ಶ್ಲೋಕ (ಕನ್ನಡ)
ಶುಭಾಶುಭಫಲೈರೇವಂ ಮೋಕ್ಷ್ಯಸೇ ಕರ್ಮಬಂಧನೈಃ।
ಸಂನ್ಯಾಸಯೋಗಯುಕ್ತಾತ್ಮಾ ವಿಮುಕ್ತೋ ಮಾಮುಪೈಷ್ಯಸಿ ॥ 28 ॥
ಶ್ಲೋಕ (ದೇವನಾಗರಿ)
शुभाशुभफलैरेवं मोक्ष्यसे कर्मबन्धनैः।
संन्यासयोगयुक्तात्मा विमुक्तो मामुपैष्यसि ॥ 28 ॥
ಶ್ಲೋಕ (English IAST)
śubhāśubhaphalairevaṃ mokṣyase karmabandhanaiḥ|
saṃnyāsayogayuktātmā vimukto māmupaiṣyasi || 28 ||
ಪದಶಃ ಅರ್ಥ
- ಏವಂ (एवं, evaṃ) = ಹೀಗೆ (in this way)
- ಶುಭಾಶುಭಫಲೈಃ ಕರ್ಮಬಂಧನೈಃ ಮೋಕ್ಷ್ಯಸೇ (शुभाशुभफलैः कर्मबन्धनैः मोक्ष्यसे, śubhāśubhaphalaiḥ karmabandhanaiḥ mokṣyase) = ಒಳ್ಳೆಯ ಕೆಟ್ಟ ಫಲಗಳನ್ನು ಕೊಡುವ ಕರ್ಮದ ಬಂಧನಗಳಿಂದ ಬಿಡುಗಡೆ ಹೊಂದುವೆ (you will be freed from the bonds of action that bear good and bad fruit)
- ಸಂನ್ಯಾಸಯೋಗಯುಕ್ತಾತ್ಮಾ (संन्यासयोगयुक्तात्मा, saṃnyāsayogayuktātmā) = ಸಂನ್ಯಾಸಯೋಗದಿಂದ ಕೂಡಿದ ಮನಸ್ಸಿನವನಾಗಿ (with a mind joined in the yoga of renunciation)
- ವಿಮುಕ್ತಃ ಮಾಮ್ ಉಪೈಷ್ಯಸಿ (विमुक्तः माम् उपैष्यसि, vimuktaḥ mām upaiṣyasi) = ಮುಕ್ತನಾಗಿ ನನ್ನನ್ನು ಸೇರುವೆ (freed, you will come to me)
ಸಂಪೂರ್ಣ ಅರ್ಥ (ಕನ್ನಡ)
ಹೀಗೆ ಮಾಡುವುದರಿಂದ ಒಳ್ಳೆಯ ಕೆಟ್ಟ ಫಲಗಳನ್ನು ಕೊಡುವ ಕರ್ಮಬಂಧನಗಳಿಂದ ನೀನು ಬಿಡುಗಡೆ ಹೊಂದುವೆ. ಸಂನ್ಯಾಸಯೋಗದಿಂದ ಕೂಡಿದ ಮನಸ್ಸಿನವನಾಗಿ, ಮುಕ್ತನಾಗಿ ನನ್ನನ್ನು ಸೇರುವೆ.
ಸಂಪೂರ್ಣ ಅರ್ಥ (ಇಂಗ್ಲಿಷ್)
In this way you will be freed from the bonds of action that bear good and bad fruit. With your mind joined in the yoga of renunciation, freed, you will come to me.
ಶ್ಲೋಕ 9.28ರ ವಿವರಣೆContext and commentary on verse 9.28
‘ಸಂನ್ಯಾಸಯೋಗ’ ಎಂಬ ಜೋಡಿಪದವೇ ಈ ಶ್ಲೋಕದ ಬೀಗದ ಕೈ. ಶಂಕರಾಚಾರ್ಯರು ಅದನ್ನು ಬಿಡಿಸುತ್ತಾರೆ: ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಭಗವಂತನಿಗೆ ಒಪ್ಪಿಸುವುದರಿಂದ ಅದು ಸಂನ್ಯಾಸ, ಅದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಕರ್ಮವಾಗಿಯೇ ಉಳಿಯುವುದರಿಂದ ಅದು ಯೋಗ. ಹೀಗೆ ಮನಸ್ಸು ಕೂಡಿದವನು ಬದುಕಿರುವಾಗಲೇ ಕರ್ಮಬಂಧನದಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ, ದೇಹ ಬಿದ್ದಾಗ ಅವನನ್ನು ಸೇರುತ್ತಾನೆ. ಶ್ರೀಧರ ಸ್ವಾಮಿಗಳು ಕಾರಣವನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ: ಕರ್ಮ ಅವನಿಗೆ ಅರ್ಪಿತವಾದ ಮೇಲೆ ಅದರ ಫಲದೊಂದಿಗೆ ಮಾಡಿದವನ ಸಂಬಂಧವೇ ಉಳಿಯುವುದಿಲ್ಲ.
The compound ‘sannyasa-yoga’ is the key to this verse. Shankara unpacks it: because everything is handed over to the Lord it is renunciation, and because it still remains action it is yoga. One whose mind is joined in this way is freed from the bonds of action while still living, and reaches him when the body falls. Sridhara Swami gives the reason: once the action has been offered to him, the doer’s link with its fruit no longer remains at all.
ರಾಮಾನುಜಾಚಾರ್ಯರು ‘ಬಂಧನ’ಗಳ ಗಾತ್ರವನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತಾರೆ: ಅವು ಲೆಕ್ಕವಿಲ್ಲದಷ್ಟು ಹಿಂದಿನ ಕರ್ಮಗಳು, ಭಗವಂತನನ್ನು ಸೇರುವುದಕ್ಕೆ ಅಡ್ಡಿಯಾಗಿ ನಿಂತಿರುವವು. ತನ್ನನ್ನೂ ತನ್ನ ಎಲ್ಲ ಕರ್ಮವನ್ನೂ ಅವನ ಆರಾಧನೆಯೆಂದು ಅನುಸಂಧಾನ ಮಾಡುತ್ತಾ ಲೌಕಿಕ ವೈದಿಕ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಮಾಡುವವನು ಅವೆಲ್ಲದರಿಂದ ಬಿಡುಗಡೆ ಹೊಂದಿ ಅವನನ್ನೇ ಸೇರುತ್ತಾನೆ. ಈ ಶ್ಲೋಕದ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಇಬ್ಬರ ವಿವರಣೆಯಲ್ಲೂ ಸಂನ್ಯಾಸ ಎಂದರೆ ಕೆಲಸದ ಒಳಗಿನ ‘ನಾನು, ನನ್ನದು’ ಎಂಬ ಭಾವವನ್ನು ಬಿಡುವುದು, ಕೆಲಸವನ್ನೇ ಬಿಡುವುದು ಎಂದಲ್ಲ. ಮಧ್ವಾಚಾರ್ಯರ ವಿವರಣೆ ನಮ್ಮ ಮೂಲ ಪಠ್ಯದಲ್ಲಿ ಈ ಶ್ಲೋಕಕ್ಕೆ ಇಲ್ಲ.
Ramanuja shows the size of these ‘bonds’: they are past actions beyond counting, standing as obstacles to reaching the Lord. One who performs worldly and Vedic action while reflecting that he himself and all his action are worship of the Lord is released from them all and reaches him alone. As far as this verse goes, both explanations take sannyasa to mean giving up the sense of ‘I and mine’ within the work, not giving up the work itself. Madhva’s comment on this verse is not in our source text.
ಆಧಾರ: ಹಲವು ಮೂಲಗಳು. ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಕಾರರ ಅಭಿಪ್ರಾಯ ಭಿನ್ನವಾಗಿರುವಲ್ಲಿ ಎರಡೂ ಅರ್ಥಗಳನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದೇವೆ.
Sources: several. Where commentators differ, both readings are given here.
ಇಂದಿನ ಬದುಕಿಗೆFor life today
ಫಲದ ಚಿಂತೆ ಕೆಲಸವನ್ನು ಭಾರವಾಗಿಸುತ್ತದೆ. ಪರೀಕ್ಷೆಯ ಫಲಿತಾಂಶ, ವರದಿಯ ಸಂಖ್ಯೆಗಳು, ಬೇರೆಯವರ ಅಭಿಪ್ರಾಯ ಇವುಗಳನ್ನೇ ನೆನೆಯುತ್ತಾ ಕೆಲಸ ಮಾಡುವವರು ಬೇಗ ದಣಿಯುತ್ತಾರೆ.
Worry about results makes work heavy. Those who work with their minds fixed only on exam results, the numbers in a report or other people’s opinions tire quickly.
ಕೆಲಸವನ್ನು ಪೂರ್ಣ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಮಾಡಿ ಫಲವನ್ನು ಒಪ್ಪಿಸುವ ಅಭ್ಯಾಸ ಆ ದಣಿವನ್ನು ಹಗುರಗೊಳಿಸಬಲ್ಲದು. ಹೊಣೆಗಾರಿಕೆ ಹಾಗೇ ಉಳಿಯುತ್ತದೆ, ಆತಂಕದ ಭಾರ ಮಾತ್ರ ಇಳಿಯುತ್ತದೆ.
The habit of doing the work wholeheartedly and handing over the result can lighten that fatigue. Responsibility remains as it was, only the weight of anxiety comes down.