ಇದೊಂದು ಶಿಷ್ಯ ಮತ್ತು ಗುರುವಿನ ಸಂವಾದ. ಮೊದಲ ಎಂಟು ಶ್ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಶಿಷ್ಯ ಕೇಳುತ್ತಾನೆ: ಯಾವ ಗುಣವೂ ಇಲ್ಲದ, ಅಖಂಡವಾದ ಪರಮಾತ್ಮನಿಗೆ ಆವಾಹನ, ಆಸನ, ಸ್ನಾನ ಮೊದಲಾದ ಪೂಜೆ ಹೇಗೆ ಸಾಧ್ಯ?
This is a dialogue between disciple and guru. In the first eight verses the disciple asks how worship, with invocation, seat, bath and the rest, can be done to the Supreme Self, who has no attributes and is undivided.
ಒಂಬತ್ತರಿಂದ ಮೂವತ್ತಮೂರರವರೆಗೆ ಗುರು ಉತ್ತರಿಸುತ್ತಾನೆ. ಪೂಜೆಯ ಒಂದೊಂದು ಉಪಚಾರವನ್ನೂ ಒಂದೊಂದು ಅರಿವಾಗಿ ಮಾಡಬೇಕು ಎಂದು ಅವನು ಹೇಳುತ್ತಾನೆ. ಹೀಗೆ ಹೊರಗಿನ ಪೂಜೆಯ ಕ್ರಮವೇ ಒಳಗಿನ ಅರಿವಿನ ಸಾಧನೆಯಾಗುತ್ತದೆ.
From verse 9 to verse 33 the guru answers. He says that each item of worship is to be done as a piece of knowledge. In this way the order of outer worship becomes a discipline of inner knowing.
ಪಾಠ (ಕನ್ನಡ)
ಅಖಂಡೇ ಸಚ್ಚಿದಾನಂದೇ ನಿರ್ವಿಕಲ್ಪೈಕರೂಪಿಣಿ ।
ಸ್ಥಿತೇಽದ್ವಿತೀಯಭಾವೇಽಪಿ ಕಥಂ ಪೂಜಾ ವಿಧೀಯತೇ ॥ 1 ॥
ಪೂರ್ಣಸ್ಯಾವಾಹನಂ ಕುತ್ರ ಸರ್ವಾಧಾರಸ್ಯ ಚಾಸನಂ ।
ಸ್ವಚ್ಛಸ್ಯ ಪಾದ್ಯಮರ್ಘ್ಯಂ ಚ ಶುದ್ಧಸ್ಯಾಚಮನಂ ಕುತಃ ॥ 2 ॥
ನಿರ್ಮಲಸ್ಯ ಕುತಃ ಸ್ನಾನಂ ವಾಸೋ ವಿಶ್ವೋದರಸ್ಯ ಚ ।
ಅಗೋತ್ರಸ್ಯ ತ್ವವರ್ಣಸ್ಯ ಕುತಸ್ತಸ್ಯೋಪವೀತಕಂ ॥ 3 ॥
ನಿರ್ಲೇಪಸ್ಯ ಕುತೋ ಗಂಧಃ ಪುಷ್ಪಂ ನಿರ್ವಾಸನಸ್ಯ ಚ ।
ನಿರ್ವಿಶೇಷಸ್ಯ ಕಾ ಭೂಷಾ ಕೋಽಲಂಕಾರೋ ನಿರಾಕೃತೇಃ ॥ 4 ॥
ನಿರಂಜನಸ್ಯ ಕಿಂ ಧೂಪೈರ್ದೀಪೈರ್ವಾ ಸರ್ವಸಾಕ್ಷಿಣಃ ।
ನಿಜಾನಂದೈಕತೃಪ್ತಸ್ಯ ನೈವೇದ್ಯಂ ಕಿಂ ಭವೇದಿಹ ॥ 5 ॥
ವಿಶ್ವಾನಂದಯಿತುಸ್ತಸ್ಯ ಕಿಂ ತಾಂಬೂಲಂ ಪ್ರಕಲ್ಪತೇ ।
ಸ್ವಯಂಪ್ರಕಾಶಚಿದ್ರೂಪೋ ಯೋಽಸಾವರ್ಕಾದಿಭಾಸಕಃ ॥ 6 ॥
ಗೀಯತೇ ಶ್ರುತಿಭಿಸ್ತಸ್ಯ ನೀರಾಜನವಿಧಿಃ ಕುತಃ ।
ಪ್ರದಕ್ಷಿಣಮನಂತಸ್ಯ ಪ್ರಣಾಮೋಽದ್ವಯವಸ್ತುನಃ ॥ 7 ॥
ವೇದವಾಚಾಮವೇದ್ಯಸ್ಯ ಕಿಂ ವಾ ಸ್ತೋತ್ರಂ ವಿಧೀಯತೇ ।
ಅಂತರ್ಬಹಿಃ ಸಂಸ್ಥಿತಸ್ಯ ಉದ್ವಾಸನವಿಧಿಃ ಕುತಃ ॥ 8 ॥
ಆರಾಧಯಾಮಿ ಮಣಿಸನ್ನಿಭಮಾತ್ಮಲಿಂಗಂ
ಮಾಯಾಪುರೀಹೃದಯಪಂಕಜಸನ್ನಿವಿಷ್ಟಂ ।
ಶ್ರದ್ಧಾನದೀವಿಮಲಚಿತ್ತಜಲಾಭಿಷೇಕೈ-
ರ್ನಿತ್ಯಂ ಸಮಾಧಿಕುಸುಮೈರಪುನರ್ಭವಾಯ ॥ 9 ॥
ಅಯಮೇಕೋಽವಶಿಷ್ಟೋಽಸ್ಮೀತ್ಯೇವಮಾವಾಹಯೇಚ್ಛಿವಂ ।
ಆಸನಂ ಕಲ್ಪಯೇತ್ಪಶ್ಚಾತ್ಸ್ವಪ್ರತಿಷ್ಠಾತ್ಮಚಿಂತನಂ ॥ 10 ॥
ಪುಣ್ಯಪಾಪರಜಃಸಂಗೋ ಮಮ ನಾಸ್ತೀತಿ ವೇದನಂ ।
ಪಾದ್ಯಂ ಸಮರ್ಪಯೇದ್ವಿದ್ವಾನ್ಸರ್ವಕಲ್ಮಷನಾಶನಂ ॥ 11 ॥
ಅನಾದಿಕಲ್ಪವಿಧೃತಮೂಲಾಜ್ಞಾನಜಲಾಂಜಲಿಂ ।
ವಿಸೃಜೇದಾತ್ಮಲಿಂಗಸ್ಯ ತದೇವಾರ್ಘ್ಯಸಮರ್ಪಣಂ ॥ 12 ॥
ಬ್ರಹ್ಮಾನಂದಾಬ್ಧಿಕಲ್ಲೋಲಕಣಕೋಟ್ಯಂಶಲೇಶಕಂ ।
ಪಿಬಂತೀಂದ್ರಾದಯ ಇತಿ ಧ್ಯಾನಮಾಚಮನಂ ಮತಂ ॥ 13 ॥
ಬ್ರಹ್ಮಾನಂದಜಲೇನೈವ ಲೋಕಾಃ ಸರ್ವೇ ಪರಿಪ್ಲುತಾಃ ।
ಅಕ್ಲೇದ್ಯೋಽಯಮಿತಿ ಧ್ಯಾನಮಭಿಷೇಚನಮಾತ್ಮನಃ ॥ 14 ॥
ನಿರಾವರಣಚೈತನ್ಯಪ್ರಕಾಶೋಽಸ್ಮೀತಿ ಚಿಂತನಂ ।
ಆತ್ಮಲಿಂಗಸ್ಯ ಸದ್ವಸ್ತ್ರಮಿತ್ಯೇವಂ ಚಿಂತಯೇನ್ಮುನಿಃ ॥ 15 ॥
ತ್ರಿಗುಣಾತ್ಮಾಶೇಷಲೋಕಮಾಲಿಕಾಸೂತ್ರಮಸ್ಮ್ಯಹಂ ।
ಇತಿ ನಿಶ್ಚಯ ಏವಾತ್ರ ದ್ಯುಪವೀತಂ ಪರಂ ಮತಂ ॥ 16 ॥
ಅನೇಕವಾಸನಾಮಿಶ್ರಪ್ರಪಂಚೋಽಯಂ ಧೃತೋ ಮಯಾ ।
ನಾನ್ಯೇನೇತ್ಯನುಸಂಧಾನಮಾತ್ಮನಶ್ಚಂದನಂ ಭವೇತ್ ॥ 17 ॥
ರಜಃಸತ್ತ್ವತಮೋವೃತ್ತಿತ್ಯಾಗರೂಪೈಸ್ತಿಲಾಕ್ಷತೈಃ ।
ಆತ್ಮಲಿಂಗಂ ಯಜೇನ್ನಿತ್ಯಂ ಜೀವನ್ಮುಕ್ತಿಪ್ರಸಿದ್ಧಯೇ ॥ 18 ॥
ಈಶ್ವರೋ ಗುರುರಾತ್ಮೇತಿ ಭೇದತ್ರಯವಿವರ್ಜಿತೈಃ ।
ಬಿಲ್ವಪತ್ರೈರದ್ವಿತೀಯೈರಾತ್ಮಲಿಂಗಂ ಯಜೇಚ್ಛಿವಂ ॥ 19 ॥
ಸಮಸ್ತವಾಸನಾತ್ಯಾಗಂ ಧೂಪಂ ತಸ್ಯ ವಿಚಿಂತಯೇತ್ ।
ಜ್ಯೋತಿರ್ಮಯಾತ್ಮವಿಜ್ಞಾನಂ ದೀಪಂ ಸಂದರ್ಶಯೇದ್ಬುಧಃ ॥ 20 ॥
ನೈವೇದ್ಯಮಾತ್ಮಲಿಂಗಸ್ಯ ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡಾಖ್ಯಂ ಮಹೋದನಂ ।
ಪಿಬಾನಂದರಸಂ ಸ್ವಾದು ಮೃತ್ಯುರಸ್ಯೋಪಸೇಚನಂ ॥ 21 ॥
ಅಜ್ಞಾನೋಚ್ಛಿಷ್ಟಕರಸ್ಯ ಕ್ಷಾಲನಂ ಜ್ಞಾನವಾರಿಣಾ ।
ವಿಶುದ್ಧಸ್ಯಾತ್ಮಲಿಂಗಸ್ಯ ಹಸ್ತಪ್ರಕ್ಷಾಲನಂ ಸ್ಮರೇತ್ ॥ 22 ॥
ರಾಗಾದಿಗುಣಶೂನ್ಯಸ್ಯ ಶಿವಸ್ಯ ಪರಮಾತ್ಮನಃ ।
ಸರಾಗವಿಷಯಾಭ್ಯಾಸತ್ಯಾಗಸ್ತಾಂಬೂಲಚರ್ವಣಂ ॥ 23 ॥
ಅಜ್ಞಾನಧ್ವಾಂತವಿಧ್ವಂಸಪ್ರಚಂಡಮತಿಭಾಸ್ಕರಂ ।
ಆತ್ಮನೋ ಬ್ರಹ್ಮತಾಜ್ಞಾನಂ ನೀರಾಜನಮಿಹಾತ್ಮನಃ ॥ 24 ॥
ವಿವಿಧಬ್ರಹ್ಮಸಂದೃಷ್ಟಿಮಾಲಿಕಾಭಿರಲಂಕೃತಂ ।
ಪೂರ್ಣಾನಂದಾತ್ಮತಾ ದೃಷ್ಟಿಂ ಪುಷ್ಪಾಂಜಲಿಮನುಸ್ಮರೇತ್ ॥ 25 ॥
ಪರಿಭ್ರಮಂತಿ ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡಸಹಸ್ರಾಣಿ ಮಯೀಶ್ವರೇ ।
ಕೂಟಸ್ಥಾಚಲರೂಪೋಽಹಮಿತಿ ಧ್ಯಾನಂ ಪ್ರದಕ್ಷಿಣಂ ॥ 26 ॥
ವಿಶ್ವವಂದ್ಯೋಽಹಮೇವಾಸ್ಮಿ ನಾಸ್ತಿ ವಂದ್ಯೋ ಮದನ್ಯಕಃ ।
ಇತ್ಯಾಲೋಚನಮೇವಾತ್ರ ಸ್ವಾತ್ಮಲಿಂಗಸ್ಯ ವಂದನಂ ॥ 27 ॥
ಆತ್ಮನಃ ಸತ್ಕ್ರಿಯಾ ಪ್ರೋಕ್ತಾ ಕರ್ತವ್ಯಾಭಾವಭಾವನಾ ।
ನಾಮರೂಪವ್ಯತೀತಾತ್ಮಚಿಂತನಂ ನಾಮಕೀರ್ತನಂ ॥ 28 ॥
ಶ್ರವಣಂ ತಸ್ಯ ದೇವಸ್ಯ ಶ್ರೋತವ್ಯಾಭಾವಚಿಂತನಂ ।
ಮನನಂ ತ್ವಾತ್ಮಲಿಂಗಸ್ಯ ಮಂತವ್ಯಾಭಾವಚಿಂತನಂ ॥ 29 ॥
ಧ್ಯಾತವ್ಯಾಭಾವವಿಜ್ಞಾನಂ ನಿದಿಧ್ಯಾಸನಮಾತ್ಮನಃ ।
ಸಮಸ್ತಭ್ರಾಂತಿವಿಕ್ಷೇಪರಾಹಿತ್ಯೇನಾತ್ಮನಿಷ್ಠತಾ ॥ 30 ॥
ಸಮಾಧಿರಾತ್ಮನೋ ನಾಮ ನಾನ್ಯಚ್ಚಿತ್ತಸ್ಯ ವಿಭ್ರಮಃ ।
ತತ್ರೈವಂ ಬ್ರಹ್ಮಣಿ ಸದಾ ಚಿತ್ತವಿಶ್ರಾಂತಿರಿಷ್ಯತೇ ॥ 31 ॥
ಏವಂ ವೇದಾಂತಕಲ್ಪೋಕ್ತಸ್ವಾತ್ಮಲಿಂಗಪ್ರಪೂಜನಂ ।
ಕುರ್ವನ್ನಾಮರಣಂ ವಾಽಪಿ ಕ್ಷಣಂ ವಾ ಸುಸಮಾಹಿತಃ ॥ 32 ॥
ಸರ್ವದುರ್ವಾಸನಾಜಾಲಂ ಪದಪಾಂಸುಮಿವ ತ್ಯಜೇತ್ ।
ವಿಧೂಯಾಜ್ಞಾನದುಃಖೌಘಂ ಮೋಕ್ಷಾನಂದಂ ಸಮಶ್ನುತೇ ॥ 33 ॥
ದೇವನಾಗರಿ ಲಿಪಿಯಲ್ಲಿ ಪಾಠText in Devanagari
अखंडे सच्चिदानंदे निर्विकल्पैकरूपिणि ।
स्थितेऽद्वितीयभावेऽपि कथं पूजा विधीयते ॥ 1 ॥
पूर्णस्यावाहनं कुत्र सर्वाधारस्य चासनं ।
स्वच्छस्य पाद्यमर्घ्यं च शुद्धस्याचमनं कुतः ॥ 2 ॥
निर्मलस्य कुतः स्नानं वासो विश्वोदरस्य च ।
अगोत्रस्य त्ववर्णस्य कुतस्तस्योपवीतकं ॥ 3 ॥
निर्लेपस्य कुतो गंधः पुष्पं निर्वासनस्य च ।
निर्विशेषस्य का भूषा कोऽलंकारो निराकृतेः ॥ 4 ॥
निरंजनस्य किं धूपैर्दीपैर्वा सर्वसाक्षिणः ।
निजानंदैकतृप्तस्य नैवेद्यं किं भवेदिह ॥ 5 ॥
विश्वानंदयितुस्तस्य किं तांबूलं प्रकल्पते ।
स्वयंप्रकाशचिद्रूपो योऽसावर्कादिभासकः ॥ 6 ॥
गीयते श्रुतिभिस्तस्य नीराजनविधिः कुतः ।
प्रदक्षिणमनंतस्य प्रणामोऽद्वयवस्तुनः ॥ 7 ॥
वेदवाचामवेद्यस्य किं वा स्तोत्रं विधीयते ।
अंतर्बहिः संस्थितस्य उद्वासनविधिः कुतः ॥ 8 ॥
आराधयामि मणिसन्निभमात्मलिंगं
मायापुरीहृदयपंकजसन्निविष्टं ।
श्रद्धानदीविमलचित्तजलाभिषेकै-
र्नित्यं समाधिकुसुमैरपुनर्भवाय ॥ 9 ॥
अयमेकोऽवशिष्टोऽस्मीत्येवमावाहयेच्छिवं ।
आसनं कल्पयेत्पश्चात्स्वप्रतिष्ठात्मचिंतनं ॥ 10 ॥
पुण्यपापरजःसंगो मम नास्तीति वेदनं ।
पाद्यं समर्पयेद्विद्वान्सर्वकल्मषनाशनं ॥ 11 ॥
अनादिकल्पविधृतमूलाज्ञानजलांजलिं ।
विसृजेदात्मलिंगस्य तदेवार्घ्यसमर्पणं ॥ 12 ॥
ब्रह्मानंदाब्धिकल्लोलकणकोट्यंशलेशकं ।
पिबंतींद्रादय इति ध्यानमाचमनं मतं ॥ 13 ॥
ब्रह्मानंदजलेनैव लोकाः सर्वे परिप्लुताः ।
अक्लेद्योऽयमिति ध्यानमभिषेचनमात्मनः ॥ 14 ॥
निरावरणचैतन्यप्रकाशोऽस्मीति चिंतनं ।
आत्मलिंगस्य सद्वस्त्रमित्येवं चिंतयेन्मुनिः ॥ 15 ॥
त्रिगुणात्माशेषलोकमालिकासूत्रमस्म्यहं ।
इति निश्चय एवात्र द्युपवीतं परं मतं ॥ 16 ॥
अनेकवासनामिश्रप्रपंचोऽयं धृतो मया ।
नान्येनेत्यनुसंधानमात्मनश्चंदनं भवेत् ॥ 17 ॥
रजःसत्त्वतमोवृत्तित्यागरूपैस्तिलाक्षतैः ।
आत्मलिंगं यजेन्नित्यं जीवन्मुक्तिप्रसिद्धये ॥ 18 ॥
ईश्वरो गुरुरात्मेति भेदत्रयविवर्जितैः ।
बिल्वपत्रैरद्वितीयैरात्मलिंगं यजेच्छिवं ॥ 19 ॥
समस्तवासनात्यागं धूपं तस्य विचिंतयेत् ।
ज्योतिर्मयात्मविज्ञानं दीपं संदर्शयेद्बुधः ॥ 20 ॥
नैवेद्यमात्मलिंगस्य ब्रह्मांडाख्यं महोदनं ।
पिबानंदरसं स्वादु मृत्युरस्योपसेचनं ॥ 21 ॥
अज्ञानोच्छिष्टकरस्य क्षालनं ज्ञानवारिणा ।
विशुद्धस्यात्मलिंगस्य हस्तप्रक्षालनं स्मरेत् ॥ 22 ॥
रागादिगुणशून्यस्य शिवस्य परमात्मनः ।
सरागविषयाभ्यासत्यागस्तांबूलचर्वणं ॥ 23 ॥
अज्ञानध्वांतविध्वंसप्रचंडमतिभास्करं ।
आत्मनो ब्रह्मताज्ञानं नीराजनमिहात्मनः ॥ 24 ॥
विविधब्रह्मसंदृष्टिमालिकाभिरलंकृतं ।
पूर्णानंदात्मता दृष्टिं पुष्पांजलिमनुस्मरेत् ॥ 25 ॥
परिभ्रमंति ब्रह्मांडसहस्राणि मयीश्वरे ।
कूटस्थाचलरूपोऽहमिति ध्यानं प्रदक्षिणं ॥ 26 ॥
विश्ववंद्योऽहमेवास्मि नास्ति वंद्यो मदन्यकः ।
इत्यालोचनमेवात्र स्वात्मलिंगस्य वंदनं ॥ 27 ॥
आत्मनः सत्क्रिया प्रोक्ता कर्तव्याभावभावना ।
नामरूपव्यतीतात्मचिंतनं नामकीर्तनं ॥ 28 ॥
श्रवणं तस्य देवस्य श्रोतव्याभावचिंतनं ।
मननं त्वात्मलिंगस्य मंतव्याभावचिंतनं ॥ 29 ॥
ध्यातव्याभावविज्ञानं निदिध्यासनमात्मनः ।
समस्तभ्रांतिविक्षेपराहित्येनात्मनिष्ठता ॥ 30 ॥
समाधिरात्मनो नाम नान्यच्चित्तस्य विभ्रमः ।
तत्रैवं ब्रह्मणि सदा चित्तविश्रांतिरिष्यते ॥ 31 ॥
एवं वेदांतकल्पोक्तस्वात्मलिंगप्रपूजनं ।
कुर्वन्नामरणं वाऽपि क्षणं वा सुसमाहितः ॥ 32 ॥
सर्वदुर्वासनाजालं पदपांसुमिव त्यजेत् ।
विधूयाज्ञानदुःखौघं मोक्षानंदं समश्नुते ॥ 33 ॥
IAST ಲಿಪ್ಯಂತರದಲ್ಲಿ ಪಾಠText in IAST transliteration
akhaṃḍe saccidānaṃde nirvikalpaikarūpiṇi |
sthite’dvitīyabhāve’pi kathaṃ pūjā vidhīyate || 1 ||
pūrṇasyāvāhanaṃ kutra sarvādhārasya cāsanaṃ |
svacchasya pādyamarghyaṃ ca śuddhasyācamanaṃ kutaḥ || 2 ||
nirmalasya kutaḥ snānaṃ vāso viśvodarasya ca |
agotrasya tvavarṇasya kutastasyopavītakaṃ || 3 ||
nirlepasya kuto gaṃdhaḥ puṣpaṃ nirvāsanasya ca |
nirviśeṣasya kā bhūṣā ko’laṃkāro nirākṛteḥ || 4 ||
niraṃjanasya kiṃ dhūpairdīpairvā sarvasākṣiṇaḥ |
nijānaṃdaikatṛptasya naivedyaṃ kiṃ bhavediha || 5 ||
viśvānaṃdayitustasya kiṃ tāṃbūlaṃ prakalpate |
svayaṃprakāśacidrūpo yo’sāvarkādibhāsakaḥ || 6 ||
gīyate śrutibhistasya nīrājanavidhiḥ kutaḥ |
pradakṣiṇamanaṃtasya praṇāmo’dvayavastunaḥ || 7 ||
vedavācāmavedyasya kiṃ vā stotraṃ vidhīyate |
aṃtarbahiḥ saṃsthitasya udvāsanavidhiḥ kutaḥ || 8 ||
ārādhayāmi maṇisannibhamātmaliṃgaṃ
māyāpurīhṛdayapaṃkajasanniviṣṭaṃ |
śraddhānadīvimalacittajalābhiṣekai-
rnityaṃ samādhikusumairapunarbhavāya || 9 ||
ayameko’vaśiṣṭo’smītyevamāvāhayecchivaṃ |
āsanaṃ kalpayetpaścātsvapratiṣṭhātmaciṃtanaṃ || 10 ||
puṇyapāparajaḥsaṃgo mama nāstīti vedanaṃ |
pādyaṃ samarpayedvidvānsarvakalmaṣanāśanaṃ || 11 ||
anādikalpavidhṛtamūlājñānajalāṃjaliṃ |
visṛjedātmaliṃgasya tadevārghyasamarpaṇaṃ || 12 ||
brahmānaṃdābdhikallolakaṇakoṭyaṃśaleśakaṃ |
pibaṃtīṃdrādaya iti dhyānamācamanaṃ mataṃ || 13 ||
brahmānaṃdajalenaiva lokāḥ sarve pariplutāḥ |
akledyo’yamiti dhyānamabhiṣecanamātmanaḥ || 14 ||
nirāvaraṇacaitanyaprakāśo’smīti ciṃtanaṃ |
ātmaliṃgasya sadvastramityevaṃ ciṃtayenmuniḥ || 15 ||
triguṇātmāśeṣalokamālikāsūtramasmyahaṃ |
iti niścaya evātra dyupavītaṃ paraṃ mataṃ || 16 ||
anekavāsanāmiśraprapaṃco’yaṃ dhṛto mayā |
nānyenetyanusaṃdhānamātmanaścaṃdanaṃ bhavet || 17 ||
rajaḥsattvatamovṛttityāgarūpaistilākṣataiḥ |
ātmaliṃgaṃ yajennityaṃ jīvanmuktiprasiddhaye || 18 ||
īśvaro gururātmeti bhedatrayavivarjitaiḥ |
bilvapatrairadvitīyairātmaliṃgaṃ yajecchivaṃ || 19 ||
samastavāsanātyāgaṃ dhūpaṃ tasya viciṃtayet |
jyotirmayātmavijñānaṃ dīpaṃ saṃdarśayedbudhaḥ || 20 ||
naivedyamātmaliṃgasya brahmāṃḍākhyaṃ mahodanaṃ |
pibānaṃdarasaṃ svādu mṛtyurasyopasecanaṃ || 21 ||
ajñānocchiṣṭakarasya kṣālanaṃ jñānavāriṇā |
viśuddhasyātmaliṃgasya hastaprakṣālanaṃ smaret || 22 ||
rāgādiguṇaśūnyasya śivasya paramātmanaḥ |
sarāgaviṣayābhyāsatyāgastāṃbūlacarvaṇaṃ || 23 ||
ajñānadhvāṃtavidhvaṃsapracaṃḍamatibhāskaraṃ |
ātmano brahmatājñānaṃ nīrājanamihātmanaḥ || 24 ||
vividhabrahmasaṃdṛṣṭimālikābhiralaṃkṛtaṃ |
pūrṇānaṃdātmatā dṛṣṭiṃ puṣpāṃjalimanusmaret || 25 ||
paribhramaṃti brahmāṃḍasahasrāṇi mayīśvare |
kūṭasthācalarūpo’hamiti dhyānaṃ pradakṣiṇaṃ || 26 ||
viśvavaṃdyo’hamevāsmi nāsti vaṃdyo madanyakaḥ |
ityālocanamevātra svātmaliṃgasya vaṃdanaṃ || 27 ||
ātmanaḥ satkriyā proktā kartavyābhāvabhāvanā |
nāmarūpavyatītātmaciṃtanaṃ nāmakīrtanaṃ || 28 ||
śravaṇaṃ tasya devasya śrotavyābhāvaciṃtanaṃ |
mananaṃ tvātmaliṃgasya maṃtavyābhāvaciṃtanaṃ || 29 ||
dhyātavyābhāvavijñānaṃ nididhyāsanamātmanaḥ |
samastabhrāṃtivikṣeparāhityenātmaniṣṭhatā || 30 ||
samādhirātmano nāma nānyaccittasya vibhramaḥ |
tatraivaṃ brahmaṇi sadā cittaviśrāṃtiriṣyate || 31 ||
evaṃ vedāṃtakalpoktasvātmaliṃgaprapūjanaṃ |
kurvannāmaraṇaṃ vā’pi kṣaṇaṃ vā susamāhitaḥ || 32 ||
sarvadurvāsanājālaṃ padapāṃsumiva tyajet |
vidhūyājñānaduḥkhaughaṃ mokṣānaṃdaṃ samaśnute || 33 ||
ಶ್ಲೋಕಗಳ ಅರ್ಥ
- 1 ಅಖಂಡವಾದ, ಸತ್ತು ಚಿತ್ತು ಆನಂದವೇ ಆದ, ವಿಕಲ್ಪವಿಲ್ಲದ ಒಂದೇ ರೂಪದ, ಎರಡನೆಯದಿಲ್ಲದ ತತ್ತ್ವವಿರುವಾಗ ಪೂಜೆಯನ್ನು ಹೇಗೆ ಮಾಡುವುದು ಎಂದು ಶಿಷ್ಯ ಕೇಳುತ್ತಾನೆ.
The disciple asks how worship can be done when there is the undivided reality, which is being, consciousness and bliss, of one form without alternatives, with no second. - 2 ಪೂರ್ಣನಾದವನನ್ನು ಎಲ್ಲಿಗೆ ಕರೆಯುವುದು? ಎಲ್ಲಕ್ಕೂ ಆಧಾರನಾದವನಿಗೆ ಆಸನ ಹೇಗೆ? ಸ್ವಚ್ಛನಾದವನಿಗೆ ಪಾದ್ಯ ಮತ್ತು ಅರ್ಘ್ಯ ಏಕೆ? ಶುದ್ಧನಾದವನಿಗೆ ಆಚಮನ ಎಲ್ಲಿಂದ?
Where is the Full to be invited? How can there be a seat for the support of all? Why water for the feet and the honour-offering for the clear one? How can the pure one need a sip of water? - 3 ನಿರ್ಮಲನಿಗೆ ಸ್ನಾನ ಎಲ್ಲಿಂದ? ವಿಶ್ವವೇ ಹೊಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿರುವವನಿಗೆ ವಸ್ತ್ರ ಹೇಗೆ? ಗೋತ್ರ ಮತ್ತು ವರ್ಣ ಇಲ್ಲದವನಿಗೆ ಜನಿವಾರ ಎಲ್ಲಿಂದ?
How can the spotless one need a bath? How a garment for him who holds the universe in his belly? How a sacred thread for one without lineage or caste? - 4 ಲೇಪವಿಲ್ಲದವನಿಗೆ ಗಂಧ ಏಕೆ? ವಾಸನೆಗಳಿಲ್ಲದವನಿಗೆ ಹೂವು ಏಕೆ? ವಿಶೇಷಗಳಿಲ್ಲದವನಿಗೆ ಆಭರಣ ಯಾವುದು? ಆಕಾರವೇ ಇಲ್ಲದವನಿಗೆ ಅಲಂಕಾರ ಯಾವುದು?
Why sandal paste for one who is unsmeared? Why a flower for one without desires? What ornament for one without particular features? What adornment for one without form? - 5 ನಿರ್ಮಲನೂ ಎಲ್ಲದರ ಸಾಕ್ಷಿಯೂ ಆದವನಿಗೆ ಧೂಪ ಮತ್ತು ದೀಪಗಳಿಂದ ಏನಾಗಬೇಕು? ತನ್ನದೇ ಆನಂದದಲ್ಲಿ ತೃಪ್ತನಾದವನಿಗೆ ನೈವೇದ್ಯ ಏನಿರಬಹುದು?
What use are incense and lamps for the stainless witness of all? What offering of food could there be for one content in his own bliss alone? - 6 ವಿಶ್ವವನ್ನೇ ಆನಂದಗೊಳಿಸುವವನಿಗೆ ತಾಂಬೂಲ ಹೇಗೆ ಸರಿ? ಅವನು ಸ್ವಯಂಪ್ರಕಾಶವಾದ ಚೈತನ್ಯ, ಸೂರ್ಯ ಮೊದಲಾದವನ್ನು ಬೆಳಗಿಸುವವನು.
How is betel fitting for him who delights the whole world? He is self-luminous consciousness, who lights up the sun and the rest. - 7 ಶ್ರುತಿಗಳು ಯಾರನ್ನು ಹಾಡುತ್ತವೆಯೋ ಅವನಿಗೆ ನೀರಾಜನದ ವಿಧಿ ಎಲ್ಲಿಂದ? ಅನಂತನಿಗೆ ಪ್ರದಕ್ಷಿಣೆ ಹೇಗೆ? ಎರಡನೆಯದಿಲ್ಲದ ವಸ್ತುವಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ ಹೇಗೆ?
How can there be a rite of waving lights for him whom the Shrutis sing? How circumambulation of the Endless? How a bow to the one thing that has no second? - 8 ವೇದದ ಮಾತುಗಳಿಗೂ ಅರಿಯಲಾಗದವನಿಗೆ ಯಾವ ಸ್ತೋತ್ರ ಮಾಡುವುದು? ಒಳಗೂ ಹೊರಗೂ ನೆಲೆಸಿರುವವನಿಗೆ ಬೀಳ್ಕೊಡುವ ಉದ್ವಾಸನ ವಿಧಿ ಎಲ್ಲಿಂದ?
What hymn can be made to him who cannot be known by the words of the Veda? How can there be a rite of dismissal for one who abides within and without? - 9 ಗುರು ಉತ್ತರಿಸುತ್ತಾನೆ: ಮಣಿಯಂತೆ ಹೊಳೆಯುವ ಆತ್ಮಲಿಂಗವನ್ನು ನಾನು ಆರಾಧಿಸುತ್ತೇನೆ. ಅದು ಮಾಯೆಯ ಪುರದ ಹೃದಯಕಮಲದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದೆ. ಶ್ರದ್ಧೆಯ ನದಿಯಂತೆ ನಿರ್ಮಲವಾದ ಚಿತ್ತದ ನೀರಿನ ಅಭಿಷೇಕದಿಂದ ಮತ್ತು ಸಮಾಧಿಯ ಹೂವುಗಳಿಂದ, ಮತ್ತೆ ಹುಟ್ಟದಿರಲೆಂದು ನಿತ್ಯವೂ ಪೂಜಿಸುತ್ತೇನೆ.
The guru answers: I worship the Self-linga, bright as a jewel, seated in the heart-lotus in the city of Maya. With ablutions of the clear water of a mind like the river of faith, and with flowers of samadhi, I worship it daily so that I may not be born again. - 10 “ಉಳಿದಿರುವುದು ನಾನೊಬ್ಬನೇ” ಎಂದು ಶಿವನನ್ನು ಆವಾಹನೆ ಮಾಡಬೇಕು. ಅನಂತರ ತನ್ನಲ್ಲೇ ನೆಲೆಸಿದ ಆತ್ಮನ ಚಿಂತನೆಯೇ ಆಸನದ ಕಲ್ಪನೆ.
One should invoke Shiva with the thought, I alone remain. Afterwards, contemplating the Self as established in itself is the arranging of the seat. - 11 “ಪುಣ್ಯ ಪಾಪಗಳ ಧೂಳಿನ ಸಂಗ ನನಗಿಲ್ಲ” ಎಂಬ ಅರಿವು ಸರ್ವ ಕಲ್ಮಷಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವ ಪಾದ್ಯ. ಅರಿತವನು ಅದನ್ನೇ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು.
The knowledge that no dust of merit or sin clings to me is the foot-water that destroys all impurity. The knower should offer just that. - 12 ಅನಾದಿ ಕಾಲದಿಂದ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡಿರುವ ಮೂಲ ಅಜ್ಞಾನ ಎಂಬ ನೀರಿನ ಬೊಗಸೆಯನ್ನು ಆತ್ಮಲಿಂಗದ ಮೇಲೆ ಬಿಡಬೇಕು. ಅದೇ ಅರ್ಘ್ಯ ಸಮರ್ಪಣೆ.
One should let go the cupped handful of water that is root ignorance, held since beginningless ages, and pour it over the Self-linga. That is the offering of the honour-water. - 13 ಬ್ರಹ್ಮಾನಂದ ಎಂಬ ಸಾಗರದ ಅಲೆಯ ಕಣದ ಕೋಟಿಯ ಒಂದು ಭಾಗದ ಅಂಶವನ್ನು ಮಾತ್ರ ಇಂದ್ರ ಮೊದಲಾದವರು ಕುಡಿಯುತ್ತಾರೆ. ಹೀಗೆ ಧ್ಯಾನಿಸುವುದೇ ಆಚಮನ ಎಂದು ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ.
Indra and the others drink only a tiny share, a crore-th part of a droplet from a wave of the ocean of Brahman-bliss. To meditate thus is said to be the sipping of water. - 14 ಬ್ರಹ್ಮಾನಂದದ ನೀರಿನಿಂದಲೇ ಎಲ್ಲ ಲೋಕಗಳೂ ತೇಲಿವೆ, ಈ ಆತ್ಮ ಮಾತ್ರ ನೆನೆಯುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದು ಧ್ಯಾನಿಸುವುದೇ ಆತ್ಮನ ಅಭಿಷೇಕ.
All the worlds are flooded by the very water of Brahman-bliss, yet this Self cannot be wetted. To meditate thus is the ritual bath of the Self. - 15 “ನಾನು ಆವರಣವಿಲ್ಲದ ಚೈತನ್ಯದ ಬೆಳಕು” ಎಂದು ಚಿಂತಿಸುವುದೇ ಆತ್ಮಲಿಂಗದ ಉತ್ತಮ ವಸ್ತ್ರ ಎಂದು ಮುನಿ ಭಾವಿಸಬೇಕು.
The sage should think that to reflect, I am the uncovered light of consciousness, is the fine garment of the Self-linga. - 16 “ಮೂರು ಗುಣಗಳ ಸ್ವರೂಪದ ಎಲ್ಲ ಲೋಕಗಳ ಮಾಲೆಗೆ ದಾರ ನಾನೇ” ಎಂಬ ನಿಶ್ಚಯವೇ ಇಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಯಜ್ಞೋಪವೀತ ಎಂದು ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ.
The firm conviction, I am the thread on which the garland of all the worlds, made of the three gunas, is strung, is held here to be the supreme sacred thread. - 17 “ಅನೇಕ ವಾಸನೆಗಳು ಬೆರೆತ ಈ ಪ್ರಪಂಚವನ್ನು ಹೊತ್ತಿರುವವನು ನಾನೇ, ಬೇರೆ ಯಾರೂ ಅಲ್ಲ” ಎಂಬ ಅನುಸಂಧಾನವೇ ಆತ್ಮನ ಚಂದನ.
The reflection, this world mixed with many impressions is borne by me and by no other, is the sandal paste of the Self. - 18 ರಜಸ್ಸು, ಸತ್ತ್ವ ಮತ್ತು ತಮಸ್ಸಿನ ವೃತ್ತಿಗಳನ್ನು ತ್ಯಾಗಮಾಡುವುದೇ ಎಳ್ಳು ಮತ್ತು ಅಕ್ಷತೆ. ಅವುಗಳಿಂದ ಜೀವನ್ಮುಕ್ತಿ ಸಿದ್ಧಿಸಲೆಂದು ಆತ್ಮಲಿಂಗವನ್ನು ನಿತ್ಯವೂ ಪೂಜಿಸಬೇಕು.
Giving up the workings of rajas, sattva and tamas serves as sesame and rice grains. With them one should worship the Self-linga daily, for the sake of living liberation. - 19 ಈಶ್ವರ, ಗುರು, ಆತ್ಮ ಎಂಬ ಮೂರು ಭೇದಗಳಿಲ್ಲದ ಅದ್ವಿತೀಯ ಬಿಲ್ವಪತ್ರೆಗಳಿಂದ ಆತ್ಮಲಿಂಗವಾದ ಶಿವನನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು.
One should worship Shiva, the Self-linga, with non-dual bilva leaves, free of the threefold distinction of Lord, guru and Self. - 20 ಎಲ್ಲ ವಾಸನೆಗಳ ತ್ಯಾಗವೇ ಅವನ ಧೂಪ ಎಂದು ಭಾವಿಸಬೇಕು. ಬುದ್ಧಿವಂತನು ಜ್ಯೋತಿರ್ಮಯವಾದ ಆತ್ಮನ ಅರಿವನ್ನು ದೀಪವಾಗಿ ತೋರಿಸಬೇಕು.
One should think of the giving up of all impressions as his incense. The wise should show the knowledge of the luminous Self as the lamp. - 21 ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನ ಮಹಾ ಅನ್ನವೇ ಆತ್ಮಲಿಂಗದ ನೈವೇದ್ಯ. ಸ್ವಾದಿಷ್ಟವಾದ ಆನಂದರಸವನ್ನು ಕುಡಿ, ಮೃತ್ಯುವೇ ಅದರ ಮೇಲೆ ಸುರಿಯುವ ಮೇಲೋಗರ.
The great rice called the cosmic egg is the food offering to the Self-linga. Drink the sweet juice of bliss, and let death be the sauce poured over it. - 22 ಜ್ಞಾನದ ನೀರಿನಿಂದ ಅಜ್ಞಾನದ ಎಂಜಲು ಹತ್ತಿದ ಕೈಯನ್ನು ತೊಳೆಯುವುದೇ ಶುದ್ಧವಾದ ಆತ್ಮಲಿಂಗದ ಹಸ್ತಪ್ರಕ್ಷಾಲನ ಎಂದು ನೆನೆಯಬೇಕು.
One should remember that washing the hand soiled with the leavings of ignorance, using the water of knowledge, is the washing of the hands of the pure Self-linga. - 23 ರಾಗ ಮೊದಲಾದ ಗುಣಗಳಿಲ್ಲದ ಪರಮಾತ್ಮನಾದ ಶಿವನಿಗೆ, ರಾಗದಿಂದ ಕೂಡಿದ ವಿಷಯಗಳ ಅಭ್ಯಾಸವನ್ನು ಬಿಡುವುದೇ ತಾಂಬೂಲ ಜಗಿಯುವುದು.
For Shiva, the Supreme Self without qualities such as attachment, giving up the habit of objects coloured by attachment is the chewing of betel. - 24 ಅಜ್ಞಾನ ಎಂಬ ಕತ್ತಲೆಯನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವ ಪ್ರಚಂಡ ಸೂರ್ಯನಂತಹ, ಆತ್ಮನೇ ಬ್ರಹ್ಮ ಎಂಬ ಅರಿವು ಇಲ್ಲಿ ಆತ್ಮನ ನೀರಾಜನ.
The knowledge that the Self is Brahman, a blazing sun that destroys the darkness of ignorance, is here the waving of lights to the Self. - 25 ಬ್ರಹ್ಮನನ್ನು ಕಾಣುವ ನಾನಾ ದೃಷ್ಟಿಗಳ ಮಾಲೆಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತವಾದದ್ದು, ಪೂರ್ಣಾನಂದ ಸ್ವರೂಪದ ದೃಷ್ಟಿ. ಅದನ್ನೇ ಪುಷ್ಪಾಂಜಲಿ ಎಂದು ಸ್ಮರಿಸಬೇಕು.
Adorned with garlands of varied visions of Brahman is the vision of one’s nature as full bliss. One should remember that very vision as the offering of a handful of flowers. - 26 ಸಾವಿರಾರು ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡಗಳು ಈಶ್ವರನಾದ ನನ್ನಲ್ಲಿ ಸುತ್ತುತ್ತಿವೆ. “ನಾನು ಅಚಲವಾದ ಕೂಟಸ್ಥ” ಎಂದು ಧ್ಯಾನಿಸುವುದೇ ಪ್ರದಕ್ಷಿಣೆ.
Thousands of universes revolve in me, the Lord. To meditate, I am the unmoving, unchanging witness, is the circumambulation. - 27 “ವಿಶ್ವ ವಂದಿಸಬೇಕಾದವನು ನಾನೇ, ನನ್ನ ಹೊರತು ವಂದ್ಯನಾದವನು ಬೇರೆ ಇಲ್ಲ” ಎಂದು ಆಲೋಚಿಸುವುದೇ ತನ್ನ ಆತ್ಮಲಿಂಗಕ್ಕೆ ಮಾಡುವ ವಂದನೆ.
To reflect, I alone am to be revered by the world and there is none to revere other than me, is the salutation to one’s own Self-linga. - 28 ಆತ್ಮನಿಗೆ ಮಾಡುವ ಸತ್ಕ್ರಿಯೆ ಎಂದರೆ ಮಾಡಬೇಕಾದದ್ದು ಏನೂ ಇಲ್ಲ ಎಂಬ ಭಾವನೆ ಎಂದು ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ. ನಾಮ ರೂಪಗಳನ್ನು ಮೀರಿದ ಆತ್ಮನ ಚಿಂತನೆಯೇ ನಾಮಕೀರ್ತನ.
The right action done for the Self is said to be the thought that there is nothing to be done. Contemplating the Self beyond name and form is the chanting of his name. - 29 ಆ ದೇವನ ಶ್ರವಣ ಎಂದರೆ ಕೇಳಬೇಕಾದದ್ದು ಏನೂ ಇಲ್ಲ ಎಂಬ ಚಿಂತನೆ. ಆತ್ಮಲಿಂಗದ ಮನನ ಎಂದರೆ ಮನನ ಮಾಡಬೇಕಾದದ್ದು ಏನೂ ಇಲ್ಲ ಎಂಬ ಚಿಂತನೆ.
Hearing about that God is the thought that there is nothing left to be heard. Reflection on the Self-linga is the thought that there is nothing left to be reflected on. - 30 ನಿದಿಧ್ಯಾಸನ ಎಂದರೆ ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕಾದದ್ದು ಏನೂ ಇಲ್ಲ ಎಂಬ ಅರಿವು. ಎಲ್ಲ ಭ್ರಾಂತಿ ಮತ್ತು ವಿಕ್ಷೇಪಗಳಿಲ್ಲದೆ ಆತ್ಮನಲ್ಲಿ ನಿಷ್ಠೆಯಿಂದಿರುವುದೇ ಅದು.
Deep meditation is the knowledge that there is nothing left to be meditated on. It is steadiness in the Self, free of all confusion and distraction. - 31 ಆತ್ಮನ ಸಮಾಧಿ ಎಂದರೆ ಮನಸ್ಸು ಬೇರೆಡೆ ಅಲೆಯುವುದು ಅಲ್ಲ. ಅಲ್ಲಿ ಹೀಗೆ ಬ್ರಹ್ಮನಲ್ಲಿ ಚಿತ್ತ ಸದಾ ವಿಶ್ರಮಿಸುವುದನ್ನೇ ಬಯಸುತ್ತಾರೆ.
Samadhi of the Self is not the mind wandering elsewhere. In it, what is sought is that the mind should rest in Brahman always. - 32 ವೇದಾಂತ ಶಾಸ್ತ್ರಗಳು ಹೇಳಿದ ಈ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಆತ್ಮಲಿಂಗದ ಪೂಜೆಯನ್ನು ಜೀವನದ ಕೊನೆಯವರೆಗೆ ಅಥವಾ ಒಂದು ಕ್ಷಣವಾದರೂ ಸ್ಥಿರ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಮಾಡುವವನು…
One who performs, with a steady mind, this worship of his own Self-linga as set out in the Vedanta texts, whether until death or even for a moment… - 33 …ಎಲ್ಲ ದುರ್ವಾಸನೆಗಳ ಜಾಲವನ್ನು ಕಾಲಿಗೆ ಅಂಟಿದ ಧೂಳಿನಂತೆ ಕೊಡವಿ ಬಿಡುತ್ತಾನೆ. ಅಜ್ಞಾನದ ದುಃಖದ ಪ್ರವಾಹವನ್ನು ಕೊಡವಿ ಮೋಕ್ಷಾನಂದವನ್ನು ಪೂರ್ತಿಯಾಗಿ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.
…casts off the whole net of evil impressions like dust from the feet. Shaking off the flood of sorrow born of ignorance, he fully attains the bliss of liberation.
ಈ ಸ್ತೋತ್ರದ ಬಗ್ಗೆAbout this hymn
ಇದೊಂದು ಶೃಂಗೇರಿ ಶ್ರೀ ಶಾರದಾ ಪೀಠದ ಜಾಲತಾಣದ ಸ್ತೋತ್ರ. ಶಂಕರ ಭಗವತ್ಪಾದರದ್ದು ಎಂದು ಪರಂಪರೆ ಹೇಳುತ್ತದೆ. ರಚನೆಯ ಕಾಲವನ್ನು ನಾವು ಹೇಳುವುದಿಲ್ಲ.
This hymn is from the website of the Sringeri Sri Sharada Peetham. Tradition ascribes it to Shankara Bhagavatpada. We give no date of composition.
ಸಂವಾದದ ರೂಪದಲ್ಲಿದೆ. 1ರಿಂದ 8ರವರೆಗೆ ಶಿಷ್ಯನ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು, 9ರಿಂದ 33ರವರೆಗೆ ಗುರುವಿನ ಉತ್ತರ. ಉತ್ತರದಲ್ಲಿ ಆವಾಹನೆಯಿಂದ ಆರಂಭಿಸಿ ನೀರಾಜನ, ಪ್ರದಕ್ಷಿಣೆ, ನಮಸ್ಕಾರದವರೆಗಿನ ಪೂಜೆಯ ಕ್ರಮ ಬರುತ್ತದೆ. ಅದರ ನಂತರ ಶ್ರವಣ, ಮನನ, ನಿದಿಧ್ಯಾಸನ ಮತ್ತು ಸಮಾಧಿ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ.
It is in the form of a dialogue. Verses 1 to 8 are the disciple’s questions and verses 9 to 33 the guru’s answer. The answer follows the order of worship from invocation to the waving of lights, circumambulation and bow. After that come hearing, reflection, deep meditation and samadhi.
ಪಾಠವನ್ನು ಮೂಲದಲ್ಲಿರುವಂತೆಯೇ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದೇವೆ. ಕೆಲವು ಕಡೆ ಪದ ಸ್ಪಷ್ಟವಿಲ್ಲ. 21ನೆಯ ಶ್ಲೋಕದ ಪಿಬಾನಂದರಸಂ ಎಂಬುದನ್ನು ಆನಂದರಸವನ್ನು ಕುಡಿ ಎಂದು, 31ನೆಯ ಶ್ಲೋಕದ ಇಷ್ಯತೇ ಎಂಬುದನ್ನು ಬಯಸುತ್ತಾರೆ ಎಂದು ತೆಗೆದುಕೊಂಡಿದ್ದೇವೆ. 32 ಮತ್ತು 33 ಒಂದೇ ವಾಕ್ಯವಾಗಿ ಮುಂದುವರಿಯುತ್ತವೆ. ಹಾಗಾಗಿ ಅರ್ಥದಲ್ಲಿ ಮೂರು ಚುಕ್ಕೆಗಳನ್ನು ಬಳಸಿದ್ದೇವೆ.
We give the text as it stands in the source. A few words are not clear. In verse 21 we take pibanandarasam as drink the juice of bliss, and in verse 31 ishyate as is sought. Verses 32 and 33 run on as one sentence, so we mark the join with dots in the meanings.
ಆಧಾರ: ಶೃಂಗೇರಿ ಶ್ರೀ ಶಾರದಾ ಪೀಠದ ಜಾಲತಾಣದ ಸ್ತೋತ್ರ ವಿಭಾಗ. ಆವೃತ್ತಿಗಳು ಭಿನ್ನವಾಗಿರುವಲ್ಲಿ ಅದನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಸೂಚಿಸಿದ್ದೇವೆ. · Source: the stotra section of the Sringeri Sri Sharada Peetham website (sringeri.net). Where readings differ, the difference is noted here.
ಇಂದಿನ ಬದುಕಿಗೆFor life today
ಎಲ್ಲವೂ ಇರುವ ಹಿರಿಯರೊಬ್ಬರಿಗೆ ಹುಟ್ಟುಹಬ್ಬಕ್ಕೆ ಏನು ಉಡುಗೊರೆ ಕೊಡುವುದು ಎಂದು ಮನೆಯವರು ತಲೆ ಕೆಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಸಾಮಾನ್ಯ. ಏನು ಕೊಟ್ಟರೂ ಅವರಲ್ಲಿ ಅದು ಇರಬಹುದು. ಕೊನೆಗೆ ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು ಮಾತನಾಡಿದ ಸಮಯವೇ ಉತ್ತಮ ಉಡುಗೊರೆ ಎನಿಸುತ್ತದೆ.
It is common for a family to puzzle over what to give for the birthday of an elder who already has everything. Whatever we bring, they may have it. In the end the time spent sitting and talking with them seems the best gift.
ಈ ಸ್ತೋತ್ರದ ಶಿಷ್ಯನ ಪ್ರಶ್ನೆಯೂ ಅಂಥದೇ: ಎಲ್ಲವೂ ಆಗಿರುವವನಿಗೆ ಏನನ್ನು ಅರ್ಪಿಸುವುದು? ಗುರುವಿನ ಉತ್ತರ ನಮ್ಮನ್ನು ಒಳಮುಖವಾಗಿಸುತ್ತದೆ. ಅರ್ಪಣೆ ವಸ್ತುವಾಗಿರಬೇಕಿಲ್ಲ, ಒಂದು ಅರಿವು, ಒಂದು ತ್ಯಾಗ, ಒಂದು ನೆನಪು ಆಗಬಹುದು ಎಂದು ಅದು ಹೇಳುತ್ತದೆ.
The disciple’s question in this hymn is much the same: what is to be offered to the one who is everything? The guru’s answer turns us inward. It says that the offering need not be an object and may be a piece of knowing, a letting go, a remembrance.
ಪಾಠದಲ್ಲಿ ತಪ್ಪೋ ಬೇರೆ ಪಾಠಾಂತರವೋ ಕಂಡಿತೇ? ನಮಗೆ ತಿಳಿಸಿ.
Noticed a mistake or a different reading? Tell us.
ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ ಬರೆಯಿರಿ