ ಕೇವಲ ಗುಣಗಳಿಂದಲೇ ಆದದ್ದು. ಉಗ್ರನಾದ ಆದಿ ರುದ್ರನೂ ಅವನ ಮಗನ (ಬ್ರಹ್ಮನ) ಹಿರಿಯ ಮಗ. ಸಜ್ಜನರು ಅವನನ್ನೇ ಸದಾ ಪರದೈವವೆಂದು ಸ್ವೀಕರಿಸುತ್ತಾರೆ. (ಪಲ್ಲವಿ: ಅಂತಹ ವಾಸುದೇವನನ್ನು ಸಂತೋಷಗೊಳಿಸುತ್ತೇವೆ.)
  He created Aja (Brahma), the first-born, of the finest form. His body is made of nothing but perfections. Even the fierce, primal Rudra is the eldest son of his son. The good always hold him to be the supreme deity. (Refrain: we gladden Vasudeva.)
• 8.8 ಅವನು ಅಚ್ಯುತ, ಎಲ್ಲ ಗುಣಗಳಿಂದ ನಿತ್ಯವೂ ಪರಿಪೂರ್ಣ, ಎಲ್ಲ ದೋಷಗಳಿಂದ ಸದಾ ದೂರ. ಎಲ್ಲ ವೇದಗಳ ಮಹಾವಾಕ್ಯಗಳು ಅವನನ್ನು ಅಜನೆಂದು ಹೇಳುತ್ತವೆ. ಬ್ರಹ್ಮ, ರುದ್ರ, ಇಂದ್ರ ಮೊದಲಾದವರು ಅವನನ್ನು ಸದಾ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಪೂಜಿಸುತ್ತಾರೆ. (ಪಲ್ಲವಿ: ಅಂತಹ ವಾಸುದೇವನನ್ನು ಸಂತೋಷಗೊಳಿಸುತ್ತೇವೆ.)
  He is Achyuta, the unfailing, eternally full of every good quality and ever free of every flaw. The great statements of all the Vedas call him the Unborn, and Brahma, Rudra, Indra and the others always worship him well. (Refrain: we gladden Vasudeva.)
• 8.9 ಬ್ರಹ್ಮನಿಂದ ಮೊದಲ್ಗೊಂಡ ಇಡೀ ವಿಶ್ವವನ್ನು ಸದಾ ಧರಿಸಿರುವವನು ಅವನು. ತನ್ನನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸುವವರ ಎಲ್ಲ ದುಃಖವನ್ನು ತಡೆಯುವವನು. ಬೇರೆ ಯಾರಿಂದಲೂ ಆಗದ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಸಾಧಿಸುವವನು. ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳಿಂದ ಎಲ್ಲ ಕಾರ್ಯವನ್ನೂ ಸದಾ ಮಾಡಿಸುವವನು. (ಪಲ್ಲವಿ: ಅಂತಹ ವಾಸುದೇವನನ್ನು ಸಂತೋಷಗೊಳಿಸುತ್ತೇವೆ.)
  By him the whole universe, beginning with Brahma, is ever upheld. By him all sorrow is warded off from those who meditate on him. By him everything is accomplished that others cannot accomplish, and by him all beings are made to do all that they do. (Refrain: we gladden Vasudeva.)
• 8.10 ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಶುದ್ಧಮನಸ್ಕರಾದವರು ಅವನನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಿದರೆ ಎಲ್ಲ ಪಾಪಗಳೂ ಸದಾ ನಾಶವಾಗುತ್ತವೆ. ಶಿವ, ಬೃಹಸ್ಪತಿ ಮೊದಲಾದ ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಅವರವರ ಸ್ಥಾನ ಕೊಡುವವನು ಅವನು. ಸಜ್ಜನರು ಅವನ ಪ್ರೀತಿಗಾಗಿಯೇ ಕರ್ಮ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ. (ಪಲ್ಲವಿ: ಅಂತಹ ವಾಸುದೇವನನ್ನು ಸಂತೋಷಗೊಳಿಸುತ್ತೇವೆ.)
  When those made pure by devotion remember him, all their sins are ever destroyed. He grants their stations to the gods, Sharva (Shiva), Guru (Brihaspati) and the rest, and it is for his pleasure that good people do their work. (Refrain: we gladden Vasudeva.)
• 8.11 ಪರಮನಾದ ಅವನಿಗೆ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಅರ್ಪಿಸಿದ ಕರ್ಮ ಅಕ್ಷಯವಾಗುತ್ತದೆ. ಅವನ ನಾಮದಿಂದ ದುಃಖಗಳು ನಾಶವಾಗುತ್ತವೆ. ಅವನು ಅಕ್ಷರ, ಅಜರ, ಸದಾ ಅಮೃತ. ಬ್ರಹ್ಮನಿಂದ ಮೊದಲ್ಗೊಂಡ ಇಡೀ ವಿಶ್ವ ಸದಾ ಅವನ ಹೊಟ್ಟೆಯೊಳಗಿದೆ. (ಪಲ್ಲವಿ: ಅಂತಹ ವಾಸುದೇವನನ್ನು ಸಂತೋಷಗೊಳಿಸುತ್ತೇವೆ.)
  Work rightly offered to him, the Supreme, becomes imperishable, and through his name sorrows are destroyed. He is imperishable, ageless, ever deathless, and the whole universe, beginning with Brahma, always lies within his belly. (Refrain: we gladden Vasudeva.)
• 8.12 ನಂದಿತೀರ್ಥ (ಆನಂದತೀರ್ಥ) ಎಂಬ ಮಹಾ ಸತ್‌ಹೆಸರನ್ನು ಹೊತ್ತು, ಆನಂದಭರಿತರಾಗಿ, ಸದಾನಂದನಾದ ದೇವನಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸನ್ನು ನೆಲೆಗೊಳಿಸಿ, ಮಂದಹಾಸದ ಕೆಂಪು ಕಡೆಗಣ್ಣ ನೋಟದಿಂದ ಉನ್ನತಿಯನ್ನು ಕೊಡುವ, ಎಲ್ಲ ದೇವಗಣಗಳು ಸದಾ ವಂದಿಸುವ ವಾಸುದೇವನನ್ನು ನಾವು ಸಂತೋಷಗೊಳಿಸುತ್ತೇವೆ. (ಪಲ್ಲವಿ: ದೇವತಾಮಂಡಲದ ಅಲಂಕಾರವಾದ ವಾಸುದೇವನನ್ನು ಸಂತೋಷಗೊಳಿಸುತ್ತೇವೆ.)
  We who bear the great and good name Nanditirtha (Anandatirtha), full of joy, setting our minds always on the ever-blissful God, who grants exaltation through his gently smiling, reddish side glance and to whom all the hosts of gods ever bow, gladden Vasudeva. (Refrain: we gladden Vasudeva, the ornament of the circle of gods.)
• 9.1 ದುರ್ಮತಗಳ ಅಂಧಕಾರದ ಪರ್ವತಸಾಲುಗಳನ್ನು ಸೀಳುವವನೇ, ಪಿತಾಮಹ ಬ್ರಹ್ಮನಿಗೆ ವೈಭವ ಕೊಡುವವನೇ, ಗುಣಗಳ ಸಮೂಹದ ನೆಲೆಯೇ, ಪರಮ ಮಂಗಲವಾದ ಕಥೆಗಳ ಸಾರವಾದವನೇ, ಪರಮನೇ, ಸದಾ ಬೆಳಗುವವನೇ, ಜಗತ್ತಿನ ಏಕೈಕ ಕಾರಣನೇ, ರಾಮನೇ, ರಮೆಯ ಪ್ರಿಯನೇ!
  O you who split the mountain ranges of darkness raised by false doctrines, who grant glory to Brahma the Grandfather, abode of all hosts of perfections, O you whose stories are the most auspicious, Supreme One, ever shining, sole cause of the world, O Rama, beloved of Rama (Lakshmi)!
• 9.2 ಬ್ರಹ್ಮ, ಶಿವ ಮೊದಲಾದ ದೇವತೆಗಳಿಂದ ಸದಾ ಚೆನ್ನಾಗಿ ವಂದಿತನೇ, ರಮೆಯ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಪ್ರಿಯನೇ, ನನಗೆ ಶರಣನಾಗು. (ಪಲ್ಲವಿ: ಪರಮ ಮಂಗಲ ಕಥೆಗಳ ಸಾರನೇ, ಜಗದೇಕಕಾರಣನೇ, ರಾಮನೇ, ರಮಾರಮಣನೇ.)
  O you who are ever worshipped by Brahma, Shiva and the other gods, beloved of Rama’s heart, be my refuge. (Refrain: O you of most auspicious stories, sole cause of the world, Rama, beloved of Lakshmi.)
• 9.3 ಎಣಿಸಲಾಗದ ಗುಣಗಳಿಂದಲೇ ಆದ ದೇಹವುಳ್ಳವನೇ, ಗುಣವಲ್ಲದ ಯಾವುದೂ ಇಲ್ಲದವನೇ (ದೋಷರಹಿತನೇ), ನನಗೆ ಶರಣನಾಗು. (ಪಲ್ಲವಿ: ಪರಮ ಮಂಗಲ ಕಥೆಗಳ ಸಾರನೇ, ಜಗದೇಕಕಾರಣನೇ, ರಾಮನೇ, ರಮಾರಮಣನೇ.)
  O you whose body is made of countless perfections, in whom there is nothing but perfection (no flaw at all), be my refuge. (Refrain: O you of most auspicious stories, sole cause of the world, Rama, beloved of Lakshmi.)
• 9.4 ಅಪರಿಮಿತ ಸುಖದ ನಿಧಿಯಾದ ನಿರ್ಮಲ ದಿವ್ಯದೇಹವುಳ್ಳವನೇ, ಸುಖವಲ್ಲದ ಯಾವುದೂ ಇಲ್ಲದವನೇ, ನನಗೆ ಶರಣನಾಗು. (ಪಲ್ಲವಿ: ಪರಮ ಮಂಗಲ ಕಥೆಗಳ ಸಾರನೇ, ಜಗದೇಕಕಾರಣನೇ, ರಾಮನೇ, ರಮಾರಮಣನೇ.)
  O you whose pure, fair body is a treasury of boundless bliss, in whom there is nothing but bliss, be my refuge. (Refrain: O you of most auspicious stories, sole cause of the world, Rama, beloved of Lakshmi.)
• 9.5 ಪ್ರಳಯಕಾಲದ ಉಕ್ಕುವ ಜಲದಲ್ಲಿ ವಿಹರಿಸುವವನೇ, ಶಾಶ್ವತನೇ, ಆನಂದಮಯ ಮತ್ಸ್ಯನೇ, ನನಗೆ ಶರಣನಾಗು. (ಪಲ್ಲವಿ: ಪರಮ ಮಂಗಲ ಕಥೆಗಳ ಸಾರನೇ, ಜಗದೇಕಕಾರಣನೇ, ರಾಮನೇ, ರಮಾರಮಣನೇ.)
  O eternal one, blissful Fish (Matsya), sporting in the surging waters of the dissolution, be my refuge. (Refrain: O you of most auspicious stories, sole cause of the world, Rama, beloved of Lakshmi.)
• 9.6 ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ದೈತ್ಯರ ಮಹಾಬಲದಿಂದ ಅಲುಗಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಮಂದರಪರ್ವತವನ್ನು ಹೊತ್ತವನೇ, ಪರಮನಾದ ಕೂರ್ಮನೇ, ನನಗೆ ಶರಣನಾಗು. (ಪಲ್ಲವಿ: ಪರಮ ಮಂಗಲ ಕಥೆಗಳ ಸಾರನೇ, ಜಗದೇಕಕಾರಣನೇ, ರಾಮನೇ, ರಮಾರಮಣನೇ.)
  O supreme Tortoise (Kurma), who bore Mount Mandara as it was churned and shaken by the great strength of the gods and the Daityas, be my refuge. (Refrain: O you of most auspicious stories, sole cause of the world, Rama, beloved of Lakshmi.)
• 9.7 ಮಹಾ ಪರ್ವತಗಳ ಸಹಿತ ಭೂತಲವನ್ನು ಹೊತ್ತ ಸುಂದರ ವರಾಹನೇ, ಪರಮ ಜ್ಞಾನಿಯೇ, ನನಗೆ ಶರಣನಾಗು. (ಪಲ್ಲವಿ: ಪರಮ ಮಂಗಲ ಕಥೆಗಳ ಸಾರನೇ, ಜಗದೇಕಕಾರಣನೇ, ರಾಮನೇ, ರಮಾರಮಣನೇ.)
  O noble Boar (Varaha), who carried the earth with its great mountains, O you of supreme wisdom, be my refuge. (Refrain: O you of most auspicious stories, sole cause of the world, Rama, beloved of Lakshmi.)
• 9.8 ಅತಿಬಲಶಾಲಿಯಾದ ದಿತಿಯ ಮಗನ (ಹಿರಣ್ಯಕಶಿಪುವಿನ) ಎದೆಯನ್ನು ಸೀಳಿದವನೇ, ನಿರ್ಮಲನಾದ ನರಹರಿಯೇ, ನಿನಗೆ ಜಯವಾಗಲಿ, ನನಗೆ ಶರಣನಾಗು. (ಪಲ್ಲವಿ: ಪರಮ ಮಂಗಲ ಕಥೆಗಳ ಸಾರನೇ, ಜಗದೇಕಕಾರಣನೇ, ರಾಮನೇ, ರಮಾರಮಣನೇ.)
  O you who tore open the heart of the mighty son of Diti (Hiranyakashipu), victory to you, spotless Man-Lion (Narasimha), be my refuge. (Refrain: O you of most auspicious stories, sole cause of the world, Rama, beloved of Lakshmi.)
• 9.9 ಬಲಿ ಮೊದಲಾದ ದೈತ್ಯರ ವಿಜಯವನ್ನು ಅಳಿಸಿದವನೇ (ವಾಮನನೇ), ಜಗತ್ತಿನ ರಕ್ಷಕನೇ, ಅಜಿತನೇ, ನನಗೆ ಶರಣನಾಗು. (ಪಲ್ಲವಿ: ಪರಮ ಮಂಗಲ ಕಥೆಗಳ ಸಾರನೇ, ಜಗದೇಕಕಾರಣನೇ, ರಾಮನೇ, ರಮಾರಮಣನೇ.)
  O you who undid the conquests of Bali and the other sons of Diti (as Vamana), protector of the world, unconquered one, be my refuge. (Refrain: O you of most auspicious stories, sole cause of the world, Rama, beloved of Lakshmi.)
• 9.10 ಯಾರಿಗೂ ಸೋಲದ ದುಷ್ಟ ರಾಜರ ಸಮೂಹಗಳನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಿದವನೇ (ಪರಶುರಾಮನೇ), ರಮೆಯ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಪತಿಯೇ, ವೀರರ ರಕ್ಷಕನೇ, ನನಗೆ ಶರಣನಾಗು. (ಪಲ್ಲವಿ: ಪರಮ ಮಂಗಲ ಕಥೆಗಳ ಸಾರನೇ, ಜಗದೇಕಕಾರಣನೇ, ರಾಮನೇ, ರಮಾರಮಣನೇ.)
  O you who cut down the hosts of wicked kings whom no one else could conquer (as Parashurama), noble lord of Rama, protector of the valiant, be my refuge. (Refrain: O you of most auspicious stories, sole cause of the world, Rama, beloved of Lakshmi.)
• 9.11 ಅತಿ ಕ್ರೂರರಾದ ರಾಕ್ಷಸರನ್ನು ಸುಟ್ಟವನೇ, ಪರಮ ಅಮೃತನೇ, ರಘುಕುಲಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಮಾನ ಕೊಡುವವನೇ, ನನಗೆ ಶರಣನಾಗು. (ಪಲ್ಲವಿ: ಪರಮ ಮಂಗಲ ಕಥೆಗಳ ಸಾರನೇ, ಜಗದೇಕಕಾರಣನೇ, ರಾಮನೇ, ರಮಾರಮಣನೇ.)
  O you who burned up the cruellest of the night-roaming Rakshasas, supreme nectar, best of the Raghus, giver of honour, be my refuge. (Refrain: O you of most auspicious stories, sole cause of the world, Rama, beloved of Lakshmi.)
• 9.12 ಅತಿ ಸುಂದರ ದೇಹವುಳ್ಳವನೇ, ವರದನೇ, ಮಹಾಬಲನೇ, ಯದುಕುಲಶ್ರೇಷ್ಠನೇ (ಕೃಷ್ಣನೇ), ಪಾರ್ಥನ ರಕ್ಷಕನೇ, ನನಗೆ ಶರಣನಾಗು. (ಪಲ್ಲವಿ: ಪರಮ ಮಂಗಲ ಕಥೆಗಳ ಸಾರನೇ, ಜಗದೇಕಕಾರಣನೇ, ರಾಮನೇ, ರಮಾರಮಣನೇ.)
  O you of most graceful form, giver of boons, of great strength, best of the Yadus (Krishna), protector of Partha (Arjuna), be my refuge. (Refrain: O you of most auspicious stories, sole cause of the world, Rama, beloved of Lakshmi.)
• 9.13 ದೈತ್ಯರನ್ನು ಮೋಹಗೊಳಿಸಿದವನೇ, ಸಜ್ಜನರಿಗೆ ನಿರ್ಮಲ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಬೋಧಿಸಿದವನೇ, ಪರಮ ಗುಣಪೂರ್ಣನಾದ ಬುದ್ಧನೇ, ನನಗೆ ಶರಣನಾಗು. (ಪಲ್ಲವಿ: ಪರಮ ಮಂಗಲ ಕಥೆಗಳ ಸಾರನೇ, ಜಗದೇಕಕಾರಣನೇ, ರಾಮನೇ, ರಮಾರಮಣನೇ.)
  O you who bewildered the sons of Diti and awakened pure knowledge in the good, Buddha full of supreme perfections, be my refuge. (Refrain: O you of most auspicious stories, sole cause of the world, Rama, beloved of Lakshmi.)
• 9.14 ಕಲಿಯುಗದ ಕೊಳೆಯನ್ನು ಸುಡುವ ಅಗ್ನಿಯೇ, ಮಂಗಲರೂಪನೇ, ಮಹೋತ್ಸವಸ್ವರೂಪನೇ, ಶರಣು ನೀಡುವವನೇ, ಕಲ್ಕಿ ಪ್ರಭುವೇ, ನನಗೆ ಶರಣನಾಗು. (ಪಲ್ಲವಿ: ಪರಮ ಮಂಗಲ ಕಥೆಗಳ ಸಾರನೇ, ಜಗದೇಕಕಾರಣನೇ, ರಾಮನೇ, ರಮಾರಮಣನೇ.)
  O fire that burns away the filth of the Kali age, gracious one, great festival of joy, giver of refuge, Lord Kalki, be my refuge. (Refrain: O you of most auspicious stories, sole cause of the world, Rama, beloved of Lakshmi.)
• 9.15 ಎಲ್ಲದರ ಹುಟ್ಟು ಮತ್ತು ಲಯಕ್ಕೆ ಕಾರಣನೇ, ಪರಮ ಸುಖದ ಕಾರಣನೇ, ಪರಮನಾದ ಪುರುಷೋತ್ತಮನೇ, ನನಗೆ ಶರಣನಾಗು. (ಪಲ್ಲವಿ: ಪರಮ ಮಂಗಲ ಕಥೆಗಳ ಸಾರನೇ, ಜಗದೇಕಕಾರಣನೇ, ರಾಮನೇ, ರಮಾರಮಣನೇ.)
  O cause of the birth and dissolution of all, source of supreme bliss, supreme Purushottama, be my refuge. (Refrain: O you of most auspicious stories, sole cause of the world, Rama, beloved of Lakshmi.)
• 9.16 ಹೀಗೆ, ಭಗವಂತನೇ, ನಿನ್ನ ಈ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಸ್ತುತಿಯಲ್ಲಿ ಸದಾ ಆನಂದಿಸುವ ಉರುಸುಖತೀರ್ಥ (ಆನಂದತೀರ್ಥ) ಮುನಿಗೆ ಉತ್ತಮ ಶರಣನಾಗು. (ಪಲ್ಲವಿ: ಪರಮ ಮಂಗಲ ಕಥೆಗಳ ಸಾರನೇ, ಜಗದೇಕಕಾರಣನೇ, ರಾಮನೇ, ರಮಾರಮಣನೇ.)
  Thus, O Lord, be a sure refuge for the sage Urusukhatirtha (Anandatirtha, “ford of great bliss”), who ever delights in this fine hymn of praise to you. (Refrain: O you of most auspicious stories, sole cause of the world, Rama, beloved of Lakshmi.)
• 10.1 ಅಪ್ರತಿಮನಾದ, ಬ್ರಹ್ಮ ರುದ್ರ ಮೊದಲಾದ ಒಡೆಯರಿಗಿಂತ ಮಿಗಿಲಾದ, ಜಗತ್ತಿನ ಮೂಲಕಾರಣನಾದ ಶ್ರೀಪತಿಯೇ, ನಮ್ಮನ್ನು ಕಾಪಾಡು. ಕರುಣಾಪೂರ್ಣನೇ, ವರ ಕೊಡುವವನೇ, ನಿನ್ನ ಚರಿತೆಯನ್ನು ನನಗೆ ತಿಳಿಸು.
  O Lord of Shri, peerless, higher than Brahma, Rudra and the other lords, first cause of the world, protect us. O you who are full of compassion, giver of boons, make your deeds known to me.
• 10.2 ದೇವತೆಗಳಿಂದ ವಂದಿತನಾದ ಒಡೆಯನೇ, ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದ ಎಲ್ಲ ಗುಣಗಳಿಂದ ಸಂಪೂರ್ಣ ತುಂಬಿದವನೇ. (ಪಲ್ಲವಿ: ಕರುಣಾಪೂರ್ಣನೇ, ವರದನೇ, ನಿನ್ನ ಚರಿತೆಯನ್ನು ನನಗೆ ತಿಳಿಸು.)
  O Master worshipped by the gods, wholly filled with every excellent quality. (Refrain: O compassionate giver of boons, make your deeds known to me.)
• 10.3 ಎಲ್ಲ ಅಂಧಕಾರವನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವವನೇ, ಪರಮಾನಂದದ ಅಮೃತವೇ! (ಪಲ್ಲವಿ: ಕರುಣಾಪೂರ್ಣನೇ, ವರದನೇ, ನಿನ್ನ ಚರಿತೆಯನ್ನು ನನಗೆ ತಿಳಿಸು.)
  O destroyer of all darkness, O nectar of supreme bliss! (Refrain: O compassionate giver of boons, make your deeds known to me.)
• 10.4 ಮೂರು ಲೋಕಗಳನ್ನು ದಾಟಿಸುವ ದೋಣಿಯೇ, ಸದಾ ಪೂಜಿತವಾದ ಪಾದಗಳುಳ್ಳವನೇ, ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳ ಒಡೆಯನೇ, ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಧರಿಸುವವನೇ. (ಪಲ್ಲವಿ: ಕರುಣಾಪೂರ್ಣನೇ, ವರದನೇ, ನಿನ್ನ ಚರಿತೆಯನ್ನು ನನಗೆ ತಿಳಿಸು.)
  O boat that carries the three worlds across, whose feet are ever worshipped, lord of all the quarters, upholder of all. (Refrain: O compassionate giver of boons, make your deeds known to me.)
• 10.5 ಮೂರು ಗುಣಗಳನ್ನು ಮೀರಿದವನೇ, ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಧರಿಸುವವನೇ, ನನಗೆ ಎಲ್ಲ ರೀತಿಯಲ್ಲೂ ಉತ್ತಮ ಭಕ್ತಿಯನ್ನು ಕೊಡು. (ಪಲ್ಲವಿ: ಕರುಣಾಪೂರ್ಣನೇ, ವರದನೇ, ನಿನ್ನ ಚರಿತೆಯನ್ನು ನನಗೆ ತಿಳಿಸು.)
  O you who stand beyond the three gunas and uphold all, grant me true devotion in every way. (Refrain: O compassionate giver of boons, make your deeds known to me.)
• 10.6 ಎಲ್ಲ ಕಾರಣಗಳಿಗೂ ಕಾರಣನಾಗಿ ಅವುಗಳನ್ನು ಹುಟ್ಟಿಸುವವನೇ, ತಂದೆಯೇ, ಸದಾ ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನನಗೆ ಶರಣನಾಗು. (ಪಲ್ಲವಿ: ಕರುಣಾಪೂರ್ಣನೇ, ವರದನೇ, ನಿನ್ನ ಚರಿತೆಯನ್ನು ನನಗೆ ತಿಳಿಸು.)
  O you who bring all causes into being, Father, be my refuge, always and fully. (Refrain: O compassionate giver of boons, make your deeds known to me.)
• 10.7 ಮರಣವನ್ನೂ ಪ್ರಾಣವನ್ನೂ ಕೊಡುವವನೇ, ಪಾಲಕನೇ, ಜಗದೀಶನೇ, ನನ್ನ ಭಕ್ತಿಯನ್ನು ಕಾಪಾಡಿ ಬೆಳೆಸು. (ಪಲ್ಲವಿ: ಕರುಣಾಪೂರ್ಣನೇ, ವರದನೇ, ನಿನ್ನ ಚರಿತೆಯನ್ನು ನನಗೆ ತಿಳಿಸು.)
  O giver of death and of life, protector, Lord of the world, guard and nourish true devotion in me. (Refrain: O compassionate giver of boons, make your deeds known to me.)
• 10.8 ಉದಯಿಸುವ ಸೂರ್ಯನ ಬಣ್ಣದ ಪಾದಕಮಲಗಳುಳ್ಳವನೇ, ನಿರ್ಮಲ ಕೀರ್ತಿಯವನೇ. ಇಲ್ಲಿಂದ ಸ್ತೋತ್ರ ಪಾದದಿಂದ ಮುಖದವರೆಗೆ ಹರಿಯ ರೂಪವನ್ನು ವರ್ಣಿಸುತ್ತದೆ. (ಪಲ್ಲವಿ: ಕರುಣಾಪೂರ್ಣನೇ, ವರದನೇ, ನಿನ್ನ ಚರಿತೆಯನ್ನು ನನಗೆ ತಿಳಿಸು.)
  O you whose lotus feet have the hue of the rising sun, whose fame is spotless. From here the hymn describes Hari’s form from the feet up to the face. (Refrain: O compassionate giver of boons, make your deeds known to me.)
• 10.9 ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟುವ ಕೆಂಬಣ್ಣದ ರತ್ನದಂತೆ (ಕೆಂಪು ಛಾಯೆಯ ಮುತ್ತಿನಂತೆ) ಹೊಳೆಯುವ ಎತ್ತರದ ಉಗುರುಗಳುಳ್ಳವನೇ, ಮೂಲಪುರುಷನೇ. (ಪಲ್ಲವಿ: ಕರುಣಾಪೂರ್ಣನೇ, ವರದನೇ, ನಿನ್ನ ಚರಿತೆಯನ್ನು ನನಗೆ ತಿಳಿಸು.)
  O First One, whose raised toenails gleam like a water-born gem tinged with red, a rosy pearl. (Refrain: O compassionate giver of boons, make your deeds known to me.)
• 10.10 ಮನ್ಮಥನ ಬತ್ತಳಿಕೆಯಂತೆ ಇರುವ ಪಾವನವಾದ ಸುಂದರ ಮೀನಖಂಡಗಳುಳ್ಳವನೇ, ಅಮಿತ ಶಕ್ತಿಯವನೇ. (ಪಲ್ಲವಿ: ಕರುಣಾಪೂರ್ಣನೇ, ವರದನೇ, ನಿನ್ನ ಚರಿತೆಯನ್ನು ನನಗೆ ತಿಳಿಸು.)
  O you of boundless power, whose pure and shapely shanks are like the quiver of Kama, as the commentators read it. (Refrain: O compassionate giver of boons, make your deeds known to me.)
• 10.11 ಆನೆಯ ಸೊಂಡಿಲಿನಂತೆ ಶೋಭಿಸುವ ಶ್ರೇಷ್ಠ ತೊಡೆಗಳ ಮೇಲೆ ಲಕ್ಷ್ಮಿ ನೆಲೆಸಿರುವವನೇ. (ಪಲ್ಲವಿ: ಕರುಣಾಪೂರ್ಣನೇ, ವರದನೇ, ನಿನ್ನ ಚರಿತೆಯನ್ನು ನನಗೆ ತಿಳಿಸು.)
  O you on whose splendid thighs, graceful as an elephant’s trunk, Lakshmi rests. (Refrain: O compassionate giver of boons, make your deeds known to me.)
• 10.12 ಅರಳಿದ ಅಸನ (ಹೊನ್ನೆ) ಹೂವಿನ ಹಳದಿ ಬಣ್ಣದ ವಸ್ತ್ರವನ್ನು ಸೊಂಟಕ್ಕೆ ಉಟ್ಟವನೇ. (ಪಲ್ಲವಿ: ಕರುಣಾಪೂರ್ಣನೇ, ವರದನೇ, ನಿನ್ನ ಚರಿತೆಯನ್ನು ನನಗೆ ತಿಳಿಸು.)
  O you whose waist is wrapped in a garment the golden yellow of the full-blown asana flower. (Refrain: O compassionate giver of boons, make your deeds known to me.)
• 10.13 ಬ್ರಹ್ಮನು ಹುಟ್ಟಿದ ಸುಂದರವಾದ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಕಮಲ ಅರಳಿದ ನಾಭಿಯುಳ್ಳವನೇ. (ಪಲ್ಲವಿ: ಕರುಣಾಪೂರ್ಣನೇ, ವರದನೇ, ನಿನ್ನ ಚರಿತೆಯನ್ನು ನನಗೆ ತಿಳಿಸು.)
  O you from whose navel rises the fair and excellent lotus in which Brahma was born. (Refrain: O compassionate giver of boons, make your deeds known to me.)
• 10.14 ಇಡೀ ಜಗತ್ತನ್ನು ಒಳಗೆ ಅಡಗಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ, ಚಿಗುರೆಲೆಯಂತೆ ಕೋಮಲವಾದ ಹೊಟ್ಟೆಯುಳ್ಳವನೇ, ಮೊದಲ ಆಶ್ರಯನೇ. (ಪಲ್ಲವಿ: ಕರುಣಾಪೂರ್ಣನೇ, ವರದನೇ, ನಿನ್ನ ಚರಿತೆಯನ್ನು ನನಗೆ ತಿಳಿಸು.)
  O first refuge, whose belly, soft as a tender leaf, holds the whole world hidden within. (Refrain: O compassionate giver of boons, make your deeds known to me.)
• 10.15 ಜಗನ್ಮಾತೆಯಾದ ನಿರ್ಮಲ ಸುಂದರಿ ಲಕ್ಷ್ಮಿಗೆ ಮನೆಯಾದ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಎದೆಯುಳ್ಳವನೇ, ಯೋಗಿಯೇ. (ಪಲ್ಲವಿ: ಕರುಣಾಪೂರ್ಣನೇ, ವರದನೇ, ನಿನ್ನ ಚರಿತೆಯನ್ನು ನನಗೆ ತಿಳಿಸು.)
  O Yogin, whose noble chest is the home of Lakshmi, the spotless, beautiful Mother of the world. (Refrain: O compassionate giver of boons, make your deeds known to me.)
• 10.16 ದೈತ್ಯರಿಗೆ ಅಂತ್ಯ ತರುವವನೇ, ಚಕ್ರ ಮತ್ತು ಗದೆಯನ್ನು ಹಿಡಿದ ಶ್ರೇಷ್ಠ ತೋಳುಗಳುಳ್ಳವನೇ. (ಪಲ್ಲವಿ: ಕರುಣಾಪೂರ್ಣನೇ, ವರದನೇ, ನಿನ್ನ ಚರಿತೆಯನ್ನು ನನಗೆ ತಿಳಿಸು.)
  O bringer of the end of the Daityas, whose mighty arms bear the discus and the mace. (Refrain: O compassionate giver of boons, make your deeds known to me.)
• 10.17 ಪರಮ ಜ್ಞಾನದ ಮಹಾನಿಧಿಯಾದ ಮುಖವುಳ್ಳವನೇ, ಶ್ರೀದೇವಿಗೆ ಆನಂದ ಕೊಡುವ ಚಂದ್ರನೇ. (ಪಲ್ಲವಿ: ಕರುಣಾಪೂರ್ಣನೇ, ವರದನೇ, ನಿನ್ನ ಚರಿತೆಯನ್ನು ನನಗೆ ತಿಳಿಸು.)
  O you whose face is a great treasury of supreme knowledge, O moon who delights Shri. (Refrain: O compassionate giver of boons, make your deeds known to me.)
• 10.18 ಎಲ್ಲ ಪಾಪರಾಶಿಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವ, ಪರಮ ಸುಖವನ್ನು ಕೊಡುವ ದೃಷ್ಟಿಯುಳ್ಳವನೇ. (ಪಲ್ಲವಿ: ಕರುಣಾಪೂರ್ಣನೇ, ವರದನೇ, ನಿನ್ನ ಚರಿತೆಯನ್ನು ನನಗೆ ತಿಳಿಸು.)
  O you whose glance destroys every flood of sin and grants supreme happiness. (Refrain: O compassionate giver of boons, make your deeds known to me.)
• 10.19 ನಿತ್ಯವೂ ಪರಿಪೂರ್ಣವಾದ ಪರಮಾನಂದದ ಪದವಿಯನ್ನು ಬಯಸುತ್ತ, ಮುನಿರಾಜರಾದ ಪರಮಾನಂದತೀರ್ಥರು (ಆನಂದತೀರ್ಥರು) ಈ ಹರಿಗಾಥೆಯನ್ನು ರಚಿಸಿದರು.
  Seeking the state of supreme bliss that is eternal and full, the king of sages Paramanandatirtha (Anandatirtha) composed this song of Hari.
• 11.1 ಉನ್ನತವಾದ, ಮುಪ್ಪಿಲ್ಲದ, ದಿವ್ಯವಾದ, ಅಮೃತವನ್ನು ಸುರಿಸುವ, ಸರ್ವೇಶ್ವರನ ಪಾದಕ್ಕೆ ವಂದಿಸುತ್ತೇನೆ. ಬ್ರಹ್ಮ, ಇಂದ್ರ ಮೊದಲಾದವರು ವಂದಿಸುವ ಆನಂದಸ್ವರೂಪನ ಆ ಪಾದಕ್ಕೆ ನಮಿಸುತ್ತೇನೆ.
  Exalted, ageless, divine, streaming with nectar, such are the feet of the supreme Ruler. I bow to the feet of the Blissful One, worshipped by Brahma, Indra and the other gods.
• 11.2 ಎಲ್ಲ ವೇದಗಳ ಪದಗಳು ಹಾಡಿ ಹೊಗಳುವ, ಇಂದಿರೆಯ (ಲಕ್ಷ್ಮಿಯ) ನೆಲೆಯಾದ, ಉತ್ತಮವಾದ ಪಾದ. (ಪಲ್ಲವಿ: ಬ್ರಹ್ಮೇಂದ್ರಾದಿಗಳು ವಂದಿಸುವ ಆನಂದಸ್ವರೂಪನ ಪಾದಕ್ಕೆ ನಮಿಸುತ್ತೇನೆ.)
  Sung by the words of all the Vedas, the dwelling of Indira (Lakshmi), supreme are those feet. (Refrain: I bow to the feet of the Blissful One, worshipped by Brahma, Indra and the others.)
• 11.3 ದೇವತೆಗಳಿಗೂ ಆದಿದೇವನಾದವನ, ಮಹಾ ಅಂಧಕಾರವನ್ನು ಸೀಳಿಹಾಕಿದ ಪಾದ. (ಪಲ್ಲವಿ: ಬ್ರಹ್ಮೇಂದ್ರಾದಿಗಳು ವಂದಿಸುವ ಆನಂದಸ್ವರೂಪನ ಪಾದಕ್ಕೆ ನಮಿಸುತ್ತೇನೆ.)
  The feet of the God above all gods, which have torn apart the great darkness. (Refrain: I bow to the feet of the Blissful One, worshipped by Brahma, Indra and the others.)
• 11.4 ಸುಂದರಿಯ (ಲಕ್ಷ್ಮಿಯ) ಪತಿಯ, ಉದಾರವಾದ, ನಿಂದೆಗೆ ಅತೀತವಾದ ಪಾದಕ್ಕೆ ಆದರದಿಂದ ನಿತ್ಯವೂ ವಂದಿಸುತ್ತೇನೆ. (ಪಲ್ಲವಿ: ಬ್ರಹ್ಮೇಂದ್ರಾದಿಗಳು ವಂದಿಸುವ ಆನಂದಸ್ವರೂಪನ ಪಾದಕ್ಕೆ ನಮಿಸುತ್ತೇನೆ.)
  With reverence, every day, I bow to the generous, faultless feet of the Lord of the Beautiful One (Lakshmi). (Refrain: I bow to the feet of the Blissful One, worshipped by Brahma, Indra and the others.)
• 11.5 ನೀಲಕಮಲದ ಒಳದಳದಂತೆ ಇರುವ, ಪರಿಪೂರ್ಣವಾದ, ವಿರೋಧವಾದಿಗಳನ್ನು ಮೋಹಗೊಳಿಸುವ ಪಾದ. (ಪಲ್ಲವಿ: ಬ್ರಹ್ಮೇಂದ್ರಾದಿಗಳು ವಂದಿಸುವ ಆನಂದಸ್ವರೂಪನ ಪಾದಕ್ಕೆ ನಮಿಸುತ್ತೇನೆ.)
  Like the inner petals of a blue lotus, perfectly full, bewildering those who argue against him, are those feet. (Refrain: I bow to the feet of the Blissful One, worshipped by Brahma, Indra and the others.)
• 11.6 ಆಹಾ, ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಐಶ್ವರ್ಯವನ್ನೂ, ಮುಕ್ತಿ ಮೊದಲಾದವನ್ನೂ ಕೊಡುವ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಪಾದ. (ಪಲ್ಲವಿ: ಬ್ರಹ್ಮೇಂದ್ರಾದಿಗಳು ವಂದಿಸುವ ಆನಂದಸ್ವರೂಪನ ಪಾದಕ್ಕೆ ನಮಿಸುತ್ತೇನೆ.)
  Ah, excellent are the feet that grant lordship to all the gods, and liberation and every other good. (Refrain: I bow to the feet of the Blissful One, worshipped by Brahma, Indra and the others.)
• 11.7 ದೂರಕ್ಕಿಂತ ದೂರವಾಗಿದ್ದರೂ ಹತ್ತಿರಕ್ಕಿಂತ ಹತ್ತಿರವಾಗಿರುವ ಪಾದ. (ಪಲ್ಲವಿ: ಬ್ರಹ್ಮೇಂದ್ರಾದಿಗಳು ವಂದಿಸುವ ಆನಂದಸ್ವರೂಪನ ಪಾದಕ್ಕೆ ನಮಿಸುತ್ತೇನೆ.)
  Farther than the farthest, yet nearer than the nearest, are those feet. (Refrain: I bow to the feet of the Blissful One, worshipped by Brahma, Indra and the others.)
• 11.8 ದೇವತೆಗಳ ಒಡೆಯನ, ಪರಿಪೂರ್ಣವಾದ ಎಲ್ಲ ಗುಣಗಳ ಏಕೈಕ ಸಾಗರವಾದ, ಆದಿ ಅಂತ್ಯಗಳಿಲ್ಲದ ಪಾದ. (ಪಲ್ಲವಿ: ಬ್ರಹ್ಮೇಂದ್ರಾದಿಗಳು ವಂದಿಸುವ ಆನಂದಸ್ವರೂಪನ ಪಾದಕ್ಕೆ ನಮಿಸುತ್ತೇನೆ.)
  The feet of the Lord of the gods, the one ocean of all perfect qualities, without beginning or end. (Refrain: I bow to the feet of the Blissful One, worshipped by Brahma, Indra and the others.)
• 11.9 ಆನಂದರೂಪನಾದ ಹರಿಯ ಕುರಿತು ಆನಂದತೀರ್ಥ ಮುನಿಗಳು ರಚಿಸಿದ ಈ ಪುಣ್ಯಸ್ತೋತ್ರವನ್ನು ಪಠಿಸುವವನು ಆನಂದವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.
  Whoever recites this holy hymn, composed by the sage Anandatirtha on Hari whose very form is bliss, will attain bliss.
• 12.1 ಆನಂದಸ್ವರೂಪನೇ, ಮುಕುಂದನೇ (ಮುಕ್ತಿದಾತನೇ), ಕಮಲನಯನನೇ, ಆನಂದತೀರ್ಥರಿಗೆ ಪರಮಾನಂದವನ್ನು ವರವಾಗಿ ಕೊಡುವವನೇ!
  O Bliss itself, Mukunda (giver of release), lotus-eyed one, O you who grant supreme bliss to Anandatirtha!
• 12.2 ಸುಂದರಿ ಲಕ್ಷ್ಮಿಗೆ ಮನೆಯಾದ ಗೋವಿಂದನೇ, ನಿನಗೆ ವಂದಿಸುತ್ತೇನೆ. (ಪಲ್ಲವಿ: ಆನಂದತೀರ್ಥರಿಗೆ ಪರಮಾನಂದ ಕೊಡುವವನೇ.)
  O Govinda, home of the Beautiful One (Lakshmi), I bow to you. (Refrain: O giver of supreme bliss to Anandatirtha.)
• 12.3 ನವಿಲುಗರಿಯನ್ನು ಧರಿಸಿದವನೇ, ಆನಂದ ಕೊಡುವವನೇ (ಅಥವಾ ನಂದಕವೆಂಬ ಖಡ್ಗವನ್ನು ಹಿಡಿದವನೇ), ನಿನಗೆ ವಂದಿಸುತ್ತೇನೆ. (ಪಲ್ಲವಿ: ಆನಂದತೀರ್ಥರಿಗೆ ಪರಮಾನಂದ ಕೊಡುವವನೇ.)
  O you adorned with the peacock feather, bringer of joy (or, bearer of the sword Nandaka), I bow to you. (Refrain: O giver of supreme bliss to Anandatirtha.)
• 12.4 ಚಂದ್ರ, ದೇವೇಂದ್ರ ಮೊದಲಾದವರಿಂದ ಚೆನ್ನಾಗಿ ವಂದಿತನೇ, ನಿನಗೆ ವಂದಿಸುತ್ತೇನೆ. (ಪಲ್ಲವಿ: ಆನಂದತೀರ್ಥರಿಗೆ ಪರಮಾನಂದ ಕೊಡುವವನೇ.)
  O you who are well worshipped by the Moon and Indra, king of the gods, I bow to you. (Refrain: O giver of supreme bliss to Anandatirtha.)
• 12.5 ಮಂದಾರ ಹೂವುಗಳಿಂದ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಪೂಜಿತನೇ, ನಿನಗೆ ವಂದಿಸುತ್ತೇನೆ. (ಪಲ್ಲವಿ: ಆನಂದತೀರ್ಥರಿಗೆ ಪರಮಾನಂದ ಕೊಡುವವನೇ.)
  O you who are worshipped with mandara flowers, I bow to you. (Refrain: O giver of supreme bliss to Anandatirtha.)
• 12.6 ದೇವತೆಗಳ ಸಮೂಹಗಳಿಂದ ಚೆನ್ನಾಗಿ ವಂದಿತನೇ, ನಿನಗೆ ವಂದಿಸುತ್ತೇನೆ. (ಪಲ್ಲವಿ: ಆನಂದತೀರ್ಥರಿಗೆ ಪರಮಾನಂದ ಕೊಡುವವನೇ.)
  O you who are worshipped by the hosts of gods, I bow to you. (Refrain: O giver of supreme bliss to Anandatirtha.)
• 12.7 ಇಂದಿರೆಗೆ (ಲಕ್ಷ್ಮಿಗೆ) ಆನಂದ ಕೊಡುವ ಸುಂದರನೇ, ನಿನಗೆ ವಂದಿಸುತ್ತೇನೆ. (ಪಲ್ಲವಿ: ಆನಂದತೀರ್ಥರಿಗೆ ಪರಮಾನಂದ ಕೊಡುವವನೇ.)
  O beautiful one who delights Indira (Lakshmi), I bow to you. (Refrain: O giver of supreme bliss to Anandatirtha.)
• 12.8 ನಿನ್ನ ಮಂದಿರದ ರಥವನ್ನು ಚಲಿಸುವಂತೆ ಮಾಡುವವನೇ, ನಿನಗೆ ವಂದಿಸುತ್ತೇನೆ. ಅರ್ಜುನನ ರಥವನ್ನು ನಡೆಸಿದ ಸಾರಥಿ ಎಂದೂ ಕೆಲವರು ಓದುತ್ತಾರೆ. (ಪಲ್ಲವಿ: ಆನಂದತೀರ್ಥರಿಗೆ ಪರಮಾನಂದ ಕೊಡುವವನೇ.)
  O you who set the chariot of your temple in motion, I bow to you. Some read it as the charioteer who drove Arjuna’s chariot. (Refrain: O giver of supreme bliss to Anandatirtha.)
• 12.9 ಆನಂದದ ಬೆಳದಿಂಗಳನ್ನು ಹರಿಸುವವನೇ, ನಿನಗೆ ವಂದಿಸುತ್ತೇನೆ. (ಪಲ್ಲವಿ: ಆನಂದತೀರ್ಥರಿಗೆ ಪರಮಾನಂದ ಕೊಡುವವನೇ.)
  O you who pour forth the moonlight of bliss, I bow to you. (Refrain: O giver of supreme bliss to Anandatirtha.)

---

ಈ ಸ್ತೋತ್ರದ ಬಗ್ಗೆAbout this hymn

ಉಡುಪಿಯ ಕೃಷ್ಣನ ವಿಗ್ರಹ ಕಡಲಿನಲ್ಲಿ ಹಡಗಿನ ಗೋಪೀಚಂದನದ ನಡುವೆ ಸಿಕ್ಕಿತು, ಅದನ್ನು ಹೊತ್ತು ತರುವಾಗ ಮಧ್ವಾಚಾರ್ಯರು ಈ ಸ್ತೋತ್ರಗಳನ್ನು ಹಾಡಿದರು ಎಂದು ಪರಂಪರೆ ಹೇಳುತ್ತದೆ. ಹನ್ನೆರಡೂ ಒಂದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ರಚಿತವಾದವೇ ಎಂಬುದು ಖಚಿತವಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಪ್ರತಿ ಸ್ತೋತ್ರದ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಆನಂದತೀರ್ಥ, ಪೂರ್ಣಪ್ರಜ್ಞ, ಸುಖತೀರ್ಥ ಮೊದಲಾದ ಅವರ ಹೆಸರುಗಳೇ ಬರುತ್ತವೆ.

Tradition says that the image of Krishna at Udupi was found at sea, packed in gopichandana clay in a ship, and that Madhvacharya sang these hymns as he carried it ashore. Whether all twelve were composed at one time is not certain, but the closing verses of the hymns carry his own names, Anandatirtha, Purnaprajna and Sukhatirtha.

ಇವುಗಳಲ್ಲಿ ದ್ವೈತ ಸಿದ್ಧಾಂತದ ಮುಖ್ಯ ಅಂಶಗಳು ಹಾಡಿನ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಬರುತ್ತವೆ: ಹರಿಯೇ ಸರ್ವೋತ್ತಮ, ಲಕ್ಷ್ಮಿ ಅವನ ನಿತ್ಯಸಂಗಾತಿ, ಜೀವರಲ್ಲಿ ಸ್ವಭಾವದ ತಾರತಮ್ಯವಿದೆ, ಅದು ಮುಕ್ತಿಯಲ್ಲೂ ಉಳಿಯುತ್ತದೆ. ಅರ್ಥಗಳನ್ನು ಈ ಪರಂಪರೆಯ ತಿಳಿವಳಿಕೆಯಂತೆಯೇ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದೇವೆ.

The main points of Dvaita teaching appear here in song: Hari is supreme, Lakshmi is his eternal consort, souls differ by nature in a fixed gradation, and that gradation remains even in liberation. We give the meanings as this tradition understands them.

ಮೊದಲನೆಯ ಸ್ತೋತ್ರ ಹರಿಯ ಧ್ಯಾನ: ಪಾದಗಳಿಂದ ಆರಂಭಿಸಿ ಸೊಂಟ, ಹೊಟ್ಟೆ, ಎದೆ, ತೋಳು, ಕಂಠ, ಮುಖ, ಮಂದಹಾಸ, ನೋಟ, ಹುಬ್ಬುಗಳವರೆಗೆ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಮೇಲಕ್ಕೆ ಕೊಂಡೊಯ್ಯುತ್ತದೆ.

The first stotra is a meditation on Hari, leading the mind upward from his feet through hips, belly, chest, arms, throat and face to his smile, glance and brow.

ಎರಡನೆಯ ಸ್ತೋತ್ರ ಲಕ್ಷ್ಮಿಯ ಪ್ರೀತಿಯ ನೋಟಕ್ಕೆ ಪಾತ್ರನಾದ, ಸ್ವತಂತ್ರನೂ ಸರ್ವಕರ್ತನೂ ಆದ ಹರಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರಗಳ ಸರಣಿ.

The second stotra is a chain of salutations to Hari, independent maker of all, on whom Lakshmi turns her loving gaze.

ಮೂರನೆಯ ಸ್ತೋತ್ರ “ಕುರು ಭುಂಕ್ಷ್ವ” ಎಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧ. ಹರಿಯ ಪಾದಕ್ಕೆ ಬಾಗಿದ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಕರ್ಮ ಮಾಡಬೇಕೆಂದೂ, ಹರಿಯೇ ಸರ್ವೋತ್ತಮನೆಂದೂ, ಮುಕ್ತಿಯಲ್ಲೂ ತಾರತಮ್ಯ ಉಳಿಯುತ್ತದೆಂದೂ ಇದು ಸಾರುತ್ತದೆ.

The third stotra, famous as Kuru Bhunkshva, urges us to do our work with a mind bowed at Hari’s feet, declares on oath that Hari is supreme, and teaches that the gradation of souls remains even in liberation.

ನಾಲ್ಕನೆಯ ಸ್ತೋತ್ರ ಹರಿಯನ್ನು ಸುಖ ಮತ್ತು ಜ್ಞಾನವೇ ದೇಹವಾಗಿರುವವನೆಂದು ವರ್ಣಿಸಿ, ಶುದ್ಧ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಅವನನ್ನು ಉಪಾಸಿಸಲು ಕರೆಯುತ್ತದೆ.

The fourth stotra describes Hari as one whose body is bliss and knowledge, and calls us to worship him with a mind made pure.

ಐದನೆಯ ಸ್ತೋತ್ರ ಕೇಶವನಿಂದ ದಾಮೋದರನವರೆಗಿನ ಹನ್ನೆರಡು ನಾಮಗಳ ಮೇಲೆ ಶಬ್ದಗಳ ಸೊಗಸಾದ ಆಟ. ಪ್ರತಿ ನಾಮಕ್ಕೂ ಅದೇ ನಾದದ ವಿಶೇಷಣಗಳನ್ನು ಜೋಡಿಸುತ್ತದೆ.

The fifth stotra is a play of sound on the twelve names from Keshava to Damodara, pairing each name with epithets that echo it.

ಆರನೆಯ ಸ್ತೋತ್ರ ಮತ್ಸ್ಯದಿಂದ ಕಲ್ಕಿಯವರೆಗಿನ ಹತ್ತು ಅವತಾರಗಳನ್ನು ಕ್ರಮವಾಗಿ ಸ್ಮರಿಸುತ್ತದೆ, ಕೃಷ್ಣಾವತಾರಕ್ಕೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಜಾಗ ಕೊಡುತ್ತದೆ.

The sixth stotra recalls in order the ten avataras from the Fish to Kalki, dwelling longest on Krishna.

ಏಳನೆಯ ಸ್ತೋತ್ರ ತಾರತಮ್ಯವನ್ನು ಹಾಡುತ್ತದೆ. ಬ್ರಹ್ಮ, ಶಿವ, ಶೇಷ, ಗರುಡ ಮೊದಲಾದ ದೇವತೆಗಳು ಲಕ್ಷ್ಮಿಯ ಕಟಾಕ್ಷದಿಂದ ಶಕ್ತಿ ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ, ಲಕ್ಷ್ಮಿ ಸ್ವತಃ ಹರಿಯ ಕಟಾಕ್ಷದಿಂದ ಬಲ ಪಡೆಯುತ್ತಾಳೆ.

The seventh stotra sings of tāratamya, the gradation of beings: Brahma, Shiva, Shesha, Garuda and the other gods draw their power from Lakshmi’s glance, and Lakshmi herself is empowered by the glance of Hari.

ಎಂಟನೆಯ ಸ್ತೋತ್ರದ ಪ್ರತಿ ಶ್ಲೋಕವೂ “ಪ್ರೀಣಯಾಮೋ ವಾಸುದೇವಂ” ಎಂದು ಮುಗಿಯುತ್ತದೆ. ಹರಿಯ ಗುಣಗಳು, ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತೃತ್ವ ಮತ್ತು ಬ್ರಹ್ಮ ರುದ್ರರ ಮೇಲಿನ ಅವನ ಶ್ರೇಷ್ಠತೆಯನ್ನು ಹೇಳುತ್ತ, ಅವನನ್ನು ಸಂತೋಷಗೊಳಿಸುವುದೇ ಗುರಿ ಎಂದು ಸಾರುತ್ತದೆ.

Every verse of the eighth stotra ends “prīṇayāmo vāsudevam”, we gladden Vasudeva. It lists Hari’s perfections, his work as creator and his supremacy over Brahma and Rudra, and names pleasing him as the aim of all action.

ಒಂಬತ್ತನೆಯ ಸ್ತೋತ್ರ ಮತ್ಸ್ಯದಿಂದ ಕಲ್ಕಿಯವರೆಗಿನ ದಶಾವತಾರಗಳನ್ನು ಒಂದೊಂದಾಗಿ ಕರೆದು “ನನಗೆ ಶರಣನಾಗು” ಎಂದು ಬೇಡುತ್ತದೆ. “ರಾಮ ರಮಾರಮಣ” ಎಂಬ ಪಲ್ಲವಿ ಪ್ರತಿ ಶ್ಲೋಕದಲ್ಲೂ ಬರುತ್ತದೆ.

The ninth stotra calls on the ten avataras one by one, from Matsya to Kalki, asking each to be the singer’s refuge, with the refrain “rāma ramāramaṇa” closing every verse.

ಹತ್ತನೆಯ ಸ್ತೋತ್ರ ಕರುಣೆ, ಭಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಶರಣಿಗಾಗಿ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿ, ನಂತರ ಹರಿಯ ರೂಪವನ್ನು ಪಾದದಿಂದ ಮುಖ ಮತ್ತು ದೃಷ್ಟಿಯವರೆಗೆ ವರ್ಣಿಸುತ್ತದೆ. ಪ್ರತಿ ಶ್ಲೋಕವೂ “ನಿನ್ನ ಚರಿತೆಯನ್ನು ನನಗೆ ತಿಳಿಸು” ಎಂದು ಬೇಡುತ್ತದೆ.

The tenth stotra first prays for compassion, devotion and refuge, then describes Hari’s form from the feet upward to the face and glance, each verse asking, “make your deeds known to me”.

ಹನ್ನೊಂದನೆಯ ಸ್ತೋತ್ರ ಆನಂದಸ್ವರೂಪನಾದ ಹರಿಯ ಪಾದಗಳಿಗೆ ಮಾಡಿದ ವಂದನೆ. ದೂರಕ್ಕಿಂತ ದೂರ, ಹತ್ತಿರಕ್ಕಿಂತ ಹತ್ತಿರವಾದ ಆ ಪಾದಗಳು ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಐಶ್ವರ್ಯವನ್ನೂ ಮುಕ್ತಿಯನ್ನೂ ಕೊಡುತ್ತವೆ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತದೆ.

The eleventh stotra is a salutation to the feet of Hari, the Blissful One, feet that are farther than the far and nearer than the near, and that grant the gods their lordship and liberation.

ಹನ್ನೆರಡನೆಯ ಸ್ತೋತ್ರ “ಆನಂದ ಮುಕುಂದ ಅರವಿಂದನಯನ” ಎಂದು ಆರಂಭವಾಗುವ ಚಿಕ್ಕ ಕೀರ್ತನೆ. ಇದನ್ನು ಪಾರಾಯಣದ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಹಾಡುವ ರೂಢಿ ಇದೆ ಎಂದು ಪರಂಪರೆ ಹೇಳುತ್ತದೆ.

The twelfth stotra, beginning “ānanda mukunda aravindanayana”, is a short song of salutation, traditionally sung at the close of the recitation.

ಪಾಠದ ಬಗ್ಗೆ: vignanam.org ನ ಕನ್ನಡ ಪಾಠವನ್ನು ಆಧಾರವಾಗಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ಸಾಮಾನ್ಯ ಮುದ್ರಿತ ಪ್ರತಿಗಳೊಡನೆ ಹೋಲಿಸಿದ್ದೇವೆ. 2.1ರಲ್ಲಿ ಸುಜನೋದಧಿ (ಕೆಲವು ಪ್ರತಿಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ವಜನೋದಧಿ), 2.2ರಲ್ಲಿ ದುಷ್ಟದರ್ಪೋದವಹ್ನಯೇ (ಕೆಲವರಲ್ಲಿ ದುಷ್ಟಸರ್ಪ…), 2.7ರಲ್ಲಿ ನಮೋ ವರವರಾಯ ತೇ ಎಂಬ ಪಾಠಗಳನ್ನು ಆರಿಸಿದ್ದೇವೆ. ಐದನೆಯ ಸ್ತೋತ್ರದ ಶ್ಲೋಕ ವಿಭಾಗ ಪ್ರತಿಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಬೇರೆಯಾಗಿರುತ್ತದೆ. 4.6ರ ವಿಭು ಎಂಬ ಪದ ಕೆಲವು ಪ್ರತಿಗಳಲ್ಲಿ ವಿಧಿ ಎಂದಿರಬಹುದು, ಅರ್ಥದಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮನನ್ನೇ ತೆಗೆದುಕೊಂಡಿದ್ದೇವೆ. ಪಲ್ಲವಿಯ ಅರ್ಥವನ್ನು ಪ್ರತಿ ಸ್ತೋತ್ರದ ಮೊದಲ ಬಾರಿ ಪೂರ್ತಿಯಾಗಿ ಕೊಟ್ಟು, ನಂತರ ಚಿಕ್ಕದಾಗಿ ಸೂಚಿಸಿದ್ದೇವೆ.

On the text: we took the Kannada text on vignanam.org as the base and compared it with common printed copies. We chose the readings sujanodadhi in 2.1 (some copies have svajanodadhi), duṣṭadarpodavahnaye in 2.2 (some have duṣṭasarpa…), and namo varavarāya te in 2.7. The division of verses in the fifth hymn differs a little between copies. In 4.6 the word vibhu may be vidhi in some copies, and we have taken it to mean Brahma. The meaning of each refrain is given in full the first time in each hymn and only briefly after that.

ಆಧಾರ: ಹಲವು ಮೂಲಗಳು. ಆವೃತ್ತಿಗಳು ಭಿನ್ನವಾಗಿರುವಲ್ಲಿ ಅದನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಸೂಚಿಸಿದ್ದೇವೆ. · Sources: several. Where readings differ, the difference is noted here.

ಇಂದಿನ ಬದುಕಿಗೆFor life today

ಮೂರನೆಯ ಸ್ತೋತ್ರ ಆರಂಭವಾಗುವುದೇ “ನಿನ್ನ ಕೆಲಸವನ್ನು ಮಾಡು, ಅದರ ಫಲವನ್ನು ಉಣ್ಣು” ಎಂಬ ಮಾತಿನಿಂದ. ಕೆಲಸ ಬಿಟ್ಟು ಓಡಿಹೋಗು ಎಂದು ಅದು ಹೇಳುವುದಿಲ್ಲ. ಕೆಲಸವನ್ನು ಬಾಗಿದ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಮಾಡು ಎನ್ನುತ್ತದೆ. ದಿನದ ಕೆಲಸದ ಒತ್ತಡದಲ್ಲಿ ನಾವು ಮಾಡುವುದೆಲ್ಲ ನಮ್ಮಿಂದಲೇ ನಡೆಯುತ್ತಿದೆ ಎಂಬ ಭಾವ ಸುಲಭವಾಗಿ ಬರುತ್ತದೆ. ಅದನ್ನು ಸ್ವಲ್ಪ ಸಡಿಲಿಸುವುದು ವಿನಯವನ್ನೂ, ಅಚ್ಚರಿಯೆಂಬಂತೆ ನೆಮ್ಮದಿಯನ್ನೂ ಕೊಡುತ್ತದೆ.

The third hymn opens with the words “do your own work and enjoy its fruit”. It does not tell us to run from work. It tells us to do it with a mind that bows. Under the pressure of a working day it is easy to feel that everything happens by our own hand alone. Loosening that feeling a little brings humility and, perhaps surprisingly, some calm.

---

ಪಾಠದಲ್ಲಿ ತಪ್ಪೋ ಬೇರೆ ಪಾಠಾಂತರವೋ ಕಂಡಿತೇ? ನಮಗೆ ತಿಳಿಸಿ.
Noticed a mistake or a different reading? Tell us.