ಮೂರು ಸಾಲು, ಮೂರು ಪಯಣ: ಅಸತ್ಯದಿಂದ ಸತ್ಯಕ್ಕೆ, ಕತ್ತಲಿಂದ ಬೆಳಕಿಗೆ, ಸಾವಿನಿಂದ ಅಮೃತಕ್ಕೆ. ಶಾಲೆಯ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯಿಂದ ಹಿಡಿದು ಅಂತಾರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಸಭೆಗಳವರೆಗೆ ಕೇಳಿಬರುವ ಉಪನಿಷತ್ತಿನ ಸಾಲುಗಳು ಇವು.
ಉಪನಿಷತ್ತು ಈ ಮಂತ್ರಗಳಿಗೆ ತಾನೇ ಅರ್ಥವನ್ನೂ ಹೇಳುತ್ತದೆ: ಅಸತ್ತು ಎಂದರೆ ಸಾವು, ಸತ್ತು ಎಂದರೆ ಅಮೃತ; ಕತ್ತಲೆ ಎಂದರೆ ಸಾವು, ಬೆಳಕು ಎಂದರೆ ಅಮೃತ. ಮೂರೂ ಸಾಲುಗಳ ಗುರಿ ಒಂದೇ.
ಶ್ಲೋಕ (ಕನ್ನಡ)
ಅಸತೋ ಮಾ ಸದ್ಗಮಯ ।
ತಮಸೋ ಮಾ ಜ್ಯೋತಿರ್ಗಮಯ ।
ಮೃತ್ಯೋರ್ಮಾಮೃತಂ ಗಮಯ ।
ಓಂ ಶಾಂತಿಃ ಶಾಂತಿಃ ಶಾಂತಿಃ ॥
ಶ್ಲೋಕ (ದೇವನಾಗರಿ)
असतो मा सद्गमय ।
तमसो मा ज्योतिर्गमय ।
मृत्योर्मामृतं गमय ।
ॐ शान्तिः शान्तिः शान्तिः ॥
ಶ್ಲೋಕ (IAST)
asato mā sadgamaya |
tamaso mā jyotirgamaya |
mṛtyormāmṛtaṃ gamaya |
oṃ śāntiḥ śāntiḥ śāntiḥ ||
ಪದಶಃ ಅರ್ಥ
- ಅಸತಃ (असतः, asataḥ) = ಅಸತ್ಯದಿಂದ, ಇಲ್ಲದ್ದರಿಂದ (from the unreal)
- ಮಾ (मा, mā) = ನನ್ನನ್ನು (me)
- ಸತ್ (सत्, sat) = ಸತ್ಯಕ್ಕೆ, ಇರುವುದಕ್ಕೆ (to the real)
- ಗಮಯ (गमय, gamaya) = ಕರೆದೊಯ್ಯು (lead)
- ತಮಸಃ (तमसः, tamasaḥ) = ಕತ್ತಲಿನಿಂದ (from darkness)
- ಜ್ಯೋತಿಃ (ज्योतिः, jyotiḥ) = ಬೆಳಕಿಗೆ (to light)
- ಮೃತ್ಯೋಃ (मृत्योः, mṛtyoḥ) = ಸಾವಿನಿಂದ (from death)
- ಅಮೃತಮ್ (अमृतम्, amṛtam) = ಅಮೃತಕ್ಕೆ, ಸಾವಿಲ್ಲದ ಸ್ಥಿತಿಗೆ (to immortality)
- ಶಾಂತಿಃ (शान्तिः, śāntiḥ) = ಶಾಂತಿ (peace)
ಸಂಪೂರ್ಣ ಅರ್ಥ (ಕನ್ನಡ)
ಅಸತ್ಯದಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ಸತ್ಯಕ್ಕೆ ಕರೆದೊಯ್ಯು. ಕತ್ತಲಿನಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ಬೆಳಕಿಗೆ ಕರೆದೊಯ್ಯು. ಸಾವಿನಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ಅಮೃತಕ್ಕೆ ಕರೆದೊಯ್ಯು. ಓಂ, ಶಾಂತಿ, ಶಾಂತಿ, ಶಾಂತಿ.
ಸಂಪೂರ್ಣ ಅರ್ಥ (ಇಂಗ್ಲಿಷ್)
Lead me from the unreal to the real. Lead me from darkness to light. Lead me from death to immortality. Om, peace, peace, peace.
ಉಪನಿಷತ್ತಿನ ಸಂದರ್ಭThe Upanishadic setting
ಬೃಹದಾರಣ್ಯಕ ಉಪನಿಷತ್ತಿನ ಮೊದಲ ಅಧ್ಯಾಯದ ಮೂರನೆಯ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಪ್ರಾಣದ ಶ್ರೇಷ್ಠತೆಯ ಕಥೆ ಹೇಳುತ್ತದೆ. ಅದರ ಕೊನೆಗೆ, ಸಾಮಗಾನದ ಪ್ರಸ್ತಾವ ನಡೆಯುವಾಗ ಯಜಮಾನ ಜಪಿಸಬೇಕಾದ ಮಂತ್ರಗಳಾಗಿ ಈ ಮೂರು ಸಾಲುಗಳನ್ನು ಕೊಡುತ್ತದೆ. ಅವುಗಳನ್ನು ಪವಮಾನ ಅಭ್ಯಾರೋಹ ಮಂತ್ರಗಳು ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ.
The third brahmana of the first chapter of the Brihadaranyaka Upanishad tells the story of the supremacy of breath. At its close it gives these three lines as mantras the patron of the sacrifice should murmur while the opening of the Saman chant is sung. They are called the pavamana abhyaroha mantras.
ಉಪನಿಷತ್ತು ತಕ್ಷಣ ವಿವರಿಸುತ್ತದೆ: ಅಸತ್ತು ಸಾವು, ಸತ್ತು ಅಮೃತ; ಅಸತ್ತಿನಿಂದ ಸತ್ತಿಗೆ ಎಂದರೆ ನನ್ನನ್ನು ಅಮೃತನನ್ನಾಗಿ ಮಾಡು. ಕತ್ತಲೆ ಸಾವು, ಬೆಳಕು ಅಮೃತ. ಮೂರನೆಯ ಸಾಲಿನಲ್ಲಿ ಮುಚ್ಚಿಟ್ಟದ್ದೇನೂ ಇಲ್ಲ ಎಂದು ಅದು ಹೇಳುತ್ತದೆ.
The Upanishad explains at once: the unreal is death and the real is immortality, so from the unreal to the real means make me immortal. Darkness is death and light is immortality. In the third line, it says, nothing is hidden.
ಓಂ ಶಾಂತಿಃ ಶಾಂತಿಃ ಶಾಂತಿಃ ಎಂಬ ಕೊನೆಯ ಸಾಲು ಉಪನಿಷತ್ತಿನ ಈ ಭಾಗದಲ್ಲಿಲ್ಲ; ಪಠಣ ಪರಂಪರೆ ಅದನ್ನು ಸೇರಿಸಿದೆ. ಹಲವು ಮುದ್ರಣಗಳಲ್ಲಿ ಮೃತ್ಯೋರ್ಮಾ ಅಮೃತಂ ಗಮಯ ಎಂದು ಬಿಡಿಸಿ ಬರೆಯುತ್ತಾರೆ.
The closing line om shantih shantih shantih is not in this passage of the Upanishad; the tradition of recitation added it. Many prints write mrityorma amritam gamaya with the words separated.
ಆಧಾರ: ಹಲವು ಮೂಲಗಳು. ಆವೃತ್ತಿಗಳು ಭಿನ್ನವಾಗಿರುವಲ್ಲಿ ಅದನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಸೂಚಿಸಿದ್ದೇವೆ.
Sources: several. Where versions differ, we have noted it here.
ಇಂದಿನ ಬದುಕಿಗೆFor life today
ಸಾವಿನಿಂದ ಅಮೃತಕ್ಕೆ ಎಂಬ ಸಾಲು ವೈದ್ಯರ ದಿನನಿತ್ಯದ ಕೆಲಸದ ಬಹಳ ಹತ್ತಿರದ್ದು. ಆದರೆ ಉಪನಿಷತ್ತಿನ ಅಮೃತ ಎಂದರೆ ಎಂದಿಗೂ ಸಾಯದ ದೇಹವಲ್ಲ; ಸಾವಿನ ಭಯವನ್ನು ಮೀರಿದ ಅರಿವು.
The line from death to immortality is very close to a doctor’s daily work. But the immortality of the Upanishad is not a body that never dies; it is an understanding that goes beyond the fear of death.
ಈ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯಲ್ಲಿ ಗಮಯ ಎಂಬ ಪದ ಮೂರು ಬಾರಿ ಬರುತ್ತದೆ: ಕರೆದೊಯ್ಯು. ಬೆಳಕಿಗೆ ಹೋಗಲು ಯಾರಾದರೂ ಕೈ ಹಿಡಿಯಬೇಕು. ಗುರು, ಪುಸ್ತಕ, ಸ್ನೇಹಿತ, ಆ ಕೈ ಯಾರದ್ದಾದರೂ ಆಗಬಹುದು.
The word gamaya, lead, comes three times in this prayer. To reach the light someone must take our hand. A teacher, a book, a friend: that hand can belong to anyone.
ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ ಬರೆಯಿರಿ