ಹರಿ ಸ್ತುತಿಃ ನಲವತ್ತಮೂರು ಶ್ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಹರಿಯನ್ನು ಅದ್ವೈತದ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಸ್ತುತಿಸುತ್ತದೆ. ಪ್ರತಿ ಶ್ಲೋಕದ ಕೊನೆಯ ಸಾಲು ಒಂದೇ: ಸಂಸಾರದ ಕತ್ತಲೆಯನ್ನು ಕಳೆಯುವ ಆ ಹರಿಯನ್ನು ಸ್ತುತಿಸುತ್ತೇನೆ. ಅದಕ್ಕೂ ಮೊದಲಿನ ಸಾಲುಗಳು ಅವನನ್ನು ಯಾರು ಹೇಗೆ ಅರಿಯುತ್ತಾರೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಹೇಳುತ್ತವೆ.
The Hari Stuti praises Hari in forty-three verses from the standpoint of Advaita. The last line of every verse is the same: I praise Hari, destroyer of the darkness of samsara. The lines before it tell how, and by whom, he is known.
ಇಲ್ಲಿ ಉಪನಿಷತ್ತುಗಳ ಉಪದೇಶಗಳು ಒಂದರ ಹಿಂದೊಂದು ಬರುತ್ತವೆ: ಭೃಗುವಿನ ಪಂಚಕೋಶ ವಿವೇಕ, ತತ್ತ್ವಮಸಿ, ನೇತಿ ನೇತಿ, ಜಾಗ್ರತ್ ಸ್ವಪ್ನ ಸುಷುಪ್ತಿ ತುರೀಯಗಳು. ಇವುಗಳಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಿನವು ಕಠಿಣ ಸಂಯುಕ್ತ ವಾಕ್ಯಗಳು, ಆದ್ದರಿಂದ ಪ್ರತಿ ಅರ್ಥವೂ ಒಂದೇ ದೀರ್ಘ ವಾಕ್ಯವಾಗಿ ಮುಂದುವರಿದು ಕೊನೆಯ ಸಾಲಿನಲ್ಲಿ ಮುಗಿಯುತ್ತದೆ.
Teachings of the Upanishads follow one another: Bhrigu’s discernment of the five sheaths, Tat tvam asi, Not this, not this, and the states of waking, dream, deep sleep and the fourth. Many of these verses are long, unbroken sentences, so each meaning runs on as one sentence and closes with the final line.
ಪಾಠ (ಕನ್ನಡ)
ಸ್ತೋಷ್ಯೇ ಭಕ್ತ್ಯಾ ವಿಷ್ಣುಮನಾದಿಂ ಜಗದಾದಿಂ
ಯಸ್ಮಿನ್ನೇತತ್ಸಂಸೃತಿಚಕ್ರಂ ಭ್ರಮತೀತ್ಥಂ ।
ಯಸ್ಮಿಂದೃಷ್ಟೇ ನಶ್ಯತಿ ತತ್ಸಂಸೃತಿಚಕ್ರಂ
ತಂ ಸಂಸಾರಧ್ವಾಂತವಿನಾಶಂ ಹರಿಮೀಡೇ ॥ 1 ॥
ಯಸ್ಯೈಕಾಂಶಾದಿತ್ಥಮಶೇಷಂ ಜಗದೇತತ್
ಪ್ರಾದುರ್ಭೂತಂ ಯೇನ ಪಿನದ್ಧಂ ಪುನರಿತ್ಥಂ ।
ಯೇನ ವ್ಯಾಪ್ತಂ ಯೇನ ವಿಬುದ್ಧಂ ಸುಖದುಃಖೈ-
ಸ್ತಂ ಸಂಸಾರಧ್ವಾಂತವಿನಾಶಂ ಹರಿಮೀಡೇ ॥ 2 ॥
ಸರ್ವಜ್ಞೋ ಯೋ ಯಶ್ಚ ಹಿ ಸರ್ವಃ ಸಕಲೋ ಯೋ
ಯಶ್ಚಾನಂದೋಽನಂತಗುಣೋ ಯೋ ಗುಣಧಾಮಾ ।
ಯಶ್ಚಾವ್ಯಕ್ತೋ ವ್ಯಸ್ತಸಮಸ್ತಃ ಸದಸದ್ಯ-
ಸ್ತಂ ಸಂಸಾರಧ್ವಾಂತವಿನಾಶಂ ಹರಿಮೀಡೇ ॥ 3 ॥
ಯಸ್ಮಾದನ್ಯನ್ನಾಸ್ತ್ಯಪಿ ನೈವಂ ಪರಮಾರ್ಥಂ
ದೃಶ್ಯಾದನ್ಯೋ ನಿರ್ವಿಷಯಜ್ಞಾನಮಯತ್ವಾತ್ ।
ಜ್ಞಾತೃಜ್ಞಾನಜ್ಞೇಯವಿಹೀನೋಽಪಿ ಸದಾ ಜ್ಞ-
ಸ್ತಂ ಸಂಸಾರಧ್ವಾಂತವಿನಾಶಂ ಹರಿಮೀಡೇ ॥ 4 ॥
ಆಚಾರ್ಯೇಭ್ಯೋ ಲಬ್ಧಸುಸೂಕ್ಷ್ಮಾಚ್ಯುತತತ್ತ್ವಾ
ವೈರಾಗ್ಯೇಣಾಭ್ಯಾಸಬಲಾಚ್ಚೈವ ದ್ರಢಿಮ್ನಾ ।
ಭಕ್ತ್ಯೈಕಾಗ್ರ್ಯಧ್ಯಾನಪರಾ ಯಂ ವಿದುರೀಶಂ
ತಂ ಸಂಸಾರಧ್ವಾಂತವಿನಾಶಂ ಹರಿಮೀಡೇ ॥ 5 ॥
ಪ್ರಾಣಾನಾಯಮ್ಯೋಮಿತಿ ಚಿತ್ತಂ ಹೃದಿ ರುಧ್ವಾ
ನಾನ್ಯತ್ಸ್ಮೃತ್ವಾ ತತ್ಪುನರತ್ರೈವ ವಿಲಾಪ್ಯ ।
ಕ್ಷೀಣೇ ಚಿತ್ತೇ ಭಾದೃಶಿರಸ್ಮೀತಿ ವಿದುರ್ಯಂ
ತಂ ಸಂಸಾರಧ್ವಾಂತವಿನಾಶಂ ಹರಿಮೀಡೇ ॥ 6 ॥
ಯಂ ಬ್ರಹ್ಮಾಖ್ಯಂ ದೇವಮನನ್ಯಂ ಪರಿಪೂರ್ಣಂ
ಹೃತ್ಸ್ಥಂ ಭಕ್ತೈರ್ಲಭ್ಯಮಜಂ ಸೂಕ್ಷ್ಮಮತರ್ಕ್ಯಂ ।
ಧ್ಯಾತ್ವಾತ್ಮಸ್ಥಂ ಬ್ರಹ್ಮವಿದೋ ಯಂ ವಿದುರೀಶಂ
ತಂ ಸಂಸಾರಧ್ವಾಂತವಿನಾಶಂ ಹರಿಮೀಡೇ ॥ 7 ॥
ಮಾತ್ರಾತೀತಂ ಸ್ವಾತ್ಮವಿಕಾಸಾತ್ಮವಿಬೋಧಂ
ಜ್ಞೇಯಾತೀತಂ ಜ್ಞಾನಮಯಂ ಹೃದ್ಯುಪಲಭ್ಯ ।
ಭಾವಗ್ರಾಹ್ಯಾನಂದಮನನ್ಯಂ ಚ ವಿದುರ್ಯಂ
ತಂ ಸಂಸಾರಧ್ವಾಂತವಿನಾಶಂ ಹರಿಮೀಡೇ ॥ 8 ॥
ಯದ್ಯದ್ವೇದ್ಯಂ ವಸ್ತುಸತತ್ತ್ವಂ ವಿಷಯಾಖ್ಯಂ
ತತ್ತದ್ಬ್ರಹ್ಮೈವೇತಿ ವಿದಿತ್ವಾ ತದಹಂ ಚ ।
ಧ್ಯಾಯಂತ್ಯೇವಂ ಯಂ ಸನಕಾದ್ಯಾ ಮುನಯೋಽಜಂ
ತಂ ಸಂಸಾರಧ್ವಾಂತವಿನಾಶಂ ಹರಿಮೀಡೇ ॥ 9 ॥
ಯದ್ಯದ್ವೇದ್ಯಂ ತತ್ತದಹಂ ನೇತಿ ವಿಹಾಯ
ಸ್ವಾತ್ಮಜ್ಯೋತಿರ್ಜ್ಞಾನಮಯಾನಂದಮವಾಪ್ಯ ।
ತಸ್ಮಿನ್ನಸ್ಮೀತ್ಯಾತ್ಮವಿದೋ ಯಂ ವಿದುರೀಶಂ
ತಂ ಸಂಸಾರಧ್ವಾಂತವಿನಾಶಂ ಹರಿಮೀಡೇ ॥ 10 ॥
ಹಿತ್ವಾ ಹಿತ್ವಾ ದೃಶ್ಯಮಶೇಷಂ ಸವಿಕಲ್ಪಂ
ಮತ್ವಾ ಶಿಷ್ಟಂ ಭಾದೃಶಿಮಾತ್ರಂ ಗಗನಾಭಂ ।
ತ್ಯಕ್ತ್ವಾ ದೇಹಂ ಯಂ ಪ್ರವಿಶಂತ್ಯಚ್ಯುತಭಕ್ತಾ-
ಸ್ತಂ ಸಂಸಾರಧ್ವಾಂತವಿನಾಶಂ ಹರಿಮೀಡೇ ॥ 11 ॥
ಸರ್ವತ್ರಾಸ್ತೇ ಸರ್ವಶರೀರೀ ನ ಚ ಸರ್ವಃ
ಸರ್ವಂ ವೇತ್ತ್ಯೇವೇಹ ನ ಯಂ ವೇತ್ತಿ ಚ ಸರ್ವಃ ।
ಸರ್ವತ್ರಾಂತರ್ಯಾಮಿತಯೇತ್ಥಂ ಯಮಯನ್ಯ-
ಸ್ತಂ ಸಂಸಾರಧ್ವಾಂತವಿನಾಶಂ ಹರಿಮೀಡೇ ॥ 12 ॥
ಸರ್ವಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಸ್ವಾತ್ಮನಿ ಯುಕ್ತ್ಯಾ ಜಗದೇತದ್
ದೃಷ್ಟ್ವಾತ್ಮಾನಂ ಚೈವಮಜಂ ಸರ್ವಜನೇಷು ।
ಸರ್ವಾತ್ಮೈಕೋಽಸ್ಮೀತಿ ವಿದುರ್ಯಂ ಜನಹೃತ್ಸ್ಥಂ
ತಂ ಸಂಸಾರಧ್ವಾಂತವಿನಾಶಂ ಹರಿಮೀಡೇ ॥ 13 ॥
ಸರ್ವತ್ರೈಕಃ ಪಶ್ಯತಿ ಜಿಘ್ರತ್ಯಥ ಭುಂಕ್ತೇ
ಸ್ಪ್ರಷ್ಟಾ ಶ್ರೋತಾ ಬುಧ್ಯತಿ ಚೇತ್ಯಾಹುರಿಮಂ ಯಂ ।
ಸಾಕ್ಷೀ ಚಾಸ್ತೇ ಕರ್ತೃಷು ಪಶ್ಯನ್ನಿತಿ ಚಾನ್ಯೇ
ತಂ ಸಂಸಾರಧ್ವಾಂತವಿನಾಶಂ ಹರಿಮೀಡೇ ॥ 14 ॥
ಪಶ್ಯಞ್ಶೃಣ್ವನ್ನತ್ರ ವಿಜಾನನ್ರಸಯನ್ಸಂ-
ಜಿಘ್ರಂಬಿಭ್ರದ್ದೇಹಮಿಮಂ ಜೀವತಯೇತ್ಥಂ ।
ಇತ್ಯಾತ್ಮಾನಂ ಯಂ ವಿದುರೀಶಂ ವಿಷಯಜ್ಞಂ
ತಂ ಸಂಸಾರಧ್ವಾಂತವಿನಾಶಂ ಹರಿಮೀಡೇ ॥ 15 ॥
ಜಾಗ್ರದ್ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಸ್ಥೂಲಪದಾರ್ಥಾನಥ ಮಾಯಾಂ
ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಸ್ವಪ್ನೇಽಥಾಪಿ ಸುಷುಪ್ತೌ ಸುಖನಿದ್ರಾಂ ।
ಇತ್ಯಾತ್ಮಾನಂ ವೀಕ್ಷ್ಯ ಮುದಾಸ್ತೇ ಚ ತುರೀಯೇ
ತಂ ಸಂಸಾರಧ್ವಾಂತವಿನಾಶಂ ಹರಿಮೀಡೇ ॥ 16 ॥
ಪಶ್ಯಞ್ಶುದ್ಧೋಽಪ್ಯಕ್ಷರ ಏಕೋ ಗುಣಭೇದಾ-
ನ್ನಾನಾಕಾರಾನ್ಸ್ಫಾಟಿಕವದ್ಭಾತಿ ವಿಚಿತ್ರಃ ।
ಭಿನ್ನಶ್ಛಿನ್ನಶ್ಚಾಯಮಜಃ ಕರ್ಮಫಲೈರ್ಯ-
ಸ್ತಂ ಸಂಸಾರಧ್ವಾಂತವಿನಾಶಂ ಹರಿಮೀಡೇ ॥ 17 ॥
ಬ್ರಹ್ಮಾ ವಿಷ್ಣೂ ರುದ್ರಹುತಾಶೌ ರವಿಚಂದ್ರಾ-
ವಿಂದ್ರೋ ವಾಯುರ್ಯಜ್ಞ ಇತೀತ್ಥಂ ಪರಿಕಲ್ಪ್ಯ ।
ಏಕಂ ಸಂತಂ ಯಂ ಬಹುಧಾಹುರ್ಮತಿಭೇದಾ-
ತ್ತಂ ಸಂಸಾರಧ್ವಾಂತವಿನಾಶಂ ಹರಿಮೀಡೇ ॥ 18 ॥
ಸತ್ಯಂ ಜ್ಞಾನಂ ಶುದ್ಧಮನಂತಂ ವ್ಯತಿರಿಕ್ತಂ
ಶಾಂತಂ ಗೂಢಂ ನಿಷ್ಕಲಮಾನಂದಮನನ್ಯಂ ।
ಇತ್ಯಾಹಾದೌ ಯಂ ವರುಣೋಽಸೌ ಭೃಗವೇಽಜಂ
ತಂ ಸಂಸಾರಧ್ವಾಂತವಿನಾಶಂ ಹರಿಮೀಡೇ ॥ 19 ॥
ಕೋಶಾನೇತಾಂಪಂಚ ರಸಾದೀನತಿಹಾಯ
ಬ್ರಹ್ಮಾಸ್ಮೀತಿ ಸ್ವಾತ್ಮನಿ ನಿಶ್ಚಿತ್ಯ ದೃಶಿಸ್ಥಂ ।
ಪಿತ್ರಾ ಶಿಷ್ಟೋ ವೇದ ಭೃಗುರ್ಯಂ ಯಜುರಂತೇ
ತಂ ಸಂಸಾರಧ್ವಾಂತವಿನಾಶಂ ಹರಿಮೀಡೇ ॥ 20 ॥
ಯೇನಾವಿಷ್ಟೋ ಯಸ್ಯ ಚ ಶಕ್ತ್ಯಾ ಯದಧೀನಃ
ಕ್ಷೇತ್ರಜ್ಞೋಽಯಂ ಕಾರಯಿತಾ ಜಂತುಷು ಕರ್ತುಃ ।
ಕರ್ತಾ ಭೋಕ್ತಾತ್ಮಾತ್ರ ಹಿ ಯಚ್ಛಕ್ತ್ಯಾಧಿರೂಢ-
ಸ್ತಂ ಸಂಸಾರಧ್ವಾಂತವಿನಾಶಂ ಹರಿಮೀಡೇ ॥ 21 ॥
ಸೃಷ್ಟ್ವಾ ಸರ್ವಂ ಸ್ವಾತ್ಮತಯೈವೇತ್ಥಮತರ್ಕ್ಯಂ
ವ್ಯಾಪ್ಯಾಥಾಂತಃ ಕೃತ್ಸ್ನಮಿದಂ ಸೃಷ್ಟಮಶೇಷಂ ।
ಸಚ್ಚ ತ್ಯಚ್ಚಾಭೂತ್ಪರಮಾತ್ಮಾ ಸ ಯ ಏಕ-
ಸ್ತಂ ಸಂಸಾರಧ್ವಾಂತವಿನಾಶಂ ಹರಿಮೀಡೇ ॥ 22 ॥
ವೇದಾಂತೈಶ್ಚಾಧ್ಯಾತ್ಮಿಕಶಾಸ್ತ್ರೈಶ್ಚ ಪುರಾಣೈಃ
ಶಾಸ್ತ್ರೈಶ್ಚಾನ್ಯೈಃ ಸಾತ್ತ್ವತತಂತ್ರೈಶ್ಚ ಯಮೀಶಂ ।
ದೃಷ್ಟ್ವಾಥಾಂತಶ್ಚೇತಸಿ ಬುದ್ಧ್ವಾ ವಿವಿಶುರ್ಯಂ
ತಂ ಸಂಸಾರಧ್ವಾಂತವಿನಾಶಂ ಹರಿಮೀಡೇ ॥ 23 ॥
ಶ್ರದ್ಧಾಭಕ್ತಿಧ್ಯಾನಶಮಾದ್ಯೈರ್ಯತ್ತಮಾನೈ-
ರ್ಜ್ಞಾತುಂ ಶಕ್ಯೋ ದೇವ ಇಹೈವಾಶು ಯ ಈಶಃ ।
ದುರ್ವಿಜ್ಞೇಯೋ ಜನ್ಮಶತೈಶ್ಚಾಪಿ ವಿನಾ ತೈ-
ಸ್ತಂ ಸಂಸಾರಧ್ವಾಂತವಿನಾಶಂ ಹರಿಮೀಡೇ ॥ 24 ॥
ಯಸ್ಯಾತರ್ಕ್ಯಂ ಸ್ವಾತ್ಮವಿಭೂತೇಃ ಪರಮಾರ್ಥಂ
ಸರ್ವಂ ಖಲ್ವಿತ್ಯತ್ರ ನಿರುಕ್ತಂ ಶ್ರುತಿವಿದ್ಭಿಃ ।
ತಜ್ಜಾದಿತ್ವಾದಬ್ಧಿತರಂಗಾಭಮಭಿನ್ನಂ
ತಂ ಸಂಸಾರಧ್ವಾಂತವಿನಾಶಂ ಹರಿಮೀಡೇ ॥ 25 ॥
ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಗೀತಾಸ್ವಕ್ಷರತತ್ತ್ವಂ ವಿಧಿನಾಜಂ
ಭಕ್ತ್ಯಾ ಗುರ್ವ್ಯಾ ಲಭ್ಯ ಹೃದಿಸ್ಥಂ ದೃಶಿಮಾತ್ರಂ ।
ಧ್ಯಾತ್ವಾ ತಸ್ಮಿನ್ನಸ್ಮ್ಯಹಮಿತ್ಯತ್ರ ವಿದುರ್ಯಂ
ತಂ ಸಂಸಾರಧ್ವಾಂತವಿನಾಶಂ ಹರಿಮೀಡೇ ॥ 26 ॥
ಕ್ಷೇತ್ರಜ್ಞತ್ವಂ ಪ್ರಾಪ್ಯ ವಿಭುಃ ಪಂಚಮುಖೈರ್ಯೋ
ಭುಂಕ್ತೇಽಜಸ್ರಂ ಭೋಗ್ಯಪದಾರ್ಥಾಂಪ್ರಕೃತಿಸ್ಥಃ ।
ಕ್ಷೇತ್ರೇ ಕ್ಷೇತ್ರೇಽಪ್ಸ್ವಿಂದುವದೇಕೋ ಬಹುಧಾಸ್ತೇ
ತಂ ಸಂಸಾರಧ್ವಾಂತವಿನಾಶಂ ಹರಿಮೀಡೇ ॥ 27 ॥
ಯುಕ್ತ್ಯಾಲೋಡ್ಯ ವ್ಯಾಸವಚಾಂಸ್ಯತ್ರ ಹಿ ಲಭ್ಯಃ
ಕ್ಷೇತ್ರಕ್ಷೇತ್ರಜ್ಞಾಂತರವಿದ್ಭಿಃ ಪುರುಷಾಖ್ಯಃ ।
ಯೋಽಹಂ ಸೋಽಸೌ ಸೋಽಸ್ಮ್ಯಹಮೇವೇತಿ ವಿದುರ್ಯಂ
ತಂ ಸಂಸಾರಧ್ವಾಂತವಿನಾಶಂ ಹರಿಮೀಡೇ ॥ 28 ॥
ಏಕೀಕೃತ್ಯಾನೇಕಶರೀರಸ್ಥಮಿಮಂ ಜ್ಞಂ
ಯಂ ವಿಜ್ಞಾಯೇಹೈವ ಸ ಏವಾಶು ಭವಂತಿ ।
ಯಸ್ಮಿಁಲ್ಲೀನಾ ನೇಹ ಪುನರ್ಜನ್ಮ ಲಭಂತೇ
ತಂ ಸಂಸಾರಧ್ವಾಂತವಿನಾಶಂ ಹರಿಮೀಡೇ ॥ 29 ॥
ದ್ವಂದ್ವೈಕತ್ವಂ ಯಚ್ಚ ಮಧುಬ್ರಾಹ್ಮಣವಾಕ್ಯೈಃ
ಕೃತ್ವಾ ಶಕ್ರೋಪಾಸನಮಾಸಾದ್ಯ ವಿಭೂತ್ಯಾ ।
ಯೋಽಸೌ ಸೋಽಹಂ ಸೋಽಸ್ಮ್ಯಹಮೇವೇತಿ ವಿದುರ್ಯಂ
ತಂ ಸಂಸಾರಧ್ವಾಂತವಿನಾಶಂ ಹರಿಮೀಡೇ ॥ 30 ॥
ಯೋಽಯಂ ದೇಹೇ ಚೇಷ್ಟಯಿತಾಂತಃಕರಣಸ್ಥಃ
ಸೂರ್ಯೇ ಚಾಸೌ ತಾಪಯಿತಾ ಸೋಽಸ್ಮ್ಯಹಮೇವ ।
ಇತ್ಯಾತ್ಮೈಕ್ಯೋಪಾಸನಯಾ ಯಂ ವಿದುರೀಶಂ
ತಂ ಸಂಸಾರಧ್ವಾಂತವಿನಾಶಂ ಹರಿಮೀಡೇ ॥ 31 ॥
ವಿಜ್ಞಾನಾಂಶೋ ಯಸ್ಯ ಸತಃ ಶಕ್ತ್ಯಧಿರೂಢೋ
ಬುದ್ಧಿರ್ಬುಧ್ಯತ್ಯತ್ರ ಬಹಿರ್ಬೋಧ್ಯಪದಾರ್ಥಾನ್ ।
ನೈವಾಂತಃಸ್ಥಂ ಬುಧ್ಯತಿ ಯಂ ಬೋಧಯಿತಾರಂ
ತಂ ಸಂಸಾರಧ್ವಾಂತವಿನಾಶಂ ಹರಿಮೀಡೇ ॥ 32 ॥
ಕೋಽಯಂ ದೇಹೇ ದೇವ ಇತೀತ್ಥಂ ಸುವಿಚಾರ್ಯ
ಜ್ಞಾತಾ ಶ್ರೋತಾ ಮಂತಯಿತಾ ಚೈಷ ಹಿ ದೇವಃ ।
ಇತ್ಯಾಲೋಚ್ಯ ಜ್ಞಾಂಶ ಇಹಾಸ್ಮೀತಿ ವಿದುರ್ಯಂ
ತಂ ಸಂಸಾರಧ್ವಾಂತವಿನಾಶಂ ಹರಿಮೀಡೇ ॥ 33 ॥
ಕೋ ಹ್ಯೇವಾನ್ಯಾದಾತ್ಮನಿ ನ ಸ್ಯಾದಯಮೇಷ
ಹ್ಯೇವಾನಂದಃ ಪ್ರಾಣಿತಿ ಚಾಪಾನಿತಿ ಚೇತಿ ।
ಇತ್ಯಸ್ತಿತ್ವಂ ವಕ್ತ್ಯುಪಪತ್ತ್ಯಾ ಶ್ರುತಿರೇಷಾ
ತಂ ಸಂಸಾರಧ್ವಾಂತವಿನಾಶಂ ಹರಿಮೀಡೇ ॥ 34 ॥
ಪ್ರಾಣೋ ವಾಹಂ ವಾಕ್ಛ್ರವಣಾದೀನಿ ಮನೋ ವಾ
ಬುದ್ಧಿರ್ವಾಹಂ ವ್ಯಸ್ತ ಉತಾಹೋಽಪಿ ಸಮಸ್ತಃ ।
ಇತ್ಯಾಲೋಚ್ಯ ಜ್ಞಪ್ತಿರಿಹಾಸ್ಮೀತಿ ವಿದುರ್ಯಂ
ತಂ ಸಂಸಾರಧ್ವಾಂತವಿನಾಶಂ ಹರಿಮೀಡೇ ॥ 35 ॥
ನಾಹಂ ಪ್ರಾಣೋ ನೈವ ಶರೀರಂ ನ ಮನೋಽಹಂ
ನಾಹಂ ಬುದ್ಧಿರ್ನಾಹಮಹಂಕಾರಧಿಯೌ ಚ ।
ಯೋಽತ್ರ ಜ್ಞಾಂಶಃ ಸೋಽಸ್ಮ್ಯಹಮೇವೇತಿ ವಿದುರ್ಯಂ
ತಂ ಸಂಸಾರಧ್ವಾಂತವಿನಾಶಂ ಹರಿಮೀಡೇ ॥ 36 ॥
ಸತ್ತಾಮಾತ್ರಂ ಕೇವಲವಿಜ್ಞಾನಮಜಂ ಸ-
ತ್ಸೂಕ್ಷ್ಮಂ ನಿತ್ಯಂ ತತ್ತ್ವಮಸೀತ್ಯಾತ್ಮಸುತಾಯ ।
ಸಾಮ್ನಾಮಂತೇ ಪ್ರಾಹ ಪಿತಾ ಯಂ ವಿಭುಮಾದ್ಯಂ
ತಂ ಸಂಸಾರಧ್ವಾಂತವಿನಾಶಂ ಹರಿಮೀಡೇ ॥ 37 ॥
ಮೂರ್ತಾಮೂರ್ತೇ ಪೂರ್ವಮಪೋಹ್ಯಾಥ ಸಮಾಧೌ
ದೃಶ್ಯಂ ಸರ್ವಂ ನೇತಿ ಚ ನೇತೀತಿ ವಿಹಾಯ ।
ಚೈತನ್ಯಾಂಶೇ ಸ್ವಾತ್ಮನಿ ಸಂತಂ ಚ ವಿದುರ್ಯಂ
ತಂ ಸಂಸಾರಧ್ವಾಂತವಿನಾಶಂ ಹರಿಮೀಡೇ ॥ 38 ॥
ಓತಂ ಪ್ರೋತಂ ಯತ್ರ ಚ ಸರ್ವಂ ಗಗನಾಂತಂ
ಯೋಽಸ್ಥೂಲಾನಣ್ವಾದಿಷು ಸಿದ್ಧೋಽಕ್ಷರಸಂಜ್ಞಃ ।
ಜ್ಞಾತಾಽತೋಽನ್ಯೋ ನೇತ್ಯುಪಲಭ್ಯೋ ನ ಚ ವೇದ್ಯ-
ಸ್ತಂ ಸಂಸಾರಧ್ವಾಂತವಿನಾಶಂ ಹರಿಮೀಡೇ ॥ 39 ॥
ತಾವತ್ಸರ್ವಂ ಸತ್ಯಮಿವಾಭಾತಿ ಯದೇತ-
ದ್ಯಾವತ್ಸೋಽಸ್ಮೀತ್ಯಾತ್ಮನಿ ಯೋ ಜ್ಞೋ ನ ಹಿ ದೃಷ್ಟಃ ।
ದೃಷ್ಟೇ ಯಸ್ಮಿನ್ಸರ್ವಮಸತ್ಯಂ ಭವತೀದಂ
ತಂ ಸಂಸಾರಧ್ವಾಂತವಿನಾಶಂ ಹರಿಮೀಡೇ ॥ 40 ॥
ರಾಗಾಮುಕ್ತಂ ಲೋಹಯುತಂ ಹೇಮ ಯಥಾಗ್ನೌ
ಯೋಗಾಷ್ಟಾಂಗೈರುಜ್ಜ್ವಲಿತಜ್ಞಾನಮಯಾಗ್ನೌ ।
ದಗ್ಧ್ವಾತ್ಮಾನಂ ಜ್ಞಂ ಪರಿಶಿಷ್ಟಂ ಚ ವಿದುರ್ಯಂ
ತಂ ಸಂಸಾರಧ್ವಾಂತವಿನಾಶಂ ಹರಿಮೀಡೇ ॥ 41 ॥
ಯಂ ವಿಜ್ಞಾನಜ್ಯೋತಿಷಮಾದ್ಯಂ ಸುವಿಭಾಂತಂ
ಹೃದ್ಯರ್ಕೇಂದ್ವಗ್ನ್ಯೋಕಸಮೀಡ್ಯಂ ತಟಿದಾಭಂ ।
ಭಕ್ತ್ಯಾರಾಧ್ಯೇಹೈವ ವಿಶಂತ್ಯಾತ್ಮನಿ ಸಂತಂ
ತಂ ಸಂಸಾರಧ್ವಾಂತವಿನಾಶಂ ಹರಿಮೀಡೇ ॥ 42 ॥
ಪಾಯಾದ್ಭಕ್ತಂ ಸ್ವಾತ್ಮನಿ ಸಂತಂ ಪುರುಷಂ ಯೋ
ಭಕ್ತ್ಯಾ ಸ್ತೌತೀತ್ಯಾಂಗಿರಸಂ ವಿಷ್ಣುರಿಮಂ ಮಾಂ ।
ಇತ್ಯಾತ್ಮಾನಂ ಸ್ವಾತ್ಮನಿ ಸಂಹೃತ್ಯ ಸದೈಕ-
ಸ್ತಂ ಸಂಸಾರಧ್ವಾಂತವಿನಾಶಂ ಹರಿಮೀಡೇ ॥ 43 ॥
ದೇವನಾಗರಿ ಲಿಪಿಯಲ್ಲಿ ಪಾಠText in Devanagari
स्तोष्ये भक्त्या विष्णुमनादिं जगदादिं
यस्मिन्नेतत्संसृतिचक्रं भ्रमतीत्थं ।
यस्मिंदृष्टे नश्यति तत्संसृतिचक्रं
तं संसारध्वांतविनाशं हरिमीडे ॥ 1 ॥
यस्यैकांशादित्थमशेषं जगदेतत्
प्रादुर्भूतं येन पिनद्धं पुनरित्थं ।
येन व्याप्तं येन विबुद्धं सुखदुःखै-
स्तं संसारध्वांतविनाशं हरिमीडे ॥ 2 ॥
सर्वज्ञो यो यश्च हि सर्वः सकलो यो
यश्चानंदोऽनंतगुणो यो गुणधामा ।
यश्चाव्यक्तो व्यस्तसमस्तः सदसद्य-
स्तं संसारध्वांतविनाशं हरिमीडे ॥ 3 ॥
यस्मादन्यन्नास्त्यपि नैवं परमार्थं
दृश्यादन्यो निर्विषयज्ञानमयत्वात् ।
ज्ञातृज्ञानज्ञेयविहीनोऽपि सदा ज्ञ-
स्तं संसारध्वांतविनाशं हरिमीडे ॥ 4 ॥
आचार्येभ्यो लब्धसुसूक्ष्माच्युततत्त्वा
वैराग्येणाभ्यासबलाच्चैव द्रढिम्ना ।
भक्त्यैकाग्र्यध्यानपरा यं विदुरीशं
तं संसारध्वांतविनाशं हरिमीडे ॥ 5 ॥
प्राणानायम्योमिति चित्तं हृदि रुध्वा
नान्यत्स्मृत्वा तत्पुनरत्रैव विलाप्य ।
क्षीणे चित्ते भादृशिरस्मीति विदुर्यं
तं संसारध्वांतविनाशं हरिमीडे ॥ 6 ॥
यं ब्रह्माख्यं देवमनन्यं परिपूर्णं
हृत्स्थं भक्तैर्लभ्यमजं सूक्ष्ममतर्क्यं ।
ध्यात्वात्मस्थं ब्रह्मविदो यं विदुरीशं
तं संसारध्वांतविनाशं हरिमीडे ॥ 7 ॥
मात्रातीतं स्वात्मविकासात्मविबोधं
ज्ञेयातीतं ज्ञानमयं हृद्युपलभ्य ।
भावग्राह्यानंदमनन्यं च विदुर्यं
तं संसारध्वांतविनाशं हरिमीडे ॥ 8 ॥
यद्यद्वेद्यं वस्तुसतत्त्वं विषयाख्यं
तत्तद्ब्रह्मैवेति विदित्वा तदहं च ।
ध्यायंत्येवं यं सनकाद्या मुनयोऽजं
तं संसारध्वांतविनाशं हरिमीडे ॥ 9 ॥
यद्यद्वेद्यं तत्तदहं नेति विहाय
स्वात्मज्योतिर्ज्ञानमयानंदमवाप्य ।
तस्मिन्नस्मीत्यात्मविदो यं विदुरीशं
तं संसारध्वांतविनाशं हरिमीडे ॥ 10 ॥
हित्वा हित्वा दृश्यमशेषं सविकल्पं
मत्वा शिष्टं भादृशिमात्रं गगनाभं ।
त्यक्त्वा देहं यं प्रविशंत्यच्युतभक्ता-
स्तं संसारध्वांतविनाशं हरिमीडे ॥ 11 ॥
सर्वत्रास्ते सर्वशरीरी न च सर्वः
सर्वं वेत्त्येवेह न यं वेत्ति च सर्वः ।
सर्वत्रांतर्यामितयेत्थं यमयन्य-
स्तं संसारध्वांतविनाशं हरिमीडे ॥ 12 ॥
सर्वं दृष्ट्वा स्वात्मनि युक्त्या जगदेतद्
दृष्ट्वात्मानं चैवमजं सर्वजनेषु ।
सर्वात्मैकोऽस्मीति विदुर्यं जनहृत्स्थं
तं संसारध्वांतविनाशं हरिमीडे ॥ 13 ॥
सर्वत्रैकः पश्यति जिघ्रत्यथ भुंक्ते
स्प्रष्टा श्रोता बुध्यति चेत्याहुरिमं यं ।
साक्षी चास्ते कर्तृषु पश्यन्निति चान्ये
तं संसारध्वांतविनाशं हरिमीडे ॥ 14 ॥
पश्यञ्शृण्वन्नत्र विजानन्रसयन्सं-
जिघ्रंबिभ्रद्देहमिमं जीवतयेत्थं ।
इत्यात्मानं यं विदुरीशं विषयज्ञं
तं संसारध्वांतविनाशं हरिमीडे ॥ 15 ॥
जाग्रद्दृष्ट्वा स्थूलपदार्थानथ मायां
दृष्ट्वा स्वप्नेऽथापि सुषुप्तौ सुखनिद्रां ।
इत्यात्मानं वीक्ष्य मुदास्ते च तुरीये
तं संसारध्वांतविनाशं हरिमीडे ॥ 16 ॥
पश्यञ्शुद्धोऽप्यक्षर एको गुणभेदा-
न्नानाकारान्स्फाटिकवद्भाति विचित्रः ।
भिन्नश्छिन्नश्चायमजः कर्मफलैर्य-
स्तं संसारध्वांतविनाशं हरिमीडे ॥ 17 ॥
ब्रह्मा विष्णू रुद्रहुताशौ रविचंद्रा-
विंद्रो वायुर्यज्ञ इतीत्थं परिकल्प्य ।
एकं संतं यं बहुधाहुर्मतिभेदा-
त्तं संसारध्वांतविनाशं हरिमीडे ॥ 18 ॥
सत्यं ज्ञानं शुद्धमनंतं व्यतिरिक्तं
शांतं गूढं निष्कलमानंदमनन्यं ।
इत्याहादौ यं वरुणोऽसौ भृगवेऽजं
तं संसारध्वांतविनाशं हरिमीडे ॥ 19 ॥
कोशानेतांपंच रसादीनतिहाय
ब्रह्मास्मीति स्वात्मनि निश्चित्य दृशिस्थं ।
पित्रा शिष्टो वेद भृगुर्यं यजुरंते
तं संसारध्वांतविनाशं हरिमीडे ॥ 20 ॥
येनाविष्टो यस्य च शक्त्या यदधीनः
क्षेत्रज्ञोऽयं कारयिता जंतुषु कर्तुः ।
कर्ता भोक्तात्मात्र हि यच्छक्त्याधिरूढ-
स्तं संसारध्वांतविनाशं हरिमीडे ॥ 21 ॥
सृष्ट्वा सर्वं स्वात्मतयैवेत्थमतर्क्यं
व्याप्याथांतः कृत्स्नमिदं सृष्टमशेषं ।
सच्च त्यच्चाभूत्परमात्मा स य एक-
स्तं संसारध्वांतविनाशं हरिमीडे ॥ 22 ॥
वेदांतैश्चाध्यात्मिकशास्त्रैश्च पुराणैः
शास्त्रैश्चान्यैः सात्त्वततंत्रैश्च यमीशं ।
दृष्ट्वाथांतश्चेतसि बुद्ध्वा विविशुर्यं
तं संसारध्वांतविनाशं हरिमीडे ॥ 23 ॥
श्रद्धाभक्तिध्यानशमाद्यैर्यत्तमानै-
र्ज्ञातुं शक्यो देव इहैवाशु य ईशः ।
दुर्विज्ञेयो जन्मशतैश्चापि विना तै-
स्तं संसारध्वांतविनाशं हरिमीडे ॥ 24 ॥
यस्यातर्क्यं स्वात्मविभूतेः परमार्थं
सर्वं खल्वित्यत्र निरुक्तं श्रुतिविद्भिः ।
तज्जादित्वादब्धितरंगाभमभिन्नं
तं संसारध्वांतविनाशं हरिमीडे ॥ 25 ॥
दृष्ट्वा गीतास्वक्षरतत्त्वं विधिनाजं
भक्त्या गुर्व्या लभ्य हृदिस्थं दृशिमात्रं ।
ध्यात्वा तस्मिन्नस्म्यहमित्यत्र विदुर्यं
तं संसारध्वांतविनाशं हरिमीडे ॥ 26 ॥
क्षेत्रज्ञत्वं प्राप्य विभुः पंचमुखैर्यो
भुंक्तेऽजस्रं भोग्यपदार्थांप्रकृतिस्थः ।
क्षेत्रे क्षेत्रेऽप्स्विंदुवदेको बहुधास्ते
तं संसारध्वांतविनाशं हरिमीडे ॥ 27 ॥
युक्त्यालोड्य व्यासवचांस्यत्र हि लभ्यः
क्षेत्रक्षेत्रज्ञांतरविद्भिः पुरुषाख्यः ।
योऽहं सोऽसौ सोऽस्म्यहमेवेति विदुर्यं
तं संसारध्वांतविनाशं हरिमीडे ॥ 28 ॥
एकीकृत्यानेकशरीरस्थमिमं ज्ञं
यं विज्ञायेहैव स एवाशु भवंति ।
यस्मिँल्लीना नेह पुनर्जन्म लभंते
तं संसारध्वांतविनाशं हरिमीडे ॥ 29 ॥
द्वंद्वैकत्वं यच्च मधुब्राह्मणवाक्यैः
कृत्वा शक्रोपासनमासाद्य विभूत्या ।
योऽसौ सोऽहं सोऽस्म्यहमेवेति विदुर्यं
तं संसारध्वांतविनाशं हरिमीडे ॥ 30 ॥
योऽयं देहे चेष्टयितांतःकरणस्थः
सूर्ये चासौ तापयिता सोऽस्म्यहमेव ।
इत्यात्मैक्योपासनया यं विदुरीशं
तं संसारध्वांतविनाशं हरिमीडे ॥ 31 ॥
विज्ञानांशो यस्य सतः शक्त्यधिरूढो
बुद्धिर्बुध्यत्यत्र बहिर्बोध्यपदार्थान् ।
नैवांतःस्थं बुध्यति यं बोधयितारं
तं संसारध्वांतविनाशं हरिमीडे ॥ 32 ॥
कोऽयं देहे देव इतीत्थं सुविचार्य
ज्ञाता श्रोता मंतयिता चैष हि देवः ।
इत्यालोच्य ज्ञांश इहास्मीति विदुर्यं
तं संसारध्वांतविनाशं हरिमीडे ॥ 33 ॥
को ह्येवान्यादात्मनि न स्यादयमेष
ह्येवानंदः प्राणिति चापानिति चेति ।
इत्यस्तित्वं वक्त्युपपत्त्या श्रुतिरेषा
तं संसारध्वांतविनाशं हरिमीडे ॥ 34 ॥
प्राणो वाहं वाक्छ्रवणादीनि मनो वा
बुद्धिर्वाहं व्यस्त उताहोऽपि समस्तः ।
इत्यालोच्य ज्ञप्तिरिहास्मीति विदुर्यं
तं संसारध्वांतविनाशं हरिमीडे ॥ 35 ॥
नाहं प्राणो नैव शरीरं न मनोऽहं
नाहं बुद्धिर्नाहमहंकारधियौ च ।
योऽत्र ज्ञांशः सोऽस्म्यहमेवेति विदुर्यं
तं संसारध्वांतविनाशं हरिमीडे ॥ 36 ॥
सत्तामात्रं केवलविज्ञानमजं स-
त्सूक्ष्मं नित्यं तत्त्वमसीत्यात्मसुताय ।
साम्नामंते प्राह पिता यं विभुमाद्यं
तं संसारध्वांतविनाशं हरिमीडे ॥ 37 ॥
मूर्तामूर्ते पूर्वमपोह्याथ समाधौ
दृश्यं सर्वं नेति च नेतीति विहाय ।
चैतन्यांशे स्वात्मनि संतं च विदुर्यं
तं संसारध्वांतविनाशं हरिमीडे ॥ 38 ॥
ओतं प्रोतं यत्र च सर्वं गगनांतं
योऽस्थूलानण्वादिषु सिद्धोऽक्षरसंज्ञः ।
ज्ञाताऽतोऽन्यो नेत्युपलभ्यो न च वेद्य-
स्तं संसारध्वांतविनाशं हरिमीडे ॥ 39 ॥
तावत्सर्वं सत्यमिवाभाति यदेत-
द्यावत्सोऽस्मीत्यात्मनि यो ज्ञो न हि दृष्टः ।
दृष्टे यस्मिन्सर्वमसत्यं भवतीदं
तं संसारध्वांतविनाशं हरिमीडे ॥ 40 ॥
रागामुक्तं लोहयुतं हेम यथाग्नौ
योगाष्टांगैरुज्ज्वलितज्ञानमयाग्नौ ।
दग्ध्वात्मानं ज्ञं परिशिष्टं च विदुर्यं
तं संसारध्वांतविनाशं हरिमीडे ॥ 41 ॥
यं विज्ञानज्योतिषमाद्यं सुविभांतं
हृद्यर्केंद्वग्न्योकसमीड्यं तटिदाभं ।
भक्त्याराध्येहैव विशंत्यात्मनि संतं
तं संसारध्वांतविनाशं हरिमीडे ॥ 42 ॥
पायाद्भक्तं स्वात्मनि संतं पुरुषं यो
भक्त्या स्तौतीत्यांगिरसं विष्णुरिमं मां ।
इत्यात्मानं स्वात्मनि संहृत्य सदैक-
स्तं संसारध्वांतविनाशं हरिमीडे ॥ 43 ॥
IAST ಲಿಪ್ಯಂತರದಲ್ಲಿ ಪಾಠText in IAST transliteration
stoṣye bhaktyā viṣṇumanādiṃ jagadādiṃ
yasminnetatsaṃsṛticakraṃ bhramatītthaṃ |
yasmiṃdṛṣṭe naśyati tatsaṃsṛticakraṃ
taṃ saṃsāradhvāṃtavināśaṃ harimīḍe || 1 ||
yasyaikāṃśāditthamaśeṣaṃ jagadetat
prādurbhūtaṃ yena pinaddhaṃ punaritthaṃ |
yena vyāptaṃ yena vibuddhaṃ sukhaduḥkhai-
staṃ saṃsāradhvāṃtavināśaṃ harimīḍe || 2 ||
sarvajño yo yaśca hi sarvaḥ sakalo yo
yaścānaṃdo’naṃtaguṇo yo guṇadhāmā |
yaścāvyakto vyastasamastaḥ sadasadya-
staṃ saṃsāradhvāṃtavināśaṃ harimīḍe || 3 ||
yasmādanyannāstyapi naivaṃ paramārthaṃ
dṛśyādanyo nirviṣayajñānamayatvāt |
jñātṛjñānajñeyavihīno’pi sadā jña-
staṃ saṃsāradhvāṃtavināśaṃ harimīḍe || 4 ||
ācāryebhyo labdhasusūkṣmācyutatattvā
vairāgyeṇābhyāsabalāccaiva draḍhimnā |
bhaktyaikāgryadhyānaparā yaṃ vidurīśaṃ
taṃ saṃsāradhvāṃtavināśaṃ harimīḍe || 5 ||
prāṇānāyamyomiti cittaṃ hṛdi rudhvā
nānyatsmṛtvā tatpunaratraiva vilāpya |
kṣīṇe citte bhādṛśirasmīti viduryaṃ
taṃ saṃsāradhvāṃtavināśaṃ harimīḍe || 6 ||
yaṃ brahmākhyaṃ devamananyaṃ paripūrṇaṃ
hṛtsthaṃ bhaktairlabhyamajaṃ sūkṣmamatarkyaṃ |
dhyātvātmasthaṃ brahmavido yaṃ vidurīśaṃ
taṃ saṃsāradhvāṃtavināśaṃ harimīḍe || 7 ||
mātrātītaṃ svātmavikāsātmavibodhaṃ
jñeyātītaṃ jñānamayaṃ hṛdyupalabhya |
bhāvagrāhyānaṃdamananyaṃ ca viduryaṃ
taṃ saṃsāradhvāṃtavināśaṃ harimīḍe || 8 ||
yadyadvedyaṃ vastusatattvaṃ viṣayākhyaṃ
tattadbrahmaiveti viditvā tadahaṃ ca |
dhyāyaṃtyevaṃ yaṃ sanakādyā munayo’jaṃ
taṃ saṃsāradhvāṃtavināśaṃ harimīḍe || 9 ||
yadyadvedyaṃ tattadahaṃ neti vihāya
svātmajyotirjñānamayānaṃdamavāpya |
tasminnasmītyātmavido yaṃ vidurīśaṃ
taṃ saṃsāradhvāṃtavināśaṃ harimīḍe || 10 ||
hitvā hitvā dṛśyamaśeṣaṃ savikalpaṃ
matvā śiṣṭaṃ bhādṛśimātraṃ gaganābhaṃ |
tyaktvā dehaṃ yaṃ praviśaṃtyacyutabhaktā-
staṃ saṃsāradhvāṃtavināśaṃ harimīḍe || 11 ||
sarvatrāste sarvaśarīrī na ca sarvaḥ
sarvaṃ vettyeveha na yaṃ vetti ca sarvaḥ |
sarvatrāṃtaryāmitayetthaṃ yamayanya-
staṃ saṃsāradhvāṃtavināśaṃ harimīḍe || 12 ||
sarvaṃ dṛṣṭvā svātmani yuktyā jagadetad
dṛṣṭvātmānaṃ caivamajaṃ sarvajaneṣu |
sarvātmaiko’smīti viduryaṃ janahṛtsthaṃ
taṃ saṃsāradhvāṃtavināśaṃ harimīḍe || 13 ||
sarvatraikaḥ paśyati jighratyatha bhuṃkte
spraṣṭā śrotā budhyati cetyāhurimaṃ yaṃ |
sākṣī cāste kartṛṣu paśyanniti cānye
taṃ saṃsāradhvāṃtavināśaṃ harimīḍe || 14 ||
paśyañśṛṇvannatra vijānanrasayansaṃ-
jighraṃbibhraddehamimaṃ jīvatayetthaṃ |
ityātmānaṃ yaṃ vidurīśaṃ viṣayajñaṃ
taṃ saṃsāradhvāṃtavināśaṃ harimīḍe || 15 ||
jāgraddṛṣṭvā sthūlapadārthānatha māyāṃ
dṛṣṭvā svapne’thāpi suṣuptau sukhanidrāṃ |
ityātmānaṃ vīkṣya mudāste ca turīye
taṃ saṃsāradhvāṃtavināśaṃ harimīḍe || 16 ||
paśyañśuddho’pyakṣara eko guṇabhedā-
nnānākārānsphāṭikavadbhāti vicitraḥ |
bhinnaśchinnaścāyamajaḥ karmaphalairya-
staṃ saṃsāradhvāṃtavināśaṃ harimīḍe || 17 ||
brahmā viṣṇū rudrahutāśau ravicaṃdrā-
viṃdro vāyuryajña itītthaṃ parikalpya |
ekaṃ saṃtaṃ yaṃ bahudhāhurmatibhedā-
ttaṃ saṃsāradhvāṃtavināśaṃ harimīḍe || 18 ||
satyaṃ jñānaṃ śuddhamanaṃtaṃ vyatiriktaṃ
śāṃtaṃ gūḍhaṃ niṣkalamānaṃdamananyaṃ |
ityāhādau yaṃ varuṇo’sau bhṛgave’jaṃ
taṃ saṃsāradhvāṃtavināśaṃ harimīḍe || 19 ||
kośānetāṃpaṃca rasādīnatihāya
brahmāsmīti svātmani niścitya dṛśisthaṃ |
pitrā śiṣṭo veda bhṛguryaṃ yajuraṃte
taṃ saṃsāradhvāṃtavināśaṃ harimīḍe || 20 ||
yenāviṣṭo yasya ca śaktyā yadadhīnaḥ
kṣetrajño’yaṃ kārayitā jaṃtuṣu kartuḥ |
kartā bhoktātmātra hi yacchaktyādhirūḍha-
staṃ saṃsāradhvāṃtavināśaṃ harimīḍe || 21 ||
sṛṣṭvā sarvaṃ svātmatayaivetthamatarkyaṃ
vyāpyāthāṃtaḥ kṛtsnamidaṃ sṛṣṭamaśeṣaṃ |
sacca tyaccābhūtparamātmā sa ya eka-
staṃ saṃsāradhvāṃtavināśaṃ harimīḍe || 22 ||
vedāṃtaiścādhyātmikaśāstraiśca purāṇaiḥ
śāstraiścānyaiḥ sāttvatataṃtraiśca yamīśaṃ |
dṛṣṭvāthāṃtaścetasi buddhvā viviśuryaṃ
taṃ saṃsāradhvāṃtavināśaṃ harimīḍe || 23 ||
śraddhābhaktidhyānaśamādyairyattamānai-
rjñātuṃ śakyo deva ihaivāśu ya īśaḥ |
durvijñeyo janmaśataiścāpi vinā tai-
staṃ saṃsāradhvāṃtavināśaṃ harimīḍe || 24 ||
yasyātarkyaṃ svātmavibhūteḥ paramārthaṃ
sarvaṃ khalvityatra niruktaṃ śrutividbhiḥ |
tajjāditvādabdhitaraṃgābhamabhinnaṃ
taṃ saṃsāradhvāṃtavināśaṃ harimīḍe || 25 ||
dṛṣṭvā gītāsvakṣaratattvaṃ vidhinājaṃ
bhaktyā gurvyā labhya hṛdisthaṃ dṛśimātraṃ |
dhyātvā tasminnasmyahamityatra viduryaṃ
taṃ saṃsāradhvāṃtavināśaṃ harimīḍe || 26 ||
kṣetrajñatvaṃ prāpya vibhuḥ paṃcamukhairyo
bhuṃkte’jasraṃ bhogyapadārthāṃprakṛtisthaḥ |
kṣetre kṣetre’psviṃduvadeko bahudhāste
taṃ saṃsāradhvāṃtavināśaṃ harimīḍe || 27 ||
yuktyāloḍya vyāsavacāṃsyatra hi labhyaḥ
kṣetrakṣetrajñāṃtaravidbhiḥ puruṣākhyaḥ |
yo’haṃ so’sau so’smyahameveti viduryaṃ
taṃ saṃsāradhvāṃtavināśaṃ harimīḍe || 28 ||
ekīkṛtyānekaśarīrasthamimaṃ jñaṃ
yaṃ vijñāyehaiva sa evāśu bhavaṃti |
yasmim̐llīnā neha punarjanma labhaṃte
taṃ saṃsāradhvāṃtavināśaṃ harimīḍe || 29 ||
dvaṃdvaikatvaṃ yacca madhubrāhmaṇavākyaiḥ
kṛtvā śakropāsanamāsādya vibhūtyā |
yo’sau so’haṃ so’smyahameveti viduryaṃ
taṃ saṃsāradhvāṃtavināśaṃ harimīḍe || 30 ||
yo’yaṃ dehe ceṣṭayitāṃtaḥkaraṇasthaḥ
sūrye cāsau tāpayitā so’smyahameva |
ityātmaikyopāsanayā yaṃ vidurīśaṃ
taṃ saṃsāradhvāṃtavināśaṃ harimīḍe || 31 ||
vijñānāṃśo yasya sataḥ śaktyadhirūḍho
buddhirbudhyatyatra bahirbodhyapadārthān |
naivāṃtaḥsthaṃ budhyati yaṃ bodhayitāraṃ
taṃ saṃsāradhvāṃtavināśaṃ harimīḍe || 32 ||
ko’yaṃ dehe deva itītthaṃ suvicārya
jñātā śrotā maṃtayitā caiṣa hi devaḥ |
ityālocya jñāṃśa ihāsmīti viduryaṃ
taṃ saṃsāradhvāṃtavināśaṃ harimīḍe || 33 ||
ko hyevānyādātmani na syādayameṣa
hyevānaṃdaḥ prāṇiti cāpāniti ceti |
ityastitvaṃ vaktyupapattyā śrutireṣā
taṃ saṃsāradhvāṃtavināśaṃ harimīḍe || 34 ||
prāṇo vāhaṃ vākchravaṇādīni mano vā
buddhirvāhaṃ vyasta utāho’pi samastaḥ |
ityālocya jñaptirihāsmīti viduryaṃ
taṃ saṃsāradhvāṃtavināśaṃ harimīḍe || 35 ||
nāhaṃ prāṇo naiva śarīraṃ na mano’haṃ
nāhaṃ buddhirnāhamahaṃkāradhiyau ca |
yo’tra jñāṃśaḥ so’smyahameveti viduryaṃ
taṃ saṃsāradhvāṃtavināśaṃ harimīḍe || 36 ||
sattāmātraṃ kevalavijñānamajaṃ sa-
tsūkṣmaṃ nityaṃ tattvamasītyātmasutāya |
sāmnāmaṃte prāha pitā yaṃ vibhumādyaṃ
taṃ saṃsāradhvāṃtavināśaṃ harimīḍe || 37 ||
mūrtāmūrte pūrvamapohyātha samādhau
dṛśyaṃ sarvaṃ neti ca netīti vihāya |
caitanyāṃśe svātmani saṃtaṃ ca viduryaṃ
taṃ saṃsāradhvāṃtavināśaṃ harimīḍe || 38 ||
otaṃ protaṃ yatra ca sarvaṃ gaganāṃtaṃ
yo’sthūlānaṇvādiṣu siddho’kṣarasaṃjñaḥ |
jñātā’to’nyo netyupalabhyo na ca vedya-
staṃ saṃsāradhvāṃtavināśaṃ harimīḍe || 39 ||
tāvatsarvaṃ satyamivābhāti yadeta-
dyāvatso’smītyātmani yo jño na hi dṛṣṭaḥ |
dṛṣṭe yasminsarvamasatyaṃ bhavatīdaṃ
taṃ saṃsāradhvāṃtavināśaṃ harimīḍe || 40 ||
rāgāmuktaṃ lohayutaṃ hema yathāgnau
yogāṣṭāṃgairujjvalitajñānamayāgnau |
dagdhvātmānaṃ jñaṃ pariśiṣṭaṃ ca viduryaṃ
taṃ saṃsāradhvāṃtavināśaṃ harimīḍe || 41 ||
yaṃ vijñānajyotiṣamādyaṃ suvibhāṃtaṃ
hṛdyarkeṃdvagnyokasamīḍyaṃ taṭidābhaṃ |
bhaktyārādhyehaiva viśaṃtyātmani saṃtaṃ
taṃ saṃsāradhvāṃtavināśaṃ harimīḍe || 42 ||
pāyādbhaktaṃ svātmani saṃtaṃ puruṣaṃ yo
bhaktyā stautītyāṃgirasaṃ viṣṇurimaṃ māṃ |
ityātmānaṃ svātmani saṃhṛtya sadaika-
staṃ saṃsāradhvāṃtavināśaṃ harimīḍe || 43 ||
ಶ್ಲೋಕಗಳ ಅರ್ಥ
- 1 ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಅನಾದಿಯೂ ಜಗತ್ತಿನ ಆದಿಯೂ ಆದ ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ಸ್ತುತಿಸುತ್ತೇನೆ. ಈ ಸಂಸಾರಚಕ್ರ ಯಾರಲ್ಲಿ ಹೀಗೆ ತಿರುಗುತ್ತದೆಯೋ, ಯಾರನ್ನು ಕಂಡಾಗ ಆ ಚಕ್ರ ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆಯೋ, ಸಂಸಾರದ ಕತ್ತಲೆಯನ್ನು ಕಳೆಯುವ ಆ ಹರಿಯನ್ನು ಸ್ತುತಿಸುತ್ತೇನೆ.
With devotion I praise Vishnu, without beginning and the beginning of the world. In whom this wheel of samsara turns in this way, and on seeing whom that wheel ceases, I praise Hari, destroyer of the darkness of samsara. - 2 ಯಾರ ಒಂದು ಅಂಶದಿಂದ ಈ ಇಡೀ ಜಗತ್ತು ಹುಟ್ಟಿ ಬಂದಿತೋ, ಯಾರು ಅದನ್ನು ಮತ್ತೆ ಸುತ್ತಿ ಆವರಿಸಿದ್ದಾನೋ, ಯಾರಿಂದ ಅದು ಸುಖದುಃಖಗಳೊಡನೆ ಅರಿವು ಪಡೆದಿದೆಯೋ, ಸಂಸಾರದ ಕತ್ತಲೆಯನ್ನು ಕಳೆಯುವ ಆ ಹರಿಯನ್ನು ಸ್ತುತಿಸುತ್ತೇನೆ.
From one portion of whom this whole world came forth, who then wraps and pervades it, and by whom it is made aware together with its pleasures and pains, I praise Hari, destroyer of the darkness of samsara. - 3 ಯಾರು ಸರ್ವಜ್ಞನೋ, ಎಲ್ಲವೂ ಆಗಿರುವವನೋ, ಅವಯವಗಳಿರುವವನಂತೆ ತೋರುವವನೋ, ಆನಂದಸ್ವರೂಪನೋ, ಅನಂತ ಗುಣಗಳುಳ್ಳವನೋ, ಗುಣಗಳ ನೆಲೆಯೋ, ಅವ್ಯಕ್ತನೋ, ಬಿಡಿಬಿಡಿಯಾಗಿಯೂ ಒಟ್ಟಾಗಿಯೂ ಇರುವವನೋ, ಸತ್ತೂ ಅಸತ್ತೂ ಆದವನೋ, ಸಂಸಾರದ ಕತ್ತಲೆಯನ್ನು ಕಳೆಯುವ ಆ ಹರಿಯನ್ನು ಸ್ತುತಿಸುತ್ತೇನೆ.
Who is all-knowing, who is all, who appears with parts, who is bliss, of endless qualities and the home of qualities, the unmanifest, present both in each part and in the whole, both the real and the unreal as it appears, I praise Hari, destroyer of the darkness of samsara. - 4 ಪರಮಾರ್ಥದಲ್ಲಿ ಯಾರಿಗಿಂತ ಬೇರೆ ಏನೂ ಇಲ್ಲವೋ, ವಿಷಯಗಳಿಲ್ಲದ ಜ್ಞಾನಮಯನಾದ್ದರಿಂದ ಕಾಣುವುದೆಲ್ಲಕ್ಕಿಂತ ಬೇರೆಯಾಗಿರುವನೋ, ತಿಳಿಯುವವನು, ತಿಳಿವು, ತಿಳಿಯಬೇಕಾದದ್ದು ಎಂಬ ಭೇದವಿಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಸದಾ ಅರಿವಿನ ಸ್ವರೂಪನೋ, ಆ ಹರಿಯನ್ನು ಸ್ತುತಿಸುತ್ತೇನೆ.
Than whom, in ultimate truth, nothing else exists, who being pure knowledge without objects is distinct from all that is seen, and who, though without the division of knower, knowing and known, is ever the knowing one, I praise that Hari. - 5 ಆಚಾರ್ಯರಿಂದ ಅಚ್ಯುತನ ಅತಿಸೂಕ್ಷ್ಮ ತತ್ತ್ವವನ್ನು ಪಡೆದವರು, ವೈರಾಗ್ಯ ಮತ್ತು ಅಭ್ಯಾಸಬಲದ ದೃಢತೆಯಿಂದ, ಭಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಏಕಾಗ್ರ ಧ್ಯಾನದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿ ಯಾರನ್ನು ಈಶನೆಂದು ಅರಿಯುತ್ತಾರೋ, ಆ ಹರಿಯನ್ನು ಸ್ತುತಿಸುತ್ತೇನೆ.
Those who have received from their teachers the very subtle truth of Achyuta, and who, firm through dispassion and the strength of practice, devoted and absorbed in one-pointed meditation, know him as the Lord, I praise that Hari. - 6 ಓಂ ಎಂದು ಜಪಿಸುತ್ತಾ ಪ್ರಾಣಾಯಾಮದಿಂದ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ತಡೆದು, ಬೇರೇನನ್ನೂ ಸ್ಮರಿಸದೆ, ಆ ಸ್ಮರಣೆಯನ್ನೂ ಅಲ್ಲಿಯೇ ಲಯಗೊಳಿಸಿ, ಮನಸ್ಸು ಕ್ಷೀಣಿಸಿದಾಗ ನಾನು ಬೆಳಕಿನ ದೃಷ್ಟಿಯೇ ಎಂದು ಯಾರನ್ನು ಅರಿಯುತ್ತಾರೋ, ಆ ಹರಿಯನ್ನು ಸ್ತುತಿಸುತ್ತೇನೆ.
Holding the breath, saying Om, they check the mind in the heart, remember nothing else, and dissolve even that remembering there. When the mind has waned they know him as: I am the seer of light, I praise that Hari. - 7 ಬ್ರಹ್ಮ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನ, ಅನನ್ಯನಾದ, ಪರಿಪೂರ್ಣನಾದ, ಹೃದಯದಲ್ಲಿರುವ, ಭಕ್ತರಿಗೆ ದೊರೆಯುವ, ಜನ್ಮರಹಿತನಾದ, ಸೂಕ್ಷ್ಮನಾದ, ತರ್ಕಕ್ಕೆ ನಿಲುಕದ ಆ ದೇವನನ್ನು ತಮ್ಮೊಳಗೆ ಧ್ಯಾನಿಸಿ ಬ್ರಹ್ಮವಿದರು ಈಶನೆಂದು ಅರಿಯುತ್ತಾರೆ. ಆ ಹರಿಯನ್ನು ಸ್ತುತಿಸುತ್ತೇನೆ.
The knowers of Brahman meditate within themselves on that God named Brahman, one without a second, complete, abiding in the heart, reached by devotees, unborn, subtle and beyond reasoning, and know him as the Lord. I praise that Hari. - 8 ಮಿತಿಯನ್ನು ಮೀರಿದ, ತನ್ನ ಬೆಳಗಿನಿಂದಲೇ ತನ್ನನ್ನು ತಿಳಿಯುವ, ತಿಳಿಯಬೇಕಾದುದನ್ನು ಮೀರಿದ, ಜ್ಞಾನಮಯನಾದ ಅನನ್ಯ ಆನಂದವನ್ನು ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಅನುಭವಿಸಿ, ಭಾವದಿಂದ ಮಾತ್ರ ಗ್ರಹಿಸಬಹುದಾದ ಅವನನ್ನು ಯಾರೆಂದು ಅರಿಯುತ್ತಾರೋ, ಆ ಹರಿಯನ್ನು ಸ್ತುತಿಸುತ್ತೇನೆ.
Beyond measure, knowing himself by his own light, beyond all that can be known, made of knowledge, a bliss without a second, found in the heart and grasped by inner feeling, they know him, I praise that Hari. - 9 ತಿಳಿಯಬಹುದಾದ ಪ್ರತಿ ವಸ್ತುವೂ ಬ್ರಹ್ಮವೇ ಎಂದು ತಿಳಿದು, ಆ ಬ್ರಹ್ಮ ನಾನೇ ಎಂದೂ ತಿಳಿದು, ಸನಕ ಮೊದಲಾದ ಮುನಿಗಳು ಜನ್ಮರಹಿತನಾದ ಯಾರನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸುತ್ತಾರೋ, ಆ ಹರಿಯನ್ನು ಸ್ತುತಿಸುತ್ತೇನೆ.
Knowing that every knowable thing is Brahman alone, and that this Brahman is oneself, sages such as Sanaka meditate on the unborn one, I praise that Hari. - 10 ತಿಳಿಯಬಹುದಾದ ಪ್ರತಿಯೊಂದನ್ನೂ ಇದು ನಾನಲ್ಲ ಎಂದು ತೊರೆದು, ಸ್ವಯಂಪ್ರಕಾಶವೂ ಜ್ಞಾನಾನಂದವೂ ಆದ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ಪಡೆದು, ಅದರಲ್ಲಿ ನಾನಿದ್ದೇನೆ ಎಂದು ಆತ್ಮವಿದರು ಯಾರನ್ನು ಈಶನೆಂದು ಅರಿಯುತ್ತಾರೋ, ಆ ಹರಿಯನ್ನು ಸ್ತುತಿಸುತ್ತೇನೆ.
Giving up each knowable thing as not oneself, and reaching the self-luminous nature of knowledge and bliss, the knowers of the Self know the Lord: I am in him, I praise that Hari. - 11 ವಿಕಲ್ಪಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ ಇಡೀ ದೃಶ್ಯವನ್ನು ಬಿಡುತ್ತಾ ಬಿಡುತ್ತಾ, ಉಳಿದುದನ್ನು ಆಕಾಶದಂತಿರುವ ಕೇವಲ ಬೆಳಕಿನ ದೃಷ್ಟಿ ಎಂದು ಭಾವಿಸಿ, ದೇಹವನ್ನು ತೊರೆದು ಅಚ್ಯುತನ ಭಕ್ತರು ಯಾರನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸುತ್ತಾರೋ, ಆ ಹರಿಯನ್ನು ಸ್ತುತಿಸುತ್ತೇನೆ.
Letting go, again and again, of the whole seen world with its fancies, and holding what remains to be mere seeing of light, spacious as the sky, devotees of Achyuta leave the body and enter him, I praise that Hari. - 12 ಯಾರು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಇದ್ದಾನೋ, ಎಲ್ಲ ಶರೀರಗಳೂ ಅವನದೇ ಆದರೂ ಎಲ್ಲವೂ ಅವನಲ್ಲವೋ, ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಅರಿಯುತ್ತಾನೋ ಆದರೆ ಯಾರನ್ನೂ ಈ ಎಲ್ಲವೂ ಅರಿಯದೋ, ಹೀಗೆ ಅಂತರ್ಯಾಮಿಯಾಗಿ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನಡೆಸುತ್ತಾ ತಾನು ಅವುಗಳಿಗಿಂತ ಬೇರೆಯಾಗಿರುವನೋ, ಆ ಹರಿಯನ್ನು ಸ್ತುತಿಸುತ್ತೇನೆ.
Who abides everywhere and has every body as his own, yet is not the whole; who knows all here, though the whole does not know him; who thus, as the inner controller, guides everything and remains other than it, I praise that Hari. - 13 ಯುಕ್ತಿಯಿಂದ ಈ ಜಗತ್ತನ್ನೆಲ್ಲ ತನ್ನೊಳಗೆ ಕಂಡು, ಜನ್ಮರಹಿತನಾದ ಆತ್ಮನನ್ನು ಎಲ್ಲ ಜನರಲ್ಲೂ ಕಂಡು, ನಾನು ಸರ್ವಾತ್ಮನಾದ ಒಬ್ಬನೇ ಎಂದು ಜನರ ಹೃದಯದಲ್ಲಿರುವ ಯಾರನ್ನು ಅರಿಯುತ್ತಾರೋ, ಆ ಹರಿಯನ್ನು ಸ್ತುತಿಸುತ್ತೇನೆ.
Seeing by reasoning this whole world in oneself, and the unborn Self in all people, they know him who abides in the hearts of all: I am the one Self of all, I praise that Hari. - 14 ಎಲ್ಲೆಡೆ ಒಬ್ಬನೇ ನೋಡುತ್ತಾನೆ, ಮೂಸುತ್ತಾನೆ, ಉಣ್ಣುತ್ತಾನೆ, ಮುಟ್ಟುತ್ತಾನೆ, ಕೇಳುತ್ತಾನೆ, ತಿಳಿಯುತ್ತಾನೆ ಎಂದು ಕೆಲವರು ಯಾರನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಇನ್ನು ಕೆಲವರು ಕರ್ತೃಗಳಲ್ಲಿ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಿ ನೋಡುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತಾನೆ ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ. ಆ ಹರಿಯನ್ನು ಸ್ತುತಿಸುತ್ತೇನೆ.
Some say of him that the one everywhere sees, smells, eats, touches, hears and knows. Others say that he abides as the witness, watching among the doers. I praise that Hari. - 15 ನೋಡುತ್ತಾ, ಕೇಳುತ್ತಾ, ತಿಳಿಯುತ್ತಾ, ರುಚಿ ನೋಡುತ್ತಾ, ಮೂಸುತ್ತಾ, ಈ ದೇಹವನ್ನು ಜೀವನಾಗಿ ಹೊತ್ತಿರುವ ಆತ್ಮನೇ ಅವನು ಎಂದು ಕೆಲವರು ಅರಿಯುತ್ತಾರೆ. ವಿಷಯಗಳನ್ನು ಅರಿಯುವ ಒಡೆಯನೆಂದು ಅವನನ್ನು ಕಾಣುತ್ತಾರೆ. ಆ ಹರಿಯನ್ನು ಸ್ತುತಿಸುತ್ತೇನೆ.
Seeing, hearing, knowing, tasting, smelling and bearing this body as the individual self, so some know him: the lord who knows the objects. I praise that Hari. - 16 ಎಚ್ಚರದಲ್ಲಿ ಸ್ಥೂಲ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಕಂಡು, ಕನಸಿನಲ್ಲಿ ಮಾಯೆಯನ್ನು ಕಂಡು, ಗಾಢ ನಿದ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಸುಖನಿದ್ರೆಯನ್ನು ಕಂಡು, ಹೀಗೆ ತನ್ನನ್ನೇ ನೋಡುತ್ತಾ ತುರೀಯದಲ್ಲಿ ಆನಂದದಿಂದ ನೆಲೆಸುವವನನ್ನು, ಆ ಹರಿಯನ್ನು ಸ್ತುತಿಸುತ್ತೇನೆ.
Who sees gross things in waking and illusion in dream, sees happy sleep in deep sleep, and thus beholding the Self rests in joy in the fourth state, I praise that Hari. - 17 ಶುದ್ಧನೂ ಅಕ್ಷರನೂ ಒಬ್ಬನೇ ಆದರೂ ಗುಣಭೇದದಿಂದ ಸ್ಫಟಿಕದಂತೆ ನಾನಾ ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ ವಿಚಿತ್ರವಾಗಿ ತೋರುತ್ತಾನೆ. ಜನ್ಮರಹಿತನಾದ ಅವನೇ ಕರ್ಮಫಲಗಳಿಂದ ಭಿನ್ನನಾದಂತೆ, ತುಂಡಾದಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಾನೆ. ಆ ಹರಿಯನ್ನು ಸ್ತುತಿಸುತ್ತೇನೆ.
Though pure, imperishable and one, he shines in many wondrous forms through differences of quality, like a crystal. The unborn one seems divided and cut apart by the fruits of action. I praise that Hari. - 18 ಬ್ರಹ್ಮ, ವಿಷ್ಣು, ರುದ್ರ, ಅಗ್ನಿ, ಸೂರ್ಯ, ಚಂದ್ರ, ಇಂದ್ರ, ವಾಯು, ಯಜ್ಞ ಎಂದು ಹೀಗೆ ಕಲ್ಪಿಸಿ, ಒಬ್ಬನೇ ಆದ ಅವನನ್ನು ಬುದ್ಧಿಯ ಭೇದದಿಂದ ಹಲವಾಗಿ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಆ ಹರಿಯನ್ನು ಸ್ತುತಿಸುತ್ತೇನೆ.
Imagining Brahma, Vishnu, Rudra, Fire, Sun, Moon, Indra, Wind and Sacrifice, people speak of him, who is one, as many, through differences of understanding. I praise that Hari. - 19 ಸತ್ಯ, ಜ್ಞಾನ, ಶುದ್ಧ, ಅನಂತ, ಎಲ್ಲಕ್ಕಿಂತ ಭಿನ್ನ, ಶಾಂತ, ಗೂಢ, ಅವಯವರಹಿತ, ಆನಂದ, ಅನನ್ಯ ಎಂದು ಮೊದಲು ವರುಣನು ಭೃಗುವಿಗೆ ಯಾರನ್ನು ಹೇಳಿದನೋ, ಆ ಹರಿಯನ್ನು ಸ್ತುತಿಸುತ್ತೇನೆ.
Truth, knowledge, pure, endless, distinct, peaceful, hidden, without parts, bliss, without a second: so Varuna first described him to Bhrigu, I praise that Hari. - 20 ಅನ್ನಮಯ ಮೊದಲಾದ ಈ ಐದು ಕೋಶಗಳನ್ನು ದಾಟಿ, ನಾನು ಬ್ರಹ್ಮ ಎಂದು ತನ್ನೊಳಗೆ ನಿಶ್ಚಯಿಸಿ, ತಂದೆಯ ಉಪದೇಶ ಪಡೆದ ಭೃಗು ಯಜುರ್ವೇದದ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ದೃಕ್ಸ್ವರೂಪದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದ ಯಾರನ್ನು ಅರಿತನೋ, ಆ ಹರಿಯನ್ನು ಸ್ತುತಿಸುತ್ತೇನೆ.
Passing beyond these five sheaths, beginning with the one of food, and settling within himself that he is Brahman, Bhrigu, taught by his father, knew at the end of the Yajur Veda the one who abides as pure seeing, I praise that Hari. - 21 ಯಾರು ಪ್ರವೇಶಿಸಿದ್ದರಿಂದ, ಯಾರ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ, ಯಾರ ಅಧೀನದಲ್ಲಿ ಈ ಕ್ಷೇತ್ರಜ್ಞನು ಜೀವಿಗಳಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿಸುವವನಂತೆ ಇರುವನೋ, ಯಾರ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಏರಿ ಆತ್ಮನು ಇಲ್ಲಿ ಕರ್ತೃವೂ ಭೋಕ್ತೃವೂ ಆಗುತ್ತಾನೋ, ಆ ಹರಿಯನ್ನು ಸ್ತುತಿಸುತ್ತೇನೆ.
Entered by whom, by whose power and under whose rule this knower of the field acts among creatures as one who makes things happen, and by whose power the self here becomes doer and enjoyer, I praise that Hari. - 22 ಊಹೆಗೆ ನಿಲುಕದಂತೆ ತನ್ನನ್ನೇ ತಾನಾಗಿ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಸೃಷ್ಟಿಸಿ, ಸೃಷ್ಟಿಸಿದ ಈ ಇಡೀ ಜಗತ್ತನ್ನು ಒಳಗೆ ವ್ಯಾಪಿಸಿ, ಕಾಣುವುದೂ ಕಾಣದ್ದೂ ಆದ ಆ ಒಬ್ಬ ಪರಮಾತ್ಮನು, ಆ ಹರಿಯನ್ನು ಸ್ತುತಿಸುತ್ತೇನೆ.
Beyond the reach of thought, he created everything as his own self, then entered within the whole of what he made, and became both the manifest and the unmanifest: that one Supreme Self, I praise that Hari. - 23 ವೇದಾಂತಗಳು, ಅಧ್ಯಾತ್ಮಶಾಸ್ತ್ರಗಳು, ಪುರಾಣಗಳು, ಇತರ ಶಾಸ್ತ್ರಗಳು ಮತ್ತು ಸಾತ್ವತ ತಂತ್ರಗಳಿಂದ ಯಾವ ಈಶನನ್ನು ಅರಿತು, ಮನಸ್ಸಿನ ಒಳಗೆ ತಿಳಿದು ಪ್ರವೇಶಿಸಿದ್ದಾರೋ, ಆ ಹರಿಯನ್ನು ಸ್ತುತಿಸುತ್ತೇನೆ.
Through the Vedanta texts, the sciences of the Self, the Puranas, other scriptures and the Satvata tantras, they have seen the Lord, known him within the mind and entered him, I praise that Hari. - 24 ಶ್ರದ್ಧೆ, ಭಕ್ತಿ, ಧ್ಯಾನ, ಶಮ ಮೊದಲಾದವುಗಳಿಂದ ಪ್ರಯತ್ನಿಸುವವರು ಈ ದೇವನನ್ನು ಇಲ್ಲೇ ಬೇಗನೆ ಅರಿಯಬಲ್ಲರು. ಅವುಗಳಿಲ್ಲದೆ ನೂರು ಜನ್ಮಗಳಲ್ಲೂ ಅವನನ್ನು ಅರಿಯುವುದು ಕಷ್ಟ. ಆ ಹರಿಯನ್ನು ಸ್ತುತಿಸುತ್ತೇನೆ.
Those who strive with faith, devotion, meditation, calm and the rest can know this God here and soon. Without them he is hard to know even in a hundred births. I praise that Hari. - 25 ತನ್ನ ವಿಭೂತಿಯಾದ ಈ ಎಲ್ಲದರ ಪರಮಾರ್ಥವು ಯಾರದೋ ಅವನು ತರ್ಕಕ್ಕೆ ನಿಲುಕದವನು. ಇದೆಲ್ಲವೂ ಬ್ರಹ್ಮವೇ ಎಂದು ಶ್ರುತಿವಿದರು ಇಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ. ಇದು ಅವನಿಂದ ಹುಟ್ಟಿ, ಅವನಲ್ಲಿ ಲೀನವಾಗಿ, ಅವನಿಂದಲೇ ಉಸಿರಾಡುವುದರಿಂದ, ಸಾಗರ ಮತ್ತು ಅಲೆಯಂತೆ ಅವನಿಗಿಂತ ಭಿನ್ನವಲ್ಲ. ಆ ಹರಿಯನ್ನು ಸ್ತುತಿಸುತ್ತೇನೆ.
The ultimate truth of all this, which is his own splendour, lies beyond reasoning. The knowers of the Veda have declared here that all this is Brahman. Because it is born from him, dissolves in him and lives by him, it is not different from him, as a wave is not different from the sea. I praise that Hari. - 26 ಗೀತೆಯಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದ ಅಕ್ಷರತತ್ತ್ವವನ್ನು ವಿಧಿಯಂತೆ ಕಂಡು, ಗಾಢ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಜನ್ಮರಹಿತನಾದ ಅವನನ್ನು ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಪಡೆದು, ಕೇವಲ ದೃಕ್ಸ್ವರೂಪನನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಿ, ಅವನಲ್ಲಿ ನಾನಿದ್ದೇನೆ ಎಂದು ಯಾರನ್ನು ಅರಿಯುತ್ತಾರೋ, ಆ ಹರಿಯನ್ನು ಸ್ತುತಿಸುತ್ತೇನೆ.
Seeing by the proper method the imperishable truth taught in the Gita, and gaining the unborn one in the heart through deep devotion, they meditate on him as pure seeing and know: I am in him, I praise that Hari. - 27 ವಿಭುವಾದ ಯಾರು ಕ್ಷೇತ್ರಜ್ಞಭಾವವನ್ನು ಪಡೆದು, ಪ್ರಕೃತಿಯಲ್ಲಿದ್ದು, ಐದು ಮುಖಗಳಾದ ಇಂದ್ರಿಯಗಳಿಂದ ಭೋಗ್ಯ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಸದಾ ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾನೋ, ನೀರುಗಳಲ್ಲಿ ಚಂದ್ರನಂತೆ ಒಬ್ಬನೇ ಪ್ರತಿ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಹಲವಾಗಿ ಇರುತ್ತಾನೋ, ಆ ಹರಿಯನ್ನು ಸ್ತುತಿಸುತ್ತೇನೆ.
The all-pervading one who takes on the state of the knower of the field, abides in nature and ever enjoys objects through the five mouths of the senses, and who, like the moon in many waters, is one yet appears as many in each field, I praise that Hari. - 28 ವ್ಯಾಸರ ವಚನಗಳನ್ನು ಯುಕ್ತಿಯಿಂದ ಮಥಿಸಿ, ಕ್ಷೇತ್ರ ಮತ್ತು ಕ್ಷೇತ್ರಜ್ಞರ ಭೇದ ತಿಳಿದವರಿಗೆ ಪುರುಷನೆಂಬ ಹೆಸರಿನವನು ದೊರೆಯುತ್ತಾನೆ. ಯಾರು ನಾನೋ ಅವನೇ ಅವನು, ಅವನೇ ನಾನು ಎಂದು ಅವರು ಅರಿಯುತ್ತಾರೆ. ಆ ಹರಿಯನ್ನು ಸ್ತುತಿಸುತ್ತೇನೆ.
Churning the words of Vyasa with reason, those who know the difference between the field and its knower reach the one called Purusha. They know: he who is I is he, and I am he. I praise that Hari. - 29 ಅನೇಕ ಶರೀರಗಳಲ್ಲಿರುವ ಈ ಜ್ಞನನ್ನು ಒಂದಾಗಿ ಮಾಡಿ ಯಾರನ್ನು ಅರಿತು ಇಲ್ಲೇ ಬೇಗನೆ ಅವರೇ ಅವನಾಗುತ್ತಾರೋ, ಯಾರಲ್ಲಿ ಲೀನರಾದವರು ಮತ್ತೆ ಇಲ್ಲಿ ಜನ್ಮ ಪಡೆಯುವುದಿಲ್ಲವೋ, ಆ ಹರಿಯನ್ನು ಸ್ತುತಿಸುತ್ತೇನೆ.
Making this one knower, who dwells in many bodies, into one, and knowing whom they here and soon become him, those who dissolve in whom are not born again here, I praise that Hari. - 30 ಮಧುಬ್ರಾಹ್ಮಣದ ವಾಕ್ಯಗಳಿಂದ ದ್ವಂದ್ವಗಳ ಏಕತ್ವವನ್ನು ಸಾಧಿಸಿ, ಇಂದ್ರೋಪಾಸನೆಯ ಭಾಗವನ್ನು ಕೂಡ ಮುಟ್ಟಿ, ಈ ವಿಭೂತಿಯಲ್ಲಿ ಅವನೇ ನಾನು, ನಾನೇ ಅವನು ಎಂದು ಯಾರನ್ನು ಅರಿಯುತ್ತಾರೋ. ಈ ಸಾಲಿನ ಪಾಠ ಅಸ್ಪಷ್ಟ, ಸಾರವನ್ನಷ್ಟೇ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದೇವೆ. ಆ ಹರಿಯನ್ನು ಸ್ತುತಿಸುತ್ತೇನೆ.
Through the words of the Madhu Brahmana they establish the oneness of the pairs, take in the Indra teaching as well, and know in this glory: he is I, and I am he. The reading of this line is unclear, and we give only its gist. I praise that Hari. - 31 ದೇಹದಲ್ಲಿ ಚೇಷ್ಟೆ ನಡೆಸುವವನೂ ಅಂತಃಕರಣದಲ್ಲಿರುವವನೂ ಆದ ಈ ಪುರುಷನು, ಸೂರ್ಯನಲ್ಲಿ ತಾಪ ಕೊಡುವವನೂ ಅವನೇ, ಅವನು ನಾನೇ ಎಂದು ಆತ್ಮೈಕ್ಯದ ಉಪಾಸನೆಯಿಂದ ಯಾರನ್ನು ಅರಿಯುತ್ತಾರೋ, ಆ ಹರಿಯನ್ನು ಸ್ತುತಿಸುತ್ತೇನೆ.
This one who moves the body and dwells in the inner faculty is also the one who gives heat in the sun, and I am he. So, by worship in the oneness of the Self, they know him, I praise that Hari. - 32 ಯಾರ ಸತ್ತೆಯ ವಿಜ್ಞಾನಾಂಶವಾದ ಬುದ್ಧಿ ಅವನ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಏರಿ ಹೊರಗಿನ ತಿಳಿಯಬಹುದಾದ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ತಿಳಿಯುತ್ತದೆಯೋ, ಆದರೆ ತನ್ನೊಳಗೇ ಇರುವ ತಿಳಿಸುವವನನ್ನು ಅದು ಅರಿಯುವುದೇ ಇಲ್ಲವೋ, ಆ ಹರಿಯನ್ನು ಸ್ತುತಿಸುತ್ತೇನೆ.
The intellect, a portion of the knowing that belongs to his being, rides on his power and knows outer objects, yet never knows him who dwells within it and makes it know, I praise that Hari. - 33 ಈ ದೇಹದಲ್ಲಿರುವ ದೇವ ಯಾರು ಎಂದು ಚೆನ್ನಾಗಿ ವಿಚಾರಿಸಿ, ತಿಳಿಯುವವನು, ಕೇಳುವವನು, ಯೋಚಿಸುವವನು ಈ ದೇವನೇ ಎಂದು ಕಂಡು, ಜ್ಞಾನದ ಅಂಶವಾಗಿ ನಾನು ಇಲ್ಲಿದ್ದೇನೆ ಎಂದು ಯಾರನ್ನು ಅರಿಯುತ್ತಾರೋ, ಆ ಹರಿಯನ್ನು ಸ್ತುತಿಸುತ್ತೇನೆ.
Asking well who is this god in the body, and seeing that this god is the knower, hearer and thinker, they know him: I am here as a portion of knowing, I praise that Hari. - 34 ಈ ಆನಂದ ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಯಾರು ಉಸಿರಾಡಿಯಾರು, ಯಾರು ಬದುಕಿಯಾರು ಎಂದು ಶ್ರುತಿ ತನ್ನ ಯುಕ್ತಿಯೊಂದಿಗೆ ಅವನ ಇರುವನ್ನು ಹೇಳುತ್ತದೆ. ಆ ಹರಿಯನ್ನು ಸ್ತುತಿಸುತ್ತೇನೆ.
The Shruti states his existence with its own reasoning: who could breathe in or live, if this bliss were not there? I praise that Hari. - 35 ನಾನು ಪ್ರಾಣವೇ, ವಾಕ್ಕು ಮತ್ತು ಶ್ರವಣ ಮೊದಲಾದ ಇಂದ್ರಿಯಗಳೇ, ಮನಸ್ಸೋ ಬುದ್ಧಿಯೋ, ಬೇರೆ ಬೇರೆಯಾಗಿ ಅಥವಾ ಎಲ್ಲ ಸೇರಿ ನಾನೋ ಎಂದು ವಿಚಾರಿಸಿ, ಅರಿವೇ ನಾನು ಎಂದು ಯಾರನ್ನು ಅರಿಯುತ್ತಾರೋ, ಆ ಹರಿಯನ್ನು ಸ್ತುತಿಸುತ್ತೇನೆ.
Asking whether I am the breath, or speech, hearing and the other senses, or the mind or the intellect, each alone or all together, they know him: I am awareness, I praise that Hari. - 36 ನಾನು ಪ್ರಾಣವಲ್ಲ, ಶರೀರವಲ್ಲ, ಮನಸ್ಸಲ್ಲ, ಬುದ್ಧಿಯಲ್ಲ, ಅಹಂಕಾರವೂ ಅದರ ಆಲೋಚನೆಯೂ ಅಲ್ಲ. ಇಲ್ಲಿ ಯಾವ ಜ್ಞಾನದ ಅಂಶ ಇದೆಯೋ ಅದೇ ನಾನು ಎಂದು ಯಾರನ್ನು ಅರಿಯುತ್ತಾರೋ, ಆ ಹರಿಯನ್ನು ಸ್ತುತಿಸುತ್ತೇನೆ.
I am not the breath, nor the body, nor the mind, nor the intellect, nor the ego and its thought. Whatever portion of knowing is here, that I am: so they know him, I praise that Hari. - 37 ಕೇವಲ ಇರುವಿಕೆಯಾದ, ಶುದ್ಧ ವಿಜ್ಞಾನವಾದ, ಜನ್ಮರಹಿತನಾದ, ಸೂಕ್ಷ್ಮನಾದ, ನಿತ್ಯನಾದ, ಸರ್ವವ್ಯಾಪಿಯಾದ ಆದಿ ತತ್ತ್ವವನ್ನು ಸಾಮವೇದದ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ತಂದೆ ತನ್ನ ಮಗನಿಗೆ ತತ್ತ್ವಮಸಿ ಎಂದು ಹೇಳಿದನು. ಆ ಹರಿಯನ್ನು ಸ್ತುತಿಸುತ್ತೇನೆ.
At the end of the Sama Veda a father told his son, Tat tvam asi: that primal reality, mere being, pure knowledge, unborn, subtle, eternal and all-pervading. I praise that Hari. - 38 ಮೂರ್ತ ಮತ್ತು ಅಮೂರ್ತಗಳನ್ನು ಮೊದಲು ತೊರೆದು, ನಂತರ ಸಮಾಧಿಯಲ್ಲಿ ಕಾಣುವುದೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಇದಲ್ಲ, ಇದಲ್ಲ ಎಂದು ಬಿಟ್ಟು, ಚೈತನ್ಯದ ಅಂಶವಾದ ತನ್ನಲ್ಲಿ ಇರುವ ಯಾರನ್ನು ಅರಿಯುತ್ತಾರೋ, ಆ ಹರಿಯನ್ನು ಸ್ತುತಿಸುತ್ತೇನೆ.
First setting aside the formed and the formless, then in samadhi leaving all that is seen with Not this, not this, they know him who is present in the Self, the portion of pure consciousness, I praise that Hari. - 39 ಆಕಾಶದವರೆಗಿನ ಎಲ್ಲವೂ ಯಾರಲ್ಲಿ ಅಡ್ಡ ಉದ್ದ ನೂಲಿನಂತೆ ಹೆಣೆದಿದೆಯೋ, ಸ್ಥೂಲವಲ್ಲ, ಅಣುವಲ್ಲ ಮೊದಲಾದ ವಾಕ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಅಕ್ಷರನೆಂದು ಸಿದ್ಧನಾದವನೋ, ಅವನಿಗಿಂತ ಬೇರೆ ತಿಳಿಯುವವನಿಲ್ಲ, ಅವನು ಪಡೆಯಬಹುದಾದ ವಸ್ತುವಲ್ಲ, ತಿಳಿಯಬಹುದಾದ ವಿಷಯವೂ ಅಲ್ಲವೋ, ಆ ಹರಿಯನ್ನು ಸ್ತುತಿಸುತ್ತೇನೆ.
In whom everything up to space is woven like warp and weft, who is established as the imperishable in the texts that say not gross, not subtle and the like, than whom there is no other knower, and who is neither something to be obtained nor an object to be known, I praise that Hari. - 40 ನಾನೇ ಅವನು ಎಂದು ಆತ್ಮನಲ್ಲಿ ಜ್ಞನು ಕಾಣದಿರುವ ತನಕ ಈ ಎಲ್ಲವೂ ಸತ್ಯದಂತೆ ತೋರುತ್ತದೆ. ಯಾರನ್ನು ಕಂಡಾಗ ಇದೆಲ್ಲವೂ ಅಸತ್ಯವಾಗುತ್ತದೆಯೋ, ಆ ಹರಿಯನ್ನು ಸ್ತುತಿಸುತ್ತೇನೆ.
All this seems real so long as the knower has not been seen in the Self as: I am he. When he is seen, all this proves unreal, I praise that Hari. - 41 ಲೋಹ ಬೆರೆತ ಚಿನ್ನವನ್ನು ಬೆಂಕಿಯಲ್ಲಿ ಶುದ್ಧಮಾಡುವಂತೆ, ಅಷ್ಟಾಂಗಯೋಗದಿಂದ ಉರಿದ ಜ್ಞಾನಾಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ಜೀವಭಾವವನ್ನು ಸುಟ್ಟು, ಉಳಿದ ಸಾಕ್ಷಿಯನ್ನು ಯಾರೆಂದು ಅರಿಯುತ್ತಾರೋ. ಮೊದಲ ಸಾಲಿನ ಪಾಠ ಸ್ವಲ್ಪ ಅನುಮಾನಾಸ್ಪದ, ಅದರ ಸಾರವನ್ನು ಕೊಟ್ಟಿದ್ದೇವೆ. ಆ ಹರಿಯನ್ನು ಸ್ತುತಿಸುತ್ತೇನೆ.
As gold mixed with base metal is purified in fire, so in the fire of knowledge kindled by the eight limbs of yoga they burn away the sense of being an individual, and know what remains as the witness. The reading of the first line is a little doubtful, and we give its gist. I praise that Hari. - 42 ವಿಜ್ಞಾನಜ್ಯೋತಿಸ್ವರೂಪನಾದ, ಆದಿಯಾದ, ಚೆನ್ನಾಗಿ ಬೆಳಗುವ, ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಸೂರ್ಯ, ಚಂದ್ರ, ಅಗ್ನಿಗಳ ನೆಲೆಯಾಗಿ ಸ್ತುತ್ಯನಾದ, ಮಿಂಚಿನಂತೆ ಹೊಳೆಯುವ ಯಾರನ್ನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಆರಾಧಿಸಿ ಇಲ್ಲೇ ತಮ್ಮೊಳಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸುತ್ತಾರೋ, ಆ ಹರಿಯನ್ನು ಸ್ತುತಿಸುತ್ತೇನೆ.
Him who is the light of knowledge, the first, shining brightly, praised in the heart as the home of sun, moon and fire, flashing like lightning, whom they worship with devotion and enter here within themselves, I praise that Hari. - 43 ತನ್ನೊಳಗೆ ನೆಲೆಸಿದ ಭಕ್ತನನ್ನು, ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಸ್ತುತಿಸುವ ಪುರುಷನನ್ನು ವಿಷ್ಣು ಕಾಪಾಡಲಿ ಎಂದು ಬೇಡಿ, ತನ್ನ ಆತ್ಮವನ್ನು ತನ್ನಲ್ಲಿಯೇ ಉಪಸಂಹರಿಸಿ ಸದಾ ಒಬ್ಬನೇ ಇರುವ, ಈ ಸಾಲುಗಳ ಪಾಠ ಅಸ್ಪಷ್ಟವಾದ್ದರಿಂದ ಸಾರವನ್ನಷ್ಟೇ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದೇವೆ. ಆ ಹರಿಯನ್ನು ಸ್ತುತಿಸುತ್ತೇನೆ.
May Vishnu protect the devotee who abides in the Self and praises him with devotion. Drawing the Self back into itself, he is ever one. The reading of these lines is unclear, and we give only the gist. I praise that Hari.
ಈ ಸ್ತೋತ್ರದ ಬಗ್ಗೆAbout this hymn
ಇದೊಂದು ಶೃಂಗೇರಿ ಶ್ರೀ ಶಾರದಾ ಪೀಠದ ಜಾಲತಾಣದ ಸ್ತೋತ್ರ. ಶಂಕರ ಭಗವತ್ಪಾದರದ್ದು ಎಂದು ಪರಂಪರೆ ಹೇಳುತ್ತದೆ. ರಚನೆಯ ಕಾಲವನ್ನು ನಾವು ಹೇಳುವುದಿಲ್ಲ.
This hymn is from the website of the Sringeri Sri Sharada Peetham. Tradition ascribes it to Shankara Bhagavatpada. We give no date of composition.
ಇದರ ವಿನ್ಯಾಸ ಸರಳ. ನಲವತ್ತಮೂರು ಶ್ಲೋಕಗಳೂ ಒಂದೇ ಸಾಲಿನಿಂದ ಮುಗಿಯುತ್ತವೆ, ಮತ್ತು ಪ್ರತಿ ಶ್ಲೋಕ ಅವನನ್ನು ಅರಿಯುವ ಒಂದು ಬಗೆಯನ್ನು ಅಥವಾ ಒಂದು ಶ್ರುತಿ ಪ್ರಮಾಣವನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತದೆ.
Its design is simple. All forty-three verses close with one line, and each verse shows one way of knowing him or one scriptural authority.
ಪಾಠವನ್ನು ಮೂಲ ಕೊಟ್ಟಂತೆಯೇ ಮುದ್ರಿಸಿದ್ದೇವೆ, ಯಾಂತ್ರಿಕ ಶುದ್ಧೀಕರಣ ಮಾತ್ರ ಮಾಡಿದ್ದೇವೆ. ಕೆಲವು ಸ್ಥಳಗಳ ಪಾಠ ಅನುಮಾನಾಸ್ಪದ ಅಥವಾ ಅಸ್ಪಷ್ಟ: ಮೂವತ್ತನೆಯ ಶ್ಲೋಕದ ಸಾಲುಗಳು, ನಲವತ್ತೊಂದನೆಯ ಶ್ಲೋಕದ ಮೊದಲ ಸಾಲು ಮತ್ತು ನಲವತ್ಮೂರನೆಯ ಶ್ಲೋಕದ ಮೊದಲ ಎರಡು ಸಾಲುಗಳು. ಅಂತಹ ಕಡೆ ಸಾರವನ್ನಷ್ಟೇ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದೇವೆ.
We print the text as the source gives it, with only mechanical clean-up. A few readings are doubtful or unclear: the lines of verse thirty, the first line of verse forty-one and the first two lines of verse forty-three. In such places we give only the gist.
ಶ್ಲೋಕ ಹದಿನಾರರಲ್ಲಿ ಎಚ್ಚರ, ಕನಸು, ಗಾಢ ನಿದ್ರೆ ಮತ್ತು ತುರೀಯ ಎಂಬ ನಾಲ್ಕು ಸ್ಥಿತಿಗಳು ಬರುತ್ತವೆ. ಇಪ್ಪತ್ತನೆಯದರಲ್ಲಿ ಭೃಗು ಐದು ಕೋಶಗಳನ್ನು ದಾಟುತ್ತಾನೆ. ಮೂವತ್ತೇಳರಲ್ಲಿ ತತ್ತ್ವಮಸಿ ಬರುತ್ತದೆ.
Verse sixteen has the four states of waking, dream, deep sleep and the fourth. In verse twenty Bhrigu passes beyond the five sheaths. Tat tvam asi comes in verse thirty-seven.
ಆಧಾರ: ಶೃಂಗೇರಿ ಶ್ರೀ ಶಾರದಾ ಪೀಠದ ಜಾಲತಾಣದ ಸ್ತೋತ್ರ ವಿಭಾಗ. ಆವೃತ್ತಿಗಳು ಭಿನ್ನವಾಗಿರುವಲ್ಲಿ ಅದನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಸೂಚಿಸಿದ್ದೇವೆ. · Source: the stotra section of the Sringeri Sri Sharada Peetham website (sringeri.net). Where readings differ, the difference is noted here.
ಇಂದಿನ ಬದುಕಿಗೆFor life today
ಮನೆಯ ಒಂದೇ ವಿದ್ಯುತ್ ಸಂಪರ್ಕದಿಂದ ಫ್ಯಾನ್ ತಿರುಗುತ್ತದೆ, ಕೆಟಲ್ ಕುದಿಯುತ್ತದೆ, ಫೋನ್ ಚಾರ್ಜ್ ಆಗುತ್ತದೆ. ಮೂರೂ ವಿಭಿನ್ನವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತವೆ, ಆದರೆ ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಓಡುವುದು ಒಂದೇ ವಿದ್ಯುತ್. ಹದಿನೆಂಟನೆಯ ಶ್ಲೋಕ ಇದನ್ನೇ ಹೇಳುತ್ತದೆ: ಒಬ್ಬನನ್ನೇ ಜನ ಮತಿಭೇದದಿಂದ ಹಲವು ಹೆಸರುಗಳಿಂದ ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.
In a home, one electric supply turns the fan, boils the kettle and charges the phone. The three look different, yet what runs in them is the same current. Verse eighteen says as much: people call the one by many names, through differences of understanding.
ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರೂ ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಕೆಲಸದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದರೂ ಮನೆಯ ಅಡಿಪಾಯ ಒಂದೇ ಎಂದು ನಮಗೆ ಅನಿಸಿದಾಗ, ಭೇದ ಸ್ವಲ್ಪ ಮೃದುವಾಗುತ್ತದೆ. ಹೀಗೆ ನೋಡುವ ಅಭ್ಯಾಸ ನಮ್ಮ ಮಾತಿನಲ್ಲಿ ತಾಳ್ಮೆಯನ್ನು ತರಬಹುದು.
When we feel that, though everyone in the house is busy with something different, the footing of the house is one, the sense of difference softens a little. The habit of looking in this way may bring patience into our speech.
ಪಾಠದಲ್ಲಿ ತಪ್ಪೋ ಬೇರೆ ಪಾಠಾಂತರವೋ ಕಂಡಿತೇ? ನಮಗೆ ತಿಳಿಸಿ.
Noticed a mistake or a different reading? Tell us.
ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ ಬರೆಯಿರಿ