ಇದು ಐವತ್ತೆರಡು ಶ್ಲೋಕಗಳ ಸ್ತೋತ್ರ. ಹೆಸರೇ ಹೇಳುವಂತೆ ವಿಷ್ಣುವಿನ ರೂಪವನ್ನು ಪಾದದಿಂದ ಕೇಶದವರೆಗೆ ಒಂದೊಂದು ಅಂಗವಾಗಿ ವರ್ಣಿಸುತ್ತದೆ. ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಶಂಖ, ಚಕ್ರ, ಧನುಸ್ಸು, ಖಡ್ಗ ಮತ್ತು ಗದೆ, ಗರುಡ, ಶೇಷ ಹಾಗೂ ಲಕ್ಷ್ಮಿಗೆ ನಮನ ಇದೆ.
This is a hymn of fifty-two verses. As its name says, it describes the form of Vishnu limb by limb, from the foot to the hair. At the start come salutations to the conch, discus, bow, sword and mace, to Garuda, to Shesha and to Lakshmi.
ಹತ್ತನೆಯ ಶ್ಲೋಕದಿಂದ ನಲವತ್ತೇಳರವರೆಗೆ ಪಾದ, ತೊಡೆ, ನಾಭಿ, ಎದೆ, ಭುಜ, ಮುಖ, ಹುಬ್ಬು, ಹಣೆ, ಕೇಶ ಮತ್ತು ಕಿರೀಟ ಬರುತ್ತವೆ. ಪ್ರತಿ ಅಂಗದ ವರ್ಣನೆಯೂ ಆ ಅಂಗದಿಂದ ಮಂಗಲ ಅಥವಾ ಪಾಪನಾಶವನ್ನು ಬೇಡುವ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯಲ್ಲಿ ಮುಗಿಯುತ್ತದೆ. ಕೊನೆಯ ನಾಲ್ಕು ಶ್ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಅವತಾರಗಳ ಸ್ಮರಣೆ, ಅದ್ವೈತದ ಬ್ರಹ್ಮತತ್ತ್ವ ಮತ್ತು ಫಲಶ್ರುತಿ ಇವೆ.
From verse 10 to verse 47 come the feet, thighs, navel, chest, arms, face, brows, forehead, hair and crown. The description of each limb ends in a prayer to that limb for blessing or for the removal of sin. The last four verses hold the remembrance of the avatars, the Advaita vision of Brahman, and the phalashruti.
ಪಾಠ (ಕನ್ನಡ)
ಲಕ್ಷ್ಮೀಭರ್ತುರ್ಭುಜಾಗ್ರೇ ಕೃತವಸತಿ ಸಿತಂ ಯಸ್ಯ ರೂಪಂ ವಿಶಾಲಂ
ನೀಲಾದ್ರೇಸ್ತುಂಗಶೃಂಗಸ್ಥಿತಮಿವ ರಜನೀನಾಥಬಿಂಬಂ ವಿಭಾತಿ ।
ಪಾಯಾನ್ನಃ ಪಾಂಚಜನ್ಯಃ ಸ ದಿತಿಸುತಕುಲತ್ರಾಸನೈಃ ಪೂರಯನ್ಸ್ವೈ-
ರ್ನಿಧ್ವಾನೈರ್ನೀರದೌಘಧ್ವನಿಪರಿಭವದೈರಂಬರಂ ಕಂಬುರಾಜಃ ॥ 1 ॥
ಆಹುರ್ಯಸ್ಯ ಸ್ವರೂಪಂ ಕ್ಷಣಮುಖಮಖಿಲಂ ಸೂರಯಃ ಕಾಲಮೇತಂ
ಧ್ವಾಂತಸ್ಯೈಕಾಂತಮಂತಂ ಯದಪಿ ಚ ಪರಮಂ ಸರ್ವಧಾಮ್ನಾಂ ಚ ಧಾಮ ।
ಚಕ್ರಂ ತಚ್ಚಕ್ರಪಾಣೇರ್ದಿತಿಜತನುಗಲದ್ರಕ್ತಧಾರಾಕ್ತಧಾರಂ
ಶಶ್ವನ್ನೋ ವಿಶ್ವವಂದ್ಯಂ ವಿತರತು ವಿಪುಲಂ ಶರ್ಮ ಘರ್ಮಾಂಶುಶೋಭಂ ॥ 2 ॥
ಅವ್ಯಾನ್ನಿರ್ಘಾತಘೋರೋ ಹರಿಭುಜಪವನಾಮರ್ಶನಾಧ್ಮಾತಮೂರ್ತೇ-
ರಸ್ಮಾನ್ವಿಸ್ಮೇರನೇತ್ರತ್ರಿದಶನುತಿವಚಃಸಾಧುಕಾರೈಃ ಸುತಾರಃ ।
ಸರ್ವಂ ಸಂಹರ್ತುಮಿಚ್ಛೋರರಿಕುಲಭುವನಂ ಸ್ಫಾರವಿಸ್ಫಾರನಾದಃ
ಸಂಯತ್ಕಲ್ಪಾಂತಸಿಂಧೌ ಶರಸಲಿಲಘಟಾವಾರ್ಮುಚಃ ಕಾರ್ಮುಕಸ್ಯ ॥ 3 ॥
ಜೀಮೂತಶ್ಯಾಮಭಾಸಾ ಮುಹುರಪಿ ಭಗವದ್ಬಾಹುನಾ ಮೋಹಯಂತೀ
ಯುದ್ಧೇಷೂದ್ಧೂಯಮಾನಾ ಝಟಿತಿ ತಟಿದಿವಾಲಕ್ಷ್ಯತೇ ಯಸ್ಯ ಮೂರ್ತಿಃ ।
ಸೋಽಸಿಸ್ತ್ರಾಸಾಕುಲಾಕ್ಷತ್ರಿದಶರಿಪುವಪುಃಶೋಣಿತಾಸ್ವಾದತೃಪ್ತೋ
ನಿತ್ಯಾನಂದಾಯ ಭೂಯಾನ್ಮಧುಮಥನಮನೋನಂದನೋ ನಂದಕೋ ನಃ ॥ 4 ॥
ಕಮ್ರಾಕಾರಾ ಮುರಾರೇಃ ಕರಕಮಲತಲೇನಾನುರಾಗಾದ್ಗೃಹೀತಾ
ಸಮ್ಯಗ್ವೃತ್ತಾ ಸ್ಥಿತಾಗ್ರೇ ಸಪದಿ ನ ಸಹತೇ ದರ್ಶನಂ ಯಾ ಪರೇಷಾಂ ।
ರಾಜಂತೀ ದೈತ್ಯಜೀವಾಸವಮದಮುದಿತಾ ಲೋಹಿತಾಲೇಪನಾರ್ದ್ರಾ
ಕಾಮಂ ದೀಪ್ತಾಂಶುಕಾಂತಾ ಪ್ರದಿಶತು ದಯಿತೇವಾಸ್ಯ ಕೌಮೋದಕೀ ನಃ ॥ 5 ॥
ಯೋ ವಿಶ್ವಪ್ರಾಣಭೂತಸ್ತನುರಪಿ ಚ ಹರೇರ್ಯಾನಕೇತುಸ್ವರೂಪೋ
ಯಂ ಸಂಚಿಂತ್ಯೈವ ಸದ್ಯಃ ಸ್ವಯಮುರಗವಧೂವರ್ಗಗರ್ಭಾಃ ಪತಂತಿ ।
ಚಂಚಚ್ಚಂಡೋರುತುಂಡತ್ರುಟಿತಫಣಿವಸಾರಕ್ತಪಂಕಾಂಕಿತಾಸ್ಯಂ
ವಂದೇ ಛಂದೋಮಯಂ ತಂ ಖಗಪತಿಮಮಲಸ್ವರ್ಣವರ್ಣಂ ಸುಪರ್ಣಂ ॥ 6 ॥
ವಿಷ್ಣೋರ್ವಿಶ್ವೇಶ್ವರಸ್ಯ ಪ್ರವರಶಯನಕೃತ್ಸರ್ವಲೋಕೈಕಧರ್ತಾ
ಸೋಽನಂತಃ ಸರ್ವಭೂತಃ ಪೃಥುವಿಮಲಯಶಾಃ ಸರ್ವವೇದೈಶ್ಚ ವೇದ್ಯಃ ।
ಪಾತಾ ವಿಶ್ವಸ್ಯ ಶಶ್ವತ್ಸಕಲಸುರರಿಪುಧ್ವಂಸನಃ ಪಾಪಹಂತಾ
ಸರ್ವಜ್ಞಃ ಸರ್ವಸಾಕ್ಷೀ ಸಕಲವಿಷಭಯಾತ್ಪಾತು ಭೋಗೀಶ್ವರೋ ನಃ ॥ 7 ॥
ವಾಗ್ಭೂಗೌರ್ಯಾದಿಭೇದೈರ್ವಿದುರಿಹ ಮುನಯೋ ಯಾಂ ಯದೀಯೈಶ್ಚ ಪುಂಸಾಂ
ಕಾರುಣ್ಯಾರ್ದೈಃ ಕಟಾಕ್ಷೈಃ ಸಕೃದಪಿ ಪತಿತೈಃ ಸಂಪದಃ ಸ್ಯುಃ ಸಮಗ್ರಾಃ ।
ಕುಂದೇಂದುಸ್ವಚ್ಛಮಂದಸ್ಮಿತಮಧುರಮುಖಾಂಭೋರುಹಾಂ ಸುಂದರಾಂಗೀಂ
ವಂದೇ ವಂದ್ಯಾಮಶೇಷೈರಪಿ ಮುರಭಿದುರೋಮಂದಿರಾಮಿಂದಿರಾಂ ತಾಂ ॥ 8 ॥
ಯಾ ಸೂತೇ ಸತ್ತ್ವಜಾಲಂ ಸಕಲಮಪಿ ಸದಾ ಸನ್ನಿಧಾನೇನ ಪುಂಸೋ
ಧತ್ತೇ ಯಾ ತತ್ತ್ವಯೋಗಾಚ್ಚರಮಚರಮಿದಂ ಭೂತಯೇ ಭೂತಜಾತಂ ।
ಧಾತ್ರೀಂ ಸ್ಥಾತ್ರೀಂ ಜನಿತ್ರೀಂ ಪ್ರಕೃತಿಮವಿಕೃತಿಂ ವಿಶ್ವಶಕ್ತಿಂ ವಿಧಾತ್ರೀಂ
ವಿಷ್ಣೋರ್ವಿಶ್ವಾತ್ಮನಸ್ತಾಂ ವಿಪುಲಗುಣಮಯೀಂ ಪ್ರಾಣನಾಥಾಂ ಪ್ರಣೌಮಿ ॥ 9 ॥
ಯೇಭ್ಯೋಽಸೂಯದ್ಭಿರುಚ್ಚೈಃ ಸಪದಿ ಪದಮುರು ತ್ಯಜ್ಯತೇ ದೈತ್ಯವರ್ಗೈ-
ರ್ಯೇಭ್ಯೋ ಧರ್ತುಂ ಚ ಮೂರ್ಧ್ನಾ ಸ್ಪೃಹಯತಿ ಸತತಂ ಸರ್ವಗೀರ್ವಾಣವರ್ಗಃ ।
ನಿತ್ಯಂ ನಿರ್ಮೂಲಯೇಯುರ್ನಿಚಿತತರಮಮೀ ಭಕ್ತಿನಿಘ್ನಾತ್ಮನಾಂ ನಃ
ಪದ್ಮಾಕ್ಷಸ್ಯಾಂಘ್ರಿಪದ್ಮದ್ವಯತಲನಿಲಯಾಃ ಪಾಂಸವಃ ಪಾಪಪಂಕಂ ॥ 10 ॥
ರೇಖಾ ಲೇಖಾದಿವಂದ್ಯಾಶ್ಚರಣತಲಗತಾಶ್ಚಕ್ರಮತ್ಸ್ಯಾದಿರೂಪಾಃ
ಸ್ನಿಗ್ಧಾಃ ಸೂಕ್ಷ್ಮಾಃ ಸುಜಾತಾ ಮೃದುಲಲಿತತರಕ್ಷೌಮಸೂತ್ರಾಯಮಾಣಾಃ ।
ದದ್ಯುರ್ನೋ ಮಂಗಲಾನಿ ಭ್ರಮರಭರಜುಷಾ ಕೋಮಲೇನಾಬ್ಧಿಜಾಯಾಃ
ಕಮ್ರೇಣಾಮ್ರೇಡ್ಯಮಾನಾಃ ಕಿಸಲಯಮೃದುನಾ ಪಾಣಿನಾ ಚಕ್ರಪಾಣೇಃ ॥ 11 ॥
ಯಸ್ಮಾದಾಕ್ರಾಮತೋ ದ್ಯಾಂ ಗರುಡಮಣಿಶಿಲಾಕೇತುದಂಡಾಯಮಾನಾ-
ದಾಶ್ಚ್ಯೋತಂತೀ ಬಭಾಸೇ ಸುರಸರಿದಮಲಾ ವೈಜಯಂತೀವ ಕಾಂತಾ ।
ಭೂಮಿಷ್ಠೋ ಯಸ್ತಥಾನ್ಯೋ ಭುವನಗೃಹಬೃಹತ್ಸ್ತಂಭಶೋಭಾಂ ದಧೌ ನಃ
ಪಾತಾಮೇತೌ ಪಯೋಜೋದರಲಲಿತತಲೌ ಪಂಕಜಾಕ್ಷಸ್ಯ ಪಾದೌ ॥ 12 ॥
ಆಕ್ರಾಮದ್ಭ್ಯಾಂ ತ್ರಿಲೋಕೀಮಸುರಸುರಪತೀ ತತ್ಕ್ಷಣಾದೇವ ನೀತೌ
ಯಾಭ್ಯಾಂ ವೈರೋಚನೀಂದ್ರೌ ಯುಗಪದಪಿ ವಿಪತ್ಸಂಪದೋರೇಕಧಾಮ ।
ತಾಭ್ಯಾಂ ತಾಮ್ರೋದರಾಭ್ಯಾಂ ಮುಹುರಹಮಜಿತಸ್ಯಾಂಚಿತಾಭ್ಯಾಮುಭಾಭ್ಯಾಂ
ಪ್ರಾಜ್ಯೈಶ್ವರ್ಯಪ್ರದಾಭ್ಯಾಂ ಪ್ರಣತಿಮುಪಗತಃ ಪಾದಪಂಕೇರುಹಾಭ್ಯಾಂ ॥ 13 ॥
ಯೇಭ್ಯೋ ವರ್ಣಶ್ಚತುರ್ಥಶ್ಚರಮತ ಉದಭೂದಾದಿಸರ್ಗೇ ಪ್ರಜಾನಾಂ
ಸಾಹಸ್ರೀ ಚಾಪಿ ಸಂಖ್ಯಾ ಪ್ರಕಟಮಭಿಹಿತಾ ಸರ್ವವೇದೇಷು ಯೇಷಾಂ ।
ವ್ಯಾಪ್ತಾ ವಿಶ್ವಂಭರಾ ಯೈರತಿವಿತತತನೋರ್ವಿಶ್ವಮೂರ್ತೇರ್ವಿರಾಜೋ
ವಿಷ್ಣೋಸ್ತೇಭ್ಯೋ ಮಹದ್ಭ್ಯಃ ಸತತಮಪಿ ನಮೋಽಸ್ತ್ವಂಘ್ರಿಪಂಕೇರುಹೇಭ್ಯಃ ॥ 14 ॥
ವಿಷ್ಣೋಃ ಪಾದದ್ವಯಾಗ್ರೇ ವಿಮಲನಖಮಣಿಭ್ರಾಜಿತಾ ರಾಜತೇ ಯಾ
ರಾಜೀವಸ್ಯೇವ ರಮ್ಯಾ ಹಿಮಜಲಕಣಿಕಾಲಂಕೃತಾಗ್ರಾ ದಲಾಲೀ ।
ಅಸ್ಮಾಕಂ ವಿಸ್ಮಯಾರ್ಹಾಣ್ಯಖಿಲಜನಮನಃಪ್ರಾರ್ಥನೀಯಾ ಹಿ ಸೇಯಂ
ದದ್ಯಾದಾದ್ಯಾನವದ್ಯಾ ತತಿರತಿರುಚಿರಾ ಮಂಗಲಾನ್ಯಂಗುಲೀನಾಂ ॥ 15 ॥
ಯಸ್ಯಾಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾಮಲಾಯಾಂ ಪ್ರತಿಕೃತಿಮಮರಾಃ ಸಂಭವಂತ್ಯಾನಮಂತಃ
ಸೇಂದ್ರಾಃ ಸಾಂದ್ರೀಕೃತೇರ್ಷ್ಯಾಸ್ತ್ವಪರಸುರಕುಲಾಶಂಕಯಾತಂಕವಂತಃ ।
ಸಾ ಸದ್ಯಃ ಸಾತಿರೇಕಾಂ ಸಕಲಸುಖಕರೀಂ ಸಂಪದಂ ಸಾಧಯೇನ್ನ-
ಶ್ಚಂಚಂಚಾರ್ವಮ್ಶುಚಕ್ರಾ ಚರಣನಲಿನಯೋಶ್ಚಕ್ರಪಾಣೇರ್ನಖಾಲೀ ॥ 16 ॥
ಪಾದಾಂಭೋಜನ್ಮಸೇವಾಸಮವನತಸುರವ್ರಾತಭಾಸ್ವತ್ಕಿರೀಟ-
ಪ್ರತ್ಯುಪ್ತೋಚ್ಚಾವಚಾಶ್ಮಪ್ರವರಕರಗಣೈಶ್ಚಿತ್ರಿತಂ ಯದ್ವಿಭಾತಿ ।
ನಂರಾಂಗಾನಾಂ ಹರೇರ್ನೋ ಹರಿದುಪಲಮಹಾಕೂರ್ಮಸೌಂದರ್ಯಹಾರಿ-
ಚ್ಛಾಯಂ ಶ್ರೇಯಃಪ್ರದಾಯಿ ಪ್ರಪದಯುಗಮಿದಂ ಪ್ರಾಪಯೇತ್ಪಾಪಮಂತಂ ॥ 17 ॥
ಶ್ರೀಮತ್ಯೌ ಚಾರುವೃತ್ತೇ ಕರಪರಿಮಿಲನಾನಂದಹೃಷ್ಟೇ ರಮಾಯಾಃ
ಸೌಂದರ್ಯಾಢ್ಯೇಂದ್ರನೀಲೋಪಲರಚಿತಮಹಾದಂಡಯೋಃ ಕಾಂತಿಚೋರೇ ।
ಸೂರೀಂದ್ರೈಃ ಸ್ತೂಯಮಾನೇ ಸುರಕುಲಸುಖದೇ ಸೂದಿತಾರಾತಿಸಂಘೇ
ಜಂಘೇ ನಾರಾಯಣೀಯೇ ಮುಹುರಪಿ ಜಯತಾಮಸ್ಮದಂಹೋ ಹರಂತ್ಯೌ ॥ 18 ॥
ಸಂಯಕ್ ಸಾಹ್ಯಂ ವಿಧಾತುಂ ಸಮಮಿವ ಸತತಂ ಜಂಘಯೋಃ ಖಿನ್ನಯೋರ್ಯೇ
ಭಾರೀಭೂತೋರುದಂಡದ್ವಯಭರಣಕೃತೋತ್ತಂಭಭಾವಂ ಭಜೇತೇ ।
ಚಿತ್ತಾದರ್ಶಂ ನಿಧಾತುಂ ಮಹಿತಮಿವ ಸತಾಂ ತೇ ಸಮುದ್ಗಾಯಮಾನೇ
ವೃತ್ತಾಕಾರೇ ವಿಧತ್ತಾಂ ಹೃದಿ ಮುದಮಜಿತಸ್ಯಾನಿಶಂ ಜಾನುನೀ ನಃ ॥ 19 ॥
ದೇವೋ ಭೀತಿಂ ವಿಧಾತುಃ ಸಪದಿ ವಿದಧತೌ ಕೈಟಭಾಖ್ಯಂ ಮಧುಂ ಚಾ-
ಪ್ಯಾರೋಪ್ಯಾರೂಢಗರ್ವಾವಧಿಜಲಧಿ ಯಯೋರಾದಿದೈತ್ಯೌ ಜಘಾನ ।
ವೃತ್ತಾವನ್ಯೋನ್ಯತುಲ್ಯೌ ಚತುರಮುಪಚಯಂ ಬಿಭ್ರತಾವಭ್ರನೀಲಾ-
ವೂರೂ ಚಾರೂ ಹರೇಸ್ತೌ ಮುದಮತಿಶಯಿನೀಂ ಮಾನಸೇ ನೋ ವಿಧತ್ತಾಂ ॥ 20 ॥
ಪೀತೇನ ದ್ಯೋತತೇ ಯಚ್ಚತುರಪರಿಹಿತೇನಾಂಬರೇಣಾತ್ಯುದಾರಂ
ಜಾತಾಲಂಕಾರಯೋಗಂ ಜಲಮಿವ ಜಲಧೇರ್ಬಾಡವಾಗ್ನಿಪ್ರಭಾಭಿಃ ।
ಏತತ್ಪಾತಿತ್ಯದಾನ್ನೋ ಜಘನಮತಿಘನಾದೇನಸೋ ಮಾನನೀಯಂ
ಸಾತತ್ಯೇನೈವ ಚೇತೋವಿಷಯಮವತರತ್ಪಾತು ಪೀತಾಂಬರಸ್ಯ ॥ 21 ॥
ಯಸ್ಯಾ ದಾಮ್ನಾ ತ್ರಿಧಾಮ್ನೋ ಜಘನಕಲಿತಯಾ ಭ್ರಾಜತೇಽಂಗಂ ಯಥಾಬ್ಧೇ-
ರ್ಮಧ್ಯಸ್ಥೋ ಮಂದರಾದ್ರಿರ್ಭುಜಗಪತಿಮಹಾಭೋಗಸನ್ನದ್ಧಮಧ್ಯಃ ।
ಕಾಂಚೀ ಸಾ ಕಾಂಚನಾಭಾ ಮಣಿವರಕಿರಣೈರುಲ್ಲಸದ್ಭಿಃ ಪ್ರದೀಪ್ತಾ
ಕಲ್ಯಾಂ ಕಲ್ಯಾಣದಾತ್ರೀ ಮಮ ಮತಿಮನಿಶಂ ಕಂರರೂಪಾ ಕರೋತು ॥ 22 ॥
ಉನ್ನಂರಂ ಕಂರಮುಚ್ಚೈರುಪಚಿತಮುದಭೂದ್ಯತ್ರ ಪತ್ರೈರ್ವಿಚಿತ್ರೈಃ
ಪೂರ್ವಂ ಗೀರ್ವಾಣಪೂಜ್ಯಂ ಕಮಲಜಮಧುಪಸ್ಯಾಸ್ಪದಂ ತತ್ಪಯೋಜಂ ।
ಯಸ್ಮಿನ್ನೀಲಾಶ್ಮನೀಲೈಸ್ತರಲರುಚಿಜಲೈಃ ಪೂರಿತೇ ಕೇಲಿಬುದ್ಧ್ಯಾ
ನಾಲೀಕಾಕ್ಷಸ್ಯ ನಾಭೀಸರಸಿ ವಸತು ನಶ್ಚಿತ್ತಹಂಸಶ್ಚಿರಾಯ ॥ 23 ॥
ಪಾತಾಲಂ ಯಸ್ಯ ನಾಲಂ ವಲಯಮಪಿ ದಿಶಾಂ ಪತ್ರಪಂಕ್ತ್ತೀರ್ನಗೇಂದ್ರಾ-
ನ್ವಿದ್ವಾಂಸಃ ಕೇಸರಾಲೀರ್ವಿದುರಿಹ ವಿಪುಲಾಂ ಕರ್ಣಿಕಾಂ ಸ್ವರ್ಣಶೈಲಂ ।
ಭೂಯಾದ್ಗಾಯತ್ಸ್ವಯಂಭೂಮಧುಕರಭವನಂ ಭೂಮಯಂ ಕಾಮದಂ ನೋ
ನಾಲೀಕಂ ನಾಭಿಪದ್ಮಾಕರಭವಮುರು ತನ್ನಾಗಶಯ್ಯಸ್ಯ ಶೌರೇಃ ॥ 24 ॥
ಆದೌ ಕಲ್ಪಸ್ಯ ಯಸ್ಮಾತ್ಪ್ರಭವತಿ ವಿತತಂ ವಿಶ್ವಮೇತದ್ವಿಕಲ್ಪೈಃ
ಕಲ್ಪಾಂತೇ ಯಸ್ಯ ಚಾಂತಃ ಪ್ರವಿಶತಿ ಸಕಲಂ ಸ್ಥಾವರಂ ಜಂಗಮಂ ಚ ।
ಅತ್ಯಂತಾಚಿಂತ್ಯಮೂರ್ತೇಶ್ಚಿರತರಮಜಿತಸ್ಯಾಂತರಿಕ್ಷಸ್ವರೂಪೇ
ತಸ್ಮಿನ್ನಸ್ಮಾಕಮಂತಃಕರಣಮತಿಮುದಾ ಕ್ರೀಡತಾತ್ಕ್ರೋಡಭಾಗೇ ॥ 25 ॥
ಕಾಂತ್ಯಂಭಃಪೂರಪೂರ್ಣೇ ಲಸದಸಿತವಲೀಭಂಗಭಾಸ್ವತ್ತರಂಗೇ
ಗಂಭೀರಾಕಾರನಾಭೀಚತುರತರಮಹಾವರ್ತಶೋಭಿನ್ಯುದಾರೇ ।
ಕ್ರೀಡತ್ವಾನದ್ಧಹೇಮೋದರನಹನಮಹೋಬಾಡಬಾಗ್ನಿಪ್ರಭಾಢ್ಯೇ
ಕಾಮಂ ದಾಮೋದರೀಯೋದರಸಲಿಲನಿಧೌ ಚಿತ್ತಮತ್ಸ್ಯಶ್ಚಿರಂ ನಃ ॥ 26 ॥
ನಾಭೀನಾಲೀಕಮೂಲಾದಧಿಕಪರಿಮಲೋನ್ಮೋಹಿತಾನಾಮಲೀನಾಂ
ಮಾಲಾ ನೀಲೇವ ಯಾಂತೀ ಸ್ಫುರತಿ ರುಚಿಮತೀ ವಕ್ತ್ರಪದ್ಮೋನ್ಮುಖೀ ಯಾ ।
ರಮ್ಯಾ ಸಾ ರೋಮರಾಜಿರ್ಮಹಿತರುಚಿಕರೀ ಮಧ್ಯಭಾಗಸ್ಯ ವಿಷ್ಣೋ-
ಚಿತ್ತಸ್ಥಾ ಮಾ ವಿರಂಸೀಚ್ಚಿರತರಮುಚಿತಾಂ ಸಾಧಯಂತೀ ಶ್ರಿಯಂ ನಃ ॥ 27 ॥
ಸಂಸ್ತೀರ್ಣಂ ಕೌಸ್ತುಭಾಂಶುಪ್ರಸಕಿಸಲಯೈರ್ಮುಗ್ಧಮುಕ್ತಾಫಲಾಢ್ಯಂ
ಶ್ರೀವಾಸೋಲ್ಲಾಸಿ ಫುಲ್ಲಪ್ರತಿನವವನಮಾಲಾಂಕಿ ರಾಜದ್ಭುಜಾಂತಂ ।
ವಕ್ಷಃ ಶ್ರೀವತ್ಸಕಾಂತಂ ಮಧುಕರನಿಕರಶ್ಯಾಮಲಂ ಶಾರ್ಂಗಪಾಣೇಃ
ಸಂಸಾರಾಧ್ವಶ್ರಮಾರ್ತೈರುಪವನಮಿವ ಯತ್ಸೇವಿತಂ ತತ್ಪ್ರಪದ್ಯೇ ॥ 28 ॥
ಕಾಂತಂ ವಕ್ಷೋ ನಿತಾಂತಂ ವಿದಧದಿವ ಗಲಂ ಕಾಲಿಮಾ ಕಾಲಶತ್ರೋ-
ರಿಂದೋರ್ಬಿಂಬಂ ಯಥಾಂಕೋ ಮಧುಪ ಇವ ತರೋರ್ಮಂಜರೀಂ ರಾಜತೇ ಯಃ ।
ಶ್ರೀಮಾನ್ನಿತ್ಯಂ ವಿಧೇಯಾದವಿರಲಮಿಲಿತಃ ಕೌಸ್ತುಭಶ್ರೀಪ್ರತಾನೈಃ
ಶ್ರೀವತ್ಸಃ ಶ್ರೀಪತೇಃ ಸ ಶ್ರಿಯ ಇವ ದಯಿತೋ ವತ್ಸ ಉಚ್ಚೈಃಶ್ರಿಯಂ ನಃ ॥ 29 ॥
ಸಂಭೂಯಾಂಭೋಧಿಮಧ್ಯಾತ್ಸಪದಿ ಸಹಜಯಾ ಯಃ ಶ್ರಿಯಾ ಸನ್ನಿಧತ್ತೇ
ನೀಲೇ ನಾರಾಯಣೋರಃಸ್ಥಲಗಗನತಲೇ ಹಾರತಾರೋಪಸೇವ್ಯೇ ।
ಆಶಾಃ ಸರ್ವಾಃ ಪ್ರಕಾಶಾ ವಿದಧದಪಿದಧಚ್ಚಾತ್ಮಭಾಸಾನ್ಯತೇಜಾಂ-
ಸ್ಯಾಶ್ಚರ್ಯಸ್ಯಾಕರೋ ನೋ ದ್ಯುಮಣಿರಿವ ಮಣಿಃ ಕೌಸ್ತುಭಃ ಸೋಽಸ್ತು ಭೂತ್ಯೈ ॥ 30 ॥
ಯಾ ವಾಯಾವಾನುಕೂಲ್ಯಾತ್ಸರತಿ ಮಣಿರುಚಾ ಭಾಸಮಾನಾಽಸಮಾನಾ
ಸಾಕಂ ಸಾಕಂಪಮಂಸೇ ವಸತಿ ವಿದಧತೀ ವಾಸುಭದ್ರಂ ಸುಭದ್ರಂ ।
ಸಾಽರಂ ಸಾರಂಗಸಂಘೈರ್ಮುಖರಿತಕುಸುಮಾ ಮೇಚಕಾಂತಾ ಚ ಕಾಂತಾ
ಮಾಲಾ ಮಾಲಾಲಿತಾಸ್ಮಾನ್ನ ವಿರಮತು ಸುಖೈರ್ಯೋಜಯಂತೀ ಜಯಂತೀ ॥ 31 ॥
ಹಾರಸ್ಯೋರುಪ್ರಭಾಭಿಃ ಪ್ರತಿನವವನಮಾಲಾಂಶುಭಿಃ ಪ್ರಾಂಶುರೂಪೈಃ
ಶ್ರೀಭಿಶ್ಚಾಪ್ಯಂಗದಾನಾಂ ಶಬಲಿತರುಚಿ ಯನ್ನಿಷ್ಕಭಾಭಿಶ್ಚ ಭಾತಿ ।
ಬಾಹುಲ್ಯೇನೈವ ಬದ್ಧಾಂಜಲಿಪುಟಮಜಿತಸ್ಯಾಭಿಯಾಚಾಮಹೇ ತ-
ದ್ಬಂಧಾರ್ತಿಂ ಬಾಧತಾಂ ನೋ ಬಹುವಿಹತಿಕರೀಂ ಬಂಧುರಂ ಬಾಹುಮೂಲಂ ॥ 32 ॥
ವಿಶ್ವತ್ರಾಣೈಕದೀಕ್ಷಾಸ್ತದನುಗುಣಗುಣಕ್ಷತ್ರನಿರ್ಮಾಣದಕ್ಷಾಃ
ಕರ್ತಾರೋ ದುರ್ನಿರೂಪಾಃ ಸ್ಫುಟಗುರುಯಶಸಾಂ ಕರ್ಮಣಾಮದ್ಭುತಾನಾಂ ।
ಶಾರ್ಂಗಂ ಬಾಣಂ ಕೃಪಾಣಂ ಫಲಕಮರಿಗದೇ ಪದ್ಮಶಂಖೌ ಸಹಸ್ರಂ
ವಿಭ್ರಾಣಾಃ ಶಸ್ತ್ರಜಾಲಂ ಮಮ ದಧತು ಹರೇರ್ಬಾಹವೋ ಮೋಹಹಾನಿಂ ॥ 33 ॥
ಕಂಠಾಕಲ್ಪೋದ್ಗತೈರ್ಯಃ ಕನಕಮಯಲಸತ್ಕುಂಡಲೋತ್ಥೈರುದಾರೈ-
ರುದ್ಯೋತೈಃ ಕೌಸ್ತುಭಸ್ಯಾಪ್ಯುರುಭಿರುಪಚಿತಶ್ಚಿತ್ರವರ್ಣೋ ವಿಭಾತಿ ।
ಕಂಠಾಶ್ಲೇಷೇ ರಮಾಯಾಃ ಕರವಲಯಪದೈರ್ಮುದ್ರಿತೇ ಭದ್ರರೂಪೇ
ವೈಕುಂಠೀಯೇಽತ್ರ ಕಂಠೇ ವಸತು ಮಮ ಮತಿಃ ಕುಂಠಭಾವಂ ವಿಹಾಯ ॥ 34 ॥
ಪದ್ಮಾನಂದಪ್ರದಾತಾ ಪರಿಲಸದರುಣಶ್ರೀಪರೀತಾಗ್ರಭಾಗಃ
ಕಾಲೇ ಕಾಲೇ ಚ ಕಂಬುಪ್ರವರಶಶಧರಾಪೂರಣೇ ಯಃ ಪ್ರವೀಣಃ ।
ವಕ್ತ್ರಾಕಾಶಾಂತರಸ್ಥಸ್ತಿರಯತಿ ನಿತರಾಂ ದಂತತಾರೌಘಶೋಭಾಂ
ಶ್ರೀಭರ್ತುರ್ದಂತವಾಸೋದ್ಯುಮಣಿರಘತಮೋನಾಶನಾಯಾಸ್ತ್ವಸೌ ನಃ ॥ 35 ॥
ನಿತ್ಯಂ ಸ್ನೇಹಾತಿರೇಕಾನ್ನಿಜಕಮಿತುರಲಂ ವಿಪ್ರಯೋಗಾಕ್ಷಮಾ ಯಾ
ವಕ್ತ್ರೇಂದೋರಂತರಾಲೇ ಕೃತವಸತಿರಿವಾಭಾತಿ ನಕ್ಷತ್ರರಾಜಿಃ ।
ಲಕ್ಷ್ಮೀಕಾಂತಸ್ಯ ಕಾಂತಾಕೃತಿರತಿವಿಲಸನ್ಮುಗ್ಧಮುಕ್ತಾವಲಿಶ್ರೀ-
ರ್ದಂತಾಲೀ ಸಂತತಂ ಸಾ ನತಿನುತಿನಿರತಾನಕ್ಷತಾನ್ರಕ್ಷತಾನ್ನಃ ॥ 36 ॥
ಬ್ರಹ್ಮಂಬ್ರಹ್ಮಣ್ಯಜಿಹ್ಮಾಂ ಮತಿಮಪಿ ಕುರುಷೇ ದೇವ ಸಂಭಾವಯೇ ತ್ವಾಂ
ಶಂಭೋ ಶಕ್ರ ತ್ರಿಲೋಕೀಮವಸಿ ಕಿಮಮರೈರ್ನಾರದಾದ್ಯಾಃ ಸುಖಂ ವಃ ।
ಇತ್ಥಂ ಸೇವಾವನಮ್ರಂ ಸುರಮುನಿನಿಕರಂ ವೀಕ್ಷ್ಯ ವಿಷ್ಣೋಃ ಪ್ರಸನ್ನ-
ಸ್ಯಾಸ್ಯೇಂದೋರಾಸ್ರವಂತೀ ವರವಚನಸುಧಾ ಹ್ಲಾದಯೇನ್ಮಾನಸಂ ನಃ ॥ 37 ॥
ಕರ್ಣಸ್ಥಸ್ವರ್ಣಕಮ್ರೋಜ್ಜ್ವಲಮಕರಮಹಾಕುಂಡಲಪ್ರೋತದೀಪ್ಯ-
ನ್ಮಾಣಿಕ್ಯಶ್ರೀಪ್ರತಾನೈಃ ಪರಿಮಿಲಿತಮಲಿಶ್ಯಾಮಲಂ ಕೋಮಲಂ ಯತ್ ।
ಪ್ರೋದ್ಯತ್ಸೂರ್ಯಾಂಶುರಾಜನ್ಮರಕತಮುಕುರಾಕಾರಚೋರಂ ಮುರಾರೇ-
ರ್ಗಾಢಾಮಾಗಾಮಿನೀಂ ನಃ ಶಮಯತು ವಿಪದಂ ಗಂಡಯೋರ್ಮಂಡಲಂ ತತ್ ॥ 38 ॥
ವಕ್ತ್ರಾಂಭೋಜೇ ಲಸಂತಂ ಮುಹುರಧರಮಣಿಂ ಪಕ್ವಬಿಂಬಾಭಿರಾಮಂ
ದೃಷ್ಟ್ವಾ ದಷ್ಟುಂ ಶುಕಸ್ಯ ಸ್ಫುಟಮವತರತಸ್ತುಂಡದಂಡಾಯತೇ ಯಃ ।
ಘೋಣಃ ಶೋಣೀಕೃತಾತ್ಮಾ ಶ್ರವಣಯುಗಲಸತ್ಕುಂಡಲೋಸ್ರೈರ್ಮುರಾರೇಃ
ಪ್ರಾಣಾಖ್ಯಸ್ಯಾನಿಲಸ್ಯ ಪ್ರಸರಣಸರಣಿಃ ಪ್ರಾಣದಾನಾಯ ನಃ ಸ್ಯಾತ್ ॥ 39 ॥
ದಿಕ್ಕಾಲೌ ವೇದಯಂತೌ ಜಗತಿ ಮುಹುರಿಮೌ ಸಂಚರಂತೌ ರವೀಂದೂ
ತ್ರೈಲೋಕ್ಯಾಲೋಕದೀಪಾವಭಿದಧತಿ ಯಯೋರೇವ ರೂಪಂ ಮುನೀಂದ್ರಾಃ ।
ಅಸ್ಮಾನಬ್ಜಪ್ರಭೇ ತೇ ಪ್ರಚುರತರಕೃಪಾನಿರ್ಭರಂ ಪ್ರೇಕ್ಷಮಾಣೇ
ಪಾತಾಮಾತಾಮ್ರಶುಕ್ಲಾಸಿತರುಚಿರುಚಿರೇ ಪದ್ಮನೇತ್ರಸ್ಯ ನೇತ್ರೇ ॥ 40 ॥
ಪಾತಾತ್ಪಾತಾಲಪಾತಾತ್ಪತಗಪತಿಗತೇರ್ಭ್ರೂಯುಗಂ ಭುಗ್ನಮಧ್ಯಂ
ಯೇನೇಷಚ್ಚಾಲಿತೇನ ಸ್ವಪದನಿಯಮಿತಾಃ ಸಾಸುರಾ ದೇವಸಂಘಾಃ ।
ನೃತ್ಯಲ್ಲಾಲಾಟರಂಗೇ ರಜನಿಕರತನೋರರ್ಧಖಂಡಾವದಾತೇ
ಕಾಲವ್ಯಾಲದ್ವಯಂ ವಾ ವಿಲಸತಿ ಸಮಯಾ ವಾಲಿಕಾಮಾತರಂ ನಃ ॥ 41 ॥
ಲಕ್ಷ್ಮಾಕಾರಾಲಕಾಲಿಸ್ಫುರದಲಿಕಶಶಾಂಕಾರ್ಧಸಂದರ್ಶಮೀಲ-
ನ್ನೇತ್ರಾಂಭೋಜಪ್ರಬೋಧೋತ್ಸುಕನಿಭೃತತರಾಲೀನಭೃಂಗಚ್ಛಟಾಭೇ ।
ಲಕ್ಷ್ಮೀನಾಥಸ್ಯ ಲಕ್ಷ್ಯೀಕೃತವಿಬುಧಗಣಾಪಾಂಗಬಾಣಾಸನಾರ್ಧ-
ಚ್ಛಾಯೇ ನೋ ಭೂರಿಭೂತಿಪ್ರಸವಕುಶಲತೇ ಭ್ರೂಲತೇ ಪಾಲಯೇತಾಂ ॥ 42 ॥
ರೂಕ್ಷಸ್ಮಾರೇಕ್ಷುಚಾಪಚ್ಯುತಶರನಿಕರಕ್ಷೀಣಲಕ್ಷ್ಮೀಕಟಾಕ್ಷ-
ಪ್ರೋತ್ಫುಲ್ಲತ್ಪದ್ಮಮಾಲಾವಿಲಸಿತಮಹಿತಸ್ಫಾಟಿಕೈಶಾನಲಿಂಗಂ ।
ಭೂಯಾದ್ಭೂಯೋ ವಿಭೂತ್ಯೈ ಮಮ ಭುವನಪತೇರ್ಭ್ರೂಲತಾದ್ವಂದ್ವಮಧ್ಯಾ-
ದುತ್ಥಂ ತತ್ಪುಂಡ್ರಮೂರ್ಧ್ವಂ ಜನಿಮರಣತಮಃಖಂಡನಂ ಮಂಡನಂ ಚ ॥ 43 ॥
ಪೀಠೀಭೂತಾಲಕಾಂತಂ ಕೃತಮಕುಟಮಹಾದೇವಲಿಂಗಪ್ರತಿಷ್ಠೇ
ಲಾಲಾಟೇ ನಾಟ್ಯರಂಗೇ ವಿಕಟತರತಟೇ ಕೈಟಭಾರೇಶ್ಚಿರಾಯ ।
ಪ್ರೋದ್ಧಾಟ್ಯೈವಾತ್ಮತಂದ್ರೀಪ್ರಕಟಪಟಕುಟೀಂ ಪ್ರಸ್ಫುರಂತೀ ಸ್ಫುಟಾಂಗಂ
ಪಟ್ವೀಯಂ ಭಾವನಾಖ್ಯಾಂ ಚಟುಲಮತಿನಟೀ ನಾಟಿಕಾಂ ನಾಟಯೇನ್ನಃ ॥ 44 ॥
ಮಾಲಾಲೀವಾಲಿಧಾಮ್ನಃ ಕುವಲಯಕಲಿತಾ ಶ್ರೀಪತೇಃ ಕುಂತಲಾಲೀ
ಕಾಲಿಂದ್ಯಾರುಹ್ಯ ಮೂರ್ಧ್ನೋ ಗಲತಿ ಹರಶಿರಃಸ್ವರ್ಧುನೀಸ್ಪರ್ಧಯಾ ನು ।
ರಾಹುರ್ವಾಯಾತಿ ವಕ್ತ್ರಂ ಸಕಲಶಶಿಕಲಾಭ್ರಾಂತಿಲೋಲಾಂತರಾತ್ಮಾ
ಲೋಕೈರಾಲೋಕ್ಯತೇ ಯಾ ಪ್ರದಿಶತು ಸತತಂ ಸಾಖಿಲಂ ಮಂಗಲಂ ನಃ ॥ 45 ॥
ಸುಪ್ತಾಕಾರಾಃ ಪ್ರಸುಪ್ತೇ ಭಗವತಿ ವಿಬುಧೈರಪ್ಯದೃಷ್ಟಸ್ವರೂಪಾಃ
ವ್ಯಾಪ್ತವ್ಯೋಮಾಂತರಾಲಾಸ್ತರಲಮಣಿರುಚಾ ರಂಜಿತಾಃ ಸ್ಪಷ್ಟಭಾಸಃ ।
ದೇಹಚ್ಛಾಯೋದ್ಗಮಾಭಾ ರಿಪುವಪುರಗರುಪ್ಲೋಷರೋಷಾಗ್ನಿಧೂಮ್ಯಾಃ
ಕೇಶಾಃ ಕೇಶಿದ್ವಿಷೋ ನೋ ವಿದಧತು ವಿಪುಲಕ್ಲೇಶಪಾಶಪ್ರಣಾಶಂ ॥ 46 ॥
ಯತ್ರ ಪ್ರತ್ಯುಪ್ತರತ್ನಪ್ರವರಪರಿಲಸದ್ಭೂರಿರೋಚಿಷ್ಪ್ರತಾನ-
ಸ್ಫೂರ್ತ್ಯಾ ಮೂರ್ತಿರ್ಮುರಾರೇರ್ದ್ಯುಮಣಿಶತಚಿತವ್ಯೋಮವದ್ದುರ್ನಿರೀಕ್ಷ್ಯಾ ।
ಕುರ್ವತ್ಪಾರೇಪಯೋಧಿ ಜ್ವಲದಕೃಶಶಿಖಾಭಾಸ್ವದೌರ್ವಾಗ್ನಿಶಂಕಾಂ
ಶಶ್ವನ್ನಃ ಶರ್ಮ ದಿಶ್ಯಾತ್ಕಲಿಕಲುಷತಮಃಪಾಟನಂ ತತ್ಕಿರೀಟಂ ॥ 47 ॥
ಭ್ರಾಂತ್ವಾ ಭ್ರಾಂತ್ವಾ ಯದಂತಸ್ತ್ರಿಭುವನಗುರುರಪ್ಯಬ್ದಕೋಟೀರನೇಕಾಃ
ಗಂತುಂ ನಾಂತಂ ಸಮರ್ಥೋ ಭ್ರಮರ ಇವ ಪುನರ್ನಾಭಿನಾಲೀಕನಾಲಾತ್ ।
ಉನ್ಮಜ್ಜನ್ನೂರ್ಜಿತಶ್ರೀಸ್ತ್ರಿಭುವನಮಪರಂ ನಿರ್ಮಮೇ ತತ್ಸದೃಕ್ಷಂ
ದೇಹಾಂಭೋಧಿಃ ಸ ದೇಯಾನ್ನಿರವಧಿರಮೃತಂ ದೈತ್ಯವಿದ್ವೇಷಿಣೋ ನಃ ॥ 48 ॥
ಮತ್ಸ್ಯಃ ಕೂರ್ಮೋ ವರಾಹೋ ನರಹರಿಣಪತಿರ್ವಾಮನೋ ಜಾಮದಗ್ನ್ಯಃ
ಕಾಕುತ್ಸ್ಥಃ ಕಂಸಘಾತೀ ಮನಸಿಜವಿಜಯೀ ಯಶ್ಚ ಕಲ್ಕಿರ್ಭವಿಷ್ಯನ್ ।
ವಿಷ್ಣೋರಂಶಾವತಾರಾ ಭುವನಹಿತಕರಾ ಧರ್ಮಸಂಸ್ಥಾಪನಾರ್ಥಾಃ
ಪಾಯಾಸುರ್ಮಾಂ ತ ಏತೇ ಗುರುತರಕರುಣಾಭಾರಖಿನ್ನಾಶಯಾ ಯೇ ॥ 49 ॥
ಯಸ್ಮಾದ್ವಾಚೋ ನಿವೃತ್ತಾಃ ಸಮಮಪಿ ಮನಸಾ ಲಕ್ಷಣಾಮೀಕ್ಷಮಾಣಾಃ
ಸ್ವಾರ್ಥಾಲಾಭಾತ್ಪರಾರ್ಥವ್ಯಪಗಮಕಥನಶ್ಲಾಘಿನೋ ವೇದವಾದಾಃ ।
ನಿತ್ಯಾನಂದಂ ಸ್ವಸಂವಿನ್ನಿರವಧಿವಿಮಲಸ್ವಾಂತಸಂಕ್ರಾಂತಬಿಂಬ-
ಚ್ಛಾಯಾಪತ್ತ್ಯಾಪಿ ನಿತ್ಯಂ ಸುಖಯತಿ ಯಮಿನೋ ಯತ್ತದವ್ಯಾನ್ಮಹೋ ನಃ ॥ 50 ॥
ಆ ಪಾದಾದಾ ಚ ಶೀರ್ಷಾದ್ವಪುರಿದಮನಘಂ ವೈಷ್ಣವಂ ಯಃ ಸ್ವಚಿತ್ತೇ
ಧತ್ತೇ ನಿತ್ಯಂ ನಿರಸ್ತಾಖಿಲಕಲಿಕಲುಷೇ ಸಂತತಾಂತಃಪ್ರಮೋದಃ ।
ಜುಹ್ವಜ್ಜಿಹ್ವಾಕೃಶಾನೌ ಹರಿಚರಿತಹವಿಃ ಸ್ತೋತ್ರಮಂತ್ರಾನುಪಾಠೈ-
ಸ್ತತ್ಪಾದಾಂಭೋರುಹಾಭ್ಯಾಂ ಸತತಮಪಿ ನಮಸ್ಕುರ್ಮಹೇ ನಿರ್ಮಲಾಭ್ಯಾಂ ॥ 51 ॥
ಮೋದಾತ್ಪಾದಾದಿಕೇಶಸ್ತುತಿಮಿತಿ ರಚಿತಾಂ ಕೀರ್ತಯಿತ್ವಾ ತ್ರಿಧಾಮ್ನಃ
ಪಾದಾಬ್ಜದ್ವಂದ್ವಸೇವಾಸಮಯನತಮತಿರ್ಮಸ್ತಕೇನಾನಮೇದ್ಯಃ ।
ಉನ್ಮುಚ್ಯೈವಾತ್ಮನೈನೋನಿಚಯಕವಚಕಂ ಪಂಚತಾಮೇತ್ಯ ಭಾನೋ-
ರ್ಬಿಂಬಾಂತರ್ಗೋಚರಂ ಸ ಪ್ರವಿಶತಿ ಪರಮಾನಂದಮಾತ್ಮಸ್ವರೂಪಂ ॥ 52 ॥
ದೇವನಾಗರಿ ಲಿಪಿಯಲ್ಲಿ ಪಾಠText in Devanagari
लक्ष्मीभर्तुर्भुजाग्रे कृतवसति सितं यस्य रूपं विशालं
नीलाद्रेस्तुंगशृंगस्थितमिव रजनीनाथबिंबं विभाति ।
पायान्नः पांचजन्यः स दितिसुतकुलत्रासनैः पूरयन्स्वै-
र्निध्वानैर्नीरदौघध्वनिपरिभवदैरंबरं कंबुराजः ॥ 1 ॥
आहुर्यस्य स्वरूपं क्षणमुखमखिलं सूरयः कालमेतं
ध्वांतस्यैकांतमंतं यदपि च परमं सर्वधाम्नां च धाम ।
चक्रं तच्चक्रपाणेर्दितिजतनुगलद्रक्तधाराक्तधारं
शश्वन्नो विश्ववंद्यं वितरतु विपुलं शर्म घर्मांशुशोभं ॥ 2 ॥
अव्यान्निर्घातघोरो हरिभुजपवनामर्शनाध्मातमूर्ते-
रस्मान्विस्मेरनेत्रत्रिदशनुतिवचःसाधुकारैः सुतारः ।
सर्वं संहर्तुमिच्छोररिकुलभुवनं स्फारविस्फारनादः
संयत्कल्पांतसिंधौ शरसलिलघटावार्मुचः कार्मुकस्य ॥ 3 ॥
जीमूतश्यामभासा मुहुरपि भगवद्बाहुना मोहयंती
युद्धेषूद्धूयमाना झटिति तटिदिवालक्ष्यते यस्य मूर्तिः ।
सोऽसिस्त्रासाकुलाक्षत्रिदशरिपुवपुःशोणितास्वादतृप्तो
नित्यानंदाय भूयान्मधुमथनमनोनंदनो नंदको नः ॥ 4 ॥
कम्राकारा मुरारेः करकमलतलेनानुरागाद्गृहीता
सम्यग्वृत्ता स्थिताग्रे सपदि न सहते दर्शनं या परेषां ।
राजंती दैत्यजीवासवमदमुदिता लोहितालेपनार्द्रा
कामं दीप्तांशुकांता प्रदिशतु दयितेवास्य कौमोदकी नः ॥ 5 ॥
यो विश्वप्राणभूतस्तनुरपि च हरेर्यानकेतुस्वरूपो
यं संचिंत्यैव सद्यः स्वयमुरगवधूवर्गगर्भाः पतंति ।
चंचच्चंडोरुतुंडत्रुटितफणिवसारक्तपंकांकितास्यं
वंदे छंदोमयं तं खगपतिममलस्वर्णवर्णं सुपर्णं ॥ 6 ॥
विष्णोर्विश्वेश्वरस्य प्रवरशयनकृत्सर्वलोकैकधर्ता
सोऽनंतः सर्वभूतः पृथुविमलयशाः सर्ववेदैश्च वेद्यः ।
पाता विश्वस्य शश्वत्सकलसुररिपुध्वंसनः पापहंता
सर्वज्ञः सर्वसाक्षी सकलविषभयात्पातु भोगीश्वरो नः ॥ 7 ॥
वाग्भूगौर्यादिभेदैर्विदुरिह मुनयो यां यदीयैश्च पुंसां
कारुण्यार्दैः कटाक्षैः सकृदपि पतितैः संपदः स्युः समग्राः ।
कुंदेंदुस्वच्छमंदस्मितमधुरमुखांभोरुहां सुंदरांगीं
वंदे वंद्यामशेषैरपि मुरभिदुरोमंदिरामिंदिरां तां ॥ 8 ॥
या सूते सत्त्वजालं सकलमपि सदा सन्निधानेन पुंसो
धत्ते या तत्त्वयोगाच्चरमचरमिदं भूतये भूतजातं ।
धात्रीं स्थात्रीं जनित्रीं प्रकृतिमविकृतिं विश्वशक्तिं विधात्रीं
विष्णोर्विश्वात्मनस्तां विपुलगुणमयीं प्राणनाथां प्रणौमि ॥ 9 ॥
येभ्योऽसूयद्भिरुच्चैः सपदि पदमुरु त्यज्यते दैत्यवर्गै-
र्येभ्यो धर्तुं च मूर्ध्ना स्पृहयति सततं सर्वगीर्वाणवर्गः ।
नित्यं निर्मूलयेयुर्निचिततरममी भक्तिनिघ्नात्मनां नः
पद्माक्षस्यांघ्रिपद्मद्वयतलनिलयाः पांसवः पापपंकं ॥ 10 ॥
रेखा लेखादिवंद्याश्चरणतलगताश्चक्रमत्स्यादिरूपाः
स्निग्धाः सूक्ष्माः सुजाता मृदुललिततरक्षौमसूत्रायमाणाः ।
दद्युर्नो मंगलानि भ्रमरभरजुषा कोमलेनाब्धिजायाः
कम्रेणाम्रेड्यमानाः किसलयमृदुना पाणिना चक्रपाणेः ॥ 11 ॥
यस्मादाक्रामतो द्यां गरुडमणिशिलाकेतुदंडायमाना-
दाश्च्योतंती बभासे सुरसरिदमला वैजयंतीव कांता ।
भूमिष्ठो यस्तथान्यो भुवनगृहबृहत्स्तंभशोभां दधौ नः
पातामेतौ पयोजोदरललिततलौ पंकजाक्षस्य पादौ ॥ 12 ॥
आक्रामद्भ्यां त्रिलोकीमसुरसुरपती तत्क्षणादेव नीतौ
याभ्यां वैरोचनींद्रौ युगपदपि विपत्संपदोरेकधाम ।
ताभ्यां ताम्रोदराभ्यां मुहुरहमजितस्यांचिताभ्यामुभाभ्यां
प्राज्यैश्वर्यप्रदाभ्यां प्रणतिमुपगतः पादपंकेरुहाभ्यां ॥ 13 ॥
येभ्यो वर्णश्चतुर्थश्चरमत उदभूदादिसर्गे प्रजानां
साहस्री चापि संख्या प्रकटमभिहिता सर्ववेदेषु येषां ।
व्याप्ता विश्वंभरा यैरतिवितततनोर्विश्वमूर्तेर्विराजो
विष्णोस्तेभ्यो महद्भ्यः सततमपि नमोऽस्त्वंघ्रिपंकेरुहेभ्यः ॥ 14 ॥
विष्णोः पादद्वयाग्रे विमलनखमणिभ्राजिता राजते या
राजीवस्येव रम्या हिमजलकणिकालंकृताग्रा दलाली ।
अस्माकं विस्मयार्हाण्यखिलजनमनःप्रार्थनीया हि सेयं
दद्यादाद्यानवद्या ततिरतिरुचिरा मंगलान्यंगुलीनां ॥ 15 ॥
यस्यां दृष्ट्वामलायां प्रतिकृतिममराः संभवंत्यानमंतः
सेंद्राः सांद्रीकृतेर्ष्यास्त्वपरसुरकुलाशंकयातंकवंतः ।
सा सद्यः सातिरेकां सकलसुखकरीं संपदं साधयेन्न-
श्चंचंचार्वम्शुचक्रा चरणनलिनयोश्चक्रपाणेर्नखाली ॥ 16 ॥
पादांभोजन्मसेवासमवनतसुरव्रातभास्वत्किरीट-
प्रत्युप्तोच्चावचाश्मप्रवरकरगणैश्चित्रितं यद्विभाति ।
नंरांगानां हरेर्नो हरिदुपलमहाकूर्मसौंदर्यहारि-
च्छायं श्रेयःप्रदायि प्रपदयुगमिदं प्रापयेत्पापमंतं ॥ 17 ॥
श्रीमत्यौ चारुवृत्ते करपरिमिलनानंदहृष्टे रमायाः
सौंदर्याढ्येंद्रनीलोपलरचितमहादंडयोः कांतिचोरे ।
सूरींद्रैः स्तूयमाने सुरकुलसुखदे सूदितारातिसंघे
जंघे नारायणीये मुहुरपि जयतामस्मदंहो हरंत्यौ ॥ 18 ॥
संयक् साह्यं विधातुं सममिव सततं जंघयोः खिन्नयोर्ये
भारीभूतोरुदंडद्वयभरणकृतोत्तंभभावं भजेते ।
चित्तादर्शं निधातुं महितमिव सतां ते समुद्गायमाने
वृत्ताकारे विधत्तां हृदि मुदमजितस्यानिशं जानुनी नः ॥ 19 ॥
देवो भीतिं विधातुः सपदि विदधतौ कैटभाख्यं मधुं चा-
प्यारोप्यारूढगर्वावधिजलधि ययोरादिदैत्यौ जघान ।
वृत्तावन्योन्यतुल्यौ चतुरमुपचयं बिभ्रतावभ्रनीला-
वूरू चारू हरेस्तौ मुदमतिशयिनीं मानसे नो विधत्तां ॥ 20 ॥
पीतेन द्योतते यच्चतुरपरिहितेनांबरेणात्युदारं
जातालंकारयोगं जलमिव जलधेर्बाडवाग्निप्रभाभिः ।
एतत्पातित्यदान्नो जघनमतिघनादेनसो माननीयं
सातत्येनैव चेतोविषयमवतरत्पातु पीतांबरस्य ॥ 21 ॥
यस्या दाम्ना त्रिधाम्नो जघनकलितया भ्राजतेऽंगं यथाब्धे-
र्मध्यस्थो मंदराद्रिर्भुजगपतिमहाभोगसन्नद्धमध्यः ।
कांची सा कांचनाभा मणिवरकिरणैरुल्लसद्भिः प्रदीप्ता
कल्यां कल्याणदात्री मम मतिमनिशं कंररूपा करोतु ॥ 22 ॥
उन्नंरं कंरमुच्चैरुपचितमुदभूद्यत्र पत्रैर्विचित्रैः
पूर्वं गीर्वाणपूज्यं कमलजमधुपस्यास्पदं तत्पयोजं ।
यस्मिन्नीलाश्मनीलैस्तरलरुचिजलैः पूरिते केलिबुद्ध्या
नालीकाक्षस्य नाभीसरसि वसतु नश्चित्तहंसश्चिराय ॥ 23 ॥
पातालं यस्य नालं वलयमपि दिशां पत्रपंक्त्तीर्नगेंद्रा-
न्विद्वांसः केसरालीर्विदुरिह विपुलां कर्णिकां स्वर्णशैलं ।
भूयाद्गायत्स्वयंभूमधुकरभवनं भूमयं कामदं नो
नालीकं नाभिपद्माकरभवमुरु तन्नागशय्यस्य शौरेः ॥ 24 ॥
आदौ कल्पस्य यस्मात्प्रभवति विततं विश्वमेतद्विकल्पैः
कल्पांते यस्य चांतः प्रविशति सकलं स्थावरं जंगमं च ।
अत्यंताचिंत्यमूर्तेश्चिरतरमजितस्यांतरिक्षस्वरूपे
तस्मिन्नस्माकमंतःकरणमतिमुदा क्रीडतात्क्रोडभागे ॥ 25 ॥
कांत्यंभःपूरपूर्णे लसदसितवलीभंगभास्वत्तरंगे
गंभीराकारनाभीचतुरतरमहावर्तशोभिन्युदारे ।
क्रीडत्वानद्धहेमोदरनहनमहोबाडबाग्निप्रभाढ्ये
कामं दामोदरीयोदरसलिलनिधौ चित्तमत्स्यश्चिरं नः ॥ 26 ॥
नाभीनालीकमूलादधिकपरिमलोन्मोहितानामलीनां
माला नीलेव यांती स्फुरति रुचिमती वक्त्रपद्मोन्मुखी या ।
रम्या सा रोमराजिर्महितरुचिकरी मध्यभागस्य विष्णो-
चित्तस्था मा विरंसीच्चिरतरमुचितां साधयंती श्रियं नः ॥ 27 ॥
संस्तीर्णं कौस्तुभांशुप्रसकिसलयैर्मुग्धमुक्ताफलाढ्यं
श्रीवासोल्लासि फुल्लप्रतिनववनमालांकि राजद्भुजांतं ।
वक्षः श्रीवत्सकांतं मधुकरनिकरश्यामलं शार्ंगपाणेः
संसाराध्वश्रमार्तैरुपवनमिव यत्सेवितं तत्प्रपद्ये ॥ 28 ॥
कांतं वक्षो नितांतं विदधदिव गलं कालिमा कालशत्रो-
रिंदोर्बिंबं यथांको मधुप इव तरोर्मंजरीं राजते यः ।
श्रीमान्नित्यं विधेयादविरलमिलितः कौस्तुभश्रीप्रतानैः
श्रीवत्सः श्रीपतेः स श्रिय इव दयितो वत्स उच्चैःश्रियं नः ॥ 29 ॥
संभूयांभोधिमध्यात्सपदि सहजया यः श्रिया सन्निधत्ते
नीले नारायणोरःस्थलगगनतले हारतारोपसेव्ये ।
आशाः सर्वाः प्रकाशा विदधदपिदधच्चात्मभासान्यतेजां-
स्याश्चर्यस्याकरो नो द्युमणिरिव मणिः कौस्तुभः सोऽस्तु भूत्यै ॥ 30 ॥
या वायावानुकूल्यात्सरति मणिरुचा भासमानाऽसमाना
साकं साकंपमंसे वसति विदधती वासुभद्रं सुभद्रं ।
साऽरं सारंगसंघैर्मुखरितकुसुमा मेचकांता च कांता
माला मालालितास्मान्न विरमतु सुखैर्योजयंती जयंती ॥ 31 ॥
हारस्योरुप्रभाभिः प्रतिनववनमालांशुभिः प्रांशुरूपैः
श्रीभिश्चाप्यंगदानां शबलितरुचि यन्निष्कभाभिश्च भाति ।
बाहुल्येनैव बद्धांजलिपुटमजितस्याभियाचामहे त-
द्बंधार्तिं बाधतां नो बहुविहतिकरीं बंधुरं बाहुमूलं ॥ 32 ॥
विश्वत्राणैकदीक्षास्तदनुगुणगुणक्षत्रनिर्माणदक्षाः
कर्तारो दुर्निरूपाः स्फुटगुरुयशसां कर्मणामद्भुतानां ।
शार्ंगं बाणं कृपाणं फलकमरिगदे पद्मशंखौ सहस्रं
विभ्राणाः शस्त्रजालं मम दधतु हरेर्बाहवो मोहहानिं ॥ 33 ॥
कंठाकल्पोद्गतैर्यः कनकमयलसत्कुंडलोत्थैरुदारै-
रुद्योतैः कौस्तुभस्याप्युरुभिरुपचितश्चित्रवर्णो विभाति ।
कंठाश्लेषे रमायाः करवलयपदैर्मुद्रिते भद्ररूपे
वैकुंठीयेऽत्र कंठे वसतु मम मतिः कुंठभावं विहाय ॥ 34 ॥
पद्मानंदप्रदाता परिलसदरुणश्रीपरीताग्रभागः
काले काले च कंबुप्रवरशशधरापूरणे यः प्रवीणः ।
वक्त्राकाशांतरस्थस्तिरयति नितरां दंततारौघशोभां
श्रीभर्तुर्दंतवासोद्युमणिरघतमोनाशनायास्त्वसौ नः ॥ 35 ॥
नित्यं स्नेहातिरेकान्निजकमितुरलं विप्रयोगाक्षमा या
वक्त्रेंदोरंतराले कृतवसतिरिवाभाति नक्षत्रराजिः ।
लक्ष्मीकांतस्य कांताकृतिरतिविलसन्मुग्धमुक्तावलिश्री-
र्दंताली संततं सा नतिनुतिनिरतानक्षतान्रक्षतान्नः ॥ 36 ॥
ब्रह्मंब्रह्मण्यजिह्मां मतिमपि कुरुषे देव संभावये त्वां
शंभो शक्र त्रिलोकीमवसि किममरैर्नारदाद्याः सुखं वः ।
इत्थं सेवावनम्रं सुरमुनिनिकरं वीक्ष्य विष्णोः प्रसन्न-
स्यास्येंदोरास्रवंती वरवचनसुधा ह्लादयेन्मानसं नः ॥ 37 ॥
कर्णस्थस्वर्णकम्रोज्ज्वलमकरमहाकुंडलप्रोतदीप्य-
न्माणिक्यश्रीप्रतानैः परिमिलितमलिश्यामलं कोमलं यत् ।
प्रोद्यत्सूर्यांशुराजन्मरकतमुकुराकारचोरं मुरारे-
र्गाढामागामिनीं नः शमयतु विपदं गंडयोर्मंडलं तत् ॥ 38 ॥
वक्त्रांभोजे लसंतं मुहुरधरमणिं पक्वबिंबाभिरामं
दृष्ट्वा दष्टुं शुकस्य स्फुटमवतरतस्तुंडदंडायते यः ।
घोणः शोणीकृतात्मा श्रवणयुगलसत्कुंडलोस्रैर्मुरारेः
प्राणाख्यस्यानिलस्य प्रसरणसरणिः प्राणदानाय नः स्यात् ॥ 39 ॥
दिक्कालौ वेदयंतौ जगति मुहुरिमौ संचरंतौ रवींदू
त्रैलोक्यालोकदीपावभिदधति ययोरेव रूपं मुनींद्राः ।
अस्मानब्जप्रभे ते प्रचुरतरकृपानिर्भरं प्रेक्षमाणे
पातामाताम्रशुक्लासितरुचिरुचिरे पद्मनेत्रस्य नेत्रे ॥ 40 ॥
पातात्पातालपातात्पतगपतिगतेर्भ्रूयुगं भुग्नमध्यं
येनेषच्चालितेन स्वपदनियमिताः सासुरा देवसंघाः ।
नृत्यल्लालाटरंगे रजनिकरतनोरर्धखंडावदाते
कालव्यालद्वयं वा विलसति समया वालिकामातरं नः ॥ 41 ॥
लक्ष्माकारालकालिस्फुरदलिकशशांकार्धसंदर्शमील-
न्नेत्रांभोजप्रबोधोत्सुकनिभृततरालीनभृंगच्छटाभे ।
लक्ष्मीनाथस्य लक्ष्यीकृतविबुधगणापांगबाणासनार्ध-
च्छाये नो भूरिभूतिप्रसवकुशलते भ्रूलते पालयेतां ॥ 42 ॥
रूक्षस्मारेक्षुचापच्युतशरनिकरक्षीणलक्ष्मीकटाक्ष-
प्रोत्फुल्लत्पद्ममालाविलसितमहितस्फाटिकैशानलिंगं ।
भूयाद्भूयो विभूत्यै मम भुवनपतेर्भ्रूलताद्वंद्वमध्या-
दुत्थं तत्पुंड्रमूर्ध्वं जनिमरणतमःखंडनं मंडनं च ॥ 43 ॥
पीठीभूतालकांतं कृतमकुटमहादेवलिंगप्रतिष्ठे
लालाटे नाट्यरंगे विकटतरतटे कैटभारेश्चिराय ।
प्रोद्धाट्यैवात्मतंद्रीप्रकटपटकुटीं प्रस्फुरंती स्फुटांगं
पट्वीयं भावनाख्यां चटुलमतिनटी नाटिकां नाटयेन्नः ॥ 44 ॥
मालालीवालिधाम्नः कुवलयकलिता श्रीपतेः कुंतलाली
कालिंद्यारुह्य मूर्ध्नो गलति हरशिरःस्वर्धुनीस्पर्धया नु ।
राहुर्वायाति वक्त्रं सकलशशिकलाभ्रांतिलोलांतरात्मा
लोकैरालोक्यते या प्रदिशतु सततं साखिलं मंगलं नः ॥ 45 ॥
सुप्ताकाराः प्रसुप्ते भगवति विबुधैरप्यदृष्टस्वरूपाः
व्याप्तव्योमांतरालास्तरलमणिरुचा रंजिताः स्पष्टभासः ।
देहच्छायोद्गमाभा रिपुवपुरगरुप्लोषरोषाग्निधूम्याः
केशाः केशिद्विषो नो विदधतु विपुलक्लेशपाशप्रणाशं ॥ 46 ॥
यत्र प्रत्युप्तरत्नप्रवरपरिलसद्भूरिरोचिष्प्रतान-
स्फूर्त्या मूर्तिर्मुरारेर्द्युमणिशतचितव्योमवद्दुर्निरीक्ष्या ।
कुर्वत्पारेपयोधि ज्वलदकृशशिखाभास्वदौर्वाग्निशंकां
शश्वन्नः शर्म दिश्यात्कलिकलुषतमःपाटनं तत्किरीटं ॥ 47 ॥
भ्रांत्वा भ्रांत्वा यदंतस्त्रिभुवनगुरुरप्यब्दकोटीरनेकाः
गंतुं नांतं समर्थो भ्रमर इव पुनर्नाभिनालीकनालात् ।
उन्मज्जन्नूर्जितश्रीस्त्रिभुवनमपरं निर्ममे तत्सदृक्षं
देहांभोधिः स देयान्निरवधिरमृतं दैत्यविद्वेषिणो नः ॥ 48 ॥
मत्स्यः कूर्मो वराहो नरहरिणपतिर्वामनो जामदग्न्यः
काकुत्स्थः कंसघाती मनसिजविजयी यश्च कल्किर्भविष्यन् ।
विष्णोरंशावतारा भुवनहितकरा धर्मसंस्थापनार्थाः
पायासुर्मां त एते गुरुतरकरुणाभारखिन्नाशया ये ॥ 49 ॥
यस्माद्वाचो निवृत्ताः सममपि मनसा लक्षणामीक्षमाणाः
स्वार्थालाभात्परार्थव्यपगमकथनश्लाघिनो वेदवादाः ।
नित्यानंदं स्वसंविन्निरवधिविमलस्वांतसंक्रांतबिंब-
च्छायापत्त्यापि नित्यं सुखयति यमिनो यत्तदव्यान्महो नः ॥ 50 ॥
आ पादादा च शीर्षाद्वपुरिदमनघं वैष्णवं यः स्वचित्ते
धत्ते नित्यं निरस्ताखिलकलिकलुषे संततांतःप्रमोदः ।
जुह्वज्जिह्वाकृशानौ हरिचरितहविः स्तोत्रमंत्रानुपाठै-
स्तत्पादांभोरुहाभ्यां सततमपि नमस्कुर्महे निर्मलाभ्यां ॥ 51 ॥
मोदात्पादादिकेशस्तुतिमिति रचितां कीर्तयित्वा त्रिधाम्नः
पादाब्जद्वंद्वसेवासमयनतमतिर्मस्तकेनानमेद्यः ।
उन्मुच्यैवात्मनैनोनिचयकवचकं पंचतामेत्य भानो-
र्बिंबांतर्गोचरं स प्रविशति परमानंदमात्मस्वरूपं ॥ 52 ॥
IAST ಲಿಪ್ಯಂತರದಲ್ಲಿ ಪಾಠText in IAST transliteration
lakṣmībharturbhujāgre kṛtavasati sitaṃ yasya rūpaṃ viśālaṃ
nīlādrestuṃgaśṛṃgasthitamiva rajanīnāthabiṃbaṃ vibhāti |
pāyānnaḥ pāṃcajanyaḥ sa ditisutakulatrāsanaiḥ pūrayansvai-
rnidhvānairnīradaughadhvaniparibhavadairaṃbaraṃ kaṃburājaḥ || 1 ||
āhuryasya svarūpaṃ kṣaṇamukhamakhilaṃ sūrayaḥ kālametaṃ
dhvāṃtasyaikāṃtamaṃtaṃ yadapi ca paramaṃ sarvadhāmnāṃ ca dhāma |
cakraṃ taccakrapāṇerditijatanugaladraktadhārāktadhāraṃ
śaśvanno viśvavaṃdyaṃ vitaratu vipulaṃ śarma gharmāṃśuśobhaṃ || 2 ||
avyānnirghātaghoro haribhujapavanāmarśanādhmātamūrte-
rasmānvismeranetratridaśanutivacaḥsādhukāraiḥ sutāraḥ |
sarvaṃ saṃhartumicchorarikulabhuvanaṃ sphāravisphāranādaḥ
saṃyatkalpāṃtasiṃdhau śarasalilaghaṭāvārmucaḥ kārmukasya || 3 ||
jīmūtaśyāmabhāsā muhurapi bhagavadbāhunā mohayaṃtī
yuddheṣūddhūyamānā jhaṭiti taṭidivālakṣyate yasya mūrtiḥ |
so’sistrāsākulākṣatridaśaripuvapuḥśoṇitāsvādatṛpto
nityānaṃdāya bhūyānmadhumathanamanonaṃdano naṃdako naḥ || 4 ||
kamrākārā murāreḥ karakamalatalenānurāgādgṛhītā
samyagvṛttā sthitāgre sapadi na sahate darśanaṃ yā pareṣāṃ |
rājaṃtī daityajīvāsavamadamuditā lohitālepanārdrā
kāmaṃ dīptāṃśukāṃtā pradiśatu dayitevāsya kaumodakī naḥ || 5 ||
yo viśvaprāṇabhūtastanurapi ca hareryānaketusvarūpo
yaṃ saṃciṃtyaiva sadyaḥ svayamuragavadhūvargagarbhāḥ pataṃti |
caṃcaccaṃḍorutuṃḍatruṭitaphaṇivasāraktapaṃkāṃkitāsyaṃ
vaṃde chaṃdomayaṃ taṃ khagapatimamalasvarṇavarṇaṃ suparṇaṃ || 6 ||
viṣṇorviśveśvarasya pravaraśayanakṛtsarvalokaikadhartā
so’naṃtaḥ sarvabhūtaḥ pṛthuvimalayaśāḥ sarvavedaiśca vedyaḥ |
pātā viśvasya śaśvatsakalasuraripudhvaṃsanaḥ pāpahaṃtā
sarvajñaḥ sarvasākṣī sakalaviṣabhayātpātu bhogīśvaro naḥ || 7 ||
vāgbhūgauryādibhedairviduriha munayo yāṃ yadīyaiśca puṃsāṃ
kāruṇyārdaiḥ kaṭākṣaiḥ sakṛdapi patitaiḥ saṃpadaḥ syuḥ samagrāḥ |
kuṃdeṃdusvacchamaṃdasmitamadhuramukhāṃbhoruhāṃ suṃdarāṃgīṃ
vaṃde vaṃdyāmaśeṣairapi murabhiduromaṃdirāmiṃdirāṃ tāṃ || 8 ||
yā sūte sattvajālaṃ sakalamapi sadā sannidhānena puṃso
dhatte yā tattvayogāccaramacaramidaṃ bhūtaye bhūtajātaṃ |
dhātrīṃ sthātrīṃ janitrīṃ prakṛtimavikṛtiṃ viśvaśaktiṃ vidhātrīṃ
viṣṇorviśvātmanastāṃ vipulaguṇamayīṃ prāṇanāthāṃ praṇaumi || 9 ||
yebhyo’sūyadbhiruccaiḥ sapadi padamuru tyajyate daityavargai-
ryebhyo dhartuṃ ca mūrdhnā spṛhayati satataṃ sarvagīrvāṇavargaḥ |
nityaṃ nirmūlayeyurnicitataramamī bhaktinighnātmanāṃ naḥ
padmākṣasyāṃghripadmadvayatalanilayāḥ pāṃsavaḥ pāpapaṃkaṃ || 10 ||
rekhā lekhādivaṃdyāścaraṇatalagatāścakramatsyādirūpāḥ
snigdhāḥ sūkṣmāḥ sujātā mṛdulalitatarakṣaumasūtrāyamāṇāḥ |
dadyurno maṃgalāni bhramarabharajuṣā komalenābdhijāyāḥ
kamreṇāmreḍyamānāḥ kisalayamṛdunā pāṇinā cakrapāṇeḥ || 11 ||
yasmādākrāmato dyāṃ garuḍamaṇiśilāketudaṃḍāyamānā-
dāścyotaṃtī babhāse surasaridamalā vaijayaṃtīva kāṃtā |
bhūmiṣṭho yastathānyo bhuvanagṛhabṛhatstaṃbhaśobhāṃ dadhau naḥ
pātāmetau payojodaralalitatalau paṃkajākṣasya pādau || 12 ||
ākrāmadbhyāṃ trilokīmasurasurapatī tatkṣaṇādeva nītau
yābhyāṃ vairocanīṃdrau yugapadapi vipatsaṃpadorekadhāma |
tābhyāṃ tāmrodarābhyāṃ muhurahamajitasyāṃcitābhyāmubhābhyāṃ
prājyaiśvaryapradābhyāṃ praṇatimupagataḥ pādapaṃkeruhābhyāṃ || 13 ||
yebhyo varṇaścaturthaścaramata udabhūdādisarge prajānāṃ
sāhasrī cāpi saṃkhyā prakaṭamabhihitā sarvavedeṣu yeṣāṃ |
vyāptā viśvaṃbharā yairativitatatanorviśvamūrtervirājo
viṣṇostebhyo mahadbhyaḥ satatamapi namo’stvaṃghripaṃkeruhebhyaḥ || 14 ||
viṣṇoḥ pādadvayāgre vimalanakhamaṇibhrājitā rājate yā
rājīvasyeva ramyā himajalakaṇikālaṃkṛtāgrā dalālī |
asmākaṃ vismayārhāṇyakhilajanamanaḥprārthanīyā hi seyaṃ
dadyādādyānavadyā tatiratirucirā maṃgalānyaṃgulīnāṃ || 15 ||
yasyāṃ dṛṣṭvāmalāyāṃ pratikṛtimamarāḥ saṃbhavaṃtyānamaṃtaḥ
seṃdrāḥ sāṃdrīkṛterṣyāstvaparasurakulāśaṃkayātaṃkavaṃtaḥ |
sā sadyaḥ sātirekāṃ sakalasukhakarīṃ saṃpadaṃ sādhayenna-
ścaṃcaṃcārvamśucakrā caraṇanalinayoścakrapāṇernakhālī || 16 ||
pādāṃbhojanmasevāsamavanatasuravrātabhāsvatkirīṭa-
pratyuptoccāvacāśmapravarakaragaṇaiścitritaṃ yadvibhāti |
naṃrāṃgānāṃ harerno haridupalamahākūrmasauṃdaryahāri-
cchāyaṃ śreyaḥpradāyi prapadayugamidaṃ prāpayetpāpamaṃtaṃ || 17 ||
śrīmatyau cāruvṛtte karaparimilanānaṃdahṛṣṭe ramāyāḥ
sauṃdaryāḍhyeṃdranīlopalaracitamahādaṃḍayoḥ kāṃticore |
sūrīṃdraiḥ stūyamāne surakulasukhade sūditārātisaṃghe
jaṃghe nārāyaṇīye muhurapi jayatāmasmadaṃho haraṃtyau || 18 ||
saṃyak sāhyaṃ vidhātuṃ samamiva satataṃ jaṃghayoḥ khinnayorye
bhārībhūtorudaṃḍadvayabharaṇakṛtottaṃbhabhāvaṃ bhajete |
cittādarśaṃ nidhātuṃ mahitamiva satāṃ te samudgāyamāne
vṛttākāre vidhattāṃ hṛdi mudamajitasyāniśaṃ jānunī naḥ || 19 ||
devo bhītiṃ vidhātuḥ sapadi vidadhatau kaiṭabhākhyaṃ madhuṃ cā-
pyāropyārūḍhagarvāvadhijaladhi yayorādidaityau jaghāna |
vṛttāvanyonyatulyau caturamupacayaṃ bibhratāvabhranīlā-
vūrū cārū harestau mudamatiśayinīṃ mānase no vidhattāṃ || 20 ||
pītena dyotate yaccaturaparihitenāṃbareṇātyudāraṃ
jātālaṃkārayogaṃ jalamiva jaladherbāḍavāgniprabhābhiḥ |
etatpātityadānno jaghanamatighanādenaso mānanīyaṃ
sātatyenaiva cetoviṣayamavataratpātu pītāṃbarasya || 21 ||
yasyā dāmnā tridhāmno jaghanakalitayā bhrājate’ṃgaṃ yathābdhe-
rmadhyastho maṃdarādrirbhujagapatimahābhogasannaddhamadhyaḥ |
kāṃcī sā kāṃcanābhā maṇivarakiraṇairullasadbhiḥ pradīptā
kalyāṃ kalyāṇadātrī mama matimaniśaṃ kaṃrarūpā karotu || 22 ||
unnaṃraṃ kaṃramuccairupacitamudabhūdyatra patrairvicitraiḥ
pūrvaṃ gīrvāṇapūjyaṃ kamalajamadhupasyāspadaṃ tatpayojaṃ |
yasminnīlāśmanīlaistaralarucijalaiḥ pūrite kelibuddhyā
nālīkākṣasya nābhīsarasi vasatu naścittahaṃsaścirāya || 23 ||
pātālaṃ yasya nālaṃ valayamapi diśāṃ patrapaṃkttīrnageṃdrā-
nvidvāṃsaḥ kesarālīrviduriha vipulāṃ karṇikāṃ svarṇaśailaṃ |
bhūyādgāyatsvayaṃbhūmadhukarabhavanaṃ bhūmayaṃ kāmadaṃ no
nālīkaṃ nābhipadmākarabhavamuru tannāgaśayyasya śaureḥ || 24 ||
ādau kalpasya yasmātprabhavati vitataṃ viśvametadvikalpaiḥ
kalpāṃte yasya cāṃtaḥ praviśati sakalaṃ sthāvaraṃ jaṃgamaṃ ca |
atyaṃtāciṃtyamūrteścirataramajitasyāṃtarikṣasvarūpe
tasminnasmākamaṃtaḥkaraṇamatimudā krīḍatātkroḍabhāge || 25 ||
kāṃtyaṃbhaḥpūrapūrṇe lasadasitavalībhaṃgabhāsvattaraṃge
gaṃbhīrākāranābhīcaturataramahāvartaśobhinyudāre |
krīḍatvānaddhahemodaranahanamahobāḍabāgniprabhāḍhye
kāmaṃ dāmodarīyodarasalilanidhau cittamatsyaściraṃ naḥ || 26 ||
nābhīnālīkamūlādadhikaparimalonmohitānāmalīnāṃ
mālā nīleva yāṃtī sphurati rucimatī vaktrapadmonmukhī yā |
ramyā sā romarājirmahitarucikarī madhyabhāgasya viṣṇo-
cittasthā mā viraṃsīccirataramucitāṃ sādhayaṃtī śriyaṃ naḥ || 27 ||
saṃstīrṇaṃ kaustubhāṃśuprasakisalayairmugdhamuktāphalāḍhyaṃ
śrīvāsollāsi phullapratinavavanamālāṃki rājadbhujāṃtaṃ |
vakṣaḥ śrīvatsakāṃtaṃ madhukaranikaraśyāmalaṃ śārṃgapāṇeḥ
saṃsārādhvaśramārtairupavanamiva yatsevitaṃ tatprapadye || 28 ||
kāṃtaṃ vakṣo nitāṃtaṃ vidadhadiva galaṃ kālimā kālaśatro-
riṃdorbiṃbaṃ yathāṃko madhupa iva tarormaṃjarīṃ rājate yaḥ |
śrīmānnityaṃ vidheyādaviralamilitaḥ kaustubhaśrīpratānaiḥ
śrīvatsaḥ śrīpateḥ sa śriya iva dayito vatsa uccaiḥśriyaṃ naḥ || 29 ||
saṃbhūyāṃbhodhimadhyātsapadi sahajayā yaḥ śriyā sannidhatte
nīle nārāyaṇoraḥsthalagaganatale hāratāropasevye |
āśāḥ sarvāḥ prakāśā vidadhadapidadhaccātmabhāsānyatejāṃ-
syāścaryasyākaro no dyumaṇiriva maṇiḥ kaustubhaḥ so’stu bhūtyai || 30 ||
yā vāyāvānukūlyātsarati maṇirucā bhāsamānā’samānā
sākaṃ sākaṃpamaṃse vasati vidadhatī vāsubhadraṃ subhadraṃ |
sā’raṃ sāraṃgasaṃghairmukharitakusumā mecakāṃtā ca kāṃtā
mālā mālālitāsmānna viramatu sukhairyojayaṃtī jayaṃtī || 31 ||
hārasyoruprabhābhiḥ pratinavavanamālāṃśubhiḥ prāṃśurūpaiḥ
śrībhiścāpyaṃgadānāṃ śabalitaruci yanniṣkabhābhiśca bhāti |
bāhulyenaiva baddhāṃjalipuṭamajitasyābhiyācāmahe ta-
dbaṃdhārtiṃ bādhatāṃ no bahuvihatikarīṃ baṃdhuraṃ bāhumūlaṃ || 32 ||
viśvatrāṇaikadīkṣāstadanuguṇaguṇakṣatranirmāṇadakṣāḥ
kartāro durnirūpāḥ sphuṭaguruyaśasāṃ karmaṇāmadbhutānāṃ |
śārṃgaṃ bāṇaṃ kṛpāṇaṃ phalakamarigade padmaśaṃkhau sahasraṃ
vibhrāṇāḥ śastrajālaṃ mama dadhatu harerbāhavo mohahāniṃ || 33 ||
kaṃṭhākalpodgatairyaḥ kanakamayalasatkuṃḍalotthairudārai-
rudyotaiḥ kaustubhasyāpyurubhirupacitaścitravarṇo vibhāti |
kaṃṭhāśleṣe ramāyāḥ karavalayapadairmudrite bhadrarūpe
vaikuṃṭhīye’tra kaṃṭhe vasatu mama matiḥ kuṃṭhabhāvaṃ vihāya || 34 ||
padmānaṃdapradātā parilasadaruṇaśrīparītāgrabhāgaḥ
kāle kāle ca kaṃbupravaraśaśadharāpūraṇe yaḥ pravīṇaḥ |
vaktrākāśāṃtarasthastirayati nitarāṃ daṃtatāraughaśobhāṃ
śrībharturdaṃtavāsodyumaṇiraghatamonāśanāyāstvasau naḥ || 35 ||
nityaṃ snehātirekānnijakamituralaṃ viprayogākṣamā yā
vaktreṃdoraṃtarāle kṛtavasatirivābhāti nakṣatrarājiḥ |
lakṣmīkāṃtasya kāṃtākṛtirativilasanmugdhamuktāvaliśrī-
rdaṃtālī saṃtataṃ sā natinutiniratānakṣatānrakṣatānnaḥ || 36 ||
brahmaṃbrahmaṇyajihmāṃ matimapi kuruṣe deva saṃbhāvaye tvāṃ
śaṃbho śakra trilokīmavasi kimamarairnāradādyāḥ sukhaṃ vaḥ |
itthaṃ sevāvanamraṃ suramuninikaraṃ vīkṣya viṣṇoḥ prasanna-
syāsyeṃdorāsravaṃtī varavacanasudhā hlādayenmānasaṃ naḥ || 37 ||
karṇasthasvarṇakamrojjvalamakaramahākuṃḍalaprotadīpya-
nmāṇikyaśrīpratānaiḥ parimilitamaliśyāmalaṃ komalaṃ yat |
prodyatsūryāṃśurājanmarakatamukurākāracoraṃ murāre-
rgāḍhāmāgāminīṃ naḥ śamayatu vipadaṃ gaṃḍayormaṃḍalaṃ tat || 38 ||
vaktrāṃbhoje lasaṃtaṃ muhuradharamaṇiṃ pakvabiṃbābhirāmaṃ
dṛṣṭvā daṣṭuṃ śukasya sphuṭamavataratastuṃḍadaṃḍāyate yaḥ |
ghoṇaḥ śoṇīkṛtātmā śravaṇayugalasatkuṃḍalosrairmurāreḥ
prāṇākhyasyānilasya prasaraṇasaraṇiḥ prāṇadānāya naḥ syāt || 39 ||
dikkālau vedayaṃtau jagati muhurimau saṃcaraṃtau ravīṃdū
trailokyālokadīpāvabhidadhati yayoreva rūpaṃ munīṃdrāḥ |
asmānabjaprabhe te pracuratarakṛpānirbharaṃ prekṣamāṇe
pātāmātāmraśuklāsitarucirucire padmanetrasya netre || 40 ||
pātātpātālapātātpatagapatigaterbhrūyugaṃ bhugnamadhyaṃ
yeneṣaccālitena svapadaniyamitāḥ sāsurā devasaṃghāḥ |
nṛtyallālāṭaraṃge rajanikaratanorardhakhaṃḍāvadāte
kālavyāladvayaṃ vā vilasati samayā vālikāmātaraṃ naḥ || 41 ||
lakṣmākārālakālisphuradalikaśaśāṃkārdhasaṃdarśamīla-
nnetrāṃbhojaprabodhotsukanibhṛtatarālīnabhṛṃgacchaṭābhe |
lakṣmīnāthasya lakṣyīkṛtavibudhagaṇāpāṃgabāṇāsanārdha-
cchāye no bhūribhūtiprasavakuśalate bhrūlate pālayetāṃ || 42 ||
rūkṣasmārekṣucāpacyutaśaranikarakṣīṇalakṣmīkaṭākṣa-
protphullatpadmamālāvilasitamahitasphāṭikaiśānaliṃgaṃ |
bhūyādbhūyo vibhūtyai mama bhuvanapaterbhrūlatādvaṃdvamadhyā-
dutthaṃ tatpuṃḍramūrdhvaṃ janimaraṇatamaḥkhaṃḍanaṃ maṃḍanaṃ ca || 43 ||
pīṭhībhūtālakāṃtaṃ kṛtamakuṭamahādevaliṃgapratiṣṭhe
lālāṭe nāṭyaraṃge vikaṭatarataṭe kaiṭabhāreścirāya |
proddhāṭyaivātmataṃdrīprakaṭapaṭakuṭīṃ prasphuraṃtī sphuṭāṃgaṃ
paṭvīyaṃ bhāvanākhyāṃ caṭulamatinaṭī nāṭikāṃ nāṭayennaḥ || 44 ||
mālālīvālidhāmnaḥ kuvalayakalitā śrīpateḥ kuṃtalālī
kāliṃdyāruhya mūrdhno galati haraśiraḥsvardhunīspardhayā nu |
rāhurvāyāti vaktraṃ sakalaśaśikalābhrāṃtilolāṃtarātmā
lokairālokyate yā pradiśatu satataṃ sākhilaṃ maṃgalaṃ naḥ || 45 ||
suptākārāḥ prasupte bhagavati vibudhairapyadṛṣṭasvarūpāḥ
vyāptavyomāṃtarālāstaralamaṇirucā raṃjitāḥ spaṣṭabhāsaḥ |
dehacchāyodgamābhā ripuvapuragaruploṣaroṣāgnidhūmyāḥ
keśāḥ keśidviṣo no vidadhatu vipulakleśapāśapraṇāśaṃ || 46 ||
yatra pratyuptaratnapravaraparilasadbhūrirociṣpratāna-
sphūrtyā mūrtirmurārerdyumaṇiśatacitavyomavaddurnirīkṣyā |
kurvatpārepayodhi jvaladakṛśaśikhābhāsvadaurvāgniśaṃkāṃ
śaśvannaḥ śarma diśyātkalikaluṣatamaḥpāṭanaṃ tatkirīṭaṃ || 47 ||
bhrāṃtvā bhrāṃtvā yadaṃtastribhuvanagururapyabdakoṭīranekāḥ
gaṃtuṃ nāṃtaṃ samartho bhramara iva punarnābhinālīkanālāt |
unmajjannūrjitaśrīstribhuvanamaparaṃ nirmame tatsadṛkṣaṃ
dehāṃbhodhiḥ sa deyānniravadhiramṛtaṃ daityavidveṣiṇo naḥ || 48 ||
matsyaḥ kūrmo varāho narahariṇapatirvāmano jāmadagnyaḥ
kākutsthaḥ kaṃsaghātī manasijavijayī yaśca kalkirbhaviṣyan |
viṣṇoraṃśāvatārā bhuvanahitakarā dharmasaṃsthāpanārthāḥ
pāyāsurmāṃ ta ete gurutarakaruṇābhārakhinnāśayā ye || 49 ||
yasmādvāco nivṛttāḥ samamapi manasā lakṣaṇāmīkṣamāṇāḥ
svārthālābhātparārthavyapagamakathanaślāghino vedavādāḥ |
nityānaṃdaṃ svasaṃvinniravadhivimalasvāṃtasaṃkrāṃtabiṃba-
cchāyāpattyāpi nityaṃ sukhayati yamino yattadavyānmaho naḥ || 50 ||
ā pādādā ca śīrṣādvapuridamanaghaṃ vaiṣṇavaṃ yaḥ svacitte
dhatte nityaṃ nirastākhilakalikaluṣe saṃtatāṃtaḥpramodaḥ |
juhvajjihvākṛśānau haricaritahaviḥ stotramaṃtrānupāṭhai-
statpādāṃbhoruhābhyāṃ satatamapi namaskurmahe nirmalābhyāṃ || 51 ||
modātpādādikeśastutimiti racitāṃ kīrtayitvā tridhāmnaḥ
pādābjadvaṃdvasevāsamayanatamatirmastakenānamedyaḥ |
unmucyaivātmanainonicayakavacakaṃ paṃcatāmetya bhāno-
rbiṃbāṃtargocaraṃ sa praviśati paramānaṃdamātmasvarūpaṃ || 52 ||
ಶ್ಲೋಕಗಳ ಅರ್ಥ
- 1 ಲಕ್ಷ್ಮೀಪತಿಯ ಭುಜದ ತುದಿಯಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿರುವ ಯಾವ ಶಂಖದ ಶ್ವೇತ ವಿಶಾಲರೂಪವು ನೀಲಪರ್ವತದ ಎತ್ತರದ ಶಿಖರದ ಮೇಲಿನ ಚಂದ್ರಬಿಂಬದಂತೆ ಕಾಣುವುದೋ, ಆ ಪಾಂಚಜನ್ಯ ನಮ್ಮನ್ನು ಕಾಪಾಡಲಿ. ಅದು ದೈತ್ಯರ ಕುಲವನ್ನು ನಡುಗಿಸುವ ತನ್ನ ನಾದಗಳಿಂದ ಆಕಾಶವನ್ನು ತುಂಬುತ್ತದೆ, ಮೋಡಗಳ ಗರ್ಜನೆಯನ್ನೂ ಮೀರಿಸುತ್ತದೆ.
May the Panchajanya, the king of conches, protect us. Its broad white form, resting at the tip of the arm of Lakshmi’s lord, shines like the disc of the moon on the high peak of a dark blue mountain. It fills the sky with sounds that make the race of Diti’s sons tremble and that surpass the thunder of massed clouds. - 2 ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಯಾವುದರ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ಕ್ಷಣದಿಂದ ತೊಡಗಿ ಸಮಸ್ತ ಕಾಲವೆಂದು ಹೇಳುವರೋ, ಕತ್ತಲೆಯ ಅಂತಿಮ ನಾಶವೆಂದೂ ಎಲ್ಲ ತೇಜಸ್ಸುಗಳ ಪರಮ ಆಶ್ರಯವೆಂದೂ ಹೇಳುವರೋ, ಚಕ್ರಪಾಣಿಯ ಆ ಚಕ್ರವು ನಮಗೆ ಸದಾ ವಿಪುಲ ಸುಖವನ್ನು ಕೊಡಲಿ. ದೈತ್ಯರ ದೇಹದಿಂದ ಸುರಿಯುವ ರಕ್ತಧಾರೆ ಅದರ ಅಂಚಿಗೆ ತಗುಲಿದೆ, ಅದು ಸೂರ್ಯನಂತೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಲೋಕವೆಲ್ಲ ಅದನ್ನು ವಂದಿಸುತ್ತದೆ.
May the discus of Chakrapani always grant us abundant happiness. The wise say that its nature is all time, beginning with the moment, the final end of darkness and the supreme abode of all lights. The edge of the discus is stained with streams of blood flowing from the bodies of the demons. It shines like the sun and is worshipped by the whole world. - 3 ಹರಿಯ ತೋಳಿನ ಗಾಳಿಯ ಸ್ಪರ್ಶದಿಂದ ಉಬ್ಬಿದ ಧನುಸ್ಸಿನ ಟಂಕಾರವು ನಮ್ಮನ್ನು ಕಾಪಾಡಲಿ. ಶತ್ರುಕುಲದ ಲೋಕಗಳನ್ನೆಲ್ಲ ಸಂಹರಿಸಲು ಬಯಸಿದಾಗ, ಪ್ರಳಯಕಾಲದ ಸಮುದ್ರದಂತಹ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ, ಬಾಣಗಳ ಮಳೆಯನ್ನು ಸುರಿಸುವ ಆ ಧನುಸ್ಸಿನ ವಿಶಾಲ ನಾದವು ಸಿಡಿಲಿನಂತೆ ಘೋರ. ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ ಕಣ್ಣರಳಿಸಿದ ದೇವತೆಗಳ “ಸಾಧು ಸಾಧು” ಎಂಬ ಹೊಗಳಿಕೆಯಿಂದ ಅದು ಇನ್ನೂ ಗಂಭೀರವಾಗುತ್ತದೆ.
May the twang of Vishnu’s bow protect us. It is swollen, as it were, by the touch of the wind of Hari’s arm. When he wishes to destroy all the worlds of his enemies, in a battle like the ocean at the end of an age, the bow rains clouds of arrows, and its vast sound is as terrible as a thunderclap. It is made deeper by the cries of “well done” from the wide-eyed gods. - 4 ಮೋಡದಂತೆ ಕಪ್ಪು ಕಾಂತಿಯ ಖಡ್ಗ ನಂದಕವು ಭಗವಂತನ ತೋಳಿನಿಂದ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಬೀಸಲ್ಪಟ್ಟು, ಯುದ್ಧಗಳಲ್ಲಿ ಮಿಂಚಿನಂತೆ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸುತ್ತದೆ. ದೇವತೆಗಳ ಶತ್ರುಗಳ ದೇಹದ ರಕ್ತವನ್ನು ಸವಿದು ತೃಪ್ತವಾದ, ಮಧುಸೂದನನ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಆನಂದ ಕೊಡುವ ಆ ನಂದಕವು ನಮ್ಮ ನಿತ್ಯಾನಂದಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಗಲಿ.
The sword Nandaka has the dark lustre of a rain cloud. Whirled again and again by the arm of the Lord, it is seen in battle for a moment like lightning. Satisfied with tasting the blood of the bodies of the gods’ enemies, and a delight to the mind of Madhusudana, may Nandaka become the cause of our lasting joy. - 5 ಮುರಾರಿಯ ಕಮಲಹಸ್ತದಿಂದ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಹಿಡಿಯಲ್ಪಟ್ಟ, ಚೆಲುವಾದ ಆಕಾರದ, ಚೆನ್ನಾಗಿ ದುಂಡಾದ ಗದೆ ಕೌಮೋದಕಿ ಮುಂದೆ ನಿಂತಿದೆ. ಅದು ಇತರರ ನೋಟವನ್ನೂ ಸಹಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ದೈತ್ಯರ ಪ್ರಾಣವನ್ನು ಹೀರಿದ ಮದದಿಂದ ಹರ್ಷಿಸುತ್ತಾ, ಕೆಂಪು ಲೇಪನದಿಂದ ಒದ್ದೆಯಾಗಿ, ಹೊಳೆಯುವ ಕಿರಣಗಳಿಂದ ಸುಂದರವಾಗಿ ಕಾಣುವ ಅದು ಅವನ ಪ್ರಿಯೆಯಂತೆ ನಮಗೆ ಬೇಕಾದುದನ್ನು ಕೊಡಲಿ.
The mace Kaumodaki, of lovely shape and well rounded, is held lovingly in the lotus palm of Murari and stands before him. It cannot bear the gaze of others. It exults in the intoxication of drinking the life of the demons, is moist with a red anointing and lovely with shining rays. Like his beloved, may it grant us what we ask. - 6 ಲೋಕದ ಪ್ರಾಣಸ್ವರೂಪನಾದ, ಹರಿಯ ವಾಹನವೂ ಧ್ವಜವೂ ಆದ ಯಾರನ್ನು ನೆನೆದ ಮಾತ್ರದಲ್ಲಿ ಸರ್ಪಸ್ತ್ರೀಯರ ಗರ್ಭಗಳು ತಾನಾಗಿ ಬೀಳುತ್ತವೆಯೋ, ಬೀಸುವ ಉಗ್ರ ಕೊಕ್ಕಿನಿಂದ ಹರಿದ ಸರ್ಪಗಳ ಕೊಬ್ಬು ರಕ್ತದ ಕೆಸರಿನಿಂದ ಗುರುತಾದ ಮುಖವುಳ್ಳ ಆ ವೇದಮಯ, ನಿರ್ಮಲ ಸ್ವರ್ಣವರ್ಣದ ಖಗರಾಜ ಸುಪರ್ಣನಿಗೆ ನಮಿಸುತ್ತೇನೆ.
I bow to Suparna, the king of birds, who is made of the Vedas and is of pure golden colour. He is the life breath of the world, the vehicle and the banner of Hari. By the mere thought of him the wombs of the serpent women fall of themselves. His face is marked with the mud of blood and fat from serpents torn by his fierce, swift beak. - 7 ವಿಶ್ವೇಶ್ವರನಾದ ವಿಷ್ಣುವಿಗೆ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಹಾಸಿಗೆಯಾಗುವವನು, ಎಲ್ಲ ಲೋಕಗಳನ್ನು ಒಬ್ಬನೇ ಹೊರುವವನು, ಅನಂತನು, ವಿಶಾಲ ನಿರ್ಮಲ ಯಶಸ್ಸುಳ್ಳವನು, ಎಲ್ಲ ವೇದಗಳಿಂದ ತಿಳಿಯಬೇಕಾದವನು, ಜಗತ್ತನ್ನು ಸದಾ ಕಾಯುವವನು, ದೇವತೆಗಳ ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಧ್ವಂಸ ಮಾಡುವವನು, ಪಾಪ ಹರಿಸುವವನು, ಸರ್ವಜ್ಞ ಮತ್ತು ಸರ್ವಸಾಕ್ಷಿ ಆದ ಸರ್ಪರಾಜ ಶೇಷನು ಎಲ್ಲ ವಿಷಗಳ ಭಯದಿಂದ ನಮ್ಮನ್ನು ಕಾಪಾಡಲಿ.
May Shesha, the lord of serpents, protect us from the fear of every poison. He makes the excellent couch for Vishnu, the lord of the universe, and alone bears all the worlds. He is Ananta, of vast and spotless fame, to be known through all the Vedas, the constant guardian of the world, destroyer of the gods’ enemies and remover of sin, all knowing and the witness of all. - 8 ವಾಕ್, ಭೂ, ಗೌರಿ ಮೊದಲಾದ ಭೇದಗಳಿಂದ ಮುನಿಗಳು ಯಾರನ್ನು ತಿಳಿಯುವರೋ, ಯಾರ ಕರುಣೆ ತುಂಬಿದ ಕಡೆಗಣ್ಣ ನೋಟ ಒಮ್ಮೆ ಬಿದ್ದರೂ ಜನರಿಗೆ ಸಮಸ್ತ ಸಂಪತ್ತು ಸಿಗುವುದೋ, ಮಲ್ಲಿಗೆ ಮತ್ತು ಚಂದ್ರನಂತೆ ಶುಭ್ರವಾದ ಮಂದಹಾಸದಿಂದ ಮಧುರವಾದ ಮುಖಕಮಲ ಉಳ್ಳ, ಸುಂದರಾಂಗಿ, ಎಲ್ಲರಿಂದಲೂ ವಂದ್ಯಳಾದ, ಮುರಾರಿಯ ಎದೆಯಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿರುವ ಇಂದಿರೆಯನ್ನು ನಮಿಸುತ್ತೇನೆ.
I bow to Indira, who dwells on the chest of Murari. Sages know her under different forms such as Vak, Bhu and Gauri. When her compassionate sidelong glance falls even once, people gain every kind of wealth. Her lotus face is sweet with a gentle smile as pure as jasmine and the moon. She is fair of limb and worthy of the worship of all. - 9 ಪುರುಷನ ಸನ್ನಿಧಿಯಿಂದಲೇ ಸದಾ ಸಮಸ್ತ ಜೀವರಾಶಿಯನ್ನು ಹುಟ್ಟಿಸುವವಳು, ತತ್ತ್ವದೊಂದಿಗಿನ ಸಂಯೋಗದಿಂದ ಈ ಚರಾಚರ ಭೂತಜಾತವನ್ನು ಅಭ್ಯುದಯಕ್ಕಾಗಿ ಧರಿಸುವವಳು, ಧರಿಸುವವಳು, ನಿಲ್ಲಿಸುವವಳು, ಹೆರುವವಳು, ವಿಕಾರವಿಲ್ಲದ ಪ್ರಕೃತಿ, ವಿಶ್ವಶಕ್ತಿ ಮತ್ತು ವಿಧಾತ್ರಿ ಆದ, ಅಪಾರ ಗುಣಮಯಿ, ವಿಶ್ವಾತ್ಮನಾದ ವಿಷ್ಣುವೇ ಪ್ರಾಣನಾಥನಾಗಿರುವ ಆ ಲಕ್ಷ್ಮಿಗೆ ನಮಿಸುತ್ತೇನೆ.
I bow to her who ever brings forth all beings by her mere nearness to the Purusha, and who through union with the Real bears this moving and unmoving creation for its welfare. She is the bearer, sustainer and mother, Prakriti free of change, the power of the universe and its ordainer, rich in countless qualities, and her lord of life is Vishnu, the Self of the universe. - 10 ಯಾವ ಧೂಳಿಕಣಗಳ ಪ್ರಭಾವಕ್ಕೆ ಮತ್ಸರದ ದೈತ್ಯಗಣಗಳು ತಮ್ಮ ಉನ್ನತ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಕೂಡಲೇ ತೊರೆಯುತ್ತವೆಯೋ, ಯಾವುವನ್ನು ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳು ತಲೆಯಲ್ಲಿ ಧರಿಸಲು ಸದಾ ಹಂಬಲಿಸುವರೋ, ಪದ್ಮಾಕ್ಷನ ಎರಡು ಪಾದಕಮಲಗಳ ಅಡಿಯಲ್ಲಿರುವ ಆ ಧೂಳಿಕಣಗಳು ಭಕ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದ ನಮ್ಮ ಪಾಪದ ದಟ್ಟ ಕೆಸರನ್ನು ಸದಾ ಬೇರುಸಹಿತ ನಾಶ ಮಾಡಲಿ.
The dust that lies under the two lotus feet of Padmaksha makes the envious hosts of demons quickly give up their high station, and all the gods ever long to bear it on their heads. May those particles of dust always uproot the thick mud of sin from us, whose hearts are sunk in devotion. - 11 ಪಾದತಳದಲ್ಲಿರುವ ಚಕ್ರ, ಮತ್ಸ್ಯ ಮೊದಲಾದ ಆಕೃತಿಗಳ ರೇಖೆಗಳು ವಂದ್ಯವಾದವು. ಅವು ನುಣುಪಾಗಿ, ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾಗಿ, ಚೆನ್ನಾಗಿ ರೂಪುಗೊಂಡು, ಮೃದುವಾದ ಸುಂದರ ರೇಷ್ಮೆ ದಾರಗಳಂತೆ ಕಾಣುತ್ತವೆ. ಸಾಗರಪುತ್ರಿ ಲಕ್ಷ್ಮಿಯ ಚಿಗುರಿನಷ್ಟು ಕೋಮಲ, ಮನೋಹರ ಕೈಯಿಂದ ಅವು ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ನೇವರಿಸಲ್ಪಡುತ್ತವೆ. ಚಕ್ರಪಾಣಿಯ ಆ ರೇಖೆಗಳು ನಮಗೆ ಮಂಗಲಗಳನ್ನು ಕೊಡಲಿ.
The lines on the soles of Chakrapani’s feet, shaped as the discus, the fish and other signs, are worthy of reverence. They are smooth, fine and well formed, like soft and lovely threads of silk. The tender, charming hand of Lakshmi, born of the ocean, soft as a sprout, strokes them again and again. May these lines grant us blessings. - 12 ಭಗವಂತ ಆಕಾಶವನ್ನು ಹೆಜ್ಜೆಯಿಟ್ಟು ಅಳೆಯುವಾಗ, ಗರುಡಮಣಿಯ ಶಿಲೆಯ ಧ್ವಜದಂಡದಂತಿದ್ದ ಆ ಪಾದದಿಂದ ಜಿನುಗಿದ ನಿರ್ಮಲ ಗಂಗೆ ಸುಂದರ ವೈಜಯಂತಿ ಪತಾಕೆಯಂತೆ ಹೊಳೆದಳು. ಇನ್ನೊಂದು ಪಾದ ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ನಿಂತು ಲೋಕವೆಂಬ ಮನೆಯ ದೊಡ್ಡ ಕಂಬದ ಶೋಭೆಯನ್ನು ತಳೆದಿತು. ಕಮಲದ ಒಡಲಿನಂತೆ ಕೋಮಲ ತಳವುಳ್ಳ ಪಂಕಜಾಕ್ಷನ ಈ ಎರಡು ಪಾದಗಳು ನಮ್ಮನ್ನು ಕಾಪಾಡಲಿ.
When the Lord strode across the sky, the pure Ganga trickling from one foot, which stood like a flagstaff of emerald stone, shone like a lovely Vaijayanti banner. The other foot stood on the earth and took on the beauty of the great pillar of the house of the worlds. May these two feet of the lotus eyed Lord, whose soles are tender as the heart of a lotus, protect us. - 13 ಮೂರು ಲೋಕಗಳನ್ನು ಅಳೆಯುತ್ತಾ ಯಾವ ಪಾದಗಳು ಅಸುರನಾದ ಬಲಿಯನ್ನೂ ಸುರಪತಿ ಇಂದ್ರನನ್ನೂ ಆ ಕ್ಷಣವೇ ಒಯ್ದವೋ, ವಿಪತ್ತು ಮತ್ತು ಸಂಪತ್ತು ಎರಡಕ್ಕೂ ಒಂದೇ ನೆಲೆಯಾದ, ಕೆಂಪು ಅಡಿಗಳುಳ್ಳ, ಪೂಜ್ಯವಾದ, ಅಪಾರ ಐಶ್ವರ್ಯ ಕೊಡುವ ಅಜಿತನ ಆ ಎರಡು ಪಾದಕಮಲಗಳಿಗೆ ನಾನು ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಶರಣಾಗಿ ಪ್ರಣಾಮ ಮಾಡಿದ್ದೇನೆ.
These two feet, as they measured the three worlds, carried both the demon Bali and Indra, lord of the gods, at that very moment. They are the single abode of both calamity and prosperity. The soles are red, and the feet are worshipful and grant abundant lordship. I have come to the lotus feet of the Unconquered One and bowed to them again and again. - 14 ಸೃಷ್ಟಿಯ ಆದಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಜೆಗಳ ನಾಲ್ಕನೆಯ ವರ್ಣ ಯಾವ ಪಾದಗಳಿಂದ ಹುಟ್ಟಿತೋ, ಯಾವುಗಳ ಸಂಖ್ಯೆ ಸಾವಿರ ಎಂದು ಎಲ್ಲ ವೇದಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಹೇಳಿದೆಯೋ, ವಿಸ್ತಾರವಾದ ದೇಹದ ವಿಶ್ವರೂಪನಾದ ವಿರಾಟನ ಯಾವ ಪಾದಗಳಿಂದ ಭೂಮಿಯು ವ್ಯಾಪ್ತವಾಗಿದೆಯೋ, ವಿಷ್ಣುವಿನ ಆ ಮಹಾನ್ ಪಾದಕಮಲಗಳಿಗೆ ಸದಾ ನಮಸ್ಕಾರ.
Let there be constant salutation to those great lotus feet of Vishnu. From them, in the first creation, the fourth class of people arose. All the Vedas state plainly that their number is a thousand. By them the earth is pervaded, for he is Viraj, the universal form with a vast body. - 15 ವಿಷ್ಣುವಿನ ಎರಡು ಪಾದಗಳ ತುದಿಯಲ್ಲಿ ನಿರ್ಮಲ ಉಗುರು ಎಂಬ ಮಣಿಗಳಿಂದ ಹೊಳೆಯುವ ಬೆರಳುಗಳ ಸಾಲು ಇದೆ. ಅದು ಹಿಮಬಿಂದುಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತ ತುದಿಯುಳ್ಳ ಕಮಲದ ದಳಸಾಲಿನಂತೆ ರಮ್ಯ. ಎಲ್ಲ ಜನರ ಮನಸ್ಸು ಬೇಡುವ, ನಮಗೆ ಬೆರಗು ಹುಟ್ಟಿಸುವ ಆ ಮೊದಲ, ದೋಷವಿಲ್ಲದ, ಸುಂದರ ಬೆರಳ ಸಾಲು ಮಂಗಲಗಳನ್ನು ಕೊಡಲಿ.
At the front of the two feet of Vishnu shines the row of toes, bright with the jewels of spotless nails. It is lovely, like the row of petals of a lotus whose tips are adorned with drops of dew. It stirs our wonder, and the minds of all people pray for it. May that first, faultless and beautiful line of toes grant blessings. - 16 ಯಾವ ನಿರ್ಮಲ ಉಗುರುಗಳಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ಪ್ರತಿಬಿಂಬವನ್ನು ಕಂಡು, ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತಿದ್ದ ದೇವತೆಗಳು ಇಂದ್ರನ ಸಹಿತ ಮತ್ಸರ ಹೆಚ್ಚಿ ಇನ್ನೊಂದು ದೇವಕುಲ ಬಂದಿದೆಯೇನೋ ಎಂಬ ಶಂಕೆಯಿಂದ ಭಯಪಡುವರೋ, ಹೊಳೆಯುವ ಸುಂದರ ಕಿರಣಗಳ ಸಮೂಹವಿರುವ ಚಕ್ರಪಾಣಿಯ ಚರಣಕಮಲಗಳ ಆ ಉಗುರುಗಳ ಸಾಲು ನಮಗೆ ಸಮಸ್ತ ಸುಖ ಕೊಡುವ ಮಿಗಿಲಾದ ಸಂಪತ್ತನ್ನು ಕೂಡಲೇ ಸಾಧಿಸಿಕೊಡಲಿ.
The gods bow down and see their own reflections in these spotless nails. Their envy grows, and they, Indra among them, become afraid, suspecting that another company of gods has come. May that row of nails on the lotus feet of Chakrapani, with its host of lovely shining rays, quickly win for us abundant wealth that brings every happiness. - 17 ಪಾದಕಮಲ ಸೇವೆಗೆ ಬಾಗಿದ ದೇವತೆಗಳ ಹೊಳೆಯುವ ಕಿರೀಟಗಳಲ್ಲಿ ಕೂರಿಸಿದ ಅನೇಕ ಶ್ರೇಷ್ಠ ರತ್ನಗಳ ಕಿರಣಗಳಿಂದ ಬಣ್ಣ ಬಣ್ಣವಾಗಿ ಹೊಳೆಯುವ, ಹಸಿರು ಮಣಿಯಂತಹ ಮಹಾಕೂರ್ಮದ ಸೌಂದರ್ಯವನ್ನು ಮೀರಿಸುವ ಛಾಯೆಯುಳ್ಳ ಹರಿಯ ಪಾದದ ಮೇಲ್ಭಾಗದ ಜೋಡಿ ಶ್ರೇಯಸ್ಸನ್ನು ಕೊಡುತ್ತದೆ. ಅದು ನಮ್ಮ ಪಾಪವನ್ನು ಅಂತ್ಯಕ್ಕೆ ತಲುಪಿಸಲಿ.
The pair of insteps of Hari gleams in many colours with the rays of the many fine jewels set in the crowns of the gods who bow in service of his lotus feet. Its shade surpasses the beauty of the great tortoise made of emerald. It bestows good fortune. May it bring our sin to its end. - 18 ಲಕ್ಷ್ಮಿಯ ಕರಸ್ಪರ್ಶದ ಆನಂದದಿಂದ ಪುಳಕಗೊಂಡ, ಶ್ರೀಮಂತ, ಸುಂದರವಾಗಿ ದುಂಡಾದ, ಸೌಂದರ್ಯ ತುಂಬಿದ, ಇಂದ್ರನೀಲ ಮಣಿಯ ದೊಡ್ಡ ದಂಡಗಳ ಕಾಂತಿಯನ್ನೇ ಕದಿಯುವ, ಶ್ರೇಷ್ಠ ವಿದ್ವಾಂಸರು ಸ್ತುತಿಸುವ, ದೇವಕುಲಕ್ಕೆ ಸುಖ ಕೊಡುವ, ಶತ್ರುಗಣವನ್ನು ಕೊಂದ ನಾರಾಯಣನ ಎರಡು ಮೀನಖಂಡಗಳು ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಜಯವಾಗಲಿ. ಅವು ನಮ್ಮ ಪಾಪವನ್ನು ಹರಿಸುತ್ತವೆ.
Victory ever to the two shanks of Narayana. They are graceful and well rounded, thrilled by the touch of Rama’s hands, full of beauty, and they steal the lustre of great rods of sapphire. The chiefs of the wise praise them, they bring joy to the company of gods, and they have destroyed the hosts of enemies. May they take away our sin. - 19 ದಣಿದ ಮೀನಖಂಡಗಳಿಗೆ ಭಾರವಾದ ತೊಡೆಯ ಎರಡು ಕಂಬಗಳನ್ನು ಹೊರಲು ಒಟ್ಟಿಗೇ ಸಹಾಯ ಮಾಡುವಂತೆ ಆಧಾರವಾಗಿ ನಿಂತಿರುವ ಅಜಿತನ ಮೊಣಕಾಲುಗಳು, ದುಂಡಾಗಿ, ಸಜ್ಜನರ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಪೂಜ್ಯ ಕನ್ನಡಿಯನ್ನು ಇಡಲು ಎತ್ತಿ ಹಿಡಿದಂತೆ ಕಾಣುತ್ತವೆ. ಆ ಎರಡು ಮೊಣಕಾಲುಗಳು ನಮ್ಮ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಸದಾ ಆನಂದವನ್ನು ತುಂಬಲಿ.
The two knees of the Unconquered One stand as props, as if to help the tired shanks bear the weight of the two heavy pillars of the thighs. Round in shape, they seem raised up to set a venerable mirror for the minds of the good. May they ever fill our hearts with joy. - 20 ಬ್ರಹ್ಮನಿಗೆ ಭಯ ಹುಟ್ಟಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಮಧು ಮತ್ತು ಕೈಟಭ ಎಂಬ ಆದಿ ದೈತ್ಯರನ್ನು, ಸಮುದ್ರದಷ್ಟು ಬೆಳೆದಿದ್ದ ಅವರ ಗರ್ವದೊಂದಿಗೆ, ಯಾವ ತೊಡೆಗಳ ಮೇಲೆ ಇಟ್ಟು ದೇವನು ಕೂಡಲೇ ಕೊಂದನೋ, ಪರಸ್ಪರ ಸಮನಾದ, ದುಂಡಾದ, ಚೆಲುವಾದ ಪುಷ್ಟಿಯುಳ್ಳ, ಮೋಡದಂತೆ ನೀಲಿಯಾದ ಹರಿಯ ಆ ಎರಡು ತೊಡೆಗಳು ನಮ್ಮ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಅತಿಶಯ ಆನಂದ ತುಂಬಲಿ.
The Lord placed the two primal demons Madhu and Kaitabha, who had struck fear into Brahma and whose pride had grown as vast as the ocean, upon these thighs and killed them at once. The thighs of Hari are equal to each other, round, gracefully full and blue as a cloud. May they fill our minds with exceeding joy. - 21 ಸಮುದ್ರದ ನೀರು ಬಡಬಾಗ್ನಿಯ ಪ್ರಭೆಯಿಂದ ಅಲಂಕೃತವಾಗುವಂತೆ, ಬಿಗಿಯಾಗಿ ಉಟ್ಟ ಹಳದಿ ವಸ್ತ್ರದಿಂದ ಅತ್ಯಂತ ಉದಾರವಾಗಿ ಹೊಳೆಯುವ ಪೀತಾಂಬರಧಾರಿಯ ಈ ಸೊಂಟ ಪೂಜನೀಯ. ಅದು ನಿರಂತರವಾಗಿ ನಮ್ಮ ಮನಸ್ಸಿನ ಅರಿವಿಗೆ ಇಳಿದು, ನಮ್ಮನ್ನು ಬೀಳಿಸುವ ದೊಡ್ಡ ಪಾಪದಿಂದ ಕಾಪಾಡಲಿ.
This hip of the wearer of yellow silk is worthy of honour. With the yellow garment fastened closely about it, it shines most nobly, like the water of the ocean adorned by the glow of the submarine fire. May it descend ceaselessly into the field of our mind and protect us from the heavy sin that makes us fall. - 22 ಸೊಂಟಕ್ಕೆ ಕಟ್ಟಿದ ಯಾವ ಡಾಬಿನ ಹಗ್ಗದಿಂದ ತ್ರಿಧಾಮನ ದೇಹವು, ಮಂದರ ಪರ್ವತದ ಮಧ್ಯಕ್ಕೆ ಸರ್ಪರಾಜನ ದೊಡ್ಡ ಸುತ್ತು ಬಿಗಿದ ಸಮುದ್ರ ಮಧ್ಯದ ಮಂದರದಂತೆ ಹೊಳೆಯುವುದೋ, ಶ್ರೇಷ್ಠ ಮಣಿಗಳ ಕಿರಣಗಳಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಿಸುವ, ಚಿನ್ನದ ಕಾಂತಿಯ, ಸುಂದರ ರೂಪದ, ಕಲ್ಯಾಣ ಕೊಡುವ ಆ ಡಾಬು ನನ್ನ ಬುದ್ಧಿಯನ್ನು ಸದಾ ಸ್ವಸ್ಥ ಮತ್ತು ಸಮರ್ಥವಾಗಿ ಇರಿಸಲಿ.
Tied about the hip of Tridhaman, the girdle makes his body shine like the Mandara mountain in the middle of the ocean, bound at its middle by the great coils of the king of serpents. It is golden, graceful and ablaze with the rays of choice gems, and it bestows welfare. May it keep my mind ever sound and capable. - 23 ಹಿಂದೆ ಯಾವುದರಲ್ಲಿ ವಿಚಿತ್ರ ದಳಗಳಿಂದ ಎತ್ತರವಾದ, ಸುಂದರವಾದ, ದೇವತೆಗಳಿಂದ ಪೂಜ್ಯವಾದ, ಕಮಲಜನೆಂಬ ದುಂಬಿಗೆ ನೆಲೆಯಾದ ಕಮಲ ಹುಟ್ಟಿತೋ, ನೀಲಮಣಿಯಂತೆ ನೀಲಿ ಮತ್ತು ಚಂಚಲ ಕಾಂತಿಯ ನೀರಿನಿಂದ ತುಂಬಿ, ಆಟದ ಭಾವದಿಂದ ಕಾಣುವ ಕಮಲನೇತ್ರನ ಆ ನಾಭಿಯ ಸರೋವರದಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಚಿತ್ತವೆಂಬ ಹಂಸ ಬಹುಕಾಲ ವಾಸಿಸಲಿ.
In the past a lotus rose from the lake of the navel of the lotus eyed Lord, tall and lovely with its many-coloured petals, honoured by the gods, and the home of the bee Brahma, who was born of the lotus. The lake is filled with waters blue as sapphire and flickering with light, as though in play. May the swan of our mind dwell there for a long time. - 24 ಯಾವ ಕಮಲಕ್ಕೆ ಪಾತಾಳವೇ ದಂಟು, ದಿಕ್ಕುಗಳ ವಲಯವೇ ದಳಗಳ ಸಾಲು, ಮಹಾಪರ್ವತಗಳೇ ಕೇಸರಗಳು, ವಿಶಾಲ ಸ್ವರ್ಣಪರ್ವತವೇ ಬೀಜಕೋಶ ಎಂದು ವಿದ್ವಾಂಸರು ಹೇಳುವರೋ, ನಾಗಶಯನನಾದ ಶೌರಿಯ ನಾಭಿಸರೋವರದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದ ಆ ವಿಶಾಲ ಕಮಲ, ಸ್ವಯಂಭುವೆಂಬ ದುಂಬಿ ಗಾನ ಮಾಡುತ್ತಾ ವಾಸಿಸುವ ಮನೆ, ನಮಗೆ ಸಮೃದ್ಧಿಯನ್ನೂ ಬಯಸಿದ್ದನ್ನೂ ಕೊಡಲಿ.
The wise say that for this lotus the netherworld is the stalk, the ring of the directions the rows of petals, the great mountains the filaments, and the vast golden mountain the seed pod. It was born in the navel lake of Shauri, who rests on the serpent couch, and it is the home where the bee Svayambhu, Brahma, dwells singing. May that great lotus give us abundance and what we long for. - 25 ಕಲ್ಪದ ಆದಿಯಲ್ಲಿ ಯಾರಿಂದ ಈ ವಿಶಾಲ ವಿಶ್ವವು ಅನೇಕ ವಿಕಲ್ಪಗಳೊಂದಿಗೆ ಹುಟ್ಟುವುದೋ, ಕಲ್ಪದ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಯಾರ ಒಳಗೆ ಸ್ಥಾವರ ಜಂಗಮ ಎಲ್ಲವೂ ಪ್ರವೇಶಿಸುವುದೋ, ಅತ್ಯಂತ ಅಚಿಂತ್ಯ ಮೂರ್ತಿಯಾದ ಆ ಅಜಿತನ ಆಕಾಶದಂತಹ ಒಡಲಿನ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಅಂತಃಕರಣ ಬಹಳ ಹರ್ಷದಿಂದ ಕ್ರೀಡಿಸಲಿ.
From him, at the start of an age, this vast universe comes forth with all its variety. At the end of the age everything, moving and unmoving, enters into him. He is the Unconquered One, whose form is utterly beyond thought. May our inner mind play joyfully for long within the part of his belly that is like the space of the sky. - 26 ಕಾಂತಿಯೆಂಬ ನೀರು ತುಂಬಿದ, ಕಪ್ಪು ಉದರರೇಖೆಗಳ ಮಡಿಕೆಗಳೆಂಬ ಹೊಳೆಯುವ ಅಲೆಗಳ, ಆಳವಾದ ನಾಭಿಯೆಂಬ ಚತುರ ದೊಡ್ಡ ಸುಳಿಯಿಂದ ಶೋಭಿಸುವ, ಉದಾರವಾದ, ಚಿನ್ನದ ಹೊಟ್ಟೆಪಟ್ಟಿಯ ಬಡಬಾಗ್ನಿಯಂತಹ ಪ್ರಭೆಯಿಂದ ಶ್ರೀಮಂತವಾದ ದಾಮೋದರನ ಉದರ ಸಾಗರದಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಚಿತ್ತವೆಂಬ ಮೀನು ಬಹುಕಾಲ ಇಚ್ಛೆಯಂತೆ ಆಡಲಿ.
The belly of Damodara is an ocean. Its water is lustre, its shining waves are the dark folds of the skin, and the deep navel makes a great and graceful whirlpool. It is noble, and rich in the glow of the golden waist band, like the submarine fire. May the fish of our mind play in it at will for a long time. - 27 ನಾಭಿಕಮಲದ ಬುಡದಿಂದ ಹೊರಟು, ಅದರ ಸುಗಂಧಕ್ಕೆ ಮರುಳಾದ ದುಂಬಿಗಳ ನೀಲ ಮಾಲೆಯಂತೆ ಮುಖಕಮಲದ ಕಡೆ ಸಾಗುವ ಕಾಂತಿಯುತ ರೋಮಾವಳಿ, ವಿಷ್ಣುವಿನ ಮಧ್ಯಭಾಗಕ್ಕೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಕಾಂತಿ ತರುವ ಆ ರಮ್ಯ ಸಾಲು, ನಮ್ಮ ಚಿತ್ತದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿ ಎಂದೂ ನಿಲ್ಲದೆ, ನಮಗೆ ತಕ್ಕ ಸಂಪತ್ತನ್ನು ಬಹುಕಾಲ ಸಾಧಿಸಿಕೊಡಲಿ.
The line of fine hair rises from the root of the navel lotus and moves towards the face lotus like a dark garland of bees maddened by the fragrance. It is lovely and gives added radiance to the middle of Vishnu’s body. May it stay in our mind and never cease, and for long bring us fitting fortune. - 28 ಕೌಸ್ತುಭದ ಕಿರಣಗಳ ಚಿಗುರುಗಳಿಂದ ಹಾಸಿದ, ಸುಂದರ ಮುತ್ತುಗಳಿಂದ ಸಮೃದ್ಧವಾದ, ಶ್ರೀಯ ನಿವಾಸದಿಂದ ಹೊಳೆಯುವ, ಅರಳಿದ ಹೊಸ ವನಮಾಲೆಯಿಂದ ಭುಜಗಳ ತುದಿಯವರೆಗೆ ಶೋಭಿಸುವ, ಶ್ರೀವತ್ಸದಿಂದ ಸುಂದರವಾದ, ದುಂಬಿಗಳ ಗುಂಪಿನಂತೆ ಕಪ್ಪಾದ ಶಾರ್ಂಗಪಾಣಿಯ ಎದೆ, ಸಂಸಾರದ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಬಳಲಿದವರು ಉದ್ಯಾನವನ್ನು ಸೇವಿಸುವಂತೆ ಸೇವಿಸುವ ಆ ಎದೆಗೆ ನಾನು ಶರಣಾಗುತ್ತೇನೆ.
I take refuge in the chest of Sharngapani. It is spread with the sprouting rays of the Kaustubha, rich in lovely pearls, bright with the abode of Shri, and graced by a fresh blossoming forest garland that reaches the ends of his arms. The Shrivatsa mark adorns it, and it is dark like a swarm of bees. Those weary on the road of samsara resort to it as to a garden. - 29 ಕಾಲಶತ್ರುವಿನ ಕಂಠದ ಕಪ್ಪಿನಂತೆ ಸುಂದರ ಎದೆಯ ಮೇಲೆ ಕಾಣುವ ಕಪ್ಪು, ಚಂದ್ರಬಿಂಬದ ಕಳಂಕದಂತೆ, ಮರದ ಹೂಗೊಂಚಲ ಮೇಲಿನ ದುಂಬಿಯಂತೆ ಹೊಳೆಯುವ, ಕೌಸ್ತುಭದ ಕಾಂತಿಯ ಹರವಿನೊಂದಿಗೆ ದಟ್ಟವಾಗಿ ಬೆರೆತ, ಶ್ರೀಯ ಪ್ರಿಯ ಮಗುವಿನಂತಿರುವ ಶ್ರೀಪತಿಯ ಆ ಶ್ರೀವತ್ಸ ಚಿಹ್ನೆ ಸದಾ ನಮಗೆ ಉನ್ನತ ಶ್ರೀಯನ್ನು ಕೊಡಲಿ.
The Shrivatsa mark of Shripati is a dark patch on the lovely chest, like the dark of Shiva’s throat, like the mark in the disc of the moon, and like a bee on the blossom spray of a tree. It is closely mingled with the spreading light of the Kaustubha and dear to Shri like her own child. The compound is hard, and we give its gist. May that mark always grant us high fortune. - 30 ಸಮುದ್ರದ ಮಧ್ಯದಿಂದ ತನ್ನ ಸಹಜ ಸಹೋದರಿ ಶ್ರೀಯೊಂದಿಗೆ ಹುಟ್ಟಿ, ನಾರಾಯಣನ ಎದೆಯೆಂಬ ನೀಲ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ, ಹಾರದ ತಾರೆಗಳಿಂದ ಸೇವಿತವಾಗಿ ನೆಲೆಸಿರುವ, ತನ್ನ ಕಾಂತಿಯಿಂದ ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳನ್ನೂ ಬೆಳಗಿಸಿ ಇತರ ತೇಜಸ್ಸುಗಳನ್ನು ಮುಚ್ಚುವ, ಆಶ್ಚರ್ಯದ ಗಣಿಯಾದ, ಸೂರ್ಯಕಾಂತಿಯಂತಿರುವ ಆ ಕೌಸ್ತುಭ ಮಣಿ ನಮ್ಮ ಅಭ್ಯುದಯಕ್ಕಾಗಲಿ.
The Kaustubha gem rose from the midst of the ocean together with its natural sister Shri. It rests in the blue sky of Narayana’s chest, served by the stars of the pearl necklace. It lights all the quarters and dims other lights with its own brilliance, a mine of wonder like the sun itself. May that Kaustubha be for our prosperity. - 31 ಗಾಳಿಯ ಅನುಕೂಲದಿಂದ ಮಣಿಗಳ ಕಾಂತಿಯಿಂದ ಹೊಳೆದು ಸಂಚರಿಸುವ, ಹೋಲಿಕೆಯಿಲ್ಲದ, ವಾಸುದೇವನ ಭುಜದ ಮೇಲೆ ನಡುಗುತ್ತಾ ನೆಲೆಸಿ ಅವನಿಗೆ ಮಂಗಲ ತರುವ, ದುಂಬಿಗಳ ಸಮೂಹದಿಂದ ಹೂಗಳು ಝೇಂಕರಿಸುವ, ನೀಲಿ ಕಾಂತಿಯ ಸುಂದರ ವೈಜಯಂತೀ ಮಾಲೆ, ವಾಸುದೇವನು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಆಡಿಸಿದ ನಮ್ಮನ್ನು ಸುಖಗಳೊಂದಿಗೆ ಕೂಡಿಸುವುದನ್ನು ಎಂದೂ ನಿಲ್ಲಿಸದಿರಲಿ.
The Vaijayanti garland has no equal. It shines with the light of gems, stirs in a favourable breeze, and rests trembling on the shoulder of Vasudeva, bringing him good fortune. Its flowers hum with swarms of bees, and it is dark blue and lovely. Fondled by him, may it never cease to join us to happiness. - 32 ಹಾರದ ದೊಡ್ಡ ಪ್ರಭೆ, ಹೊಸ ವನಮಾಲೆಯ ಉದ್ದನೆಯ ಕಿರಣಗಳು, ತೋಳಬಂದಿಗಳ ಶೋಭೆ ಮತ್ತು ಕಂಠಾಭರಣಗಳ ಕಾಂತಿ ಇವುಗಳಿಂದ ಬಣ್ಣ ಬೆರೆತು ಹೊಳೆಯುವ ಅಜಿತನ ಸುಂದರ ಬಾಹುಮೂಲವನ್ನು ಅದರ ಸಮೃದ್ಧಿಯನ್ನು ಕಂಡು ಅಂಜಲಿಬದ್ಧರಾಗಿ ಬೇಡುತ್ತೇವೆ. ನಮ್ಮ ಬಂಧನದ ನೋವನ್ನು, ಅನೇಕ ಅಡ್ಡಿಗಳನ್ನು ತರುವ ಆ ನೋವನ್ನು, ಅದು ನಿವಾರಿಸಲಿ.
The lovely root of the arm of the Unconquered One shines in mingled colours with the great radiance of the necklace, the long rays of the fresh forest garland, the splendour of the armlets and the glow of the neck ornaments. Seeing its abundance, we beg it with joined palms. May it remove the pain of our bondage, which brings so many obstacles. - 33 ಲೋಕರಕ್ಷಣೆಯೇ ಒಂದು ವ್ರತವಾಗಿ ತಳೆದ, ಅದಕ್ಕೆ ಹೊಂದುವ ಗುಣಗಳ ಸಮೂಹವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸುವುದರಲ್ಲಿ ಚತುರರಾದ, ಸ್ಪಷ್ಟ ಮಹಾಕೀರ್ತಿಯ ಅದ್ಭುತ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಮಾಡುವ, ತಿಳಿಯಲು ಕಷ್ಟವಾದ ಹರಿಯ ತೋಳುಗಳು ಶಾರ್ಂಗ ಧನುಸ್ಸು, ಬಾಣ, ಖಡ್ಗ, ಗುರಾಣಿ, ಚಕ್ರ, ಗದೆ, ಪದ್ಮ, ಶಂಖ ಮತ್ತು ಸಾವಿರ ಇತರ ಆಯುಧಗಳನ್ನು ಹೊತ್ತು ನನ್ನ ಮೋಹವನ್ನು ನಾಶ ಮಾಡಲಿ.
The arms of Hari have taken protection of the world as their one vow. They are skilled in building the host of qualities that suit it, and they perform wonderful deeds of clear and great renown, beyond easy understanding. Bearing the Sharnga bow, arrow, sword, shield, discus, mace, lotus, conch and a thousand other weapons, may they destroy my delusion. - 34 ಕಂಠಾಭರಣಗಳಿಂದ, ಚಿನ್ನದ ಕುಂಡಲಗಳಿಂದ ಮತ್ತು ಕೌಸ್ತುಭದಿಂದ ಹೊರಟ ವಿಶಾಲ ಕಿರಣಗಳಿಂದ ಬಣ್ಣಬಣ್ಣವಾಗಿ ಹೊಳೆಯುವ, ರಮೆಯ ಆಲಿಂಗನದಲ್ಲಿ ಅವಳ ಕಂಕಣಗಳ ಗುರುತು ಬಿದ್ದ, ಮಂಗಲ ರೂಪದ ವೈಕುಂಠನ ಈ ಕಂಠದಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಬುದ್ಧಿ ಮಂದತೆಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ನೆಲೆಸಲಿ.
This neck of Vaikuntha shines in many colours with the great lights that come from the ornaments of the throat, the golden earrings and the Kaustubha. It is of auspicious form and is marked by the bangles of Rama as she embraces it. May my mind dwell here, leaving its dullness behind. - 35 ಶ್ರೀಪತಿಯ ಅಧರವು ಉದಯಿಸುವ ಸೂರ್ಯನಂತಿದೆ. ಅದು ಪದ್ಮಕ್ಕೆ ಆನಂದ ಕೊಡುತ್ತದೆ, ಅದರ ತುದಿ ಹೊಳೆಯುವ ಅರುಣ ಕಾಂತಿಯಿಂದ ಆವೃತ. ಶ್ರೇಷ್ಠ ಶಂಖವನ್ನು ಊದಿ ತುಂಬುವುದರಲ್ಲಿ ಸಮಯ ಸಮಯಕ್ಕೆ ಪ್ರವೀಣವಾದ ಅದು ಮುಖವೆಂಬ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿದ್ದುಕೊಂಡು ದಂತವೆಂಬ ತಾರೆಗಳ ಸಾಲಿನ ಶೋಭೆಯನ್ನು ಮಂಕಾಗಿಸುತ್ತದೆ. ಅದು ನಮ್ಮ ಪಾಪದ ಕತ್ತಲನ್ನು ನಾಶ ಮಾಡಲಿ.
The lip of Shripati is like the rising sun. It gladdens the lotus, and its tip is wrapped in a shining red glow. Skilled from time to time in filling the excellent conch with breath, it stands in the sky of the face and dims the beauty of the stars that are the teeth. May it destroy the darkness of our sin. This verse is dense, and we give its gist. - 36 ಅತಿಯಾದ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ತನ್ನ ಪ್ರಿಯನಿಂದ ಅಗಲುವುದನ್ನು ಸಹಿಸದೆ, ಮುಖಚಂದ್ರನ ಒಳಗೇ ನೆಲೆಸಿದಂತೆ ಹೊಳೆಯುವ ನಕ್ಷತ್ರ ಸಾಲಿನಂತೆ, ಲಕ್ಷ್ಮೀಕಾಂತನ ಪ್ರಿಯರೂಪದ ಹಲ್ಲಿನ ಸಾಲು ಸುಂದರ ಮುತ್ತಿನ ಸರದ ಶೋಭೆಯಿಂದ ಮೆರೆಯುತ್ತದೆ. ನಮಸ್ಕಾರ ಮತ್ತು ಸ್ತುತಿಯಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ ನಮ್ಮನ್ನು ಅದು ಯಾವ ಹಾನಿಯೂ ಇಲ್ಲದಂತೆ ಸದಾ ರಕ್ಷಿಸಲಿ.
The row of teeth of the lord of Lakshmi shines with the beauty of a string of lovely pearls. It is like a row of stars that cannot bear parting from the beloved moon and so seems to dwell inside the moon of his face. May it always keep us unharmed, devoted as we are to bowing and praise. - 37 ಈ ರೀತಿ ಸೇವೆಗಾಗಿ ಬಾಗಿದ ದೇವ ಮುನಿಗಳ ಸಮೂಹವನ್ನು ಕಂಡು ಪ್ರಸನ್ನನಾದ ವಿಷ್ಣುವಿನ ಮುಖಚಂದ್ರದಿಂದ ಸುರಿಯುವ “ಬ್ರಹ್ಮನೇ, ನೀನು ಬ್ರಹ್ಮದಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸನ್ನು ನೇರವಾಗಿ ಇಡುತ್ತೀಯೆ, ದೇವ, ನಿನ್ನನ್ನು ಮನ್ನಿಸುತ್ತೇನೆ. ಶಂಭುವೇ, ಇಂದ್ರನೇ, ನೀವು ಮೂರು ಲೋಕಗಳನ್ನು ಕಾಯುತ್ತೀರಿ, ಬೇರೆ ದೇವತೆಗಳೇಕೆ? ನಾರದ ಮೊದಲಾದವರೇ, ನಿಮಗೆ ಸುಖವೇ?” ಎಂಬ ವರದಾನದ ಮಾತಿನ ಅಮೃತವು ನಮ್ಮ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಸಂತೋಷಪಡಿಸಲಿ.
Vishnu, pleased at the sight of the company of gods and sages bowed in service, speaks: “O Brahma, you keep your mind upright on Brahman, and I honour you, O Lord. O Shambhu, O Indra, you guard the three worlds, so what need of other gods? Narada and the rest, is it well with you?” May the nectar of these boon-giving words, flowing from the moon of his gracious face, delight our minds. - 38 ಕಿವಿಯಲ್ಲಿರುವ ಚಿನ್ನದ ಸುಂದರ ಮಕರ ಕುಂಡಲದಲ್ಲಿ ಕೂರಿಸಿದ ಹೊಳೆಯುವ ಮಾಣಿಕ್ಯಗಳ ಕಾಂತಿಯ ಹರವಿನೊಂದಿಗೆ ಬೆರೆತ, ದುಂಬಿಯಂತೆ ಶ್ಯಾಮಲವಾದ, ಕೋಮಲವಾದ, ಉದಯಿಸುವ ಸೂರ್ಯಕಿರಣಗಳಿಂದ ಹೊಳೆಯುವ ಪಚ್ಚೆಯ ಕನ್ನಡಿಯ ರೂಪವನ್ನು ಕದಿಯುವ ಮುರಾರಿಯ ಕೆನ್ನೆಯ ಮಂಡಲ, ಬರಲಿರುವ ನಮ್ಮ ಗಾಢ ವಿಪತ್ತನ್ನು ಶಮನ ಮಾಡಲಿ.
The disc of Murari’s cheek is tender and dark like a bee, and the light of the rubies set in the great golden makara earrings at his ears mingles with it. It steals the form of an emerald mirror lit by the rays of the rising sun. May that disc of the cheek calm the heavy calamity that is coming upon us. - 39 ತುಟಿಯ ಮೇಲಿನ ಹಣ್ಣಾದ ತೊಂಡೆಹಣ್ಣಿನಂತೆ ಸುಂದರವಾದ ಮಣಿಯನ್ನು ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಕಂಡು ಕಚ್ಚಲು ಇಳಿಯುವ ಗಿಳಿಯ ಕೊಕ್ಕಿನಂತೆ ಕಾಣುವ, ಕುಂಡಲಗಳ ಕಿರಣಗಳಿಂದ ಕೆಂಪಾದ ಮುರಾರಿಯ ಮೂಗು, ಪ್ರಾಣವೆಂಬ ವಾಯು ಸಂಚರಿಸುವ ದಾರಿಯಾಗಿ, ನಮಗೆ ಪ್ರಾಣದಾನವಾಗಲಿ.
The nose of Murari looks like the beak of a parrot coming down to bite at the jewel-like lower lip, which is lovely as a ripe bimba fruit and shines in his lotus face. It is reddened by the rays of the earrings in his two ears, and it is the path along which the breath called prana moves. May it be for us a gift of life. - 40 ದಿಕ್ಕು ಮತ್ತು ಕಾಲಗಳನ್ನು ತಿಳಿಸುತ್ತಾ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಸಂಚರಿಸುವ, ಮೂರು ಲೋಕಗಳಿಗೆ ಬೆಳಕು ಕೊಡುವ ದೀಪಗಳಾದ ಸೂರ್ಯಚಂದ್ರರನ್ನು ಯಾವ ಕಣ್ಣುಗಳ ರೂಪವೇ ಎಂದು ಮುನೀಂದ್ರರು ಹೇಳುವರೋ, ಕಮಲದಂತಹ ಕಾಂತಿಯ, ಸ್ವಲ್ಪ ಕೆಂಪು, ಬಿಳುಪು, ಕಪ್ಪು ಬಣ್ಣಗಳಿಂದ ಸುಂದರವಾದ, ಅಪಾರ ಕರುಣೆಯಿಂದ ನಮ್ಮನ್ನು ನೋಡುವ ಪದ್ಮನೇತ್ರನ ಆ ಎರಡು ಕಣ್ಣುಗಳು ನಮ್ಮನ್ನು ಕಾಪಾಡಲಿ.
The great sages say that the sun and the moon, which move constantly through the world making known direction and time, and are the two lamps that light the three worlds, are the very forms of his two eyes. May those two eyes of Padmanetra protect us. They have the glow of lotuses, are lovely in slight shades of red, white and black, and look upon us with abundant compassion. - 41 ಗರುಡನ ಮೇಲೆ ಸಂಚರಿಸುವವನ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಬಾಗಿದ ಹುಬ್ಬಿನ ಜೋಡಿ ನಮ್ಮನ್ನು ಪಾತಾಳಕ್ಕೆ ಬೀಳದಂತೆ ಕಾಪಾಡಲಿ. ಅದು ಸ್ವಲ್ಪ ಅಲುಗಿದರೂ ದೇವತೆಗಳು ಅಸುರರೊಂದಿಗೆ ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಕಟ್ಟುಬೀಳುತ್ತಾರೆ. ಅರ್ಧಚಂದ್ರನಂತೆ ಬಿಳಿದಾದ ಹಣೆಯೆಂಬ ನೃತ್ಯರಂಗದಲ್ಲಿ ಅದು ಕಾಲವೆಂಬ ಎರಡು ಸರ್ಪಗಳಂತೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತದೆ.
May the pair of eyebrows of the rider of Garuda, bent in the middle, keep us from falling into the netherworld. At their slightest movement the gods and demons are held fast in their places. On the stage of the forehead, white as half the moon, they shine like two serpents of Time. The last line of the text is unclear, and we give the gist of the rest. - 42 ಕಪ್ಪು ಮುಂಗುರುಳುಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ, ಅರ್ಧಚಂದ್ರನಂತಿರುವ ಹಣೆಯನ್ನು ಕಂಡು ಮುಚ್ಚುವ ಕಣ್ಣುಕಮಲ ಮತ್ತೆ ಅರಳುವ ಕಾತರದಿಂದ ಅಲುಗದೆ ಕುಳಿತ ದುಂಬಿಗಳ ಸಾಲಿನಂತೆ ತೋರುವ, ದೇವತೆಗಳ ಮೇಲೆ ಗುರಿಯಿಟ್ಟ ಕಡೆಗಣ್ಣ ಬಾಣ ಹೂಡಿದ ಅರ್ಧ ಧನುಸ್ಸಿನ ಛಾಯೆಯ ಲಕ್ಷ್ಮೀನಾಥನ ಹುಬ್ಬಿನ ಬಳ್ಳಿಗಳು ಅಪಾರ ಐಶ್ವರ್ಯವನ್ನು ಹುಟ್ಟಿಸುವುದರಲ್ಲಿ ಕುಶಲವಾಗಿದ್ದು ನಮ್ಮನ್ನು ಪಾಲಿಸಲಿ.
The brow-creepers of Lakshmi’s lord are shaped like half a bow whose arrow is the sidelong glance aimed at the gods. They look like a row of bees sitting very still, eager for the eye lotus, which closes at the sight of the half-moon forehead with its dark curls, to open again. Skilled in bringing forth abundant fortune, may they look after us. - 43 ಭುವನಪತಿಯ ಎರಡು ಹುಬ್ಬುಗಳ ಮಧ್ಯದಿಂದ ಮೇಲೆದ್ದ ಊರ್ಧ್ವಪುಂಡ್ರ ತಿಲಕ ಜನನ ಮರಣಗಳ ಕತ್ತಲೆಯನ್ನು ಕತ್ತರಿಸುವ ಅಲಂಕಾರ. ಉಗ್ರ ಕಾಮನ ಕಬ್ಬಿನ ಬಿಲ್ಲಿನಿಂದ ಬಿಟ್ಟ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಬಳಲಿದ ಲಕ್ಷ್ಮಿಯ ಕಡೆಗಣ್ಣ ನೋಟಗಳೇ ಅರಳಿದ ಕಮಲಮಾಲೆಯಾಗಿ ಅದನ್ನು ಸ್ಫಟಿಕದ ಶಿವಲಿಂಗದಂತೆ ಪೂಜಿಸಿ ಶೋಭಿಸುತ್ತದೆ. ಆ ತಿಲಕ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ನನ್ನ ಅಭ್ಯುದಯಕ್ಕಾಗಲಿ.
May the upright mark that rises from between the two brows of the lord of the worlds be for my repeated prosperity. It is an ornament that cuts the darkness of birth and death. The sidelong glances of Lakshmi, weakened by the arrows loosed from the sugarcane bow of fierce Kama, become a garland of blooming lotuses and honour it like a crystal Shiva linga. - 44 ಮುಂಗುರುಳುಗಳೇ ಪೀಠವಾಗಿ, ಕಿರೀಟವೆಂಬ ಮಹಾದೇವಲಿಂಗವನ್ನು ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪಿಸಿದ, ವಿಶಾಲ ಅಂಚುಗಳ ಕೈಟಭಾರಿಯ ಹಣೆಯೆಂಬ ನೃತ್ಯರಂಗದಲ್ಲಿ, ಚಂಚಲ ಬುದ್ಧಿಯ ಚತುರ ನಟಿಯಾದ ನಮ್ಮ ಮನಸ್ಸು ತನ್ನ ಜಡತೆಯ ಪರದೆಯನ್ನು ಎತ್ತಿ, ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಹೊಳೆಯುತ್ತಾ, “ಭಾವನೆ” ಎಂಬ ನಾಟಕವನ್ನು ಬಹುಕಾಲ ಆಡಲಿ.
The forehead of Kaitabhari has a broad rim and is a stage for dance. Its curls form the pedestal, and the Mahadeva linga of the crown is installed upon it. May our mind, a clever and restless actress, lift the curtain of her own drowsiness, shine clearly, and for long perform on that stage the play called Bhavana, contemplation. - 45 ನೀಲಕಮಲಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತ, ದುಂಬಿಗಳ ಮಾಲೆಯಂತೆ ಇರುವ ಶ್ರೀಪತಿಯ ಮುಂಗುರುಳಿನ ಸಾಲು ಶಿರದ ಮೇಲೆ ಕಾಳಿಂದಿಯಂತೆ ಏರಿ, ಹರನ ತಲೆಯ ಗಂಗೆಯೊಂದಿಗೆ ಸ್ಪರ್ಧಿಸುವಂತೆ ಇಳಿಯುತ್ತದೆ. ರಾಹು ಅದನ್ನು ಚಂದ್ರನ ಎಲ್ಲ ಕಲೆಗಳೆಂದು ಭ್ರಮಿಸಿ ಮುಖದ ಬಳಿಗೆ ಬರುತ್ತಾನೆ ಎಂದು ಲೋಕ ಕಾಣುವ ಆ ಕೂದಲ ಸಾಲು ನಮಗೆ ಸದಾ ಸಕಲ ಮಂಗಲವನ್ನು ಕೊಡಲಿ.
The row of curls of Shripati is like a garland of bees, adorned with blue lotuses. It climbs his head like the Kalindi and flows down as if in rivalry with the Ganga on the head of Hara. People see it, and Rahu, mistaking it for all the digits of the moon, seems to come to the face. May that row of curls always grant us every blessing. - 46 ಭಗವಂತ ನಿದ್ರಿಸಿದಾಗ ತಾವೂ ನಿದ್ರಿಸಿದಂತಿರುವ, ದೇವತೆಗಳಿಗೂ ಸ್ವರೂಪ ಕಾಣದ, ಆಕಾಶದ ಅಂತರವನ್ನು ವ್ಯಾಪಿಸಿದ, ಚಂಚಲ ಮಣಿಗಳ ಕಾಂತಿಯಿಂದ ರಂಜಿತವಾದ, ದೇಹದ ನೆರಳಿನಂತೆ ಹೊಳೆಯುವ, ಶತ್ರುಗಳ ದೇಹವನ್ನು ಅಗರುಧೂಪದಂತೆ ಸುಡುವ ಕೋಪಾಗ್ನಿಯ ಹೊಗೆಯಂತೆ ಕಪ್ಪಾದ ಕೇಶಿ ಶತ್ರುವಿನ ಕೇಶಗಳು ನಮ್ಮ ವಿಪುಲ ಕ್ಲೇಶಪಾಶಗಳ ನಾಶವನ್ನು ಮಾಡಲಿ.
The hair of the enemy of Keshi seems asleep when the Lord sleeps, and even the gods do not see its true form. It fills the space of the sky, is coloured by the flicker of jewel light, and shines like the shadow of his body. It is dark as the smoke of the fire of his anger, which burns the bodies of his foes like aloe incense. May this hair destroy the many bonds of our affliction. - 47 ಯಾವುದರಲ್ಲಿ ಕೂರಿಸಿದ ಶ್ರೇಷ್ಠ ರತ್ನಗಳ ವಿಪುಲ ಕಾಂತಿಯ ಹರವಿನ ಹೊಳಪಿನಿಂದ ಮುರಾರಿಯ ಮೂರ್ತಿ ನೂರು ಸೂರ್ಯರಿಂದ ತುಂಬಿದ ಆಕಾಶದಂತೆ ನೋಡಲಾಗದಂತೆ ಆಗುವುದೋ, ಸಮುದ್ರದ ಆಚೆ ದಡದಲ್ಲಿ ಉರಿಯುವ ಬಡಬಾಗ್ನಿಯ ಶಂಕೆ ಹುಟ್ಟಿಸುವುದೋ, ಕಲಿಯುಗದ ಕಲುಷವೆಂಬ ಕತ್ತಲನ್ನು ಸೀಳುವ ಆ ಕಿರೀಟ ನಮಗೆ ಸದಾ ಶುಭ ಕೊಡಲಿ.
The crown is set with choice jewels whose vast light makes the form of Murari hard to look at, like a sky filled with a hundred suns. On the far shore of the ocean it raises the doubt of a blazing submarine fire. It tears the darkness of the defilement of the Kali age. May that crown always give us welfare. - 48 ಮೂರು ಲೋಕಗಳ ಗುರುವಾದ ಬ್ರಹ್ಮನೂ ಯಾವುದರ ಒಳಗೆ ದುಂಬಿಯಂತೆ ಅನೇಕ ಕೋಟಿ ವರ್ಷ ಸುತ್ತಾಡಿ ಅದರ ಅಂತ್ಯ ತಲುಪಲಾಗದೆ, ಮತ್ತೆ ನಾಭಿಕಮಲದ ದಂಟಿನಿಂದ ಮೇಲೆದ್ದು ಮಹಾ ವೈಭವದೊಂದಿಗೆ ಅದೇ ರೀತಿಯ ಇನ್ನೊಂದು ತ್ರಿಲೋಕವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿದನೋ, ದೈತ್ಯರ ವೈರಿಯ ಆ ದೇಹ ಸಾಗರ ನಮಗೆ ಅಪಾರ ಅಮೃತ ಕೊಡಲಿ.
Brahma, the teacher of the three worlds, wandered within this body for many crores of years like a bee and could not reach its end. He rose again from the stalk of the navel lotus in great splendour and made another three worlds like it. May that ocean of the body of the foe of the demons give us limitless nectar. - 49 ಮತ್ಸ್ಯ, ಕೂರ್ಮ, ವರಾಹ, ನರಸಿಂಹ, ವಾಮನ, ಪರಶುರಾಮ, ರಾಮ, ಕಂಸನನ್ನು ಕೊಂದ ಕೃಷ್ಣ, ಕಾಮನನ್ನು ಗೆದ್ದವನು ಮತ್ತು ಮುಂದೆ ಬರುವ ಕಲ್ಕಿ ಎಂಬ ವಿಷ್ಣುವಿನ ಅಂಶಾವತಾರಗಳು ಲೋಕಹಿತ ಮಾಡುವವು, ಧರ್ಮ ಸ್ಥಾಪನೆಗಾಗಿ ಬಂದವು. ತುಂಬಾ ಭಾರದ ಕರುಣೆಯಿಂದ ಮನಸ್ಸು ದಣಿದ ಅವರು ನನ್ನನ್ನು ಕಾಪಾಡಲಿ.
The partial avatars of Vishnu are Matsya, Kurma, Varaha, Narasimha, Vamana, Parashurama, Rama, Krishna who slew Kamsa, the conqueror of Kama (taken by tradition as the Buddha), and Kalki who is yet to come. They work for the good of the world and came to establish dharma. May they protect me, they whose hearts are weary under the heavy burden of compassion. - 50 ಯಾವುದನ್ನು ತಲುಪದೆ ಮಾತುಗಳು ಮನಸ್ಸಿನೊಂದಿಗೇ ಅದರ ಲಕ್ಷಣವನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತಾ ಹಿಂತಿರುಗುತ್ತವೆಯೋ, ತಮ್ಮ ಗುರಿ ಸಿಗದ ವೇದವಾದಗಳು ಬೇರೆಯದೆಲ್ಲ ಅಲ್ಲವೆಂದು ತಿಳಿಸುವುದರಲ್ಲಿಯೇ ತೃಪ್ತವಾಗುವವೋ, ಯಾವ ನಿತ್ಯಾನಂದವು ತನ್ನ ಅರಿವಿನ ಅಂತ್ಯವಿಲ್ಲದ ನಿರ್ಮಲ ಅಂತರಂಗದಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದ ಪ್ರತಿಬಿಂಬದ ಛಾಯೆಯಿಂದಲೇ ಯತಿಗಳಿಗೆ ಸದಾ ಸುಖ ಕೊಡುವುದೋ, ಆ ತೇಜಸ್ಸು ನಮ್ಮನ್ನು ಕಾಪಾಡಲಿ.
From it words turn back together with the mind, seeking its definition. The Vedic statements, not finding their own object, are content to speak of removing all that is other than it. It is eternal bliss, and by the mere shadow of its reflection falling in the pure and limitless inner heart, it gives lasting happiness to the self-controlled. May that light protect us. - 51 ಪಾದದಿಂದ ಶಿರದವರೆಗಿನ ಈ ನಿರ್ದೋಷ ವೈಷ್ಣವ ರೂಪವನ್ನು ಕಲಿಯುಗದ ಎಲ್ಲ ಕಲುಷ ಹೋದ ತನ್ನ ಚಿತ್ತದಲ್ಲಿ ಸದಾ ಧರಿಸುವವನು, ಒಳಗೆ ನಿರಂತರ ಸಂತೋಷವುಳ್ಳವನು, ನಾಲಗೆಯೆಂಬ ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ಹರಿಯ ಚರಿತ್ರೆಯೆಂಬ ಹವಿಸ್ಸನ್ನು ಸ್ತೋತ್ರ ಮಂತ್ರಗಳ ಪಠಣದಿಂದ ಹೋಮ ಮಾಡುವವನು, ಅಂಥವನ ನಿರ್ಮಲ ಪಾದಕಮಲಗಳಿಗೆ ನಾವು ಸದಾ ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತೇವೆ. ಅಥವಾ ಅವು ಹರಿಯ ಪಾದಗಳು.
We bow always to the pure lotus feet of the one who holds in his own mind this faultless form of Vishnu from foot to head, a mind cleared of all the defilements of the Kali age. He is joyful within without break, and he offers the deeds of Hari as the oblation into the fire of the tongue, with the recitation of hymns and mantras. Or the feet meant are those of Hari. - 52 ತ್ರಿಧಾಮನ ಪಾದಕಮಲ ಸೇವೆಯಲ್ಲಿ ತಲೆಬಾಗಿದ ಮನಸ್ಸಿನವನಾಗಿ, ಸಂತೋಷದಿಂದ ರಚಿತವಾದ ಈ ಪಾದಾದಿಕೇಶ ಸ್ತುತಿಯನ್ನು ಹೇಳಿ ತಲೆಯಿಂದ ನಮಿಸುವವನು, ಪಾಪರಾಶಿಯೆಂಬ ಕವಚವನ್ನು ತಾನೇ ಕಳಚಿ, ಮರಣ ಹೊಂದಿ, ಸೂರ್ಯಬಿಂಬದ ಒಳಗೆ ಕಾಣುವ ಪರಮಾನಂದ ಆತ್ಮಸ್ವರೂಪವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸುತ್ತಾನೆ.
Whoever recites this hymn on Vishnu from foot to hair, composed with joy, and bows his head, his mind bent in service at the two lotus feet of Tridhaman, casts off by himself the armour of heaped sins. On reaching death he enters the Supreme Bliss, the Self, that is seen within the orb of the sun.
ಈ ಸ್ತೋತ್ರದ ಬಗ್ಗೆAbout this hymn
ಈ ಸ್ತೋತ್ರವನ್ನು ಶಂಕರ ಭಗವತ್ಪಾದರದ್ದು ಎಂದು ಪರಂಪರೆ ಹೇಳುತ್ತದೆ. ರಚನೆಯ ಕಾಲವನ್ನು ನಮ್ಮ ಮೂಲ ಹೇಳುವುದಿಲ್ಲ, ಆದ್ದರಿಂದ ನಾವು ಯಾವ ಕಾಲವನ್ನೂ ಕೊಟ್ಟಿಲ್ಲ.
Tradition ascribes this hymn to Shankara Bhagavatpada. The source does not give a date of composition, so we give none.
ಒಂದರಿಂದ ಒಂಬತ್ತನೆಯ ಶ್ಲೋಕದವರೆಗೆ ವಿಷ್ಣುವಿನ ಆಯುಧಗಳು, ಗರುಡ, ಶೇಷ ಮತ್ತು ಲಕ್ಷ್ಮಿಯ ವರ್ಣನೆ ಇದೆ. ಹತ್ತರಿಂದ ನಲವತ್ತೇಳರವರೆಗೆ ಪಾದದಿಂದ ಕಿರೀಟದವರೆಗಿನ ಅಂಗಗಳು ಬರುತ್ತವೆ. ನಲವತ್ತೆಂಟರಲ್ಲಿ ಇಡೀ ದೇಹವೇ ಸಾಗರವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತದೆ, ನಲವತ್ತೊಂಬತ್ತರಲ್ಲಿ ಅವತಾರಗಳು, ಐವತ್ತರಲ್ಲಿ ಅದ್ವೈತದ ಬ್ರಹ್ಮತತ್ತ್ವ ಬರುತ್ತವೆ. ಐವತ್ತೊಂದು ಮತ್ತು ಐವತ್ತೆರಡನೆಯ ಶ್ಲೋಕಗಳು ಫಲಶ್ರುತಿ.
Verses 1 to 9 describe the weapons of Vishnu, Garuda, Shesha and Lakshmi. Verses 10 to 47 take up the limbs from the feet to the crown. In verse 48 the whole body is seen as an ocean, verse 49 names the avatars and verse 50 turns to the Advaita vision of Brahman. Verses 51 and 52 are the phalashruti.
ಪಾಠವನ್ನು ಶೃಂಗೇರಿ ಶ್ರೀ ಶಾರದಾ ಪೀಠದ ಜಾಲತಾಣದಲ್ಲಿರುವಂತೆಯೇ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದೇವೆ. ಕೆಲವು ಪದಗಳಲ್ಲಿ ಅಕ್ಷರದ ಸ್ಖಲನ ಇರುವಂತೆ ತೋರುತ್ತದೆ, ಉದಾಹರಣೆಗೆ ಶ್ಲೋಕ 16, 17, 22 ಮತ್ತು 23ರಲ್ಲಿ. ಅಲ್ಲಿ ನಾವು ಪದವನ್ನು ಹಾಗೆಯೇ ಇಟ್ಟು ಸಂದರ್ಭದಿಂದ ಅರ್ಥ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದೇವೆ. ಶ್ಲೋಕ 29, 35 ಮತ್ತು 41ರಲ್ಲಿ ಸಮಾಸಗಳು ಕಠಿಣ, ಅಲ್ಲಿ ಸಾರವನ್ನು ಮಾತ್ರ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದೇವೆ. ಶ್ಲೋಕ 51ರ “ತತ್ಪಾದ” ಎಂಬುದನ್ನು ಭಕ್ತನ ಪಾದ ಎಂದು ತೆಗೆದುಕೊಂಡಿದ್ದೇವೆ, ಹರಿಯ ಪಾದ ಎಂದೂ ಆಗಬಹುದು.
We give the text exactly as on the website of the Sringeri Sri Sharada Peetham. A few words seem to carry slips in the letters, for example in verses 16, 17, 22 and 23. There we have kept the word as it stands and given the sense from the context. The compounds in verses 29, 35 and 41 are hard, and there we give only the gist. In verse 51 we take “tat-pada” as the feet of the devotee, though it could also be the feet of Hari.
ಏಳನೆಯ ಶ್ಲೋಕ ಎಲ್ಲ ವಿಷಗಳ ಭಯದಿಂದ ರಕ್ಷಣೆ ಬೇಡುತ್ತದೆ. ಪ್ರಾರ್ಥನೆ ಮತ್ತು ಪಠಣ ವೈದ್ಯಕೀಯ ಚಿಕಿತ್ಸೆಗೆ ಬದಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ.
Verse 7 asks for protection from the fear of all poisons. Prayer and chanting do not replace medical treatment.
ಆಧಾರ: ಶೃಂಗೇರಿ ಶ್ರೀ ಶಾರದಾ ಪೀಠದ ಜಾಲತಾಣದ ಸ್ತೋತ್ರ ವಿಭಾಗ. ಆವೃತ್ತಿಗಳು ಭಿನ್ನವಾಗಿರುವಲ್ಲಿ ಅದನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಸೂಚಿಸಿದ್ದೇವೆ. · Source: the stotra section of the Sringeri Sri Sharada Peetham website (sringeri.net). Where readings differ, the difference is noted here.
ಇಂದಿನ ಬದುಕಿಗೆFor life today
ಹೊಸ ಊರಿನಲ್ಲಿ ಯಾರಾದರೂ ದಾರಿ ಹೇಳುವಾಗ ಹೀಗೆ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ: “ದೇವಸ್ಥಾನ ದಾಟಿದ ಮೇಲೆ ಆಲದ ಮರ, ಅದರ ಪಕ್ಕ ನೀಲಿ ಗೇಟಿನ ಮನೆ.” ಒಂದೊಂದೇ ಗುರುತು ನೆನಪಿನಲ್ಲಿ ಹೊಂದಿಕೊಂಡರೆ ಕೊನೆಗೆ ಮನೆ ನಮ್ಮ ಕಣ್ಣ ಮುಂದೆ ನಿಲ್ಲುತ್ತದೆ.
In a new town, when someone gives us directions, they say: “After the temple, the banyan tree, and next to it the house with the blue gate.” If we hold the landmarks one by one in memory, the house finally stands before our eyes.
ಈ ಸ್ತೋತ್ರವೂ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ದಾರಿ ತೋರಿಸುತ್ತದೆ. ಪಾದದಿಂದ ಕೇಶದವರೆಗೆ ಒಂದೊಂದು ಅಂಗದ ಮೇಲೆ ನಿಲ್ಲುತ್ತಾ ಹೋದರೆ, ಅಲೆಯುವ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಹಿಡಿಯಲು ಒಂದೊಂದು ಆಧಾರ ಸಿಗುತ್ತದೆ. ಹೀಗೆ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಮುಂದೆ ಸಾಗುವುದು ಪಠಣದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ನಮಗೂ ನೆಮ್ಮದಿ ಕೊಡಬಹುದು.
This hymn also shows the mind a way. If we pause on each limb, from the foot to the hair, the wandering mind gets one thing at a time to hold. Moving ahead slowly in this manner may bring us some calm during the recitation as well.
ಪಾಠದಲ್ಲಿ ತಪ್ಪೋ ಬೇರೆ ಪಾಠಾಂತರವೋ ಕಂಡಿತೇ? ನಮಗೆ ತಿಳಿಸಿ.
Noticed a mistake or a different reading? Tell us.
ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ ಬರೆಯಿರಿ