ಶ್ಲೋಕ (ಕನ್ನಡ)
ಏತಾಂ ದೃಷ್ಟಿಮವಷ್ಟಭ್ಯ ನಷ್ಟಾತ್ಮಾನೋಽಲ್ಪಬುದ್ಧಯಃ।
ಪ್ರಭವಂತ್ಯುಗ್ರಕರ್ಮಾಣಃ ಕ್ಷಯಾಯ ಜಗತೋಽಹಿತಾಃ ॥ 9 ॥
ಶ್ಲೋಕ (ದೇವನಾಗರಿ)
एतां दृष्टिमवष्टभ्य नष्टात्मानोऽल्पबुद्धयः।
प्रभवन्त्युग्रकर्माणः क्षयाय जगतोऽहिताः ॥ 9 ॥
ಶ್ಲೋಕ (English IAST)
etāṃ dṛṣṭimavaṣṭabhya naṣṭātmāno’lpabuddhayaḥ|
prabhavantyugrakarmāṇaḥ kṣayāya jagato’hitāḥ || 9 ||
ಪದಶಃ ಅರ್ಥ
- ಏತಾಂ ದೃಷ್ಟಿಮ್ ಅವಷ್ಟಭ್ಯ (एतां दृष्टिम् अवष्टभ्य, etāṃ dṛṣṭim avaṣṭabhya) = ಈ ದೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ಹಿಡಿದುಕೊಂಡು (holding fast to this view)
- ನಷ್ಟಾತ್ಮಾನಃ ಅಲ್ಪಬುದ್ಧಯಃ (नष्टात्मानः अल्पबुद्धयः, naṣṭātmānaḥ alpabuddhayaḥ) = ತಮ್ಮನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡ, ಅಲ್ಪಬುದ್ಧಿಯವರು (lost souls of small understanding)
- ಉಗ್ರಕರ್ಮಾಣಃ ಅಹಿತಾಃ (उग्रकर्माणः अहिताः, ugrakarmāṇaḥ ahitāḥ) = ಕ್ರೂರ ಕರ್ಮದವರು, ಹಿತವಿಲ್ಲದವರು (of cruel deeds, enemies of the good)
- ಜಗತಃ ಕ್ಷಯಾಯ ಪ್ರಭವಂತಿ (जगतः क्षयाय प्रभवन्ति, jagataḥ kṣayāya prabhavanti) = ಜಗತ್ತಿನ ನಾಶಕ್ಕಾಗಿ ತಲೆದೋರುತ್ತಾರೆ (rise up for the ruin of the world)
ಸಂಪೂರ್ಣ ಅರ್ಥ (ಕನ್ನಡ)
ಈ ದೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ಹಿಡಿದುಕೊಂಡು, ತಮ್ಮನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡ, ಅಲ್ಪಬುದ್ಧಿಯ, ಕ್ರೂರ ಕರ್ಮದ, ಜಗತ್ತಿಗೆ ಹಿತವಿಲ್ಲದ ಇವರು ಜಗತ್ತಿನ ನಾಶಕ್ಕಾಗಿ ತಲೆದೋರುತ್ತಾರೆ.
ಸಂಪೂರ್ಣ ಅರ್ಥ (ಇಂಗ್ಲಿಷ್)
Holding fast to this view, these lost souls of small understanding and cruel deeds, enemies of the world, rise up for its ruin.
ಶ್ಲೋಕ 16.9ರ ವಿವರಣೆContext and commentary on verse 16.9
ನಂಬಿಕೆಯಿಂದ ನಡವಳಿಕೆ ಹುಟ್ಟುತ್ತದೆ ಎಂಬ ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಇಲ್ಲಿದೆ. ಶಂಕರಾಚಾರ್ಯರು ‘ನಷ್ಟಾತ್ಮಾನಃ’ ಪದವನ್ನು ತಮ್ಮ ಸ್ವಭಾವವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡವರು, ಪರಲೋಕದ ಸಾಧನಗಳಿಂದ ಜಾರಿದವರು ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ. ‘ಅಲ್ಪಬುದ್ಧಿ’ ಎಂದರೆ ಇಂದ್ರಿಯ ವಿಷಯಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತ್ರ ಯೋಚಿಸುವ ಸಣ್ಣ ಬುದ್ಧಿ. ‘ಅಹಿತಾಃ’ ಎಂದರೆ ಜಗತ್ತಿನ ಶತ್ರುಗಳು.
Here is the subtle point that conduct is born of belief. Shankara takes ‘nashtatmanah’ as those who have lost their true nature, who have slipped from the means to the world beyond. ‘Alpabuddhi’ is a small understanding that thinks only of sense objects. ‘Ahitah’ means enemies of the world.
ರಾಮಾನುಜಾಚಾರ್ಯರು ‘ಅಲ್ಪಬುದ್ಧಿ’ಯನ್ನು ನಿಖರವಾಗಿ ಬಿಡಿಸುತ್ತಾರೆ: ಮಡಕೆಯಂತೆ ತಿಳಿಯಲಾಗುವ ವಸ್ತುವಾದ ದೇಹದಲ್ಲಿ ತಿಳಿಯುವವನಾಗಿ ದೇಹಕ್ಕಿಂತ ಬೇರೆಯಾದ ಆತ್ಮ ಕಾಣುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದು ಯೋಚಿಸುವ, ವಿವೇಕದಲ್ಲಿ ಕುಶಲರಲ್ಲದವರು. ‘ನಷ್ಟಾತ್ಮಾನಃ’ ಅವರಿಗೆ ದೇಹಕ್ಕಿಂತ ಬೇರೆಯಾದ ಆತ್ಮವನ್ನು ಕಾಣದವರು. ಶ್ರೀಧರ ಸ್ವಾಮಿಗಳು ಇದನ್ನು ಲೋಕಾಯತರ ದರ್ಶನ ಎಂದು ಹೆಸರಿಸಿ, ಅವರನ್ನು ಮಲಿನ ಚಿತ್ತದ, ಕಾಣುವ ಫಲದಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಬುದ್ಧಿಯುಳ್ಳವರು ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ.
Ramanuja unfolds ‘alpabuddhi’ exactly: those not skilled in discernment, who think that in the body, an object of knowing like a pot, no self distinct from the body is found as the knower. ‘Nashtatmanah’ for him are those who do not see a self other than the body. Sridhara Swami names this the view of the Lokayatas, and calls them of impure mind, with understanding only of visible gains.
ಆಧಾರ: ಹಲವು ಮೂಲಗಳು. ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಕಾರರ ಅಭಿಪ್ರಾಯ ಭಿನ್ನವಾಗಿರುವಲ್ಲಿ ಎರಡೂ ಅರ್ಥಗಳನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದೇವೆ.
Sources: several. Where commentators differ, both readings are given here.
ಇಂದಿನ ಬದುಕಿಗೆFor life today
‘ಜಗತೋ ಕ್ಷಯಾಯ’, ಜಗತ್ತಿನ ನಾಶಕ್ಕಾಗಿ. ಇಂದು ಇದು ಪರಿಸರದ ಮಾತಾಗಿಯೂ ಕೇಳಿಸುತ್ತದೆ: ನದಿ, ಗಾಳಿ, ಮಣ್ಣನ್ನು ಕೆಡಿಸುವ ಲಾಭಕೋರ ನಡವಳಿಕೆ ಮುಂದಿನ ಪೀಳಿಗೆಗಳ ಆರೋಗ್ಯವನ್ನೇ ಕೆಡಿಸುತ್ತದೆ.
‘Jagato kshayaya’, for the ruin of the world. Today this also sounds like a word about the environment: profit-driven conduct that fouls rivers, air and soil spoils the health of generations to come.
ನಮ್ಮ ಸಣ್ಣ ಆಯ್ಕೆಗಳೂ ಲೆಕ್ಕಕ್ಕೆ ಬರುತ್ತವೆ: ಪ್ಲಾಸ್ಟಿಕ್ ಕಡಿಮೆ ಮಾಡುವುದು, ಕಸ ಸುಡದಿರುವುದು, ನೀರು ಉಳಿಸುವುದು.
Our small choices count too: using less plastic, not burning rubbish, saving water.