ಶ್ಲೋಕ (ಕನ್ನಡ)
ಅಶ್ರದ್ದಧಾನಾಃ ಪುರುಷಾ ಧರ್ಮಸ್ಯಾಸ್ಯ ಪರಂತಪ।
ಅಪ್ರಾಪ್ಯ ಮಾಂ ನಿವರ್ತಂತೇ ಮೃತ್ಯುಸಂಸಾರವರ್ತ್ಮನಿ ॥ 3 ॥
ಶ್ಲೋಕ (ದೇವನಾಗರಿ)
अश्रद्दधानाः पुरुषा धर्मस्यास्य परन्तप।
अप्राप्य मां निवर्तन्ते मृत्युसंसारवर्त्मनि ॥ 3 ॥
ಶ್ಲೋಕ (English IAST)
aśraddadhānāḥ puruṣā dharmasyāsya parantapa|
aprāpya māṃ nivartante mṛtyusaṃsāravartmani || 3 ||
ಪದಶಃ ಅರ್ಥ
- ಪರಂತಪ (परन्तप, parantapa) = ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ತಪಿಸುವವನೇ (O scorcher of foes)
- ಅಸ್ಯ ಧರ್ಮಸ್ಯ ಅಶ್ರದ್ದಧಾನಾಃ ಪುರುಷಾಃ (अस्य धर्मस्य अश्रद्दधानाः पुरुषाः, asya dharmasya aśraddadhānāḥ puruṣāḥ) = ಈ ಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಲ್ಲದ ಜನರು (people without faith in this dharma)
- ಮಾಮ್ ಅಪ್ರಾಪ್ಯ (माम् अप्राप्य, mām aprāpya) = ನನ್ನನ್ನು ಸೇರದೆ (not reaching me)
- ಮೃತ್ಯುಸಂಸಾರವರ್ತ್ಮನಿ ನಿವರ್ತಂತೇ (मृत्युसंसारवर्त्मनि निवर्तन्ते, mṛtyusaṃsāravartmani nivartante) = ಸಾವಿನಿಂದ ಕೂಡಿದ ಸಂಸಾರದ ದಾರಿಗೆ ಮರಳುತ್ತಾರೆ (return to the path of death and samsara)
ಸಂಪೂರ್ಣ ಅರ್ಥ (ಕನ್ನಡ)
ಪರಂತಪ, ಈ ಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಲ್ಲದ ಜನರು ನನ್ನನ್ನು ಸೇರದೆ ಸಾವಿನಿಂದ ಕೂಡಿದ ಸಂಸಾರದ ದಾರಿಗೆ ಮರಳುತ್ತಾರೆ.
ಸಂಪೂರ್ಣ ಅರ್ಥ (ಇಂಗ್ಲಿಷ್)
People without faith in this dharma, O scorcher of foes, do not reach me and return to the path of death and samsara.
ಶ್ಲೋಕ 9.3ರ ವಿವರಣೆContext and commentary on verse 9.3
ಹಿಂದಿನ ಶ್ಲೋಕ ಈ ವಿದ್ಯೆಯನ್ನು ಅಷ್ಟು ಹೊಗಳಿದ ಮೇಲೆ ಒಂದು ಪ್ರಶ್ನೆ ಸಹಜ: ಇಷ್ಟು ಸುಲಭ, ಇಷ್ಟು ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದರೆ ಎಲ್ಲರೂ ಏಕೆ ಇದನ್ನು ಹಿಡಿಯುವುದಿಲ್ಲ? ಉತ್ತರ ಒಂದೇ ಪದ: ‘ಅಶ್ರದ್ದಧಾನಾಃ’, ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಲ್ಲದವರು.
After the last verse’s high praise of this knowledge, a question is natural: if it is so easy and so excellent, why does not everyone take it up? The answer is a single word: ‘ashraddadhanah’, those without faith.
ಶಂಕರಾಚಾರ್ಯರು ಇವರನ್ನು ದೇಹವೇ ಆತ್ಮ ಎಂದು ತಿಳಿದವರು ಎಂದು ಗುರುತಿಸುತ್ತಾರೆ. ಭಗವಂತನನ್ನು ಸೇರುವ ಮಾತಿರಲಿ, ಅದರ ದಾರಿಯ ಒಂದು ಭಾಗವಾದ ಭಕ್ತಿಯನ್ನೂ ಅವರು ಮುಟ್ಟುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದು ಅವರು ಸೇರಿಸುತ್ತಾರೆ. ರಾಮಾನುಜಾಚಾರ್ಯರು ಇದನ್ನು ಒಂದು ಅಚ್ಚರಿಯಾಗಿ ಓದುತ್ತಾರೆ: ಇಷ್ಟು ಪ್ರಿಯವಾದ, ಇಷ್ಟು ಸುಲಭವಾದ ಧರ್ಮವನ್ನು ಹಿಡಿಯುವ ಯೋಗ್ಯತೆ ಬಂದ ಮೇಲೂ, ವಿಶ್ವಾಸದ ಕೊರತೆಯಿಂದ ಜನರು ಅದನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಸಂಸಾರದ ದಾರಿಯಲ್ಲೇ ಉಳಿಯುತ್ತಾರೆ. ‘ಅಹೋ ಮಹದಿದಮಾಶ್ಚರ್ಯಂ’, ಇದೊಂದು ದೊಡ್ಡ ಅಚ್ಚರಿ ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ ಅವರು.
Shankara identifies them as those who take the body alone to be the self. He adds that, far from reaching the Lord, they do not touch even devotion, which is a part of the way to him. Ramanuja reads the verse as a wonder: even after gaining the fitness to take up so dear and so easy a dharma, people let it go for want of trust and stay on the road of samsara. ‘Aho mahad idam ashcharyam’, he says, what a great wonder this is.
ಮಧ್ವಾಚಾರ್ಯರ ವಿವರಣೆ ನಮ್ಮ ಮೂಲ ಪಠ್ಯದಲ್ಲಿ ಈ ಶ್ಲೋಕಕ್ಕೆ ಇಲ್ಲ.
Madhva’s comment on this verse is not in our source text.
ಆಧಾರ: ಹಲವು ಮೂಲಗಳು. ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಕಾರರ ಅಭಿಪ್ರಾಯ ಭಿನ್ನವಾಗಿರುವಲ್ಲಿ ಎರಡೂ ಅರ್ಥಗಳನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದೇವೆ.
Sources: several. Where commentators differ, both readings are given here.
ಇಂದಿನ ಬದುಕಿಗೆFor life today
ಶ್ರದ್ಧೆ ಎಂದರೆ ಕುರುಡು ನಂಬಿಕೆ ಅಲ್ಲ. ಒಂದು ದಾರಿಯನ್ನು ಸ್ವಲ್ಪ ಕಾಲ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕವಾಗಿ ನಡೆದು ನೋಡುವ ಸಿದ್ಧತೆ ಅದು.
Faith is not blind belief. It is the readiness to walk a path honestly for a while and see.
ಚಿಕಿತ್ಸೆಯಲ್ಲಿ ಇದು ದಿನನಿತ್ಯ ಕಾಣುವ ಸಂಗತಿ. ಸರಿಯಾದ ಔಷಧ ಸಿಕ್ಕರೂ ‘ಇದರಿಂದ ಏನಾಗುತ್ತದೆ’ ಎಂದು ಅರ್ಧದಲ್ಲೇ ನಿಲ್ಲಿಸುವವರು ಅದರ ಫಲವನ್ನು ಕಾಣುವುದಿಲ್ಲ. ಸಂದೇಹವಿದ್ದರೆ ನಿಲ್ಲಿಸುವ ಮೊದಲು ವೈದ್ಯರೊಂದಿಗೆ ಮಾತನಾಡುವುದು ಸುರಕ್ಷಿತ ದಾರಿ.
This is an everyday sight in treatment. Even with the right medicine, those who stop halfway, asking ‘what will this do’, never see its benefit. If there is a doubt, talking to the doctor before stopping is the safe course.