ಆನಂದಲಹರೀ ಎಂದರೆ ಆನಂದದ ಅಲೆ. ಇದು ಭವಾನೀ ದೇವಿಯನ್ನು ಸ್ತುತಿಸುವ ಇಪ್ಪತ್ತು ಶ್ಲೋಕಗಳ ಸ್ತೋತ್ರ. ಮೊದಲಿಗೆ ಅವಳ ಸೌಂದರ್ಯ ಮಾತಿಗೆ ನಿಲುಕದ್ದು ಎಂದು ಹೇಳಿ, ನಂತರ ಅವಳ ರೂಪವನ್ನು ವರ್ಣಿಸುತ್ತದೆ.
Anandalahari means a wave of bliss. It is a hymn of twenty verses in praise of the Goddess Bhavani. It begins by saying that her beauty is beyond speech, and then goes on to describe her form.
ಮಧ್ಯದ ಶ್ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಭಕ್ತನು ಅವಳ ಕರುಣೆಯನ್ನು ಬೇಡುತ್ತಾನೆ ಮತ್ತು ಅವಳೇ ತನ್ನ ಏಕೈಕ ಆಶ್ರಯ ಎನ್ನುತ್ತಾನೆ. ಕೊನೆಯ ಶ್ಲೋಕಗಳು ಅವಳ ಸೌಭಾಗ್ಯ, ಶಿವನ ಸರಳ ಜೀವನ ಮತ್ತು ವಸಂತದ ಸರೋವರದಲ್ಲಿ ಸಖಿಯರೊಡನೆ ಆಡುವ ಅವಳ ಧ್ಯಾನವನ್ನು ಹೇಳುತ್ತವೆ.
In the middle verses the devotee asks for her compassion and says that she alone is his refuge. The closing verses speak of her good fortune, the austere life of Shiva, and a meditation on her playing with her friends in a spring lake.
ಪಾಠ (ಕನ್ನಡ)
ಭವಾನಿ ಸ್ತೋತುಂ ತ್ವಾಂ ಪ್ರಭವತಿ ಚತುರ್ಭಿರ್ನ ವದನೈಃ
ಪ್ರಜಾನಾಮೀಶಾನಸ್ತ್ರಿಪುರಮಥನಃ ಪಂಚಭಿರಪಿ ।
ನ ಷಡ್ಭಿಃ ಸೇನಾನೀರ್ದಶಶತಮುಖೈರಪ್ಯಹಿಪತಿ-
ಸ್ತದಾನ್ಯೇಷಾಂ ಕೇಷಾಂ ಕಥಯ ಕಥಮಸ್ಮಿನ್ನವಸರಃ ॥ 1 ॥
ಘೃತಕ್ಷೀರದ್ರಾಕ್ಷಾಮಧುಮಧುರಿಮಾ ಕೈರಪಿ ಪದೈ-
ರ್ವಿಶಿಷ್ಯಾನಾಖ್ಯೇಯೋ ಭವತಿ ರಸನಾಮಾತ್ರವಿಷಯಃ ।
ತಥಾ ತೇ ಸೌಂದರ್ಯಂ ಪರಮಶಿವದೃಙ್ಮಾತ್ರವಿಷಯಃ
ಕಥಂಕಾರಂ ಬ್ರೂಮಃ ಸಕಲನಿಗಮಾಗೋಚರಗುಣೇ ॥ 2 ॥
ಮುಖೇ ತೇ ತಾಂಬೂಲಂ ನಯನಯುಗಲೇ ಕಜ್ಜಲಕಲಾ
ಲಲಾಟೇ ಕಾಶ್ಮೀರಂ ವಿಲಸತಿ ಗಲೇ ಮೌಕ್ತಿಕಲತಾ ।
ಸ್ಫುರತ್ಕಾಂಚೀ ಶಾಟೀ ಪೃಥುಕಟಿತಟೇ ಹಾಟಕಮಯೀ
ಭಜಾಮಿ ತ್ವಾಂ ಗೌರೀಂ ನಗಪತಿಕಿಶೋರೀಮವಿರತಂ ॥ 3 ॥
ವಿರಾಜನ್ಮಂದಾರದ್ರುಮಕುಸುಮಹಾರಸ್ತನತಟೀ-
ನದದ್ವೀಣಾನಾದಶ್ರವಣವಿಲಸತ್ಕುಂಡಲಗುಣಾ ।
ನತಾಂಗೀ ಮಾತಂಗೀ ರುಚಿರಗತಿಭಂಗೀ ಭಗವತೀ
ಸತೀ ಶಂಭೋರಂಭೋರುಹಚಟುಲಚಕ್ಷುರ್ವಿಜಯತೇ ॥ 4 ॥
ನವೀನಾರ್ಕಭ್ರಾಜನ್ಮಣಿಕನಕಭೂಷಾಪರಿಕರೈ-
ರ್ವೃತಾಂಗೀ ಸಾರಂಗೀರುಚಿರನಯನಾಂಗೀಕೃತಶಿವಾ ।
ತಟಿತ್ಪೀತಾ ಪೀತಾಂಬರಲಲಿತಮಂಜೀರಸುಭಗಾ
ಮಮಾಪರ್ಣಾ ಪೂರ್ಣಾ ನಿರವಧಿಸುಖೈರಸ್ತು ಸುಮುಖೀ ॥ 5 ॥
ಹಿಮಾದ್ರೇಃ ಸಂಭೂತಾ ಸುಲಲಿತಕರೈಃ ಪಲ್ಲವಯುತಾ
ಸುಪುಷ್ಪಾ ಮುಕ್ತಾಭಿರ್ಭ್ರಮರಕಲಿತಾ ಚಾಲಕಭರೈಃ ।
ಕೃತಸ್ಥಾಣುಸ್ಥಾನಾ ಕುಚಫಲನತಾ ಸೂಕ್ತಿಸರಸಾ
ರುಜಾಂ ಹಂತ್ರೀ ಗಂತ್ರೀ ವಿಲಸತಿ ಚಿದಾನಂದಲತಿಕಾ ॥ 6 ॥
ಸಪರ್ಣಾಮಾಕೀರ್ಣಾಂ ಕತಿಪಯಗುಣೈಃ ಸಾದರಮಿಹ
ಶ್ರಯಂತ್ಯನ್ಯೇ ವಲ್ಲೀಂ ಮಮ ತು ಮತಿರೇವಂ ವಿಲಸತಿ ।
ಅಪರ್ಣೈಕಾ ಸೇವ್ಯಾ ಜಗತಿ ಸಕಲೈರ್ಯತ್ಪರಿವೃತಃ
ಪುರಾಣೋಽಪಿ ಸ್ಥಾಣುಃ ಫಲತಿ ಕಿಲ ಕೈವಲ್ಯಪದವೀಂ ॥ 7 ॥
ವಿಧಾತ್ರೀ ಧರ್ಮಾಣಾಂ ತ್ವಮಸಿ ಸಕಲಾಮ್ನಾಯಜನನೀ
ತ್ವಮರ್ಥಾನಾಂ ಮೂಲಂ ಧನದನಮನೀಯಾಂಘ್ರಿಕಮಲೇ ।
ತ್ವಮಾದಿಃ ಕಾಮಾನಾಂ ಜನನಿ ಕೃತಕಂದರ್ಪವಿಜಯೇ
ಸತಾಂ ಮುಕ್ತೇರ್ಬೀಜಂ ತ್ವಮಸಿ ಪರಮಬ್ರಹ್ಮಮಹಿಷೀ ॥ 8 ॥
ಪ್ರಭೂತಾ ಭಕ್ತಿಸ್ತೇ ಯದಪಿ ನ ಮಮಾಲೋಲಮನಸ-
ಸ್ತ್ವಯಾ ತು ಶ್ರೀಮತ್ಯಾ ಸದಯಮವಲೋಕ್ಯೋಽಹಮಧುನಾ ।
ಪಯೋದಃ ಪಾನೀಯಂ ದಿಶತಿ ಮಧುರಂ ಚಾತಕಮುಖೇ
ಭೃಶಂ ಶಂಕೇ ಕೈರ್ವಾ ವಿಧಿಭಿರನುನೀತಾ ಮಮ ಮತಿಃ ॥ 9 ॥
ಕೃಪಾಪಾಂಗಾಲೋಕಂ ವಿತರ ತರಸಾ ಸಾಧುಚರಿತೇ
ನ ತೇ ಯುಕ್ತೋಪೇಕ್ಷಾ ಮಯಿ ಶರಣದೀಕ್ಷಾಮುಪಗತೇ ।
ನ ಚೇದಿಷ್ಟಂ ದದ್ಯಾದನುಪದಮಹೋ ಕಲ್ಪಲತಿಕಾ
ವಿಶೇಷಃ ಸಾಮಾನ್ಯೈಃ ಕಥಮಿತರವಲ್ಲೀಪರಿಕರೈಃ ॥ 10 ॥
ಮಹಾಂತಂ ವಿಶ್ವಾಸಂ ತವ ಚರಣಪಂಕೇರುಹಯುಗೇ
ನಿಧಾಯಾನ್ಯನ್ನೈವಾಶ್ರಿತಮಿಹ ಮಯಾ ದೈವತಮುಮೇ ।
ತಥಾಪಿ ತ್ವಚ್ಚೇತೋ ಯದಿ ಮಯಿ ನ ಜಾಯೇತ ಸದಯಂ
ನಿರಾಲಂಬೋ ಲಂಬೋದರಜನನಿ ಕಂ ಯಾಮಿ ಶರಣಂ ॥ 11 ॥
ಅಯಃ ಸ್ಪರ್ಶೇ ಲಗ್ನಂ ಸಪದಿ ಲಭತೇ ಹೇಮಪದವೀಂ
ಯಥಾ ರಥ್ಯಾಪಾಥಃ ಶುಚಿ ಭವತಿ ಗಂಗೌಘಮಿಲಿತಂ ।
ತಥಾ ತತ್ತತ್ಪಾಪೈರತಿಮಲಿನಮಂತರ್ಮಮ ಯದಿ
ತ್ವಯಿ ಪ್ರೇಮ್ಣಾ ಸಕ್ತಂ ಕಥಮಿವ ನ ಜಾಯೇತ ವಿಮಲಂ ॥ 12 ॥
ತ್ವದನ್ಯಸ್ಮಾದಿಚ್ಛಾವಿಷಯಫಲಲಾಭೇ ನ ನಿಯಮ-
ಸ್ತ್ವಮಜ್ಞಾನಾಮಿಚ್ಛಾಧಿಕಮಪಿ ಸಮರ್ಥಾ ವಿತರಣೇ ।
ಇತಿ ಪ್ರಾಹುಃ ಪ್ರಾಂಚಃ ಕಮಲಭವನಾದ್ಯಾಸ್ತ್ವಯಿ ಮನ-
ಸ್ತ್ವದಾಸಕ್ತಂ ನಕ್ತಂದಿವಮುಚಿತಮೀಶಾನಿ ಕುರು ತತ್ ॥ 13 ॥
ಸ್ಫುರನ್ನಾನಾರತ್ನಸ್ಫಟಿಕಮಯಭಿತ್ತಿಪ್ರತಿಫಲ-
ತ್ತ್ವದಾಕಾರಂ ಚಂಚಚ್ಛಶಧರಕಲಾಸೌಧಶಿಖರಂ ।
ಮುಕುಂದಬ್ರಹ್ಮೇಂದ್ರಪ್ರಭೃತಿಪರಿವಾರಂ ವಿಜಯತೇ
ತವಾಗಾರಂ ರಮ್ಯಂ ತ್ರಿಭುವನಮಹಾರಾಜಗೃಹಿಣಿ ॥ 14 ॥
ನಿವಾಸಃ ಕೈಲಾಸೇ ವಿಧಿಶತಮಖಾದ್ಯಾಃ ಸ್ತುತಿಕರಾಃ
ಕುಟುಂಬಂ ತ್ರೈಲೋಕ್ಯಂ ಕೃತಕರಪುಟಃ ಸಿದ್ಧಿನಿಕರಃ ।
ಮಹೇಶಃ ಪ್ರಾಣೇಶಸ್ತದವನಿಧರಾಧೀಶತನಯೇ
ನ ತೇ ಸೌಭಾಗ್ಯಸ್ಯ ಕ್ವಚಿದಪಿ ಮನಾಗಸ್ತಿ ತುಲನಾ ॥ 15 ॥
ವೃಷೋ ವೃದ್ಧೋ ಯಾನಂ ವಿಷಮಶನಮಾಶಾ ನಿವಸನಂ
ಶ್ಮಶಾನಂ ಕ್ರೀಡಾಭೂರ್ಭುಜಗನಿವಹೋ ಭೂಷಣವಿಧಿಃ ।
ಸಮಗ್ರಾ ಸಾಮಗ್ರೀ ಜಗತಿ ವಿದಿತೈವ ಸ್ಮರರಿಪೋ-
ರ್ಯದೇತಸ್ಯೈಶ್ವರ್ಯಂ ತವ ಜನನಿ ಸೌಭಾಗ್ಯಮಹಿಮಾ ॥ 16 ॥
ಅಶೇಷಬ್ರಹ್ಮಾಂಡಪ್ರಲಯವಿಧಿನೈಸರ್ಗಿಕಮತಿಃ
ಶ್ಮಶಾನೇಷ್ವಾಸೀನಃ ಕೃತಭಸಿತಲೇಪಃ ಪಶುಪತಿಃ ।
ದಧೌ ಕಂಠೇ ಹಾಲಾಹಲಮಖಿಲಭೂಗೋಲಕೃಪಯಾ
ಭವತ್ಯಾಃ ಸಂಗತ್ಯಾಃ ಫಲಮಿತಿ ಚ ಕಲ್ಯಾಣಿ ಕಲಯೇ ॥ 17 ॥
ತ್ವದೀಯಂ ಸೌಂದರ್ಯಂ ನಿರತಿಶಯಮಾಲೋಕ್ಯ ಪರಯಾ
ಭಿಯೈವಾಸೀದ್ಗಂಗಾ ಜಲಮಯತನುಃ ಶೈಲತನಯೇ ।
ತದೇತಸ್ಯಾಸ್ತಸ್ಮಾದ್ವದನಕಮಲಂ ವೀಕ್ಷ್ಯ ಕೃಪಯಾ
ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಮಾತನ್ವನ್ನಿಜಶಿರಸಿ ವಾಸೇನ ಗಿರಿಶಃ ॥ 18 ॥
ವಿಶಾಲಶ್ರೀಖಂಡದ್ರವಮೃಗಮದಾಕೀರ್ಣಘುಸೃಣ-
ಪ್ರಸೂನವ್ಯಾಮಿಶ್ರಂ ಭಗವತಿ ತವಾಭ್ಯಂಗಸಲಿಲಂ ।
ಸಮಾದಾಯ ಸ್ರಷ್ಟಾ ಚಲಿತಪದಪಾಂಸೂನ್ನಿಜಕರೈಃ
ಸಮಾಧತ್ತೇ ಸೃಷ್ಟಿಂ ವಿಬುಧಪುರಪಂಕೇರುಹದೃಶಾಂ ॥ 19 ॥
ವಸಂತೇ ಸಾನಂದೇ ಕುಸುಮಿತಲತಾಭಿಃ ಪರಿವೃತೇ
ಸ್ಫುರನ್ನಾನಾಪದ್ಮೇ ಸರಸಿ ಕಲಹಂಸಾಲಿಸುಭಗೇ ।
ಸಖೀಭಿಃ ಖೇಲಂತೀಂ ಮಲಯಪವನಾಂದೋಲಿತಜಲೇ
ಸ್ಮರೇದ್ಯಸ್ತ್ವಾಂ ತಸ್ಯ ಜ್ವರಜನಿತಪೀಡಾಪಸರತಿ ॥ 20 ॥
ದೇವನಾಗರಿ ಲಿಪಿಯಲ್ಲಿ ಪಾಠText in Devanagari
भवानि स्तोतुं त्वां प्रभवति चतुर्भिर्न वदनैः
प्रजानामीशानस्त्रिपुरमथनः पंचभिरपि ।
न षड्भिः सेनानीर्दशशतमुखैरप्यहिपति-
स्तदान्येषां केषां कथय कथमस्मिन्नवसरः ॥ 1 ॥
घृतक्षीरद्राक्षामधुमधुरिमा कैरपि पदै-
र्विशिष्यानाख्येयो भवति रसनामात्रविषयः ।
तथा ते सौंदर्यं परमशिवदृङ्मात्रविषयः
कथंकारं ब्रूमः सकलनिगमागोचरगुणे ॥ 2 ॥
मुखे ते तांबूलं नयनयुगले कज्जलकला
ललाटे काश्मीरं विलसति गले मौक्तिकलता ।
स्फुरत्कांची शाटी पृथुकटितटे हाटकमयी
भजामि त्वां गौरीं नगपतिकिशोरीमविरतं ॥ 3 ॥
विराजन्मंदारद्रुमकुसुमहारस्तनतटी-
नदद्वीणानादश्रवणविलसत्कुंडलगुणा ।
नतांगी मातंगी रुचिरगतिभंगी भगवती
सती शंभोरंभोरुहचटुलचक्षुर्विजयते ॥ 4 ॥
नवीनार्कभ्राजन्मणिकनकभूषापरिकरै-
र्वृतांगी सारंगीरुचिरनयनांगीकृतशिवा ।
तटित्पीता पीतांबरललितमंजीरसुभगा
ममापर्णा पूर्णा निरवधिसुखैरस्तु सुमुखी ॥ 5 ॥
हिमाद्रेः संभूता सुललितकरैः पल्लवयुता
सुपुष्पा मुक्ताभिर्भ्रमरकलिता चालकभरैः ।
कृतस्थाणुस्थाना कुचफलनता सूक्तिसरसा
रुजां हंत्री गंत्री विलसति चिदानंदलतिका ॥ 6 ॥
सपर्णामाकीर्णां कतिपयगुणैः सादरमिह
श्रयंत्यन्ये वल्लीं मम तु मतिरेवं विलसति ।
अपर्णैका सेव्या जगति सकलैर्यत्परिवृतः
पुराणोऽपि स्थाणुः फलति किल कैवल्यपदवीं ॥ 7 ॥
विधात्री धर्माणां त्वमसि सकलाम्नायजननी
त्वमर्थानां मूलं धनदनमनीयांघ्रिकमले ।
त्वमादिः कामानां जननि कृतकंदर्पविजये
सतां मुक्तेर्बीजं त्वमसि परमब्रह्ममहिषी ॥ 8 ॥
प्रभूता भक्तिस्ते यदपि न ममालोलमनस-
स्त्वया तु श्रीमत्या सदयमवलोक्योऽहमधुना ।
पयोदः पानीयं दिशति मधुरं चातकमुखे
भृशं शंके कैर्वा विधिभिरनुनीता मम मतिः ॥ 9 ॥
कृपापांगालोकं वितर तरसा साधुचरिते
न ते युक्तोपेक्षा मयि शरणदीक्षामुपगते ।
न चेदिष्टं दद्यादनुपदमहो कल्पलतिका
विशेषः सामान्यैः कथमितरवल्लीपरिकरैः ॥ 10 ॥
महांतं विश्वासं तव चरणपंकेरुहयुगे
निधायान्यन्नैवाश्रितमिह मया दैवतमुमे ।
तथापि त्वच्चेतो यदि मयि न जायेत सदयं
निरालंबो लंबोदरजननि कं यामि शरणं ॥ 11 ॥
अयः स्पर्शे लग्नं सपदि लभते हेमपदवीं
यथा रथ्यापाथः शुचि भवति गंगौघमिलितं ।
तथा तत्तत्पापैरतिमलिनमंतर्मम यदि
त्वयि प्रेम्णा सक्तं कथमिव न जायेत विमलं ॥ 12 ॥
त्वदन्यस्मादिच्छाविषयफललाभे न नियम-
स्त्वमज्ञानामिच्छाधिकमपि समर्था वितरणे ।
इति प्राहुः प्रांचः कमलभवनाद्यास्त्वयि मन-
स्त्वदासक्तं नक्तंदिवमुचितमीशानि कुरु तत् ॥ 13 ॥
स्फुरन्नानारत्नस्फटिकमयभित्तिप्रतिफल-
त्त्वदाकारं चंचच्छशधरकलासौधशिखरं ।
मुकुंदब्रह्मेंद्रप्रभृतिपरिवारं विजयते
तवागारं रम्यं त्रिभुवनमहाराजगृहिणि ॥ 14 ॥
निवासः कैलासे विधिशतमखाद्याः स्तुतिकराः
कुटुंबं त्रैलोक्यं कृतकरपुटः सिद्धिनिकरः ।
महेशः प्राणेशस्तदवनिधराधीशतनये
न ते सौभाग्यस्य क्वचिदपि मनागस्ति तुलना ॥ 15 ॥
वृषो वृद्धो यानं विषमशनमाशा निवसनं
श्मशानं क्रीडाभूर्भुजगनिवहो भूषणविधिः ।
समग्रा सामग्री जगति विदितैव स्मररिपो-
र्यदेतस्यैश्वर्यं तव जननि सौभाग्यमहिमा ॥ 16 ॥
अशेषब्रह्मांडप्रलयविधिनैसर्गिकमतिः
श्मशानेष्वासीनः कृतभसितलेपः पशुपतिः ।
दधौ कंठे हालाहलमखिलभूगोलकृपया
भवत्याः संगत्याः फलमिति च कल्याणि कलये ॥ 17 ॥
त्वदीयं सौंदर्यं निरतिशयमालोक्य परया
भियैवासीद्गंगा जलमयतनुः शैलतनये ।
तदेतस्यास्तस्माद्वदनकमलं वीक्ष्य कृपया
प्रतिष्ठामातन्वन्निजशिरसि वासेन गिरिशः ॥ 18 ॥
विशालश्रीखंडद्रवमृगमदाकीर्णघुसृण-
प्रसूनव्यामिश्रं भगवति तवाभ्यंगसलिलं ।
समादाय स्रष्टा चलितपदपांसून्निजकरैः
समाधत्ते सृष्टिं विबुधपुरपंकेरुहदृशां ॥ 19 ॥
वसंते सानंदे कुसुमितलताभिः परिवृते
स्फुरन्नानापद्मे सरसि कलहंसालिसुभगे ।
सखीभिः खेलंतीं मलयपवनांदोलितजले
स्मरेद्यस्त्वां तस्य ज्वरजनितपीडापसरति ॥ 20 ॥
IAST ಲಿಪ್ಯಂತರದಲ್ಲಿ ಪಾಠText in IAST transliteration
bhavāni stotuṃ tvāṃ prabhavati caturbhirna vadanaiḥ
prajānāmīśānastripuramathanaḥ paṃcabhirapi |
na ṣaḍbhiḥ senānīrdaśaśatamukhairapyahipati-
stadānyeṣāṃ keṣāṃ kathaya kathamasminnavasaraḥ || 1 ||
ghṛtakṣīradrākṣāmadhumadhurimā kairapi padai-
rviśiṣyānākhyeyo bhavati rasanāmātraviṣayaḥ |
tathā te sauṃdaryaṃ paramaśivadṛṅmātraviṣayaḥ
kathaṃkāraṃ brūmaḥ sakalanigamāgocaraguṇe || 2 ||
mukhe te tāṃbūlaṃ nayanayugale kajjalakalā
lalāṭe kāśmīraṃ vilasati gale mauktikalatā |
sphuratkāṃcī śāṭī pṛthukaṭitaṭe hāṭakamayī
bhajāmi tvāṃ gaurīṃ nagapatikiśorīmavirataṃ || 3 ||
virājanmaṃdāradrumakusumahārastanataṭī-
nadadvīṇānādaśravaṇavilasatkuṃḍalaguṇā |
natāṃgī mātaṃgī ruciragatibhaṃgī bhagavatī
satī śaṃbhoraṃbhoruhacaṭulacakṣurvijayate || 4 ||
navīnārkabhrājanmaṇikanakabhūṣāparikarai-
rvṛtāṃgī sāraṃgīruciranayanāṃgīkṛtaśivā |
taṭitpītā pītāṃbaralalitamaṃjīrasubhagā
mamāparṇā pūrṇā niravadhisukhairastu sumukhī || 5 ||
himādreḥ saṃbhūtā sulalitakaraiḥ pallavayutā
supuṣpā muktābhirbhramarakalitā cālakabharaiḥ |
kṛtasthāṇusthānā kucaphalanatā sūktisarasā
rujāṃ haṃtrī gaṃtrī vilasati cidānaṃdalatikā || 6 ||
saparṇāmākīrṇāṃ katipayaguṇaiḥ sādaramiha
śrayaṃtyanye vallīṃ mama tu matirevaṃ vilasati |
aparṇaikā sevyā jagati sakalairyatparivṛtaḥ
purāṇo’pi sthāṇuḥ phalati kila kaivalyapadavīṃ || 7 ||
vidhātrī dharmāṇāṃ tvamasi sakalāmnāyajananī
tvamarthānāṃ mūlaṃ dhanadanamanīyāṃghrikamale |
tvamādiḥ kāmānāṃ janani kṛtakaṃdarpavijaye
satāṃ mukterbījaṃ tvamasi paramabrahmamahiṣī || 8 ||
prabhūtā bhaktiste yadapi na mamālolamanasa-
stvayā tu śrīmatyā sadayamavalokyo’hamadhunā |
payodaḥ pānīyaṃ diśati madhuraṃ cātakamukhe
bhṛśaṃ śaṃke kairvā vidhibhiranunītā mama matiḥ || 9 ||
kṛpāpāṃgālokaṃ vitara tarasā sādhucarite
na te yuktopekṣā mayi śaraṇadīkṣāmupagate |
na cediṣṭaṃ dadyādanupadamaho kalpalatikā
viśeṣaḥ sāmānyaiḥ kathamitaravallīparikaraiḥ || 10 ||
mahāṃtaṃ viśvāsaṃ tava caraṇapaṃkeruhayuge
nidhāyānyannaivāśritamiha mayā daivatamume |
tathāpi tvacceto yadi mayi na jāyeta sadayaṃ
nirālaṃbo laṃbodarajanani kaṃ yāmi śaraṇaṃ || 11 ||
ayaḥ sparśe lagnaṃ sapadi labhate hemapadavīṃ
yathā rathyāpāthaḥ śuci bhavati gaṃgaughamilitaṃ |
tathā tattatpāpairatimalinamaṃtarmama yadi
tvayi premṇā saktaṃ kathamiva na jāyeta vimalaṃ || 12 ||
tvadanyasmādicchāviṣayaphalalābhe na niyama-
stvamajñānāmicchādhikamapi samarthā vitaraṇe |
iti prāhuḥ prāṃcaḥ kamalabhavanādyāstvayi mana-
stvadāsaktaṃ naktaṃdivamucitamīśāni kuru tat || 13 ||
sphurannānāratnasphaṭikamayabhittipratiphala-
ttvadākāraṃ caṃcacchaśadharakalāsaudhaśikharaṃ |
mukuṃdabrahmeṃdraprabhṛtiparivāraṃ vijayate
tavāgāraṃ ramyaṃ tribhuvanamahārājagṛhiṇi || 14 ||
nivāsaḥ kailāse vidhiśatamakhādyāḥ stutikarāḥ
kuṭuṃbaṃ trailokyaṃ kṛtakarapuṭaḥ siddhinikaraḥ |
maheśaḥ prāṇeśastadavanidharādhīśatanaye
na te saubhāgyasya kvacidapi manāgasti tulanā || 15 ||
vṛṣo vṛddho yānaṃ viṣamaśanamāśā nivasanaṃ
śmaśānaṃ krīḍābhūrbhujaganivaho bhūṣaṇavidhiḥ |
samagrā sāmagrī jagati viditaiva smararipo-
ryadetasyaiśvaryaṃ tava janani saubhāgyamahimā || 16 ||
aśeṣabrahmāṃḍapralayavidhinaisargikamatiḥ
śmaśāneṣvāsīnaḥ kṛtabhasitalepaḥ paśupatiḥ |
dadhau kaṃṭhe hālāhalamakhilabhūgolakṛpayā
bhavatyāḥ saṃgatyāḥ phalamiti ca kalyāṇi kalaye || 17 ||
tvadīyaṃ sauṃdaryaṃ niratiśayamālokya parayā
bhiyaivāsīdgaṃgā jalamayatanuḥ śailatanaye |
tadetasyāstasmādvadanakamalaṃ vīkṣya kṛpayā
pratiṣṭhāmātanvannijaśirasi vāsena giriśaḥ || 18 ||
viśālaśrīkhaṃḍadravamṛgamadākīrṇaghusṛṇa-
prasūnavyāmiśraṃ bhagavati tavābhyaṃgasalilaṃ |
samādāya sraṣṭā calitapadapāṃsūnnijakaraiḥ
samādhatte sṛṣṭiṃ vibudhapurapaṃkeruhadṛśāṃ || 19 ||
vasaṃte sānaṃde kusumitalatābhiḥ parivṛte
sphurannānāpadme sarasi kalahaṃsālisubhage |
sakhībhiḥ khelaṃtīṃ malayapavanāṃdolitajale
smaredyastvāṃ tasya jvarajanitapīḍāpasarati || 20 ||
ಶ್ಲೋಕಗಳ ಅರ್ಥ
- 1 ಓ ಭವಾನೀ, ನಿನ್ನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಲು ನಾಲ್ಕು ಮುಖಗಳ ಬ್ರಹ್ಮನಿಗೆ ಶಕ್ತಿಯಿಲ್ಲ. ಐದು ಮುಖಗಳ ತ್ರಿಪುರಾಂತಕ ಶಿವನಿಗೂ ಇಲ್ಲ, ಆರು ಮುಖಗಳ ಸುಬ್ರಹ್ಮಣ್ಯನಿಗೂ ಇಲ್ಲ, ಸಾವಿರ ಮುಖಗಳ ಶೇಷನಿಗೂ ಇಲ್ಲ. ಹಾಗಿರುವಾಗ ಬೇರೆಯವರಿಗೆ ಈ ಕೆಲಸದಲ್ಲಿ ಅವಕಾಶ ಎಲ್ಲಿ ಎಂದು ಹೇಳು.
O Bhavani, Brahma with his four faces cannot praise you, nor Shiva, destroyer of Tripura, with five, nor Skanda with six, nor Shesha, lord of serpents, with a thousand. Tell me then, what chance have any others in this task? - 2 ತುಪ್ಪ, ಹಾಲು, ದ್ರಾಕ್ಷಿ ಮತ್ತು ಜೇನಿನ ಸಿಹಿಯನ್ನು ಯಾವ ಪದಗಳಿಂದಲೂ ವಿವರಿಸಲಾಗದು. ಅದು ನಾಲಿಗೆಯ ಅನುಭವಕ್ಕೆ ಮಾತ್ರ ಸಿಗುತ್ತದೆ. ಹಾಗೆಯೇ ನಿನ್ನ ಸೌಂದರ್ಯ ಪರಮಶಿವನ ದೃಷ್ಟಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಗೋಚರ. ಎಲ್ಲ ವೇದಗಳಿಗೂ ನಿಲುಕದ ಗುಣಗಳುಳ್ಳವಳೇ, ಅದನ್ನು ನಾವು ಹೇಗೆ ಹೇಳೋಣ.
No words can set apart the sweetness of ghee, milk, grapes and honey, for it is known only to the tongue that tastes it. In the same way your beauty is known only to the eye of Parama Shiva. O you whose qualities lie beyond all the Vedas, how can we describe it? - 3 ಬಾಯಲ್ಲಿ ತಾಂಬೂಲ, ಎರಡೂ ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ಕಾಡಿಗೆಯ ರೇಖೆ, ಹಣೆಯಲ್ಲಿ ಕೇಸರಿಯ ತಿಲಕ, ಕತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಮುತ್ತಿನ ಸರ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿವೆ. ವಿಶಾಲವಾದ ನಡುವಿನಲ್ಲಿ ಮಿನುಗುವ ಡಾಬು ಮತ್ತು ಚಿನ್ನದ ಸೀರೆ ಇವೆ. ಪರ್ವತರಾಜನ ಕಿಶೋರಿಯಾದ ಗೌರೀ, ಇಂತಹ ನಿನ್ನನ್ನು ನಿರಂತರ ಭಜಿಸುತ್ತೇನೆ.
Betel in your mouth, a line of kohl in both eyes, saffron on your forehead and a string of pearls at your neck all shine. A glittering girdle and a golden sari adorn your broad hips. O Gauri, young daughter of the lord of mountains, I worship you thus without ceasing. - 4 ಮಂದಾರ ಹೂವಿನ ಹಾರ ನಿನ್ನ ಎದೆಯ ಮೇಲೆ ಶೋಭಿಸುತ್ತದೆ. ವೀಣೆಯ ನಾದವನ್ನು ಕೇಳುವ ನಿನ್ನ ಕಿವಿಗಳಲ್ಲಿ ಕುಂಡಲಗಳು ಮಿನುಗುತ್ತವೆ. ವಿನಮ್ರ ಅಂಗಗಳ, ಸುಂದರ ನಡೆಯ ಮಾತಂಗೀ ಭಗವತಿ, ಶಂಭುವಿನ ಸತಿಯಾದ ನಿನ್ನ ಕಮಲದಂತೆ ಚಂಚಲ ಕಣ್ಣುಗಳು ಸರ್ವೋತ್ಕರ್ಷ ಹೊಂದಿವೆ.
A garland of mandara flowers rests on your breast, and earrings gleam as you listen to the sounding of the veena. O revered Matangi of gentle limbs and graceful movement, consort of Shambhu, your lotus-like restless eyes are supreme. - 5 ಉದಯಿಸುವ ಸೂರ್ಯನಂತೆ ಹೊಳೆಯುವ ಮಣಿ ಮತ್ತು ಚಿನ್ನದ ಒಡವೆಗಳಿಂದ ಆವೃತವಾದ ದೇಹ ಉಳ್ಳವಳು, ಜಿಂಕೆಯಂತೆ ಸುಂದರ ಕಣ್ಣುಗಳಿಂದ ಶಿವನನ್ನು ತನ್ನವನನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡವಳು, ಮಿಂಚಿನಂತೆ ಹೊಂಬಣ್ಣದವಳು, ಪೀತಾಂಬರ ಮತ್ತು ಕಾಲ್ಗೆಜ್ಜೆಗಳಿಂದ ಶೋಭಿಸುವವಳು, ಪ್ರಸನ್ನ ಮುಖದ ಪೂರ್ಣೆ ಅಪರ್ಣೆ ನನಗೆ ಅಪಾರ ಸುಖವನ್ನು ಕೊಡಲಿ.
May Aparna, the complete one with the gracious face, grant me boundless happiness. Her body is clad in gems and gold that shine like the new sun, with deer-like lovely eyes she has made Shiva her own, she is golden like lightning, and she is beautiful in yellow silk and anklets. - 6 ಹಿಮವಂತನಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದ ಚಿದಾನಂದದ ಬಳ್ಳಿ ಇಲ್ಲಿ ಶೋಭಿಸುತ್ತದೆ. ಸುಂದರ ಕೈಗಳೇ ಅದರ ಚಿಗುರುಗಳು, ಮುತ್ತುಗಳೇ ಹೂವುಗಳು, ಮುಂಗುರುಳ ಸಮೂಹವೇ ಅದರ ಮೇಲೆ ಮುತ್ತಿದ ದುಂಬಿಗಳು. ಸ್ಥಾಣುವಿನ ಆಶ್ರಯ ಪಡೆದ, ಹಣ್ಣಿನ ಭಾರದಿಂದ ಬಾಗಿದ ಸ್ತನಗಳುಳ್ಳ, ಸೂಕ್ತಿಗಳ ರಸವುಳ್ಳ ಅವಳು ರೋಗಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವವಳು ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಸ್ಥಾಣು ಎಂದರೆ ಶಿವ, ಅಥವಾ ಬಳ್ಳಿಗೆ ಆಧಾರವಾದ ಕಂಬ.
A creeper of consciousness and bliss shines here, born of the Himalaya. Her graceful hands are its tender shoots, pearls its flowers, and her curling locks the bees gathered on it. She has taken Sthanu as her support, her breasts bend like laden fruit, and her words are sweet as sap. She is spoken of as the destroyer of ailments. Sthanu is Shiva, or else the post that holds up a creeper. - 7 ಕೆಲವೇ ಗುಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತವಾದ ಎಲೆಗಳ ಬಳ್ಳಿಯನ್ನು ಇತರರು ಗೌರವದಿಂದ ಆಶ್ರಯಿಸುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ನನ್ನ ಮನಸ್ಸು ಹೀಗೆ ಭಾವಿಸುತ್ತದೆ: ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರೂ ಸೇವಿಸಬೇಕಾದವಳು ಅಪರ್ಣೆಯೊಬ್ಬಳೇ. ಅವಳಿಂದ ಆವೃತನಾದ ಪುರಾತನ ಸ್ಥಾಣುವೂ ಕೈವಲ್ಯಪದವಿಯೆಂಬ ಫಲವನ್ನು ಕೊಡುತ್ತಾನೆ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.
Others respectfully take shelter in a leafy creeper adorned with a few qualities. My mind, however, thinks thus: Aparna alone is to be served by all in the world, for it is said that even ancient Sthanu, when surrounded by her, bears the fruit of the state of liberation. The word play is on aparna, leafless, and sthanu, a bare trunk. - 8 ನೀನು ಧರ್ಮಗಳನ್ನು ವಿಧಿಸುವವಳು ಮತ್ತು ಸಕಲ ವೇದಗಳ ತಾಯಿ. ಕುಬೇರನೂ ನಿನ್ನ ಪಾದಕಮಲಗಳಿಗೆ ನಮಿಸುತ್ತಾನೆ, ನೀನೇ ಸಂಪತ್ತಿನ ಮೂಲ. ಮನ್ಮಥನನ್ನು ಗೆದ್ದ ಶಿವನ ಪತ್ನಿಯಾದ ನೀನೇ ಇಷ್ಟಗಳ ಆದಿ. ಪರಬ್ರಹ್ಮನ ರಾಣಿಯಾದ ನೀನೇ ಸಜ್ಜನರ ಮುಕ್ತಿಗೆ ಬೀಜ.
You are the ordainer of dharma and the mother of all the Vedas. Kubera himself bows at your lotus feet, and you are the source of wealth. O Mother, you are the origin of all desires, and the consort of Shiva who conquered Kama. You are the seed of liberation for the good, queen of the Supreme Brahman. - 9 ನನ್ನ ಮನಸ್ಸು ಚಂಚಲ, ಆದ್ದರಿಂದ ನಿನ್ನಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಭಕ್ತಿ ಹೇರಳವಾಗಿಲ್ಲ ಎಂದು ನನಗೆ ತಿಳಿದಿದೆ. ಆದರೂ ಶ್ರೀಮತಿಯಾದ ನೀನು ಈಗ ನನ್ನನ್ನು ಕರುಣೆಯಿಂದ ನೋಡಬೇಕು. ಮೋಡವು ಚಾತಕ ಪಕ್ಷಿಯ ಬಾಯಿಗೆ ಸಿಹಿ ನೀರನ್ನು ಕೊಡುತ್ತದೆ. ನನ್ನ ಬುದ್ಧಿ ಯಾವ ಉಪಾಯಗಳಿಂದ ಅಂತಹ ಅನುಗ್ರಹಕ್ಕೆ ಪಾತ್ರವಾದೀತು ಎಂದು ತುಂಬ ಯೋಚಿಸುತ್ತೇನೆ.
My mind is restless, so my devotion to you is not abundant, I know. Yet you, the gracious one, must look on me with compassion now. The cloud gives sweet water into the mouth of the chataka bird. I greatly wonder by what means my mind may be made fit for such grace. - 10 ಓ ಸಾಧುಚರಿತೆ, ಕೃಪಾಕಟಾಕ್ಷವನ್ನು ಬೇಗನೆ ಬೀರು. ಶರಣಾಗತಿಯ ದೀಕ್ಷೆ ಹೊಂದಿದ ನನ್ನನ್ನು ಉಪೇಕ್ಷಿಸುವುದು ನಿನಗೆ ಯೋಗ್ಯವಲ್ಲ. ಕಲ್ಪಲತೆ ಹೆಜ್ಜೆಹೆಜ್ಜೆಗೂ ಇಷ್ಟವನ್ನು ಕೊಡದಿದ್ದರೆ, ಅದಕ್ಕೂ ಇತರ ಸಾಮಾನ್ಯ ಬಳ್ಳಿಗಳ ಗುಂಪಿಗೂ ಏನು ವ್ಯತ್ಯಾಸ?
O you of virtuous ways, cast the glance of grace on me quickly. It does not befit you to neglect me, who have taken the vow of surrender. If the wish-granting creeper did not grant desires at every step, how would it differ from the common creepers? - 11 ನಿನ್ನ ಎರಡು ಪಾದಕಮಲಗಳಲ್ಲಿ ಮಹಾ ವಿಶ್ವಾಸವನ್ನಿಟ್ಟು, ಬೇರೆ ಯಾವ ದೇವತೆಯನ್ನೂ ನಾನು ಆಶ್ರಯಿಸಿಲ್ಲ, ಓ ಉಮೆ. ಹೀಗಿದ್ದರೂ ನಿನ್ನ ಹೃದಯ ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಕರುಣೆಯಿಂದ ತುಂಬದಿದ್ದರೆ, ಲಂಬೋದರನ ತಾಯಿಯೇ, ಆಧಾರವಿಲ್ಲದ ನಾನು ಯಾರಿಗೆ ಶರಣಾಗಲಿ?
I have placed great faith in your two lotus feet and have taken refuge in no other deity here, O Uma. Even so, if your heart is not moved to compassion for me, O mother of Lambodara, where shall I go for refuge, having no support? - 12 ಕಬ್ಬಿಣವು ಸ್ಪರ್ಶಮಣಿಗೆ ತಾಗಿದ ತಕ್ಷಣ ಚಿನ್ನವಾಗುತ್ತದೆ. ಬೀದಿಯ ಕೊಳಚೆ ನೀರೂ ಗಂಗಾಪ್ರವಾಹದೊಡನೆ ಸೇರಿದರೆ ಶುದ್ಧವಾಗುತ್ತದೆ. ಹಾಗೆಯೇ ವಿವಿಧ ಪಾಪಗಳಿಂದ ಅತ್ಯಂತ ಮಲಿನವಾದ ನನ್ನ ಅಂತರಂಗ, ಪ್ರೇಮದಿಂದ ನಿನ್ನಲ್ಲಿ ಸೇರಿದರೆ ಶುದ್ಧವಾಗದೇ ಇರುವುದು ಹೇಗೆ?
Iron that touches the philosopher’s stone at once becomes gold, and the water of the street turns pure when it joins the flood of the Ganga. In the same way, how could my heart, so stained by this sin and that, fail to become pure if it clings to you with love? - 13 ನಿನ್ನ ಹೊರತಾದವರಿಂದ ಇಷ್ಟಫಲ ಪಡೆಯುವುದಕ್ಕೆ ಖಚಿತವಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಅಜ್ಞಾನಿಗಳು ಬಯಸಿದುದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚನ್ನೂ ಕೊಡಲು ನೀನು ಸಮರ್ಥಳು. ಹೀಗೆ ಬ್ರಹ್ಮನೇ ಮೊದಲಾದ ಹಿರಿಯರು ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಓ ಈಶಾನೀ, ನನ್ನ ಮನಸ್ಸು ಹಗಲಿರುಳೂ ನಿನ್ನಲ್ಲೇ ಆಸಕ್ತವಾಗುವಂತೆ ಉಚಿತವಾದುದನ್ನು ಮಾಡು.
From any other than you there is no certainty of gaining what one wishes, but you are able to give even more than the ignorant wish for. So the elders, Brahma and others, have said. Therefore, O Ishani, do what is fitting, so that my mind clings to you night and day. - 14 ನಾನಾ ರತ್ನ ಮತ್ತು ಸ್ಫಟಿಕದ ಗೋಡೆಗಳಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ರೂಪ ಪ್ರತಿಬಿಂಬಿಸುತ್ತದೆ. ಅದರ ಶಿಖರದಲ್ಲಿ ಚಂದ್ರಕಲೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತದೆ. ವಿಷ್ಣು, ಬ್ರಹ್ಮ, ಇಂದ್ರ ಮೊದಲಾದವರು ಪರಿವಾರವಾಗಿ ನಿಂತಿದ್ದಾರೆ. ಮೂರು ಲೋಕಗಳ ಮಹಾರಾಜನ ಗೃಹಿಣಿಯೇ, ಇಂತಹ ನಿನ್ನ ರಮ್ಯ ಮಂದಿರ ಜಯಿಸಿ ಬೆಳಗುತ್ತಿದೆ.
Your form is reflected in its walls of many gems and crystal, and the crescent moon shines at the top of its palace towers. Mukunda, Brahma, Indra and others stand as your retinue. O consort of the great king of the three worlds, your lovely abode shines in triumph. - 15 ನಿನ್ನ ವಾಸ ಕೈಲಾಸದಲ್ಲಿ, ಬ್ರಹ್ಮ ಮತ್ತು ಇಂದ್ರ ಮೊದಲಾದವರು ಸ್ತುತಿಸುವವರು. ಮೂರು ಲೋಕಗಳೇ ನಿನ್ನ ಕುಟುಂಬ, ಸಿದ್ಧರ ಗುಂಪು ಕೈಮುಗಿದು ನಿಂತಿದೆ. ಮಹೇಶನೇ ನಿನ್ನ ಪ್ರಾಣನಾಥ. ಓ ಪರ್ವತರಾಜನ ಮಗಳೇ, ನಿನ್ನ ಸೌಭಾಗ್ಯಕ್ಕೆ ಎಲ್ಲಿಯೂ ಸ್ವಲ್ಪವೂ ಹೋಲಿಕೆಯಿಲ್ಲ.
Your home is Kailasa, Brahma, Indra and others are your praisers, the three worlds are your family, and hosts of siddhas stand with folded hands. Mahesha is the lord of your life. O daughter of the king of mountains, there is nowhere any comparison to your good fortune. - 16 ಹಳೆಯ ಎತ್ತು ಅವನ ವಾಹನ, ವಿಷವೇ ಆಹಾರ, ದಿಕ್ಕುಗಳೇ ವಸ್ತ್ರ, ಸ್ಮಶಾನವೇ ಆಟದ ಭೂಮಿ, ಸರ್ಪಗಳ ಸಮೂಹವೇ ಒಡವೆ. ಕಾಮನ ಶತ್ರುವಾದ ಶಿವನ ಈ ಸಾಮಗ್ರಿಗಳೆಲ್ಲ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಪ್ರಸಿದ್ಧವೇ. ಓ ಜನನೀ, ಅವನ ಈ ಐಶ್ವರ್ಯವು ನಿನ್ನ ಸೌಭಾಗ್ಯದ ಮಹಿಮೆ.
An old bull is his vehicle, poison his food, the directions his clothing, the cremation ground his playground, and a mass of serpents his ornaments. This whole outfit of Shiva, the foe of Kama, is famed in the world. O Mother, this very wealth of his is the greatness of your good fortune. - 17 ಸಮಸ್ತ ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡದ ಪ್ರಲಯಕ್ರಿಯೆಯಲ್ಲಿ ಸ್ವಭಾವತಃ ಮನಸ್ಸಿಟ್ಟ ಪಶುಪತಿಯು ಸ್ಮಶಾನಗಳಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು ಭಸ್ಮ ಲೇಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ. ಇಂತಹ ಅವನು ಲೋಕದ ಮೇಲಿನ ಕರುಣೆಯಿಂದ ಹಾಲಾಹಲವನ್ನು ಕಂಠದಲ್ಲಿ ಧರಿಸಿದನು. ಓ ಕಲ್ಯಾಣೀ, ಅದು ನಿನ್ನ ಸಂಗದ ಫಲ ಎಂದು ನಾನು ಭಾವಿಸುತ್ತೇನೆ.
Pashupati, whose nature inclines to the dissolution of the whole universe, sits in cremation grounds smeared with ash. Out of compassion for all the world, he held the Halahala poison in his throat. O Kalyani, I take that to be the fruit of his union with you. - 18 ನಿನ್ನ ಸೌಂದರ್ಯದ ಅಪಾರತೆಯನ್ನು ಕಂಡ ಗಂಗೆ ಅತ್ಯಂತ ಭಯದಿಂದಲೇ ನೀರಿನ ದೇಹ ಹೊಂದಿದಳು, ಓ ಶೈಲತನಯೇ. ಆದ್ದರಿಂದ ಅವಳ ಮೇಲೆ ಕರುಣೆಯಿಂದ, ನಿನ್ನ ಮುಖಕಮಲವನ್ನು ನೋಡಿದ ಗಿರೀಶನು ಅವಳಿಗೆ ತನ್ನ ತಲೆಯಲ್ಲಿ ನೆಲೆ ಕೊಟ್ಟು ಪ್ರತಿಷ್ಠೆ ನೀಡಿದನು.
Seeing your beauty beyond compare, Ganga became a body of water out of sheer fear, O daughter of the mountain. So Giri-isha, looking at your lotus face and moved by compassion for her, gave her a place on his head and so established her. - 19 ವಿಶಾಲ ಶ್ರೀಗಂಧದ ದ್ರವ, ಕಸ್ತೂರಿ, ಕುಂಕುಮದ ಹೂವುಗಳು ಬೆರೆತ ನಿನ್ನ ಅಭ್ಯಂಗ ಜಲವನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ. ಓ ಭಗವತೀ, ನಿನ್ನ ಕಾಲು ನಡೆದ ಧೂಳನ್ನು ತನ್ನ ಕೈಗಳಿಂದ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು, ಅದರಿಂದ ಕಮಲನಯನೆಯರಾದ ದೇವಲೋಕದ ಸ್ತ್ರೀಯರನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸುತ್ತಾನೆ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.
The Creator takes your bath water, rich with thick sandal paste, musk and saffron flowers, O revered one. Gathering the dust from your footsteps in his own hands, he is said to fashion with it the lotus-eyed women of the city of the gods. - 20 ಹೂಬಳ್ಳಿಗಳಿಂದ ಆವೃತವಾದ ಆನಂದಮಯ ವಸಂತದಲ್ಲಿ, ನಾನಾ ಕಮಲಗಳು ಅರಳಿದ, ಹಂಸಗಳ ಸಾಲಿನಿಂದ ಸುಂದರವಾದ ಸರೋವರದಲ್ಲಿ, ಮಲಯ ಗಾಳಿಯಿಂದ ನೀರು ತೂಗಾಡುತ್ತಿರುವಾಗ, ಸಖಿಯರೊಡನೆ ಆಡುವ ನಿನ್ನನ್ನು ಯಾರು ಸ್ಮರಿಸುತ್ತಾರೋ ಅವರ ಜ್ವರದಿಂದ ಉಂಟಾದ ಪೀಡೆ ಹೋಗುತ್ತದೆ.
In a joyous spring wreathed in flowering creepers, on a lake bright with many lotuses and lovely with rows of swans, where the Malaya breeze sways the water, whoever remembers you playing with your friends finds the pain born of fever departs from him.
ಈ ಸ್ತೋತ್ರದ ಬಗ್ಗೆAbout this hymn
ಈ ಸ್ತೋತ್ರವನ್ನು ಶಂಕರ ಭಗವತ್ಪಾದರದ್ದು ಎಂದು ಪರಂಪರೆ ಹೇಳುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಕಾಲದ ಬಗ್ಗೆ ನಮ್ಮ ಮೂಲ ಏನನ್ನೂ ಹೇಳುವುದಿಲ್ಲ, ಆದ್ದರಿಂದ ನಾವು ಯಾವ ಕಾಲವನ್ನೂ ಕೊಟ್ಟಿಲ್ಲ.
Tradition ascribes this hymn to Shankara Bhagavatpada. Our source says nothing about its date, so we give none.
ನಮ್ಮ ಮೂಲ ಕೊಡುವ ಪಾಠದಲ್ಲಿ ಇಪ್ಪತ್ತು ಶ್ಲೋಕಗಳಿವೆ. ನಾವು ಅದನ್ನೇ ಅನುಸರಿಸಿದ್ದೇವೆ ಮತ್ತು ಬೇರೆ ಆವೃತ್ತಿಗಳ ಶ್ಲೋಕ ಸಂಖ್ಯೆಯನ್ನು ಹೇಳುವುದಿಲ್ಲ. ಪ್ರತಿ ಶ್ಲೋಕವೂ ನಾಲ್ಕು ಸಾಲುಗಳ ಶಿಖರಿಣೀ ವೃತ್ತದಲ್ಲಿದೆ.
The text our source gives has twenty verses, and we follow that without saying how many verses other versions have. Each verse is in the four-line shikharini metre.
ಇದು ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಸೌಂದರ್ಯಲಹರಿಯ ಹತ್ತಿರದ ಸ್ತೋತ್ರ. ಸ್ತುತಿಯ ಅಸಾಧ್ಯತೆ, ಅಂಗವರ್ಣನೆ, ಶರಣಾಗತಿಯ ಪ್ರಾರ್ಥನೆ ಮತ್ತು ಶಿವನ ವಿಲಕ್ಷಣ ಜೀವನದ ವರ್ಣನೆ ಒಂದಾದ ಮೇಲೊಂದು ಬರುತ್ತವೆ.
In theme it stands close to the Saundaryalahari. The impossibility of praise, a description of the Goddess, a prayer of surrender and a picture of Shiva’s strange way of life follow one another.
ಆರನೆಯ ಮತ್ತು ಇಪ್ಪತ್ತನೆಯ ಶ್ಲೋಕಗಳು ರೋಗ ಮತ್ತು ಜ್ವರ ನಿವಾರಣೆಯನ್ನು ಹೇಳುತ್ತವೆ. ಅವುಗಳನ್ನು ಮೂಲದಂತೆ ಭಾಷಾಂತರಿಸಿದ್ದೇವೆ. ಪ್ರಾರ್ಥನೆ ಮತ್ತು ಪಠಣ ವೈದ್ಯಕೀಯ ಚಿಕಿತ್ಸೆಗೆ ಬದಲಿಯಲ್ಲ.
The sixth and twentieth verses speak of the removal of illness and fever. We have translated them as the text has them. Prayer and chanting do not replace medical treatment.
ಆಧಾರ: ಶೃಂಗೇರಿ ಶ್ರೀ ಶಾರದಾ ಪೀಠದ ಜಾಲತಾಣದ ಸ್ತೋತ್ರ ವಿಭಾಗ. ಆವೃತ್ತಿಗಳು ಭಿನ್ನವಾಗಿರುವಲ್ಲಿ ಅದನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಸೂಚಿಸಿದ್ದೇವೆ. · Source: the stotra section of the Sringeri Sri Sharada Peetham website (sringeri.net). Where readings differ, the difference is noted here.
ಇಂದಿನ ಬದುಕಿಗೆFor life today
ಅಲೆ ದಡಕ್ಕೆ ಬಂದು ಹಿಂದಿರುಗುತ್ತದೆ, ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಬರುತ್ತದೆ. ಪ್ರತಿ ಬಾರಿಯೂ ದಡ ಸ್ವಲ್ಪ ಸ್ವಲ್ಪ ನಯವಾಗುತ್ತದೆ. ಈ ಸ್ತೋತ್ರದ ಭಕ್ತನೂ ತನ್ನ ಚಂಚಲ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡು, ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಅವಳ ಬಳಿಗೆ ಮರಳುತ್ತಾನೆ.
A wave comes to the shore and goes back, and comes again and again. Each time the shore grows a little smoother. The devotee of this hymn too admits that his mind wanders, and returns to the Mother again and again.
ನಮ್ಮ ದಿನದಲ್ಲಿಯೂ ಮನಸ್ಸು ಅಲೆಯುತ್ತದೆ. ಅದು ಅಲೆದಿದೆ ಎಂದು ನಮ್ಮನ್ನೇ ದೂಷಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದಕ್ಕಿಂತ, ಹತ್ತನೆಯ ಬಾರಿಯೂ ಶಾಂತವಾಗಿ ಮರಳುವುದರಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚು ಬಲವಿದೆ ಎಂದು ಈ ಶ್ಲೋಕಗಳು ನೆನಪಿಸುತ್ತವೆ.
Our own minds wander through the day. Rather than blaming ourselves for the wandering, these verses remind us that there is more strength in returning quietly for the tenth time.
ಪಾಠದಲ್ಲಿ ತಪ್ಪೋ ಬೇರೆ ಪಾಠಾಂತರವೋ ಕಂಡಿತೇ? ನಮಗೆ ತಿಳಿಸಿ.
Noticed a mistake or a different reading? Tell us.
ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ ಬರೆಯಿರಿ