ಶಂಕರ ಭುಜಂಗಪ್ರಯಾತ ಸ್ತೋತ್ರಂ: ಕಾಲಟಿಯಲ್ಲಿ ಹಾಡಿದ ಹನ್ನೆರಡು ನಮನ

ಇದು ಶಂಕರ ಭಗವತ್ಪಾದರಿಗೆ ಹನ್ನೆರಡು ಶ್ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಸಲ್ಲಿಸಿದ ನಮನ. ಹೆಚ್ಚಿನ ಶ್ಲೋಕಗಳು ನಮಃ ಶಂಕರಾಯ ಎಂಬ ಸಾಲಿನಲ್ಲಿ ಕೊನೆಗೊಳ್ಳುತ್ತವೆ. ಗುರುವನ್ನು ಕರುಣೆಯ ಸಾಗರವಾಗಿ, ಚಂದ್ರ ಮತ್ತು ಸೂರ್ಯನಂತೆ ಬೆಳಗುವವನಾಗಿ ಇಲ್ಲಿ ಕಾಣಲಾಗಿದೆ.

This is a salutation to Shankara Bhagavatpada in twelve verses. Most of them close with the line namah Shankaraya. The Guru is seen here as an ocean of compassion and as one who shines like both moon and sun.

ಈ ಸ್ತೋತ್ರವನ್ನು ಕಾಲಟಿಯಲ್ಲಿ ರಚಿಸಲಾಗಿದೆ. ಅಲ್ಲಿ ಶಂಕರರು ಜನಿಸಿದರು. ಕೊನೆಯ ಶ್ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಹಾಡುವವನು, ಈ ಗುರುವಿನ ಕೀರ್ತಿಯನ್ನು ತಿಳಿದು ಭಯವಿಲ್ಲದೆ ಸುಖವಾಗಿ ನಿದ್ರಿಸುತ್ತೇನೆ ಎನ್ನುತ್ತಾನೆ.

The hymn was composed at Kalati, where Shankara was born. In the last verse the singer says that, knowing this Guru’s fame, he sleeps in comfort without fear.

---

ಪಾಠ (ಕನ್ನಡ)

ಕೃಪಾಸಾಗರಾಯಾಶುಕಾವ್ಯಪ್ರದಾಯ
ಪ್ರಣಮ್ರಾಖಿಲಾಭೀಷ್ಟಸಂದಾಯಕಾಯ ।
ಯತೀಂದ್ರೈರುಪಾಸ್ಯಾಂಘ್ರಿಪಾಥೋರುಹಾಯ
ಪ್ರಬೋಧಪ್ರದಾತ್ರೇ ನಮಃ ಶಂಕರಾಯ ॥ 1 ॥

ಚಿದಾನಂದರೂಪಾಯ ಚಿನ್ಮುದ್ರಿಕೋದ್ಯ
ತ್ಕರಾಯೇಶಪರ್ಯಾಯರೂಪಾಯ ತುಭ್ಯಮ್ ।
ಮುದಾ ಗೀಯಮಾನಾಯ ವೇದೋತ್ತಮಾಂಗೈಃ
ಶ್ರಿತಾನಂದದಾತ್ರೇ ನಮಃ ಶಂಕರಾಯ ॥ 2 ॥

ಜಟಾಜೂಟಮಧ್ಯೇ ಪುರಾ ಯಾ ಸುರಾಣಾಂ
ಧುನೀ ಸಾದ್ಯ ಕರ್ಮಂದಿರೂಪಸ್ಯ ಶಂಭೋಃ
ಗಲೇ ಮಲ್ಲಿಕಾಮಾಲಿಕಾವ್ಯಾಜತಸ್ತೇ
ವಿಭಾತೀತಿ ಮನ್ಯೇ ಗುರೋ ಕಿಂ ತಥೈವ ॥ 3 ॥

ನಖೇಂದುಪ್ರಭಾಧೂತನಮ್ರಾಲಿಹಾರ್ದಾ
ಂಧಕಾರವ್ರಜಾಯಾಬ್ಜಮಂದಸ್ಮಿತಾಯ ।
ಮಹಾಮೋಹಪಾಥೋನಿಧೇರ್ಬಾಡಬಾಯ
ಪ್ರಶಾಂತಾಯ ಕುರ್ಮೋ ನಮಃ ಶಂಕರಾಯ ॥ 4 ॥

ಪ್ರಣಮ್ರಾಂತರಂಗಾಬ್ಜಬೋಧಪ್ರದಾತ್ರೇ
ದಿವಾರಾತ್ರಮವ್ಯಾಹತೋಸ್ರಾಯ ಕಾಮಮ್ ।
ಕ್ಷಪೇಶಾಯ ಚಿತ್ರಾಯ ಲಕ್ಷ್ಮ ಕ್ಷಯಾಭ್ಯಾಂ
ವಿಹೀನಾಯ ಕುರ್ಮೋ ನಮಃ ಶಂಕರಾಯ ॥ 5 ॥

ಪ್ರಣಮ್ರಾಸ್ಯಪಾಥೋಜಮೋದಪ್ರದಾತ್ರೇ
ಸದಾಂತಸ್ತಮಸ್ತೋಮಸಂಹಾರಕರ್ತ್ರೇ ।
ರಜನ್ಯಾ ಮಪೀದ್ಧಪ್ರಕಾಶಾಯ ಕುರ್ಮೋ
ಹ್ಯಪೂರ್ವಾಯ ಪೂಷ್ಣೇ ನಮಃ ಶಂಕರಾಯ ॥ 6 ॥

ನತಾನಾಂ ಹೃದಬ್ಜಾನಿ ಫುಲ್ಲಾನಿ ಶೀಘ್ರಂ
ಕರೋಮ್ಯಾಶು ಯೋಗಪ್ರದಾನೇನ ನೂನಮ್ ।
ಪ್ರಬೋಧಾಯ ಚೇತ್ಥಂ ಸರೋಜಾನಿ ಧತ್ಸೇ
ಪ್ರಫುಲ್ಲಾನಿ ಕಿಂ ಭೋ ಗುರೋ ಬ್ರೂಹಿ ಮಹ್ಯಮ್ ॥ 7 ॥

ಪ್ರಭಾಧೂತಚಂದ್ರಾಯುತಾಯಾಖಿಲೇಷ್ಟ
ಪ್ರದಾಯಾನತಾನಾಂ ಸಮೂಹಾಯ ಶೀಘ್ರಮ್।
ಪ್ರತೀಪಾಯ ನಮ್ರೌಘದುಃಖಾಘಪಂಕ್ತೇ
ರ್ಮುದಾ ಸರ್ವದಾ ಸ್ಯಾನ್ನಮಃ ಶಂಕರಾಯ ॥ 8 ॥

ವಿನಿಷ್ಕಾಸಿತಾನೀಶ ತತ್ತ್ವಾವಬೋಧಾ
ನ್ನತಾನಾಂ ಮನೋಭ್ಯೋ ಹ್ಯನನ್ಯಾಶ್ರಯಾಣಿ ।
ರಜಾಂಸಿ ಪ್ರಪನ್ನಾನಿ ಪಾದಾಂಬುಜಾತಂ
ಗುರೋ ರಕ್ತವಸ್ತ್ರಾಪದೇಶಾದ್ಬಿಭರ್ಷಿ ॥ 9 ॥

ಮತೇರ್ವೇದಶೀರ್ಷಾಧ್ವಸಂಪ್ರಾಪಕಾಯಾ
ನತಾನಾಂ ಜನಾನಾಂ ಕೃಪಾರ್ದ್ರೈಃ ಕಟಾಕ್ಷೈಃ ।
ತತೇಃ ಪಾಪಬೃಂದಸ್ಯ ಶೀಘ್ರಂ ನಿಹಂತ್ರೇ
ಸ್ಮಿತಾಸ್ಯಾಯ ಕುರ್ಮೋ ನಮಃ ಶಂಕರಾಯ ॥ 10 ॥

ಸುಪರ್ವೋಕ್ತಿಗಂಧೇನ ಹೀನಾಯ ತೂರ್ಣಂ
ಪುರಾ ತೋಟಕಾಯಾಖಿಲಜ್ಞಾನದಾತ್ರೇ।
ಪ್ರವಾಲೀಯಗರ್ವಾಪಹಾರಸ್ಯ ಕರ್ತ್ರೇ
ಪದಾಬ್ಜಮ್ರದಿಮ್ನಾ ನಮಃ ಶಂಕರಾಯ ॥ 11 ॥

ಭವಾಂಭೋಧಿಮಗ್ನಾನ್ಜನಾಂದುಃಖಯುಕ್ತಾನ್
ಜವಾದುದ್ದಿಧೀರ್ಷುರ್ಭವಾನಿತ್ಯಹೋಽಹಮ್ ।
ವಿದಿತ್ವಾ ಹಿ ತೇ ಕೀರ್ತಿಮನ್ಯಾದೃಶಾಂಭೋ
ಸುಖಂ ನಿರ್ವಿಶಂಕಃ ಸ್ವಪಿಮ್ಯಸ್ತಯತ್ನಃ ॥ 12 ॥

ದೇವನಾಗರಿ ಲಿಪಿಯಲ್ಲಿ ಪಾಠText in Devanagari

कृपासागरायाशुकाव्यप्रदाय
प्रणम्राखिलाभीष्टसंदायकाय ।
यतींद्रैरुपास्यांघ्रिपाथोरुहाय
प्रबोधप्रदात्रे नमः शंकराय ॥ 1 ॥

चिदानंदरूपाय चिन्मुद्रिकोद्य
त्करायेशपर्यायरूपाय तुभ्यम् ।
मुदा गीयमानाय वेदोत्तमांगैः
श्रितानंददात्रे नमः शंकराय ॥ 2 ॥

जटाजूटमध्ये पुरा या सुराणां
धुनी साद्य कर्मंदिरूपस्य शंभोः
गले मल्लिकामालिकाव्याजतस्ते
विभातीति मन्ये गुरो किं तथैव ॥ 3 ॥

नखेंदुप्रभाधूतनम्रालिहार्दा
ंधकारव्रजायाब्जमंदस्मिताय ।
महामोहपाथोनिधेर्बाडबाय
प्रशांताय कुर्मो नमः शंकराय ॥ 4 ॥

प्रणम्रांतरंगाब्जबोधप्रदात्रे
दिवारात्रमव्याहतोस्राय कामम् ।
क्षपेशाय चित्राय लक्ष्म क्षयाभ्यां
विहीनाय कुर्मो नमः शंकराय ॥ 5 ॥

प्रणम्रास्यपाथोजमोदप्रदात्रे
सदांतस्तमस्तोमसंहारकर्त्रे ।
रजन्या मपीद्धप्रकाशाय कुर्मो
ह्यपूर्वाय पूष्णे नमः शंकराय ॥ 6 ॥

नतानां हृदब्जानि फुल्लानि शीघ्रं
करोम्याशु योगप्रदानेन नूनम् ।
प्रबोधाय चेत्थं सरोजानि धत्से
प्रफुल्लानि किं भो गुरो ब्रूहि मह्यम् ॥ 7 ॥

प्रभाधूतचंद्रायुतायाखिलेष्ट
प्रदायानतानां समूहाय शीघ्रम्।
प्रतीपाय नम्रौघदुःखाघपंक्ते
र्मुदा सर्वदा स्यान्नमः शंकराय ॥ 8 ॥

विनिष्कासितानीश तत्त्वावबोधा
न्नतानां मनोभ्यो ह्यनन्याश्रयाणि ।
रजांसि प्रपन्नानि पादांबुजातं
गुरो रक्तवस्त्रापदेशाद्बिभर्षि ॥ 9 ॥

मतेर्वेदशीर्षाध्वसंप्रापकाया
नतानां जनानां कृपार्द्रैः कटाक्षैः ।
ततेः पापबृंदस्य शीघ्रं निहंत्रे
स्मितास्याय कुर्मो नमः शंकराय ॥ 10 ॥

सुपर्वोक्तिगंधेन हीनाय तूर्णं
पुरा तोटकायाखिलज्ञानदात्रे।
प्रवालीयगर्वापहारस्य कर्त्रे
पदाब्जम्रदिम्ना नमः शंकराय ॥ 11 ॥

भवांभोधिमग्नान्जनांदुःखयुक्तान्
जवादुद्दिधीर्षुर्भवानित्यहोऽहम् ।
विदित्वा हि ते कीर्तिमन्यादृशांभो
सुखं निर्विशंकः स्वपिम्यस्तयत्नः ॥ 12 ॥

IAST ಲಿಪ್ಯಂತರದಲ್ಲಿ ಪಾಠText in IAST transliteration

kṛpāsāgarāyāśukāvyapradāya
praṇamrākhilābhīṣṭasaṃdāyakāya |
yatīṃdrairupāsyāṃghripāthoruhāya
prabodhapradātre namaḥ śaṃkarāya || 1 ||

cidānaṃdarūpāya cinmudrikodya
tkarāyeśaparyāyarūpāya tubhyam |
mudā gīyamānāya vedottamāṃgaiḥ
śritānaṃdadātre namaḥ śaṃkarāya || 2 ||

jaṭājūṭamadhye purā yā surāṇāṃ
dhunī sādya karmaṃdirūpasya śaṃbhoḥ
gale mallikāmālikāvyājataste
vibhātīti manye guro kiṃ tathaiva || 3 ||

nakheṃduprabhādhūtanamrālihārdā
ṃdhakāravrajāyābjamaṃdasmitāya |
mahāmohapāthonidherbāḍabāya
praśāṃtāya kurmo namaḥ śaṃkarāya || 4 ||

praṇamrāṃtaraṃgābjabodhapradātre
divārātramavyāhatosrāya kāmam |
kṣapeśāya citrāya lakṣma kṣayābhyāṃ
vihīnāya kurmo namaḥ śaṃkarāya || 5 ||

praṇamrāsyapāthojamodapradātre
sadāṃtastamastomasaṃhārakartre |
rajanyā mapīddhaprakāśāya kurmo
hyapūrvāya pūṣṇe namaḥ śaṃkarāya || 6 ||

natānāṃ hṛdabjāni phullāni śīghraṃ
karomyāśu yogapradānena nūnam |
prabodhāya cetthaṃ sarojāni dhatse
praphullāni kiṃ bho guro brūhi mahyam || 7 ||

prabhādhūtacaṃdrāyutāyākhileṣṭa
pradāyānatānāṃ samūhāya śīghram|
pratīpāya namraughaduḥkhāghapaṃkte
rmudā sarvadā syānnamaḥ śaṃkarāya || 8 ||

viniṣkāsitānīśa tattvāvabodhā
nnatānāṃ manobhyo hyananyāśrayāṇi |
rajāṃsi prapannāni pādāṃbujātaṃ
guro raktavastrāpadeśādbibharṣi || 9 ||

matervedaśīrṣādhvasaṃprāpakāyā
natānāṃ janānāṃ kṛpārdraiḥ kaṭākṣaiḥ |
tateḥ pāpabṛṃdasya śīghraṃ nihaṃtre
smitāsyāya kurmo namaḥ śaṃkarāya || 10 ||

suparvoktigaṃdhena hīnāya tūrṇaṃ
purā toṭakāyākhilajñānadātre|
pravālīyagarvāpahārasya kartre
padābjamradimnā namaḥ śaṃkarāya || 11 ||

bhavāṃbhodhimagnānjanāṃduḥkhayuktān
javāduddidhīrṣurbhavānityaho’ham |
viditvā hi te kīrtimanyādṛśāṃbho
sukhaṃ nirviśaṃkaḥ svapimyastayatnaḥ || 12 ||

ಶ್ಲೋಕಗಳ ಅರ್ಥ

• 1 ಕರುಣೆಯ ಸಾಗರನಿಗೆ, ಬೇಗ ಕಾವ್ಯ ಕೊಡುವವನಿಗೆ, ನಮಿಸುವವರ ಎಲ್ಲ ಇಷ್ಟಗಳನ್ನು ನೀಡುವವನಿಗೆ, ಯತೀಂದ್ರರು ಯಾರ ಪಾದಕಮಲವನ್ನು ಉಪಾಸಿಸುತ್ತಾರೋ ಅವನಿಗೆ, ಜ್ಞಾನ ಕೊಡುವವನಿಗೆ ಶಂಕರನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.
  Salutation to Shankara, ocean of compassion, giver of swift poetry, granter of every wish to those who bow, whose lotus feet are worshipped by the foremost ascetics, and who gives knowledge.
• 2 ಚಿದಾನಂದರೂಪನಿಗೆ, ಜ್ಞಾನಮುದ್ರೆ ತೋರುವ ಕೈಯನ್ನು ಎತ್ತಿದವನಿಗೆ, ಈಶನಿಗೆ ಸಮಾನ ರೂಪದವನಿಗೆ, ವೇದಗಳ ಶಿರೋಭಾಗವಾದ ಉಪನಿಷತ್ತುಗಳು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಹಾಡುವವನಿಗೆ, ಆಶ್ರಿತರಿಗೆ ಆನಂದ ಕೊಡುವವನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.
  Salutation to you whose form is the bliss of consciousness, whose raised hand shows the sign of knowledge, whose form is a match for Ishvara, whom the summits of the Veda sing with joy, and who gives bliss to those who take refuge.
• 3 ಗುರುವೇ, ಹಿಂದೆ ಶಂಭುವಿನ ಜಟೆಯ ನಡುವೆ ಇದ್ದ ದೇವತೆಗಳ ಗಂಗೆಯೇ ಈಗ ಮಲ್ಲಿಗೆ ಮಾಲೆಯ ನೆಪದಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ಕೊರಳಲ್ಲಿ ಶೋಭಿಸುತ್ತಿದೆಯೇ, ಹಾಗೆಂದು ನಾನು ಭಾವಿಸುತ್ತೇನೆ. ಹೌದೇ ಹೇಳು.
  O Guru, the heavenly Ganga that was once amid the matted locks of Shambhu seems now to shine at your neck in the guise of a garland of jasmine. So I imagine. Is it so?
• 4 ಉಗುರುಗಳೆಂಬ ಚಂದ್ರರ ಕಾಂತಿಯಿಂದ ನಮಿಸುವವರ ಹೃದಯದ ಕತ್ತಲೆಯ ಗುಂಪನ್ನು ಓಡಿಸುವವನಿಗೆ, ಕಮಲದಂತಹ ಮಂದಹಾಸದವನಿಗೆ, ಮಹಾ ಮೋಹದ ಸಾಗರಕ್ಕೆ ಬಡಬಾಗ್ನಿಯಾದವನಿಗೆ, ಪ್ರಶಾಂತನಿಗೆ ನಾವು ಶಂಕರನಿಗೆ ನಮಿಸುತ್ತೇವೆ.
  To him whose nails shine like moons and drive off the mass of darkness in the hearts of those who bow, whose gentle smile is like a lotus, who is the submarine fire to the ocean of great delusion, and who is serene, to that Shankara we bow.
• 5 ನಮಿಸುವವರ ಅಂತರಂಗದ ಕಮಲಕ್ಕೆ ಜ್ಞಾನ ಕೊಡುವವನಿಗೆ, ಹಗಲಿರುಳೂ ತಡೆಯಿಲ್ಲದ ಕಿರಣಗಳುಳ್ಳವನಿಗೆ, ಕಳಂಕ ಮತ್ತು ಕ್ಷಯಗಳಿಲ್ಲದ ಆಶ್ಚರ್ಯಕರ ಚಂದ್ರನಾದವನಿಗೆ ನಾವು ಶಂಕರನಿಗೆ ನಮಿಸುತ್ತೇವೆ.
  To him who gives knowledge to the lotus of the inmost heart of those who bow, whose rays are unobstructed day and night, and who is a wondrous moon free of both spot and waning, to that Shankara we bow.
• 6 ನಮಿಸುವವರ ಮುಖಕಮಲಕ್ಕೆ ಆನಂದ ಕೊಡುವವನಿಗೆ, ಒಳಗಿನ ಕತ್ತಲೆಯ ರಾಶಿಯನ್ನು ಸದಾ ನಾಶಮಾಡುವವನಿಗೆ, ರಾತ್ರಿಯಲ್ಲೂ ಉರಿಯುವ ಬೆಳಕುಳ್ಳವನಿಗೆ, ಅಪೂರ್ವ ಸೂರ್ಯನಾದ ಶಂಕರನಿಗೆ ನಾವು ನಮಿಸುತ್ತೇವೆ.
  To him who gives joy to the lotus faces of those who bow, who always destroys the heap of darkness within, who shines brightly even by night, the unique sun, to that Shankara we bow.
• 7 ಯೋಗ ಕೊಡುವ ಮೂಲಕ ನಮಿಸಿದವರ ಹೃದಯಕಮಲಗಳನ್ನು ನೀನು ಬೇಗ ಅರಳಿಸುತ್ತೀಯಲ್ಲವೆ. ಹಾಗೆ ಬೋಧೆ ಕೊಡಲೆಂದೇ ಅರಳಿದ ಕಮಲಗಳನ್ನು ಕೈಯಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದಿದ್ದೀಯಾ ಗುರುವೇ, ನನಗೆ ಹೇಳು.
  You quickly open the heart lotuses of those who bow, by granting yoga. And is it for the same awakening that you hold fully opened lotuses in your hands? Tell me, O Guru.
• 8 ಚಂದ್ರರ ಹತ್ತು ಸಾವಿರ ಪಟ್ಟು ಕಾಂತಿಯನ್ನು ಮೀರಿದವನಿಗೆ, ನಮಿಸುವವರ ಗುಂಪಿಗೆ ಎಲ್ಲ ಇಷ್ಟಗಳನ್ನು ಬೇಗ ನೀಡುವವನಿಗೆ, ನಮಿಸಿದವರ ದುಃಖ ಮತ್ತು ಪಾಪದ ಸಾಲಿಗೆ ಶತ್ರುವಾದವನಿಗೆ, ಸಂತೋಷದಿಂದ ಯಾವಾಗಲೂ ನಮಸ್ಕಾರ ಇರಲಿ ಶಂಕರನಿಗೆ.
  To him whose radiance outshines ten thousand moons, who quickly grants every wish to the crowd of those who bow, and who is the foe of their long line of sorrow and sin, may there be joyful salutation always: namah Shankaraya.
• 9 ಗುರುವೇ, ತತ್ತ್ವದ ತಿಳಿವಳಿಕೆಯಿಂದ ನಮಿಸುವವರ ಮನಸ್ಸುಗಳಿಂದ ರಜೋಗುಣದ ಧೂಳನ್ನು ಹೊರಹಾಕುತ್ತೀಯ. ಬೇರೆ ಆಶ್ರಯವಿಲ್ಲದೆ ನಿನ್ನ ಪಾದಕಮಲಕ್ಕೆ ಬಂದ ಆ ಧೂಳನ್ನು ಕಾವಿ ವಸ್ತ್ರದ ನೆಪದಲ್ಲಿ ನೀನು ಧರಿಸಿದ್ದೀಯ. ಈ ಶ್ಲೋಕದ ಪದಗಳು ಬಿಗಿಯಾಗಿವೆ, ಸಾರಾಂಶ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದೇವೆ.
  O Guru, by teaching the truth you drive the dust of rajas from the minds of those who bow. That dust, having no other refuge, has come to your lotus feet, and you wear it under the pretext of the ochre robe. The wording of this verse is tight, so we give its gist.
• 10 ನಮಿಸಿದ ಜನರ ಬುದ್ಧಿಯನ್ನು ಕರುಣೆಯಿಂದ ತೇವವಾದ ನೋಟಗಳಿಂದ ವೇದಾಂತದ ಹಾದಿಗೆ ಮುಟ್ಟಿಸುವವನಿಗೆ, ಪಾಪದ ಸಮೂಹವನ್ನು ಬೇಗ ನಾಶಮಾಡುವವನಿಗೆ, ನಗುಮುಖದ ಶಂಕರನಿಗೆ ನಾವು ನಮಿಸುತ್ತೇವೆ.
  To him who leads the minds of those who bow to the path of Vedanta with glances moist with compassion, who quickly destroys the multitude of sins, and whose face is smiling, to that Shankara we bow.
• 11 ಹಿಂದೆ ಸಂಸ್ಕೃತ ಮಾತಿನ ಪರಿಮಳವೂ ಇಲ್ಲದ ತೋಟಕನಿಗೆ ತಕ್ಷಣ ಸಮಸ್ತ ಜ್ಞಾನ ಕೊಟ್ಟವನಿಗೆ, ಪ್ರವಾಲೀಯನ ಗರ್ವವನ್ನು ಹರಿಸಿದವನಿಗೆ, ಪಾದಕಮಲದ ಮೃದುತ್ವದಿಂದ ಶಂಕರನಿಗೆ ನಮಿಸುತ್ತೇವೆ.
  To him who in the past swiftly gave all knowledge to Totaka, who had not even a trace of the fragrance of Sanskrit speech, and who removed the pride of Pravaliya, with the gentleness of his lotus feet, to that Shankara we bow.
• 12 ಸಂಸಾರ ಸಾಗರದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿ ದುಃಖಿಸುವ ಜನರನ್ನು ನೀನು ಬೇಗ ಮೇಲೆತ್ತಲು ಬಯಸುವವನು ಎಂದು ತಿಳಿದು, ಪ್ರಭುವೇ, ನಿನ್ನ ಇಂತಹ ಕೀರ್ತಿಯನ್ನು ಅರಿತ ನಾನು ಪ್ರಯತ್ನವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಭಯವಿಲ್ಲದೆ ಸುಖವಾಗಿ ಮಲಗುತ್ತೇನೆ.
  Knowing that you wish to lift swiftly those who sink in the ocean of worldly life and suffer, and knowing such fame of yours, O Lord, I lay down my effort and sleep happily, without fear.

---

ಈ ಸ್ತೋತ್ರದ ಬಗ್ಗೆAbout this hymn

ಈ ಸ್ತೋತ್ರವನ್ನು ಶೃಂಗೇರಿಯ ಜಗದ್ಗುರು ಶ್ರೀ ಸಚ್ಚಿದಾನಂದ ಶಿವಾಭಿನವ ನೃಸಿಂಹ ಭಾರತೀ ಮಹಾಸ್ವಾಮಿಗಳು ಕಾಲಟಿಯಲ್ಲಿ ರಚಿಸಿದರು ಎಂದು ಶೃಂಗೇರಿ ಶ್ರೀ ಶಾರದಾ ಪೀಠದ ಜಾಲತಾಣ ಹೇಳುತ್ತದೆ. ಕಾಲಟಿ ಶಂಕರರ ಜನ್ಮಸ್ಥಳ. ರಚನೆಯ ಕಾಲವನ್ನು ಮೂಲ ಹೇಳುವುದಿಲ್ಲ, ಆದ್ದರಿಂದ ನಾವೂ ಹೇಳುವುದಿಲ್ಲ.

The website of the Sringeri Sri Sharada Peetham says that Sri Sachchidananda Shivabhinava Nrisimha Bharati Mahaswami, Jagadguru of Sringeri, composed this hymn at Kalati, the birthplace of Shankara. The source gives no date, so we give none.

ಛಂದಸ್ಸು ಭುಜಂಗಪ್ರಯಾತ, ಪ್ರತಿ ಶ್ಲೋಕದಲ್ಲಿ ನಾಲ್ಕು ಸಾಲು. ಹೆಚ್ಚಿನ ಶ್ಲೋಕಗಳು ನಮಃ ಶಂಕರಾಯ ಎಂದು ಕೊನೆಗೊಳ್ಳುತ್ತವೆ. 7, 9 ಮತ್ತು 12ನೇ ಶ್ಲೋಕಗಳು ಬೇರೆ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಮುಗಿಯುತ್ತವೆ: ಅವು ಗುರುವಿಗೆ ನೇರವಾಗಿ ಹೇಳಿದ ಮಾತುಗಳು.

The metre is bhujangaprayata, four lines to a verse. Most verses end with namah Shankaraya. Verses 7, 9 and 12 end differently: they are words spoken straight to the Guru.

ನಮ್ಮ ಕನ್ನಡ ಪಾಠದಲ್ಲಿ ಕೆಲವು ಪದಗಳು ಸಂದೇಹಾಸ್ಪದವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತವೆ. 3ನೇ ಶ್ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಕರ್ಮಂದಿ ಪದದ ಅರ್ಥ ಸ್ಪಷ್ಟವಿಲ್ಲ, ಅದನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಸಾರಾಂಶ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದೇವೆ. 7ನೇ ಶ್ಲೋಕದ ಕರೋಮಿ ಎಂಬುದು ಕರೋಷಿ ಎಂದಿರಬಹುದು, ನೀನು ಮಾಡುತ್ತೀಯ ಎಂದು ಅರ್ಥೈಸಿದ್ದೇವೆ. 11ನೇ ಶ್ಲೋಕದ ಪ್ರವಾಲೀಯ ಪದವನ್ನು ಹೆಸರಾಗಿಯೇ ಉಳಿಸಿದ್ದೇವೆ. ಇವು ಸ್ವಲ್ಪ ಸಂದೇಹಕ್ಕೆ ಒಳಗಾಗಬಹುದು. ಈ ಪಾಠವನ್ನು ದೇವನಾಗರಿಯಿಂದ ಪರಿವರ್ತಿಸಲಾಗಿದೆ.

A few words in our Kannada text look doubtful. In verse 3 the sense of karmandi is unclear, so we give the gist without it. In verse 7, karomi may be karoshi, and we read it as you make. In verse 11 we keep the word Pravaliya as a name. These readings may be open to some doubt. The text was converted from Devanagari.

ಒಂದು ಸ್ತುತಿಯಲ್ಲಿ ಚಂದ್ರ ಮತ್ತು ಸೂರ್ಯ ಎರಡರ ಉಪಮೆಯೂ ಬಂದಿದೆ. 5ನೇ ಶ್ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಹಗಲಿರುಳೂ ಬೆಳಗುವ ಚಂದ್ರ, 6ನೇ ಶ್ಲೋಕದಲ್ಲಿ ರಾತ್ರಿಯಲ್ಲೂ ಬೆಳಗುವ ಅಪೂರ್ವ ಸೂರ್ಯ. 11ನೇ ಶ್ಲೋಕ ಶಂಕರರ ಶಿಷ್ಯ ತೋಟಕನಿಗೆ ಜ್ಞಾನ ಸಿಕ್ಕಿದ ಪ್ರಸಂಗವನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ.

The hymn uses both moon and sun as images. Verse 5 has a moon that shines day and night, and verse 6 a unique sun that shines even by night. Verse 11 points to the occasion when Shankara’s disciple Totaka received knowledge.

ಆಧಾರ: ಶೃಂಗೇರಿ ಶ್ರೀ ಶಾರದಾ ಪೀಠದ ಜಾಲತಾಣದ ಸ್ತೋತ್ರ ವಿಭಾಗ. ಆವೃತ್ತಿಗಳು ಭಿನ್ನವಾಗಿರುವಲ್ಲಿ ಅದನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಸೂಚಿಸಿದ್ದೇವೆ. · Source: the stotra section of the Sringeri Sri Sharada Peetham website (sringeri.net). Where readings differ, the difference is noted here.

ಇಂದಿನ ಬದುಕಿಗೆFor life today

ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಕಿಟಕಿಯ ಪರದೆಯನ್ನು ಸರಿಸಿದಾಗ ಕೋಣೆಯ ಕತ್ತಲೆ ಜಗಳವಿಲ್ಲದೆ ಹೊರಟುಹೋಗುತ್ತದೆ. ನಾವು ಕತ್ತಲೆಯನ್ನು ತಳ್ಳಬೇಕಿಲ್ಲ, ಬೆಳಕಿಗೆ ದಾರಿ ಮಾಡಿಕೊಟ್ಟರೆ ಸಾಕು.

When we draw back the window curtain in the morning, the darkness of the room leaves without any quarrel. We need not push the darkness out. It is enough to make way for the light.

4ನೇ ಶ್ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಗುರುವಿನ ಬೆಳಕು ಹೃದಯದ ಕತ್ತಲೆಯನ್ನು ಓಡಿಸುತ್ತದೆ ಎಂಬ ಭಾವವಿದೆ. ಕೊನೆಯ ಶ್ಲೋಕ ಅದರ ಮುಂದಿನ ಹೆಜ್ಜೆ: ಬೆಳಕು ಬಂದ ಮೇಲೆ ಚಿಂತೆಯ ಪ್ರಯತ್ನ ಬಿಟ್ಟು ನೆಮ್ಮದಿಯಾಗಿ ಮಲಗುವುದು.

Verse 4 holds the thought that the Guru’s light drives out the darkness of the heart. The last verse takes the next step: once the light has come, we put down the effort of worry and rest in peace.

---

ಪಾಠದಲ್ಲಿ ತಪ್ಪೋ ಬೇರೆ ಪಾಠಾಂತರವೋ ಕಂಡಿತೇ? ನಮಗೆ ತಿಳಿಸಿ.
Noticed a mistake or a different reading? Tell us.