ಭೂ ಸೂಕ್ತ: ಭೂಮಿಯನ್ನು ತಾಯಿ ಎಂದು ಕರೆಯುವ ವೇದ ಮಂತ್ರಗಳು

भूमि॑र्भू॒म्नाद्यौर्व॑रि॒णाऽन्तरि॑क्षं महि॒त्वा ।
उ॒पस्थे॑ ते देव्यदिते॒ऽग्निम॑न्ना॒दम॒न्नाद्या॒याऽऽद॑धे ॥

आऽयङ्गौः पृश्ञि॑रक्रमी॒दस॑नन्मा॒तरं॒ पुन॑ः ।
पि॒तर॑ञ्च प्र॒यन्थ्सुव॑ः ॥

त्रि॒ग्ं॒शद्धाम॒ विरा॑जति॒ वाक्प॑त॒ङ्गाय॑ शिश्रिये ।
प्रत्य॑स्य वह॒ द्युभि॑ः ॥

अ॒स्य प्रा॒णाद॑पान॒त्य॑न्तश्च॑रति रोच॒ना ।
व्य॑ख्यन्महि॒षः सुव॑ः ॥

यत्त्वा᳚ क्रु॒द्धः प॑रो॒ वप॑ म॒न्युना॒ यदव॑र्त्या ।
सु॒कल्प॑मग्ने॒ तत्तव॒ पुन॒स्त्वोद्दी॑पयामसि ॥

यत्ते॑ म॒न्युप॑रोप्तस्य पृथि॒वी मनु॑दध्व॒से ।
आ॒दि॒त्या विश्वे॒तद्दे॒वा वस॑वश्च स॒माभ॑रन् ॥

मे॒दिनी॑ दे॒वी व॒सुन्ध॑रा स्या॒द्वसु॑धा दे॒वी वा॒सवी᳚ ।
ब्र॒ह्म॒व॒र्च॒सः पि॑तृ॒णां श्रोत्रं॒ चक्षु॒र्मन॑ः ॥

दे॒वी हि॑रण्यग॒र्भिणी॑ दे॒वी प्र॑सू॒वरी᳚ ।
सद॑ने स॒त्याय॑ने सीद ॥

स॒मु॒द्रव॑ती सावि॒त्री आनो॑ दे॒वी मह्य॑ङ्गी ।
म॒हो धर॑णी म॒होऽत्य॑तिष्ठत् ॥

शृ॒ङ्गे शृ॑ङ्गे य॒ज्ञे य॑ज्ञे विभी॒षणी᳚ ।
इन्द्र॑पत्नी व्या॒पिनी॒ सर॑सिज इ॒ह ।

वा॒यु॒मती॑ जल॒शय॑नी स्व॒यं धा॒राजा॑ स॒त्यंवो॒ परि॑मेदिनी ।
सो॒परि॑धत्तङ्गाय ।
वि॒ष्णु॒प॒त्नीं म॑हीं दे॒वीं॒ मा॒धवीं᳚ माधव॒प्रियाम् ।
लक्ष्मीं᳚ प्रि॒यस॑खीं दे॒वीं॒ न॒मा॒म्यच्यु॑त व॒ल्लभाम् ॥

ಭೂ ಗಾಯತ್ರೀ

ध॒नु॒र्ध॒रायै॑ वि॒द्महे॑ सर्वसि॒द्ध्यै च॑ धीमहि ।
तन्नो॑ धराः प्रचो॒दया᳚त् ।

ತೈತ್ತಿರೀಯ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ 3.1.2.6

म॒हीं दे॒वीं विष्णु॑पत्नीमजू॒र्याम् ।
प्र॒तीची॑मेनाग्ं ह॒विषा॑ यजामः ॥

त्रे॒धा विष्णु॑रुरुगा॒यो विच॑क्रमे ।
म॒हीं दिवं॑ पृथि॒वीम॒न्तरि॑क्षम् ॥

तच्छ्रो॒णैति॒ श्रव॑ इ॒च्छमा॑ना ।
पुण्य॒ग्ग्॒ श्लोकं॒ यज॑मानाय कृण्व॒ती ॥

ಏಕಾಗ್ನಿಕಾಂಡ 2.15

स्यो॒ना पृ॑थिवि॒ भवा॑नृक्ष॒रा नि॒वेश॑नी ।
यच्छा॑ न॒ः शर्म॑ स॒प्रथा᳚ः ।

अदि॑तिर्दे॒वा ग॑न्ध॒र्वा म॑नु॒ष्या᳚ः पि॒तरो सु॑रा॒स्तेषाग्ं॑ सर्वभू॒तानां᳚ मा॒ता मे॒दीनी॑ मह॒ता म॒ही सा॑वि॒त्री गा॑य॒त्री जग॑त्यु॒र्वी पृ॒थ्वी ब॑हु॒ला विश्वा॑ भू॒ता क॑त॒मा का या सा स॒त्येत्य॒मृतेति॑ वसि॒ष्ठः ॥

ಧ್ಯಾನ ಶ್ಲೋಕಗಳು (ಸ್ವರಚಿಹ್ನೆಗಳಿಲ್ಲದವು)

इक्षुशालियवसस्यफलाढ्यैः पारिजात तरुशोभितमूले ।
स्वर्णरत्नमणिमंटपमध्ये चिन्तयेत्सकललोकधरित्रीम् ॥

श्यामां विचित्रां नवरत्नभूषितां चतुर्भुजां तुंगपयोधरान्विताम् ।
इन्दीवराक्षीं नवशालिमंजरीं शुकं दधानां शरणं भजामहे ॥

ಋಗ್ವೇದ 10.71.2 ಮತ್ತು ಶಾಂತಿ

सक्तु॑मिव॒ तित॑उना पु॒नन्तो॒ यत्र॒ धीरा॒ मन॑सा॒ वाच॒मक्र॑त ।
अत्रा॒ सखा᳚यः स॒ख्यानि॑ जानते भ॒द्रैषां᳚ ल॒क्ष्मीर्नि॑हि॒ताधि॑ वा॒चि ॥

ॐ शान्ति॒ः शान्ति॒ः शान्ति॑ः ॥

bhūmírbhū̱mnādyaurvári̱ṇā’ntaríkṣaṃ mahi̱tvā |
u̱pasthé te devyadite̱’gnimánnā̱dama̱nnādyā̱yā”dádhe ||

ā’yaṅgauḥ pṛśñírakramī̱dasánanmā̱tara̱ṃ punáḥ |
pi̱taráñca pra̱yanthsuváḥ ||

tri̱̱gṃśaddhāma̱ virā́jati̱ vākpáta̱ṅgāyá śiśriye |
pratyásya vaha̱ dyubhíḥ ||

a̱sya prā̱ṇādápāna̱tyántaścárati roca̱nā |
vyákhyanmahi̱ṣaḥ suváḥ ||

yattvā̋ kru̱ddhaḥ páro̱ vapá ma̱nyunā̱ yadavártyā |
su̱kalpámagne̱ tattava̱ puna̱stvoddī́payāmasi ||

yatté ma̱nyupároptasya pṛthi̱vī manúdadhva̱se |
ā̱di̱tyā viśve̱tadde̱vā vasávaśca sa̱mābháran ||

me̱dinī́ de̱vī va̱sundhárā syā̱dvasúdhā de̱vī vā̱savī̋ |
bra̱hma̱va̱rca̱saḥ pítṛ̱ṇāṃ śrotra̱ṃ cakṣu̱rmanáḥ ||

de̱vī híraṇyaga̱rbhiṇī́ de̱vī prásū̱varī̋ |
sadáne sa̱tyāyáne sīda ||

sa̱mu̱dravátī sāvi̱trī ānó de̱vī mahyáṅgī |
ma̱ho dharáṇī ma̱ho’tyátiṣṭhat ||

śṛ̱ṅge śṛ́ṅge ya̱jñe yájñe vibhī̱ṣaṇī̋ |
indrápatnī vyā̱pinī̱ sarásija i̱ha |

vā̱yu̱matī́ jala̱śayánī sva̱yaṃ dhā̱rājā́ sa̱tyaṃvo̱ parímedinī |
so̱parídhattaṅgāya |
vi̱ṣṇu̱pa̱tnīṃ máhīṃ de̱vī̱ṃ mā̱dhavī̋ṃ mādhava̱priyām |
lakṣmī̋ṃ pri̱yasákhīṃ de̱vī̱ṃ na̱mā̱myacyúta va̱llabhām ||

ಭೂ ಗಾಯತ್ರೀ

dha̱nu̱rdha̱rāyaí vi̱dmahé sarvasi̱ddhyai cá dhīmahi |
tannó dharāḥ praco̱dayā̋t |

ತೈತ್ತಿರೀಯ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ 3.1.2.6

ma̱hīṃ de̱vīṃ viṣṇúpatnīmajū̱ryām |
pra̱tīcī́menāgṃ ha̱viṣā́ yajāmaḥ ||

tre̱dhā viṣṇúrurugā̱yo vicákrame |
ma̱hīṃ diváṃ pṛthi̱vīma̱ntaríkṣam ||

tacchro̱ṇaiti̱ śravá i̱cchamā́nā |
puṇya̱̱gg śloka̱ṃ yajámānāya kṛṇva̱tī ||

ಏಕಾಗ್ನಿಕಾಂಡ 2.15

syo̱nā pṛ́thivi̱ bhavā́nṛkṣa̱rā ni̱veśánī |
yacchā́ na̱ḥ śarmá sa̱prathā̋ḥ |

adítirde̱vā gándha̱rvā mánu̱ṣyā̋ḥ pi̱taro súrā̱steṣā́gṃ sarvabhū̱tānā̋ṃ mā̱tā me̱dīnī́ maha̱tā ma̱hī sā́vi̱trī gā́ya̱trī jagátyu̱rvī pṛ̱thvī báhu̱lā viśvā́ bhū̱tā káta̱mā kā yā sā sa̱tyetya̱mṛtetí vasi̱ṣṭhaḥ ||

ಧ್ಯಾನ ಶ್ಲೋಕಗಳು (ಸ್ವರಚಿಹ್ನೆಗಳಿಲ್ಲದವು)

ikṣuśāliyavasasyaphalāḍhyaiḥ pārijāta taruśobhitamūle |
svarṇaratnamaṇimaṃṭapamadhye cintayetsakalalokadharitrīm ||

śyāmāṃ vicitrāṃ navaratnabhūṣitāṃ caturbhujāṃ tuṃgapayodharānvitām |
indīvarākṣīṃ navaśālimaṃjarīṃ śukaṃ dadhānāṃ śaraṇaṃ bhajāmahe ||

ಋಗ್ವೇದ 10.71.2 ಮತ್ತು ಶಾಂತಿ

saktúmiva̱ titáunā pu̱nanto̱ yatra̱ dhīrā̱ manásā̱ vāca̱makráta |
atrā̱ sakhā̋yaḥ sa̱khyāní jānate bha̱draiṣā̋ṃ la̱kṣmīrníhi̱tādhí vā̱ci ||

oṃ śānti̱ḥ śānti̱ḥ śāntíḥ ||

ಭೂ ಸೂಕ್ತ ಒಂದೇ ಸಂಹಿತೆಯ ಒಂದೇ ಸೂಕ್ತವಲ್ಲ; ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಕಡೆಯಿಂದ ಆಯ್ದ ಭಾಗಗಳನ್ನು ಪಾರಾಯಣಕ್ಕೆ ಒಟ್ಟುಗೂಡಿಸಿದ ಸಂಗ್ರಹ. ಆದ್ದರಿಂದ ಪರಂಪರೆಯಿಂದ ಪರಂಪರೆಗೆ ಇದರ ಉದ್ದವೂ ಕ್ರಮವೂ ಬದಲಾಗುತ್ತವೆ. ಧ್ಯಾನ ಶ್ಲೋಕಗಳು ವೇದದ ಭಾಗವಲ್ಲ, ನಂತರದ ಪೌರಾಣಿಕ ರಚನೆಗಳು; ಅದಕ್ಕೇ ಅವಕ್ಕೆ ಸ್ವರಚಿಹ್ನೆಗಳಿಲ್ಲ.

The Bhu Sukta is not a single hymn from a single Samhita but a collection assembled for recitation from several places. Its length and order therefore vary between traditions. The dhyana verses are not Vedic but later Puranic compositions, which is why they carry no accent marks.

ಸ್ವರಚಿಹ್ನೆಗಳ ಬಗ್ಗೆ: ಅಕ್ಷರದ ಕೆಳಗಿನ ಗೆರೆ ಅನುದಾತ್ತ, ಮೇಲಿನ ಗೆರೆ ಸ್ವರಿತ, ಚಿಹ್ನೆಯಿಲ್ಲದ್ದು ಉದಾತ್ತ. ಪಾಠವನ್ನು ಗುರುಮುಖೇನ ಕಲಿಯುವುದೇ ಸರಿಯಾದ ದಾರಿ; ಈ ಪುಟ ನೆನಪಿಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾತ್ರ. · On the accent marks: the line below a syllable is anudatta, the line above is svarita, an unmarked syllable is udatta. The right way to learn the text is from a teacher; this page is only an aid to memory.

ಭೂಮಿಯನ್ನು ತಾಯಿ ಎಂದು ಕರೆಯುವುದು ಸುಲಭ; ತಾಯಿಗೆ ನಡೆದುಕೊಳ್ಳುವಂತೆ ನಡೆದುಕೊಳ್ಳುವುದು ಕಷ್ಟ. ಈ ಸೂಕ್ತದಲ್ಲಿ ಭೂಮಿ ಕೊಡುವವಳು ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ಹೊರುವವಳು: ನಮ್ಮ ಸಿಟ್ಟನ್ನೂ ನಮ್ಮ ಚೆಲ್ಲಾಟವನ್ನೂ ಹೊತ್ತು ಮತ್ತೆ ಹಸಿರಾಗುವವಳು. ಅಗ್ನಿ ಚೆಲ್ಲಿಹೋದರೂ ಮತ್ತೆ ಹೊತ್ತಿಸಬಹುದು ಎಂಬ ಐದನೆಯ ಮಂತ್ರದ ಮಾತು ನೆಲದ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ಕೆಡಿಸಿದ್ದನ್ನು ಸರಿಪಡಿಸುವ ಸಾಧ್ಯತೆಯ ಬಗ್ಗೆ.

It is easy to call the earth a mother; it is harder to behave towards her as one behaves towards a mother. In this hymn the earth is not only the one who gives but the one who bears: who carries our anger and our carelessness and turns green again. The fifth verse, that a scattered fire can be kindled once more, is not only about the ground; it is about the possibility of repairing what has been spoiled.