ಗುರ್ವಷ್ಟಕದ ಪ್ರತಿ ಶ್ಲೋಕವೂ ಜಗತ್ತು ಬೆಲೆ ಕೊಡುವ ಏನನ್ನಾದರೂ ಮುಂದಿಡುತ್ತದೆ: ರೂಪ, ಸಂಸಾರ, ವಿದ್ಯೆ, ಕೀರ್ತಿ, ಅಧಿಕಾರ, ದಾನದ ಹೆಸರು. ಇವೆಲ್ಲ ಇದ್ದರೂ ಮನಸ್ಸು ಗುರುವಿನ ಪಾದದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಗೊಳ್ಳದಿದ್ದರೆ “ತತಃ ಕಿಮ್”, ಅದರಿಂದೇನು ಎಂದು ಪಲ್ಲವಿ ನಾಲ್ಕು ಬಾರಿ ಕೇಳುತ್ತದೆ.
Each verse of the Gurvashtakam sets out something the world values: good looks, family, learning, fame, power, a name for generosity. Even with all these, if the mind is not settled at the guru’s feet, the refrain asks four times, “tataḥ kim”, what then?
ಇಲ್ಲಿ ಗುರು ಎಂದರೆ ಆತ್ಮಜ್ಞಾನದ ದಾರಿ ತೋರಿಸುವವನು ಎಂದು ಅದ್ವೈತ ಪರಂಪರೆ ಓದುತ್ತದೆ. ಸಾಧನೆಗಳನ್ನು ಈ ಹಾಡು ನಿಂದಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಅವು ಕೊನೆಯ ಗುರಿಯಲ್ಲ ಎಂದು ಮಾತ್ರ ನೆನಪಿಸುತ್ತದೆ.
The Advaita tradition reads the guru here as the one who shows the way to knowledge of the Self. The song does not condemn achievement. It only reminds us that achievement is not the final goal.
ಪಾಠ (ಕನ್ನಡ)
ಶರೀರಂ ಸುರೂಪಂ ತಥಾ ವಾ ಕಲತ್ರಂ
ಯಶಶ್ಚಾರು ಚಿತ್ರಂ ಧನಂ ಮೇರುತುಲ್ಯಮ್ ।
ಮನಶ್ಚೇನ್ನ ಲಗ್ನಂ ಗುರೋರಂಘ್ರಿಪದ್ಮೇ
ತತಃ ಕಿಂ ತತಃ ಕಿಂ ತತಃ ಕಿಂ ತತಃ ಕಿಮ್ ॥ 1 ॥
ಕಲತ್ರಂ ಧನಂ ಪುತ್ರಪೌತ್ರಾದಿ ಸರ್ವಂ
ಗೃಹಂ ಬಾಂಧವಾಃ ಸರ್ವಮೇತದ್ಧಿ ಜಾತಮ್ ।
ಮನಶ್ಚೇನ್ನ ಲಗ್ನಂ ಗುರೋರಂಘ್ರಿಪದ್ಮೇ
ತತಃ ಕಿಂ ತತಃ ಕಿಂ ತತಃ ಕಿಂ ತತಃ ಕಿಮ್ ॥ 2 ॥
ಷಡಂಗಾದಿವೇದೋ ಮುಖೇ ಶಾಸ್ತ್ರವಿದ್ಯಾ
ಕವಿತ್ವಾದಿ ಗದ್ಯಂ ಸುಪದ್ಯಂ ಕರೋತಿ ।
ಮನಶ್ಚೇನ್ನ ಲಗ್ನಂ ಗುರೋರಂಘ್ರಿಪದ್ಮೇ
ತತಃ ಕಿಂ ತತಃ ಕಿಂ ತತಃ ಕಿಂ ತತಃ ಕಿಮ್ ॥ 3 ॥
ವಿದೇಶೇಷು ಮಾನ್ಯಃ ಸ್ವದೇಶೇಷು ಧನ್ಯಃ
ಸದಾಚಾರವೃತ್ತೇಷು ಮತ್ತೋ ನ ಚಾನ್ಯಃ ।
ಮನಶ್ಚೇನ್ನ ಲಗ್ನಂ ಗುರೋರಂಘ್ರಿಪದ್ಮೇ
ತತಃ ಕಿಂ ತತಃ ಕಿಂ ತತಃ ಕಿಂ ತತಃ ಕಿಮ್ ॥ 4 ॥
ಕ್ಷಮಾಮಂಡಲೇ ಭೂಪಭೂಪಾಲವೃಂದೈಃ
ಸದಾ ಸೇವಿತಂ ಯಸ್ಯ ಪಾದಾರವಿಂದಮ್ ।
ಮನಶ್ಚೇನ್ನ ಲಗ್ನಂ ಗುರೋರಂಘ್ರಿಪದ್ಮೇ
ತತಃ ಕಿಂ ತತಃ ಕಿಂ ತತಃ ಕಿಂ ತತಃ ಕಿಮ್ ॥ 5 ॥
ಯಶೋ ಮೇ ಗತಂ ದಿಕ್ಷು ದಾನಪ್ರತಾಪಾತ್
ಜಗದ್ವಸ್ತು ಸರ್ವಂ ಕರೇ ಯತ್ಪ್ರಸಾದಾತ್ ।
ಮನಶ್ಚೇನ್ನ ಲಗ್ನಂ ಗುರೋರಂಘ್ರಿಪದ್ಮೇ
ತತಃ ಕಿಂ ತತಃ ಕಿಂ ತತಃ ಕಿಂ ತತಃ ಕಿಮ್ ॥ 6 ॥
ನ ಭೋಗೇ ನ ಯೋಗೇ ನ ವಾ ವಾಜಿರಾಜೌ
ನ ಕಾಂತಾಮುಖೇ ನೈವ ವಿತ್ತೇಷು ಚಿತ್ತಮ್ ।
ಮನಶ್ಚೇನ್ನ ಲಗ್ನಂ ಗುರೋರಂಘ್ರಿಪದ್ಮೇ
ತತಃ ಕಿಂ ತತಃ ಕಿಂ ತತಃ ಕಿಂ ತತಃ ಕಿಮ್ ॥ 7 ॥
ಅರಣ್ಯೇ ನ ವಾ ಸ್ವಸ್ಯ ಗೇಹೇ ನ ಕಾರ್ಯೇ
ನ ದೇಹೇ ಮನೋ ವರ್ತತೇ ಮೇ ತ್ವನರ್ಘ್ಯೇ ।
ಮನಶ್ಚೇನ್ನ ಲಗ್ನಂ ಗುರೋರಂಘ್ರಿಪದ್ಮೇ
ತತಃ ಕಿಂ ತತಃ ಕಿಂ ತತಃ ಕಿಂ ತತಃ ಕಿಮ್ ॥ 8 ॥
ಫಲಶ್ರುತಿ
ಗುರೋರಷ್ಟಕಂ ಯಃ ಪಠೇತ್ಪುಣ್ಯದೇಹೀ
ಯತಿರ್ಭೂಪತಿರ್ಬ್ರಹ್ಮಚಾರೀ ಚ ಗೇಹೀ ।
ಲಭೇದ್ವಾಂಛಿತಾರ್ಥಂ ಪದಂ ಬ್ರಹ್ಮಸಂಜ್ಞಂ
ಗುರೋರುಕ್ತವಾಕ್ಯೇ ಮನೋ ಯಸ್ಯ ಲಗ್ನಮ್ ॥ 9 ॥
ದೇವನಾಗರಿ ಲಿಪಿಯಲ್ಲಿ ಪಾಠText in Devanagari
शरीरं सुरूपं तथा वा कलत्रं
यशश्चारु चित्रं धनं मेरुतुल्यम् ।
मनश्चेन्न लग्नं गुरोरंघ्रिपद्मे
ततः किं ततः किं ततः किं ततः किम् ॥ 1 ॥
कलत्रं धनं पुत्रपौत्रादि सर्वं
गृहं बांधवाः सर्वमेतद्धि जातम् ।
मनश्चेन्न लग्नं गुरोरंघ्रिपद्मे
ततः किं ततः किं ततः किं ततः किम् ॥ 2 ॥
षडंगादिवेदो मुखे शास्त्रविद्या
कवित्वादि गद्यं सुपद्यं करोति ।
मनश्चेन्न लग्नं गुरोरंघ्रिपद्मे
ततः किं ततः किं ततः किं ततः किम् ॥ 3 ॥
विदेशेषु मान्यः स्वदेशेषु धन्यः
सदाचारवृत्तेषु मत्तो न चान्यः ।
मनश्चेन्न लग्नं गुरोरंघ्रिपद्मे
ततः किं ततः किं ततः किं ततः किम् ॥ 4 ॥
क्षमामंडले भूपभूपालवृंदैः
सदा सेवितं यस्य पादारविंदम् ।
मनश्चेन्न लग्नं गुरोरंघ्रिपद्मे
ततः किं ततः किं ततः किं ततः किम् ॥ 5 ॥
यशो मे गतं दिक्षु दानप्रतापात्
जगद्वस्तु सर्वं करे यत्प्रसादात् ।
मनश्चेन्न लग्नं गुरोरंघ्रिपद्मे
ततः किं ततः किं ततः किं ततः किम् ॥ 6 ॥
न भोगे न योगे न वा वाजिराजौ
न कांतामुखे नैव वित्तेषु चित्तम् ।
मनश्चेन्न लग्नं गुरोरंघ्रिपद्मे
ततः किं ततः किं ततः किं ततः किम् ॥ 7 ॥
अरण्ये न वा स्वस्य गेहे न कार्ये
न देहे मनो वर्तते मे त्वनर्घ्ये ।
मनश्चेन्न लग्नं गुरोरंघ्रिपद्मे
ततः किं ततः किं ततः किं ततः किम् ॥ 8 ॥
ಫಲಶ್ರುತಿ
गुरोरष्टकं यः पठेत्पुण्यदेही
यतिर्भूपतिर्ब्रह्मचारी च गेही ।
लभेद्वांछितार्थं पदं ब्रह्मसंज्ञं
गुरोरुक्तवाक्ये मनो यस्य लग्नम् ॥ 9 ॥
IAST ಲಿಪ್ಯಂತರದಲ್ಲಿ ಪಾಠText in IAST transliteration
śarīraṃ surūpaṃ tathā vā kalatraṃ
yaśaścāru citraṃ dhanaṃ merutulyam |
manaścenna lagnaṃ guroraṃghripadme
tataḥ kiṃ tataḥ kiṃ tataḥ kiṃ tataḥ kim || 1 ||
kalatraṃ dhanaṃ putrapautrādi sarvaṃ
gṛhaṃ bāṃdhavāḥ sarvametaddhi jātam |
manaścenna lagnaṃ guroraṃghripadme
tataḥ kiṃ tataḥ kiṃ tataḥ kiṃ tataḥ kim || 2 ||
ṣaḍaṃgādivedo mukhe śāstravidyā
kavitvādi gadyaṃ supadyaṃ karoti |
manaścenna lagnaṃ guroraṃghripadme
tataḥ kiṃ tataḥ kiṃ tataḥ kiṃ tataḥ kim || 3 ||
videśeṣu mānyaḥ svadeśeṣu dhanyaḥ
sadācāravṛtteṣu matto na cānyaḥ |
manaścenna lagnaṃ guroraṃghripadme
tataḥ kiṃ tataḥ kiṃ tataḥ kiṃ tataḥ kim || 4 ||
kṣamāmaṃḍale bhūpabhūpālavṛṃdaiḥ
sadā sevitaṃ yasya pādāraviṃdam |
manaścenna lagnaṃ guroraṃghripadme
tataḥ kiṃ tataḥ kiṃ tataḥ kiṃ tataḥ kim || 5 ||
yaśo me gataṃ dikṣu dānapratāpāt
jagadvastu sarvaṃ kare yatprasādāt |
manaścenna lagnaṃ guroraṃghripadme
tataḥ kiṃ tataḥ kiṃ tataḥ kiṃ tataḥ kim || 6 ||
na bhoge na yoge na vā vājirājau
na kāṃtāmukhe naiva vitteṣu cittam |
manaścenna lagnaṃ guroraṃghripadme
tataḥ kiṃ tataḥ kiṃ tataḥ kiṃ tataḥ kim || 7 ||
araṇye na vā svasya gehe na kārye
na dehe mano vartate me tvanarghye |
manaścenna lagnaṃ guroraṃghripadme
tataḥ kiṃ tataḥ kiṃ tataḥ kiṃ tataḥ kim || 8 ||
ಫಲಶ್ರುತಿ
guroraṣṭakaṃ yaḥ paṭhetpuṇyadehī
yatirbhūpatirbrahmacārī ca gehī |
labhedvāṃchitārthaṃ padaṃ brahmasaṃjñaṃ
guroruktavākye mano yasya lagnam || 9 ||
ಶ್ಲೋಕಗಳ ಅರ್ಥ
- 1 ಸುಂದರವಾದ ದೇಹ, ಹಾಗೆಯೇ ಸುಂದರಿಯಾದ ಪತ್ನಿ, ಬಗೆಬಗೆಯ ಸೊಗಸಾದ ಕೀರ್ತಿ, ಮೇರು ಪರ್ವತದಷ್ಟು ಸಂಪತ್ತು ಇದ್ದರೂ, ಮನಸ್ಸು ಗುರುವಿನ ಪಾದಕಮಲಗಳಲ್ಲಿ ನೆಲೆಗೊಳ್ಳದಿದ್ದರೆ, ಅದರಿಂದೇನು, ಅದರಿಂದೇನು, ಅದರಿಂದೇನು, ಅದರಿಂದೇನು ಪ್ರಯೋಜನ?
One may have a handsome body and a lovely wife, fame bright and varied, and wealth as great as Mount Meru, but if the mind is not fixed on the lotus feet of the guru, what then, what then, what then, what then? - 2 ಪತ್ನಿ, ಹಣ, ಮಕ್ಕಳು, ಮೊಮ್ಮಕ್ಕಳು ಮೊದಲಾದ ಎಲ್ಲವೂ, ಮನೆ, ಬಂಧುಗಳು, ಇವೆಲ್ಲವೂ ಕೂಡಿಬಂದಿದ್ದರೂ, ಮನಸ್ಸು ಗುರುವಿನ ಪಾದಕಮಲಗಳಲ್ಲಿ ನೆಲೆಗೊಳ್ಳದಿದ್ದರೆ, ಅದರಿಂದೇನು, ಅದರಿಂದೇನು, ಅದರಿಂದೇನು, ಅದರಿಂದೇನು ಪ್ರಯೋಜನ?
Wife, wealth, sons, grandsons and all the rest, a house and kinsfolk, all this may have come one’s way, but if the mind is not fixed on the lotus feet of the guru, what then, what then, what then, what then? - 3 ಆರು ವೇದಾಂಗಗಳ ಸಹಿತ ವೇದಗಳು ಬಾಯಿಪಾಠವಾಗಿದ್ದರೂ, ಶಾಸ್ತ್ರವಿದ್ಯೆ ಕೈವಶವಾಗಿದ್ದರೂ, ಕವಿತ್ವದಿಂದ ಸೊಗಸಾದ ಗದ್ಯ ಪದ್ಯಗಳನ್ನು ರಚಿಸುವ ಶಕ್ತಿಯಿದ್ದರೂ, ಮನಸ್ಸು ಗುರುವಿನ ಪಾದಕಮಲಗಳಲ್ಲಿ ನೆಲೆಗೊಳ್ಳದಿದ್ದರೆ, ಅದರಿಂದೇನು, ಅದರಿಂದೇನು, ಅದರಿಂದೇನು, ಅದರಿಂದೇನು ಪ್ರಯೋಜನ?
One may have the Vedas with their six auxiliary sciences by heart and the learning of the shastras at command, and may compose fine prose and verse with a poet’s gift, but if the mind is not fixed on the lotus feet of the guru, what then, what then, what then, what then? - 4 ಪರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಗೌರವ ಪಡೆದರೂ, ಸ್ವದೇಶದಲ್ಲಿ ಧನ್ಯನೆನಿಸಿಕೊಂಡರೂ, ಸದಾಚಾರ ಮತ್ತು ನಡತೆಯಲ್ಲಿ ನನ್ನನ್ನು ಬಿಟ್ಟರೆ ಬೇರೆ ಯಾರೂ ಇಲ್ಲ ಎನ್ನುವಷ್ಟು ಹೆಸರಿದ್ದರೂ, ಮನಸ್ಸು ಗುರುವಿನ ಪಾದಕಮಲಗಳಲ್ಲಿ ನೆಲೆಗೊಳ್ಳದಿದ್ದರೆ, ಅದರಿಂದೇನು, ಅದರಿಂದೇನು, ಅದರಿಂದೇನು, ಅದರಿಂದೇನು ಪ್ರಯೋಜನ?
One may be honoured in foreign lands and counted fortunate at home, and have such a name for right conduct that “there is none but me” may be said, but if the mind is not fixed on the lotus feet of the guru, what then, what then, what then, what then? - 5 ಭೂಮಂಡಲದಲ್ಲಿ ರಾಜರು, ಚಕ್ರವರ್ತಿಗಳ ಸಮೂಹಗಳು ಯಾರ ಪಾದಕಮಲಗಳನ್ನು ಸದಾ ಸೇವಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅಂಥವನಿಗೂ ಮನಸ್ಸು ಗುರುವಿನ ಪಾದಕಮಲಗಳಲ್ಲಿ ನೆಲೆಗೊಳ್ಳದಿದ್ದರೆ, ಅದರಿಂದೇನು, ಅದರಿಂದೇನು, ಅದರಿಂದೇನು, ಅದರಿಂದೇನು ಪ್ರಯೋಜನ?
One whose lotus feet are served always by throngs of kings and emperors across the earth: even for him, if the mind is not fixed on the lotus feet of the guru, what then, what then, what then, what then? - 6 ದಾನ ಮತ್ತು ಪರಾಕ್ರಮದಿಂದ ನನ್ನ ಕೀರ್ತಿ ದಿಕ್ಕುದಿಕ್ಕುಗಳಿಗೆ ಹರಡಿದ್ದರೂ, ಅದರ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ ಜಗತ್ತಿನ ಎಲ್ಲ ವಸ್ತುಗಳೂ ನನ್ನ ಕೈಯಲ್ಲಿದ್ದರೂ, ಮನಸ್ಸು ಗುರುವಿನ ಪಾದಕಮಲಗಳಲ್ಲಿ ನೆಲೆಗೊಳ್ಳದಿದ್ದರೆ, ಅದರಿಂದೇನು, ಅದರಿಂದೇನು, ಅದರಿಂದೇನು, ಅದರಿಂದೇನು ಪ್ರಯೋಜನ?
My fame may have spread to every quarter through my gifts and my prowess, and by its power every thing in the world may be in my hand, but if the mind is not fixed on the lotus feet of the guru, what then, what then, what then, what then? - 7 ಮನಸ್ಸು ಭೋಗದಲ್ಲಿಲ್ಲ, ಯೋಗದಲ್ಲಿಲ್ಲ, ಶ್ರೇಷ್ಠ ಕುದುರೆಗಳಲ್ಲಿಲ್ಲ, ಪ್ರಿಯತಮೆಯ ಮುಖದಲ್ಲಿಲ್ಲ, ಹಣದಲ್ಲೂ ಇಲ್ಲ. ಹೀಗೆ ವೈರಾಗ್ಯವಿದ್ದರೂ, ಮನಸ್ಸು ಗುರುವಿನ ಪಾದಕಮಲಗಳಲ್ಲಿ ನೆಲೆಗೊಳ್ಳದಿದ್ದರೆ, ಅದರಿಂದೇನು, ಅದರಿಂದೇನು, ಅದರಿಂದೇನು, ಅದರಿಂದೇನು ಪ್ರಯೋಜನ?
The mind is not in pleasure, not in yogic powers, not in fine horses, not in a beloved’s face, not even in wealth. Even with such detachment, if the mind is not fixed on the lotus feet of the guru, what then, what then, what then, what then? - 8 ನನ್ನ ಮನಸ್ಸು ಕಾಡಿನಲ್ಲೂ ಇಲ್ಲ, ಸ್ವಂತ ಮನೆಯಲ್ಲೂ ಇಲ್ಲ, ಕೆಲಸದಲ್ಲೂ ಇಲ್ಲ, ದೇಹದಲ್ಲೂ ಇಲ್ಲ, ಅಮೂಲ್ಯವೆನಿಸುವ ಯಾವುದರಲ್ಲೂ ಇಲ್ಲ. (ಅಥವಾ, ಮನಸ್ಸು ಬೆಲೆಕಟ್ಟಲಾಗದ ಆತ್ಮದಲ್ಲೇ ನೆಲೆಸಿದೆ ಎಂದೂ ಓದುತ್ತಾರೆ.) ಆದರೂ ಮನಸ್ಸು ಗುರುವಿನ ಪಾದಕಮಲಗಳಲ್ಲಿ ನೆಲೆಗೊಳ್ಳದಿದ್ದರೆ, ಅದರಿಂದೇನು, ಅದರಿಂದೇನು, ಅದರಿಂದೇನು, ಅದರಿಂದೇನು ಪ್ರಯೋಜನ?
My mind dwells neither in the forest nor in my own home, neither in work nor in the body, nor in anything held precious. (Or, as some read it, the mind rests in the priceless Self.) Even so, if the mind is not fixed on the lotus feet of the guru, what then, what then, what then, what then? - 9 ಗುರುವಿನ ಈ ಅಷ್ಟಕವನ್ನು ಓದುವ ಪುಣ್ಯಶಾಲಿ, ಅವನು ಸಂನ್ಯಾಸಿಯಾಗಲಿ, ರಾಜನಾಗಲಿ, ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿಯಾಗಲಿ, ಗೃಹಸ್ಥನಾಗಲಿ, ಗುರುವಿನ ಉಪದೇಶದ ಮಾತುಗಳಲ್ಲಿ ಯಾರ ಮನಸ್ಸು ನೆಲೆಗೊಂಡಿದೆಯೋ ಅವನು ಬಯಸಿದ ಗುರಿಯನ್ನು, ಬ್ರಹ್ಮ ಎಂಬ ಪದವಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.
The blessed one who reads this octet on the guru, be he an ascetic, a king, a celibate student or a householder, and whose mind is fixed on the words the guru has taught, attains the goal he seeks, the state called Brahman.
ಈ ಸ್ತೋತ್ರದ ಬಗ್ಗೆAbout this hymn
ಗುರ್ವಷ್ಟಕವನ್ನು ಆದಿ ಶಂಕರಾಚಾರ್ಯರ ಕೃತಿ ಎಂದು ಪರಂಪರೆ ಹೇಳುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಶಂಕರರ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿರುವ ಅನೇಕ ಸ್ತೋತ್ರಗಳಂತೆ ಇದಕ್ಕೂ ಖಚಿತವಾದ ಐತಿಹಾಸಿಕ ಆಧಾರವಿಲ್ಲ. ಇದರ ವೈರಾಗ್ಯದ ಧ್ವನಿ ಭಜಗೋವಿಂದಕ್ಕೆ ಹತ್ತಿರವಾಗಿದೆ.
Tradition attributes the Gurvashtakam to Adi Shankaracharya. As with many hymns carrying his name, there is no firm historical evidence for this. Its tone of dispassion is close to that of the Bhaja Govindam.
ಎಂಟು ಶ್ಲೋಕಗಳೂ ಫಲಶ್ರುತಿಯೂ ಭುಜಂಗಪ್ರಯಾತ ಛಂದಸ್ಸಿನಲ್ಲಿವೆ. ಪ್ರತಿ ಶ್ಲೋಕದ ಮೊದಲ ಎರಡು ಸಾಲುಗಳು ಒಂದು ಲೌಕಿಕ ಸಾಧನೆಯನ್ನು ಹೇಳುತ್ತವೆ, ಕೊನೆಯ ಎರಡು ಸಾಲುಗಳು ಅದೇ ಪಲ್ಲವಿ. ಏಳು ಮತ್ತು ಎಂಟನೆಯ ಶ್ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಪಟ್ಟಿ ತಿರುಗುತ್ತದೆ: ವೈರಾಗ್ಯವೂ ಗುರುವಿನ ಆಶ್ರಯವಿಲ್ಲದೆ ಸಾಲದು ಎಂಬುದು ಅಲ್ಲಿನ ಅಭಿಪ್ರಾಯ.
The eight verses and the phalashruti are in the Bhujangaprayata metre. In each verse the first two lines name a worldly achievement and the last two are the refrain. In verses 7 and 8 the list turns: there, even dispassion is said to fall short without the guru’s shelter.
ಪಾಠದ ಬಗ್ಗೆ: ವಿಜ್ಞಾನಂ ತಾಣದ ಪಾಠವನ್ನು ಆಧಾರವಾಗಿ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು, ಅದರಲ್ಲಿದ್ದ ಹಲವು ಮುದ್ರಣದೋಷಗಳನ್ನು ಸರಿಪಡಿಸಿದ್ದೇವೆ (ಮನಶ್ಚೇನ್ನ, ಷಡಂಗಾದಿ, ಭೂಪಾಲವೃಂದೈಃ, ಕಾಂತಾಮುಖೇ, ತ್ವನರ್ಘ್ಯೇ, ಪುಣ್ಯದೇಹೀ, ಲಭೇದ್ವಾಂಛಿತಾರ್ಥಂ). ಎರಡನೆಯ ಶ್ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಮೂಲದ “ಗೃಹೋ” ಬದಲು “ಗೃಹಂ” ಎಂದು ಕೊಟ್ಟಿದ್ದೇವೆ. ಇತರ ಪುಸ್ತಕಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ಲೋಕಗಳ ಕ್ರಮ ಮತ್ತು ಕೆಲವು ಪದಗಳು ಸ್ವಲ್ಪ ಬೇರೆಯಾಗಿರಬಹುದು.
On the text: we took the vignanam.org text as our base and corrected several misprints in it (manaścenna, ṣaḍaṅgādi, bhūpālavṛndaiḥ, kāntāmukhe, tvanarghye, puṇyadehī, labhedvāñchitārthaṃ). In verse 2 we give “gṛhaṃ” for the source’s “gṛho”. Other printings may differ slightly in verse order and in some words.
ಆಧಾರ: ಹಲವು ಮೂಲಗಳು. ಆವೃತ್ತಿಗಳು ಭಿನ್ನವಾಗಿರುವಲ್ಲಿ ಅದನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಸೂಚಿಸಿದ್ದೇವೆ. · Sources: several. Where readings differ, the difference is noted here.
ಇಂದಿನ ಬದುಕಿಗೆFor life today
ಗೋಡೆಯ ಮೇಲೆ ಚೌಕಟ್ಟು ಹಾಕಿದ ಪ್ರಮಾಣಪತ್ರಗಳು, ಕಪಾಟಿನಲ್ಲಿ ಪದಕಗಳು, ನಮ್ಮ ಹೆಸರಿನ ಮುಂದೆ ಬರುವ ಪದವಿಗಳು, ಇವು ಪರಿಶ್ರಮದ ಗುರುತುಗಳು, ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ತಪ್ಪೇನಿಲ್ಲ. “ತತಃ ಕಿಮ್” ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆ ಅವುಗಳನ್ನು ಕಿತ್ತೆಸೆಯಲು ಹೇಳುವುದಿಲ್ಲ. ಇವುಗಳ ನಂತರ ಏನು, ನಮಗೆ ದಾರಿ ತೋರಿಸಿದವರನ್ನು ನೆನೆಯುತ್ತೇವೆಯೇ, ಕಲಿತದ್ದನ್ನು ಮುಂದಿನವರಿಗೆ ದಾಟಿಸುತ್ತೇವೆಯೇ ಎಂದು ಆಗಾಗ ಕೇಳಿಕೊಳ್ಳಲು ಅದು ನೆನಪಿಸುತ್ತದೆ.
Framed certificates on the wall, medals in a cupboard, letters after our names: these are marks of hard work, and there is nothing wrong with them. The question “what then?” does not ask us to throw them away. It reminds us to ask now and then what comes after them: whether we remember those who showed us the way, and whether we pass on what we learnt to those who come next.
ಪಾಠದಲ್ಲಿ ತಪ್ಪೋ ಬೇರೆ ಪಾಠಾಂತರವೋ ಕಂಡಿತೇ? ನಮಗೆ ತಿಳಿಸಿ.
Noticed a mistake or a different reading? Tell us.
ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ ಬರೆಯಿರಿ