ಭಗವದ್ಗೀತೆ 15.6 ಅರ್ಥ: ನ ತದ್ಭಾಸಯತೇ ಸೂರ್ಯೋ

ಮುದ್ರಿಸಿ PDF

ಭಗವದ್ಗೀತೆಯ ಹದಿನೈದನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯದ ಎಲ್ಲ ಶ್ಲೋಕಗಳು ಇಲ್ಲಿವೆ: ಪುರುಷೋತ್ತಮ ಯೋಗ.

All verses of Chapter 15 in Kannada, Sanskrit or English IAST.

ಶ್ಲೋಕ (ಕನ್ನಡ)

ನ ತದ್ಭಾಸಯತೇ ಸೂರ್ಯೋ ನ ಶಶಾಂಕೋ ನ ಪಾವಕಃ।
ಯದ್ಗತ್ವಾ ನ ನಿವರ್ತಂತೇ ತದ್ಧಾಮ ಪರಮಂ ಮಮ ॥ 6 ॥

ಶ್ಲೋಕ (ದೇವನಾಗರಿ)

न तद्भासयते सूर्यो न शशाङ्को न पावकः।
यद्गत्वा न निवर्तन्ते तद्धाम परमं मम ॥ 6 ॥

ಶ್ಲೋಕ (English IAST)

na tadbhāsayate sūryo na śaśāṅko na pāvakaḥ|
yadgatvā na nivartante taddhāma paramaṃ mama || 6 ||

ಪದಶಃ ಅರ್ಥ

ತತ್ ಸೂರ್ಯಃ ನ ಭಾಸಯತೇ (तत् सूर्यः न भासयते, tat sūryaḥ na bhāsayate) = ಅದನ್ನು ಸೂರ್ಯ ಬೆಳಗುವುದಿಲ್ಲ (the sun does not illumine it)
ನ ಶಶಾಂಕಃ ನ ಪಾವಕಃ (न शशाङ्कः न पावकः, na śaśāṅkaḥ na pāvakaḥ) = ಚಂದ್ರನೂ ಇಲ್ಲ, ಅಗ್ನಿಯೂ ಇಲ್ಲ (nor the moon, nor fire)
ಯತ್ ಗತ್ವಾ ನ ನಿವರ್ತಂತೇ (यत् गत्वा न निवर्तन्ते, yat gatvā na nivartante) = ಯಾವುದನ್ನು ಸೇರಿದರೆ ಹಿಂದಿರುಗುವುದಿಲ್ಲವೋ (reaching which they do not return)
ತತ್ ಮಮ ಪರಮಂ ಧಾಮ (तत् मम परमं धाम, tat mama paramaṃ dhāma) = ಅದೇ ನನ್ನ ಪರಮ ಧಾಮ (that is my supreme abode)

ಸಂಪೂರ್ಣ ಅರ್ಥ (ಕನ್ನಡ)

ಅದನ್ನು ಸೂರ್ಯ ಬೆಳಗುವುದಿಲ್ಲ, ಚಂದ್ರನೂ ಬೆಳಗುವುದಿಲ್ಲ, ಅಗ್ನಿಯೂ ಬೆಳಗುವುದಿಲ್ಲ. ಯಾವುದನ್ನು ಸೇರಿದರೆ ಮತ್ತೆ ಹಿಂದಿರುಗುವುದಿಲ್ಲವೋ ಅದೇ ನನ್ನ ಪರಮ ಧಾಮ.

ಸಂಪೂರ್ಣ ಅರ್ಥ (ಇಂಗ್ಲಿಷ್)

The sun does not illumine it, nor the moon, nor fire. Reaching it, they do not return: that is my supreme abode.

ಶ್ಲೋಕ 15.6ರ ವಿವರಣೆContext and commentary on verse 15.6

ಈ ಶ್ಲೋಕ ಕಠೋಪನಿಷತ್ತಿನ ‘ನ ತತ್ರ ಸೂರ್ಯೋ ಭಾತಿ ನ ಚಂದ್ರತಾರಕಂ’ ಮಾತಿನ ಪ್ರತಿಧ್ವನಿ. ಶಂಕರಾಚಾರ್ಯರು ಅದನ್ನು ‘ತೇಜೋರೂಪ ಪದ’ ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ: ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಬೆಳಗುವ ಶಕ್ತಿಯಿದ್ದರೂ ಸೂರ್ಯ ಅದನ್ನು ಬೆಳಗಲಾರ, ಏಕೆಂದರೆ ಅದೇ ಎಲ್ಲ ಬೆಳಕುಗಳ ಮೂಲ. ಶ್ರೀಧರ ಸ್ವಾಮಿಗಳು ಇದರ ಒಂದು ಪರಿಣಾಮವನ್ನು ಗಮನಿಸುತ್ತಾರೆ: ಸೂರ್ಯಾದಿಗಳ ಬೆಳಕಿನ ವಿಷಯವಲ್ಲವಾದ್ದರಿಂದ ಅದಕ್ಕೆ ಜಡತ್ವ, ಚಳಿ ಬಿಸಿಲುಗಳಂಥ ದೋಷಗಳಿಲ್ಲ.

This verse echoes the Katha Upanishad’s ‘na tatra suryo bhati na chandratarakam’. Shankara calls it ‘a state whose nature is light’: though the sun has power to light up everything, it cannot light up this, for this is the source of all lights. Sridhara Swami notes one consequence: since it is not an object of the light of sun and the rest, it has no flaws such as inertness, cold or heat.

ರಾಮಾನುಜಾಚಾರ್ಯರು ಇದನ್ನು ಆತ್ಮದ ಬೆಳಕು ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ: ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಬೆಳಗುವುದು ಜ್ಞಾನವೇ, ಹೊರಗಿನ ಬೆಳಕುಗಳು ಕೇವಲ ಇಂದ್ರಿಯ ವಿಷಯಗಳ ನಡುವಿನ ಕತ್ತಲೆಯನ್ನು ತೆಗೆದು ಸಹಾಯ ಮಾಡುತ್ತವೆ. ಆ ಬೆಳಕನ್ನು ಮುಚ್ಚಿರುವುದು ಅನಾದಿ ಕರ್ಮ, ಅದನ್ನು ತೆಗೆಯುವುದು ಶರಣಾಗತಿಯಿಂದ ಬರುವ ಅಸಂಗ. ಮಧ್ವಾಚಾರ್ಯರು ಇಲ್ಲಿಂದ ಭಗವಂತನ ಸ್ವರೂಪದ ವರ್ಣನೆ ಆರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ.

Ramanuja calls it the light of the self: it is knowledge that lights up everything, and outer lights only help by removing the darkness between the senses and their objects. What covers that light is beginningless karma, and what removes it is the non-attachment that comes from surrender. Madhva says the description of the Lord’s own nature begins here.

ಆಧಾರ: ಹಲವು ಮೂಲಗಳು. ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಕಾರರ ಅಭಿಪ್ರಾಯ ಭಿನ್ನವಾಗಿರುವಲ್ಲಿ ಎರಡೂ ಅರ್ಥಗಳನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದೇವೆ.

Sources: several. Where commentators differ, both readings are given here.

ಇಂದಿನ ಬದುಕಿಗೆFor life today

ಹೊರಗಿನ ಬೆಳಕು ಕಡಿಮೆಯಾದಾಗಲೂ ಒಳಗಿನ ಬೆಳಕು ಉಳಿಯುತ್ತದೆ. ದೃಷ್ಟಿ ಕಳೆದುಕೊಂಡ ಅನೇಕರು ಸಂಗೀತ, ಓದು, ಕೆಲಸಗಳಲ್ಲಿ ಪೂರ್ಣ ಬದುಕು ಬದುಕುತ್ತಾರೆ. ಅವರಿಗೆ ಬೇಕಾದದ್ದು ಕನಿಕರವಲ್ಲ, ಅವಕಾಶ.

Even when outer light fades, the inner light remains. Many who have lost their sight live full lives in music, reading and work. What they need is not pity but opportunity.

‘ಯದ್ಗತ್ವಾ ನ ನಿವರ್ತಂತೇ’, ಸೇರಿದ ಮೇಲೆ ಹಿಂದಿರುಗುವುದಿಲ್ಲ. ಮತ್ತೆ ಹೊರಡಬೇಕಿಲ್ಲದ ಮನೆಯ ಹಂಬಲ ಎಲ್ಲರಲ್ಲೂ ಇದೆ. ಗೀತೆ ಆ ಹಂಬಲಕ್ಕೆ ಒಂದು ಹೆಸರು ಕೊಡುತ್ತದೆ.

‘Yad gatva na nivartante’, reaching it, they do not return. Everyone has a longing for a home from which one need not set out again. The Gita gives that longing a name.