ಅಹಂ ವೈಶ್ವಾನರೋ ಭೂತ್ವಾ: ಹೊಟ್ಟೆಯೊಳಗಿನ ಬೆಂಕಿಯ ಗೀತೆ

ಜೀರ್ಣಕ್ರಿಯೆಯನ್ನು ವಿವರಿಸುವ ವೈದ್ಯಕೀಯ ಪಾಠ ಆಮ್ಲ, ಕಿಣ್ವ, ಕರುಳಿನ ಚಲನೆಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತಾಡುತ್ತದೆ. ಗೀತೆ ಅದೇ ಕ್ರಿಯೆಯನ್ನು ಒಂದು ಬೆಂಕಿಯಾಗಿ ನೋಡುತ್ತದೆ, ಆ ಬೆಂಕಿ ನಾನೇ ಎಂದು ಕೃಷ್ಣ ಹೇಳುತ್ತಾನೆ.

ಬ್ರಹ್ಮಾರ್ಪಣಂ ಶ್ಲೋಕದ ಜೊತೆಗೆ ಊಟಕ್ಕೆ ಮುನ್ನ ಹೇಳುವ ಇನ್ನೊಂದು ಗೀತಾ ಶ್ಲೋಕ ಇದು. ಹಲವು ಗುರುಕುಲ ಮತ್ತು ಮಠಗಳಲ್ಲಿ ಹದಿನೈದನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯವನ್ನೇ ಊಟಕ್ಕೆ ಮುನ್ನ ಪಠಿಸುವ ಪದ್ಧತಿಯೂ ಇದೆ.

ಯಾವಾಗ: ಊಟಕ್ಕೆ ಮುನ್ನ, ಬ್ರಹ್ಮಾರ್ಪಣಂ ಶ್ಲೋಕದ ನಂತರ · Before a meal, after the brahmarpanam verse

ಪಠಣಕ್ಕೆ ಬೇಕಾದ ಸಮಯ: ಸುಮಾರು ಹದಿನೈದು ಸೆಕೆಂಡು · About fifteen seconds

ಮೂಲ: ಭಗವದ್ಗೀತೆ, ಹದಿನೈದನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯ (ಪುರುಷೋತ್ತಮ ಯೋಗ), ಶ್ಲೋಕ 14 · Bhagavad Gita, chapter 15, verse 14

ಶ್ಲೋಕ (ಕನ್ನಡ)

ಅಹಂ ವೈಶ್ವಾನರೋ ಭೂತ್ವಾ ಪ್ರಾಣಿನಾಂ ದೇಹಮಾಶ್ರಿತಃ ।
ಪ್ರಾಣಾಪಾನಸಮಾಯುಕ್ತಃ ಪಚಾಮ್ಯನ್ನಂ ಚತುರ್ವಿಧಮ್ ॥

ಶ್ಲೋಕ (ದೇವನಾಗರಿ)

अहं वैश्वानरो भूत्वा प्राणिनां देहमाश्रितः ।
प्राणापानसमायुक्तः पचाम्यन्नं चतुर्विधम् ॥

ಶ್ಲೋಕ (IAST)

ahaṃ vaiśvānaro bhūtvā prāṇināṃ dehamāśritaḥ |
prāṇāpānasamāyuktaḥ pacāmyannaṃ caturvidham ||

ಪದಶಃ ಅರ್ಥ

ಅಹಮ್ (अहम्, aham) = ನಾನು (I)
ವೈಶ್ವಾನರಃ (वैश्वानरः, vaiśvānaraḥ) = ವೈಶ್ವಾನರ ಎಂಬ ಜೀರ್ಣಾಗ್ನಿ (Vaishvanara, the digestive fire)
ಭೂತ್ವಾ (भूत्वा, bhūtvā) = ಆಗಿ (having become)
ಪ್ರಾಣಿನಾಮ್ (प्राणिनाम्, prāṇinām) = ಜೀವಿಗಳ (of living beings)
ದೇಹಮ್ (देहम्, deham) = ದೇಹವನ್ನು (the body)
ಆಶ್ರಿತಃ (आश्रितः, āśritaḥ) = ಆಶ್ರಯಿಸಿರುವವನಾಗಿ, ಒಳಗೆ ನೆಲೆಸಿ (dwelling in)
ಪ್ರಾಣಾಪಾನಸಮಾಯುಕ್ತಃ (प्राणापानसमायुक्तः, prāṇāpānasamāyuktaḥ) = ಪ್ರಾಣ ಮತ್ತು ಅಪಾನ ವಾಯುಗಳೊಡನೆ ಕೂಡಿ (joined with prana and apana, the inward and outward breaths)
ಪಚಾಮಿ (पचामि, pacāmi) = ಬೇಯಿಸುತ್ತೇನೆ, ಜೀರ್ಣಿಸುತ್ತೇನೆ (I cook, I digest)
ಅನ್ನಮ್ (अन्नम्, annam) = ಆಹಾರವನ್ನು (food)
ಚತುರ್ವಿಧಮ್ (चतुर्विधम्, caturvidham) = ನಾಲ್ಕು ಬಗೆಯ (of four kinds)

ಸಂಪೂರ್ಣ ಅರ್ಥ (ಕನ್ನಡ)

ನಾನು ವೈಶ್ವಾನರ ಎಂಬ ಅಗ್ನಿಯಾಗಿ ಜೀವಿಗಳ ದೇಹದೊಳಗೆ ನೆಲೆಸಿ, ಪ್ರಾಣ ಮತ್ತು ಅಪಾನಗಳೊಡನೆ ಕೂಡಿಕೊಂಡು ನಾಲ್ಕು ಬಗೆಯ ಆಹಾರವನ್ನು ಜೀರ್ಣಿಸುತ್ತೇನೆ.

ಸಂಪೂರ್ಣ ಅರ್ಥ (ಇಂಗ್ಲಿಷ್)

Becoming Vaishvanara, the fire in the bodies of living beings, and joined with the inward and outward breaths, I digest the four kinds of food.

ಈ ಶ್ಲೋಕದ ಬಗ್ಗೆAbout this verse

ನಾಲ್ಕು ಬಗೆಯ ಆಹಾರ ಎಂದರೆ ಶಂಕರಾಚಾರ್ಯರ ಭಾಷ್ಯದಂತೆ ಭಕ್ಷ್ಯ (ಅಗಿದು ತಿನ್ನುವುದು), ಭೋಜ್ಯ (ನುಂಗುವುದು), ಲೇಹ್ಯ (ನೆಕ್ಕುವುದು) ಮತ್ತು ಚೋಷ್ಯ (ಹೀರುವುದು). ಕೆಲವರು ಚರ್ವ್ಯ, ಚೋಷ್ಯ, ಲೇಹ್ಯ, ಪೇಯ ಎಂದು ಪಟ್ಟಿ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ.

The four kinds of food, in Shankaracharya’s commentary, are what is chewed, what is swallowed, what is licked and what is sucked. Others list them as chewed, sucked, licked and drunk.

ವೈಶ್ವಾನರ ಎಂಬ ಹೆಸರು ಬೃಹದಾರಣ್ಯಕ ಉಪನಿಷತ್ತಿನಲ್ಲೂ ಬರುತ್ತದೆ: ಮನುಷ್ಯನೊಳಗೆ ಅನ್ನವನ್ನು ಬೇಯಿಸುವ ಅಗ್ನಿಯೇ ವೈಶ್ವಾನರ, ಕಿವಿ ಮುಚ್ಚಿಕೊಂಡಾಗ ಕೇಳುವ ಸದ್ದು ಅದರದ್ದು ಎಂದು ಅದು ಹೇಳುತ್ತದೆ. ಗೀತೆ ಆ ಹಳೆಯ ಕಲ್ಪನೆಯನ್ನು ಭಗವಂತನ ಇರುವಿಕೆಗೆ ಜೋಡಿಸುತ್ತದೆ.

The name Vaishvanara also appears in the Brihadaranyaka Upanishad, which says the fire within a person that cooks food is Vaishvanara, and that the sound heard when the ears are closed is its sound. The Gita links that older idea to the presence of the divine.

ಆಧಾರ: ಹಲವು ಮೂಲಗಳು. ಆವೃತ್ತಿಗಳು ಭಿನ್ನವಾಗಿರುವಲ್ಲಿ ಅದನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಸೂಚಿಸಿದ್ದೇವೆ.

Sources: several. Where versions differ, we have noted it here.

ಇಂದಿನ ಬದುಕಿಗೆFor life today

ಜೀರ್ಣಕ್ರಿಯೆ ನಮ್ಮ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದ ನಡೆಯುವುದಿಲ್ಲ. ತಿಂದ ಮೇಲೆ ಉಳಿದ ಕೆಲಸವನ್ನು ದೇಹವೇ ಮಾಡುತ್ತದೆ. ಆ ಅರಿವು ಊಟದ ಮುಂದೆ ಸ್ವಲ್ಪ ವಿನಯ ತರುತ್ತದೆ.

Digestion does not happen by our will. Once we have eaten, the body does the rest of the work. Knowing that brings a little humility to the meal.

ಬೆಂಕಿಗೆ ಹಾಕುವ ಇಂಧನದ ಬಗ್ಗೆ ಯೋಚಿಸುವಂತೆ, ತಟ್ಟೆಗೆ ಏನು ಹಾಕುತ್ತೇವೆ, ಎಷ್ಟು ಹಾಕುತ್ತೇವೆ ಎಂದು ಯೋಚಿಸುವುದಕ್ಕೂ ಈ ಶ್ಲೋಕ ಒಂದು ಕ್ಷಣ ಕೊಡುತ್ತದೆ.

Just as one thinks about the fuel one puts on a fire, this verse gives a moment to think about what goes on the plate, and how much.