ಶ್ಲೋಕ (ಕನ್ನಡ)
ಯದಾದಿತ್ಯಗತಂ ತೇಜೋ ಜಗದ್ಭಾಸಯತೇಽಖಿಲಮ್।
ಯಚ್ಚಂದ್ರಮಸಿ ಯಚ್ಚಾಗ್ನೌ ತತ್ತೇಜೋ ವಿದ್ಧಿ ಮಾಮಕಮ್ ॥ 12 ॥
ಶ್ಲೋಕ (ದೇವನಾಗರಿ)
यदादित्यगतं तेजो जगद्भासयतेऽखिलम्।
यच्चन्द्रमसि यच्चाग्नौ तत्तेजो विद्धि मामकम् ॥ 12 ॥
ಶ್ಲೋಕ (English IAST)
yadādityagataṃ tejo jagadbhāsayate’khilam|
yaccandramasi yaccāgnau tattejo viddhi māmakam || 12 ||
ಪದಶಃ ಅರ್ಥ
- ಯತ್ ಆದಿತ್ಯಗತಂ ತೇಜಃ (यत् आदित्यगतं तेजः, yat ādityagataṃ tejaḥ) = ಸೂರ್ಯನಲ್ಲಿರುವ ಯಾವ ತೇಜಸ್ಸು (the radiance that is in the sun)
- ಅಖಿಲಂ ಜಗತ್ ಭಾಸಯತೇ (अखिलं जगत् भासयते, akhilaṃ jagat bhāsayate) = ಇಡೀ ಜಗತ್ತನ್ನು ಬೆಳಗುತ್ತದೆಯೋ (which lights up the whole world)
- ಯತ್ ಚಂದ್ರಮಸಿ ಯತ್ ಚ ಅಗ್ನೌ (यत् चन्द्रमसि यत् च अग्नौ, yat candramasi yat ca agnau) = ಚಂದ್ರನಲ್ಲಿರುವ, ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿರುವ ಯಾವ ತೇಜಸ್ಸು ಇದೆಯೋ (that which is in the moon and in fire)
- ತತ್ ತೇಜಃ ಮಾಮಕಂ ವಿದ್ಧಿ (तत् तेजः मामकं विद्धि, tat tejaḥ māmakaṃ viddhi) = ಆ ತೇಜಸ್ಸು ನನ್ನದು ಎಂದು ತಿಳಿ (know that radiance to be mine)
ಸಂಪೂರ್ಣ ಅರ್ಥ (ಕನ್ನಡ)
ಸೂರ್ಯನಲ್ಲಿದ್ದು ಇಡೀ ಜಗತ್ತನ್ನು ಬೆಳಗುವ ತೇಜಸ್ಸು, ಚಂದ್ರನಲ್ಲಿರುವ ತೇಜಸ್ಸು, ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿರುವ ತೇಜಸ್ಸು, ಅದೆಲ್ಲವೂ ನನ್ನದು ಎಂದು ತಿಳಿ.
ಸಂಪೂರ್ಣ ಅರ್ಥ (ಇಂಗ್ಲಿಷ್)
The radiance in the sun that lights up the whole world, the radiance in the moon and in fire: know that radiance to be mine.
ಶ್ಲೋಕ 15.12ರ ವಿವರಣೆContext and commentary on verse 15.12
ಆರನೆಯ ಶ್ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಸೂರ್ಯ ಅವನ ಧಾಮವನ್ನು ಬೆಳಗಲಾರ ಎಂದಿತ್ತು, ಇಲ್ಲಿ ಸೂರ್ಯನ ಬೆಳಕೇ ಅವನದು. ಶ್ರೀಧರ ಸ್ವಾಮಿಗಳು ಈ ಭಾಗದ ಉದ್ದೇಶ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ: ಅವನ ಅನಂತ ಶಕ್ತಿಯುಳ್ಳ ರೂಪವನ್ನು ಇಲ್ಲಿಂದ ಮುಂದೆ ವಿಭೂತಿಗಳ ಮೂಲಕ ತೋರಿಸುತ್ತಾನೆ. ಶಂಕರಾಚಾರ್ಯರು ಎರಡು ಅರ್ಥ ಕೊಡುತ್ತಾರೆ: ಸೂರ್ಯಾದಿಗಳ ಬೆಳಕು ವಿಷ್ಣುವಿನ ಜ್ಯೋತಿ, ಇಲ್ಲವೇ ಅವುಗಳಲ್ಲಿರುವ ಚೈತನ್ಯರೂಪದ ಜ್ಯೋತಿ. ಸತ್ತ್ವ ಅಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚು ನಿರ್ಮಲವಾಗಿರುವುದರಿಂದ ಆ ಬೆಳಕು ಅಲ್ಲಿ ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತದೆ, ಕನ್ನಡಿಯಲ್ಲಿ ಮುಖ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಕಾಣುವಂತೆ ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ ಅವರು.
In the sixth verse the sun could not light up his abode, here the sun’s own light is his. Sridhara Swami states the purpose of this section: from here he shows his form of infinite power through his glories. Shankara gives two senses: the light of the sun and the rest is the light of Vishnu, or else it is the light of awareness within them. Since sattva is purer there, he says, that light shows especially there, as a face shows clearly in a mirror.
ರಾಮಾನುಜಾಚಾರ್ಯರ ಅರ್ಥ ವಿಶಿಷ್ಟ: ಸೂರ್ಯ, ಚಂದ್ರ, ಅಗ್ನಿಗಳು ಅವನನ್ನು ಆರಾಧಿಸಿದ್ದರಿಂದ ಅವನೇ ಆ ತೇಜಸ್ಸನ್ನು ಅವರಿಗೆ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದಾನೆ. ಮಧ್ವಾಚಾರ್ಯರು ಹನ್ನೆರಡರಿಂದ ಹದಿನಾಲ್ಕರವರೆಗಿನ ಶ್ಲೋಕಗಳನ್ನು ಒಟ್ಟಿಗೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು, ಇವು ಹಿಂದೆ ಹೇಳಿದ ಜ್ಞಾನದ ವಿಸ್ತಾರ ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ.
Ramanuja’s sense is distinctive: because the sun, moon and fire worshipped him, he himself gave them that radiance. Madhva takes verses twelve to fourteen together and calls them an expansion of the knowledge given earlier.
ಆಧಾರ: ಹಲವು ಮೂಲಗಳು. ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಕಾರರ ಅಭಿಪ್ರಾಯ ಭಿನ್ನವಾಗಿರುವಲ್ಲಿ ಎರಡೂ ಅರ್ಥಗಳನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದೇವೆ.
Sources: several. Where commentators differ, both readings are given here.
ಇಂದಿನ ಬದುಕಿಗೆFor life today
ಬೆಳಗಿನ ಸೂರ್ಯನನ್ನು ನೋಡುವಾಗ, ದೀಪ ಹಚ್ಚುವಾಗ, ಹುಣ್ಣಿಮೆಯ ಬೆಳಕಿನಲ್ಲಿ, ಈ ಶ್ಲೋಕದ ನೆನಪು ಸಾಮಾನ್ಯ ಕ್ಷಣವನ್ನು ಪೂಜೆಯ ಕ್ಷಣವಾಗಿಸುತ್ತದೆ.
Looking at the morning sun, lighting a lamp, in the light of the full moon, the memory of this verse turns an ordinary moment into a moment of worship.
ಬೆಳಗಿನ ಬಿಸಿಲು ದೇಹದ ಸಮಯಚಕ್ರವನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿಡಲು ಮತ್ತು ರಾತ್ರಿಯ ನಿದ್ರೆಗೆ ನೆರವಾಗುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಸೂರ್ಯನನ್ನು ನೇರವಾಗಿ ದಿಟ್ಟಿಸಿ ನೋಡಬಾರದು, ಅದು ಕಣ್ಣಿಗೆ ಹಾನಿ ಮಾಡಬಹುದು.
Morning sunlight helps keep the body’s clock right and aids sleep at night. But the sun should never be stared at directly, as it can harm the eyes.
ಪಾಠದಲ್ಲಿ ತಪ್ಪೋ ಬೇರೆ ಪಾಠಾಂತರವೋ ಕಂಡಿತೇ? ನಮಗೆ ತಿಳಿಸಿ.
Noticed a mistake or a different reading? Tell us.
ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ ಬರೆಯಿರಿ