ಪಿಶುನತ್ವಮೇವ ವಿದ್ಯಾ: ಚಾಡಿಯೇ ವಿದ್ಯೆ, ನಿಂದೆಯೇ ಒಡವೆ

ಉದ್ಯೋಗಕ್ಕೆ ಅರ್ಜಿ ಬರೆಯುವಾಗ ನಾವು ನಮ್ಮ ವಿದ್ಯೆ, ನಮ್ಮ ಸಾಧನೆ, ನಮ್ಮ ಸಂತೋಷದ ಕ್ಷಣಗಳನ್ನು ಬರೆಯುತ್ತೇವೆ. ಒಬ್ಬನ ಪರಿಚಯದ ಪುಟ ಅವನು ಯಾವುದನ್ನು ಸಂಪತ್ತು ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾನೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಹೇಳಿಬಿಡುತ್ತದೆ.

ಈ ಗೀತಿ ಛಂದಸ್ಸಿನ ಶ್ಲೋಕ ಅದೇ ಪುಟವನ್ನು ದುರ್ಜನರಿಗೆ ಬರೆದರೆ ಹೇಗಿರಬಹುದು ಎಂದು ತೋರಿಸುತ್ತದೆ. ಕೊನೆಗೆ ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತನ ಮೇಲೆಯೇ ಒಂದು ಪ್ರಶ್ನೆ ಇಟ್ಟು ಮುಗಿಸುತ್ತದೆ.

ಮೂಲ: ಸುಭಾಷಿತರತ್ನಭಾಂಡಾಗಾರ, ಸಾಮಾನ್ಯ ಪ್ರಕರಣ, ದುರ್ಜನನಿಂದಾ, ಶ್ಲೋಕ 152 · Subhashitaratnabhandagara, Samanya Prakarana, In Censure of the Wicked, verse 152

ವಿಷಯ: ದುರ್ಜನರ ವಿದ್ಯೆ, ಒಡವೆ, ಸುಖ · The wicked: their learning, jewel and joy

ಛಂದಸ್ಸು: ಗೀತಿ · Giti

ಸುಭಾಷಿತ (ಕನ್ನಡ)

ಪಿಶುನತ್ವಮೇವ ವಿದ್ಯಾ ಪರದೂಷಣಮೇವ ಭೂಷಣಂ ಯೇಷಾಮ್
ಪರದುಃಖಮೇವ ಸೌಖ್ಯಂ ಶಿವ ಶಿವ ತೇ ಕೇನ ವೇಧಸಾ ಸೃಷ್ಟಾಃ

ಸುಭಾಷಿತ (ದೇವನಾಗರಿ)

पिशुनत्वमेव विद्या परदूषणमेव भूषणं येषाम्
परदुःखमेव सौख्यं शिव शिव ते केन वेधसा सृष्टाः

ಸುಭಾಷಿತ (IAST)

piśunatvameva vidyā paradūṣaṇameva bhūṣaṇaṃ yeṣām
paraduḥkhameva saukhyaṃ śiva śiva te kena vedhasā sṛṣṭāḥ

ಪದಶಃ ಅರ್ಥ

ಪಿಶುನತ್ವಮೇವ (पिशुनत्वमेव, piśunatvameva) = ಚಾಡಿ ಹೇಳುವುದೇ (tale-bearing itself)
ವಿದ್ಯಾ (विद्या, vidyā) = ವಿದ್ಯೆ (is learning)
ಪರದೂಷಣಮೇವ (परदूषणमेव, paradūṣaṇameva) = ಇತರರನ್ನು ದೂಷಿಸುವುದೇ (blaming others itself)
ಭೂಷಣಂ (भूषणं, bhūṣaṇaṃ) = ಒಡವೆ (is the ornament)
ಯೇಷಾಮ್ (येषाम्, yeṣām) = ಯಾರಿಗೆ (of whom)
ಪರದುಃಖಮೇವ (परदुःखमेव, paraduḥkhameva) = ಇತರರ ದುಃಖವೇ (the grief of others itself)
ಸೌಖ್ಯಂ (सौख्यं, saukhyaṃ) = ಸುಖ (is happiness)
ಶಿವ ಶಿವ (शिव शिव, śiva śiva) = ಶಿವ ಶಿವ (Shiva, Shiva)
ತೇ (ते, te) = ಅವರು (they)
ಕೇನ (केन, kena) = ಯಾವ (by which)
ವೇಧಸಾ (वेधसा, vedhasā) = ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತನಿಂದ (creator)
ಸೃಷ್ಟಾಃ (सृष्टाः, sṛṣṭāḥ) = ಸೃಷ್ಟಿಯಾದರು (were made)

ಸಂಪೂರ್ಣ ಅರ್ಥ (ಕನ್ನಡ)

ಯಾರಿಗೆ ಚಾಡಿ ಹೇಳುವುದೇ ವಿದ್ಯೆ, ಇತರರನ್ನು ದೂಷಿಸುವುದೇ ಒಡವೆ, ಇತರರ ದುಃಖವೇ ಸುಖವೋ, ಶಿವ ಶಿವ, ಅಂತಹವರನ್ನು ಯಾವ ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತ ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನೋ.

ಸಂಪೂರ್ಣ ಅರ್ಥ (ಇಂಗ್ಲಿಷ್)

Those for whom tale-bearing is learning, blaming others is the ornament, and the grief of others is happiness: Shiva, Shiva, by what creator were they made?

ಈ ಸುಭಾಷಿತದ ಬಗ್ಗೆAbout this subhashita

ಮೂರು ಜೋಡಿಗಳು ಒಂದರ ಹಿಂದೆ ಒಂದು ಬರುತ್ತವೆ. ವಿದ್ಯೆ, ಭೂಷಣ, ಸೌಖ್ಯ. ಮನುಷ್ಯ ಯಾವುದನ್ನು ಗೌರವಿಸುತ್ತಾನೋ ಅವುಗಳ ಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಕವಿ ಚಾಡಿ, ನಿಂದೆ ಮತ್ತು ಇತರರ ನೋವನ್ನು ಕೂರಿಸುತ್ತಾನೆ.

Three pairs follow one another: learning, ornament, happiness. Where a man honours these, the poet seats tale-bearing, blame and others’ pain in their place.

ಶಿವ ಶಿವ ಎಂಬುದು ಬೆರಗು ಅಥವಾ ಅಸಹ್ಯದ ಉದ್ಗಾರ. ವೇಧಸ್ ಎಂದರೆ ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತ, ಅಂದರೆ ಪುರಾಣದ ಬ್ರಹ್ಮ. ಇಲ್ಲಿ ಕವಿ ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತನ ಕೆಲಸವನ್ನೇ ಪ್ರಶ್ನಿಸುವುದು ಒಂದು ಚಮತ್ಕಾರ.

Shiva Shiva is an exclamation of wonder or dismay. Vedhas means the creator, the Brahma of myth. The poet questioning the maker’s own workmanship is a wry stroke.

ಆಧಾರ: ಸುಭಾಷಿತರತ್ನಭಾಂಡಾಗಾರ, ಸಾಮಾನ್ಯ ಪ್ರಕರಣ (ನಿರ್ಣಯಸಾಗರ ಮುದ್ರಣಾಲಯ, ಮುಂಬಯಿ), ಪುಟ 57. ಶ್ಲೋಕದ ಪಾಠವನ್ನು ಮುದ್ರಿತ ಪ್ರತಿಯ ಸ್ಕ್ಯಾನ್‌ನೊಂದಿಗೆ ಅಕ್ಷರಶಃ ಹೋಲಿಸಿದ್ದೇವೆ. ಅರ್ಥ ಮತ್ತು ವಿವರಣೆ ನಮ್ಮದು.

Source: Subhashitaratnabhandagara, Samanya Prakarana (Nirnaya Sagar Press, Bombay), page 57. The text of the verse was checked letter by letter against a scan of the printed book. The meaning and notes are ours.

ಇಂದಿನ ಬದುಕಿಗೆFor life today

ನಮ್ಮ ಬಗ್ಗೆ ನಾವು ಯಾವುದನ್ನು ಹೆಮ್ಮೆಯಿಂದ ಹೇಳುತ್ತೇವೆ ಎಂದು ಒಮ್ಮೆ ಪಟ್ಟಿ ಮಾಡಿ ನೋಡಬಹುದು. ಆ ಪಟ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಇತರರ ತಪ್ಪುಗಳ ಜ್ಞಾನ ಸೇರಿದ್ದರೆ ಎಚ್ಚರಿಕೆ.

One might list what we speak of with pride. If knowledge of other people’s failings has found its way into that list, it is a warning.

ಇತರರ ದುಃಖದಲ್ಲಿ ಸಂತೋಷ ಕಾಣುವುದು ತೀರಾ ವಿರಳ. ಆದರೆ ಸಣ್ಣ ರೂಪದಲ್ಲಿ, ಅಂದರೆ ಇನ್ನೊಬ್ಬರ ವೈಫಲ್ಯದ ಸುದ್ದಿಯಲ್ಲಿ ಆಸಕ್ತಿ ತೋರುವುದು ನಮ್ಮೆಲ್ಲರಲ್ಲೂ ಇದ್ದೀತು.

Delight in others’ grief is rare. But in a small form, an eager interest in news of someone’s failure, it may be in all of us.