ನಾಸದೀಯ ಸೂಕ್ತ: ಸೃಷ್ಟಿಯ ಮೊದಲು ಏನಿತ್ತು ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಋಗ್ವೇದದ ಉತ್ತರ ‘ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ’

नास॑दासी॒न्नो सदा॑सीत्त॒दानीं॒ नासी॒द्रजो॒ नो व्यो॑मा प॒रो यत् ।
किमाव॑रीवः॒ कुह॒ कस्य॒ शर्म॒न्नंभः॒ किमा॑सी॒द्गह॑नं गभी॒रम् ॥ 1 ॥

न मृ॒त्युरा॑सीद॒मृतं॒ न तर्हि॒ न रात्र्या॒ अह्न॑ आसीत्प्रके॒तः ।
आनी॑दवा॒तं स्व॒धया॒ तदेकं॒ तस्मा॑द्धा॒न्यन्न प॒रः किं च॒नास॑ ॥ 2 ॥

तम॑ आसी॒त्तम॑सा गू॒ळ्हमग्रे॑ऽप्रके॒तं स॑लि॒लं सर्व॑मा इ॒दम् ।
तु॒च्छ्येना॒भ्वपि॑हितं॒-यँदासी॒त्तप॑स॒स्तन्म॑हि॒नाजा॑य॒तैक॑म् ॥ 3 ॥

काम॒स्तदग्रे॒ सम॑वर्त॒ताधि॒ मन॑सो॒ रेतः॑ प्रथ॒मं-यँदासी॑त् ।
स॒तो बंधु॒मस॑ति॒ निर॑विंदन् हृ॒दि प्र॒तीष्या॑ क॒वयो॑ मनी॒षा ॥ 4 ॥

ति॒र॒श्चीनो॒ वित॑तो र॒श्मिरे॑षाम॒धः स्वि॑दा॒सी 3 दु॒परि॑ स्विदासी 3 त् ।
रे॒तो॒धा आ॑सन्महि॒मान॑ आसंत्स्व॒धा अ॒वस्ता॒त्प्रय॑तिः प॒रस्ता॑त् ॥ 5 ॥

को अ॒द्धा वे॑द॒ क इ॒ह प्र वो॑च॒त्कुत॒ आजा॑ता॒ कुत॑ इ॒यं-विँसृ॑ष्टिः ।
अ॒र्वाग्दे॒वा अ॒स्य वि॒सर्ज॑ने॒नाथा॒ को वे॑द॒ यत॑ आब॒भूव॑ ॥ 6 ॥

इ॒यं-विँसृ॑ष्टि॒र्यत॑ आब॒भूव॒ यदि॑ वा द॒धे यदि॑ वा॒ न ।
यो अ॒स्याध्य॑क्षः पर॒मे व्यो॑मं॒त्सो अ॒ङ्ग वे॑द॒ यदि॑ वा॒ न वेद॑ ॥ 7 ॥

nāsádāsī̱nno sadā́sītta̱dānī̱ṃ nāsī̱drajo̱ no vyómā pa̱ro yat |
kimāvárīva̱ḥ kuha̱ kasya̱ śarma̱nnaṃbha̱ḥ kimā́sī̱dgahánaṃ gabhī̱ram || 1 ||

na mṛ̱tyurā́sīda̱mṛta̱ṃ na tarhi̱ na rātryā̱ ahná āsītprake̱taḥ |
ānī́davā̱taṃ sva̱dhayā̱ tadeka̱ṃ tasmā́ddhā̱nyanna pa̱raḥ kiṃ ca̱nāsá || 2 ||

tamá āsī̱ttamásā gū̱ḻhamagré’prake̱taṃ sáli̱laṃ sarvámā i̱dam |
tu̱cchyenā̱bhvapíhita̱ṃ-ya~dāsī̱ttapása̱stanmáhi̱nājā́ya̱taikám || 3 ||

kāma̱stadagre̱ samávarta̱tādhi̱ manáso̱ retáḥ pratha̱maṃ-ya~dāsī́t |
sa̱to baṃdhu̱masáti̱ niráviṃdan hṛ̱di pra̱tīṣyā́ ka̱vayó manī̱ṣā || 4 ||

ti̱ra̱ścīno̱ vitáto ra̱śmiréṣāma̱dhaḥ svídā̱sī 3 du̱parí svidāsī 3 t |
re̱to̱dhā ā́sanmahi̱māná āsaṃtsva̱dhā a̱vastā̱tprayátiḥ pa̱rastā́t || 5 ||

ko a̱ddhā véda̱ ka i̱ha pra vóca̱tkuta̱ ājā́tā̱ kutá i̱yaṃ-vi~sṛ́ṣṭiḥ |
a̱rvāgde̱vā a̱sya vi̱sarjáne̱nāthā̱ ko véda̱ yatá āba̱bhūvá || 6 ||

i̱yaṃ-vi~sṛ́ṣṭi̱ryatá āba̱bhūva̱ yadí vā da̱dhe yadí vā̱ na |
yo a̱syādhyákṣaḥ para̱me vyóma̱ṃtso a̱ṅga véda̱ yadí vā̱ na vedá || 7 ||

ಸ್ವರಚಿಹ್ನೆಗಳು: ಅನುದಾತ್ತಕ್ಕೆ ಅಕ್ಷರದ ಕೆಳಗೆ ಗೆರೆ (a̱), ಸ್ವರಿತಕ್ಕೆ ಮೇಲೆ ಗೆರೆ (á), ಕಂಪಕ್ಕೆ ಎರಡು ಗೆರೆ (a̋). ಉದಾತ್ತಕ್ಕೆ ಚಿಹ್ನೆ ಇಲ್ಲ. · Accents: macron below for anudātta, acute for svarita, double acute for the kampa; udātta is unmarked.

ನಾಸದೀಯ ಎಂಬ ಹೆಸರು ಮೊದಲ ಪದಗಳಾದ ನಾಸತ್ ಆಸೀತ್, ಅಂದರೆ ಅಸತ್ತು ಇರಲಿಲ್ಲ, ಎಂಬುದರಿಂದ ಬಂದದ್ದು. ಈ ಸೂಕ್ತ ತೈತ್ತಿರೀಯ ಬ್ರಾಹ್ಮಣದಲ್ಲೂ ಬರುತ್ತದೆ.

The name nasadiya comes from its opening words, na asat asit, there was no non-existence. The hymn also appears in the Taittiriya Brahmana.

ಈ ಸೂಕ್ತದ ಅನುವಾದಗಳು ಬಹಳ ಭಿನ್ನವಾಗಿವೆ. ತಪಸ್ ಪದಕ್ಕೆ ತಾಪ, ತಪಸ್ಸು, ಧ್ಯಾನ ಎಂಬ ಅರ್ಥಗಳನ್ನು ಕೊಡುತ್ತಾರೆ. ಐದನೆಯ ಮಂತ್ರವಂತೂ ಅತ್ಯಂತ ಅಸ್ಪಷ್ಟ. ಅದರ ರಶ್ಮಿ ಪದವನ್ನು ಬೆಳಕಿನ ಕಿರಣ ಎಂದೂ ಹಗ್ಗ ಎಂದೂ ಅರ್ಥೈಸುತ್ತಾರೆ. ಇಲ್ಲಿ ಕೊಟ್ಟಿರುವುದು ಪ್ರಚಲಿತ ಅರ್ಥಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು.

Translations of this hymn differ widely. Tapas is rendered as heat, austerity or meditation. The fifth mantra is especially obscure. Its word rashmi is read both as a ray of light and as a cord. What is given here is one of the common readings.

ಸಾಯಣಾಚಾರ್ಯರು ಈ ಸೂಕ್ತವನ್ನು ಬ್ರಹ್ಮ ಮತ್ತು ಮಾಯೆಯ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ವಿವರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಆಧುನಿಕ ಓದುಗರು ಇದರಲ್ಲಿ ವಿಶ್ವದ ಆರಂಭದ ಬಗೆಗಿನ ವೈಜ್ಞಾನಿಕ ಕುತೂಹಲವನ್ನು ಕಾಣುತ್ತಾರೆ. ಎರಡೂ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಗಳು ಸೂಕ್ತದ ಕೊನೆಯ ಮಂತ್ರದ ವಿನಯವನ್ನು ಗೌರವಿಸುತ್ತವೆ.

Sayanacharya explains the hymn in terms of Brahman and maya. Modern readers find in it a scientific curiosity about the origin of the universe. Both readings honour the humility of its last line.

ಸ್ವರಸಹಿತ ಪಾಠ ಉಡುಪಿಯ ಅಪ್ರಮೇಯ 2026ರಲ್ಲಿ ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿದ ವೇದಸೂಕ್ತ ಮಂತ್ರಗಳು ಎಂಬ ಸಂಗ್ರಹವನ್ನು ಅನುಸರಿಸುತ್ತದೆ. ಸ್ವರಚಿಹ್ನೆಗಳನ್ನು ಓದುವ ಕ್ರಮ: ಅಕ್ಷರದ ಕೆಳಗಿನ ಅಡ್ಡಗೆರೆ ಅನುದಾತ್ತ, ಮೇಲಿನ ಲಂಬಗೆರೆ ಸ್ವರಿತ, ಮೇಲಿನ ಎರಡು ಗೆರೆ ದೀರ್ಘ ಸ್ವರಿತ. ಗುರುಮುಖದಿಂದ ಕಲಿಯುವುದೇ ಸರಿಯಾದ ದಾರಿ.

The accented text follows the 2026 collection of Vedic hymns prepared by Aprameya of Udupi. How to read the marks: a line below a syllable is anudatta, a vertical stroke above is svarita, a double stroke above is the long svarita. Learning from a teacher remains the right way.

ಆಧಾರ: ಹಲವು ಮೂಲಗಳು. ಆವೃತ್ತಿಗಳು ಭಿನ್ನವಾಗಿರುವಲ್ಲಿ ಅದನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಸೂಚಿಸಿದ್ದೇವೆ.

Sources: several. Where versions differ, we have noted it here.

ವೈದ್ಯಕೀಯ ವೃತ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಹೇಳಲು ಅತ್ಯಂತ ಕಷ್ಟವಾದ ಮಾತು ‘ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ’. ರೋಗಿಯ ಮನೆಯವರು ಖಚಿತ ಉತ್ತರ ಬಯಸುತ್ತಾರೆ, ನಾವೂ ಅದನ್ನು ಕೊಡಲು ಬಯಸುತ್ತೇವೆ. ಆದರೆ ಕೆಲವು ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕ ಉತ್ತರ ಅದೇ.

In medicine the hardest words to say are “I don’t know”. Families want a certain answer, and we want to give one. But for some questions that is the honest answer.

ಸುಮಾರು ಮೂರು ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದಿನ ಋಷಿ ಆ ಮಾತನ್ನು ಅಳುಕಿಲ್ಲದೆ ಹೇಳಿದ. ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ ಎಂದು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡಾಗಲೇ ಹುಡುಕಾಟ ಆರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ.

A seer some three thousand years ago said it without flinching. The search begins with admitting that we do not know.