ಶ್ರೀ ಸೂಕ್ತಮ್

हिर॑ण्यवर्णां॒ हरि॑णीं सु॒वर्ण॑रज॒तस्र॑जाम् ।
च॒न्द्रां हि॒रण्म॑यीं ल॒क्ष्मीं जात॑वेदो म॒ आव॑ह ॥ 1 ॥

तां म॒ आव॑ह॒ जात॑वेदो ल॒क्ष्मीमन॑पगा॒मिनी᳚म् ।
यस्यां॒ हिर॑ण्यं वि॒न्देयं॒ गामश्वं॒ पुरु॑षान॒हम् ॥ 2 ॥

अ॒श्व॒पू॒र्वां र॑थम॒ध्यां ह॒स्तिना॑दप्र॒बोधि॑नीम् ।
श्रियं॑ दे॒वीमुप॑ह्वये॒ श्रीर्मा॑दे॒वीर्जु॑षताम् ॥ 3 ॥

कां॒ सो᳚स्मि॒तां हिर॑ण्यप्रा॒कारा॑मा॒र्द्रां ज्वल॑न्तीं तृ॒प्तां त॒र्पय॑न्तीम् ।
प॒द्मे॒ स्थि॒तां प॒द्मव॑र्णां॒ तामि॒होप॑ह्वये॒ श्रियम् ॥ 4 ॥

च॒न्द्रां प्र॑भा॒सां य॒शसा॒ ज्वल॑न्तीं॒ श्रियं॑ लो॒के दे॒वजु॑ष्टामुदा॒राम् ।
तां प॒द्मिनी॑मीं॒ शर॑णम॒हं प्रप॑द्येऽल॒क्ष्मीर्मे॑ नश्यतां॒ त्वां वृ॑णे ॥ 5 ॥

आ॒दि॒त्यव॑र्णे॒ तप॒सोऽधि॑जा॒तो वन॒स्पति॒स्तव॑ वृ॒क्षोऽथ बि॒ल्वः ।
तस्य॒ फला॑नि॒ तप॒सा नु॑दन्तु मा॒यान्त॑रा॒याश्च॑ बा॒ह्या अ॑ल॒क्ष्मीः ॥ 6 ॥

उपै॑तु॒ मां दे॑वस॒खः की॒र्तिश्च॒ मणि॑ना स॒ह ।
प्रा॒दु॒र्भू॒तोऽस्मि॑ राष्ट्रे॒ऽस्मिन् की॒र्तिमृ॑द्धिं द॒दातु॑ मे ॥ 7 ॥

क्षुत्पि॑पा॒साम॑लां ज्ये॒ष्ठाम॑ल॒क्ष्मीं ना॑शया॒म्यहम् ।
अभू॑ति॒मस॑मृद्धिं॒ च सर्वां॒ निर्णु॑द मे॒ गृहा॑त् ॥ 8 ॥

ग॒न्ध॒द्वा॒रां दु॑राध॒र्षां॒ नि॒त्यपु॑ष्टां करी॒षिणी᳚म् ।
ई॒श्वरी॑ग्ं सर्व॑भूता॒नां॒ तामि॒होप॑ह्वये॒ श्रियम् ॥ 9 ॥

मन॑स॒ः काम॒माकू॑तिं वा॒चः स॒त्यम॑शीमहि ।
प॒शू॒नां रू॒पमन्न॑स्य॒ मयि॒ श्रीः श्र॑यतां॒ यश॑ः ॥ 10 ॥

क॒र्दमे॑न प्र॑जाभू॒ता॒ म॒यि॒ सम्भ॑व क॒र्दम ।
श्रियं॑ वा॒सय॑ मे कु॒ले मा॒तरं॑ पद्म॒मालि॑नीम् ॥ 11 ॥

आप॑ः सृ॒जन्तु॑ स्नि॒ग्धा॒नि॒ चि॒क्ली॒त व॑स मे॒ गृहे ।
नि च॑ दे॒वीं मा॒तरं॒ श्रियं॑ वा॒सय॑ मे कु॒ले ॥ 12 ॥

आ॒र्द्रां पु॒ष्करि॑णीं पु॒ष्टिं॒ पि॒ङ्ग॒लां प॑द्ममा॒लिनीम्।
च॒न्द्रां हि॒रण्म॑यीं ल॒क्ष्मीं जात॑वेदो म॒ आव॑ह ॥ 13 ॥

आ॒र्द्रां य॒ः करि॑णीं य॒ष्टिं॒ सु॒व॒र्णां हे॑ममा॒लिनीम् ।
सू॒र्यां हि॒रण्म॑यीं ल॒क्ष्मीं॒ जात॑वेदो म॒ आवह ॥ 14 ॥

तां म॒ आव॑ह॒ जात॑वेदो ल॒क्ष्मीमन॑पगा॒मिनी᳚म् ।
यस्यां॒ हि॑रण्यं॒ प्रभू॑तं॒ गावो॑ दा॒स्योऽश्वा᳚न्वि॒न्देयं॒ पुरु॑षान॒हम् ॥ 15 ॥

स॒र्व॒म॒ङ्ग॒लमा॒ङ्गल्ये॑ शि॒वे स॒र्वार्थ॑ साधिके ।
शर॑ण्ये त्र्यम्ब॑के दे॒वि॒ ना॒राय॑णि न॒मोऽस्तु॑ ते ॥ 16 ॥

ಲಕ್ಷ್ಮೀ ಗಾಯತ್ರೀ ಮತ್ತು ಶಾಂತಿ

ॐ म॒हा॒दे॒व्यै च॑ वि॒द्महे॑ विष्णुप॒त्नी च॑ धीमहि ।
तन्नो॑ लक्ष्मीः प्रचो॒दया᳚त् ॥

ॐ शांतिः॒ शांतिः॒ शांतिः॑ ॥

hiráṇyavarṇā̱ṃ haríṇīṃ su̱varṇáraja̱tasrájām |
ca̱ndrāṃ hi̱raṇmáyīṃ la̱kṣmīṃ jātávedo ma̱ āváha || 1 ||

tāṃ ma̱ āváha̱ jātávedo la̱kṣmīmanápagā̱minī̋m |
yasyā̱ṃ hiráṇyaṃ vi̱ndeya̱ṃ gāmaśva̱ṃ purúṣāna̱ham || 2 ||

a̱śva̱pū̱rvāṃ ráthama̱dhyāṃ ha̱stinā́dapra̱bodhínīm |
śriyáṃ de̱vīmupáhvaye̱ śrīrmā́de̱vīrjúṣatām || 3 ||

kā̱ṃ sősmi̱tāṃ hiráṇyaprā̱kārā́mā̱rdrāṃ jvalántīṃ tṛ̱ptāṃ ta̱rpayántīm |
pa̱dme̱ sthi̱tāṃ pa̱dmavárṇā̱ṃ tāmi̱hopáhvaye̱ śriyam || 4 ||

ca̱ndrāṃ prábhā̱sāṃ ya̱śasā̱ jvalántī̱ṃ śriyáṃ lo̱ke de̱vajúṣṭāmudā̱rām |
tāṃ pa̱dminī́mī̱ṃ śaráṇama̱haṃ prapádye’la̱kṣmīrmé naśyatā̱ṃ tvāṃ vṛ́ṇe || 5 ||

ā̱di̱tyavárṇe̱ tapa̱so’dhíjā̱to vana̱spati̱stavá vṛ̱kṣo’tha bi̱lvaḥ |
tasya̱ phalā́ni̱ tapa̱sā núdantu mā̱yāntárā̱yāścá bā̱hyā ála̱kṣmīḥ || 6 ||

upaítu̱ māṃ dévasa̱khaḥ kī̱rtiśca̱ maṇínā sa̱ha |
prā̱du̱rbhū̱to’smí rāṣṭre̱’smin kī̱rtimṛ́ddhiṃ da̱dātú me || 7 ||

kṣutpípā̱sāmálāṃ jye̱ṣṭhāmála̱kṣmīṃ nā́śayā̱myaham |
abhū́ti̱masámṛddhi̱ṃ ca sarvā̱ṃ nirṇúda me̱ gṛhā́t || 8 ||

ga̱ndha̱dvā̱rāṃ dúrādha̱rṣā̱ṃ ni̱tyapúṣṭāṃ karī̱ṣiṇī̋m |
ī̱śvarī́gṃ sarvábhūtā̱nā̱ṃ tāmi̱hopáhvaye̱ śriyam || 9 ||

manása̱ḥ kāma̱mākū́tiṃ vā̱caḥ sa̱tyamáśīmahi |
pa̱śū̱nāṃ rū̱pamannásya̱ mayi̱ śrīḥ śráyatā̱ṃ yaśáḥ || 10 ||

ka̱rdaména prájābhū̱tā̱ ma̱yi̱ sambháva ka̱rdama |
śriyáṃ vā̱sayá me ku̱le mā̱taráṃ padma̱mālínīm || 11 ||

āpáḥ sṛ̱jantú sni̱gdhā̱ni̱ ci̱klī̱ta vása me̱ gṛhe |
ni cá de̱vīṃ mā̱tara̱ṃ śriyáṃ vā̱sayá me ku̱le || 12 ||

ā̱rdrāṃ pu̱ṣkaríṇīṃ pu̱ṣṭi̱ṃ pi̱ṅga̱lāṃ pádmamā̱linīm|
ca̱ndrāṃ hi̱raṇmáyīṃ la̱kṣmīṃ jātávedo ma̱ āváha || 13 ||

ā̱rdrāṃ ya̱ḥ karíṇīṃ ya̱ṣṭi̱ṃ su̱va̱rṇāṃ hémamā̱linīm |
sū̱ryāṃ hi̱raṇmáyīṃ la̱kṣmī̱ṃ jātávedo ma̱ āvaha || 14 ||

tāṃ ma̱ āváha̱ jātávedo la̱kṣmīmanápagā̱minī̋m |
yasyā̱ṃ híraṇya̱ṃ prabhū́ta̱ṃ gāvó dā̱syo’śvā̋nvi̱ndeya̱ṃ purúṣāna̱ham || 15 ||

sa̱rva̱ma̱ṅga̱lamā̱ṅgalyé śi̱ve sa̱rvārthá sādhike |
śaráṇye tryambáke de̱vi̱ nā̱rāyáṇi na̱mo’stú te || 16 ||

ಲಕ್ಷ್ಮೀ ಗಾಯತ್ರೀ ಮತ್ತು ಶಾಂತಿ

oṃ ma̱hā̱de̱vyai cá vi̱dmahé viṣṇupa̱tnī cá dhīmahi |
tannó lakṣmīḥ praco̱dayā̋t ||

oṃ śāṃti̱ḥ śāṃti̱ḥ śāṃtíḥ ||

ಶ್ರೀ ಸೂಕ್ತದ ಪಾಠ ಪರಂಪರೆಯಿಂದ ಪರಂಪರೆಗೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಬದಲಾಗುತ್ತದೆ. ಕೆಲವರು ಹದಿನೈದು ಋಕ್ಕುಗಳಿಗೆ ನಿಲ್ಲಿಸುತ್ತಾರೆ; ಕೆಲವರು ಫಲಶ್ರುತಿಯ ಶ್ಲೋಕಗಳನ್ನೂ ಸೇರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಇಲ್ಲಿ ಕೊಟ್ಟಿರುವುದು ದಕ್ಷಿಣ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚು ಬಳಕೆಯಲ್ಲಿರುವ ಪಾಠ; ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಸರ್ವಮಂಗಲಮಾಂಗಲ್ಯೇ ಎಂಬ ಶ್ಲೋಕ ದೇವೀಮಾಹಾತ್ಮ್ಯದಿಂದ ಬಂದದ್ದು, ಸೂಕ್ತದ ಭಾಗವಲ್ಲ. ಕರ್ದಮ ಮತ್ತು ಚಿಕ್ಲೀತ ಎಂಬವರು ಸೂಕ್ತದ ಋಷಿಗಳೂ ಹೌದು, ಲಕ್ಷ್ಮಿಯ ಮಕ್ಕಳೆಂದು ಪರಂಪರೆ ಹೇಳುವ ಹೆಸರುಗಳೂ ಹೌದು.

The text of the Shri Sukta varies a little from one lineage to another. Some stop at fifteen verses; others add verses on the fruit of recitation. What is given here is the reading most used in south India. The closing verse Sarvamangala-mangalye comes from the Devi Mahatmya and is not part of the hymn proper. Kardama and Chiklita are both named as seers of the hymn and, in tradition, as children of Lakshmi.

ಆಧಾರ: ಹಲವು ಮೂಲಗಳು. ಆವೃತ್ತಿಗಳು ಭಿನ್ನವಾಗಿರುವಲ್ಲಿ ಅದನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಸೂಚಿಸಿದ್ದೇವೆ. · Sources: several. Where readings differ, the difference is noted here.

ಈ ಸೂಕ್ತದಲ್ಲಿ ಎರಡು ಪ್ರಾರ್ಥನೆಗಳಿವೆ: ಒಂದು ಬರುವಂತೆ ಮಾಡುವುದು, ಇನ್ನೊಂದು ಹೋಗುವಂತೆ ಮಾಡುವುದು. ಬರಬೇಕಾದದ್ದು ಶ್ರೀ; ಹೋಗಬೇಕಾದದ್ದು ಅಲಕ್ಷ್ಮಿ: ಹಸಿವು, ಬಾಯಾರಿಕೆ, ಕುಂದು, ಅಸಮಾಧಾನ. ಎರಡನೆಯದನ್ನು ಮರೆತು ಮೊದಲನೆಯದನ್ನಷ್ಟೇ ಕೇಳುವುದು ಅರ್ಧ ಪ್ರಾರ್ಥನೆ. ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಕೊಳೆ, ಗೊಂದಲ ಮತ್ತು ಜಗಳ ಉಳಿದಿರುವಾಗ ಸಂಪತ್ತು ಬಂದರೂ ನಿಲ್ಲುವುದಿಲ್ಲ ಎಂಬ ಸರಳ ಸತ್ಯವನ್ನು ಈ ಸೂಕ್ತ ಬಲ್ಲದು.

There are two prayers in this hymn: one for something to arrive, one for something to leave. What should arrive is Shri; what should leave is Alakshmi: hunger, thirst, decline, discontent. To ask only for the first and forget the second is half a prayer. The hymn knows a plain truth: where dirt, disorder and quarrel remain in a house, wealth may come but will not stay.