ಭಗವದ್ಗೀತೆ 4.4 ಅರ್ಥ: ಅಪರಂ ಭವತೋ ಜನ್ಮ

ಅರ್ಜುನನ ಪ್ರಶ್ನೆ ಸರಳ ತರ್ಕದ್ದು. ಕೃಷ್ಣ ವಸುದೇವನ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಹುಟ್ಟಿದವನು, ಸೂರ್ಯ ಸೃಷ್ಟಿಯ ಆರಂಭದಿಂದ ಇರುವವನು. ಹಾಗಿರುವಾಗ ಮೊದಲು ಕಲಿಸಿದ್ದು ಹೇಗೆ?

Arjuna’s question is one of simple logic. Krishna was born recently in the house of Vasudeva; the Sun has existed since the beginning of creation. How then could Krishna have taught it first?

ಶಂಕರಾಚಾರ್ಯರು ಪ್ರಶ್ನೆಯ ಉದ್ದೇಶವನ್ನು ಗುರುತಿಸುತ್ತಾರೆ. ಭಗವಂತ ಪರಸ್ಪರ ವಿರೋಧದ ಮಾತು ಆಡಿದನು ಎಂದು ಯಾರಿಗೂ ಅನ್ನಿಸಬಾರದು ಎಂದು ಅರ್ಜುನ ಆಕ್ಷೇಪದಂತೆ ಕೇಳುತ್ತಾನೆ. ವಾಸುದೇವ ಈಶ್ವರನಲ್ಲ, ಸರ್ವಜ್ಞನಲ್ಲ ಎಂಬ ಅಜ್ಞರ ಶಂಕೆಯನ್ನು ಮುಂದಿನ ಉತ್ತರ ತೊಡೆಯುತ್ತದೆ.

Shankara identifies the purpose of the question. Arjuna raises it as if it were an objection, so that no one should think the Lord had said something self-contradictory. The answer that follows removes the doubt of the ignorant that Vasudeva is not the Lord and not all-knowing.

ರಾಮಾನುಜಾಚಾರ್ಯರು ಇಲ್ಲಿ ದೀರ್ಘವಾಗಿ ಬರೆಯುತ್ತಾರೆ. ಕೃಷ್ಣ ಸರ್ವೇಶ್ವರ ಎಂಬುದು ಅರ್ಜುನನಿಗೆ ಗೊತ್ತಿದೆ. ಮುಂದೆ ಹತ್ತನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ಅವನೇ ಅದನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಾನೆ, ರಾಜಸೂಯದಲ್ಲಿ ಭೀಷ್ಮರಿಂದಲೂ ಕೇಳಿದ್ದಾನೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ತಿಳಿದವನೇ ತಿಳಿಯದವನಂತೆ ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದಾನೆ.

Ramanuja writes at length here. Arjuna knows that Krishna is the Lord of all. He will say so himself in the tenth chapter, and he has heard it from Bhishma at the Rajasuya. So one who knows is asking as if he did not.

ಹಾಗಾದರೆ ನಿಜವಾದ ಪ್ರಶ್ನೆ ಏನು? ರಾಮಾನುಜಾಚಾರ್ಯರ ಪ್ರಕಾರ ಅದು ಅವತಾರದ ಸ್ವರೂಪದ ಬಗ್ಗೆ: ಸರ್ವೇಶ್ವರನ ಜನ್ಮ ಇಂದ್ರಜಾಲದಂತೆ ಮಿಥ್ಯೆಯೇ, ಸತ್ಯವೇ? ಸತ್ಯವಾದರೆ ಅದು ಹೇಗೆ, ಆ ದೇಹ ಯಾವುದರಿಂದ ಆದದ್ದು, ಹುಟ್ಟಿಗೆ ಕಾರಣ ಏನು, ಯಾವಾಗ, ಯಾವುದಕ್ಕಾಗಿ? ಮುಂದಿನ ಐದು ಶ್ಲೋಕಗಳನ್ನು ಅವರು ಈ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳ ಉತ್ತರವಾಗಿ ಓದುತ್ತಾರೆ.

What, then, is the real question? For Ramanuja it concerns the nature of the avatara: is the birth of the Lord of all unreal, like a conjuror’s illusion, or real? If real, how does it happen, of what is that body made, what causes the birth, when, and for what purpose? He reads the next five verses as the answers to these questions.

ಮಧ್ವಾಚಾರ್ಯರು ಪ್ರಶ್ನೆಯನ್ನು ಮೂರನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯಕ್ಕೆ ಜೋಡಿಸುತ್ತಾರೆ. ‘ಎಲ್ಲ ಕರ್ಮಗಳನ್ನೂ ನನ್ನಲ್ಲಿ ಅರ್ಪಿಸು’ ಎಂದು 3.30ರಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದವನ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ಮೊದಲಿನಿಂದ ತಿಳಿಯಲು ಅರ್ಜುನ ಕೇಳುತ್ತಾನೆ.

Madhva ties the question to the third chapter. Arjuna asks in order to understand, from the beginning, the greatness of the one who said in 3.30, ‘surrender all actions to me.’

ಆಧಾರ: ಹಲವು ಮೂಲಗಳು. ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಕಾರರ ಅಭಿಪ್ರಾಯ ಭಿನ್ನವಾಗಿರುವಲ್ಲಿ ಎರಡೂ ಅರ್ಥಗಳನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದೇವೆ.

Sources: several. Where commentators differ, both readings are given here.

ಉತ್ತರ ಗೊತ್ತಿದ್ದರೂ ಪ್ರಶ್ನೆ ಕೇಳುವುದಕ್ಕೆ ಬೆಲೆಯಿದೆ. ಕೇಳಿದಾಗ ಉತ್ತರ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಹೊರಗೆ ಬರುತ್ತದೆ, ಮತ್ತು ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಕೇಳುತ್ತಿರುವವರಿಗೂ ತಲುಪುತ್ತದೆ.

There is value in asking a question even when one knows the answer. Asked aloud, the answer comes out clearly, and it reaches those listening alongside.

ಗೀತೆ ಇಲ್ಲಿ ಶ್ರದ್ಧೆಯ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರಶ್ನೆಯನ್ನು ಮುಚ್ಚಿಹಾಕುವುದಿಲ್ಲ. ತರ್ಕದ ಸಂಶಯಕ್ಕೆ ಉತ್ತರ ಕೊಡಲು ಕೃಷ್ಣ ನಿಲ್ಲುತ್ತಾನೆ. ನಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳ ಮತ್ತು ಕಿರಿಯರ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೂ ಅದೇ ತಾಳ್ಮೆ ಸಲ್ಲಬೇಕು.

The Gita does not smother the question in the name of faith. Krishna stops to answer a logical doubt. The questions of our children and juniors deserve the same patience.