ಪ್ರಳಯದ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದ ಭೂಮಿಯನ್ನು ವಿಷ್ಣು ವರಾಹರೂಪದಲ್ಲಿ ಕೋರೆಯ ಮೇಲೆತ್ತಿದ. ಆಗ ಬ್ರಹ್ಮ ಮತ್ತು ಋಷಿಗಳು ಅವನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿದ ಮಾತುಗಳು ಈ ಹನ್ನೆರಡು ಶ್ಲೋಕಗಳು.
When the earth had sunk in the waters of dissolution, Vishnu took the form of a boar and lifted her on his tusk. These twelve verses are the praise offered to him then by Brahma and the sages.
ಇಲ್ಲಿ ವರಾಹನ ದೇಹದ ಒಂದೊಂದು ಅಂಗವನ್ನೂ ಯಜ್ಞದ ಒಂದೊಂದು ಸಾಧನವೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಹೀಗೆ ಅವನೇ ಯಜ್ಞಸ್ವರೂಪ ಎಂದು ಸ್ತೋತ್ರ ಸಾರುತ್ತದೆ. ಕೊನೆಯ ಶ್ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಜಗತ್ತಿನ ತಾಯಿಯೆಂದು ನಮಿಸಿ, ಲೋಕಕ್ಕೆ ಮಂಗಳವನ್ನು ಬೇಡಲಾಗಿದೆ.
Each limb of the boar is named as an implement of the sacrifice, so the hymn declares him to be sacrifice itself. In the closing verses the earth is honoured as mother of the worlds, and welfare is asked for all beings.
ಪಾಠ (ಕನ್ನಡ)
ಜಿತಂ ಜಿತಂ ತೇಽಜಿತ ! ಯಜ್ಞಭಾವನ !
ತ್ರಯೀಂ ತನುಂ ಸ್ವಾಂ ಪರಿಧುನ್ವತೇ ನಮಃ ।
ಯದ್ರೋಮಗರ್ತೇಷು ನಿಲಿಲ್ಯುರಧ್ವರಾ-
ಸ್ತಸ್ಮೈ ನಮಃ ಕಾರಣಸೂಕರಾಯ ತೇ ॥ 1 ॥
ರೂಪಂ ತವೈತನ್ನನು ದುಷ್ಕೃತಾತ್ಮನಾಂ
ದುರ್ದರ್ಶನಂ ದೇವ ! ಯದಧ್ವರಾತ್ಮಕಂ ।
ಛಂದಾಂಸಿ ಯಸ್ಯ ತ್ವಚಿ ಬರ್ಹಿರೋಮ-
ಸ್ವಾಜ್ಯಂ ದೃಶಿ ತ್ವಂಘ್ರಿಷು ಚಾತುರ್ಹೋತ್ರಂ ॥ 2 ॥
ಸ್ರುಕ್ ತುಂಡ ಆಸೀತ್ ಸ್ರುವ ಈಶ ! ನಾಸಯೋ-
ರಿಡೋದರೇ ಚಮಸಾಃ ಕರ್ಣರಂಧ್ರೇ ।
ಪ್ರಾಶಿತ್ರಮಾಸ್ಯೇ ಗ್ರಸನೇ ಗ್ರಹಾಸ್ತು ತೇ
ಯಚ್ಚರ್ವಣಂ ತೇ ಭಗವನ್ನಗ್ನಿಹೋತ್ರಂ ॥ 3 ॥
ದೀಕ್ಷಾನುಜನ್ಮೋಪಸದಃ ಶಿರೋಧರಂ
ತ್ವಂ ಪ್ರಾಯಣೀಯೋದಯನೀಯದಂಷ್ಟ್ರಃ ।
ಜಿಹ್ವಾ ಪ್ರವರ್ಗ್ಯಸ್ತವ ಶೀರ್ಷಕಂ ಕ್ರತೋಃ
ಸಭ್ಯಾವಸಥ್ಯಂ ಚಿತಯೋಽಸವೋ ಹಿ ತೇ ॥ 4 ॥
ಸೋಮಸ್ತು ರೇತಃ ಸವನಾನ್ಯವಸ್ಥಿತಿಃ
ಸಂಸ್ಥಾವಿಭೇದಾಸ್ತವ ದೇವ ! ಧಾತವಃ ।
ಸತ್ರಾಣಿ ಸರ್ವಾಣಿ ಶರೀರಸಂಧಿ-
ಸ್ತ್ವಂ ಸರ್ವಯಜ್ಞಕ್ರತುರಿಷ್ಟಿಬಂಧನಃ ॥ 5 ॥
ನಮೋ ನಮಸ್ತೇಽಖಿಲಮಂತ್ರದೇವತಾ-
ದ್ರವ್ಯಾಯ ಸರ್ವಕ್ರತವೇ ಕ್ರಿಯಾತ್ಮನೇ ।
ವೈರಾಗ್ಯಭಕ್ತ್ಯಾತ್ಮಜಯಾನುಭಾವಿತ-
ಜ್ಞಾನಾಯ ವಿದ್ಯಾಗುರವೇ ನಮೋ ನಮಃ ॥ 6 ॥
ದಂಷ್ಟ್ರಾಗ್ರಕೋಟ್ಯಾ ಭಗವಂಸ್ತ್ವಯಾ ಧೃತಾ
ವಿರಾಜತೇ ಭೂಧರ ! ಭೂಃ ಸಭೂಧರಾ ।
ಯಥಾ ವನಾನ್ನಿಃಸರತೋ ದತಾ ಧೃತಾ
ಮತಂಗಜೇಂದ್ರಸ್ಯ ಸಪತ್ರಪದ್ಮಿನೀ ॥ 7 ॥
ತ್ರಯೀಮಯಂ ರೂಪಮಿದಂ ಚ ಸೌಕರಂ
ಭೂಮಂಡಲೇನಾಥ ದತಾ ಧೃತೇನ ತೇ ।
ಚಕಾಸ್ತಿ ಶೃಂಗೋಢಘನೇನ ಭೂಯಸಾ
ಕುಲಾಚಲೇಂದ್ರಸ್ಯ ಯಥೈವ ವಿಭ್ರಮಃ ॥ 8 ॥
ಸಂಸ್ಥಾಪಯೈನಾಂ ಜಗತಾಂ ಸತಸ್ಥುಷಾಂ
ಲೋಕಾಯ ಪತ್ನೀಮಸಿ ಮಾತರಂ ಪಿತಾ ।
ವಿಧೇಮ ಚಾಸ್ಯೈ ನಮಸಾ ಸಹ ತ್ವಯಾ
ಯಸ್ಯಾಂ ಸ್ವತೇಜೋಽಗ್ನಿಮಿವಾರಣಾವಧಾಃ ॥ 9 ॥
ಕಃ ಶ್ರದ್ದಧೀತಾನ್ಯತಮಸ್ತವ ಪ್ರಭೋ !
ರಸಾಂ ಗತಾಯಾ ಭುವ ಉದ್ವಿಬರ್ಹಣಂ ।
ನ ವಿಸ್ಮಯೋಽಸೌ ತ್ವಯಿ ವಿಶ್ವವಿಸ್ಮಯೇ
ಯೋ ಮಾಯಯೇದಂ ಸಸೃಜೇಽತಿವಿಸ್ಮಯಂ ॥ 10 ॥
ವಿಧುನ್ವತಾ ವೇದಮಯಂ ನಿಜಂ ವಪು-
ರ್ಜನಸ್ತಪಸ್ಸತ್ಯನಿವಾಸಿನೋ ವಯಂ ।
ಸಟಾಶಿಖೋದ್ಧೂತಶಿವಾಂಬುಬಿಂದುಭಿ-
ರ್ವಿಮೃಜ್ಯಮಾನಾ ಭೃಶಮೀಶ ! ಪಾವಿತಾಃ ॥ 11 ॥
ಸ ವೈ ಬತ ಭ್ರಷ್ಟಮತಿಸ್ತವೈಷ ತೇ
ಯಃ ಕರ್ಮಣಾಂ ಪಾರಮಪಾರಕರ್ಮಣಃ ।
ಯದ್ಯೋಗಮಾಯಾಗುಣಯೋಗಮೋಹಿತಂ
ವಿಶ್ವಂ ಸಮಸ್ತಂ ಭಗವನ್ ! ವಿಧೇಹಿ ಶಂ ॥ 12 ॥
ದೇವನಾಗರಿ ಲಿಪಿಯಲ್ಲಿ ಪಾಠText in Devanagari
जितं जितं तेऽजित ! यज्ञभावन !
त्रयीं तनुं स्वां परिधुन्वते नमः ।
यद्रोमगर्तेषु निलिल्युरध्वरा-
स्तस्मै नमः कारणसूकराय ते ॥ 1 ॥
रूपं तवैतन्ननु दुष्कृतात्मनां
दुर्दर्शनं देव ! यदध्वरात्मकं ।
छंदांसि यस्य त्वचि बर्हिरोम-
स्वाज्यं दृशि त्वंघ्रिषु चातुर्होत्रं ॥ 2 ॥
स्रुक् तुंड आसीत् स्रुव ईश ! नासयो-
रिडोदरे चमसाः कर्णरंध्रे ।
प्राशित्रमास्ये ग्रसने ग्रहास्तु ते
यच्चर्वणं ते भगवन्नग्निहोत्रं ॥ 3 ॥
दीक्षानुजन्मोपसदः शिरोधरं
त्वं प्रायणीयोदयनीयदंष्ट्रः ।
जिह्वा प्रवर्ग्यस्तव शीर्षकं क्रतोः
सभ्यावसथ्यं चितयोऽसवो हि ते ॥ 4 ॥
सोमस्तु रेतः सवनान्यवस्थितिः
संस्थाविभेदास्तव देव ! धातवः ।
सत्राणि सर्वाणि शरीरसंधि-
स्त्वं सर्वयज्ञक्रतुरिष्टिबंधनः ॥ 5 ॥
नमो नमस्तेऽखिलमंत्रदेवता-
द्रव्याय सर्वक्रतवे क्रियात्मने ।
वैराग्यभक्त्यात्मजयानुभावित-
ज्ञानाय विद्यागुरवे नमो नमः ॥ 6 ॥
दंष्ट्राग्रकोट्या भगवंस्त्वया धृता
विराजते भूधर ! भूः सभूधरा ।
यथा वनान्निःसरतो दता धृता
मतंगजेंद्रस्य सपत्रपद्मिनी ॥ 7 ॥
त्रयीमयं रूपमिदं च सौकरं
भूमंडलेनाथ दता धृतेन ते ।
चकास्ति शृंगोढघनेन भूयसा
कुलाचलेंद्रस्य यथैव विभ्रमः ॥ 8 ॥
संस्थापयैनां जगतां सतस्थुषां
लोकाय पत्नीमसि मातरं पिता ।
विधेम चास्यै नमसा सह त्वया
यस्यां स्वतेजोऽग्निमिवारणावधाः ॥ 9 ॥
कः श्रद्दधीतान्यतमस्तव प्रभो !
रसां गताया भुव उद्विबर्हणं ।
न विस्मयोऽसौ त्वयि विश्वविस्मये
यो माययेदं ससृजेऽतिविस्मयं ॥ 10 ॥
विधुन्वता वेदमयं निजं वपु-
र्जनस्तपस्सत्यनिवासिनो वयं ।
सटाशिखोद्धूतशिवांबुबिंदुभि-
र्विमृज्यमाना भृशमीश ! पाविताः ॥ 11 ॥
स वै बत भ्रष्टमतिस्तवैष ते
यः कर्मणां पारमपारकर्मणः ।
यद्योगमायागुणयोगमोहितं
विश्वं समस्तं भगवन् ! विधेहि शं ॥ 12 ॥
IAST ಲಿಪ್ಯಂತರದಲ್ಲಿ ಪಾಠText in IAST transliteration
jitaṃ jitaṃ te’jita ! yajñabhāvana !
trayīṃ tanuṃ svāṃ paridhunvate namaḥ |
yadromagarteṣu nililyuradhvarā-
stasmai namaḥ kāraṇasūkarāya te || 1 ||
rūpaṃ tavaitannanu duṣkṛtātmanāṃ
durdarśanaṃ deva ! yadadhvarātmakaṃ |
chaṃdāṃsi yasya tvaci barhiroma-
svājyaṃ dṛśi tvaṃghriṣu cāturhotraṃ || 2 ||
sruk tuṃḍa āsīt sruva īśa ! nāsayo-
riḍodare camasāḥ karṇaraṃdhre |
prāśitramāsye grasane grahāstu te
yaccarvaṇaṃ te bhagavannagnihotraṃ || 3 ||
dīkṣānujanmopasadaḥ śirodharaṃ
tvaṃ prāyaṇīyodayanīyadaṃṣṭraḥ |
jihvā pravargyastava śīrṣakaṃ kratoḥ
sabhyāvasathyaṃ citayo’savo hi te || 4 ||
somastu retaḥ savanānyavasthitiḥ
saṃsthāvibhedāstava deva ! dhātavaḥ |
satrāṇi sarvāṇi śarīrasaṃdhi-
stvaṃ sarvayajñakraturiṣṭibaṃdhanaḥ || 5 ||
namo namaste’khilamaṃtradevatā-
dravyāya sarvakratave kriyātmane |
vairāgyabhaktyātmajayānubhāvita-
jñānāya vidyāgurave namo namaḥ || 6 ||
daṃṣṭrāgrakoṭyā bhagavaṃstvayā dhṛtā
virājate bhūdhara ! bhūḥ sabhūdharā |
yathā vanānniḥsarato datā dhṛtā
mataṃgajeṃdrasya sapatrapadminī || 7 ||
trayīmayaṃ rūpamidaṃ ca saukaraṃ
bhūmaṃḍalenātha datā dhṛtena te |
cakāsti śṛṃgoḍhaghanena bhūyasā
kulācaleṃdrasya yathaiva vibhramaḥ || 8 ||
saṃsthāpayaināṃ jagatāṃ satasthuṣāṃ
lokāya patnīmasi mātaraṃ pitā |
vidhema cāsyai namasā saha tvayā
yasyāṃ svatejo’gnimivāraṇāvadhāḥ || 9 ||
kaḥ śraddadhītānyatamastava prabho !
rasāṃ gatāyā bhuva udvibarhaṇaṃ |
na vismayo’sau tvayi viśvavismaye
yo māyayedaṃ sasṛje’tivismayaṃ || 10 ||
vidhunvatā vedamayaṃ nijaṃ vapu-
rjanastapassatyanivāsino vayaṃ |
saṭāśikhoddhūtaśivāṃbubiṃdubhi-
rvimṛjyamānā bhṛśamīśa ! pāvitāḥ || 11 ||
sa vai bata bhraṣṭamatistavaiṣa te
yaḥ karmaṇāṃ pāramapārakarmaṇaḥ |
yadyogamāyāguṇayogamohitaṃ
viśvaṃ samastaṃ bhagavan ! vidhehi śaṃ || 12 ||
ಶ್ಲೋಕಗಳ ಅರ್ಥ
- 1 ಓ ಅಜೇಯನೇ, ಯಜ್ಞಸ್ವರೂಪನೇ, ನಿನಗೆ ಜಯ ಜಯ. ವೇದಮಯವಾದ ತನ್ನ ದೇಹವನ್ನು ಕೊಡವಿಕೊಳ್ಳುವ ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ಯಜ್ಞಗಳೆಲ್ಲ ಯಾವನ ರೋಮಕೂಪಗಳಲ್ಲಿ ಅಡಗಿದ್ದವೋ, ಸೃಷ್ಟಿಗೆ ಕಾರಣನಾದ ಆ ವರಾಹನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.
Victory, victory to you, O unconquered one, embodiment of sacrifice. Salutation to you as you shake your body, which is made of the Vedas. Salutation to that boar, the cause of creation, in whose hair-pores all the sacrifices lay hidden. - 2 ಓ ದೇವನೇ, ಯಜ್ಞಮಯವಾದ ನಿನ್ನ ಈ ರೂಪವನ್ನು ಪಾಪಿಗಳು ಕಾಣಲಾರರು. ವೇದಛಂದಸ್ಸುಗಳು ನಿನ್ನ ಚರ್ಮ, ದರ್ಭೆ ನಿನ್ನ ರೋಮ, ತುಪ್ಪ ನಿನ್ನ ಕಣ್ಣುಗಳು, ನಾಲ್ವರು ಋತ್ವಿಜರ ಕರ್ಮ ನಿನ್ನ ಪಾದಗಳು.
O Lord, sinners cannot see this sacrificial form of yours. The Vedic metres are your skin, the darbha grass your hair, clarified butter your eyes, and the rite of the four priests your feet. - 3 ಓ ಈಶನೇ, ಸ್ರುಕ್ ಎಂಬ ಯಜ್ಞಪಾತ್ರೆ ನಿನ್ನ ಮೂತಿ, ಸ್ರುವ ನಿನ್ನ ಮೂಗಿನ ಹೊಳ್ಳೆಗಳು, ಇಡಾಪಾತ್ರೆ ಹೊಟ್ಟೆ, ಚಮಸಗಳು ಕಿವಿಯ ರಂಧ್ರಗಳು, ಪ್ರಾಶಿತ್ರ ಬಾಯಿ, ಗ್ರಹಗಳು ಗಂಟಲು. ನೀನು ಅಗಿಯುವುದೇ ಅಗ್ನಿಹೋತ್ರ.
O Lord, the sruk ladle was your snout, the sruva your nostrils, the ida vessel your belly, the chamasa cups your ear-holes, the prashitra your mouth and the soma cups your throat. Your chewing is the agnihotra. - 4 ದೀಕ್ಷೆಯ ಕರ್ಮ ನಿನ್ನ ಪುನರ್ಜನ್ಮ, ಉಪಸದ ಇಷ್ಟಿಗಳು ನಿನ್ನ ಕತ್ತು. ಪ್ರಾಯಣೀಯ ಮತ್ತು ಉದಯನೀಯ ಇಷ್ಟಿಗಳು ನಿನ್ನ ಕೋರೆಗಳು, ಪ್ರವರ್ಗ್ಯ ನಾಲಿಗೆ, ಸಭ್ಯ ಮತ್ತು ಆವಸಥ್ಯ ಅಗ್ನಿಗಳು ತಲೆ, ಚಿತಿಗಳು ನಿನ್ನ ಪ್ರಾಣಗಳು.
The initiation rite is your new birth and the upasad rites your neck. The opening and closing rites are your tusks, the pravargya your tongue, the sabhya and avasathya fires your head, and the altar layers your life-breaths. - 5 ಸೋಮ ನಿನ್ನ ರೇತಸ್ಸು, ಸವನಗಳು ನಿನ್ನ ಇರವು, ಯಜ್ಞಸಂಸ್ಥೆಗಳ ಭೇದಗಳು ನಿನ್ನ ಧಾತುಗಳು. ಸತ್ರಗಳೆಲ್ಲ ನಿನ್ನ ಶರೀರದ ಸಂಧಿಗಳು. ನೀನು ಎಲ್ಲ ಯಜ್ಞ, ಕ್ರತು ಮತ್ತು ಇಷ್ಟಿಗಳ ಬಂಧನ.
Soma is your seed, the soma pressings your standing form, and the kinds of sacrificial order your bodily elements. All the long sacrificial sessions are the joints of your body. You are every yajna, kratu and ishti, and the bond that holds them together. - 6 ಎಲ್ಲ ಮಂತ್ರ, ದೇವತೆ ಮತ್ತು ದ್ರವ್ಯಗಳಾಗಿರುವ, ಎಲ್ಲ ಯಜ್ಞವೂ ಆಗಿರುವ, ಕ್ರಿಯಾಸ್ವರೂಪನಾದ ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ವೈರಾಗ್ಯ, ಭಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಮನೋಜಯದಿಂದ ಅನುಭವಕ್ಕೆ ಬರುವ ಜ್ಞಾನ ಯಾವನದೋ, ವಿದ್ಯೆಯ ಗುರುವಾದ ಆ ನಿನಗೆ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ನಮಸ್ಕಾರ.
Salutation to you, who are all mantras, deities and offerings, who are every sacrifice and action itself. Again and again salutation to you, teacher of knowledge, whose wisdom is realised through dispassion, devotion and mastery of the mind. - 7 ಓ ಭಗವಂತನೇ, ಪರ್ವತಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿದ ಭೂಮಿ ನಿನ್ನ ಕೋರೆಯ ತುದಿಯಲ್ಲಿ ಶೋಭಿಸುತ್ತಿದೆ. ಕಾಡಿನಿಂದ ಹೊರಬರುವ ಗಜರಾಜನು ತನ್ನ ದಂತದ ಮೇಲೆ ಎಲೆಗಳ ಸಹಿತ ಕಮಲಬಳ್ಳಿಯನ್ನು ಹೊತ್ತಂತೆ ಇದೆ.
O Lord, the earth with her mountains shines on the tip of your tusk, like a lotus plant with its leaves carried on the tusk of a king of elephants coming out of the forest. - 8 ಓ ನಾಥನೇ, ವೇದಮಯವಾದ ನಿನ್ನ ಈ ವರಾಹರೂಪ ಕೋರೆಯಲ್ಲಿ ಭೂಮಂಡಲವನ್ನು ಹೊತ್ತು ಶೋಭಿಸುತ್ತದೆ. ಶಿಖರಗಳ ಮೇಲೆ ಮೋಡಗಳನ್ನು ಹೊತ್ತ ಮಹಾಪರ್ವತದ ಸೊಬಗಿನಂತೆ ಅದು ಕಾಣುತ್ತದೆ.
O Lord, this boar form of yours, made of the Vedas, shines with the orb of the earth held on the tusk. It looks like the beauty of a great mountain with clouds resting on its peaks. - 9 ಜಗತ್ತಿನ ಚರಾಚರಗಳಿಗೆ ತಾಯಿಯಾದ ಈ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಲೋಕದ ಒಳಿತಿಗಾಗಿ ಸರಿಯಾದ ಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ನಿಲ್ಲಿಸು. ನೀನು ತಂದೆ, ಇವಳು ನಿನ್ನ ಪತ್ನಿ. ಅರಣಿಯಲ್ಲಿ ಅಗ್ನಿಯನ್ನಿಟ್ಟಂತೆ ನಿನ್ನ ತೇಜಸ್ಸನ್ನು ಇವಳಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟಿದ್ದೀಯೆ. ನಿನ್ನೊಡನೆ ಇವಳಿಗೂ ನಾವು ನಮಿಸುತ್ತೇವೆ.
Set firmly in her place this earth, mother of all that moves and stands, for the good of the world. You are the father and she is your consort, in whom you placed your own radiance as fire is placed in the fire-sticks. Together with you we bow to her. - 10 ಓ ಪ್ರಭುವೇ, ರಸಾತಲಕ್ಕೆ ಹೋದ ಭೂಮಿಯನ್ನು ನೀನು ಮೇಲೆತ್ತಿದ್ದನ್ನು ಯಾರು ತಾನೇ ನಂಬಿಯಾರು. ಆದರೆ ವಿಶ್ವಕ್ಕೇ ವಿಸ್ಮಯವಾದ ನಿನ್ನಲ್ಲಿ ಇದು ಆಶ್ಚರ್ಯವಲ್ಲ. ತನ್ನ ಮಾಯೆಯಿಂದ ಈ ಅದ್ಭುತ ಜಗತ್ತನ್ನೇ ಸೃಷ್ಟಿಸಿದವನು ನೀನು.
O Lord, who else could believe in your lifting of the earth that had gone down to Rasatala? Yet it is no wonder in you, the wonder of the universe, who by your maya created this marvellous world itself. - 11 ವೇದಮಯವಾದ ನಿನ್ನ ದೇಹವನ್ನು ನೀನು ಕೊಡವಿಕೊಂಡಾಗ ನಿನ್ನ ಕೇಸರದ ತುದಿಗಳಿಂದ ಮಂಗಳಕರ ನೀರಿನ ಹನಿಗಳು ಹಾರಿದವು. ಜನ, ತಪ ಮತ್ತು ಸತ್ಯ ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವ ನಮ್ಮನ್ನು ಅವು ತೊಳೆದು ಬಹಳವಾಗಿ ಪವಿತ್ರಗೊಳಿಸಿದವು.
As you shook your body, made of the Vedas, auspicious drops of water flew from the tips of your mane. Falling on us, who dwell in the worlds of Jana, Tapas and Satya, they washed us and made us greatly pure. - 12 ಅಪಾರ ಕರ್ಮಗಳ ನಿನ್ನ ಕಾರ್ಯಗಳ ಅಂತ್ಯವನ್ನು ಕಾಣಲು ಹೊರಡುವವನ ಬುದ್ಧಿ ಕೆಟ್ಟಿದೆ ಎಂದೇ ಹೇಳಬೇಕು. ನಿನ್ನ ಯೋಗಮಾಯೆಯ ಗುಣಗಳ ಸಂಬಂಧದಿಂದ ಈ ವಿಶ್ವವೆಲ್ಲ ಮೋಹಿತವಾಗಿದೆ. ಓ ಭಗವಂತನೇ, ಇದಕ್ಕೆ ಮಂಗಳವನ್ನು ಅನುಗ್ರಹಿಸು.
Surely deluded is the mind of one who sets out to find the end of the works of you, whose actions are boundless. The whole universe is bewildered by its link with the qualities of your yoga-maya. O Lord, bestow welfare upon it.
ಈ ಸ್ತೋತ್ರದ ಬಗ್ಗೆAbout this hymn
ನಮ್ಮ ಮೂಲದ ಪ್ರಕಾರ ಇದು ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತದ ಮೂರನೆಯ ಸ್ಕಂಧ, ಹದಿಮೂರನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯದ ಭಾಗ. ಪ್ರಳಯದಿಂದ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಎತ್ತಿದ ವರಾಹನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸುವ ಸಂದರ್ಭ ಅದು. ರಚನೆಯ ಕಾಲವನ್ನು ನಾವು ಹೇಳುವುದಿಲ್ಲ.
According to our source this passage belongs to the Shrimad Bhagavata, canto 3, chapter 13, where the boar who lifted the earth from the waters is praised. We give no date.
ಎರಡರಿಂದ ಐದನೆಯ ಶ್ಲೋಕದವರೆಗೆ ಯಜ್ಞದ ಪಾತ್ರೆ ಮತ್ತು ಕರ್ಮಗಳ ಹೆಸರುಗಳು ವರಾಹನ ಅಂಗಗಳಿಗೆ ಹೊಂದಿಕೊಳ್ಳುತ್ತವೆ. ಇವು ಯಜ್ಞಶಾಸ್ತ್ರದ ಪಾರಿಭಾಷಿಕ ಪದಗಳು. ಅರ್ಥದಲ್ಲಿ ನಾವು ಅವುಗಳ ಸರಳ ಸಾರವನ್ನು ಕೊಟ್ಟಿದ್ದೇವೆ.
In verses 2 to 5 the names of sacrificial vessels and rites are matched to the limbs of the boar. These are technical terms of the ritual texts, and in the meanings we give their plain gist.
ಮೂಲದ ಪಾಠವನ್ನು ನಾವು ಬಂದಂತೆಯೇ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದೇವೆ. ಮೂರನೆಯ ಶ್ಲೋಕದ ಗ್ರಹ ಪದವನ್ನು ಸೋಮಪಾತ್ರೆಗಳೆಂದು ಮತ್ತು ನಾಲ್ಕನೆಯ ಶ್ಲೋಕದ ಕೆಲವು ಪದಗಳನ್ನು ಅವುಗಳ ಇಷ್ಟಿಗಳೆಂದು ತೆಗೆದುಕೊಂಡಿದ್ದೇವೆ.
We print the text as the source gives it. In verse 3 we take graha as the soma cups, and in verse 4 we take a few terms as the named ishti rites.
ಹನ್ನೆರಡನೆಯ ಶ್ಲೋಕ ಜ್ಞಾನದ ಮಿತಿಯನ್ನು ನೆನಪಿಸುತ್ತದೆ. ಭಗವಂತನ ಕಾರ್ಯಗಳ ಕೊನೆ ಕಾಣುವುದು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ ಎಂದು ಅದು ಹೇಳಿ, ವಿಶ್ವದ ಮಂಗಳಕ್ಕಾಗಿ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯೊಡನೆ ಸ್ತೋತ್ರ ಮುಗಿಯುತ್ತದೆ.
Verse 12 recalls the limit of knowing. It says the end of the Lord’s works cannot be found, and the hymn closes with a prayer for the welfare of the world.
ಆಧಾರ: ಶೃಂಗೇರಿ ಶ್ರೀ ಶಾರದಾ ಪೀಠದ ಜಾಲತಾಣದ ಸ್ತೋತ್ರ ವಿಭಾಗ. ಆವೃತ್ತಿಗಳು ಭಿನ್ನವಾಗಿರುವಲ್ಲಿ ಅದನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಸೂಚಿಸಿದ್ದೇವೆ. · Source: the stotra section of the Sringeri Sri Sharada Peetham website (sringeri.net). Where readings differ, the difference is noted here.
ಇಂದಿನ ಬದುಕಿಗೆFor life today
ಹಬ್ಬದ ದಿನ ಅಡುಗೆಮನೆಯನ್ನು ನೋಡಿ. ಸೌಟು, ಪಾತ್ರೆ, ಕುಡಿಕೆ, ತಟ್ಟೆ ಎಲ್ಲಕ್ಕೂ ಒಂದೊಂದು ಕೆಲಸ ಮತ್ತು ಒಂದೊಂದು ಜಾಗ ಇರುತ್ತದೆ. ಅವೆಲ್ಲ ಸೇರಿ ಒಂದು ಹಬ್ಬದೂಟ ಆಗುತ್ತದೆ.
Look at a kitchen on a festival day. The ladle, the pots, the small vessels and the plates each have their task and their place, and together they make one festive meal.
ಈ ಸ್ತೋತ್ರದಲ್ಲಿ ಯಜ್ಞದ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಸಾಧನವೂ ಒಬ್ಬನೇ ದೇವನ ಅಂಗವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತದೆ. ನಮ್ಮ ದಿನದ ಸಣ್ಣಪುಟ್ಟ ಕೆಲಸಗಳೂ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಕಾರ್ಯದ ಭಾಗ ಎಂದು ನೆನೆದರೆ ಅವು ಹಗುರವಾಗಬಹುದು.
In this hymn every implement of the sacrifice appears as a limb of one Lord. If we remember that even our small daily tasks are parts of one larger work, they may feel lighter.
ಪಾಠದಲ್ಲಿ ತಪ್ಪೋ ಬೇರೆ ಪಾಠಾಂತರವೋ ಕಂಡಿತೇ? ನಮಗೆ ತಿಳಿಸಿ.
Noticed a mistake or a different reading? Tell us.
ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ ಬರೆಯಿರಿ