ಶ್ಲೋಕ (ಕನ್ನಡ)
ಅದೇಶಕಾಲೇ ಯದ್ದಾನಮಪಾತ್ರೇಭ್ಯಶ್ಚ ದೀಯತೇ।
ಅಸತ್ಕೃತಮವಜ್ಞಾತಂ ತತ್ತಾಮಸಮುದಾಹೃತಮ್ ॥ 22 ॥
ಶ್ಲೋಕ (ದೇವನಾಗರಿ)
अदेशकाले यद्दानमपात्रेभ्यश्च दीयते।
असत्कृतमवज्ञातं तत्तामसमुदाहृतम् ॥ 22 ॥
ಶ್ಲೋಕ (English IAST)
adeśakāle yaddānamapātrebhyaśca dīyate|
asatkṛtamavajñātaṃ tattāmasamudāhṛtam || 22 ||
ಪದಶಃ ಅರ್ಥ
- ಅದೇಶಕಾಲೇ ಯತ್ ದಾನಮ್ (अदेशकाले यत् दानम्, adeśakāle yat dānam) = ತಪ್ಪು ಸ್ಥಳ ಕಾಲಗಳಲ್ಲಿ ಕೊಡುವ ದಾನ (a gift given at the wrong place and time)
- ಅಪಾತ್ರೇಭ್ಯಃ ಚ ದೀಯತೇ (अपात्रेभ्यः च दीयते, apātrebhyaḥ ca dīyate) = ಅಪಾತ್ರರಿಗೂ ಕೊಡಲಾಗುವುದು (or given to the unworthy)
- ಅಸತ್ಕೃತಮ್ ಅವಜ್ಞಾತಮ್ (असत्कृतम् अवज्ञातम्, asatkṛtam avajñātam) = ಗೌರವವಿಲ್ಲದೆ, ತಿರಸ್ಕಾರದಿಂದ (without respect and with contempt)
- ತತ್ ತಾಮಸಮ್ ಉದಾಹೃತಮ್ (तत् तामसम् उदाहृतम्, tat tāmasam udāhṛtam) = ಅದನ್ನು ತಾಮಸ ಎನ್ನಲಾಗಿದೆ (is declared tamasic)
ಸಂಪೂರ್ಣ ಅರ್ಥ (ಕನ್ನಡ)
ತಪ್ಪು ಸ್ಥಳ ಕಾಲಗಳಲ್ಲಿ, ಅಪಾತ್ರರಿಗೆ, ಗೌರವವಿಲ್ಲದೆ, ತಿರಸ್ಕಾರದಿಂದ ಕೊಡುವ ದಾನವನ್ನು ತಾಮಸ ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ.
ಸಂಪೂರ್ಣ ಅರ್ಥ (ಇಂಗ್ಲಿಷ್)
A gift given at the wrong place and time, to the unworthy, without respect and with contempt, is declared tamasic.
ಶ್ಲೋಕ 17.22ರ ವಿವರಣೆContext and commentary on verse 17.22
ಶಂಕರಾಚಾರ್ಯರು ತಾಮಸ ದಾನದ ಎರಡು ಮುಖಗಳನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಒಂದು, ಅಶುದ್ಧ ಸ್ಥಳ, ಪುಣ್ಯಕ್ಕೆ ಹೆಸರಿಲ್ಲದ ಕಾಲ, ಮೂರ್ಖರು ಕಳ್ಳರಂಥ ಅಪಾತ್ರರು. ಇನ್ನೊಂದು ಇನ್ನೂ ಸೂಕ್ಷ್ಮ: ಸ್ಥಳ, ಕಾಲ, ಪಾತ್ರ ಎಲ್ಲ ಸರಿಯಿದ್ದರೂ ಪ್ರಿಯವಾದ ಮಾತು, ಪಾದ ತೊಳೆಯುವುದು, ಪೂಜೆ ಇಲ್ಲದೆ, ಪಡೆಯುವವರನ್ನು ಅವಮಾನಿಸುತ್ತಾ ಕೊಡುವುದೂ ತಾಮಸ.
Shankara shows two faces of tamasic giving. One is an impure place, a time not known for merit, and unworthy recipients such as fools and thieves. The other is subtler still: even when place, time and recipient are all right, giving without kind words, without washing the feet and honouring, while insulting the receiver, is also tamasic.
ರಾಮಾನುಜಾಚಾರ್ಯರು ‘ಅಸತ್ಕೃತ’ವನ್ನು ಪಾದ ತೊಳೆಯುವುದು ಮೊದಲಾದ ಗೌರವವಿಲ್ಲದ್ದು, ‘ಅವಜ್ಞಾತ’ವನ್ನು ತಿರಸ್ಕಾರದಿಂದ ಕೂಡಿದ್ದು ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ. ಶ್ರೀಧರ ಸ್ವಾಮಿಗಳು ‘ಅಕಾಲ’ಕ್ಕೆ ಅಶೌಚದ ಸಮಯದ ಉದಾಹರಣೆ ಕೊಡುತ್ತಾರೆ. ರಾಮಾನುಜಾಚಾರ್ಯರ ಪ್ರಕಾರ ಯಜ್ಞ, ತಪಸ್ಸು, ದಾನಗಳ ಗುಣಭೇದ ಇಲ್ಲಿಗೆ ಮುಗಿಯಿತು, ಮುಂದೆ ‘ಓಂ ತತ್ ಸತ್’ ಎಂಬ ಶಬ್ದಗಳ ಸಂಬಂಧದಿಂದ ಅವುಗಳ ಲಕ್ಷಣ ಬರುತ್ತದೆ. ಮಧ್ವಾಚಾರ್ಯರ ವಿವರಣೆ ನಮ್ಮ ಮೂಲ ಪಠ್ಯದಲ್ಲಿ ಈ ಶ್ಲೋಕಕ್ಕೆ ಇಲ್ಲ.
Ramanuja takes ‘asatkrita’ as without honours such as washing the feet, and ‘avajnata’ as with contempt. Sridhara Swami gives a time of ritual impurity as an example of ‘the wrong time’. According to Ramanuja the distinctions of sacrifice, austerity and giving by the gunas end here, and next comes their mark through their connection with the words ‘Om Tat Sat’. Madhva’s comment on this verse is not in our source text.
ಆಧಾರ: ಹಲವು ಮೂಲಗಳು. ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಕಾರರ ಅಭಿಪ್ರಾಯ ಭಿನ್ನವಾಗಿರುವಲ್ಲಿ ಎರಡೂ ಅರ್ಥಗಳನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದೇವೆ.
Sources: several. Where commentators differ, both readings are given here.
ಇಂದಿನ ಬದುಕಿಗೆFor life today
ಶಂಕರಾಚಾರ್ಯರ ಎರಡನೆಯ ಮಾತು ಇಂದಿಗೂ ಚುಚ್ಚುತ್ತದೆ: ಕೊಡುವುದು ಸರಿಯಿದ್ದರೂ ಕೊಡುವ ರೀತಿ ಅವಮಾನಕರವಾದರೆ ಅದು ತಾಮಸ. ಸಹಾಯ ಪಡೆಯುವವರ ಫೋಟೋ ತೆಗೆದು ಪ್ರಚಾರ ಮಾಡುವುದು ಅಂಥದ್ದೇ ಆಗಬಹುದು.
Shankara’s second point still stings: even when the giving is right, if the manner is humiliating, it is tamasic. Photographing those who receive help and publicising it can be just that.
ಆಸ್ಪತ್ರೆಗಳಲ್ಲಿ ಉಚಿತ ಚಿಕಿತ್ಸೆ ಪಡೆಯುವವರನ್ನೂ ಹಣ ಕೊಡುವವರಷ್ಟೇ ಗೌರವದಿಂದ ಕಾಣುವುದು ಈ ಶ್ಲೋಕದ ಆಚರಣೆ.
Treating those who receive free care in hospitals with the same respect as those who pay is how this verse is practised.
ಪಾಠದಲ್ಲಿ ತಪ್ಪೋ ಬೇರೆ ಪಾಠಾಂತರವೋ ಕಂಡಿತೇ? ನಮಗೆ ತಿಳಿಸಿ.
Noticed a mistake or a different reading? Tell us.
ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ ಬರೆಯಿರಿ