ಶ್ಲೋಕ (ಕನ್ನಡ)
ಅವ್ಯಕ್ತೋಽಯಮಚಿಂತ್ಯೋಽಯಮವಿಕಾರ್ಯೋಽಯಮುಚ್ಯತೇ।
ತಸ್ಮಾದೇವಂ ವಿದಿತ್ವೈನಂ ನಾನುಶೋಚಿತುಮರ್ಹಸಿ ॥ 25 ॥
ಶ್ಲೋಕ (ದೇವನಾಗರಿ)
अव्यक्तोऽयमचिन्त्योऽयमविकार्योऽयमुच्यते।
तस्मादेवं विदित्वैनं नानुशोचितुमर्हसि ॥ 25 ॥
ಶ್ಲೋಕ (English IAST)
avyakto’yamacintyo’yamavikāryo’yamucyate|
tasmādevaṃ viditvainaṃ nānuśocitumarhasi || 25 ||
ಪದಶಃ ಅರ್ಥ
- ಅವ್ಯಕ್ತಃ (अव्यक्तः, avyaktaḥ) = ಕಣ್ಣಿಗೆ ಕಾಣದವನು (unmanifest)
- ಅಯಮ್ (अयम्, ayam) = ಇವನು (this)
- ಅಚಿಂತ್ಯಃ (अचिन्त्यः, acintyaḥ) = ಚಿಂತನೆಗೆ ಸಿಗದವನು (unthinkable)
- ಅವಿಕಾರ್ಯಃ (अविकार्यः, avikāryaḥ) = ಬದಲಾವಣೆಗೆ ಒಳಗಾಗದವನು (unchangeable)
- ಅಯಮ್ (अयम्, ayam) = ಇವನು (this)
- ಉಚ್ಯತೇ (उच्यते, ucyate) = ಎನ್ನಲಾಗುತ್ತದೆ (is said to be)
- ತಸ್ಮಾತ್ (तस्मात्, tasmāt) = ಆದ್ದರಿಂದ (therefore)
- ಏವಮ್ (एवम्, evam) = ಹೀಗೆ (thus)
- ವಿದಿತ್ವಾ (विदित्वा, viditvā) = ತಿಳಿದು (knowing)
- ಏನಮ್ (एनम्, enam) = ಇವನನ್ನು (this)
- ನ ಅನುಶೋಚಿತುಮ್ ಅರ್ಹಸಿ (न अनुशोचितुम् अर्हसि, na anuśocitum arhasi) = ದುಃಖಿಸುವುದು ನಿನಗೆ ತಕ್ಕದ್ದಲ್ಲ (you should not grieve)
ಸಂಪೂರ್ಣ ಅರ್ಥ (ಕನ್ನಡ)
ಇವನು ಕಣ್ಣಿಗೆ ಕಾಣದವನು, ಚಿಂತನೆಗೆ ಸಿಗದವನು, ಬದಲಾವಣೆಗೆ ಒಳಗಾಗದವನು ಎನ್ನಲಾಗುತ್ತದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಇವನನ್ನು ಹೀಗೆ ತಿಳಿದು ನೀನು ದುಃಖಿಸುವುದು ತಕ್ಕದ್ದಲ್ಲ.
ಸಂಪೂರ್ಣ ಅರ್ಥ (ಇಂಗ್ಲಿಷ್)
This self is said to be unmanifest, unthinkable and unchangeable. Knowing it to be so, you should not grieve.
ಶ್ಲೋಕ 2.25ರ ವಿವರಣೆContext and commentary on verse 2.25
ಮೂರು ಪದಗಳು ಮೂರು ಬಾಗಿಲುಗಳನ್ನು ಮುಚ್ಚುತ್ತವೆ. ಅವ್ಯಕ್ತ ಎಂದರೆ ಇಂದ್ರಿಯಗಳಿಗೆ ಸಿಗದ್ದು, ಅಚಿಂತ್ಯ ಎಂದರೆ ಮನಸ್ಸಿನ ಚಿತ್ರಕ್ಕೆ ಸಿಗದ್ದು, ಅವಿಕಾರ್ಯ ಎಂದರೆ ಬದಲಾಗದ್ದು. ಇಂದ್ರಿಯಗಳಿಗೆ ಸಿಗದ ಕಾರಣವೇ ಅದು ಚಿಂತನೆಗೂ ಸಿಗುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದು ಶಂಕರಾಚಾರ್ಯರು ಈ ಮೂರನ್ನೂ ಒಂದಕ್ಕೊಂದು ಜೋಡಿಸುತ್ತಾರೆ. ಹಾಲು ಹೆಪ್ಪಿನಿಂದ ಮೊಸರಾಗುವಂತೆ ಆತ್ಮ ಬದಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ ಎಂಬ ಉಪಮೆಯನ್ನೂ ಅವರು ಕೊಡುತ್ತಾರೆ.
Three words close three doors. Avyakta means not available to the senses, achintya means not available to the mind’s picture, avikarya means not liable to change. Shankaracharya links the three: because it is beyond the senses, it is also beyond thought. He adds the image that the self does not change as milk changes into curd.
ರಾಮಾನುಜಾಚಾರ್ಯರ ವಿವರಣೆ ಇನ್ನೂ ನೇರ: ಕತ್ತರಿಸಬಹುದಾದ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ತಿಳಿಯುವ ಪ್ರಮಾಣಗಳಿಂದ ಆತ್ಮ ತಿಳಿಯಲು ಸಿಗುವುದಿಲ್ಲ, ಹಾಗಾಗಿ ಅದು ಆ ವಸ್ತುಗಳ ಜಾತಿಗೇ ಸೇರಿದ್ದಲ್ಲ. ಅದಲ್ಲದೆ ಈ ಶ್ಲೋಕದೊಂದಿಗೆ ಆತ್ಮದ ನಿತ್ಯತೆಯ ಮೊದಲ ಸುತ್ತು ಮುಗಿಯುತ್ತದೆ. ‘ಆದ್ದರಿಂದ ದುಃಖಿಸಬೇಡ’ ಎಂಬ ತೀರ್ಮಾನ ಇಲ್ಲಿ ಮೊದಲ ಬಾರಿ ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಬರುತ್ತದೆ.
Ramanujacharya’s explanation is more direct: the self is not known by the means that know cuttable things, so it does not belong to the class of such things at all. Besides, the first round on the eternity of the self closes with this verse. The conclusion, therefore do not grieve, appears here in full for the first time.
ಆಧಾರ: ಹಲವು ಮೂಲಗಳು. ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಕಾರರ ಅಭಿಪ್ರಾಯ ಭಿನ್ನವಾಗಿರುವಲ್ಲಿ ಎರಡೂ ಅರ್ಥಗಳನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದೇವೆ.
Sources: several. Where commentators differ, both readings are given here.
ಇಂದಿನ ಬದುಕಿಗೆFor life today
ನಮ್ಮ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ನಂಬಿಕೆ ಚಿತ್ರವನ್ನು ಅವಲಂಬಿಸಿದೆ. ಸ್ಕ್ಯಾನ್ನಲ್ಲಿ ಕಂಡರೆ ಇದೆ, ಕಾಣದಿದ್ದರೆ ಇಲ್ಲ ಎಂಬಂತೆ ನಾವು ಯೋಚಿಸುತ್ತೇವೆ.
In our time belief leans on the image. If it shows on the scan it exists, and if it does not show, it does not.
ಆದರೆ ಯಾವ ವರದಿಯಲ್ಲೂ ಕಾಣದ ಸಂಗತಿಗಳು ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟೋ ಇವೆ. ನೋವು ಎಷ್ಟಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಯಾವ ಯಂತ್ರವೂ ಅಳೆಯುವುದಿಲ್ಲ. ಒಬ್ಬ ರೋಗಿಯ ಧೈರ್ಯವನ್ನೂ ಅಳೆಯಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಕಾಣದ್ದೆಲ್ಲ ಇಲ್ಲ ಎಂದಲ್ಲ.
Yet many things in life appear on no report. No machine measures how much pain there is. Nor can a patient’s courage be measured. What cannot be seen is not therefore absent.
ಪಾಠದಲ್ಲಿ ತಪ್ಪೋ ಬೇರೆ ಪಾಠಾಂತರವೋ ಕಂಡಿತೇ? ನಮಗೆ ತಿಳಿಸಿ.
Noticed a mistake or a different reading? Tell us.
ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ ಬರೆಯಿರಿ