ಆ ನೋ ಭದ್ರಾಃ ಸೂಕ್ತ: ಒಳ್ಳೆಯ ವಿಚಾರಗಳು ಎಲ್ಲ ಕಡೆಯಿಂದ ಬರಲಿ

आ नो᳚ भ॒द्राः क्रत॑वो यन्तु वि॒श्वतोऽद॑ब्धासो॒ अप॑रीतास उ॒द्भिद॑ः ।
दे॒वा नो॒ यथा॒ सद॒मिद् वृ॒धे अस॒न्नप्रा᳚युवो रक्षि॒तारो᳚ दि॒वेदि॑वे ॥ 1 ॥

दे॒वानां᳚ भ॒द्रा सु॑म॒तिरृ॑जूय॒तां दे॒वानां᳚ रा॒तिर॒भि नो॒ नि व॑र्तताम् ।
दे॒वानां᳚ स॒ख्यमुप॑ सेदिमा व॒यं दे॒वा न॒ आयु॒ः प्रति॑रन्तु जी॒वसे॑ ॥ 2 ॥

तान्पूर्व॑या नि॒विदा᳚ हूमहे व॒यं भगं᳚ मि॒त्रमदि॑तिं॒ दक्ष॑म॒स्रिधम्᳚ ।
अ॒र्य॒मणं॒ वरु॑णं॒ सोम॑म॒श्विना॒ सर॑स्वती नः सु॒भगा॒ मय॑स्करत् ॥ 3 ॥

तन्नो॒ वातो᳚ मयो॒भुवा᳚तु भेष॒जं तन्मा॒ता पृ॑थि॒वी तत्पि॒ता द्यौः ।
तद् ग्रावा᳚णः सोम॒सुतो᳚ मयो॒भुव॒स्तद॑श्विना शृणुतं धिष्ण्या यु॒वम् ॥ 4 ॥

तमीशा᳚नं॒ जग॑तस्त॒स्थुष॒स्पतिं᳚ धियञ्जि॒न्वमव॑से हूमहे व॒यम् ।
पू॒षा नो॒ यथा॒ वेद॑सा॒मस॑द्वृ॒धे र॑क्षि॒ता पा॒युरद॑ब्धः स्व॒स्तये᳚ ॥ 5 ॥

स्व॒स्ति न॒ इन्द्रो᳚ वृ॒द्धश्र॑वाः स्व॒स्ति न॑ः पू॒षा वि॒श्ववे᳚दाः ।
स्व॒स्ति न॒स्तार्क्ष्यो॒ अरि॑ष्टनेमिः स्व॒स्ति नो॒ बृह॒स्पति॑र्दधातु ॥ 6 ॥

पृष॑दश्वा म॒रुत॒ः पृश्नि॑मातरः शुभ॒म्यावा᳚नो वि॒दथे᳚षु॒ जग्म॑यः ।
अ॒ग्नि॒जि॒ह्वा मन॑व॒ः सूर॑चक्षसो॒ विश्वे᳚ नो दे॒वा अव॒सा ग॑मन्नि॒ह ॥ 7 ॥

भ॒द्रं कर्णे᳚भिः शृणुयाम देवा भ॒द्रं प॑श्येमा॒क्षभि॑र्यजत्राः ।
स्थि॒रैरङ्गै᳚स्तुष्टु॒वांस॑स्त॒नूभि॒र्व्य॑शेम दे॒वहि॑तं॒ यदायु॑ः ॥ 8 ॥

श॒तमिन्नु श॒रदो॒ अन्ति॑ देवा॒ यत्रा᳚ नश्च॒क्रा ज॒रसं᳚ त॒नूना᳚म् ।
पु॒त्रासो॒ यत्र॑ पि॒तरो॒ भव᳚न्ति॒ मा नो᳚ म॒ध्या री᳚रिष॒तायु॒र्गन्तो᳚ः ॥ 9 ॥

अदि॑ति॒र्द्यौरदि॑तिर॒न्तरि॑क्ष॒मदि॑तिर्मा॒ता स पि॒ता स पु॒त्रः ।
विश्वे᳚ दे॒वा अदि॑ति॒ः पञ्च॒ जना॒ अदि॑तिर्जा॒तमदि॑ति॒र्जनि॑त्वम् ॥ 10 ॥

ॐ शान्ति॒ः शान्ति॒ः शान्ति॑ः ॥

ā nő bha̱drāḥ kratávo yantu vi̱śvato’dábdhāso̱ apárītāsa u̱dbhidáḥ |
de̱vā no̱ yathā̱ sada̱mid vṛ̱dhe asa̱nnaprā̋yuvo rakṣi̱tārő di̱vedíve || 1 ||

de̱vānā̋ṃ bha̱drā súma̱tirṛ́jūya̱tāṃ de̱vānā̋ṃ rā̱tira̱bhi no̱ ni vártatām |
de̱vānā̋ṃ sa̱khyamupá sedimā va̱yaṃ de̱vā na̱ āyu̱ḥ pratírantu jī̱vasé || 2 ||

tānpūrváyā ni̱vidā̋ hūmahe va̱yaṃ bhaga̋ṃ mi̱tramadíti̱ṃ dakṣáma̱sridha̋m |
a̱rya̱maṇa̱ṃ varúṇa̱ṃ somáma̱śvinā̱ sarásvatī naḥ su̱bhagā̱ mayáskarat || 3 ||

tanno̱ vātő mayo̱bhuvā̋tu bheṣa̱jaṃ tanmā̱tā pṛ́thi̱vī tatpi̱tā dyauḥ |
tad grāvā̋ṇaḥ soma̱sutő mayo̱bhuva̱stadáśvinā śṛṇutaṃ dhiṣṇyā yu̱vam || 4 ||

tamīśā̋na̱ṃ jagátasta̱sthuṣa̱spati̋ṃ dhiyañji̱nvamaváse hūmahe va̱yam |
pū̱ṣā no̱ yathā̱ vedásā̱masádvṛ̱dhe rákṣi̱tā pā̱yuradábdhaḥ sva̱staye̋ || 5 ||

sva̱sti na̱ indrő vṛ̱ddhaśrávāḥ sva̱sti náḥ pū̱ṣā vi̱śvave̋dāḥ |
sva̱sti na̱stārkṣyo̱ aríṣṭanemiḥ sva̱sti no̱ bṛha̱spatírdadhātu || 6 ||

pṛṣádaśvā ma̱ruta̱ḥ pṛśnímātaraḥ śubha̱myāvā̋no vi̱dathe̋ṣu̱ jagmáyaḥ |
a̱gni̱ji̱hvā manáva̱ḥ sūrácakṣaso̱ viśve̋ no de̱vā ava̱sā gámanni̱ha || 7 ||

bha̱draṃ karṇe̋bhiḥ śṛṇuyāma devā bha̱draṃ páśyemā̱kṣabhíryajatrāḥ |
sthi̱rairaṅgai̋stuṣṭu̱vāṃsásta̱nūbhi̱rvyáśema de̱vahíta̱ṃ yadāyúḥ || 8 ||

śa̱taminnu śa̱rado̱ antí devā̱ yatrā̋ naśca̱krā ja̱rasa̋ṃ ta̱nūnā̋m |
pu̱trāso̱ yatrá pi̱taro̱ bhava̋nti̱ mā nő ma̱dhyā rī̋riṣa̱tāyu̱rgantőḥ || 9 ||

adíti̱rdyauradítira̱ntaríkṣa̱madítirmā̱tā sa pi̱tā sa pu̱traḥ |
viśve̋ de̱vā adíti̱ḥ pañca̱ janā̱ adítirjā̱tamadíti̱rjanítvam || 10 ||

oṃ śānti̱ḥ śānti̱ḥ śāntíḥ ||

ಮೊದಲ ಸಾಲನ್ನು ಉದ್ಧರಿಸುವಾಗ ಅನೇಕ ಬಾರಿ ಅದನ್ನು ಸಹಿಷ್ಣುತೆಯ ಘೋಷಣೆಯಾಗಿ ಓದಲಾಗುತ್ತದೆ. ಮೂಲದಲ್ಲಿ ಕ್ರತು ಎಂಬ ಪದಕ್ಕೆ ವಿಚಾರ, ಸಂಕಲ್ಪ, ಶಕ್ತಿ ಎಂಬ ಅರ್ಥಗಳಿವೆ; ಅದು ಕೇವಲ ಅಭಿಪ್ರಾಯ ಎಂಬ ಅರ್ಥಕ್ಕಿಂತ ಅಗಲವಾದದ್ದು. ಆದರೂ ಎಲ್ಲ ಕಡೆಯಿಂದ ಎಂಬ ಪದ ಇರುವುದರಿಂದ ಆ ವಿಶಾಲ ಓದು ಮೂಲಕ್ಕೆ ವಿರೋಧವಲ್ಲ. ಆರನೆಯ ಮತ್ತು ಎಂಟನೆಯ ಮಂತ್ರಗಳು ಸ್ವತಂತ್ರವಾಗಿಯೂ ಪ್ರಸಿದ್ಧ; ಎಂಟನೆಯದು ಮುಂಡಕ, ಪ್ರಶ್ನ ಮತ್ತು ಮಾಂಡೂಕ್ಯ ಉಪನಿಷತ್ತುಗಳ ಶಾಂತಿ ಮಂತ್ರ.

The opening line is often quoted as a declaration of tolerance. In the original, kratu carries the sense of thought, resolve and power together, which is wider than mere opinion. Even so, the words “from every side” make the broad reading a fair one. The sixth and eighth verses are famous on their own; the eighth is the peace mantra of the Mundaka, Prashna and Mandukya Upanishads.

ಸ್ವರಚಿಹ್ನೆಗಳ ಬಗ್ಗೆ: ಅಕ್ಷರದ ಕೆಳಗಿನ ಗೆರೆ ಅನುದಾತ್ತ, ಮೇಲಿನ ಗೆರೆ ಸ್ವರಿತ, ಚಿಹ್ನೆಯಿಲ್ಲದ್ದು ಉದಾತ್ತ. ಪಾಠವನ್ನು ಗುರುಮುಖೇನ ಕಲಿಯುವುದೇ ಸರಿಯಾದ ದಾರಿ; ಈ ಪುಟ ನೆನಪಿಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾತ್ರ. · On the accent marks: the line below a syllable is anudatta, the line above is svarita, an unmarked syllable is udatta. The right way to learn the text is from a teacher; this page is only an aid to memory.

ಎಂಟನೆಯ ಮಂತ್ರ ಕೇಳುವುದು ಸಾವಿಲ್ಲದಿರುವಿಕೆಯನ್ನಲ್ಲ. ಗೊತ್ತುಮಾಡಿದ ಆಯುಷ್ಯವನ್ನು ಪೂರ್ತಿ, ಗಟ್ಟಿಯಾದ ಅಂಗಗಳಿಂದ, ಕೇಳುವ ಕಿವಿಯಿಂದ, ಕಾಣುವ ಕಣ್ಣಿನಿಂದ ಬದುಕುವುದು. ಒಂಬತ್ತನೆಯ ಮಂತ್ರ ಇನ್ನೂ ಸ್ಪಷ್ಟ: ಮುಪ್ಪು ಬರಲಿ, ತೊಂದರೆಯಿಲ್ಲ; ಆದರೆ ದಾರಿಯ ನಡುವೆ ಮುರಿಯಬೇಡಿ. ಇದು ವೈದ್ಯಕೀಯದ ಈಚಿನ ಮಾತಾದ ಆರೋಗ್ಯಾಯುಷ್ಯದ ಕಲ್ಪನೆಗೆ ಬಹಳ ಹತ್ತಿರ.

The eighth verse does not ask for deathlessness. It asks to live out the allotted span whole: with firm limbs, with ears that hear and eyes that see. The ninth is plainer still: let old age come, that is no complaint, only do not break the road in the middle. This sits very close to what medicine now calls healthy life expectancy.