ಭಗವದ್ಗೀತೆ 2.3 ಅರ್ಥ: ಕ್ಲೈಬ್ಯಂ ಮಾ ಸ್ಮ

ಕ್ಲೈಬ್ಯ ಎಂಬ ಪದಕ್ಕೆ ಮೂಲದಲ್ಲಿ ಪುರುಷತ್ವದ ಕೊರತೆ ಎಂಬ ಅರ್ಥವಿದೆ. ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಕಾರರು ಇದನ್ನು ಸಂದರ್ಭಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ‘ಕ್ಷತ್ರಿಯನಿಗೆ ತಕ್ಕದ್ದಲ್ಲದ ಧೈರ್ಯಗೇಡಿತನ’ ಎಂದು ಓದುತ್ತಾರೆ. ಎರಡನೆಯ ಸಾಲಿನಲ್ಲಿ ಕೃಷ್ಣನೇ ಅದಕ್ಕೆ ನಿಖರವಾದ ಹೆಸರು ಕೊಡುತ್ತಾನೆ: ಹೃದಯದೌರ್ಬಲ್ಯ, ಅಂದರೆ ಹೃದಯದ ದುರ್ಬಲತೆ. ಹಾಗಾಗಿ ಇಲ್ಲಿ ಎತ್ತಿ ಹಿಡಿಯಬೇಕಾದ್ದು ಗಂಡಸುತನದ ಮಾತಲ್ಲ, ಕುಸಿದ ಮನಸ್ಸಿನ ಗುರುತಿಸುವಿಕೆ.

The word klaibya originally means a lack of manhood. Commentators read it in context as cowardice unworthy of a kshatriya. In the second line Krishna himself gives it a precise name: hridaya-daurbalya, weakness of heart. So what matters here is not a remark about manliness but the naming of a mind that has given way.

ಉತ್ತಿಷ್ಠ, ಅಂದರೆ ಎದ್ದು ನಿಲ್ಲು. ಮೊದಲ ಅಧ್ಯಾಯದ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಅರ್ಜುನ ರಥದಲ್ಲಿ ಕುಸಿದು ಕುಳಿತಿದ್ದ. ಕೃಷ್ಣನ ಮೊದಲ ಆಜ್ಞೆ ಆ ಕೂರುವಿಕೆಗೆ ನೇರ ಉತ್ತರ. ಅದಲ್ಲದೆ ಪರಂತಪ ಎಂಬ ಸಂಬೋಧನೆಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ನೆನಪಿಸುವಿಕೆ ಇದೆ: ನೀನು ಯಾರೆಂಬುದನ್ನು ಮರೆಯುತ್ತಿದ್ದೀಯೆ.

Uttishtha, stand up. At the end of the first chapter Arjuna had sunk down in the chariot. Krishna’s first command answers that sitting down directly. Besides, the address parantapa carries a reminder: you are forgetting who you are.

ಆಧಾರ: ಹಲವು ಮೂಲಗಳು. ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಕಾರರ ಅಭಿಪ್ರಾಯ ಭಿನ್ನವಾಗಿರುವಲ್ಲಿ ಎರಡೂ ಅರ್ಥಗಳನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದೇವೆ.

Sources: several. Where commentators differ, both readings are given here.

ಸರಿಯಾದ ಹೆಸರು ಸಿಕ್ಕಾಗ ಸಮಸ್ಯೆ ಅರ್ಧ ಸುಲಭವಾಗುತ್ತದೆ. ಅರ್ಜುನನ ತೊಂದರೆ ಯುದ್ಧವಲ್ಲ, ಶಾಸ್ತ್ರವೂ ಅಲ್ಲ. ಕೃಷ್ಣ ಅದಕ್ಕೆ ಕೊಡುವ ಹೆಸರು ಹೃದಯದ ದುರ್ಬಲತೆ.

A problem becomes half as hard once it has the right name. Arjuna’s trouble is not the war, and not the scriptures. The name Krishna gives it is weakness of heart.

ವೈದ್ಯಕೀಯದಲ್ಲೂ ಇದು ಪರಿಚಿತ. ತಿಂಗಳುಗಟ್ಟಲೆ ಸುತ್ತಾಡಿದ ನಂತರ ‘ನಿಮ್ಮದು ಇಂಥದ್ದು’ ಎಂಬ ಒಂದು ಸ್ಪಷ್ಟ ಹೆಸರು ಸಿಕ್ಕಾಗ, ರೋಗಿಗಳ ಮುಖದಲ್ಲಿ ಮೊದಲು ಕಾಣುವುದು ಭಯವಲ್ಲ, ನಿರಾಳತೆ. ಹೆಸರಿಸಿದ ತೊಂದರೆಯನ್ನು ಎದುರಿಸಬಹುದು.

Medicine knows this too. After months of going from place to place, when someone is finally told plainly what they have, the first thing on their face is not fear but relief. A trouble that has been named can be faced.