ಶ್ಲೋಕ (ಕನ್ನಡ)
ಅಹೋ ಬತ ಮಹತ್ಪಾಪಂ ಕರ್ತುಂ ವ್ಯವಸಿತಾ ವಯಮ್ ।
ಯದ್ರಾಜ್ಯಸುಖಲೋಭೇನ ಹಂತುಂ ಸ್ವಜನಮುದ್ಯತಾಃ ॥ 45 ॥
ಶ್ಲೋಕ (ದೇವನಾಗರಿ)
अहो बत महत्पापं कर्तुं व्यवसिता वयम् ।
यद्राज्यसुखलोभेन हन्तुं स्वजनमुद्यताः ॥ 45 ॥
ಶ್ಲೋಕ (IAST)
aho bata mahatpāpaṃ kartuṃ vyavasitā vayam |
yadrājyasukhalobhena hantuṃ svajanamudyatāḥ || 45 ||
ಪದಶಃ ಅರ್ಥ
- ಅಹೋ ಬತ (अहो बत, aho bata) = ಅಯ್ಯೋ, ಎಂಥ ದುರದೃಷ್ಟ (alas, what a pity)
- ಮಹತ್ (महत्, mahat) = ದೊಡ್ಡ (great)
- ಪಾಪಮ್ (पापम्, pāpam) = ಪಾಪವನ್ನು (sin)
- ಕರ್ತುಮ್ (कर्तुम्, kartum) = ಮಾಡಲು (to commit)
- ವ್ಯವಸಿತಾಃ (व्यवसिताः, vyavasitāḥ) = ನಿಶ್ಚಯಿಸಿದ್ದೇವೆ (have resolved)
- ವಯಮ್ (वयम्, vayam) = ನಾವು (we)
- ಯತ್ (यत्, yat) = ಏಕೆಂದರೆ (in that)
- ರಾಜ್ಯಸುಖಲೋಭೇನ (राज्यसुखलोभेन, rājyasukhalobhena) = ರಾಜ್ಯಸುಖದ ಲೋಭದಿಂದ (out of greed for the pleasures of a kingdom)
- ಹಂತುಮ್ (हन्तुम्, hantum) = ಕೊಲ್ಲಲು (to kill)
- ಸ್ವಜನಮ್ (स्वजनम्, svajanam) = ನಮ್ಮವರನ್ನು (our own people)
- ಉದ್ಯತಾಃ (उद्यताः, udyatāḥ) = ಸಿದ್ಧರಾಗಿದ್ದೇವೆ (are ready)
ಸಂಪೂರ್ಣ ಅರ್ಥ (ಕನ್ನಡ)
ಅಯ್ಯೋ, ರಾಜ್ಯಸುಖದ ಲೋಭದಿಂದ ನಮ್ಮವರನ್ನೇ ಕೊಲ್ಲಲು ಸಿದ್ಧರಾಗಿ, ಎಂಥ ದೊಡ್ಡ ಪಾಪ ಮಾಡಲು ನಾವು ನಿಶ್ಚಯಿಸಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದೇವೆ!
ಸಂಪೂರ್ಣ ಅರ್ಥ (ಇಂಗ್ಲಿಷ್)
Alas, what a great sin we have resolved to commit, ready to kill our own people out of greed for the pleasures of a kingdom!
ಶ್ಲೋಕ 1.45ರ ವಿವರಣೆContext and commentary on verse 1.45
ಅಹೋ ಬತ ಎಂಬುದು ತೀವ್ರ ವಿಷಾದದ ಉದ್ಗಾರ. ಮೂವತ್ತೆಂಟನೆಯ ಶ್ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಲೋಭ ಎದುರಿನವರದಾಗಿತ್ತು: ಲೋಭೋಪಹತಚೇತಸಃ. ಇಲ್ಲಿ ಅದೇ ಲೋಭ ತನ್ನ ಕಡೆಗೇ ತಿರುಗುತ್ತದೆ: ರಾಜ್ಯಸುಖಲೋಭೇನ, ನಾವು. ಅರ್ಜುನ ಆರೋಪದ ಬೆರಳನ್ನು ತನ್ನ ಕಡೆಗೇ ತೋರಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ.
Aho bata is a cry of deep lament. In the thirty-eighth verse the greed belonged to those opposite: lobhopahatachetasah. Here the same greed turns towards his own side: rajyasukhalobhena, we. Arjuna points the finger of accusation at himself.
ಆದರೆ ಈ ಸ್ವಯಂ ಆರೋಪ ನ್ಯಾಯವೇ? ಯುದ್ಧ ತಪ್ಪಿಸಲು ಯುಧಿಷ್ಠಿರ ಕೊನೆಗೆ ಐದು ಊರುಗಳನ್ನು ಮಾತ್ರ ಕೇಳಿದ್ದ, ದುರ್ಯೋಧನ ಸೂಜಿಯ ಮೊನೆಯಷ್ಟು ಭೂಮಿಯನ್ನೂ ಕೊಡುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದಿದ್ದ ಎಂದು ಉದ್ಯೋಗ ಪರ್ವ ಹೇಳುತ್ತದೆ. ಅದಲ್ಲದೆ ವ್ಯವಸಿತಾಃ, ಅಂದರೆ ನಿಶ್ಚಯಿಸಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದೇವೆ ಎಂಬ ಪದದಲ್ಲಿ ಇನ್ನೂ ಏನೂ ಮಾಡದಿದ್ದರೂ ಅಪರಾಧ ಮುಗಿದಂತೆ ಮಾತಾಡುವ ಧಾಟಿ ಇದೆ.
But is this self-accusation fair? The Udyoga Parva tells that to avoid war Yudhishthira finally asked for only five villages, and Duryodhana refused to give even as much land as the point of a needle. Besides, the word vyavasitah, we have resolved, carries the tone of speaking as though the crime were already done, though nothing has yet been done.
ಆಧಾರ: ಹಲವು ಮೂಲಗಳು. ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಕಾರರ ಅಭಿಪ್ರಾಯ ಭಿನ್ನವಾಗಿರುವಲ್ಲಿ ಎರಡೂ ಅರ್ಥಗಳನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದೇವೆ.
Sources: several. Where commentators differ, both readings are given here.
ಇಂದಿನ ಬದುಕಿಗೆFor life today
ದುಃಖ ತೀವ್ರವಾದಾಗ ಅದು ಹೊರಗಿನ ಗುರಿಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ನಮ್ಮ ಕಡೆಗೇ ತಿರುಗುತ್ತದೆ. ‘ಎಲ್ಲವೂ ನನ್ನ ತಪ್ಪು’, ‘ನಾನೇ ಸ್ವಾರ್ಥಿ’. ನಿಜವಾದ ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪಕ್ಕೂ ಈ ಬಗೆಯ ಅತಿಯಾದ ಸ್ವಯಂ ಆರೋಪಕ್ಕೂ ವ್ಯತ್ಯಾಸವಿದೆ.
When sorrow is intense, it leaves outside targets and turns on us: it is all my fault, I am the selfish one. There is a difference between true remorse and this kind of excessive self-blame.
ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪ ನಡೆದದ್ದನ್ನು ನ್ಯಾಯವಾಗಿ ತೂಗುತ್ತದೆ. ಅತಿಯಾದ ಸ್ವಯಂ ಆರೋಪ ತೂಕದ ಕಲ್ಲನ್ನು ಒಂದೇ ತಟ್ಟೆಗೆ ಹಾಕುತ್ತದೆ. ಆಪ್ತರನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡವರಲ್ಲಿ, ದೀರ್ಘಕಾಲ ರೋಗಿಯನ್ನು ನೋಡಿಕೊಂಡವರಲ್ಲಿ ಇದು ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತದೆ. ಅಂಥವರಿಗೆ ಬೇಕಾದದ್ದು ತೀರ್ಪಲ್ಲ, ತಾಳ್ಮೆಯಿಂದ ಕೇಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಒಬ್ಬರು.
Remorse weighs what happened fairly. Excessive self-blame puts all the weights on one pan of the scale. It is often seen in those who have lost someone close, and in those who have cared for a patient for a long time. What they need is not a verdict, but someone who will listen patiently.
ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ ಬರೆಯಿರಿ