ಮಾನಸ ಪೂಜೆ ಎಂದರೆ ಯಾವುದೇ ವಸ್ತುವಿಲ್ಲದೆ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲೇ ಮಾಡುವ ಪೂಜೆ. ಇಲ್ಲಿ ಭಕ್ತನು ಸುಬ್ರಹ್ಮಣ್ಯನನ್ನು ಗುಹ, ಶರವಣಭವ ಎಂಬ ಹೆಸರುಗಳಲ್ಲಿ ಕರೆದು ಧ್ಯಾನಿಸುತ್ತಾನೆ. ಆವಾಹನೆ, ಆಸನ, ಪಾದ್ಯ, ಸ್ನಾನ, ವಸ್ತ್ರ, ಆಭರಣ, ಹೂವು, ಧೂಪ, ದೀಪ, ನೈವೇದ್ಯ, ತಾಂಬೂಲ ಮತ್ತು ಆರತಿಯ ಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ಶ್ಲೋಕಗಳು ಸಾಗುತ್ತವೆ.
Manasa puja is worship done wholly in the mind, without any physical article. Here the devotee calls on Subrahmanya by names such as Guha and Sharavanabhava and meditates on him. The verses follow the order of invocation, seat, water for the feet, bathing, clothing, ornaments, flowers, incense, lamps, food, betel and the waving of lights.
ಮೊದಲ ಶ್ಲೋಕ ಗುಹ ಎಂಬ ಹೆಸರನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತದೆ. ಹನ್ನೊಂದನೆಯ ಶ್ಲೋಕ ರಕ್ಷಣೆಯ ಪ್ರಾರ್ಥನೆ. ಹನ್ನೆರಡನೆಯದು ಫಲವನ್ನು ಹೇಳುತ್ತದೆ.
The first verse explains the name Guha. The eleventh is a prayer for protection. The twelfth tells the fruit.
ಪಾಠ (ಕನ್ನಡ)
ಗುಕಾರೋ ಹ್ಯಾಖ್ಯಾತಿ ಪ್ರಬಲಮನಿವಾರ್ಯಂ ಕಿಲ ತಮೋ
ಹಕಾರೋ ಹಾನಿಂ ಚ ಪ್ರಥಯತಿತರಾಮೇವ ಜಗತಿ ।
ಅತೋ ಮೋಹಾಂಧತ್ವಂ ಶಿಥಿಲಯತಿ ಯನ್ನಾಮ ಗುಹ ಇತಿ
ಅಮುಂ ದೇವಂ ಧ್ಯಾಯಾಮ್ಯಭಿಲಷಿತಸಂಧಾನನಿಪುಣಮ್ ॥ 1 ॥
ಸಮಾಶ್ಲಿಷ್ಟಂ ವಲ್ಲ್ಯಾ ಸಮುಪಘಟಿತಂ ಬಾಹುವಿಟಪೈಃ
ಸ್ವಮೂಲಾಯಾತಾನಾಂ ಸಮುಚಿತಫಲಪ್ರಾಪಣಚಣಮ್ ।
ಸ್ವಸೇವಾನಿಷ್ಠಾನಾಂ ಸತತಮಪಿ ಸೌಖ್ಯೋಪಗಮಕಂ
ಸದಾ ಧ್ಯಾಯಾಮ್ಯೇನಂ ಕಮಪಿ ತು ಗುಹಾಖ್ಯಂ ವಿಟಪಿನಮ್ ॥ 2 ॥
ಸುರಾಣಾಂ ಸಂಘಾತೈಸ್ಸಮಮುಪಗತೈಃ ಸಾಂದ್ರಕುತುಕೈಃ
ಸಮಾರಾಧ್ಯ ಸ್ವಾಮಿನ್ ಭಜ ವಿಹಿತಮಾವಾಹನಮಿದಮ್ ।
ಸಮಂತಾತ್ಸದ್ರತ್ನೈಃ ಸಮುಪಹಿತಸೋಪಾನಸರಣಿ
ಸ್ಫುರನ್ನಾನಾಶೋಭಂ ರಚಿತಮಪಿ ಸಿಂಹಾಸನಮಿದಮ್ ॥ 3 ॥
ಹೃತಂ ಗಂಗಾತುಂಗಾದ್ಯಖಿಲತಟಿನೀಭ್ಯೋಽತಿವಿಮಲಂ
ಸುತೀರ್ಥಂ ಪಾದ್ಯಾರ್ಥೇ ತವ ನಿಹಿತಮಂಗೀಕುರು ವಿಭೋ ।
ತಥಾ ಪುಣ್ಯೈಸ್ತೀರ್ಥೈರ್ವಿಹಿತಮಿದಮರ್ಘ್ಯಾಚಮನಕಂ
ದಯಾರ್ದ್ರಾಂ ದೃಷ್ಟಿಂ ಮೇ ದಿಶ ದಿಶ ದಯಾಬ್ಧೇ ಹರಸುತ ॥ 4 ॥
ಸಮಂತಾತ್ಸ್ನಾನೀಯೈಃ ಪರಿಮಲಗುಣೋತ್ಕರ್ಷಭರಿತೈಃ
ಸ್ಫುರನ್ಮಾಣಿಕ್ಯಾದಿಪ್ರತಿಖಚಿತಸದ್ರತ್ನಫಲಕೇ ।
ಸಮಾಸೀನಂ ಹಿ ತ್ವಾಂ ಸುಚಿರಮಭಿಷಿಂಚನ್ನಸುಲಭಂ
ಪರಾನಂದಂ ಯಾಸ್ಯಾಮ್ಯನುಪಧಿಕೃಪಾಬ್ಧೇ ಹರಸುತ ॥ 5 ॥
ಸುವಾಸೋಭಿಶ್ಚಾಂಗಂ ತವ ಕಿಲ ಸಮಾಚ್ಛಾದ್ಯ ಸಪದಿ
ಪ್ರಸಾಧ್ಯಾಂಸೇ ಶುಭ್ರಂ ವಿಮಲಮುಪವೀತಂ ನವಗುಣಮ್ ।
ಪ್ರಭೂತಾಂಸ್ತೇ ಗಂಧಾನ್ ಗಿರಿಶಸುತ ಸಂಧಾಯ ನಿಟಿಲೇ
ಸುಖಾಸೀನಂ ಹಿ ತ್ವಾಂ ನನು ಖಲು ದಿದೃಕ್ಷೇ ಚಪಲಧೀಃ ॥ 6 ॥
ಕಿರೀಟಾನಾಂ ಷಟ್ಕಂ ತವ ಹಿ ಕಲಯನ್ ಷಣ್ಮುಖ ಶಿರ
ಸ್ಸ್ವಥ ಗ್ರೀವಾಯಾಂ ತೇ ಸಮನುಘಟಯನ್ ಹಾರಲತಿಕಾಮ್ ।
ಲಲಾಟೇಷ್ವಾತನ್ವನ್ ತಿಲಕಮಥ ತೇ ಕುಂಡಲಗಣಂ
ಸಮರ್ಘಂ ಶ್ರೋತ್ರೇಷು ಕ್ಷಣಮಪಿ ದಿದೃಕ್ಷೇ ಭವಸುತ ॥ 7 ॥
ಅಮಂದೈರ್ಮಂದಾರದ್ರುಮಕುಸುಮಸಂಘೈಃ ಸುರಭಿಲೈಃ
ಸಮರ್ಚನ್ ಸಾಮೋದಂ ತವ ಹಿ ಸುಕುಮಾರಾಂಗಮಖಿಲಮ್ ।
ಸಮಂತಾತ್ಸಂಪ್ಲಾವಾಂ ತವ ವದನಸೌಂದರ್ಯಲಹರೀಂ
ಸದಾ ಸ್ಮಾರಂ ಸ್ಮಾರಂ ಸಫಲಯಿತುಮೀಶೇ ಜನಿಮಿಮಾಮ್ ॥ 8 ॥
ಸಮಾಜಿಘ್ರ ಸ್ವಾಮಿನ್ನಗರುಯುತಧೂಪಂ ಕರುಣಯಾ
ಜಿಘೃಕ್ಷಸ್ವಾಪೀಮಾನಮಲಘೃತದೀಪಾನುಪಹೃತಾನ್।
ಗೃಹಾಣಾಜ್ಯಪ್ಲಾವಾನ್ ಮೃದುಲತರಭಕ್ಷ್ಯಾಣಿ ವಿವಿಧಾ
ನ್ಯುಪಾದತ್ಸ್ವಾಪ್ಯನ್ನಂ ವಿವಿಧಮಥ ಪಂಚಾಮೃತಮಪಿ ॥ 9 ॥
ಸುಕರ್ಪೂರಸ್ವಾದುಕ್ರಮುಕಯುತಮೇಲಾದಿಕಲಿತಂ
ಸುತಾಂಬೂಲಂ ಸ್ವಾಮಿನ್ ಸದಯಮುಪಗೃಹ್ಣೀಷ್ವ ಮೃದುಲಮ್ ।
ತತಸ್ತೇ ಕರ್ಪೂರೈಸ್ಸುರಭಿತರನೀರಾಜನವಿಧಿಂ
ಪ್ರಕುರ್ವನ್ನಾಧಾಸ್ಯೇ ತವ ಶಿರಸಿ ಪುಷ್ಪಾಂಜಲಿಮಪಿ ॥ 10 ॥
ಕರೋಮಿ ಸ್ವಾಮಿಂಸ್ತೇ ನಿಖಿಲಮುಪಚಾರಂ ಪ್ರವಣಧೀಃ
ದಯಾರ್ದ್ರಾಸ್ತೇ ದೃಷ್ಟೀರ್ವಿಕಿರ ಗಿರಿಜಾನಂದನ ಮಯಿ ।
ಸಮಂತಾತ್ಸಂಸಾರವ್ಯಸನಕಲುಷೀಭೂತಹೃದಯಂ
ಪರಿತ್ರಾಯಸ್ವಾಶಾಪರವಶಿತಮಾಪನ್ನಮಪಿ ಮಾಮ್ ॥ 11 ॥
ಇಮಾಂ ಚೇತಃಪೂಜಾಂ ಶರವಣಭುವೋ ಯಃ ಕಿಲ ಪಠೇತ್
ಸಕೃದ್ವಾಽನ್ಯೈರ್ಗೀತಂ ಸಪದಿ ಶೃಣುಯಾದ್ಭಕ್ತಿಭರಿತಃ ।
ನ ತಂ ಸಂಸಾರಾಶಾ ಪರವಶಯತೇ ನಾಪಿ ವಿಷಯಾಃ
ಕ್ರಮಾತ್ಪುಣ್ಯಾತ್ಮಾಽಯಂ ನನು ಭಜತಿ ಕೈವಲ್ಯಪದವೀಮ್ ॥ 12 ॥
ದೇವನಾಗರಿ ಲಿಪಿಯಲ್ಲಿ ಪಾಠText in Devanagari
गुकारो ह्याख्याति प्रबलमनिवार्यं किल तमो
हकारो हानिं च प्रथयतितरामेव जगति ।
अतो मोहांधत्वं शिथिलयति यन्नाम गुह इति
अमुं देवं ध्यायाम्यभिलषितसंधाननिपुणम् ॥ 1 ॥
समाश्लिष्टं वल्ल्या समुपघटितं बाहुविटपैः
स्वमूलायातानां समुचितफलप्रापणचणम् ।
स्वसेवानिष्ठानां सततमपि सौख्योपगमकं
सदा ध्यायाम्येनं कमपि तु गुहाख्यं विटपिनम् ॥ 2 ॥
सुराणां संघातैस्सममुपगतैः सांद्रकुतुकैः
समाराध्य स्वामिन् भज विहितमावाहनमिदम् ।
समंतात्सद्रत्नैः समुपहितसोपानसरणि
स्फुरन्नानाशोभं रचितमपि सिंहासनमिदम् ॥ 3 ॥
हृतं गंगातुंगाद्यखिलतटिनीभ्योऽतिविमलं
सुतीर्थं पाद्यार्थे तव निहितमंगीकुरु विभो ।
तथा पुण्यैस्तीर्थैर्विहितमिदमर्घ्याचमनकं
दयार्द्रां दृष्टिं मे दिश दिश दयाब्धे हरसुत ॥ 4 ॥
समंतात्स्नानीयैः परिमलगुणोत्कर्षभरितैः
स्फुरन्माणिक्यादिप्रतिखचितसद्रत्नफलके ।
समासीनं हि त्वां सुचिरमभिषिंचन्नसुलभं
परानंदं यास्याम्यनुपधिकृपाब्धे हरसुत ॥ 5 ॥
सुवासोभिश्चांगं तव किल समाच्छाद्य सपदि
प्रसाध्यांसे शुभ्रं विमलमुपवीतं नवगुणम् ।
प्रभूतांस्ते गंधान् गिरिशसुत संधाय निटिले
सुखासीनं हि त्वां ननु खलु दिदृक्षे चपलधीः ॥ 6 ॥
किरीटानां षट्कं तव हि कलयन् षण्मुख शिर
स्स्वथ ग्रीवायां ते समनुघटयन् हारलतिकाम् ।
ललाटेष्वातन्वन् तिलकमथ ते कुंडलगणं
समर्घं श्रोत्रेषु क्षणमपि दिदृक्षे भवसुत ॥ 7 ॥
अमंदैर्मंदारद्रुमकुसुमसंघैः सुरभिलैः
समर्चन् सामोदं तव हि सुकुमारांगमखिलम् ।
समंतात्संप्लावां तव वदनसौंदर्यलहरीं
सदा स्मारं स्मारं सफलयितुमीशे जनिमिमाम् ॥ 8 ॥
समाजिघ्र स्वामिन्नगरुयुतधूपं करुणया
जिघृक्षस्वापीमानमलघृतदीपानुपहृतान्।
गृहाणाज्यप्लावान् मृदुलतरभक्ष्याणि विविधा
न्युपादत्स्वाप्यन्नं विविधमथ पंचामृतमपि ॥ 9 ॥
सुकर्पूरस्वादुक्रमुकयुतमेलादिकलितं
सुतांबूलं स्वामिन् सदयमुपगृह्णीष्व मृदुलम् ।
ततस्ते कर्पूरैस्सुरभितरनीराजनविधिं
प्रकुर्वन्नाधास्ये तव शिरसि पुष्पांजलिमपि ॥ 10 ॥
करोमि स्वामिंस्ते निखिलमुपचारं प्रवणधीः
दयार्द्रास्ते दृष्टीर्विकिर गिरिजानंदन मयि ।
समंतात्संसारव्यसनकलुषीभूतहृदयं
परित्रायस्वाशापरवशितमापन्नमपि माम् ॥ 11 ॥
इमां चेतःपूजां शरवणभुवो यः किल पठेत्
सकृद्वाऽन्यैर्गीतं सपदि शृणुयाद्भक्तिभरितः ।
न तं संसाराशा परवशयते नापि विषयाः
क्रमात्पुण्यात्माऽयं ननु भजति कैवल्यपदवीम् ॥ 12 ॥
IAST ಲಿಪ್ಯಂತರದಲ್ಲಿ ಪಾಠText in IAST transliteration
gukāro hyākhyāti prabalamanivāryaṃ kila tamo
hakāro hāniṃ ca prathayatitarāmeva jagati |
ato mohāṃdhatvaṃ śithilayati yannāma guha iti
amuṃ devaṃ dhyāyāmyabhilaṣitasaṃdhānanipuṇam || 1 ||
samāśliṣṭaṃ vallyā samupaghaṭitaṃ bāhuviṭapaiḥ
svamūlāyātānāṃ samucitaphalaprāpaṇacaṇam |
svasevāniṣṭhānāṃ satatamapi saukhyopagamakaṃ
sadā dhyāyāmyenaṃ kamapi tu guhākhyaṃ viṭapinam || 2 ||
surāṇāṃ saṃghātaissamamupagataiḥ sāṃdrakutukaiḥ
samārādhya svāmin bhaja vihitamāvāhanamidam |
samaṃtātsadratnaiḥ samupahitasopānasaraṇi
sphurannānāśobhaṃ racitamapi siṃhāsanamidam || 3 ||
hṛtaṃ gaṃgātuṃgādyakhilataṭinībhyo’tivimalaṃ
sutīrthaṃ pādyārthe tava nihitamaṃgīkuru vibho |
tathā puṇyaistīrthairvihitamidamarghyācamanakaṃ
dayārdrāṃ dṛṣṭiṃ me diśa diśa dayābdhe harasuta || 4 ||
samaṃtātsnānīyaiḥ parimalaguṇotkarṣabharitaiḥ
sphuranmāṇikyādipratikhacitasadratnaphalake |
samāsīnaṃ hi tvāṃ suciramabhiṣiṃcannasulabhaṃ
parānaṃdaṃ yāsyāmyanupadhikṛpābdhe harasuta || 5 ||
suvāsobhiścāṃgaṃ tava kila samācchādya sapadi
prasādhyāṃse śubhraṃ vimalamupavītaṃ navaguṇam |
prabhūtāṃste gaṃdhān giriśasuta saṃdhāya niṭile
sukhāsīnaṃ hi tvāṃ nanu khalu didṛkṣe capaladhīḥ || 6 ||
kirīṭānāṃ ṣaṭkaṃ tava hi kalayan ṣaṇmukha śira
ssvatha grīvāyāṃ te samanughaṭayan hāralatikām |
lalāṭeṣvātanvan tilakamatha te kuṃḍalagaṇaṃ
samarghaṃ śrotreṣu kṣaṇamapi didṛkṣe bhavasuta || 7 ||
amaṃdairmaṃdāradrumakusumasaṃghaiḥ surabhilaiḥ
samarcan sāmodaṃ tava hi sukumārāṃgamakhilam |
samaṃtātsaṃplāvāṃ tava vadanasauṃdaryalaharīṃ
sadā smāraṃ smāraṃ saphalayitumīśe janimimām || 8 ||
samājighra svāminnagaruyutadhūpaṃ karuṇayā
jighṛkṣasvāpīmānamalaghṛtadīpānupahṛtān|
gṛhāṇājyaplāvān mṛdulatarabhakṣyāṇi vividhā
nyupādatsvāpyannaṃ vividhamatha paṃcāmṛtamapi || 9 ||
sukarpūrasvādukramukayutamelādikalitaṃ
sutāṃbūlaṃ svāmin sadayamupagṛhṇīṣva mṛdulam |
tataste karpūraissurabhitaranīrājanavidhiṃ
prakurvannādhāsye tava śirasi puṣpāṃjalimapi || 10 ||
karomi svāmiṃste nikhilamupacāraṃ pravaṇadhīḥ
dayārdrāste dṛṣṭīrvikira girijānaṃdana mayi |
samaṃtātsaṃsāravyasanakaluṣībhūtahṛdayaṃ
paritrāyasvāśāparavaśitamāpannamapi mām || 11 ||
imāṃ cetaḥpūjāṃ śaravaṇabhuvo yaḥ kila paṭhet
sakṛdvā’nyairgītaṃ sapadi śṛṇuyādbhaktibharitaḥ |
na taṃ saṃsārāśā paravaśayate nāpi viṣayāḥ
kramātpuṇyātmā’yaṃ nanu bhajati kaivalyapadavīm || 12 ||
ಶ್ಲೋಕಗಳ ಅರ್ಥ
- 1 ಗು ಎಂಬ ಅಕ್ಷರವು ತಡೆಯಲಾಗದ ಪ್ರಬಲ ಅಂಧಕಾರವನ್ನು ಹೇಳುತ್ತದೆ. ಹ ಎಂಬ ಅಕ್ಷರವು ಅದರ ನಾಶವನ್ನು ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ವಿಸ್ತರಿಸಿ ತಿಳಿಸುತ್ತದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಗುಹ ಎಂಬ ಹೆಸರೇ ಮೋಹದಿಂದ ಬಂದ ಕುರುಡುತನವನ್ನು ಸಡಿಲಿಸುತ್ತದೆ. ಬಯಸಿದ್ದನ್ನು ಕೂಡಿಸಿಕೊಡುವುದರಲ್ಲಿ ಜಾಣನಾದ ಈ ದೇವನನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸುತ್ತೇನೆ.
The syllable gu tells of a mighty darkness that cannot be held back. The syllable ha spreads through the world the sense of its loss. So the very name Guha loosens the blindness born of delusion. I meditate on this god who is skilled in bringing about what is desired. - 2 ವಲ್ಲಿಯೆಂಬ ಬಳ್ಳಿ ಅವನನ್ನು ತಬ್ಬಿದೆ, ತೋಳುಗಳೆಂಬ ಕೊಂಬೆಗಳು ಅವನಲ್ಲಿ ಕೂಡಿವೆ. ತನ್ನ ಬುಡಕ್ಕೆ ಬಂದವರಿಗೆ ತಕ್ಕ ಫಲವನ್ನು ಕೊಡುವುದರಲ್ಲಿ ಅವನು ಚತುರ, ತನ್ನ ಸೇವೆಯಲ್ಲಿ ನಿಷ್ಠರಿಗೆ ಸದಾ ಸುಖವನ್ನು ತರುತ್ತಾನೆ. ಗುಹ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನ ಈ ಅಪೂರ್ವ ಮರವನ್ನು ಸದಾ ಧ್ಯಾನಿಸುತ್ತೇನೆ.
The creeper Valli embraces him, and his arms are joined like branches. He is quick to give fitting fruit to those who come to his root, and he always brings happiness to those devoted to his service. I always meditate on this wondrous tree named Guha. - 3 ಓ ಸ್ವಾಮಿ, ಕುತೂಹಲದಿಂದ ಗುಂಪುಗೂಡಿದ ದೇವತೆಗಳೊಡನೆ ನಿನ್ನನ್ನು ಆರಾಧಿಸಿ, ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾದ ಈ ಆವಾಹನೆಯನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸು. ಎಲ್ಲೆಡೆ ಒಳ್ಳೆಯ ರತ್ನಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ ಮೆಟ್ಟಿಲುಗಳಿರುವ, ನಾನಾ ಶೋಭೆಯಿಂದ ಹೊಳೆಯುವಂತೆ ಮಾಡಿದ ಈ ಸಿಂಹಾಸನವನ್ನೂ ಸ್ವೀಕರಿಸು.
O Lord, honoured by the assembled gods in their eager throng, accept this invocation made as the rite prescribes. Accept also this throne, made to gleam with many kinds of splendour, whose steps are set all round with fine jewels. - 4 ಗಂಗೆ, ತುಂಗೆ ಮೊದಲಾದ ಎಲ್ಲ ನದಿಗಳಿಂದ ತಂದ ಅತಿ ನಿರ್ಮಲವಾದ ಪವಿತ್ರ ಜಲವನ್ನು ನಿನ್ನ ಪಾದ ತೊಳೆಯಲು ಇಟ್ಟಿದ್ದೇನೆ, ಓ ವಿಭುವೇ, ಸ್ವೀಕರಿಸು. ಹಾಗೆಯೇ ಪುಣ್ಯ ತೀರ್ಥಗಳಿಂದ ಅರ್ಘ್ಯ ಮತ್ತು ಆಚಮನವನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿದ್ದೇನೆ. ಓ ಕರುಣಾಸಾಗರನೇ, ಶಿವಪುತ್ರನೇ, ದಯೆ ತುಂಬಿದ ನಿನ್ನ ನೋಟವನ್ನು ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಹರಿಸು.
I have set out for the washing of your feet very clear holy water brought from all rivers, from the Ganga, the Tunga and the rest. Accept it, O Lord. In the same way I have prepared the water for offering and for sipping from holy tirthas. O ocean of mercy, son of Hara, bestow on me your compassionate glance again and again. - 5 ಪರಿಮಳದ ಗುಣ ತುಂಬಿದ ಸ್ನಾನದ ನೀರುಗಳಿಂದ, ಮಾಣಿಕ್ಯ ಮೊದಲಾದವು ಕುಂದಣವಾಗಿ ಹೊಳೆಯುವ ರತ್ನದ ಪೀಠದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಿರುವ ನಿನಗೆ ಬಹುಹೊತ್ತು ಅಭಿಷೇಕ ಮಾಡುತ್ತಾ, ಬೇರೆ ಯಾವ ಕಾರಣವೂ ಇಲ್ಲದೆ ಕೃಪೆ ತೋರುವವನೇ, ಸುಲಭವಲ್ಲದ ಪರಮಾನಂದವನ್ನು ಹೊಂದುತ್ತೇನೆ.
With bathing waters rich in fragrance, I shall bathe you for a long while as you sit on a jewelled seat where rubies and other gems gleam. O you whose grace asks for no cause, I shall thus reach the supreme bliss that is not easily won. - 6 ಒಳ್ಳೆಯ ವಸ್ತ್ರಗಳಿಂದ ನಿನ್ನ ದೇಹವನ್ನು ಮುಚ್ಚಿ, ನಿನ್ನ ಹೆಗಲಿಗೆ ಶುಭ್ರವಾದ, ನಿರ್ಮಲವಾದ, ಒಂಬತ್ತು ಎಳೆಯ ಹೊಸ ಯಜ್ಞೋಪವೀತವನ್ನು ಅಲಂಕರಿಸಿ, ಹಣೆಗೆ ಹೇರಳ ಗಂಧವನ್ನು ಇಟ್ಟು, ಓ ಶಿವಪುತ್ರನೇ, ಸುಖವಾಗಿ ಕುಳಿತ ನಿನ್ನನ್ನು ನೋಡಲು ಚಂಚಲ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಹಂಬಲಿಸುತ್ತೇನೆ.
Having covered your body with fine garments, adorned your shoulder with a fresh, pure, white sacred thread of nine strands, and placed abundant sandal paste on your forehead, I long, restless of mind, to see you seated at ease, O son of the mountain lord Shiva. - 7 ಓ ಷಣ್ಮುಖ, ನಿನ್ನ ಆರು ಶಿರಗಳಿಗೆ ಆರು ಕಿರೀಟಗಳನ್ನು ಇಟ್ಟು, ಕೊರಳಲ್ಲಿ ಹಾರವನ್ನು ಹೊಂದಿಸಿ, ಹಣೆಗಳಿಗೆ ತಿಲಕ ಹಚ್ಚಿ, ಕಿವಿಗಳಲ್ಲಿ ಬೆಲೆಬಾಳುವ ಕುಂಡಲಗಳನ್ನು ತೊಡಿಸಿ, ಓ ಭವಸುತನೇ, ಒಂದು ಕ್ಷಣವಾದರೂ ನಿನ್ನನ್ನು ಕಾಣಲು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ.
O Shanmukha, setting six crowns on your six heads, fastening a garland at your neck, marking tilaka on your foreheads and fitting precious earrings in your ears, I long to see you, if only for a moment, O son of Bhava. - 8 ಹೇರಳವಾದ ಪರಿಮಳದ ಮಂದಾರ ಪುಷ್ಪಗಳಿಂದ ನಿನ್ನ ಕೋಮಲ ದೇಹವನ್ನು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಅರ್ಚಿಸಿ, ನಿನ್ನ ಮುಖದ ಸೌಂದರ್ಯದ ಅಲೆಗಳು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಹರಡಿರುವುದನ್ನು ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ನೆನೆಯುತ್ತ, ಈ ಜನ್ಮವನ್ನು ಸಾರ್ಥಕಗೊಳಿಸಲು ಶಕ್ತನಾಗುತ್ತೇನೆ.
Worshipping with joy your whole tender body with abundant, fragrant flowers of the mandara tree, and recalling again and again the waves of beauty that flow from your face all around, I shall be able to make this birth fruitful. - 9 ಓ ಸ್ವಾಮಿ, ಅಗರುವಿನ ಧೂಪವನ್ನು ಕರುಣೆಯಿಂದ ಆಘ್ರಾಣಿಸು, ನಿರ್ಮಲ ತುಪ್ಪದ ದೀಪಗಳನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ತಂದಿದ್ದೇನೆ, ಅವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸು. ತುಪ್ಪದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದ ಅತಿ ಮೃದುವಾದ ನಾನಾ ತಿನಿಸುಗಳನ್ನೂ ವಿವಿಧ ಅನ್ನವನ್ನೂ ಪಂಚಾಮೃತವನ್ನೂ ಸ್ವೀಕರಿಸು.
O Lord, graciously inhale the incense of aloe wood. I have brought lamps of pure ghee, so accept them. Take also the many very soft sweet foods steeped in ghee, the many kinds of cooked rice, and the panchamrita as well. - 10 ಓ ಸ್ವಾಮಿ, ಕರ್ಪೂರ, ರುಚಿಯಾದ ಅಡಿಕೆ ಮತ್ತು ಏಲಕ್ಕಿ ಮೊದಲಾದವುಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ ಮೃದುವಾದ ತಾಂಬೂಲವನ್ನು ದಯೆಯಿಂದ ಸ್ವೀಕರಿಸು. ನಂತರ ಸುವಾಸನೆಯ ಕರ್ಪೂರದಿಂದ ನೀರಾಜನ ವಿಧಿಯನ್ನು ಮಾಡಿ, ನಿನ್ನ ಶಿರದ ಮೇಲೆ ಪುಷ್ಪಾಂಜಲಿಯನ್ನೂ ಅರ್ಪಿಸುತ್ತೇನೆ.
O Lord, kindly accept the soft betel prepared with camphor, sweet areca nut, cardamom and the like. Then, performing the rite of waving fragrant camphor lights, I shall also lay a handful of flowers upon your head. - 11 ಓ ಸ್ವಾಮಿ, ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಬಾಗಿದ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ನಿನ್ನ ಎಲ್ಲ ಉಪಚಾರಗಳನ್ನು ಮಾಡುತ್ತೇನೆ. ಓ ಗಿರಿಜಾನಂದನ, ದಯೆಯಿಂದ ತೇವವಾದ ನಿನ್ನ ನೋಟಗಳನ್ನು ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಚೆಲ್ಲು. ಸಂಸಾರದ ಸಂಕಟಗಳಿಂದ ಹೃದಯ ಕಲುಷಿತವಾದ, ಆಸೆಗೆ ವಶನಾದ, ಆಪತ್ತಿಗೆ ಸಿಲುಕಿದ ನನ್ನನ್ನು ಎಲ್ಲೆಡೆಯಿಂದ ಕಾಪಾಡು.
O Lord, with a mind bent in devotion I perform all your services. O delight of Girija, shower upon me your glances moist with compassion. Protect me on every side, for my heart is soiled by the troubles of worldly life, I am in the grip of desire, and I have fallen into distress. - 12 ಶರವಣದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದವನ ಈ ಮಾನಸ ಪೂಜೆಯನ್ನು ಯಾರು ಒಮ್ಮೆಯಾದರೂ ಪಠಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅಥವಾ ಇತರರು ಹಾಡಿದ್ದನ್ನು ಭಕ್ತಿ ತುಂಬಿ ಕೇಳುತ್ತಾರೋ, ಅವರನ್ನು ಸಂಸಾರದ ಆಸೆಯಾಗಲಿ ವಿಷಯಗಳಾಗಲಿ ವಶಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ. ಹೀಗೆ ಪುಣ್ಯಾತ್ಮನಾದ ಅವನು ಕ್ರಮೇಣ ಕೈವಲ್ಯ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಸೇರುತ್ತಾನೆ ಎಂದು ಫಲಶ್ರುತಿ ಹೇಳುತ್ತದೆ.
Whoever recites this mental worship of the one born in the Sharavana reeds even once, or hears it sung by others with devotion, is not held in thrall by worldly hope or by sense objects. So the verse declares that this man of merit gradually follows the path to kaivalya, final liberation.
ಈ ಸ್ತೋತ್ರದ ಬಗ್ಗೆAbout this hymn
ಇದೊಂದು ಶೃಂಗೇರಿ ಶ್ರೀ ಶಾರದಾ ಪೀಠದ ಜಾಲತಾಣದ ಸುಬ್ರಹ್ಮಣ್ಯ ವಿಭಾಗದ ಸ್ತೋತ್ರ. ಕರ್ತೃವಿನ ಹೆಸರು ಅಲ್ಲಿಲ್ಲ, ಆದ್ದರಿಂದ ನಾವೂ ಹೇಳುವುದಿಲ್ಲ. ರಚನೆಯ ಕಾಲವನ್ನೂ ಹೇಳುವುದಿಲ್ಲ.
This hymn is from the Subrahmanya group on the website of the Sringeri Sri Sharada Peetham. The source names no author, so we name none. We give no date either.
ಹನ್ನೆರಡು ಶ್ಲೋಕಗಳು ಒಂದೇ ಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ಸಾಗುತ್ತವೆ. ಮೊದಲನೆಯದು ಧ್ಯಾನ, ಎರಡನೆಯದು ಅದರ ಮುಂದುವರಿಕೆ. ಮೂರರಿಂದ ಹತ್ತರವರೆಗೆ ಪೂಜೆಯ ಉಪಚಾರಗಳು ಒಂದೊಂದಾಗಿ ಬರುತ್ತವೆ. ಹನ್ನೊಂದರಲ್ಲಿ ರಕ್ಷಣೆಗಾಗಿ ಬೇಡಿಕೆ, ಹನ್ನೆರಡರಲ್ಲಿ ಫಲಶ್ರುತಿ.
The twelve verses follow a single order. The first is meditation and the second continues it. From three to ten the offerings of worship come one by one. The eleventh asks for protection and the twelfth gives the fruit.
ನಾವು ಕೆಲವು ಪದಗಳನ್ನು ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತವಾಗಿ ಅರ್ಥಮಾಡಿದ್ದೇವೆ. ಮೊದಲ ಶ್ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಹಕಾರವು ಹಾನಿಯನ್ನು ಹೇಳುತ್ತದೆ ಎಂಬಲ್ಲಿ ಹಾನಿ ಎಂದರೆ ಕತ್ತಲೆಯ ನಾಶ ಎಂದು ಬಿಡಿಸಿದ್ದೇವೆ. ಒಂಬತ್ತನೆಯ ಶ್ಲೋಕದ ಎರಡನೆಯ ಸಾಲಿನ ಒಂದು ರೂಪ ಸ್ವಲ್ಪ ಅಸ್ಪಷ್ಟ, ಅದನ್ನು ದೀಪಗಳನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸು ಎಂದು ತೆಗೆದುಕೊಂಡಿದ್ದೇವೆ.
We have rendered a few words in brief. In verse one we have taken the loss that the syllable ha speaks of to be the loss of the darkness. One form in the second line of verse nine is somewhat unclear, and we have taken it to mean: accept the lamps.
ಆಧಾರ: ಶೃಂಗೇರಿ ಶ್ರೀ ಶಾರದಾ ಪೀಠದ ಜಾಲತಾಣದ ಸ್ತೋತ್ರ ವಿಭಾಗ. ಆವೃತ್ತಿಗಳು ಭಿನ್ನವಾಗಿರುವಲ್ಲಿ ಅದನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಸೂಚಿಸಿದ್ದೇವೆ. · Source: the stotra section of the Sringeri Sri Sharada Peetham website (sringeri.net). Where readings differ, the difference is noted here.
ಇಂದಿನ ಬದುಕಿಗೆFor life today
ದೂರದ ರೈಲು ಪ್ರಯಾಣದಲ್ಲಿ ಕಿಟಕಿಯ ಪಕ್ಕ ಕುಳಿತಿದ್ದೇವೆ ಎಂದುಕೊಳ್ಳಿ. ಕೈಯಲ್ಲಿ ದೀಪವಿಲ್ಲ, ಹೂವಿಲ್ಲ, ನೀರಿಲ್ಲ, ಪೆಟ್ಟಿಗೆಗಳು ತಲೆಯ ಮೇಲಿನ ಹಲಗೆಯಲ್ಲಿವೆ. ಆದರೂ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಇಡುವ ಪ್ರತಿಯೊಂದನ್ನೂ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಒಂದೊಂದಾಗಿ ಇಡಬಹುದು. ಮೊದಲು ಆಸನ, ನಂತರ ನೀರು, ನಂತರ ಹೂವು, ಕೊನೆಗೆ ದೀಪ.
Imagine we are seated by the window on a long train journey. There is no lamp in the hand, no flower, no water, and the bags lie on the rack overhead. Yet we can still set out in the mind, one by one, everything we would place at home: first a seat, then water, then flowers, and last a lamp.
ಈ ಸ್ತೋತ್ರ ಮಾಡುವುದು ಇದನ್ನೇ. ಪ್ರತಿ ಉಪಚಾರವನ್ನು ಹೆಸರಿಸಿ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಸಾಗುವಾಗ ಮನಸ್ಸು ಒಂದೇ ಕೆಲಸದಲ್ಲಿ ನಿಲ್ಲುತ್ತದೆ. ಪ್ರಯಾಣದ ಗದ್ದಲ ಹೊರಗೇ ಉಳಿಯುತ್ತದೆ. ಎಲ್ಲಿದ್ದರೂ ಪೂಜೆ ಸಾಧ್ಯ ಎಂಬ ಭಾವವನ್ನು ಹನ್ನೆರಡು ಶ್ಲೋಕಗಳು ಹೇಳುತ್ತವೆ.
This is what the hymn does. As we name each offering and move on slowly, the mind rests on one task, and the clatter of the journey stays outside. The twelve verses carry the thought that worship is possible wherever we happen to be.
ಪಾಠದಲ್ಲಿ ತಪ್ಪೋ ಬೇರೆ ಪಾಠಾಂತರವೋ ಕಂಡಿತೇ? ನಮಗೆ ತಿಳಿಸಿ.
Noticed a mistake or a different reading? Tell us.
ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ ಬರೆಯಿರಿ