ವೇದಸಾರ ಶಿವಸ್ತವಂ ಎಂದರೆ ವೇದಗಳ ಸಾರವಾದ ಶಿವನ ಸ್ತುತಿ. ಇದು ಹನ್ನೊಂದು ಶ್ಲೋಕಗಳ ಚಿಕ್ಕ ಸ್ತೋತ್ರ. ಮೊದಲ ಮೂರು ಶ್ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಪಶುಪತಿ, ಮಹೇಶ, ಗಿರೀಶ ಎಂದು ರೂಪವುಳ್ಳ ಶಿವನನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಿ ಭಜಿಸುತ್ತೇವೆ.
Vedasara Shiva Stava means a hymn to Shiva, the essence of the Vedas. It is a short hymn of eleven verses. In the first three verses we remember and worship Shiva with form, as Pashupati, Mahesha and Girisha.
ನಾಲ್ಕರಿಂದ ಏಳನೆಯ ಶ್ಲೋಕಗಳು ಶಿವನನ್ನು ಜಗತ್ತಿನ ಕಾರಣ, ರೂಪ ಮತ್ತು ದೇಶಗಳಿಲ್ಲದ ತುರೀಯ ಎಂದು ವರ್ಣಿಸುತ್ತವೆ. ಉಳಿದ ಶ್ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ನಮಸ್ಕಾರ, ಶರಣಾಗತಿ ಮತ್ತು ಜಗತ್ತಿನ ಹುಟ್ಟು, ಸ್ಥಿತಿ, ಲಯಗಳನ್ನು ಶಿವನಲ್ಲಿ ಕಾಣುವ ದೃಷ್ಟಿ ಬರುತ್ತದೆ.
Verses four to seven describe Shiva as the cause of the world and as the fourth state, without form or place. The remaining verses bring salutation, surrender, and the vision of the world’s birth, support and dissolution as resting in Shiva.
ಪಾಠ (ಕನ್ನಡ)
ಪಶೂನಾಂ ಪತಿಂ ಪಾಪನಾಶಂ ಪರೇಶಂ
ಗಜೇಂದ್ರಸ್ಯ ಕೃತ್ತಿಂ ವಸಾನಂ ವರೇಣ್ಯಂ ।
ಜಟಾಜೂಟಮಧ್ಯೇ ಸ್ಫುರದ್ಗಾಂಗವಾರಿಂ
ಮಹಾದೇವಮೇಕಂ ಸ್ಮರಾಮಿ ಸ್ಮರಾರಿಂ ॥ 1 ॥
ಮಹೇಶಂ ಸುರೇಶಂ ಸುರಾರಾತಿನಾಶಂ
ವಿಭುಂ ವಿಶ್ವನಾಥಂ ವಿಭೂತ್ಯಂಗಭೂಷಂ ।
ವಿರೂಪಾಕ್ಷಮಿಂದ್ವರ್ಕವಹ್ನಿತ್ರಿನೇತ್ರಂ
ಸದಾನಂದಮೀಡೇ ಪ್ರಭುಂ ಪಂಚವಕ್ತ್ರಂ ॥ 2 ॥
ಗಿರೀಶಂ ಗಣೇಶಂ ಗಲೇ ನೀಲವರ್ಣಂ
ಗವೇಂದ್ರಾಧಿರೂಢಂ ಗುಣಾತೀತರೂಪಂ ।
ಭವಂ ಭಾಸ್ವರಂ ಭಸ್ಮನಾ ಭೂಷಿತಾಂಗಂ
ಭವಾನೀಕಲತ್ರಂ ಭಜೇ ಪಂಚವಕ್ತ್ರಂ ॥ 3 ॥
ಶಿವಾಕಾಂತ ಶಂಭೋ ಶಶಾಂಕಾರ್ಧಮೌಲೇ
ಮಹೇಶಾನ ಶೂಲಿಂಜಟಾಜೂಟಧಾರಿನ್ ।
ತ್ವಮೇಕೋ ಜಗದ್ವ್ಯಾಪಕೋ ವಿಶ್ವರೂಪಃ
ಪ್ರಸೀದ ಪ್ರಸೀದ ಪ್ರಭೋ ಪೂರ್ಣರೂಪ ॥ 4 ॥
ಪರಾತ್ಮಾನಮೇಕಂ ಜಗದ್ಬೀಜಮಾದ್ಯಂ
ನಿರೀಹಂ ನಿರಾಕಾರಮೋಂಕಾರವೇದ್ಯಂ ।
ಯತೋ ಜಾಯತೇ ಪಾಲ್ಯತೇ ಯೇನ ವಿಶ್ವಂ
ತಮೀಶಂ ಭಜೇ ಲೀಯತೇ ಯತ್ರ ವಿಶ್ವಂ ॥ 5 ॥
ನ ಭೂಮಿರ್ನ ಚಾಪೋ ನ ವಹ್ನಿರ್ನ ವಾಯು-
ರ್ನ ಚಾಕಾಶಮಾಸ್ತೇ ನ ತಂದ್ರಾ ನ ನಿದ್ರಾ ।
ನ ಚೋಷ್ಣಂ ನ ಶೀತಂ ನ ದೇಶೋ ನ ವೇಷೋ
ನ ಯಸ್ಯಾಸ್ತಿ ಮೂರ್ತಿಸ್ತ್ರಿಮೂರ್ತಿಂ ತಮೀಡೇ ॥ 6 ॥
ಅಜಂ ಶಾಶ್ವತಂ ಕಾರಣಂ ಕಾರಣಾನಾಂ
ಶಿವಂ ಕೇವಲಂ ಭಾಸಕಂ ಭಾಸಕಾನಾಂ ।
ತುರೀಯಂ ತಮಃಪಾರಮಾದ್ಯಂತಹೀನಂ
ಪ್ರಪದ್ಯೇ ಪರಂ ಪಾವನಂ ದ್ವೈತಹೀನಂ ॥ 7 ॥
ನಮಸ್ತೇ ನಮಸ್ತೇ ವಿಭೋ ವಿಶ್ವಮೂರ್ತೇ
ನಮಸ್ತೇ ನಮಸ್ತೇ ಚಿದಾನಂದಮೂರ್ತೇ ।
ನಮಸ್ತೇ ನಮಸ್ತೇ ತಪೋಯೋಗಗಮ್ಯ
ನಮಸ್ತೇ ನಮಸ್ತೇ ಶ್ರುತಿಜ್ಞಾನಗಮ್ಯ ॥ 8 ॥
ಪ್ರಭೋ ಶೂಲಪಾಣೇ ವಿಭೋ ವಿಶ್ವನಾಥ
ಮಹಾದೇವ ಶಂಭೋ ಮಹೇಶ ತ್ರಿನೇತ್ರ ।
ಶಿವಾಕಾಂತ ಶಾಂತ ಸ್ಮರಾರೇ ಪುರಾರೇ
ತ್ವದನ್ಯೋ ವರೇಣ್ಯೋ ನ ಮಾನ್ಯೋ ನ ಗಣ್ಯಃ ॥ 9 ॥
ಶಂಭೋ ಮಹೇಶ ಕರುಣಾಮಯ ಶೂಲಪಾಣೇ
ಗೌರೀಪತೇ ಪಶುಪತೇ ಪಶುಪಾಶನಾಶಿನ್ ।
ಕಾಶೀಪತೇ ಕರುಣಯಾ ಜಗದೇತದೇಕ-
ಸ್ತ್ವಂ ಹಂಸಿ ಪಾಸಿ ವಿದಧಾಸಿ ಮಹೇಶ್ವರೋಽಸಿ ॥ 10 ॥
ತ್ವತ್ತೋ ಜಗದ್ಭವತಿ ದೇವ ಭವ ಸ್ಮರಾರೇ
ತ್ವಯ್ಯೇವ ತಿಷ್ಠತಿ ಜಗನ್ಮೃಡ ವಿಶ್ವನಾಥ ।
ತ್ವಯ್ಯೇವ ಗಚ್ಛತಿ ಲಯಂ ಜಗದೇತದೀಶ
ಲಿಂಗಾತ್ಮಕೇ ಹರ ಚರಾಚರವಿಶ್ವರೂಪಿನ್ ॥ 11 ॥
ದೇವನಾಗರಿ ಲಿಪಿಯಲ್ಲಿ ಪಾಠText in Devanagari
पशूनां पतिं पापनाशं परेशं
गजेंद्रस्य कृत्तिं वसानं वरेण्यं ।
जटाजूटमध्ये स्फुरद्गांगवारिं
महादेवमेकं स्मरामि स्मरारिं ॥ 1 ॥
महेशं सुरेशं सुरारातिनाशं
विभुं विश्वनाथं विभूत्यंगभूषं ।
विरूपाक्षमिंद्वर्कवह्नित्रिनेत्रं
सदानंदमीडे प्रभुं पंचवक्त्रं ॥ 2 ॥
गिरीशं गणेशं गले नीलवर्णं
गवेंद्राधिरूढं गुणातीतरूपं ।
भवं भास्वरं भस्मना भूषितांगं
भवानीकलत्रं भजे पंचवक्त्रं ॥ 3 ॥
शिवाकांत शंभो शशांकार्धमौले
महेशान शूलिंजटाजूटधारिन् ।
त्वमेको जगद्व्यापको विश्वरूपः
प्रसीद प्रसीद प्रभो पूर्णरूप ॥ 4 ॥
परात्मानमेकं जगद्बीजमाद्यं
निरीहं निराकारमोंकारवेद्यं ।
यतो जायते पाल्यते येन विश्वं
तमीशं भजे लीयते यत्र विश्वं ॥ 5 ॥
न भूमिर्न चापो न वह्निर्न वायु-
र्न चाकाशमास्ते न तंद्रा न निद्रा ।
न चोष्णं न शीतं न देशो न वेषो
न यस्यास्ति मूर्तिस्त्रिमूर्तिं तमीडे ॥ 6 ॥
अजं शाश्वतं कारणं कारणानां
शिवं केवलं भासकं भासकानां ।
तुरीयं तमःपारमाद्यंतहीनं
प्रपद्ये परं पावनं द्वैतहीनं ॥ 7 ॥
नमस्ते नमस्ते विभो विश्वमूर्ते
नमस्ते नमस्ते चिदानंदमूर्ते ।
नमस्ते नमस्ते तपोयोगगम्य
नमस्ते नमस्ते श्रुतिज्ञानगम्य ॥ 8 ॥
प्रभो शूलपाणे विभो विश्वनाथ
महादेव शंभो महेश त्रिनेत्र ।
शिवाकांत शांत स्मरारे पुरारे
त्वदन्यो वरेण्यो न मान्यो न गण्यः ॥ 9 ॥
शंभो महेश करुणामय शूलपाणे
गौरीपते पशुपते पशुपाशनाशिन् ।
काशीपते करुणया जगदेतदेक-
स्त्वं हंसि पासि विदधासि महेश्वरोऽसि ॥ 10 ॥
त्वत्तो जगद्भवति देव भव स्मरारे
त्वय्येव तिष्ठति जगन्मृड विश्वनाथ ।
त्वय्येव गच्छति लयं जगदेतदीश
लिंगात्मके हर चराचरविश्वरूपिन् ॥ 11 ॥
IAST ಲಿಪ್ಯಂತರದಲ್ಲಿ ಪಾಠText in IAST transliteration
paśūnāṃ patiṃ pāpanāśaṃ pareśaṃ
gajeṃdrasya kṛttiṃ vasānaṃ vareṇyaṃ |
jaṭājūṭamadhye sphuradgāṃgavāriṃ
mahādevamekaṃ smarāmi smarāriṃ || 1 ||
maheśaṃ sureśaṃ surārātināśaṃ
vibhuṃ viśvanāthaṃ vibhūtyaṃgabhūṣaṃ |
virūpākṣamiṃdvarkavahnitrinetraṃ
sadānaṃdamīḍe prabhuṃ paṃcavaktraṃ || 2 ||
girīśaṃ gaṇeśaṃ gale nīlavarṇaṃ
gaveṃdrādhirūḍhaṃ guṇātītarūpaṃ |
bhavaṃ bhāsvaraṃ bhasmanā bhūṣitāṃgaṃ
bhavānīkalatraṃ bhaje paṃcavaktraṃ || 3 ||
śivākāṃta śaṃbho śaśāṃkārdhamaule
maheśāna śūliṃjaṭājūṭadhārin |
tvameko jagadvyāpako viśvarūpaḥ
prasīda prasīda prabho pūrṇarūpa || 4 ||
parātmānamekaṃ jagadbījamādyaṃ
nirīhaṃ nirākāramoṃkāravedyaṃ |
yato jāyate pālyate yena viśvaṃ
tamīśaṃ bhaje līyate yatra viśvaṃ || 5 ||
na bhūmirna cāpo na vahnirna vāyu-
rna cākāśamāste na taṃdrā na nidrā |
na coṣṇaṃ na śītaṃ na deśo na veṣo
na yasyāsti mūrtistrimūrtiṃ tamīḍe || 6 ||
ajaṃ śāśvataṃ kāraṇaṃ kāraṇānāṃ
śivaṃ kevalaṃ bhāsakaṃ bhāsakānāṃ |
turīyaṃ tamaḥpāramādyaṃtahīnaṃ
prapadye paraṃ pāvanaṃ dvaitahīnaṃ || 7 ||
namaste namaste vibho viśvamūrte
namaste namaste cidānaṃdamūrte |
namaste namaste tapoyogagamya
namaste namaste śrutijñānagamya || 8 ||
prabho śūlapāṇe vibho viśvanātha
mahādeva śaṃbho maheśa trinetra |
śivākāṃta śāṃta smarāre purāre
tvadanyo vareṇyo na mānyo na gaṇyaḥ || 9 ||
śaṃbho maheśa karuṇāmaya śūlapāṇe
gaurīpate paśupate paśupāśanāśin |
kāśīpate karuṇayā jagadetadeka-
stvaṃ haṃsi pāsi vidadhāsi maheśvaro’si || 10 ||
tvatto jagadbhavati deva bhava smarāre
tvayyeva tiṣṭhati jaganmṛḍa viśvanātha |
tvayyeva gacchati layaṃ jagadetadīśa
liṃgātmake hara carācaraviśvarūpin || 11 ||
ಶ್ಲೋಕಗಳ ಅರ್ಥ
- 1 ಪಶುಗಳ ಒಡೆಯ, ಪಾಪವನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವವನು, ಪರಮೇಶ್ವರ, ಆನೆಯ ಚರ್ಮವನ್ನು ಹೊದ್ದವನು, ಶ್ರೇಷ್ಠನು. ಜಟೆಯ ನಡುವೆ ಹೊಳೆಯುವ ಗಂಗೆಯ ನೀರನ್ನು ಧರಿಸಿದ, ಕಾಮನ ಶತ್ರುವಾದ ಏಕೈಕ ಮಹಾದೇವನನ್ನು ಸ್ಮರಿಸುತ್ತೇನೆ.
The lord of beings, destroyer of sin, supreme Lord, clad in an elephant’s hide, the most excellent. I remember Mahadeva, the one, enemy of Kama, with the shining water of the Ganga in the mass of his matted hair. - 2 ಮಹೇಶ್ವರ, ದೇವತೆಗಳ ಒಡೆಯ, ದೇವತೆಗಳ ವೈರಿಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವವನು, ಸರ್ವವ್ಯಾಪಿ, ವಿಶ್ವನಾಥ, ಭಸ್ಮವೇ ಅಲಂಕಾರವಾದವನು, ವಿರೂಪಾಕ್ಷ. ಚಂದ್ರ, ಸೂರ್ಯ, ಅಗ್ನಿ ಎಂಬ ಮೂರು ಕಣ್ಣುಗಳ, ಸದಾನಂದ ಸ್ವರೂಪನಾದ, ಐದು ಮುಖಗಳ ಪ್ರಭುವನ್ನು ಸ್ತುತಿಸುತ್ತೇನೆ.
Maheshwara, lord of the gods, destroyer of the gods’ enemies, all-pervading, Vishvanatha, adorned with sacred ash, Virupaksha. I praise the five-faced Lord of ever-present bliss, whose three eyes are the moon, the sun and fire. - 3 ಪರ್ವತದ ಒಡೆಯ, ಗಣಗಳ ಒಡೆಯ, ಕಂಠದಲ್ಲಿ ನೀಲಿ ಬಣ್ಣವುಳ್ಳವನು, ನಂದಿಯ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತವನು, ಗುಣಗಳನ್ನು ಮೀರಿದ ರೂಪದವನು. ಭವ, ಪ್ರಕಾಶಮಾನ, ಭಸ್ಮ ಲೇಪಿತ ದೇಹದವನು, ಭವಾನಿಯ ಪತಿಯಾದ ಐದು ಮುಖಗಳ ಶಿವನನ್ನು ಭಜಿಸುತ್ತೇನೆ.
Lord of the mountain, lord of the Ganas, blue in the throat, mounted on the bull, of a form beyond all qualities. I worship the five-faced one, Bhava, the radiant, his body adorned with ash, the husband of Bhavani. - 4 ಓ ಶಿವೆಯ ಪ್ರಿಯನೇ, ಶಂಭೋ, ಅರ್ಧಚಂದ್ರನನ್ನು ಮುಡಿದವನೇ, ಮಹೇಶಾನನೇ, ಶೂಲಧಾರಿಯೇ, ಜಟೆಯನ್ನು ಧರಿಸಿದವನೇ, ನೀನೊಬ್ಬನೇ ಜಗತ್ತನ್ನು ವ್ಯಾಪಿಸಿದವನು, ವಿಶ್ವವೇ ನಿನ್ನ ರೂಪ. ಓ ಪೂರ್ಣರೂಪನಾದ ಪ್ರಭುವೇ, ಪ್ರಸನ್ನನಾಗು, ಪ್ರಸನ್ನನಾಗು.
O beloved of Shiva, Shambhu, wearer of the half-moon, Maheshana, bearer of the trident, wearer of the matted locks, you alone pervade the world and the universe is your form. O Lord of perfect form, be gracious, be gracious. - 5 ಪರಮಾತ್ಮನು, ಒಬ್ಬನೇ, ಜಗತ್ತಿನ ಬೀಜ, ಆದಿ ತತ್ತ್ವ, ಆಸೆಯಿಲ್ಲದವನು, ಆಕಾರವಿಲ್ಲದವನು, ಓಂಕಾರದಿಂದ ತಿಳಿಯುವವನು. ಯಾರಿಂದ ವಿಶ್ವ ಹುಟ್ಟುತ್ತದೆಯೋ, ಯಾರಿಂದ ಪಾಲಿತವಾಗುತ್ತದೆಯೋ, ಯಾರಲ್ಲಿ ಲಯವಾಗುತ್ತದೆಯೋ ಆ ಈಶ್ವರನನ್ನು ಭಜಿಸುತ್ತೇನೆ.
The Supreme Self, one, the seed of the world, primal, desireless, formless, to be known through Om. I worship that Lord from whom the world is born, by whom it is sustained, and in whom it dissolves. - 6 ಯಾರಲ್ಲಿ ಭೂಮಿ ಇಲ್ಲ, ನೀರಿಲ್ಲ, ಅಗ್ನಿ ಇಲ್ಲ, ವಾಯು ಇಲ್ಲ, ಆಕಾಶವೂ ಇಲ್ಲವೋ, ಆಲಸ್ಯ ನಿದ್ರೆಗಳಿಲ್ಲವೋ, ಬಿಸಿ ತಂಪುಗಳಿಲ್ಲವೋ, ದೇಶ ವೇಷಗಳಿಲ್ಲವೋ, ಯಾರಿಗೆ ಯಾವ ನಿಶ್ಚಿತ ಮೂರ್ತಿಯೂ ಇಲ್ಲವೋ, ಆ ತ್ರಿಮೂರ್ತಿ ಸ್ವರೂಪನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸುತ್ತೇನೆ. ಇದೊಂದು ವಿರೋಧಾಭಾಸದಂತೆ ಕಾಣುವ ಮಾತು, ಅದನ್ನೇ ಮೂಲ ಹೇಳುತ್ತದೆ.
In whom there is no earth, no water, no fire, no air and no space, no drowsiness or sleep, no heat or cold, no place or garb, and who has no fixed form, that Lord of the three forms I praise. It reads like a paradox, and the text itself says it. - 7 ಹುಟ್ಟಿಲ್ಲದವನು, ಶಾಶ್ವತ, ಕಾರಣಗಳಿಗೂ ಕಾರಣ, ಶಿವ, ಕೇವಲ ಒಬ್ಬನೇ, ಬೆಳಗುವವುಗಳನ್ನು ಬೆಳಗಿಸುವವನು, ತುರೀಯ, ಅಂಧಕಾರದ ಆಚೆಗಿನವನು, ಆದಿ ಅಂತ್ಯಗಳಿಲ್ಲದವನು, ಪರಮ ಪಾವನ ಮತ್ತು ದ್ವೈತರಹಿತನಾದ ಅವನಿಗೆ ಶರಣಾಗುತ್ತೇನೆ.
Unborn, eternal, the cause of causes, Shiva, the sole one, the light that lights all lights, the fourth state, beyond darkness, without beginning or end, supremely pure and free of duality, I take refuge in him. - 8 ಓ ಸರ್ವವ್ಯಾಪಿಯೇ, ವಿಶ್ವರೂಪನೇ, ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ಓ ಚಿದಾನಂದ ಸ್ವರೂಪನೇ, ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ತಪಸ್ಸು ಮತ್ತು ಯೋಗದಿಂದ ಹೊಂದಬಲ್ಲವನೇ, ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ಶ್ರುತಿಯ ಜ್ಞಾನದಿಂದ ತಿಳಿಯಬಲ್ಲವನೇ, ನಿನಗೆ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ನಮಸ್ಕಾರ.
Salutations, O all-pervading one, whose form is the universe. Salutations, O one whose nature is knowledge and bliss. Salutations, O one reached by austerity and yoga. Salutations again and again, O one known through the knowledge of the Shruti. - 9 ಓ ಪ್ರಭುವೇ, ಶೂಲಪಾಣಿಯೇ, ಸರ್ವವ್ಯಾಪಿಯೇ, ವಿಶ್ವನಾಥನೇ, ಮಹಾದೇವನೇ, ಶಂಭುವೇ, ಮಹೇಶನೇ, ತ್ರಿನೇತ್ರನೇ, ಶಿವೆಯ ಪ್ರಿಯನೇ, ಶಾಂತನೇ, ಕಾಮನ ಮತ್ತು ತ್ರಿಪುರದ ಶತ್ರುವೇ, ನಿನ್ನ ಹೊರತು ಬೇರೆ ಯಾರೂ ವರಣೀಯರಲ್ಲ, ಮಾನ್ಯರಲ್ಲ, ಗಣನೆಗೆ ಅರ್ಹರಲ್ಲ.
O Lord, bearer of the trident, all-pervading, Vishvanatha, Mahadeva, Shambhu, Mahesha, three-eyed, beloved of Shiva, serene, foe of Kama and of Tripura: apart from you, no other is to be chosen, honoured or reckoned. - 10 ಓ ಶಂಭೋ, ಮಹೇಶನೇ, ಕರುಣಾಮಯನೇ, ಶೂಲಪಾಣಿಯೇ, ಗೌರೀಪತಿಯೇ, ಪಶುಪತಿಯೇ, ಪಶುಗಳ ಬಂಧನವನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವವನೇ, ಕಾಶೀಪತಿಯೇ, ನೀನೊಬ್ಬನೇ ಕರುಣೆಯಿಂದ ಈ ಜಗತ್ತನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸುತ್ತೀಯೆ, ರಕ್ಷಿಸುತ್ತೀಯೆ ಮತ್ತು ಸಂಹರಿಸುತ್ತೀಯೆ. ನೀನೇ ಮಹೇಶ್ವರ.
O Shambhu, Mahesha, compassionate one, bearer of the trident, lord of Gauri, lord of beings, destroyer of the bonds of beings, lord of Kashi: you alone, out of compassion, create this world, protect it and withdraw it. You are Maheshwara. - 11 ಓ ದೇವ, ಭವನೇ, ಕಾಮನ ಶತ್ರುವೇ, ನಿನ್ನಿಂದ ಜಗತ್ತು ಹುಟ್ಟುತ್ತದೆ. ಓ ಮೃಡನೇ, ವಿಶ್ವನಾಥನೇ, ನಿನ್ನಲ್ಲೇ ಜಗತ್ತು ನೆಲೆಸುತ್ತದೆ. ಓ ಈಶನೇ, ನಿನ್ನಲ್ಲೇ ಈ ಜಗತ್ತು ಲಯವಾಗುತ್ತದೆ. ಓ ಹರನೇ, ಚರಾಚರ ವಿಶ್ವವೇ ರೂಪವಾದ ಲಿಂಗಸ್ವರೂಪನೇ.
O God, O Bhava, foe of Kama, from you the world arises. O Mrida, O Vishvanatha, in you alone the world abides. O Lord, in you alone this world goes to dissolution. O Hara, whose nature is the Linga and whose form is the whole universe of moving and unmoving things.
ಈ ಸ್ತೋತ್ರದ ಬಗ್ಗೆAbout this hymn
ಈ ಸ್ತೋತ್ರ ಶಂಕರ ಭಗವತ್ಪಾದರದ್ದು ಎಂದು ಪರಂಪರೆ ಹೇಳುತ್ತದೆ. ನಮ್ಮ ಮೂಲ ಕರ್ತೃವಿನ ಹೆಸರನ್ನು ಕೊಟ್ಟಿಲ್ಲ, ರಚನೆಯ ಕಾಲವನ್ನೂ ಹೇಳುವುದಿಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದ ನಾವು ಯಾವುದನ್ನೂ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಹೇಳುವುದಿಲ್ಲ.
Tradition ascribes this hymn to Shankara Bhagavatpada. Our source does not give an author’s name or a date of composition, so we state nothing as certain.
ಮೊದಲ ಮೂರು ಶ್ಲೋಕಗಳು ಹನ್ನೆರಡು ಅಕ್ಷರದ ನಾಲ್ಕು ಸಾಲುಗಳದ್ದಾಗಿದ್ದು ಒಂದೇ ಹರಿವಿನಲ್ಲಿ ಸಾಗುತ್ತವೆ. ಪ್ರತಿ ಶ್ಲೋಕದ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಸ್ಮರಣೆ, ಸ್ತುತಿ ಅಥವಾ ಭಜನೆ ಎಂಬ ಕ್ರಿಯೆಯಿದೆ. ಕೊನೆಯ ಮೂರು ಶ್ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ತೋತ್ರವು ಬೇರೆ ಲಯಕ್ಕೆ ಬದಲಾಗಿ, ನೇರವಾಗಿ ಶಿವನನ್ನು ಸಂಬೋಧಿಸುತ್ತದೆ.
The first three verses have four lines of twelve syllables each and move in one flow. Each ends with an act of remembering, praising or worshipping. In the last three verses the hymn changes rhythm and addresses Shiva directly.
ಸ್ತೋತ್ರದ ಮಧ್ಯಭಾಗದಲ್ಲಿ ಅದ್ವೈತದ ಸ್ವರವಿದೆ. ಶ್ಲೋಕ 5 ಜಗತ್ತಿನ ಹುಟ್ಟು, ಸ್ಥಿತಿ, ಲಯಗಳ ಆಧಾರ ಶಿವ ಎನ್ನುತ್ತದೆ. ಶ್ಲೋಕ 6 ಪಂಚಭೂತಗಳೂ ಇಲ್ಲದ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಹೇಳುತ್ತದೆ. ಶ್ಲೋಕ 7 ತುರೀಯ ಮತ್ತು ದ್ವೈತರಹಿತ ಎಂಬ ಪದಗಳನ್ನು ಬಳಸುತ್ತದೆ.
The middle of the hymn has the voice of Advaita. Verse 5 says Shiva is the ground of the world’s birth, support and dissolution. Verse 6 speaks of a state where even the five elements are absent. Verse 7 uses the words for the fourth state and for freedom from duality.
ಪಾಠವನ್ನು ಮೂಲದಲ್ಲಿರುವಂತೆಯೇ ಇಟ್ಟಿದ್ದೇವೆ. ಶ್ಲೋಕ 6 ರ ಕೊನೆಯ ಸಾಲಿನ ಪಾಠದಲ್ಲಿ ರೂಪವಿಲ್ಲದವನು ಮತ್ತು ತ್ರಿಮೂರ್ತಿ ಎರಡೂ ಒಟ್ಟಿಗೆ ಬರುತ್ತವೆ. ಇದನ್ನು ನಾವು ಹಾಗೆಯೇ ಭಾಷಾಂತರಿಸಿದ್ದೇವೆ. ಶ್ಲೋಕ 11 ರ ಕೊನೆಯ ಪದ ಸಂಬೋಧನೆಯೋ ಸ್ವರೂಪದ ಸೂಚನೆಯೋ ಎಂದು ಸ್ಪಷ್ಟವಿಲ್ಲ, ನಾವು ಸಂಬೋಧನೆಯೆಂದು ಕೊಂಡಿದ್ದೇವೆ.
We keep the text as the source gives it. In the last line of verse 6 the text has both formless and the three forms together, and we translate it as it stands. In verse 11 it is not clear whether the last word is a form of address or a statement of nature, and we take it as an address.
ಆಧಾರ: ಶೃಂಗೇರಿ ಶ್ರೀ ಶಾರದಾ ಪೀಠದ ಜಾಲತಾಣದ ಸ್ತೋತ್ರ ವಿಭಾಗ. ಆವೃತ್ತಿಗಳು ಭಿನ್ನವಾಗಿರುವಲ್ಲಿ ಅದನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಸೂಚಿಸಿದ್ದೇವೆ. · Source: the stotra section of the Sringeri Sri Sharada Peetham website (sringeri.net). Where readings differ, the difference is noted here.
ಇಂದಿನ ಬದುಕಿಗೆFor life today
ಪ್ರತಿದಿನ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಅದೇ ಚಿಕ್ಕ ಭಾಗವನ್ನು ಓದುವ ಅಭ್ಯಾಸ ಒಂದು ವಿಶೇಷ ಫಲ ಕೊಡುತ್ತದೆ. ಮೊದಲ ದಿನ ಪದಗಳು ಮಾತ್ರ ಕಾಣುತ್ತವೆ. ಹತ್ತನೆಯ ದಿನ ಅವು ಪರಿಚಿತವಾಗುತ್ತವೆ. ತಿಂಗಳಾದ ಮೇಲೆ ಅದೇ ಪದಗಳಲ್ಲಿ ಹೊಸದೇನೋ ಕಾಣುತ್ತದೆ.
The habit of reading the same short passage each morning gives a particular reward. On the first day we see only the words. By the tenth day they are familiar. After a month we find something new in the very same words.
ಹನ್ನೊಂದು ಶ್ಲೋಕಗಳ ಈ ಚಿಕ್ಕ ಸ್ತೋತ್ರ ಅಂಥ ಪಾಠಕ್ಕೆ ಹೊಂದುತ್ತದೆ. ಬೆಳಗಿನ ಕೆಲವು ನಿಮಿಷಗಳಲ್ಲಿ ಇದರ ಪದಗಳು ನಮ್ಮೊಡನೆ ದಿನವಿಡೀ ಬರಬಲ್ಲವು.
This short hymn of eleven verses suits such a reading. In a few morning minutes its words can stay with us through the whole day.
ಪಾಠದಲ್ಲಿ ತಪ್ಪೋ ಬೇರೆ ಪಾಠಾಂತರವೋ ಕಂಡಿತೇ? ನಮಗೆ ತಿಳಿಸಿ.
Noticed a mistake or a different reading? Tell us.
ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ ಬರೆಯಿರಿ