ತಿರುಮಲದಲ್ಲಿ ಬೆಳಗಿನ ಜಾವ ಸುಪ್ರಭಾತದ ಶ್ಲೋಕಗಳು ಮುಗಿದ ಕೂಡಲೇ ಈ ಹನ್ನೊಂದು ಶ್ಲೋಕಗಳ ಸ್ತೋತ್ರ ಆರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ. ಇದರ ಕ್ರಮ ಹೀಗಿದೆ: ಎಚ್ಚರಗೊಂಡ ದೇವರಿಗೆ ಮೊದಲು ಜಯಕಾರ, ನಂತರ ಕಾಪಾಡು ಎಂಬ ಮೊರೆ, ಕೊನೆಗೆ ಕ್ಷಮೆಯ ಬೇಡಿಕೆ.
At Tirumala, as soon as the verses of the Suprabhatam end before dawn, this hymn of eleven verses begins. Its order is this: first a cry of victory to the newly woken Lord, then a plea for protection, and at the close a prayer for forgiveness.
ಬೆಟ್ಟದ ಒಡೆಯನನ್ನು ಸ್ತೋತ್ರ ಕೃಷ್ಣನಾಗಿಯೂ ರಾಮನಾಗಿಯೂ ಕಾಣುತ್ತದೆ. ಒಂಬತ್ತನೇ ಶ್ಲೋಕದ “ವಿನಾ ವೇಂಕಟೇಶಂ ನ ನಾಥೋ ನ ನಾಥಃ” ಎಂಬ ಸಾಲು ಭಕ್ತರ ಬಾಯಲ್ಲಿ ಸದಾ ಇರುವ ಮಾತು. ಕೆಳಗೆ ಪ್ರತಿ ಶ್ಲೋಕದ ಕನ್ನಡ ಮತ್ತು ಇಂಗ್ಲಿಷ್ ಅರ್ಥವನ್ನು ಕೊಟ್ಟಿದ್ದೇವೆ.
The hymn sees the Lord of the hill as Krishna and as Rama. The line of the ninth verse, “vinā veṅkaṭeśaṃ na nātho na nāthaḥ”, is always on devotees’ lips. Below we give the meaning of each verse in Kannada and English.
ಪಾಠ (ಕನ್ನಡ)
ಕಮಲಾಕುಚಚೂಚುಕಕುಂಕುಮತೋ
ನಿಯತಾರುಣಿತಾತುಲನೀಲತನೋ ।
ಕಮಲಾಯತಲೋಚನ ಲೋಕಪತೇ
ವಿಜಯೀಭವ ವೇಂಕಟಶೈಲಪತೇ ॥ 1 ॥
ಸಚತುರ್ಮುಖಷಣ್ಮುಖಪಂಚಮುಖ
ಪ್ರಮುಖಾಖಿಲದೈವತಮೌಳಿಮಣೇ ।
ಶರಣಾಗತವತ್ಸಲ ಸಾರನಿಧೇ
ಪರಿಪಾಲಯ ಮಾಂ ವೃಷಶೈಲಪತೇ ॥ 2 ॥
ಅತಿವೇಲತಯಾ ತವ ದುರ್ವಿಷಹೈ
ರನುವೇಲಕೃತೈರಪರಾಧಶತೈಃ ।
ಭರಿತಂ ತ್ವರಿತಂ ವೃಷಶೈಲಪತೇ
ಪರಯಾ ಕೃಪಯಾ ಪರಿಪಾಹಿ ಹರೇ ॥ 3 ॥
ಅಧಿವೇಂಕಟಶೈಲಮುದಾರಮತೇ
ರ್ಜನತಾಭಿಮತಾಧಿಕದಾನರತಾತ್ ।
ಪರದೇವತಯಾ ಗದಿತಾನ್ನಿಗಮೈಃ
ಕಮಲಾದಯಿತಾನ್ನ ಪರಂ ಕಲಯೇ ॥ 4 ॥
ಕಲವೇಣುರವಾವಶಗೋಪವಧೂ
ಶತಕೋಟಿವೃತಾತ್ಸ್ಮರಕೋಟಿಸಮಾತ್ ।
ಪ್ರತಿವಲ್ಲವಿಕಾಭಿಮತಾತ್ಸುಖದಾತ್
ವಸುದೇವಸುತಾನ್ನ ಪರಂ ಕಲಯೇ ॥ 5 ॥
ಅಭಿರಾಮಗುಣಾಕರ ದಾಶರಥೇ
ಜಗದೇಕಧನುರ್ಧರ ಧೀರಮತೇ ।
ರಘುನಾಯಕ ರಾಮ ರಮೇಶ ವಿಭೋ
ವರದೋ ಭವ ದೇವ ದಯಾಜಲಧೇ ॥ 6 ॥
ಅವನೀತನಯಾಕಮನೀಯಕರಂ
ರಜನೀಕರಚಾರುಮುಖಾಂಬುರುಹಮ್ ।
ರಜನೀಚರರಾಜತಮೋಮಿಹಿರಂ
ಮಹನೀಯಮಹಂ ರಘುರಾಮಮಯೇ ॥ 7 ॥
ಸುಮುಖಂ ಸುಹೃದಂ ಸುಲಭಂ ಸುಖದಂ
ಸ್ವನುಜಂ ಚ ಸುಕಾಯಮಮೋಘಶರಮ್ ।
ಅಪಹಾಯ ರಘೂದ್ವಹಮನ್ಯಮಹಂ
ನ ಕಥಂಚನ ಕಂಚನ ಜಾತು ಭಜೇ ॥ 8 ॥
ವಿನಾ ವೇಂಕಟೇಶಂ ನ ನಾಥೋ ನ ನಾಥಃ
ಸದಾ ವೇಂಕಟೇಶಂ ಸ್ಮರಾಮಿ ಸ್ಮರಾಮಿ ।
ಹರೇ ವೇಂಕಟೇಶ ಪ್ರಸೀದ ಪ್ರಸೀದ
ಪ್ರಿಯಂ ವೇಂಕಟೇಶ ಪ್ರಯಚ್ಛ ಪ್ರಯಚ್ಛ ॥ 9 ॥
ಅಹಂ ದೂರತಸ್ತೇ ಪದಾಂಭೋಜಯುಗ್ಮ
ಪ್ರಣಾಮೇಚ್ಛಯಾಽಽಗತ್ಯ ಸೇವಾಂ ಕರೋಮಿ ।
ಸಕೃತ್ಸೇವಯಾ ನಿತ್ಯಸೇವಾಫಲಂ ತ್ವಂ
ಪ್ರಯಚ್ಛ ಪ್ರಯಚ್ಛ ಪ್ರಭೋ ವೇಂಕಟೇಶ ॥ 10 ॥
ಅಜ್ಞಾನಿನಾ ಮಯಾ ದೋಷಾನಶೇಷಾನ್ವಿಹಿತಾನ್ ಹರೇ ।
ಕ್ಷಮಸ್ವ ತ್ವಂ ಕ್ಷಮಸ್ವ ತ್ವಂ ಶೇಷಶೈಲಶಿಖಾಮಣೇ ॥ 11 ॥
ದೇವನಾಗರಿ ಲಿಪಿಯಲ್ಲಿ ಪಾಠText in Devanagari
कमलाकुचचूचुककुंकुमतो
नियतारुणितातुलनीलतनो ।
कमलायतलोचन लोकपते
विजयीभव वेंकटशैलपते ॥ 1 ॥
सचतुर्मुखषण्मुखपंचमुख
प्रमुखाखिलदैवतमौळिमणे ।
शरणागतवत्सल सारनिधे
परिपालय मां वृषशैलपते ॥ 2 ॥
अतिवेलतया तव दुर्विषहै
रनुवेलकृतैरपराधशतैः ।
भरितं त्वरितं वृषशैलपते
परया कृपया परिपाहि हरे ॥ 3 ॥
अधिवेंकटशैलमुदारमते
र्जनताभिमताधिकदानरतात् ।
परदेवतया गदितान्निगमैः
कमलादयितान्न परं कलये ॥ 4 ॥
कलवेणुरवावशगोपवधू
शतकोटिवृतात्स्मरकोटिसमात् ।
प्रतिवल्लविकाभिमतात्सुखदात्
वसुदेवसुतान्न परं कलये ॥ 5 ॥
अभिरामगुणाकर दाशरथे
जगदेकधनुर्धर धीरमते ।
रघुनायक राम रमेश विभो
वरदो भव देव दयाजलधे ॥ 6 ॥
अवनीतनयाकमनीयकरं
रजनीकरचारुमुखांबुरुहम् ।
रजनीचरराजतमोमिहिरं
महनीयमहं रघुराममये ॥ 7 ॥
सुमुखं सुहृदं सुलभं सुखदं
स्वनुजं च सुकायममोघशरम् ।
अपहाय रघूद्वहमन्यमहं
न कथंचन कंचन जातु भजे ॥ 8 ॥
विना वेंकटेशं न नाथो न नाथः
सदा वेंकटेशं स्मरामि स्मरामि ।
हरे वेंकटेश प्रसीद प्रसीद
प्रियं वेंकटेश प्रयच्छ प्रयच्छ ॥ 9 ॥
अहं दूरतस्ते पदांभोजयुग्म
प्रणामेच्छयाऽऽगत्य सेवां करोमि ।
सकृत्सेवया नित्यसेवाफलं त्वं
प्रयच्छ प्रयच्छ प्रभो वेंकटेश ॥ 10 ॥
अज्ञानिना मया दोषानशेषान्विहितान् हरे ।
क्षमस्व त्वं क्षमस्व त्वं शेषशैलशिखामणे ॥ 11 ॥
IAST ಲಿಪ್ಯಂತರದಲ್ಲಿ ಪಾಠText in IAST transliteration
kamalākucacūcukakuṃkumato
niyatāruṇitātulanīlatano |
kamalāyatalocana lokapate
vijayībhava veṃkaṭaśailapate || 1 ||
sacaturmukhaṣaṇmukhapaṃcamukha
pramukhākhiladaivatamauḷimaṇe |
śaraṇāgatavatsala sāranidhe
paripālaya māṃ vṛṣaśailapate || 2 ||
ativelatayā tava durviṣahai
ranuvelakṛtairaparādhaśataiḥ |
bharitaṃ tvaritaṃ vṛṣaśailapate
parayā kṛpayā paripāhi hare || 3 ||
adhiveṃkaṭaśailamudāramate
rjanatābhimatādhikadānaratāt |
paradevatayā gaditānnigamaiḥ
kamalādayitānna paraṃ kalaye || 4 ||
kalaveṇuravāvaśagopavadhū
śatakoṭivṛtātsmarakoṭisamāt |
prativallavikābhimatātsukhadāt
vasudevasutānna paraṃ kalaye || 5 ||
abhirāmaguṇākara dāśarathe
jagadekadhanurdhara dhīramate |
raghunāyaka rāma rameśa vibho
varado bhava deva dayājaladhe || 6 ||
avanītanayākamanīyakaraṃ
rajanīkaracārumukhāṃburuham |
rajanīcararājatamomihiraṃ
mahanīyamahaṃ raghurāmamaye || 7 ||
sumukhaṃ suhṛdaṃ sulabhaṃ sukhadaṃ
svanujaṃ ca sukāyamamoghaśaram |
apahāya raghūdvahamanyamahaṃ
na kathaṃcana kaṃcana jātu bhaje || 8 ||
vinā veṃkaṭeśaṃ na nātho na nāthaḥ
sadā veṃkaṭeśaṃ smarāmi smarāmi |
hare veṃkaṭeśa prasīda prasīda
priyaṃ veṃkaṭeśa prayaccha prayaccha || 9 ||
ahaṃ dūrataste padāṃbhojayugma
praṇāmecchayā”gatya sevāṃ karomi |
sakṛtsevayā nityasevāphalaṃ tvaṃ
prayaccha prayaccha prabho veṃkaṭeśa || 10 ||
ajñāninā mayā doṣānaśeṣānvihitān hare |
kṣamasva tvaṃ kṣamasva tvaṃ śeṣaśailaśikhāmaṇe || 11 ||
ಶ್ಲೋಕಗಳ ಅರ್ಥ
- 1 ಕಮಲೆಯ (ಲಕ್ಷ್ಮಿಯ) ಸ್ತನದ ಕುಂಕುಮದಿಂದ ಸದಾ ಕೆಂಬಣ್ಣ ತಳೆದ, ಹೋಲಿಕೆಯಿಲ್ಲದ ನೀಲವರ್ಣದ ದೇಹವುಳ್ಳವನೇ, ಕಮಲದಂತೆ ಅಗಲವಾದ ಕಣ್ಣುಗಳವನೇ, ಲೋಕಗಳ ಒಡೆಯನೇ, ವೇಂಕಟಗಿರಿಯ ಒಡೆಯನೇ, ನಿನಗೆ ಜಯವಾಗಲಿ. ಲಕ್ಷ್ಮಿ ಸದಾ ಅವನ ಎದೆಯಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿರುವುದರ ಚಿತ್ರ ಇದು.
O you whose peerless dark-blue body is ever tinged red by the kumkum from the breast of Kamala (Lakshmi), lotus-eyed one, lord of the worlds, lord of the Venkata hill, victory to you. The image is of Lakshmi dwelling for ever on his chest. - 2 ನಾಲ್ಕು ಮುಖದ ಬ್ರಹ್ಮ, ಆರು ಮುಖದ ಸ್ಕಂದ, ಐದು ಮುಖದ ಶಿವ ಮೊದಲಾದ ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳ ಕಿರೀಟಗಳಿಗೆ ಮಣಿಯಾದವನೇ, ಶರಣು ಬಂದವರ ಮೇಲೆ ವಾತ್ಸಲ್ಯವುಳ್ಳವನೇ, ಸಾರದ ನಿಧಿಯೇ, ವೃಷಗಿರಿಯ ಒಡೆಯನೇ, ನನ್ನನ್ನು ಕಾಪಾಡು.
O jewel on the crowns of all the gods, led by four-faced Brahma, six-faced Skanda and five-faced Shiva, loving to those who come to you for refuge, treasure of all that is essential, lord of the Vrisha hill, protect me. - 3 ಮಿತಿಮೀರಿ, ಪ್ರತಿಕ್ಷಣವೂ ನಾನು ಮಾಡಿದ, ನಿನಗೂ ಸಹಿಸಲಾಗದ ನೂರಾರು ಅಪರಾಧಗಳಿಂದ ತುಂಬಿಹೋಗಿದ್ದೇನೆ. ಓ ವೃಷಗಿರಿಯ ಒಡೆಯನೇ, ಹರಿಯೇ, ನಿನ್ನ ಪರಮ ಕೃಪೆಯಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ಬೇಗನೆ ಕಾಪಾಡು.
I am filled with hundreds of offences, beyond all bounds, committed every moment, unbearable even to you. O lord of the Vrisha hill, O Hari, protect me quickly with your supreme compassion. - 4 ವೇಂಕಟಗಿರಿಯ ಮೇಲೆ ನೆಲೆಸಿರುವ, ಉದಾರ ಮನಸ್ಸಿನ, ಜನರು ಬಯಸಿದ್ದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚನ್ನೇ ಕೊಡುವುದರಲ್ಲಿ ಆನಂದಪಡುವ, ವೇದಗಳು ಪರದೇವತೆ ಎಂದು ಸಾರಿರುವ ಕಮಲೆಯ ಪ್ರಿಯನಿಗಿಂತ ಮಿಗಿಲಾದುದನ್ನು ನಾನು ಅರಿಯೆನು.
I know nothing higher than the beloved of Kamala who dwells on the Venkata hill, generous of mind, delighting in giving more than people ask, and declared by the Vedas to be the supreme deity. - 5 ಕೊಳಲಿನ ಇಂಪಾದ ನಾದಕ್ಕೆ ಮನಸೋತ ನೂರಾರು ಕೋಟಿ ಗೋಪಿಯರಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿದ, ಕೋಟಿ ಮನ್ಮಥರಿಗೆ ಸಮನಾದ ಸುಂದರ, ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ಗೋಪಿಗೂ ಪ್ರಿಯನಾದ, ಸುಖ ಕೊಡುವ ವಸುದೇವನ ಮಗನಿಗಿಂತ ಮಿಗಿಲಾದುದನ್ನು ನಾನು ಅರಿಯೆನು.
I know nothing higher than the son of Vasudeva, surrounded by countless cowherd women spellbound by the sweet sound of his flute, as handsome as a crore of Kamadevas, dear to every gopi, the giver of joy. - 6 ಮನೋಹರ ಗುಣಗಳ ಗಣಿಯಾದ ದಶರಥನ ಮಗನೇ, ಜಗತ್ತಿನ ಏಕೈಕ ಬಿಲ್ಲುಗಾರನೇ, ಧೀರ ಬುದ್ಧಿಯವನೇ, ರಘುವಂಶದ ನಾಯಕನೇ, ರಾಮನೇ, ರಮೆಯ (ಲಕ್ಷ್ಮಿಯ) ಒಡೆಯನೇ, ಸರ್ವವ್ಯಾಪಿಯೇ, ದಯೆಯ ಸಾಗರನೇ, ದೇವನೇ, ನನಗೆ ವರ ಕೊಡುವವನಾಗು.
O son of Dasharatha, mine of delightful virtues, the one peerless archer of the world, steadfast of mind, leader of the Raghus, Rama, lord of Rama (Lakshmi), all-pervading one, ocean of compassion, O Lord, be the giver of boons to me. - 7 ಭೂಮಿಯ ಮಗಳಾದ ಸೀತೆ ಹಿಡಿಯಲು ಬಯಸಿದ ಸುಂದರ ಕೈಯವನನ್ನು, ಚಂದ್ರನಂತೆ ಚೆಲುವಾದ ಕಮಲಮುಖದವನನ್ನು, ರಾತ್ರಿಚರರ ರಾಜನಾದ ರಾವಣನೆಂಬ ಕತ್ತಲೆಗೆ ಸೂರ್ಯನಂತಿರುವವನನ್ನು, ಪೂಜ್ಯನಾದ ರಘುರಾಮನನ್ನು ನಾನು ಆಶ್ರಯಿಸುತ್ತೇನೆ.
I take refuge in the adorable Raghurama, whose hand Sita, daughter of the earth, loved to hold, whose lotus face is lovely as the moon, and who is a sun to the darkness that was Ravana, king of the night-rovers. - 8 ಪ್ರಸನ್ನ ಮುಖದವನು, ಒಳ್ಳೆಯ ಸ್ನೇಹಿತ, ಸುಲಭವಾಗಿ ದೊರಕುವವನು, ಸುಖ ಕೊಡುವವನು, ಲಕ್ಷ್ಮಣನೆಂಬ ಒಳ್ಳೆಯ ತಮ್ಮನುಳ್ಳವನು, ಸುಂದರ ದೇಹದವನು, ಗುರಿತಪ್ಪದ ಬಾಣವುಳ್ಳವನು. ರಘುಕುಲಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಇವನನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ನಾನು ಬೇರೆ ಯಾರನ್ನೂ, ಯಾವ ರೀತಿಯಲ್ಲೂ, ಎಂದೂ ಭಜಿಸುವುದಿಲ್ಲ.
Gracious of face, a true friend, easy to reach, giver of joy, blessed with a fine younger brother (Lakshmana), handsome of form, whose arrows never miss: leaving this best of the Raghus, I will never, in any way, at any time, worship anyone else. - 9 ವೇಂಕಟೇಶನಲ್ಲದೆ ಬೇರೆ ನಾಥನಿಲ್ಲ, ನಾಥನಿಲ್ಲ. ಸದಾ ವೇಂಕಟೇಶನನ್ನೇ ಸ್ಮರಿಸುತ್ತೇನೆ, ಸ್ಮರಿಸುತ್ತೇನೆ. ಹರಿಯೇ, ವೇಂಕಟೇಶನೇ, ಪ್ರಸನ್ನನಾಗು, ಪ್ರಸನ್ನನಾಗು. ವೇಂಕಟೇಶನೇ, ಹಿತವಾದುದನ್ನು ಕೊಡು, ಕೊಡು.
Other than Venkatesha there is no lord, no lord. Always I remember Venkatesha, I remember him. O Hari, Venkatesha, be gracious, be gracious. O Venkatesha, grant what is dear and good, grant it. - 10 ನಿನ್ನ ಎರಡು ಪಾದಕಮಲಗಳಿಗೆ ನಮಿಸಬೇಕೆಂಬ ಬಯಕೆಯಿಂದ ನಾನು ದೂರದಿಂದ ಬಂದು ಈ ಸೇವೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೇನೆ. ಓ ಪ್ರಭುವೇ, ವೇಂಕಟೇಶನೇ, ಈ ಒಂದು ಬಾರಿಯ ಸೇವೆಗೇ ನಿತ್ಯಸೇವೆಯ ಫಲವನ್ನು ನೀನು ಕೊಡು, ಕೊಡು.
I have come from afar with the longing to bow at your two lotus feet, and I offer this service. O Lord Venkatesha, for this one act of service, grant me the fruit of daily service, grant it. - 11 ಹರಿಯೇ, ಅಜ್ಞಾನಿಯಾದ ನಾನು ಮಾಡಿದ ಎಣಿಕೆಯಿಲ್ಲದ ದೋಷಗಳನ್ನು ಕ್ಷಮಿಸು, ಕ್ಷಮಿಸು, ಓ ಶೇಷಗಿರಿಯ ಶಿಖಾಮಣಿಯೇ.
O Hari, forgive, forgive the countless faults committed by me in my ignorance, O crest-jewel of the Shesha hill.
ಈ ಸ್ತೋತ್ರದ ಬಗ್ಗೆAbout this hymn
ತಿರುಮಲದ ಸುಪ್ರಭಾತ ಸೇವೆಯಲ್ಲಿ ನಾಲ್ಕು ಭಾಗಗಳಿವೆ: ಸುಪ್ರಭಾತ, ಈ ಸ್ತೋತ್ರ, ಪ್ರಪತ್ತಿ ಮತ್ತು ಮಂಗಳಾಶಾಸನ. ನಾಲ್ಕನ್ನೂ ಒಟ್ಟಿಗೆ ತಿರುಮಲ ದೇವಾಲಯದಲ್ಲಿ ಬೆಳಗಿನ ಜಾವ, ಸೂರ್ಯೋದಯಕ್ಕೆ ಮುಂಚೆ ಹಾಡುತ್ತಾರೆ, ಅನೇಕ ಮನೆಗಳಲ್ಲೂ ಹಾಗೆಯೇ. ಮೊದಲ ಭಾಗಕ್ಕೆ ನಮ್ಮ ಶ್ರೀ ವೆಂಕಟೇಶ ಸುಪ್ರಭಾತ ಪುಟವನ್ನು, ಉಳಿದ ಎರಡಕ್ಕೆ ಶ್ರೀ ವೆಂಕಟೇಶ ಪ್ರಪತ್ತಿ ಮತ್ತು ಶ್ರೀ ವೆಂಕಟೇಶ ಮಂಗಳಾಶಾಸನ ಪುಟಗಳನ್ನು ನೋಡಬಹುದು.
The Suprabhatam service at Tirumala has four parts: the Suprabhatam, this Stotram, the Prapatti and the Mangalashasanam. All four are sung together before dawn at the Tirumala temple, and in many homes too. For the first part see our page ಶ್ರೀ ವೆಂಕಟೇಶ ಸುಪ್ರಭಾತ (Sri Venkatesha Suprabhatam), and for the other two the pages Sri Venkatesha Prapatti and Sri Venkatesha Mangalashasanam.
ಪರಂಪರೆಯ ಪ್ರಕಾರ ನಾಲ್ಕೂ ಭಾಗಗಳನ್ನು ಶ್ರೀವೈಷ್ಣವ ಆಚಾರ್ಯ ಮಣವಾಳ ಮಾಮುನಿಗಳ ಶಿಷ್ಯರಾದ ಪ್ರತಿವಾದಿ ಭಯಂಕರ ಅಣ್ಣನ್ (ಅನಂತಾಚಾರ್ಯ) ಸುಮಾರು 15ನೇ ಶತಮಾನದಲ್ಲಿ, ಸುಮಾರು 1430ರ ಹೊತ್ತಿಗೆ ರಚಿಸಿದರು. ಆದ್ದರಿಂದ ಅರ್ಥವನ್ನು ಶ್ರೀವೈಷ್ಣವ (ರಾಮಾನುಜ) ಪರಂಪರೆಯ ತಿಳಿವಳಿಕೆಯಂತೆ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದೇವೆ.
By tradition all four parts were composed by Prativadi Bhayankara Annan (Anantacharya), a disciple of the Sri Vaishnava teacher Manavala Mamuni, in about the 15th century, around 1430. We have therefore given the meanings as the Sri Vaishnava (Ramanuja) tradition understands them.
ಮೊದಲ ಎಂಟು ಶ್ಲೋಕಗಳು ತೋಟಕ ವೃತ್ತದಲ್ಲಿವೆ, 9 ಮತ್ತು 10 ಭುಜಂಗಪ್ರಯಾತದಲ್ಲಿ, ಕೊನೆಯ ಶ್ಲೋಕ ಅನುಷ್ಟುಭ್ ಛಂದಸ್ಸಿನಲ್ಲಿದೆ. ಶ್ಲೋಕ 5 ಕೃಷ್ಣನನ್ನೂ 6 ರಿಂದ 8 ರಾಮನನ್ನೂ ಹೊಗಳುತ್ತವೆ. ಬೆಟ್ಟದ ಒಡೆಯನೇ ಈ ಅವತಾರಗಳಲ್ಲಿ ಬಂದವನು ಎಂಬುದು ಭಾವ. ವೃಷಗಿರಿ ಮತ್ತು ಶೇಷಗಿರಿ ತಿರುಮಲದ ಏಳು ಬೆಟ್ಟಗಳ ಹೆಸರುಗಳು.
The first eight verses are in the totaka metre, 9 and 10 in bhujangaprayata, and the last in anushtubh. Verse 5 praises Krishna and verses 6 to 8 Rama, the thought being that the Lord of the hill is the one who came in these avatars. Vrishagiri and Sheshagiri are names among the seven hills of Tirumala.
ಪಾಠವನ್ನು ಸ್ತೋತ್ರನಿಧಿಯಿಂದ ತೆಗೆದುಕೊಂಡಿದ್ದೇವೆ. ಸಂಸ್ಕೃತದ ರೂಪ ವೇಂಕಟ ಎಂದೇ ಉಳಿಸಿದ್ದೇವೆ. ಮೂಲದಲ್ಲಿ ಸಾಲಿನ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಒಡೆದಿದ್ದ ಶ್ಲೋಕ 7ರ ಮೊದಲ ಪದವನ್ನು ಅವನೀತನಯಾಕಮನೀಯಕರಂ ಎಂದು ಒಂದೇ ಸಮಾಸವಾಗಿ ಜೋಡಿಸಿದ್ದೇವೆ. ಮೊದಲ ಶ್ಲೋಕದ ಚಿತ್ರವನ್ನು ಶ್ರೀವೈಷ್ಣವ ಪರಂಪರೆ ಲಕ್ಷ್ಮೀನಾರಾಯಣರ ಬೇರ್ಪಡಿಸಲಾಗದ ಸಾಂಗತ್ಯದ ಸಂಕೇತವಾಗಿ ಓದುತ್ತದೆ.
The text is from stotranidhi.com. We have kept the Sanskrit form veṅkaṭa. The opening word of verse 7, broken at a line end in the source, we have joined as a single compound, avanītanayākamanīyakaram. The Sri Vaishnava tradition reads the image of the first verse as a sign of the inseparable union of Lakshmi and Narayana.
ಆಧಾರ: ಹಲವು ಮೂಲಗಳು. ಆವೃತ್ತಿಗಳು ಭಿನ್ನವಾಗಿರುವಲ್ಲಿ ಅದನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಸೂಚಿಸಿದ್ದೇವೆ. · Sources: several. Where readings differ, the difference is noted here.
ಇಂದಿನ ಬದುಕಿಗೆFor life today
ತಿರುಮಲದ ಮೆಟ್ಟಿಲುಗಳನ್ನು ಹತ್ತುವ ಭಕ್ತರ ಉದ್ದನೆಯ ಸಾಲನ್ನು ನೋಡಿದರೆ ಹತ್ತನೇ ಶ್ಲೋಕ ನೆನಪಾಗುತ್ತದೆ. ಎಲ್ಲರೂ ದೂರದಿಂದ ಬಂದವರು, ದರ್ಶನ ಸಿಗುವುದು ಕೆಲವೇ ಕ್ಷಣ. ಆದರೂ ಆ ಕ್ಷಣಕ್ಕಾಗಿ ಗಂಟೆಗಟ್ಟಲೆ ತಾಳ್ಮೆಯಿಂದ ಮೆಟ್ಟಿಲು ಹತ್ತುತ್ತಾರೆ.
The long queue of pilgrims climbing the steps at Tirumala brings the tenth verse to mind. Everyone has come from afar, and the sight of the Lord lasts only a few moments. Yet for that moment people climb, patiently, for hours.
ಒಂದು ಬಾರಿಯ ಸೇವೆಗೆ ನಿತ್ಯಸೇವೆಯ ಫಲ ಕೇಳುವ ಆ ಶ್ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಒಂದು ವಿನಯವಿದೆ. ನಾವು ಕೊಡುವುದು ಕಡಿಮೆ, ಬಯಸುವುದು ಹೆಚ್ಚು ಎಂದು ಅದು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಸಾಲಿನಲ್ಲಿ ನಿಂತು ಹತ್ತುವ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಮೆಟ್ಟಿಲೂ ಆ ಬಯಕೆಯ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕತೆಯನ್ನು ಹೇಳುತ್ತದೆ.
There is humility in that verse, which asks the fruit of daily service for a single act of it. It admits that we give little and hope for much. Each step climbed in the queue speaks for the honesty of that hope.
ಪಾಠದಲ್ಲಿ ತಪ್ಪೋ ಬೇರೆ ಪಾಠಾಂತರವೋ ಕಂಡಿತೇ? ನಮಗೆ ತಿಳಿಸಿ.
Noticed a mistake or a different reading? Tell us.
ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ ಬರೆಯಿರಿ