ಶ್ಲೋಕ (ಕನ್ನಡ)
ಪರಿತ್ರಾಣಾಯ ಸಾಧೂನಾಂ ವಿನಾಶಾಯ ಚ ದುಷ್ಕೃತಾಮ್।
ಧರ್ಮಸಂಸ್ಥಾಪನಾರ್ಥಾಯ ಸಂಭವಾಮಿ ಯುಗೇ ಯುಗೇ ॥ 8 ॥
ಶ್ಲೋಕ (ದೇವನಾಗರಿ)
परित्राणाय साधूनां विनाशाय च दुष्कृताम्।
धर्मसंस्थापनार्थाय सम्भवामि युगे युगे ॥ 8 ॥
ಶ್ಲೋಕ (English IAST)
paritrāṇāya sādhūnāṃ vināśāya ca duṣkṛtām|
dharmasaṃsthāpanārthāya sambhavāmi yuge yuge || 8 ||
ಪದಶಃ ಅರ್ಥ
- ಪರಿತ್ರಾಣಾಯ ಸಾಧೂನಾಮ್ (परित्राणाय साधूनाम्, paritrāṇāya sādhūnām) = ಸಾಧುಗಳ ರಕ್ಷಣೆಗಾಗಿ (for the protection of the good)
- ವಿನಾಶಾಯ ಚ ದುಷ್ಕೃತಾಮ್ (विनाशाय च दुष्कृताम्, vināśāya ca duṣkṛtām) = ದುಷ್ಕರ್ಮಿಗಳ ನಾಶಕ್ಕಾಗಿ (and the destruction of evildoers)
- ಧರ್ಮಸಂಸ್ಥಾಪನಾರ್ಥಾಯ (धर्मसंस्थापनार्थाय, dharmasaṃsthāpanārthāya) = ಧರ್ಮವನ್ನು ನೆಲೆಗೊಳಿಸುವುದಕ್ಕಾಗಿ (to establish dharma firmly)
- ಸಂಭವಾಮಿ (सम्भवामि, sambhavāmi) = ಪ್ರಕಟನಾಗುತ್ತೇನೆ (I come into being)
- ಯುಗೇ ಯುಗೇ (युगे युगे, yuge yuge) = ಯುಗ ಯುಗದಲ್ಲಿ (age after age)
ಸಂಪೂರ್ಣ ಅರ್ಥ (ಕನ್ನಡ)
ಸಾಧುಗಳನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುವುದಕ್ಕಾಗಿ, ದುಷ್ಕರ್ಮಿಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಮತ್ತು ಧರ್ಮವನ್ನು ನೆಲೆಗೊಳಿಸುವುದಕ್ಕಾಗಿ ನಾನು ಯುಗ ಯುಗದಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟನಾಗುತ್ತೇನೆ.
ಸಂಪೂರ್ಣ ಅರ್ಥ (ಇಂಗ್ಲಿಷ್)
To protect the good, to destroy those who do evil, and to establish dharma firmly, I come into being age after age.
ಶ್ಲೋಕ 4.8ರ ವಿವರಣೆContext and commentary on verse 4.8
‘ಯಾವುದಕ್ಕಾಗಿ’ ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಇದು ಉತ್ತರ. ಶಂಕರಾಚಾರ್ಯರು ಪದಗಳನ್ನು ಸರಳವಾಗಿ ಬಿಡಿಸುತ್ತಾರೆ: ಸಾಧುಗಳು ಎಂದರೆ ಸನ್ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿರುವವರು, ದುಷ್ಕೃತರು ಎಂದರೆ ಪಾಪ ಮಾಡುವವರು, ‘ಯುಗೇ ಯುಗೇ’ ಎಂದರೆ ಪ್ರತಿ ಯುಗದಲ್ಲಿ.
This answers the question ‘for what purpose?’. Shankara glosses the words plainly: the good are those on the right path, evildoers are those who do wrong, and ‘yuge yuge’ means in every age.
ಶ್ರೀಧರ ಸ್ವಾಮಿಗಳು ಒಂದು ಸಹಜ ಸಂಶಯವನ್ನು ಎತ್ತಿ ಉತ್ತರಿಸುತ್ತಾರೆ. ದುಷ್ಟರನ್ನು ಶಿಕ್ಷಿಸುವುದು ಕ್ರೂರತೆಯಲ್ಲವೇ? ಅಲ್ಲ, ತಾಯಿ ಮಗುವನ್ನು ಮುದ್ದಿಸುವಾಗಲೂ ಗದರಿಸುವಾಗಲೂ ಅವಳಲ್ಲಿ ಕರುಣೆ ಇಲ್ಲದಿರುವುದಿಲ್ಲ. ಗುಣದೋಷಗಳನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸುವ ಈಶ್ವರನೂ ಹಾಗೆಯೇ, ಎಂಬ ಶ್ಲೋಕವನ್ನು ಅವರು ಉದ್ಧರಿಸುತ್ತಾರೆ.
Sridhara Swami raises a natural doubt and answers it. Is punishing the wicked not cruelty? No: a mother is not without compassion when she caresses her child, nor when she scolds it. So too the Lord, who governs virtue and fault, runs the verse he quotes.
ರಾಮಾನುಜಾಚಾರ್ಯರು ‘ಸಾಧುಗಳ ರಕ್ಷಣೆ’ಗೆ ಹೊಸ ಆಳ ಕೊಡುತ್ತಾರೆ. ಅವರ ಪ್ರಕಾರ ಸಾಧುಗಳು ಭಕ್ತರಲ್ಲಿ ಮುಂಚೂಣಿಯವರು. ಅವನನ್ನು ಕಾಣದೆ ಒಂದು ಕ್ಷಣವೂ ಅವರಿಗೆ ಸಾವಿರ ಕಲ್ಪದಂತೆ ಅನ್ನಿಸುತ್ತದೆ. ಅಂಥವರಿಗೆ ತನ್ನ ರೂಪ, ಚೇಷ್ಟೆ, ನೋಟ, ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೊಟ್ಟು ಉಳಿಸುವುದೇ ಇಲ್ಲಿನ ‘ಪರಿತ್ರಾಣ’. ಯುಗ ಎಂಬುದಕ್ಕೂ ಕೃತ ತ್ರೇತಾದಿ ನಿಯಮವಿಲ್ಲ ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ.
Ramanuja gives ‘protection of the good’ a new depth. For him the good are the foremost of devotees. A single moment without seeing him feels to them like a thousand aeons. To save such people by giving them his form, his deeds, his glance and his words is the ‘protection’ here. Nor, he says, is ‘age’ tied to the scheme of Krita, Treta and the rest.
ಮಧ್ವಾಚಾರ್ಯರು ಒಂದು ಎಚ್ಚರಿಕೆ ಸೇರಿಸುತ್ತಾರೆ: ರಕ್ಷಣೆ ಮೊದಲಾದ ಕೆಲಸಗಳಿಗೆ ಜನ್ಮ ಅಗತ್ಯವೇ ಎಂಬ ನಿಯಮವಿಲ್ಲ. ಅವನು ಅದನ್ನು ಜನ್ಮವಿಲ್ಲದೆಯೂ ಮಾಡಬಲ್ಲ. ಆದರೂ ಲೀಲೆಯಿಂದ, ತನ್ನ ಸ್ವಭಾವದಿಂದ, ಇಷ್ಟಬಂದಂತೆ ನಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ‘ಲೋಕವತ್ತು ಲೀಲಾಕೈವಲ್ಯಂ’ ಎಂಬ ಬ್ರಹ್ಮಸೂತ್ರವನ್ನು ಅವರು ಆಧಾರವಾಗಿ ಕೊಡುತ್ತಾರೆ.
Madhva adds a caution: there is no rule that protection and the rest require a birth. He could do them without being born at all. Yet he acts in play, by his own nature, as he pleases. He cites the Brahma Sutra ‘lokavat tu lila kaivalyam’, his activity is mere play, as in the world.
ಆಧಾರ: ಹಲವು ಮೂಲಗಳು. ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಕಾರರ ಅಭಿಪ್ರಾಯ ಭಿನ್ನವಾಗಿರುವಲ್ಲಿ ಎರಡೂ ಅರ್ಥಗಳನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದೇವೆ.
Sources: several. Where commentators differ, both readings are given here.
ಇಂದಿನ ಬದುಕಿಗೆFor life today
ಶ್ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಮೊದಲು ಬರುವುದು ರಕ್ಷಣೆ, ಆನಂತರ ನಾಶ. ಕ್ರಮವೇ ಒಂದು ಪಾಠ. ಒಳ್ಳೆಯದನ್ನು ಕಾಪಾಡುವುದು ಕೆಟ್ಟದ್ದನ್ನು ಹೋರಾಡುವುದಕ್ಕಿಂತ ಮುಖ್ಯ ಕೆಲಸ.
In the verse, protection comes first and destruction after. The order itself is a lesson. Guarding what is good is a more important task than fighting what is bad.
ಶ್ರೀಧರ ಸ್ವಾಮಿಗಳ ತಾಯಿಯ ಉದಾಹರಣೆ ನಮ್ಮ ಮನೆಗಳಿಗೂ ಹೊಂದುತ್ತದೆ. ಗದರಿಕೆ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಬಂದಾಗ ಮಗು ಅದನ್ನು ಹೇಗೋ ಗುರುತಿಸುತ್ತದೆ. ಕೋಪದಿಂದ ಬಂದಾಗಲೂ ಗುರುತಿಸುತ್ತದೆ.
Sridhara Swami’s example of the mother fits our homes too. When a scolding comes from love, a child somehow recognises it. When it comes from anger, the child recognises that too.