ಸದಾಶಿವೇಂದ್ರ ಸ್ತವ: ಗುರುವಿಗೆ ನಲವತ್ತೈದು ನಮಸ್ಕಾರ

ಇದು ಸದಾಶಿವೇಂದ್ರರೆಂಬ ಯತಿಯನ್ನು ಸ್ತುತಿಸುವ ನಲವತ್ತೈದು ಶ್ಲೋಕಗಳ ಸ್ತವ. ಮೊದಲ ಮೂವತ್ತಾರು ಶ್ಲೋಕಗಳು “ಪ್ರಣತಿಂ ಕುರ್ಮಃ ಸದಾಶಿವೇಂದ್ರಾಯ” ಎಂಬ ಒಂದೇ ಸಾಲಿನಿಂದ ಮುಗಿಯುತ್ತವೆ. ಅದರ ಅರ್ಥ ಸದಾಶಿವೇಂದ್ರರಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತೇವೆ ಎಂದು.

This is a hymn of forty-five verses in praise of the ascetic Sadashivendra. The first thirty-six verses all end with the same line, “pranatim kurmah Sadashivendraya”, meaning “to Sadashivendra we bow”.

ಆ ಶ್ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಅವರ ಜ್ಞಾನ, ವೈರಾಗ್ಯ, ಕರುಣೆ ಮತ್ತು ಸರಳ ಬದುಕನ್ನು ಒಂದೊಂದು ಚಿತ್ರದಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದೆ. ಕೊನೆಯ ಒಂಬತ್ತು ಶ್ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಭಕ್ತನು ತನ್ನ ಅಸಹಾಯತೆಯನ್ನು ಹೇಳಿಕೊಂಡು ಕೃಪೆಯನ್ನು ಬೇಡುತ್ತಾನೆ.

Those verses give a picture each of his wisdom, dispassion, compassion and simple life. In the last nine verses the devotee speaks of his own helplessness and asks for grace.

---

ಪಾಠ (ಕನ್ನಡ)

ಪರತತ್ತ್ವಲೀನಮನಸೇ ಪ್ರಣಮದ್ಭವಬಂಧಮೋಚನಾಯಾಶು ।
ಪ್ರಕಟಿತಪರತತ್ತ್ವಾಯ ಪ್ರಣತಿಂ ಕುರ್ಮಃ ಸದಾಶಿವೇಂದ್ರಾಯ ॥ 1 ॥

ಪರಮಶಿವೇಂದ್ರಕರಾಂಬುಜಸಂಭೂತಾಯ ಪ್ರಣಮ್ರವರದಾಯ ।
ಪದಧೂತಪಂಕಜಾಯ ಪ್ರಣತಿಂ ಕುರ್ಮಃ ಸದಾಶಿವೇಂದ್ರಾಯ ॥ 2 ॥

ವಿಜನನದೀಕುಂಜಗೃಹೇ ಮಂಜುಲಪುಲಿನೈಕಮಂಜುತರತಲ್ಪೇ ।
ಶಯನಂ ಕುರ್ವಾಣಾಯ ಪ್ರಣತಿಂ ಕುರ್ಮಃ ಸದಾಶಿವೇಂದ್ರಾಯ ॥ 3 ॥

ಕಾಮಾಹಿದ್ವಿಜಪತಯೇ ಶಮದಮಮುಖದಿವ್ಯರತ್ನವಾರಿಧಯೇ ।
ಶಮನಾಯ ಮೋಹವಿತತೇಃ ಪ್ರಣತಿಂ ಕುರ್ಮಃ ಸದಾಶಿವೇಂದ್ರಾಯ ॥ 4 ॥

ನಮದಾತ್ಮಬೋಧದಾಯಾರಮತೇ ಪರಮಾತ್ಮತತ್ತ್ವಸೌಧಾಗ್ರೇ ।
ಸಮಬುದ್ಧಯೇಽಶ್ಮಹೇಮ್ನೋಃ ಪ್ರಣತಿಂ ಕುರ್ಮಃ ಸದಾಶಿವೇಂದ್ರಾಯ ॥ 5 ॥

ಗಿಲಿತಾವಿದ್ಯಾಹಾಲಾಹಲಹತಪುರ್ಯಷ್ಟಕಾಯ ಬೋಧೇನ ।
ಮೋಹಾಂಧಕಾರರವಯೇ ಪ್ರಣತಿಂ ಕುರ್ಮಃ ಸದಾಶಿವೇಂದ್ರಾಯ ॥ 6 ॥

ಶಮಮುಖಷಟ್ಕಮುಮುಕ್ಷಾವಿವೇಕವೈರಾಗ್ಯದಾನನಿರತಾಯ ।
ತರಸಾ ನತಜನತತಯೇ ಪ್ರಣತಿಂ ಕುರ್ಮಃ ಸದಾಶಿವೇಂದ್ರಾಯ ॥ 7 ॥

ಸಿದ್ಧಾಂತಕಲ್ಪವಲ್ಲೀಮುಖಕೃತಿಕರ್ತ್ರೇ ಕಪಾಲಿಭಕ್ತಿಕೃತೇ ।
ಕರತಲಮುಕ್ತಿಫಲಾಯ ಪ್ರಣತಿಂ ಕುರ್ಮಃ ಸದಾಶಿವೇಂದ್ರಾಯ ॥ 8 ॥

ತೃಣಪಂಕಲಿಪ್ತವಪುಷೇ ತೃಣತೋಽಪ್ಯಧರಂ ಜಗದ್ವಿಲೋಕಯತೇ ।
ವನಮಧ್ಯವಿಹರಣಾಯ ಪ್ರಣತಿಂ ಕುರ್ಮಃ ಸದಾಶಿವೇಂದ್ರಾಯ ॥ 9 ॥

ನಿಗೃಹೀತಹೃದಯಹರಯೇ ಪ್ರಗೃಹೀತಾತ್ಮಸ್ವರೂಪರತ್ನಾಯ ।
ಪ್ರಣತಾಬ್ಧಿಪೂರ್ಣಶಶಿನೇ ಪ್ರಣತಿಂ ಕುರ್ಮಃ ಸದಾಶಿವೇಂದ್ರಾಯ ॥ 10 ॥

ಅಜ್ಞಾನತಿಮಿರರವಯೇ ಪ್ರಜ್ಞಾನಾಂಭೋಧಿಪೂರ್ಣಚಂದ್ರಾಯ ।
ಪ್ರಣತಾಘವಿಪಿನಶುಚಯೇ ಪ್ರಣತಿಂ ಕುರ್ಮಃ ಸದಾಶಿವೇಂದ್ರಾಯ ॥ 11 ॥

ಮತಿಮಲಮೋಚನದಕ್ಷಪ್ರತ್ಯಗ್ಬ್ರಹ್ಮೈಕ್ಯದಾನನಿರತಾಯ ।
ಸ್ಮೃತಿಮಾತ್ರತುಷ್ಟಮನಸೇ ಪ್ರಣತಿಂ ಕುರ್ಮಃ ಸದಾಶಿವೇಂದ್ರಾಯ ॥ 12 ॥

ನಿಜಗುರುಪರಮಶಿವೇಂದ್ರಶ್ಲಾಘಿತವಿಜ್ಞಾನಕಾಷ್ಠಾಯ ।
ನಿಜತತ್ತ್ವನಿಶ್ಚಲಹೃದೇ ಪ್ರಣತಿಂ ಕುರ್ಮಃ ಸದಾಶಿವೇಂದ್ರಾಯ ॥ 13 ॥

ಪ್ರವಿಲಾಪ್ಯ ಜಗದಶೇಷಂ ಪರಿಶಿಷ್ಟಾಖಂಡವಸ್ತುನಿರತಾಯ ।
ಆಸ್ಯಪ್ರಾಪ್ತಾನ್ನಭುಜೇ ಪ್ರಣತಿಂ ಕುರ್ಮಃ ಸದಾಶಿವೇಂದ್ರಾಯ ॥ 14 ॥

ಉಪಧಾನೀಕೃತಬಾಹುಃ ಪರಿರಬ್ಧವಿರಕ್ತಿರಾಮೋ ಯಃ ।
ವಸನೀಕೃತಖಾಯಾಸ್ಮೈ ಪ್ರಣತಿಂ ಕುರ್ಮಃ ಸದಾಶಿವೇಂದ್ರಾಯ ॥ 15 ॥

ಸಕಲಾಗಮಾಂತಸಾರಪ್ರಕಟನದಕ್ಷಾಯ ನಮ್ರಪಕ್ಷಾಯ ।
ಸಚ್ಚಿತ್ಸುಖರೂಪಾಯ ಪ್ರಣತಿಂ ಕುರ್ಮಃ ಸದಾಶಿವೇಂದ್ರಾಯ ॥ 16 ॥

ದ್ರಾಕ್ಷಾಶಿಕ್ಷಣಚತುರವ್ಯಾಹಾರಾಯ ಪ್ರಭೂತಕರುಣಾಯ ।
ವೀಕ್ಷಾಪಾವಿತಜಗತೇ ಪ್ರಣತಿಂ ಕುರ್ಮಃ ಸದಾಶಿವೇಂದ್ರಾಯ ॥ 17 ॥

ಯೋಽನುತ್ಪನ್ನವಿಕಾರೋ ಬಾಹೌ ಮ್ಲೇಚ್ಛೇನ ಛಿನ್ನಪತಿತೇಽಪಿ ।
ಅವಿದಿತಮಮತಾಯಾಸ್ಮೈ ಪ್ರಣತಿಂ ಕುರ್ಮಃ ಸದಾಶಿವೇಂದ್ರಾಯ ॥ 18 ॥

ನ್ಯಪತನ್ಸುಮಾನಿ ಮೂರ್ಧನಿ ಯೇನೋಚ್ಚರಿತೇಷು ನಾಮಸೂಗ್ರಸ್ಯ ।
ತಸ್ಮೈ ಸಿದ್ಧವರಾಯ ಪ್ರಣತಿಂ ಕುರ್ಮಃ ಸದಾಶಿವೇಂದ್ರಾಯ ॥ 19 ॥

ಯಃ ಪಾಪಿನೋಽಪಿ ಲೋಕಾಂಸ್ತರಸಾ ಪ್ರಕರೋತಿ ಪುಣ್ಯನಿಷ್ಠಾಗ್ರ್ಯಾನ್ ।
ಕರುಣಾಂಬುರಾಶಯೇಽಸ್ಮೈ ಪ್ರಣತಿಂ ಕುರ್ಮಃ ಸದಾಶಿವೇಂದ್ರಾಯ ॥ 20 ॥

ಸಿದ್ಧೇಶ್ವರಾಯ ಬುದ್ಧೇಃ ಶುದ್ಧಿಪ್ರದಪಾದಪದ್ಮನಮನಾಯ ।
ಬದ್ಧೌಘಮೋಚಕಾಯ ಪ್ರಣತಿಂ ಕುರ್ಮಃ ಸದಾಶಿವೇಂದ್ರಾಯ ॥ 21 ॥

ಹೃದ್ಯಾಯ ಲೋಕವಿತತೇಃ ಪದ್ಯಾವಲಿದಾಯ ಜನ್ಮಮೂಕೇಭ್ಯಃ ।
ಪ್ರಣತೇಭ್ಯಃ ಪದಯುಗಲೇ ಪ್ರಣತಿಂ ಕುರ್ಮಃ ಸದಾಶಿವೇಂದ್ರಾಯ ॥ 22 ॥

ಜಿಹ್ವೋಪಸ್ಥರತಾನಪ್ಯಾಹ್ವೋಚ್ಚಾರೇಣ ಜಾತು ನೈಜಸ್ಯ ।
ಕುರ್ವಾಣಾಯ ವಿರಕ್ತಾನ್ ಪ್ರಣತಿಂ ಕುರ್ಮಃ ಸದಾಶಿವೇಂದ್ರಾಯ ॥ 23 ॥

ಕಮನೀಯಕವನಕರ್ತ್ರೇ ಶಮನೀಯಭಯಾಪಹಾರಚತುರಾಯ ।
ತಪನೀಯಸದೃಶವಪುಷೇ ಪ್ರಣತಿಂ ಕುರ್ಮಃ ಸದಾಶಿವೇಂದ್ರಾಯ ॥ 24 ॥

ತಾರಕವಿದ್ಯಾದಾತ್ರೇ ತಾರಾಪತಿಗರ್ವವಾರಕಾಸ್ಯಾಯ ।
ತಾರಜಪಪ್ರವಣಾಯ ಪ್ರಣತಿಂ ಕುರ್ಮಃ ಸದಾಶಿವೇಂದ್ರಾಯ ॥ 25 ॥

ಮೂಕೋಽಪಿ ಯತ್ಕೃಪಾಚೇಲ್ಲೋಕೋತ್ತರಕೀರ್ತಿರಾಶು ಜಾಯೇತ ।
ಅದ್ಭುತಚರಿತಾಯಾಸ್ಮೈ ಪ್ರಣತಿಂ ಕುರ್ಮಃ ಸದಾಶಿವೇಂದ್ರಾಯ ॥ 26 ॥

ದುರ್ಜನದೂರಾಯತರಾಂ ಸಜ್ಜನಸುಲಭಾಯ ಪಾತ್ರಹಸ್ತಾಯ ।
ತರುತಲನಿಕೇತನಾಯ ಪ್ರಣತಿಂ ಕುರ್ಮಃ ಸದಾಶಿವೇಂದ್ರಾಯ ॥ 27 ॥

ಭವಸಿಂಧುತಾರಯಿತ್ರೇ ಭವಭಕ್ತಾಯ ಪ್ರಣಮ್ರವಶ್ಯಾಯ ।
ಭವಬಂಧವಿರಹಿತಾಯ ಪ್ರಣತಿಂ ಕುರ್ಮಃ ಸದಾಶಿವೇಂದ್ರಾಯ ॥ 28 ॥

ತ್ರಿವಿಧಸ್ಯಾಪಿ ತ್ಯಾಗಂ ವಪುಷಃ ಕರ್ತುಂ ಸ್ಥಲತ್ರಯೇ ಯ ಇವ ।
ಅಕರೋತ್ಸಮಾಧಿಮಸ್ಮೈ ಪ್ರಣತಿಂ ಕುರ್ಮಃ ಸದಾಶಿವೇಂದ್ರಾಯ ॥ 29 ॥

ಕಾಮಿನಮಪಿ ಜಿತಹೃದಯಂ ಕ್ರೂರಂ ಶಾಂತಂ ಜಡಂ ಸುಧಿಯಮ್ ।
ಕುರುತೇ ಯತ್ಕರುಣಾಸ್ಮೈ ಪ್ರಣತಿಂ ಕುರ್ಮಃ ಸದಾಶಿವೇಂದ್ರಾಯ ॥ 30 ॥

ವೇದಸ್ಮೃತಿಸ್ಥವಿದ್ವಲ್ಲಕ್ಷಣಲಕ್ಷ್ಯೇಷು ಸಂದಿಹಾನಾನಾಮ್ ।
ನಿಶ್ಚಯಕೃತೇ ವಿಹರ್ತ್ರೇ ಪ್ರಣತಿಂ ಕುರ್ಮಃ ಸದಾಶಿವೇಂದ್ರಾಯ ॥ 31 ॥

ಬಾಲಾರುಣನಿಭವಪುಷೇ ಲೀಲಾನಿರ್ಧೂತಕಾಮಗರ್ವಾಯ ।
ಲೋಲಾಯ ಚಿತಿ ಪರಸ್ಯಾಂ ಪ್ರಣತಿಂ ಕುರ್ಮಃ ಸದಾಶಿವೇಂದ್ರಾಯ ॥ 32 ॥

ಶರಣೀಕೃತಾಯ ಸುಗುಣೈಶ್ಚರಣೀಕೃತರಕ್ತಪಂಕಜಾತಾಯ ।
ಧರಣೀಸದೃಕ್ಕ್ಷಮಾಯ ಪ್ರಣತಿಂ ಕುರ್ಮಃ ಸದಾಶಿವೇಂದ್ರಾಯ ॥ 33 ॥

ಪ್ರಣತಾಯ ಯತಿವರೇಣ್ಯೈರ್ಗಣನಾಥೇನಾಪ್ಯಹಾರ್ಯವಿಘ್ನಹೃತೇ ।
ಗುಣದಾಸೀಕೃತಜಗತೇ ಪ್ರಣತಿಂ ಕುರ್ಮಃ ಸದಾಶಿವೇಂದ್ರಾಯ ॥ 34 ॥

ಸಹಮಾನಾಯ ಸಹಸ್ರಾಣ್ಯಪರಾಧಾನ್ ಪ್ರಣಮ್ರಜನರಚಿತಾನ್ ।
ಸಹಸೈವ ಮೋಕ್ಷದಾತ್ರೇ ಪ್ರಣತಿಂ ಕುರ್ಮಃ ಸದಾಶಿವೇಂದ್ರಾಯ ॥ 35 ॥

ಧೃತದೇಹಾಯ ನತಾವಲಿತೂರ್ಣಪ್ರಜ್ಞಾಪ್ರದಾನವಾಂಛಾತಃ ।
ಶ್ರೀದಕ್ಷಿಣವಕ್ತ್ರಾಯ ಪ್ರಣತಿಂ ಕುರ್ಮಃ ಸದಾಶಿವೇಂದ್ರಾಯ ॥ 36 ॥

ತಾಪತ್ರಯಾರ್ತಹೃದಯಸ್ತಾಪತ್ರಯಹಾರದಕ್ಷನಮನಮಹಮ್ ।
ಗುರುವರಬೋಧಿತಮಹಿಮಾ ಶರಣಂ ಯಾಸ್ಯೇ ತವಾಂಘ್ರಿ ಕಮಲಯುಗಮ್ ॥ 37 ॥

ಸದಾತ್ಮನಿ ವಿಲೀನಹೃತ್ಸಕಲವೇದಶಾಸ್ತ್ರಾರ್ಥವಿತ್
ಸರಿತ್ತಟವಿಹಾರಕೃತ್ಸಕಲಲೋಕಹೃತ್ತಾಪಹೃತ್ ।
ಸದಾಶಿವಪದಾಂಬುಜಪ್ರಣತಲೋಕಲಭ್ಯ ಪ್ರಭೋ
ಸದಾಶಿವಯತೀಟ್ ಸದಾ ಮಯಿ ಕೃಪಾಮಪಾರಾಂ ಕುರು ॥ 38 ॥

ಪುರಾ ಯವನಕರ್ತನಸ್ರವದಮಂದರಕ್ತೋಽಪಿ ಯಃ
ಪುನಃ ಪದಸರೋರುಹಪ್ರಣತಮೇನಮೇನೋನಿಧಿಮ್ ।
ಕೃಪಾಪರವಶಃ ಪದಂ ಪತನವರ್ಜಿತಂ ಪ್ರಾಪಯತ್
ಸದಾಶಿವಯತೀಟ್ ಸ ಮಯ್ಯನವಧಿಂ ಕೃಪಾಂ ಸಿಂಚತು ॥ 39 ॥

ಹೃಷೀಕಹೃತಚೇತಸಿ ಪ್ರಹೃತದೇಹಕೇ ರೋಗಕೈ
ರನೇಕವೃಜಿನಾಲಯೇ ಶಮದಮಾದಿಗಂಧೋಜ್ಝಿತೇ ।
ತವಾಂಘ್ರಿಪತಿತೇ ಯತೌ ಯತಿಪತೇ ಮಹಾಯೋಗಿರಾಟ್
ಸದಾಶಿವ ಕೃಪಾಂ ಮಯಿ ಪ್ರಕುರು ಹೇತುಶೂನ್ಯಾಂ ದ್ರುತಮ್ ॥ 40 ॥

ನ ಚಾಹಮತಿಚಾತುರೀರಚಿತಶಬ್ದಸಂಘೈಃ ಸ್ತುತಿಂ
ವಿಧಾತುಮಪಿ ಚ ಕ್ಷಮೋ ನ ಚ ಜಪಾದಿಕೇಽಪ್ಯಸ್ತಿ ಮೇ ।
ಬಲಂ ಬಲವತಾಂ ವರ ಪ್ರಕುರು ಹೇತುಶೂನ್ಯಾಂ ವಿಭೋ
ಸದಾಶಿವ ಕೃಪಾಂ ಮಯಿ ಪ್ರವರ ಯೋಗಿನಾಂ ಸತ್ವರಮ್ ॥ 41 ॥

ಶಬ್ದಾರ್ಥವಿಜ್ಞಾನಯುತಾ ಹಿ ಲೋಕೇ ವಸಂತಿ ಲೋಕಾ ಬಹವಃ ಪ್ರಕಾಮಮ್ ।
ನಿಷ್ಠಾಯುತಾ ನ ಶ್ರುತದೃಷ್ಟಪೂರ್ವಾ ವಿನಾ ಭವಂತಂ ಯತಿರಾಜ ನೂನಮ್ ॥ 42 ॥

ಸ್ತೋಕಾರ್ಚನಪ್ರೀತಹೃದಂಬುಜಾಯ ಪಾಕಾಬ್ಜಚೂಡಾಪರರೂಪಧರ್ತ್ರೇ ।
ಶೋಕಾಪಹರ್ತ್ರೇ ತರಸಾ ನತಾನಾಂ ಪಾಕಾಯ ಪುಣ್ಯಸ್ಯ ನಮೋ ಯತೀಶೇ ॥ 43 ॥

ನಾಹಂ ಹೃಷೀಕಾಣಿ ವಿಜೇತುಮೀಶೋ ನಾಹಂ ಸಪರ್ಯಾಭಜನಾದಿ ಕರ್ತುಮ್ ।
ನಿಸರ್ಗಯಾ ತ್ವಂ ದಯಯೈವ ಪಾಹಿ ಸದಾಶಿವೇಮಂ ಕರುಣಾಪಯೋಧೇ ॥ 44 ॥

ಕೃತಯಾನಯಾ ನತಾವಲಿಕೋಟಿಗತೇನಾತಿಮಂದಬೋಧೇನ ।
ಮುದಮೇಹಿ ನಿತ್ಯತೃಪ್ತಪ್ರವರ ಸ್ತುತ್ಯಾ ಸದಾಶಿವಾಶ್ವಾಶು ॥ 45 ॥

ದೇವನಾಗರಿ ಲಿಪಿಯಲ್ಲಿ ಪಾಠText in Devanagari

परतत्त्वलीनमनसे प्रणमद्भवबंधमोचनायाशु ।
प्रकटितपरतत्त्वाय प्रणतिं कुर्मः सदाशिवेंद्राय ॥ 1 ॥

परमशिवेंद्रकरांबुजसंभूताय प्रणम्रवरदाय ।
पदधूतपंकजाय प्रणतिं कुर्मः सदाशिवेंद्राय ॥ 2 ॥

विजननदीकुंजगृहे मंजुलपुलिनैकमंजुतरतल्पे ।
शयनं कुर्वाणाय प्रणतिं कुर्मः सदाशिवेंद्राय ॥ 3 ॥

कामाहिद्विजपतये शमदममुखदिव्यरत्नवारिधये ।
शमनाय मोहविततेः प्रणतिं कुर्मः सदाशिवेंद्राय ॥ 4 ॥

नमदात्मबोधदायारमते परमात्मतत्त्वसौधाग्रे ।
समबुद्धयेऽश्महेम्नोः प्रणतिं कुर्मः सदाशिवेंद्राय ॥ 5 ॥

गिलिताविद्याहालाहलहतपुर्यष्टकाय बोधेन ।
मोहांधकाररवये प्रणतिं कुर्मः सदाशिवेंद्राय ॥ 6 ॥

शममुखषट्कमुमुक्षाविवेकवैराग्यदाननिरताय ।
तरसा नतजनततये प्रणतिं कुर्मः सदाशिवेंद्राय ॥ 7 ॥

सिद्धांतकल्पवल्लीमुखकृतिकर्त्रे कपालिभक्तिकृते ।
करतलमुक्तिफलाय प्रणतिं कुर्मः सदाशिवेंद्राय ॥ 8 ॥

तृणपंकलिप्तवपुषे तृणतोऽप्यधरं जगद्विलोकयते ।
वनमध्यविहरणाय प्रणतिं कुर्मः सदाशिवेंद्राय ॥ 9 ॥

निगृहीतहृदयहरये प्रगृहीतात्मस्वरूपरत्नाय ।
प्रणताब्धिपूर्णशशिने प्रणतिं कुर्मः सदाशिवेंद्राय ॥ 10 ॥

अज्ञानतिमिररवये प्रज्ञानांभोधिपूर्णचंद्राय ।
प्रणताघविपिनशुचये प्रणतिं कुर्मः सदाशिवेंद्राय ॥ 11 ॥

मतिमलमोचनदक्षप्रत्यग्ब्रह्मैक्यदाननिरताय ।
स्मृतिमात्रतुष्टमनसे प्रणतिं कुर्मः सदाशिवेंद्राय ॥ 12 ॥

निजगुरुपरमशिवेंद्रश्लाघितविज्ञानकाष्ठाय ।
निजतत्त्वनिश्चलहृदे प्रणतिं कुर्मः सदाशिवेंद्राय ॥ 13 ॥

प्रविलाप्य जगदशेषं परिशिष्टाखंडवस्तुनिरताय ।
आस्यप्राप्तान्नभुजे प्रणतिं कुर्मः सदाशिवेंद्राय ॥ 14 ॥

उपधानीकृतबाहुः परिरब्धविरक्तिरामो यः ।
वसनीकृतखायास्मै प्रणतिं कुर्मः सदाशिवेंद्राय ॥ 15 ॥

सकलागमांतसारप्रकटनदक्षाय नम्रपक्षाय ।
सच्चित्सुखरूपाय प्रणतिं कुर्मः सदाशिवेंद्राय ॥ 16 ॥

द्राक्षाशिक्षणचतुरव्याहाराय प्रभूतकरुणाय ।
वीक्षापावितजगते प्रणतिं कुर्मः सदाशिवेंद्राय ॥ 17 ॥

योऽनुत्पन्नविकारो बाहौ म्लेच्छेन छिन्नपतितेऽपि ।
अविदितममतायास्मै प्रणतिं कुर्मः सदाशिवेंद्राय ॥ 18 ॥

न्यपतन्सुमानि मूर्धनि येनोच्चरितेषु नामसूग्रस्य ।
तस्मै सिद्धवराय प्रणतिं कुर्मः सदाशिवेंद्राय ॥ 19 ॥

यः पापिनोऽपि लोकांस्तरसा प्रकरोति पुण्यनिष्ठाग्र्यान् ।
करुणांबुराशयेऽस्मै प्रणतिं कुर्मः सदाशिवेंद्राय ॥ 20 ॥

सिद्धेश्वराय बुद्धेः शुद्धिप्रदपादपद्मनमनाय ।
बद्धौघमोचकाय प्रणतिं कुर्मः सदाशिवेंद्राय ॥ 21 ॥

हृद्याय लोकविततेः पद्यावलिदाय जन्ममूकेभ्यः ।
प्रणतेभ्यः पदयुगले प्रणतिं कुर्मः सदाशिवेंद्राय ॥ 22 ॥

जिह्वोपस्थरतानप्याह्वोच्चारेण जातु नैजस्य ।
कुर्वाणाय विरक्तान् प्रणतिं कुर्मः सदाशिवेंद्राय ॥ 23 ॥

कमनीयकवनकर्त्रे शमनीयभयापहारचतुराय ।
तपनीयसदृशवपुषे प्रणतिं कुर्मः सदाशिवेंद्राय ॥ 24 ॥

तारकविद्यादात्रे तारापतिगर्ववारकास्याय ।
तारजपप्रवणाय प्रणतिं कुर्मः सदाशिवेंद्राय ॥ 25 ॥

मूकोऽपि यत्कृपाचेल्लोकोत्तरकीर्तिराशु जायेत ।
अद्भुतचरितायास्मै प्रणतिं कुर्मः सदाशिवेंद्राय ॥ 26 ॥

दुर्जनदूरायतरां सज्जनसुलभाय पात्रहस्ताय ।
तरुतलनिकेतनाय प्रणतिं कुर्मः सदाशिवेंद्राय ॥ 27 ॥

भवसिंधुतारयित्रे भवभक्ताय प्रणम्रवश्याय ।
भवबंधविरहिताय प्रणतिं कुर्मः सदाशिवेंद्राय ॥ 28 ॥

त्रिविधस्यापि त्यागं वपुषः कर्तुं स्थलत्रये य इव ।
अकरोत्समाधिमस्मै प्रणतिं कुर्मः सदाशिवेंद्राय ॥ 29 ॥

कामिनमपि जितहृदयं क्रूरं शांतं जडं सुधियम् ।
कुरुते यत्करुणास्मै प्रणतिं कुर्मः सदाशिवेंद्राय ॥ 30 ॥

वेदस्मृतिस्थविद्वल्लक्षणलक्ष्येषु संदिहानानाम् ।
निश्चयकृते विहर्त्रे प्रणतिं कुर्मः सदाशिवेंद्राय ॥ 31 ॥

बालारुणनिभवपुषे लीलानिर्धूतकामगर्वाय ।
लोलाय चिति परस्यां प्रणतिं कुर्मः सदाशिवेंद्राय ॥ 32 ॥

शरणीकृताय सुगुणैश्चरणीकृतरक्तपंकजाताय ।
धरणीसदृक्क्षमाय प्रणतिं कुर्मः सदाशिवेंद्राय ॥ 33 ॥

प्रणताय यतिवरेण्यैर्गणनाथेनाप्यहार्यविघ्नहृते ।
गुणदासीकृतजगते प्रणतिं कुर्मः सदाशिवेंद्राय ॥ 34 ॥

सहमानाय सहस्राण्यपराधान् प्रणम्रजनरचितान् ।
सहसैव मोक्षदात्रे प्रणतिं कुर्मः सदाशिवेंद्राय ॥ 35 ॥

धृतदेहाय नतावलितूर्णप्रज्ञाप्रदानवांछातः ।
श्रीदक्षिणवक्त्राय प्रणतिं कुर्मः सदाशिवेंद्राय ॥ 36 ॥

तापत्रयार्तहृदयस्तापत्रयहारदक्षनमनमहम् ।
गुरुवरबोधितमहिमा शरणं यास्ये तवांघ्रि कमलयुगम् ॥ 37 ॥

सदात्मनि विलीनहृत्सकलवेदशास्त्रार्थवित्
सरित्तटविहारकृत्सकललोकहृत्तापहृत् ।
सदाशिवपदांबुजप्रणतलोकलभ्य प्रभो
सदाशिवयतीट् सदा मयि कृपामपारां कुरु ॥ 38 ॥

पुरा यवनकर्तनस्रवदमंदरक्तोऽपि यः
पुनः पदसरोरुहप्रणतमेनमेनोनिधिम् ।
कृपापरवशः पदं पतनवर्जितं प्रापयत्
सदाशिवयतीट् स मय्यनवधिं कृपां सिंचतु ॥ 39 ॥

हृषीकहृतचेतसि प्रहृतदेहके रोगकै
रनेकवृजिनालये शमदमादिगंधोज्झिते ।
तवांघ्रिपतिते यतौ यतिपते महायोगिराट्
सदाशिव कृपां मयि प्रकुरु हेतुशून्यां द्रुतम् ॥ 40 ॥

न चाहमतिचातुरीरचितशब्दसंघैः स्तुतिं
विधातुमपि च क्षमो न च जपादिकेऽप्यस्ति मे ।
बलं बलवतां वर प्रकुरु हेतुशून्यां विभो
सदाशिव कृपां मयि प्रवर योगिनां सत्वरम् ॥ 41 ॥

शब्दार्थविज्ञानयुता हि लोके वसंति लोका बहवः प्रकामम् ।
निष्ठायुता न श्रुतदृष्टपूर्वा विना भवंतं यतिराज नूनम् ॥ 42 ॥

स्तोकार्चनप्रीतहृदंबुजाय पाकाब्जचूडापररूपधर्त्रे ।
शोकापहर्त्रे तरसा नतानां पाकाय पुण्यस्य नमो यतीशे ॥ 43 ॥

नाहं हृषीकाणि विजेतुमीशो नाहं सपर्याभजनादि कर्तुम् ।
निसर्गया त्वं दययैव पाहि सदाशिवेमं करुणापयोधे ॥ 44 ॥

कृतयानया नतावलिकोटिगतेनातिमंदबोधेन ।
मुदमेहि नित्यतृप्तप्रवर स्तुत्या सदाशिवाश्वाशु ॥ 45 ॥

IAST ಲಿಪ್ಯಂತರದಲ್ಲಿ ಪಾಠText in IAST transliteration

paratattvalīnamanase praṇamadbhavabaṃdhamocanāyāśu |
prakaṭitaparatattvāya praṇatiṃ kurmaḥ sadāśiveṃdrāya || 1 ||

paramaśiveṃdrakarāṃbujasaṃbhūtāya praṇamravaradāya |
padadhūtapaṃkajāya praṇatiṃ kurmaḥ sadāśiveṃdrāya || 2 ||

vijananadīkuṃjagṛhe maṃjulapulinaikamaṃjutaratalpe |
śayanaṃ kurvāṇāya praṇatiṃ kurmaḥ sadāśiveṃdrāya || 3 ||

kāmāhidvijapataye śamadamamukhadivyaratnavāridhaye |
śamanāya mohavitateḥ praṇatiṃ kurmaḥ sadāśiveṃdrāya || 4 ||

namadātmabodhadāyāramate paramātmatattvasaudhāgre |
samabuddhaye’śmahemnoḥ praṇatiṃ kurmaḥ sadāśiveṃdrāya || 5 ||

gilitāvidyāhālāhalahatapuryaṣṭakāya bodhena |
mohāṃdhakāraravaye praṇatiṃ kurmaḥ sadāśiveṃdrāya || 6 ||

śamamukhaṣaṭkamumukṣāvivekavairāgyadānaniratāya |
tarasā natajanatataye praṇatiṃ kurmaḥ sadāśiveṃdrāya || 7 ||

siddhāṃtakalpavallīmukhakṛtikartre kapālibhaktikṛte |
karatalamuktiphalāya praṇatiṃ kurmaḥ sadāśiveṃdrāya || 8 ||

tṛṇapaṃkaliptavapuṣe tṛṇato’pyadharaṃ jagadvilokayate |
vanamadhyaviharaṇāya praṇatiṃ kurmaḥ sadāśiveṃdrāya || 9 ||

nigṛhītahṛdayaharaye pragṛhītātmasvarūparatnāya |
praṇatābdhipūrṇaśaśine praṇatiṃ kurmaḥ sadāśiveṃdrāya || 10 ||

ajñānatimiraravaye prajñānāṃbhodhipūrṇacaṃdrāya |
praṇatāghavipinaśucaye praṇatiṃ kurmaḥ sadāśiveṃdrāya || 11 ||

matimalamocanadakṣapratyagbrahmaikyadānaniratāya |
smṛtimātratuṣṭamanase praṇatiṃ kurmaḥ sadāśiveṃdrāya || 12 ||

nijaguruparamaśiveṃdraślāghitavijñānakāṣṭhāya |
nijatattvaniścalahṛde praṇatiṃ kurmaḥ sadāśiveṃdrāya || 13 ||

pravilāpya jagadaśeṣaṃ pariśiṣṭākhaṃḍavastuniratāya |
āsyaprāptānnabhuje praṇatiṃ kurmaḥ sadāśiveṃdrāya || 14 ||

upadhānīkṛtabāhuḥ parirabdhaviraktirāmo yaḥ |
vasanīkṛtakhāyāsmai praṇatiṃ kurmaḥ sadāśiveṃdrāya || 15 ||

sakalāgamāṃtasāraprakaṭanadakṣāya namrapakṣāya |
saccitsukharūpāya praṇatiṃ kurmaḥ sadāśiveṃdrāya || 16 ||

drākṣāśikṣaṇacaturavyāhārāya prabhūtakaruṇāya |
vīkṣāpāvitajagate praṇatiṃ kurmaḥ sadāśiveṃdrāya || 17 ||

yo’nutpannavikāro bāhau mlecchena chinnapatite’pi |
aviditamamatāyāsmai praṇatiṃ kurmaḥ sadāśiveṃdrāya || 18 ||

nyapatansumāni mūrdhani yenoccariteṣu nāmasūgrasya |
tasmai siddhavarāya praṇatiṃ kurmaḥ sadāśiveṃdrāya || 19 ||

yaḥ pāpino’pi lokāṃstarasā prakaroti puṇyaniṣṭhāgryān |
karuṇāṃburāśaye’smai praṇatiṃ kurmaḥ sadāśiveṃdrāya || 20 ||

siddheśvarāya buddheḥ śuddhipradapādapadmanamanāya |
baddhaughamocakāya praṇatiṃ kurmaḥ sadāśiveṃdrāya || 21 ||

hṛdyāya lokavitateḥ padyāvalidāya janmamūkebhyaḥ |
praṇatebhyaḥ padayugale praṇatiṃ kurmaḥ sadāśiveṃdrāya || 22 ||

jihvopastharatānapyāhvoccāreṇa jātu naijasya |
kurvāṇāya viraktān praṇatiṃ kurmaḥ sadāśiveṃdrāya || 23 ||

kamanīyakavanakartre śamanīyabhayāpahāracaturāya |
tapanīyasadṛśavapuṣe praṇatiṃ kurmaḥ sadāśiveṃdrāya || 24 ||

tārakavidyādātre tārāpatigarvavārakāsyāya |
tārajapapravaṇāya praṇatiṃ kurmaḥ sadāśiveṃdrāya || 25 ||

mūko’pi yatkṛpācellokottarakīrtirāśu jāyeta |
adbhutacaritāyāsmai praṇatiṃ kurmaḥ sadāśiveṃdrāya || 26 ||

durjanadūrāyatarāṃ sajjanasulabhāya pātrahastāya |
tarutalaniketanāya praṇatiṃ kurmaḥ sadāśiveṃdrāya || 27 ||

bhavasiṃdhutārayitre bhavabhaktāya praṇamravaśyāya |
bhavabaṃdhavirahitāya praṇatiṃ kurmaḥ sadāśiveṃdrāya || 28 ||

trividhasyāpi tyāgaṃ vapuṣaḥ kartuṃ sthalatraye ya iva |
akarotsamādhimasmai praṇatiṃ kurmaḥ sadāśiveṃdrāya || 29 ||

kāminamapi jitahṛdayaṃ krūraṃ śāṃtaṃ jaḍaṃ sudhiyam |
kurute yatkaruṇāsmai praṇatiṃ kurmaḥ sadāśiveṃdrāya || 30 ||

vedasmṛtisthavidvallakṣaṇalakṣyeṣu saṃdihānānām |
niścayakṛte vihartre praṇatiṃ kurmaḥ sadāśiveṃdrāya || 31 ||

bālāruṇanibhavapuṣe līlānirdhūtakāmagarvāya |
lolāya citi parasyāṃ praṇatiṃ kurmaḥ sadāśiveṃdrāya || 32 ||

śaraṇīkṛtāya suguṇaiścaraṇīkṛtaraktapaṃkajātāya |
dharaṇīsadṛkkṣamāya praṇatiṃ kurmaḥ sadāśiveṃdrāya || 33 ||

praṇatāya yativareṇyairgaṇanāthenāpyahāryavighnahṛte |
guṇadāsīkṛtajagate praṇatiṃ kurmaḥ sadāśiveṃdrāya || 34 ||

sahamānāya sahasrāṇyaparādhān praṇamrajanaracitān |
sahasaiva mokṣadātre praṇatiṃ kurmaḥ sadāśiveṃdrāya || 35 ||

dhṛtadehāya natāvalitūrṇaprajñāpradānavāṃchātaḥ |
śrīdakṣiṇavaktrāya praṇatiṃ kurmaḥ sadāśiveṃdrāya || 36 ||

tāpatrayārtahṛdayastāpatrayahāradakṣanamanamaham |
guruvarabodhitamahimā śaraṇaṃ yāsye tavāṃghri kamalayugam || 37 ||

sadātmani vilīnahṛtsakalavedaśāstrārthavit
sarittaṭavihārakṛtsakalalokahṛttāpahṛt |
sadāśivapadāṃbujapraṇatalokalabhya prabho
sadāśivayatīṭ sadā mayi kṛpāmapārāṃ kuru || 38 ||

purā yavanakartanasravadamaṃdarakto’pi yaḥ
punaḥ padasaroruhapraṇatamenamenonidhim |
kṛpāparavaśaḥ padaṃ patanavarjitaṃ prāpayat
sadāśivayatīṭ sa mayyanavadhiṃ kṛpāṃ siṃcatu || 39 ||

hṛṣīkahṛtacetasi prahṛtadehake rogakai
ranekavṛjinālaye śamadamādigaṃdhojjhite |
tavāṃghripatite yatau yatipate mahāyogirāṭ
sadāśiva kṛpāṃ mayi prakuru hetuśūnyāṃ drutam || 40 ||

na cāhamaticāturīracitaśabdasaṃghaiḥ stutiṃ
vidhātumapi ca kṣamo na ca japādike’pyasti me |
balaṃ balavatāṃ vara prakuru hetuśūnyāṃ vibho
sadāśiva kṛpāṃ mayi pravara yogināṃ satvaram || 41 ||

śabdārthavijñānayutā hi loke vasaṃti lokā bahavaḥ prakāmam |
niṣṭhāyutā na śrutadṛṣṭapūrvā vinā bhavaṃtaṃ yatirāja nūnam || 42 ||

stokārcanaprītahṛdaṃbujāya pākābjacūḍāpararūpadhartre |
śokāpahartre tarasā natānāṃ pākāya puṇyasya namo yatīśe || 43 ||

nāhaṃ hṛṣīkāṇi vijetumīśo nāhaṃ saparyābhajanādi kartum |
nisargayā tvaṃ dayayaiva pāhi sadāśivemaṃ karuṇāpayodhe || 44 ||

kṛtayānayā natāvalikoṭigatenātimaṃdabodhena |
mudamehi nityatṛptapravara stutyā sadāśivāśvāśu || 45 ||

ಶ್ಲೋಕಗಳ ಅರ್ಥ

• 1 ಪರಮ ತತ್ತ್ವದಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸು ಲೀನವಾದವರು, ನಮಸ್ಕರಿಸಿದವರ ಸಂಸಾರಬಂಧವನ್ನು ಬೇಗನೆ ಬಿಡಿಸುವವರು, ಪರತತ್ತ್ವವನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸಿದವರು. ಅಂಥ ಸದಾಶಿವೇಂದ್ರರಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತೇವೆ. ಇದೇ ಕೊನೆಯ ಸಾಲು ಮುಂದಿನ ಬಹುತೇಕ ಶ್ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಪುನರಾವರ್ತನೆಯಾಗುತ್ತದೆ.
  Their mind is absorbed in the supreme truth, they quickly free those who bow from the bondage of worldly life, and they have made the supreme truth known. To such Sadashivendra we bow. This last line returns in most of the verses that follow.
• 2 ಪರಮಶಿವೇಂದ್ರರ ಕರಕಮಲದಿಂದ ಜನಿಸಿದವರು, ನಮಸ್ಕರಿಸುವವರಿಗೆ ವರ ಕೊಡುವವರು, ಪಾದಗಳು ಕಮಲವನ್ನೂ ಮೀರಿಸುವವರು. ಸದಾಶಿವೇಂದ್ರರಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತೇವೆ.
  Born of the lotus hand of Paramashivendra, a giver of boons to those who bow, whose feet put the lotus to shame. To Sadashivendra we bow.
• 3 ನಿರ್ಜನ ನದೀತೀರದ ಲತಾಕುಂಜದಲ್ಲಿ, ಸುಂದರವಾದ ಮರಳಿನ ದಂಡೆಯೇ ಹಾಸಿಗೆಯಾಗಿ ಮಲಗುವವರಿಗೆ ಸದಾಶಿವೇಂದ್ರರಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತೇವೆ.
  He lies down in a bower on a lonely riverbank, with a single lovely sandbank for his bed. To Sadashivendra we bow.
• 4 ಕಾಮ ಎಂಬ ಸರ್ಪಕ್ಕೆ ಗರುಡನಂತಿರುವವರು, ಶಮ ದಮ ಮೊದಲಾದ ದಿವ್ಯ ರತ್ನಗಳ ಸಮುದ್ರ, ಮೋಹದ ಸಮೂಹವನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವವರು. ಸದಾಶಿವೇಂದ್ರರಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತೇವೆ.
  A Garuda to the serpent of desire, an ocean holding the divine jewels of calm, self-control and the like, and the destroyer of the whole mass of delusion. To Sadashivendra we bow.
• 5 ನಮಿಸಿದವರಿಗೆ ಆತ್ಮಬೋಧೆ ನೀಡುವವರು, ಆತ್ಮನಲ್ಲೇ ರಮಿಸುವವರು, ಪರಮಾತ್ಮತತ್ತ್ವವೆಂಬ ಅರಮನೆಯ ತುದಿಯಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದವರು, ಕಲ್ಲು ಮತ್ತು ಚಿನ್ನಗಳನ್ನು ಸಮಾನವಾಗಿ ಕಾಣುವವರು. ಸದಾಶಿವೇಂದ್ರರಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತೇವೆ.
  He gives knowledge of the Self to those who bow, delights in the Self alone, stands at the top of the palace of the supreme truth, and sees a stone and gold as the same. To Sadashivendra we bow.
• 6 ಅವಿದ್ಯೆಯೆಂಬ ಹಾಲಾಹಲ ವಿಷವನ್ನು ನುಂಗಿದವರು, ಜ್ಞಾನದಿಂದ ಸೂಕ್ಷ್ಮದೇಹವೆಂಬ ಪುರ್ಯಷ್ಟಕವನ್ನು ನಾಶಮಾಡಿದವರು (ಶಿವನು ಮೂರು ಪುರಗಳನ್ನು ಸುಟ್ಟಂತೆ). ಮೋಹದ ಕತ್ತಲೆಗೆ ಸೂರ್ಯನಂತಿರುವ ಸದಾಶಿವೇಂದ್ರರಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತೇವೆ.
  He swallowed the Halahala poison of ignorance and, by knowledge, destroyed the subtle body of eight parts, as Shiva destroyed the three cities. A sun to the darkness of delusion. To Sadashivendra we bow.
• 7 ಶಮ ಮೊದಲಾದ ಆರು ಸಂಪತ್ತು, ಮುಮುಕ್ಷೆ, ವಿವೇಕ ಮತ್ತು ವೈರಾಗ್ಯಗಳನ್ನು ನಮಸ್ಕರಿಸಿದ ಜನರ ಸಮೂಹಕ್ಕೆ ಬೇಗನೆ ಕೊಡುವುದರಲ್ಲಿ ನಿರತರಾದ ಸದಾಶಿವೇಂದ್ರರಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತೇವೆ.
  He is ever busy giving to the company of those who bow the six treasures beginning with calm, together with the longing for freedom, discernment and dispassion. To Sadashivendra we bow.
• 8 ಸಿದ್ಧಾಂತಕಲ್ಪವಲ್ಲಿ ಮೊದಲಾದ ಕೃತಿಗಳನ್ನು ರಚಿಸಿದವರು, ಶಿವನಲ್ಲಿ ಭಕ್ತಿಯುಳ್ಳವರು, ಮುಕ್ತಿಯ ಫಲವನ್ನು ಅಂಗೈಯಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದವರು. ಸದಾಶಿವೇಂದ್ರರಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತೇವೆ. ಈ ಶ್ಲೋಕದ ಮೊದಲ ಸಾಲಿನ ಕೆಲವು ಪದಗಳ ಅರ್ಥ ಖಚಿತವಿಲ್ಲ, ಸಾರವನ್ನು ಕೊಟ್ಟಿದ್ದೇವೆ.
  The author of works beginning with the Siddhanta-kalpavalli, a devotee of Shiva, with the fruit of liberation in the palm of his hand. To Sadashivendra we bow. A few words in the first line are uncertain, so we give the gist.
• 9 ಮೈಗೆ ಹುಲ್ಲು ಮತ್ತು ಕೆಸರು ಮೆತ್ತಿಕೊಂಡಿದ್ದರೂ ಜಗತ್ತನ್ನು ಹುಲ್ಲಿಗಿಂತಲೂ ಕೀಳಾಗಿ ಕಾಣುವವರು, ಕಾಡಿನ ನಡುವೆ ಸಂಚರಿಸುವವರು. ಸದಾಶಿವೇಂದ್ರರಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತೇವೆ.
  His body is smeared with grass and mud, yet he sees the world as lower than a blade of grass, and he wanders in the midst of the forest. To Sadashivendra we bow.
• 10 ಮನಸ್ಸೆಂಬ ಕುದುರೆಯನ್ನು ನಿಗ್ರಹಿಸಿದವರು, ಆತ್ಮಸ್ವರೂಪವೆಂಬ ರತ್ನವನ್ನು ಪಡೆದವರು, ನಮಿಸಿದವರ ಸಮುದ್ರಕ್ಕೆ ಪೂರ್ಣಚಂದ್ರನಂತಿರುವವರು. ಸದಾಶಿವೇಂದ್ರರಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತೇವೆ.
  He has reined in the horse of the mind, taken hold of the jewel of the Self, and is a full moon to the ocean of those who bow. To Sadashivendra we bow.
• 11 ಅಜ್ಞಾನದ ಕತ್ತಲೆಗೆ ಸೂರ್ಯ, ಪ್ರಜ್ಞಾನ ಸಾಗರಕ್ಕೆ ಪೂರ್ಣಚಂದ್ರ, ನಮಿಸಿದವರ ಪಾಪವೆಂಬ ಕಾಡಿಗೆ ಅಗ್ನಿ. ಸದಾಶಿವೇಂದ್ರರಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತೇವೆ.
  A sun to the darkness of ignorance, a full moon to the ocean of wisdom, and a purifying fire to the forest of sins of those who bow. To Sadashivendra we bow.
• 12 ಬುದ್ಧಿಯ ಕೊಳೆಯನ್ನು ತೊಳೆಯುವುದರಲ್ಲಿ ನಿಪುಣರು, ಜೀವ ಮತ್ತು ಬ್ರಹ್ಮನ ಐಕ್ಯವನ್ನು ಕೊಡುವುದರಲ್ಲಿ ನಿರತರು, ನೆನೆದರೆ ಸಾಕು ಸಂತುಷ್ಟರಾಗುವ ಮನಸ್ಸಿನವರು. ಸದಾಶಿವೇಂದ್ರರಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತೇವೆ.
  Skilled at washing away the dirt of the mind, intent on granting the oneness of the inner self with Brahman, and pleased at the mere remembrance of him. To Sadashivendra we bow.
• 13 ತಮ್ಮ ಗುರು ಪರಮಶಿವೇಂದ್ರರಿಂದ ಹೊಗಳಿಸಿಕೊಂಡ ಜ್ಞಾನದ ಪರಮಾವಧಿಯನ್ನು ತಲುಪಿದವರು, ತಮ್ಮ ತತ್ತ್ವದಲ್ಲಿ ಹೃದಯ ಸ್ಥಿರವಾದವರು. ಸದಾಶಿವೇಂದ್ರರಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತೇವೆ.
  He reached the peak of realisation, praised by his own guru Paramashivendra, and his heart is steady in his own truth. To Sadashivendra we bow.
• 14 ಇಡೀ ಜಗತ್ತನ್ನು ಲಯಗೊಳಿಸಿ ಉಳಿದ ಅಖಂಡ ವಸ್ತುವಿನಲ್ಲಿ ನಿರತರಾದವರು, ತಾನಾಗಿ ಬಾಯಿಗೆ ಬಂದ ಅನ್ನವನ್ನು ಮಾತ್ರ ಉಣ್ಣುವವರು. ಸದಾಶಿವೇಂದ್ರರಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತೇವೆ.
  Having dissolved the whole world in thought, he rests in the undivided reality that remains, and eats only the food that comes to his mouth unsought. To Sadashivendra we bow.
• 15 ತೋಳನ್ನೇ ತಲೆದಿಂಬು ಮಾಡಿಕೊಂಡವರು, ವೈರಾಗ್ಯವೆಂಬ ಪ್ರಿಯೆಯನ್ನು ಆಲಿಂಗಿಸಿದವರು, ಆಕಾಶವನ್ನೇ ವಸ್ತ್ರ ಮಾಡಿಕೊಂಡವರು. ಅಂಥ ಸದಾಶಿವೇಂದ್ರರಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತೇವೆ. ಎರಡನೆಯ ಪದದ ಪಾಠ ಸ್ವಲ್ಪ ಸಂದೇಹಾಸ್ಪದ, ಸಾರವನ್ನು ಕೊಟ್ಟಿದ್ದೇವೆ.
  He made his arm a pillow, embraced dispassion like a beloved, and took the sky itself for his garment. To such Sadashivendra we bow. The reading of one word is slightly doubtful, so we give the gist.
• 16 ಎಲ್ಲ ವೇದಾಂತದ ಸಾರವನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸುವುದರಲ್ಲಿ ದಕ್ಷರು, ನಮಿಸಿದವರ ಪಕ್ಷದವರು, ಸತ್ ಚಿತ್ ಸುಖ ಸ್ವರೂಪರು. ಸದಾಶಿವೇಂದ್ರರಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತೇವೆ.
  Skilled at bringing out the essence of the whole of Vedanta, always on the side of those who bow, and himself of the nature of being, awareness and bliss. To Sadashivendra we bow.
• 17 ದ್ರಾಕ್ಷೆಯಂತೆ ಸಿಹಿಯಾದ ಮಾತಿನಲ್ಲಿ ಉಪದೇಶಿಸುವ ಚತುರರು, ಅಪಾರ ಕರುಣೆಯುಳ್ಳವರು, ಕಣ್ಣೋಟದಿಂದಲೇ ಜಗತ್ತನ್ನು ಪವಿತ್ರಗೊಳಿಸಿದವರು. ಸದಾಶಿವೇಂದ್ರರಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತೇವೆ.
  Skilled in teaching with speech as sweet as grapes, full of compassion, and one who made the world pure by his glance. To Sadashivendra we bow.
• 18 ಮ್ಲೇಚ್ಛನೊಬ್ಬ ತೋಳನ್ನು ಕಡಿದು ಬೀಳಿಸಿದಾಗಲೂ ಅವರಲ್ಲಿ ಯಾವ ವಿಕಾರವೂ ಹುಟ್ಟಲಿಲ್ಲ, ಅದು ತನ್ನದೆಂಬ ಮಮತೆಯೂ ಅವರಿಗೆ ತಿಳಿಯಲಿಲ್ಲ. ಸದಾಶಿವೇಂದ್ರರಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತೇವೆ.
  Even when a foreigner cut off his arm and it fell, no disturbance arose in him, and he was not aware of any sense of it being his own. To Sadashivendra we bow.
• 19 ಅವರು ಉಗ್ರನಾದ ಶಿವನ ನಾಮಗಳನ್ನು ಉಚ್ಚರಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಅವರ ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಹೂವುಗಳು ಬಿದ್ದವು. ಆ ಸಿದ್ಧಶ್ರೇಷ್ಠರಾದ ಸದಾಶಿವೇಂದ್ರರಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತೇವೆ.
  As he uttered the names of fierce Shiva, flowers fell on his head. To that foremost of the perfected, Sadashivendra, we bow.
• 20 ಪಾಪಿಗಳಾದ ಜನರನ್ನೂ ಬೇಗನೆ ಪುಣ್ಯನಿಷ್ಠೆಯಲ್ಲಿ ಮುಂಚೂಣಿಗೆ ತರುವವರು, ಕರುಣಾಸಾಗರರು. ಸದಾಶಿವೇಂದ್ರರಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತೇವೆ.
  He quickly raises even sinful people to the front rank of the devoted to virtue, an ocean of compassion. To Sadashivendra we bow.
• 21 ಸಿದ್ಧರ ಈಶ್ವರರು, ಅವರ ಪಾದಕಮಲಕ್ಕೆ ನಮಿಸಿದರೆ ಬುದ್ಧಿ ಶುದ್ಧವಾಗುತ್ತದೆ, ಬಂಧಿತರ ಗುಂಪನ್ನು ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡುವವರು. ಸದಾಶಿವೇಂದ್ರರಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತೇವೆ.
  A lord among the perfected, whose lotus feet give purity to the intellect of those who bow, and who frees the multitude of the bound. To Sadashivendra we bow.
• 22 ಜನರ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಪ್ರಿಯರಾದವರು, ಹುಟ್ಟು ಮೂಕರಾದ ಪಾದಕ್ಕೆರಗಿದವರಿಗೆ ಪದ್ಯಗಳ ಸರವನ್ನು ಕೊಟ್ಟವರು. ಸದಾಶಿವೇಂದ್ರರಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತೇವೆ.
  Dear to the hearts of people, he gave a garland of verses to those dumb from birth who bowed at his feet. To Sadashivendra we bow.
• 23 ತಮ್ಮ ಹೆಸರನ್ನು ಒಮ್ಮೆ ಉಚ್ಚರಿಸಿದರೂ ರುಚಿ ಮತ್ತು ಕಾಮಗಳಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದವರನ್ನೂ ವಿರಕ್ತರನ್ನಾಗಿ ಮಾಡುವವರು. ಸದಾಶಿವೇಂದ್ರರಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತೇವೆ.
  Even those given to the pleasures of the tongue and of desire he makes detached, once they have uttered his name. To Sadashivendra we bow.
• 24 ಮನೋಹರ ಕಾವ್ಯಗಳನ್ನು ರಚಿಸಿದವರು, ಹೋಗಲಾಡಿಸಬೇಕಾದ ಭಯಗಳನ್ನು ನಿವಾರಿಸುವುದರಲ್ಲಿ ಚತುರರು, ಚಿನ್ನದಂತೆ ಹೊಳೆಯುವ ದೇಹದವರು. ಸದಾಶಿವೇಂದ್ರರಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತೇವೆ.
  The maker of charming poetry, skilled at taking away fears that ought to be removed, with a body bright as gold. To Sadashivendra we bow.
• 25 ತಾರಕ ವಿದ್ಯೆಯನ್ನು ಕೊಡುವವರು, ಮುಖದ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಚಂದ್ರನ ಗರ್ವವನ್ನು ತಡೆಯುವವರು, ತಾರಕ ಮಂತ್ರದ ಜಪದಲ್ಲಿ ಆಸಕ್ತರು. ಸದಾಶಿವೇಂದ್ರರಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತೇವೆ.
  The giver of the saving knowledge, whose face checks the pride of the moon, and who is devoted to repeating the saving syllable. To Sadashivendra we bow.
• 26 ಯಾರ ಕೃಪೆಯಿದ್ದರೆ ಮೂಕನೂ ಬೇಗನೆ ಲೋಕೋತ್ತರ ಕೀರ್ತಿಯವನಾಗುವನೋ, ಅಂಥ ಅದ್ಭುತ ಚರಿತ್ರೆಯ ಸದಾಶಿವೇಂದ್ರರಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತೇವೆ.
  By his grace even a mute person quickly becomes famous beyond the ordinary. To Sadashivendra, whose life was so wonderful, we bow.
• 27 ದುರ್ಜನರಿಗೆ ಬಹು ದೂರದವರು, ಸಜ್ಜನರಿಗೆ ಸುಲಭವಾಗಿ ಸಿಗುವವರು, ಕೈಯೇ ಪಾತ್ರೆಯಾದವರು, ಮರದ ಬುಡದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವವರು. ಸದಾಶಿವೇಂದ್ರರಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತೇವೆ.
  Far from the wicked and easy to reach for the good, his hand is his alms bowl and the foot of a tree is his dwelling. To Sadashivendra we bow.
• 28 ಸಂಸಾರ ಸಾಗರವನ್ನು ದಾಟಿಸುವವರು, ಶಿವನ ಭಕ್ತರು, ನಮಿಸಿದವರಿಗೆ ವಶರಾಗುವವರು, ಸಂಸಾರಬಂಧವೇ ಇಲ್ಲದವರು. ಸದಾಶಿವೇಂದ್ರರಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತೇವೆ.
  He carries people across the ocean of worldly life, he is a devotee of Shiva, he yields to those who bow, and he is himself free of any bond of worldly life. To Sadashivendra we bow.
• 29 ಸ್ಥೂಲ, ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಮತ್ತು ಕಾರಣ ಎಂಬ ಮೂರು ಬಗೆಯ ದೇಹವನ್ನು ತೊರೆಯಲೋ ಎಂಬಂತೆ ಮೂರು ಸ್ಥಳಗಳಲ್ಲಿ ಸಮಾಧಿ ಹೊಂದಿದವರು ಎಂದು ಶ್ಲೋಕ ಹೇಳುತ್ತದೆ. ಸದಾಶಿವೇಂದ್ರರಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತೇವೆ. ಇದರ ವಿವರವನ್ನು ಪರಂಪರೆಗೆ ಬಿಡುತ್ತೇವೆ.
  The verse says that, as if to cast off the threefold body (gross, subtle and causal), he entered samadhi at three places. To Sadashivendra we bow. We leave the details to tradition.
• 30 ಕಾಮುಕನನ್ನೂ ಕ್ರೂರನನ್ನೂ ಜಡನನ್ನೂ ಹೃದಯವನ್ನು ಗೆದ್ದ, ಶಾಂತ, ಸುಬುದ್ಧಿಯವನನ್ನಾಗಿ ಯಾರ ಕರುಣೆ ಮಾಡುತ್ತದೋ, ಆ ಸದಾಶಿವೇಂದ್ರರಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತೇವೆ.
  His compassion makes even a lustful, cruel or dull person into one who has won over the heart, a calm and wise one. To Sadashivendra we bow.
• 31 ವೇದ ಮತ್ತು ಸ್ಮೃತಿಗಳಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದ ವಿದ್ವಾಂಸರ ಲಕ್ಷಣಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಸಂದೇಹಪಡುವವರಿಗೆ ನಿಶ್ಚಯ ಮೂಡಿಸಲು ಸಂಚರಿಸುವವರು. ಸದಾಶಿವೇಂದ್ರರಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತೇವೆ.
  He moves about to bring certainty to those who doubt what the Veda and smriti describe as the marks of the learned. To Sadashivendra we bow.
• 32 ಬಾಲಸೂರ್ಯನಂತೆ ಹೊಳೆಯುವ ದೇಹದವರು, ಲೀಲೆಯಿಂದಲೇ ಕಾಮನ ಗರ್ವವನ್ನು ಕೊಡವಿದವರು, ಪರಮ ಚೈತನ್ಯದಲ್ಲಿ ತನ್ಮಯರು. ಸದಾಶಿವೇಂದ್ರರಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತೇವೆ.
  His body shines like the rising sun, he shook off the pride of Kama as if in play, and his joy is in the supreme consciousness. To Sadashivendra we bow.
• 33 ಒಳ್ಳೆಯ ಗುಣಗಳು ಆಶ್ರಯಿಸಿದವರು, ಕೆಂದಾವರೆಗಳನ್ನೂ ಮೀರಿಸುವ ಪಾದಗಳುಳ್ಳವರು, ಭೂಮಿಯಂತೆ ತಾಳ್ಮೆಯುಳ್ಳವರು. ಸದಾಶಿವೇಂದ್ರರಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತೇವೆ. ಎರಡನೆಯ ಸಾಲಿನ ಪಾಠ ಸ್ವಲ್ಪ ಸಂದೇಹಾಸ್ಪದ, ಸಾರವನ್ನು ಕೊಟ್ಟಿದ್ದೇವೆ.
  Good qualities have taken refuge in him, his feet outshine red lotuses, and he is patient like the earth. To Sadashivendra we bow. The reading of the second line is slightly doubtful, so we give the gist.
• 34 ಶ್ರೇಷ್ಠ ಯತಿಗಳು ಮತ್ತು ಗಣಪತಿಯೂ ನಮಸ್ಕರಿಸಿದವರು, ಇತರರು ತೊಡೆಯಲಾಗದ ವಿಘ್ನಗಳನ್ನು ತೊಡೆಯುವವರು, ತಮ್ಮ ಗುಣಗಳಿಂದ ಜಗತ್ತನ್ನೇ ದಾಸಿಯನ್ನಾಗಿಸಿದವರು. ಸದಾಶಿವೇಂದ್ರರಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತೇವೆ.
  Foremost renunciants and even Ganapati bow to him, he removes obstacles that others cannot remove, and by his virtues he has made the world his servant. To Sadashivendra we bow.
• 35 ನಮಿಸಿದ ಜನರು ಮಾಡಿದ ಸಾವಿರಾರು ಅಪರಾಧಗಳನ್ನು ಸಹಿಸುವವರು, ತಕ್ಷಣವೇ ಮೋಕ್ಷ ಕೊಡುವವರು. ಸದಾಶಿವೇಂದ್ರರಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತೇವೆ.
  He bears with thousands of faults committed by those who bow, and he gives liberation at once. To Sadashivendra we bow.
• 36 ನಮಿಸಿದವರ ಸಾಲಿಗೆ ಬೇಗನೆ ಪ್ರಜ್ಞೆಯನ್ನು ಕೊಡುವ ಬಯಕೆಯಿಂದ ದೇಹ ಧರಿಸಿದವರು, ಶ್ರೀ ದಕ್ಷಿಣಾಮುಖರು (ದಕ್ಷಿಣಾಮೂರ್ತಿ). ಸದಾಶಿವೇಂದ್ರರಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತೇವೆ. ಇಲ್ಲಿಗೆ ಪುನರಾವರ್ತಿತ ಸಾಲು ಮುಗಿಯುತ್ತದೆ.
  He took a body out of the wish to give swift wisdom to the line of those who bow, a Sri Dakshinamukha, that is, Dakshinamurti. To Sadashivendra we bow. Here the repeated line ends.
• 37 ಮೂರು ತಾಪಗಳಿಂದ ನೊಂದ ಹೃದಯದವನಾದ ನಾನು, ಮೂರು ತಾಪಗಳನ್ನು ಕಳೆಯುವುದರಲ್ಲಿ ಕುಶಲರಾದ ನಿಮಗೆ ನಮಿಸುತ್ತೇನೆ. ಗುರುವರರು ತಿಳಿಸಿದ ನಿಮ್ಮ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ತಿಳಿದು ನಿಮ್ಮ ಪಾದಕಮಲಗಳ ಜೋಡಿಯನ್ನು ಶರಣಾಗುತ್ತೇನೆ.
  My heart is pained by the three kinds of affliction. I bow to you, who are skilled at removing them. Knowing your greatness as my guru taught it, I take refuge at your pair of lotus feet.
• 38 ಸದಾತ್ಮನಲ್ಲಿ ಲೀನರಾದವರೇ, ಎಲ್ಲ ವೇದಶಾಸ್ತ್ರಗಳ ಅರ್ಥ ತಿಳಿದವರೇ, ನದೀತೀರದಲ್ಲಿ ವಿಹರಿಸುವವರೇ, ಎಲ್ಲ ಲೋಕದ ಹೃದಯತಾಪವನ್ನು ಹರಿಸುವವರೇ, ಸದಾಶಿವನ ಪಾದಕಮಲಕ್ಕೆ ನಮಿಸಿದ ಜನರಿಗೆ ಸಿಗುವವರೇ, ಪ್ರಭುವೇ, ಸದಾಶಿವ ಯತೀಂದ್ರರೇ, ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಯಾವಾಗಲೂ ಅಪಾರ ಕೃಪೆ ತೋರಿಸಿ.
  You are absorbed in the true Self, you know the meaning of all the Vedas and shastras, you wander on riverbanks, you take away the heartache of all people, and you are found by those who bow at the lotus feet of Shiva. O lord, Sadashiva, king of ascetics, always shower boundless grace on me.
• 39 ಹಿಂದೆ ಯವನನು ಕಡಿದ ತೋಳಿನಿಂದ ರಕ್ತ ಧಾರಾಕಾರ ಸುರಿಯುತ್ತಿದ್ದರೂ, ಕೃಪೆಯಿಂದ ಪರವಶರಾಗಿ, ಪಾದಕಮಲಕ್ಕೆ ನಮಿಸಿದ ಪಾಪನಿಧಿಯಾದ ಒಬ್ಬನಿಗೆ ಪತನವಿಲ್ಲದ ಪದವನ್ನು ಕೊಟ್ಟವರು, ಆ ಸದಾಶಿವ ಯತೀಂದ್ರರು ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಅಪಾರ ಕೃಪೆ ಸುರಿಸಲಿ.
  Long ago, though blood flowed freely from the arm cut by a Yavana, overcome by compassion he gave a state free of falling to one who bowed at his lotus feet, a storehouse of sin. May that Sadashiva, king of ascetics, pour endless grace on me.
• 40 ಇಂದ್ರಿಯಗಳಿಂದ ಮನಸ್ಸು ಸೆಳೆಯಲ್ಪಟ್ಟವನು, ರೋಗಗಳಿಂದ ದೇಹ ಬಡಿಯಲ್ಪಟ್ಟವನು, ಅನೇಕ ಪಾಪಗಳ ನೆಲೆ, ಶಮದಮಗಳ ಸುವಾಸನೆಯೂ ಇಲ್ಲದವನು. ಅಂಥ ನಾನು ನಿಮ್ಮ ಪಾದಗಳಿಗೆ ಬಿದ್ದಿದ್ದೇನೆ. ಯತಿಗಳ ಒಡೆಯರೇ, ಮಹಾಯೋಗಿರಾಜರೇ, ಸದಾಶಿವರೇ, ಕಾರಣವಿಲ್ಲದ ಕೃಪೆಯನ್ನು ಬೇಗನೆ ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಮಾಡಿ.
  My mind is carried off by the senses, my body is struck by ailments, I am the home of many sins, and I lack even a trace of calm and self-control. Such a one has fallen at your feet. O lord of ascetics, king of great yogis, Sadashiva, quickly show me grace that needs no cause.
• 41 ಚತುರ ಶಬ್ದಗಳ ಗುಂಪಿನಿಂದ ಸ್ತುತಿ ರಚಿಸಲು ನಾನು ಸಮರ್ಥನಲ್ಲ, ಜಪ ಮೊದಲಾದುವುಗಳನ್ನು ಮಾಡುವ ಬಲವೂ ನನಗಿಲ್ಲ. ಬಲಶಾಲಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠರೇ, ಯೋಗಿಗಳಲ್ಲಿ ಉತ್ತಮರೇ, ಸದಾಶಿವರೇ, ಕಾರಣವಿಲ್ಲದ ಕೃಪೆಯನ್ನು ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಬೇಗನೆ ಮಾಡಿ.
  I cannot compose praise with clever strings of words, and I have no strength for japa and the like. O best of the strong, foremost of yogis, Sadashiva, quickly show me grace that needs no cause.
• 42 ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಶಬ್ದ ಮತ್ತು ಅರ್ಥಗಳ ತಿಳಿವಳಿಕೆಯುಳ್ಳ ಬಹಳ ಜನ ಇದ್ದಾರೆ. ಆದರೆ ಯತಿರಾಜರೇ, ಕೇಳಿದ ಅಥವಾ ಕಂಡ ಮೊದಲ ನಿಷ್ಠೆಯುಳ್ಳವರು ನಿಮ್ಮ ಹೊರತಾಗಿ ಖಂಡಿತ ಸಿಗುವುದಿಲ್ಲ. ಈ ಶ್ಲೋಕದ ಅರ್ಥ ಸ್ವಲ್ಪ ಸಂದೇಹಾಸ್ಪದ, ಸಾರವನ್ನು ಕೊಟ್ಟಿದ್ದೇವೆ.
  Many people in the world have a knowledge of words and their meanings. But, O king of ascetics, without you one does not find, among all one has heard of or seen, people of true steadfastness. The meaning is slightly doubtful, so we give the gist.
• 43 ಅಲ್ಪ ಪೂಜೆಗೂ ಹೃದಯಕಮಲ ಅರಳುವವರು, ಇನ್ನೊಂದು ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿದವರು, ನಮಿಸಿದವರ ಶೋಕವನ್ನು ಬೇಗನೆ ಹರಿಸುವವರು, ಪುಣ್ಯದ ಪರಿಪಾಕರೂಪರು. ಅಂಥ ಯತೀಶ್ವರರಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ಮೊದಲ ಸಾಲಿನ ಒಂದು ಸಮಾಸ ಅಸ್ಪಷ್ಟ, ಸಾರವನ್ನು ಕೊಟ್ಟಿದ್ದೇವೆ.
  His heart-lotus opens at even a small act of worship, he has taken on another form, he quickly takes away the sorrow of those who bow, and he is the ripening of merit. Salutation to such a lord of ascetics. One compound in the first line is obscure, so we give the gist.
• 44 ಇಂದ್ರಿಯಗಳನ್ನು ಗೆಲ್ಲಲು ನಾನು ಶಕ್ತನಲ್ಲ, ಪೂಜೆ ಭಜನೆ ಮೊದಲಾದುವನ್ನು ಮಾಡಲೂ ಶಕ್ತನಲ್ಲ. ಕರುಣಾಸಾಗರರೇ, ಸದಾಶಿವರೇ, ನಿಮ್ಮ ಸಹಜ ದಯೆಯಿಂದಲೇ ಈ ನನ್ನನ್ನು ಕಾಪಾಡಿ.
  I am not able to conquer my senses, nor to do worship, devotional singing and the like. O ocean of mercy, Sadashiva, protect me by your natural kindness alone.
• 45 ನಮಿಸಿದವರ ಕೋಟಿ ಕೋಟಿ ಸಾಲಿನಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬನಾದ, ಬಹಳ ಮಂದಬುದ್ಧಿಯ ನನ್ನಿಂದ ಮಾಡಿದ ಈ ಸ್ತುತಿಯಿಂದ, ನಿತ್ಯತೃಪ್ತರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠರಾದ ಸದಾಶಿವರೇ, ಬೇಗನೆ ಸಂತೋಷಪಡಿ.
  With this praise, made by me, one among crores of those who bow and of very dull understanding, be pleased quickly, O Sadashiva, best of the ever-content.

---

ಈ ಸ್ತೋತ್ರದ ಬಗ್ಗೆAbout this hymn

ಇದೊಂದು ಶೃಂಗೇರಿ ಶಾರದಾ ಪೀಠದ ಅದ್ವೈತ ಸಂಪ್ರದಾಯದ ಸ್ತೋತ್ರ. ನಮ್ಮ ಮೂಲದ ಕೊನೆಯ ಮಾತಿನ ಪ್ರಕಾರ ಇದನ್ನು ರಚಿಸಿದವರು ಶೃಂಗೇರಿಯ ಜಗದ್ಗುರು ಶ್ರೀ ಸಚ್ಚಿದಾನಂದ ಶಿವಾಭಿನವ ನೃಸಿಂಹ ಭಾರತೀ ಮಹಾಸ್ವಾಮಿಗಳು. ಸ್ತುತಿಸಿದ ಸದಾಶಿವೇಂದ್ರರು ಒಬ್ಬ ಯತಿ ಮತ್ತು ಗುರುಪರಂಪರೆಯ ಗುರು. ಅಷ್ಟಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಿನದನ್ನು ಪಾಠ ತೋರಿಸುವುದಿಲ್ಲ, ವರ್ಷವನ್ನು ನಾವು ಹೇಳುವುದಿಲ್ಲ.

This is a hymn of the Advaita tradition of the Sringeri Sharada Peetham. Per the source’s colophon, it was composed by Sri Sachchidananda Shivabhinava Nrisimha Bharati Mahaswami, Jagadguru of Sringeri. Sadashivendra, the one praised, is an ascetic and a guru of the tradition. The text shows no more than that, and we state no year.

ಮೊದಲ ಮೂವತ್ತಾರು ಶ್ಲೋಕಗಳು ಒಂದೇ ಕೊನೆಯ ಸಾಲಿನಿಂದ ಮುಗಿಯುತ್ತವೆ. 37 ರಿಂದ 41 ಮತ್ತು 44, 45 ಶ್ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಭಕ್ತನು ಸ್ವತಃ “ನಾನು” ಎಂದು ಮಾತನಾಡುತ್ತಾನೆ. 42 ಮತ್ತು 43 ಶ್ಲೋಕಗಳು ಮತ್ತೆ ಗುರುವಿನ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ಹೇಳುತ್ತವೆ. ಶ್ಲೋಕ 18 ಮತ್ತು 39 ರಲ್ಲಿ ತೋಳು ಕಡಿಯಲ್ಪಟ್ಟ ಪ್ರಸಂಗವಿದೆ. ಶ್ಲೋಕ 29 ರಲ್ಲಿ ಮೂರು ಸ್ಥಳಗಳ ಸಮಾಧಿಯ ಉಲ್ಲೇಖವಿದೆ. ಈ ಪ್ರಸಂಗಗಳ ವಿವರವನ್ನು ಪರಂಪರೆಗೆ ಬಿಟ್ಟು ಶ್ಲೋಕ ಹೇಳಿದಷ್ಟನ್ನೇ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದೇವೆ.

The first thirty-six verses close with the same line. In verses 37 to 41, 44 and 45 the devotee speaks in his own voice, as “I”. Verses 42 and 43 return to the greatness of the guru. Verses 18 and 39 mention the cutting off of an arm, and verse 29 mentions samadhi at three places. We leave the details of these episodes to tradition and give only what the verses say.

ಮೂಲದ ಕನ್ನಡ ಪಾಠ ರೋಮನ್ ಅಕ್ಷರಗಳಿಂದ ಯಾಂತ್ರಿಕವಾಗಿ ಪರಿವರ್ತನೆಯಾದದ್ದು, ಆದ್ದರಿಂದ ಕೆಲವು ಕಡೆ ಕಾಗುಣಿತದ ತಪ್ಪು ಇರಬಹುದು. ಶ್ಲೋಕ 8, 15, 33, 42 ಮತ್ತು 43 ರ ಕೆಲವು ಪದಗಳು ಅಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತವೆ. ಅಲ್ಲಿ ಸಾರವನ್ನು ಕೊಟ್ಟು ಹೇಳಿದ್ದೇವೆ. ಶೀರ್ಷಿಕೆ ಮತ್ತು ಕೊನೆಯ ಮಾತನ್ನು ಶ್ಲೋಕಗಳ ಪಟ್ಟಿಯಿಂದ ಬಿಟ್ಟಿದ್ದೇವೆ.

The Kannada text here was converted mechanically from Roman letters, so a spelling slip is possible in places. A few words in verses 8, 15, 33, 42 and 43 look unclear, and there we say so and give the gist. The heading and colophon are left out of the verse list.

ಶ್ಲೋಕ 40 ರಲ್ಲಿ ಭಕ್ತನು ತನ್ನ ದೇಹ ರೋಗಗಳಿಂದ ಪೀಡಿತವಾಗಿದೆ ಎಂದು ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ. ಪ್ರಾರ್ಥನೆ ಮತ್ತು ಪಠಣ ವೈದ್ಯಕೀಯ ಚಿಕಿತ್ಸೆಗೆ ಬದಲಿಯಲ್ಲ.

In verse 40 the devotee says his body is afflicted by ailments. Prayer and chanting do not replace medical treatment.

ಆಧಾರ: ಶೃಂಗೇರಿ ಶ್ರೀ ಶಾರದಾ ಪೀಠದ ಜಾಲತಾಣದ ಸ್ತೋತ್ರ ವಿಭಾಗ. ಆವೃತ್ತಿಗಳು ಭಿನ್ನವಾಗಿರುವಲ್ಲಿ ಅದನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಸೂಚಿಸಿದ್ದೇವೆ. · Source: the stotra section of the Sringeri Sri Sharada Peetham website (sringeri.net). Where readings differ, the difference is noted here.

ಇಂದಿನ ಬದುಕಿಗೆFor life today

ಬಸ್ ನಿಲ್ದಾಣದ ಬಳಿಯ ಮರದ ಕೆಳಗಿನ ಹಳೆಯ ಬೆಂಚನ್ನು ನೆನೆಯಿರಿ. ಬಿಸಿಲಿನಲ್ಲಿ ದಣಿದು ಬಂದವರು ಅಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು ಉಸಿರು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಅದು ಯಾರನ್ನೂ ಕೇಳುವುದಿಲ್ಲ, ಏನನ್ನೂ ಹೇಳುವುದಿಲ್ಲ. ಶ್ಲೋಕ 27 ರ ಮರದ ಬುಡದ ಗುರುವೂ ಹೀಗೆ: ಸಜ್ಜನರಿಗೆ ಸುಲಭವಾಗಿ ಸಿಗುವವರು.

Think of an old bench under a tree near a bus stop. People tired from the sun sit there and catch their breath. It asks nothing and says nothing. The guru at the foot of a tree in verse 27 is like that, easy for good people to reach.

ಕೊನೆಯ ಶ್ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಭಕ್ತನು ತನಗೆ ಸ್ತುತಿ ರಚಿಸುವ ಜಾಣ್ಮೆಯೂ ಜಪದ ಬಲವೂ ಇಲ್ಲ ಎನ್ನುತ್ತಾನೆ, ಆದರೂ ಬಾಗಿಲಿನ ಬಳಿಗೆ ಬರುತ್ತಾನೆ. ನಮ್ಮ ಕೊರತೆಗಳನ್ನು ಮುಚ್ಚಿಡದೆ ಹೇಳಿಕೊಂಡೇ ಮುಂದೆ ಹೋಗುವುದರಲ್ಲಿ ಒಂದು ಸರಳ ಧೈರ್ಯವಿದೆ.

In the last verses the devotee says he has neither the skill to compose praise nor the strength for japa, and yet he comes to the door. There is a plain courage in going forward while admitting our shortcomings openly.

---

ಪಾಠದಲ್ಲಿ ತಪ್ಪೋ ಬೇರೆ ಪಾಠಾಂತರವೋ ಕಂಡಿತೇ? ನಮಗೆ ತಿಳಿಸಿ.
Noticed a mistake or a different reading? Tell us.