ಒಂದು ಧರ್ಮಗ್ರಂಥ ತನ್ನ ಅತ್ಯಂತ ದೊಡ್ಡ ಪ್ರಶ್ನೆಯನ್ನು ಉತ್ತರವಿಲ್ಲದೆ ಬಿಟ್ಟುಬಿಡುವುದು ಅಪರೂಪ. ಋಗ್ವೇದ ಅದನ್ನು ಮಾಡುತ್ತದೆ.
ಆಗ ಸತ್ತೂ ಇರಲಿಲ್ಲ, ಅಸತ್ತೂ ಇರಲಿಲ್ಲ ಎಂದು ಶುರುವಾಗುವ ಈ ಏಳು ಮಂತ್ರಗಳು ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಹೀಗೆ ಹೇಳುತ್ತವೆ: ಇದನ್ನೆಲ್ಲ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುವವನಿಗೆ ಗೊತ್ತಿರಬಹುದು. ಅಥವಾ ಅವನಿಗೂ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲವೇನೋ.
ಸ್ವರಸಹಿತ ಪಾಠ
ನಾಸ॑ದಾಸೀ॒ನ್ನೋ ಸದಾ॑ಸೀತ್ತ॒ದಾನೀಂ॒ ನಾಸೀ॒ದ್ರಜೋ॒ ನೋ ವ್ಯೋ॑ಮಾ ಪ॒ರೋ ಯತ್ ।
ಕಿಮಾವ॑ರೀವಃ॒ ಕುಹ॒ ಕಸ್ಯ॒ ಶರ್ಮ॒ನ್ನಂಭಃ॒ ಕಿಮಾ॑ಸೀ॒ದ್ಗಹ॑ನಂ ಗಭೀ॒ರಮ್ ॥ 1 ॥
ನ ಮೃ॒ತ್ಯುರಾ॑ಸೀದ॒ಮೃತಂ॒ ನ ತರ್ಹಿ॒ ನ ರಾತ್ರ್ಯಾ॒ ಅಹ್ನ॑ ಆಸೀತ್ಪ್ರಕೇ॒ತಃ ।
ಆನೀ॑ದವಾ॒ತಂ ಸ್ವ॒ಧಯಾ॒ ತದೇಕಂ॒ ತಸ್ಮಾ॑ದ್ಧಾ॒ನ್ಯನ್ನ ಪ॒ರಃ ಕಿಂ ಚ॒ನಾಸ॑ ॥ 2 ॥
ತಮ॑ ಆಸೀ॒ತ್ತಮ॑ಸಾ ಗೂ॒ಳ್ಹಮಗ್ರೇ॑ಽಪ್ರಕೇ॒ತಂ ಸ॑ಲಿ॒ಲಂ ಸರ್ವ॑ಮಾ ಇ॒ದಮ್ ।
ತು॒ಚ್ಛ್ಯೇನಾ॒ಭ್ವಪಿ॑ಹಿತಂ॒-ಯಁದಾಸೀ॒ತ್ತಪ॑ಸ॒ಸ್ತನ್ಮ॑ಹಿ॒ನಾಜಾ॑ಯ॒ತೈಕ॑ಮ್ ॥ 3 ॥
ಕಾಮ॒ಸ್ತದಗ್ರೇ॒ ಸಮ॑ವರ್ತ॒ತಾಧಿ॒ ಮನ॑ಸೋ॒ ರೇತಃ॑ ಪ್ರಥ॒ಮಂ-ಯಁದಾಸೀ॑ತ್ ।
ಸ॒ತೋ ಬಂಧು॒ಮಸ॑ತಿ॒ ನಿರ॑ವಿಂದನ್ ಹೃ॒ದಿ ಪ್ರ॒ತೀಷ್ಯಾ॑ ಕ॒ವಯೋ॑ ಮನೀ॒ಷಾ ॥ 4 ॥
ತಿ॒ರ॒ಶ್ಚೀನೋ॒ ವಿತ॑ತೋ ರ॒ಶ್ಮಿರೇ॑ಷಾಮ॒ಧಃ ಸ್ವಿ॑ದಾ॒ಸೀ 3 ದು॒ಪರಿ॑ ಸ್ವಿದಾಸೀ 3 ತ್ ।
ರೇ॒ತೋ॒ಧಾ ಆ॑ಸನ್ಮಹಿ॒ಮಾನ॑ ಆಸಂತ್ಸ್ವ॒ಧಾ ಅ॒ವಸ್ತಾ॒ತ್ಪ್ರಯ॑ತಿಃ ಪ॒ರಸ್ತಾ॑ತ್ ॥ 5 ॥
ಕೋ ಅ॒ದ್ಧಾ ವೇ॑ದ॒ ಕ ಇ॒ಹ ಪ್ರ ವೋ॑ಚ॒ತ್ಕುತ॒ ಆಜಾ॑ತಾ॒ ಕುತ॑ ಇ॒ಯಂ-ವಿಁಸೃ॑ಷ್ಟಿಃ ।
ಅ॒ರ್ವಾಗ್ದೇ॒ವಾ ಅ॒ಸ್ಯ ವಿ॒ಸರ್ಜ॑ನೇ॒ನಾಥಾ॒ ಕೋ ವೇ॑ದ॒ ಯತ॑ ಆಬ॒ಭೂವ॑ ॥ 6 ॥
ಇ॒ಯಂ-ವಿಁಸೃ॑ಷ್ಟಿ॒ರ್ಯತ॑ ಆಬ॒ಭೂವ॒ ಯದಿ॑ ವಾ ದ॒ಧೇ ಯದಿ॑ ವಾ॒ ನ ।
ಯೋ ಅ॒ಸ್ಯಾಧ್ಯ॑ಕ್ಷಃ ಪರ॒ಮೇ ವ್ಯೋ॑ಮಂ॒ತ್ಸೋ ಅ॒ಙ್ಗ ವೇ॑ದ॒ ಯದಿ॑ ವಾ॒ ನ ವೇದ॑ ॥ 7 ॥
ಮಂತ್ರಗಳ ಅರ್ಥ
- 1 ಆಗ ಅಸತ್ತೂ ಇರಲಿಲ್ಲ, ಸತ್ತೂ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಲೋಕವೂ ಇರಲಿಲ್ಲ, ಅದರಾಚೆಯ ಆಕಾಶವೂ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಯಾವುದು ಯಾವುದನ್ನು ಮುಚ್ಚಿತ್ತು? ಎಲ್ಲಿ? ಯಾರ ರಕ್ಷಣೆಯಲ್ಲಿ? ಆಳವಾದ, ಗಹನವಾದ ನೀರು ಇತ್ತೇ?
There was neither non-existence nor existence then; neither the realm of space nor the sky beyond it. What covered it, and where? Under whose protection? Was there water, deep and unfathomable? - 2 ಆಗ ಸಾವೂ ಇರಲಿಲ್ಲ, ಅಮರತ್ವವೂ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಹಗಲು ರಾತ್ರಿಗಳ ಗುರುತೂ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಆ ಒಂದೇ ತತ್ತ್ವ ಗಾಳಿಯಿಲ್ಲದೆ ತನ್ನ ಶಕ್ತಿಯಿಂದಲೇ ಉಸಿರಾಡುತ್ತಿತ್ತು. ಅದರ ಹೊರತು ಬೇರೆ ಏನೂ ಇರಲಿಲ್ಲ.
There was neither death nor immortality then, no sign of night or day. That One breathed, windless, by its own nature. Other than that there was nothing at all. - 3 ಮೊದಲು ಕತ್ತಲೆಯನ್ನು ಕತ್ತಲೆಯೇ ಮುಚ್ಚಿತ್ತು. ಇದೆಲ್ಲವೂ ಗುರುತಿಲ್ಲದ ನೀರಿನಂತಿತ್ತು. ಶೂನ್ಯದಿಂದ ಮುಚ್ಚಿಹೋಗಿದ್ದ ಆ ಒಂದು ತಪಸ್ಸಿನ ಮಹಿಮೆಯಿಂದ ಹುಟ್ಟಿತು.
Darkness was hidden by darkness in the beginning; all this was water without distinguishing mark. That which was covered by the void, that One, was born through the power of heat, tapas. - 4 ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಅದರಲ್ಲಿ ಕಾಮ, ಅಂದರೆ ಬಯಕೆ ಹುಟ್ಟಿತು. ಅದು ಮನಸ್ಸಿನ ಮೊದಲ ಬೀಜ. ಕವಿಗಳು ತಮ್ಮ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಬುದ್ಧಿಯಿಂದ ಹುಡುಕಿ ಸತ್ತಿಗೆ ಅಸತ್ತಿನಲ್ಲಿರುವ ಬಂಧವನ್ನು ಕಂಡುಕೊಂಡರು.
In the beginning desire arose in it, the first seed of mind. Seers, searching in their hearts with wisdom, found the bond of existence in non-existence. - 5 ಅವರ ಗೆರೆ ಅಡ್ಡಲಾಗಿ ಚಾಚಿತ್ತು. ಅದರ ಕೆಳಗೆ ಏನಿತ್ತು? ಮೇಲೆ ಏನಿತ್ತು? ಬೀಜ ಇಡುವವರಿದ್ದರು, ಮಹಾಶಕ್ತಿಗಳಿದ್ದವು. ಕೆಳಗೆ ಸ್ವಶಕ್ತಿ, ಮೇಲೆ ಪ್ರೇರಣೆ.
Their cord was stretched across. Was there below? Was there above? There were bearers of seed, there were great powers; below was self-power, above was impulse. - 6 ನಿಜವಾಗಿ ಯಾರಿಗೆ ಗೊತ್ತು? ಇಲ್ಲಿ ಯಾರು ಹೇಳಬಲ್ಲರು? ಇದು ಎಲ್ಲಿಂದ ಹುಟ್ಟಿತು, ಈ ಸೃಷ್ಟಿ ಎಲ್ಲಿಂದ ಬಂತು? ದೇವತೆಗಳು ಈ ಸೃಷ್ಟಿಯ ನಂತರ ಬಂದವರು. ಹಾಗಾದರೆ ಇದು ಎಲ್ಲಿಂದ ಬಂತು ಎಂದು ಯಾರಿಗೆ ಗೊತ್ತು?
Who truly knows? Who here can say where it was born, where this creation came from? The gods came after its creation. Who then knows where it came from? - 7 ಈ ಸೃಷ್ಟಿ ಎಲ್ಲಿಂದ ಬಂತೋ, ಅದನ್ನು ಯಾರಾದರೂ ಮಾಡಿದರೋ ಇಲ್ಲವೋ, ಪರಮ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿರುವ ಇದರ ಅಧ್ಯಕ್ಷನಿಗೆ ಅದು ಗೊತ್ತು. ಅಥವಾ ಅವನಿಗೂ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲವೋ.
Where this creation came from, whether it was made or not made, the one who watches over it in the highest heaven, he surely knows. Or perhaps he does not know.
ಈ ಸೂಕ್ತದ ಬಗ್ಗೆAbout this hymn
ನಾಸದೀಯ ಎಂಬ ಹೆಸರು ಮೊದಲ ಪದಗಳಾದ ನಾಸತ್ ಆಸೀತ್, ಅಂದರೆ ಅಸತ್ತು ಇರಲಿಲ್ಲ, ಎಂಬುದರಿಂದ ಬಂದದ್ದು. ಇದು ತೈತ್ತಿರೀಯ ಬ್ರಾಹ್ಮಣದಲ್ಲೂ ಬರುತ್ತದೆ.
The name nasadiya comes from its opening words, na asat asit, there was no non-existence. The hymn also appears in the Taittiriya Brahmana.
ಈ ಸೂಕ್ತದ ಅನುವಾದಗಳು ಬಹಳ ಭಿನ್ನ. ತಪಸ್ ಪದಕ್ಕೆ ತಾಪ, ತಪಸ್ಸು, ಧ್ಯಾನ ಎಂಬ ಅರ್ಥಗಳನ್ನು ಕೊಡುತ್ತಾರೆ. ಐದನೆಯ ಮಂತ್ರವಂತೂ ಅತ್ಯಂತ ಅಸ್ಪಷ್ಟ; ಅದರ ರಶ್ಮಿ ಪದವನ್ನು ಬೆಳಕಿನ ಕಿರಣ ಎಂದೂ ಹಗ್ಗ ಎಂದೂ ಓದುತ್ತಾರೆ. ಇಲ್ಲಿ ಕೊಟ್ಟಿರುವುದು ಪ್ರಚಲಿತ ಅರ್ಥಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು.
Translations of this hymn differ widely. Tapas is rendered as heat, austerity or meditation. The fifth mantra is especially obscure; its word rashmi is read both as a ray of light and as a cord. What is given here is one of the common readings.
ಸಾಯಣಾಚಾರ್ಯರು ಈ ಸೂಕ್ತವನ್ನು ಬ್ರಹ್ಮ ಮತ್ತು ಮಾಯೆಯ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ವಿವರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಆಧುನಿಕ ಓದುಗರು ಇದರಲ್ಲಿ ವಿಶ್ವದ ಆರಂಭದ ಬಗೆಗಿನ ವೈಜ್ಞಾನಿಕ ಕುತೂಹಲವನ್ನು ಕಾಣುತ್ತಾರೆ. ಎರಡೂ ಓದುಗಳು ಈ ಸೂಕ್ತದ ಕೊನೆಯ ವಿನಯಕ್ಕೆ ಗೌರವ ಕೊಡುತ್ತವೆ.
Sayanacharya explains the hymn in terms of Brahman and maya. Modern readers find in it a scientific curiosity about the origin of the universe. Both readings honour the humility of its last line.
ಸ್ವರಸಹಿತ ಪಾಠ ಉಡುಪಿಯ ಅಪ್ರಮೇಯ 2026ರಲ್ಲಿ ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿದ ವೇದಸೂಕ್ತ ಮಂತ್ರಗಳು ಸಂಗ್ರಹವನ್ನು ಅನುಸರಿಸುತ್ತದೆ. ಸ್ವರಚಿಹ್ನೆಗಳನ್ನು ಓದುವ ಕ್ರಮ: ಅಕ್ಷರದ ಕೆಳಗಿನ ಅಡ್ಡಗೆರೆ ಅನುದಾತ್ತ, ಮೇಲಿನ ಲಂಬಗೆರೆ ಸ್ವರಿತ, ಮೇಲಿನ ಎರಡು ಗೆರೆ ದೀರ್ಘ ಸ್ವರಿತ. ಗುರುಮುಖದಿಂದ ಕಲಿಯುವುದೇ ಸರಿಯಾದ ದಾರಿ.
The accented text follows the 2026 collection of Vedic hymns prepared by Aprameya of Udupi. How to read the marks: a line below a syllable is anudatta, a vertical stroke above is svarita, a double stroke above is the long svarita. Learning from a teacher remains the right way.
ಆಧಾರ: ಹಲವು ಮೂಲಗಳು. ಆವೃತ್ತಿಗಳು ಭಿನ್ನವಾಗಿರುವಲ್ಲಿ ಅದನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಸೂಚಿಸಿದ್ದೇವೆ.
Sources: several. Where versions differ, we have noted it here.
ಇಂದಿನ ಬದುಕಿಗೆFor life today
ವೈದ್ಯಕೀಯದಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ಕಷ್ಟದ ಎರಡು ಪದಗಳು ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ. ರೋಗಿಯ ಮನೆಯವರು ಖಚಿತ ಉತ್ತರ ಬಯಸುತ್ತಾರೆ, ನಾವೂ ಕೊಡಬೇಕೆನ್ನುತ್ತೇವೆ. ಆದರೆ ಕೆಲವು ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕ ಉತ್ತರ ಅದೇ.
In medicine the two hardest words are I don’t know. Families want a certain answer, and we want to give one. But for some questions that is the honest answer.
ಮೂರು ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದಿನ ಋಷಿ ಆ ಮಾತನ್ನು ಅಳುಕಿಲ್ಲದೆ ಹೇಳಿದ. ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ ಎಂದು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಹುಡುಕಾಟದ ಅಂತ್ಯವಲ್ಲ, ಅದರ ಆರಂಭ.
A seer some three thousand years ago said it without flinching. Admitting that we do not know is not the end of the search; it is where the search begins.
ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ ಬರೆಯಿರಿ