ಶ್ಲೋಕ (ಕನ್ನಡ)
ಶರೀರಂ ಯದವಾಪ್ನೋತಿ ಯಚ್ಚಾಪ್ಯುತ್ಕ್ರಾಮತೀಶ್ವರಃ।
ಗೃಹೀತ್ವೈತಾನಿ ಸಂಯಾತಿ ವಾಯುರ್ಗಂಧಾನಿವಾಶಯಾತ್ ॥ 8 ॥
ಶ್ಲೋಕ (ದೇವನಾಗರಿ)
शरीरं यदवाप्नोति यच्चाप्युत्क्रामतीश्वरः।
गृहीत्वैतानि संयाति वायुर्गन्धानिवाशयात् ॥ 8 ॥
ಶ್ಲೋಕ (English IAST)
śarīraṃ yadavāpnoti yaccāpyutkrāmatīśvaraḥ|
gṛhītvaitāni saṃyāti vāyurgandhānivāśayāt || 8 ||
ಪದಶಃ ಅರ್ಥ
- ಈಶ್ವರಃ ಯತ್ ಶರೀರಮ್ ಅವಾಪ್ನೋತಿ (ईश्वरः यत् शरीरम् अवाप्नोति, īśvaraḥ yat śarīram avāpnoti) = ಒಡೆಯನು ಯಾವ ಶರೀರವನ್ನು ಹೊಂದುತ್ತಾನೋ (when the lord takes on a body)
- ಯತ್ ಚ ಅಪಿ ಉತ್ಕ್ರಾಮತಿ (यत् च अपि उत्क्रामति, yat ca api utkrāmati) = ಯಾವುದರಿಂದ ಹೊರಡುತ್ತಾನೋ (and when he leaves one)
- ಏತಾನಿ ಗೃಹೀತ್ವಾ ಸಂಯಾತಿ (एतानि गृहीत्वा संयाति, etāni gṛhītvā saṃyāti) = ಇವುಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತಾನೆ (he takes these and goes)
- ವಾಯುಃ ಆಶಯಾತ್ ಗಂಧಾನ್ ಇವ (वायुः आशयात् गन्धान् इव, vāyuḥ āśayāt gandhān iva) = ಗಾಳಿ ಹೂವಿನಿಂದ ಗಂಧವನ್ನು ಒಯ್ಯುವಂತೆ (as the wind carries scents from their source)
ಸಂಪೂರ್ಣ ಅರ್ಥ (ಕನ್ನಡ)
ಒಡೆಯನು ಶರೀರವನ್ನು ಹೊಂದುವಾಗಲೂ ಅದರಿಂದ ಹೊರಡುವಾಗಲೂ, ಗಾಳಿ ಹೂವು ಮೊದಲಾದವುಗಳಿಂದ ಗಂಧವನ್ನು ಒಯ್ಯುವಂತೆ ಇವುಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತಾನೆ.
ಸಂಪೂರ್ಣ ಅರ್ಥ (ಇಂಗ್ಲಿಷ್)
When the lord takes on a body and when he leaves one, he takes these with him and goes, as the wind carries scents from their source.
ಶ್ಲೋಕ 15.8ರ ವಿವರಣೆContext and commentary on verse 15.8
ಇಲ್ಲಿನ ‘ಈಶ್ವರ’ ಯಾರು ಎಂಬಲ್ಲಿ ವ್ಯತ್ಯಾಸ. ಶಂಕರಾಚಾರ್ಯರು, ರಾಮಾನುಜಾಚಾರ್ಯರು ಮತ್ತು ಶ್ರೀಧರ ಸ್ವಾಮಿಗಳಿಗೆ ಅವನು ದೇಹೇಂದ್ರಿಯಗಳ ಒಡೆಯನಾದ ಜೀವ. ರಾಮಾನುಜಾಚಾರ್ಯರ ಉಪಮೆ ಸೂಕ್ಷ್ಮ: ಹೂಮಾಲೆ, ಗಂಧ, ಕಸ್ತೂರಿಗಳಿಂದ ಗಾಳಿ ಗಂಧವನ್ನು ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಕಣಗಳೊಡನೆ ಒಯ್ಯುವಂತೆ, ಜೀವ ಇಂದ್ರಿಯಗಳನ್ನು ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಭೂತಗಳೊಡನೆ ಒಯ್ಯುತ್ತಾನೆ. ಶಂಕರಾಚಾರ್ಯರು ಅರ್ಥಕ್ರಮವನ್ನು ಗಮನಿಸುತ್ತಾರೆ: ಹೊರಡುವುದು ಮೊದಲು, ಹೊಸ ದೇಹ ಹೊಂದುವುದು ಆಮೇಲೆ.
Who the ‘lord’ here is, is where they differ. For Shankara, Ramanuja and Sridhara Swami he is the jiva, lord of the body and senses. Ramanuja’s image is fine: as the wind carries scent with fine particles from garlands, sandal and musk, so the jiva carries the senses with the subtle elements. Shankara notes the order of sense: leaving comes first, taking on a new body afterwards.
ಮಧ್ವಾಚಾರ್ಯರ ಅರ್ಥ ವಿಶಿಷ್ಟ: ಹಿಂದಿನ ಶ್ಲೋಕದ ‘ಕರ್ಷತಿ’, ಸೆಳೆಯುತ್ತದೆ, ಎಂಬ ಮಾತು ಜೀವನಿಗೆ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯವಿದೆ ಎಂಬ ಭಾವ ಹುಟ್ಟಿಸಬಹುದು, ಅದನ್ನು ತಡೆಯಲು ಈ ಶ್ಲೋಕ. ಜೀವ ದೇಹ ಹೊಂದುವಾಗ ಮತ್ತು ಬಿಡುವಾಗ ಇಂದ್ರಿಯಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗುವವನು ಈಶ್ವರ, ಭಗವಂತನೇ. ‘ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತ ಎಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಿ ಗರ್ಭದಲ್ಲಿ ಸೇರಿಸುತ್ತಾನೋ ಅಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಿ ಜೀವ ವಾಸಿಸುತ್ತಾನೆ, ತಾನು ಬಯಸಿದಲ್ಲಲ್ಲ’ ಎಂಬ ಮೋಕ್ಷಧರ್ಮದ ಮಾತನ್ನು ಅವರು ಉದ್ಧರಿಸುತ್ತಾರೆ.
Madhva’s sense is distinctive: the previous verse’s ‘karshati’, draws, might give the impression that the jiva is independent, and this verse is there to prevent it. The one who takes the senses along when the jiva takes on and leaves a body is Ishvara, the Lord himself. He quotes the Mokshadharma: ‘wherever the creator places it in a womb, again and again, there the jiva dwells, not where it wishes’.
ಆಧಾರ: ಹಲವು ಮೂಲಗಳು. ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಕಾರರ ಅಭಿಪ್ರಾಯ ಭಿನ್ನವಾಗಿರುವಲ್ಲಿ ಎರಡೂ ಅರ್ಥಗಳನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದೇವೆ.
Sources: several. Where commentators differ, both readings are given here.
ಇಂದಿನ ಬದುಕಿಗೆFor life today
ಗಾಳಿ ಗಂಧವನ್ನು ಒಯ್ಯುವಂತೆ ನಾವು ನಮ್ಮ ಅಭ್ಯಾಸಗಳನ್ನು, ಒಲವುಗಳನ್ನು ಜೊತೆಗೆ ಒಯ್ಯುತ್ತೇವೆ. ಯಾವ ಗಂಧ ಒಯ್ಯುತ್ತಿದ್ದೇವೆ ಎಂಬುದು ಪ್ರತಿದಿನದ ಆಯ್ಕೆ.
As the wind carries scent, we carry our habits and leanings with us. Which scent we carry is a choice made every day.
ದೇಹವನ್ನು ಬಿಟ್ಟ ಮೇಲೂ ಕಣ್ಣಿನ ಕಾರ್ನಿಯಾದಂಥ ಅಂಗಗಳು ಇನ್ನೊಬ್ಬರಿಗೆ ಬೆಳಕು ಕೊಡಬಹುದು. ಮರಣದ ನಂತರ ಕೆಲವೇ ಗಂಟೆಗಳೊಳಗೆ ನೇತ್ರದಾನ ಸಾಧ್ಯ, ಈ ಇಚ್ಛೆಯನ್ನು ಮನೆಯವರಿಗೆ ಮೊದಲೇ ತಿಳಿಸಿಡುವುದು ಒಳ್ಳೆಯದು.
Even after the body is left, organs such as the cornea of the eye can give light to another. Eye donation is possible within a few hours after death, and it is good to tell the family of this wish in advance.