ಶ್ಲೋಕ (ಕನ್ನಡ)
ಅಂತವತ್ತು ಫಲಂ ತೇಷಾಂ ತದ್ಭವತ್ಯಲ್ಪಮೇಧಸಾಮ್।
ದೇವಾಂದೇವಯಜೋ ಯಾಂತಿ ಮದ್ಭಕ್ತಾ ಯಾಂತಿ ಮಾಮಪಿ ॥ 23 ॥
ಶ್ಲೋಕ (ದೇವನಾಗರಿ)
अन्तवत्तु फलं तेषां तद्भवत्यल्पमेधसाम्।
देवान्देवयजो यान्ति मद्भक्ता यान्ति मामपि ॥ 23 ॥
ಶ್ಲೋಕ (English IAST)
antavattu phalaṃ teṣāṃ tadbhavatyalpamedhasām|
devāndevayajo yānti madbhaktā yānti māmapi || 23 ||
ಪದಶಃ ಅರ್ಥ
- ತೇಷಾಮ್ ಅಲ್ಪಮೇಧಸಾಮ್ ತತ್ ಫಲಮ್ (तेषाम् अल्पमेधसाम् तत् फलम्, teṣām alpamedhasām tat phalam) = ಅಲ್ಪಬುದ್ಧಿಯುಳ್ಳ ಅವರ ಆ ಫಲ (that fruit of those of small understanding)
- ಅಂತವತ್ ತು ಭವತಿ (अन्तवत् तु भवति, antavat tu bhavati) = ಅಂತ್ಯವುಳ್ಳದ್ದಾಗುತ್ತದೆ (is finite)
- ದೇವಯಜಃ ದೇವಾನ್ ಯಾಂತಿ (देवयजः देवान् यान्ति, devayajaḥ devān yānti) = ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಪೂಜಿಸುವವರು ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಸೇರುತ್ತಾರೆ (worshippers of the gods go to the gods)
- ಮದ್ಭಕ್ತಾಃ ಮಾಮ್ ಅಪಿ ಯಾಂತಿ (मद्भक्ताः माम् अपि यान्ति, madbhaktāḥ mām api yānti) = ನನ್ನ ಭಕ್ತರು ನನ್ನನ್ನು ಸೇರುತ್ತಾರೆ (my devotees come to me)
ಸಂಪೂರ್ಣ ಅರ್ಥ (ಕನ್ನಡ)
ಆದರೆ ಅಲ್ಪಬುದ್ಧಿಯ ಅವರಿಗೆ ಸಿಗುವ ಫಲ ಅಂತ್ಯವುಳ್ಳದ್ದು. ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಪೂಜಿಸುವವರು ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಸೇರುತ್ತಾರೆ, ನನ್ನ ಭಕ್ತರು ನನ್ನನ್ನು ಸೇರುತ್ತಾರೆ.
ಸಂಪೂರ್ಣ ಅರ್ಥ (ಇಂಗ್ಲಿಷ್)
But the fruit for those of small understanding is finite. The worshippers of the gods go to the gods; my devotees come to me.
ಶ್ಲೋಕ 7.23ರ ವಿವರಣೆContext and commentary on verse 7.23
ಹಿಂದಿನ ಶ್ಲೋಕದ ಉದಾರತೆಗೆ ಇಲ್ಲಿ ಒಂದು ಮಿತಿ ಸೇರುತ್ತದೆ: ಫಲ ಸಿಗುತ್ತದೆ, ಆದರೆ ಅದು ಮುಗಿಯುವಂಥದ್ದು. ಶಂಕರಾಚಾರ್ಯರು ಇಲ್ಲಿಯೂ ಭಗವಂತನ ಕನಿಕರವನ್ನು ಕಾಣುತ್ತಾರೆ: ಪ್ರಯತ್ನ ಒಂದೇ ಇದ್ದರೂ ಅನಂತ ಫಲಕ್ಕಾಗಿ ನನ್ನ ಬಳಿ ಬರುತ್ತಿಲ್ಲವಲ್ಲ, ಎಂಥ ಕಷ್ಟ ಎಂಬ ಭಾವ.
Here the generosity of the last verse gains a limit: the fruit comes, but it runs out. Shankara sees the Lord’s compassion here too: though the effort is the same, they do not come to me for the endless fruit; how sad, is the feeling.
ರಾಮಾನುಜಾಚಾರ್ಯರು ಕಾರಣವನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಇಂದ್ರಾದಿ ದೇವತೆಗಳ ಭೋಗವೂ ಅವರ ಕಾಲವೂ ಸೀಮಿತ, ಆದ್ದರಿಂದ ಅವರನ್ನು ಸೇರಿದವರು ಅವರ ಜೊತೆಗೇ ಕೆಳಗಿಳಿಯುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ಅದೇ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಭಗವಂತನ ಆರಾಧನೆ ಎಂದು ತಿಳಿದು, ಸೀಮಿತ ಫಲದ ಅಂಟನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಮಾಡುವವರು ಅವನನ್ನೇ ಸೇರುತ್ತಾರೆ, ಮರಳುವುದಿಲ್ಲ. ಇದಕ್ಕೆ ಅವರು ಎಂಟನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯದ ‘ಮಾಮುಪೇತ್ಯ ತು ಕೌಂತೇಯ ಪುನರ್ಜನ್ಮ ನ ವಿದ್ಯತೇ’ (8.16) ಎಂಬ ಮಾತನ್ನು ಉದ್ಧರಿಸುತ್ತಾರೆ.
Ramanuja gives the reason. The enjoyments of Indra and the other gods, and their time, are limited, so those who reach them come down with them. But those who do the same acts knowing them as worship of the Lord, and let go of their clinging to limited fruit, reach him and do not return. He quotes the eighth chapter in support, ‘mam upetya tu kaunteya punarjanma na vidyate’ (8.16).
ಗಮನಿಸಬೇಕಾದದ್ದು, ರಾಮಾನುಜಾಚಾರ್ಯರ ಪ್ರಕಾರ ವ್ಯತ್ಯಾಸ ಕರ್ಮಗಳಲ್ಲಿಲ್ಲ, ಅವುಗಳ ಹಿಂದಿನ ತಿಳಿವಿನಲ್ಲಿದೆ. ಮಧ್ವಾಚಾರ್ಯರ ವಿವರಣೆ ನಮ್ಮ ಮೂಲ ಪಠ್ಯದಲ್ಲಿ ಈ ಶ್ಲೋಕಕ್ಕೆ ಇಲ್ಲ. ಆದರೆ ಇಪ್ಪತ್ತೊಂದನೆಯ ಶ್ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಅವರು ಉದ್ಧರಿಸಿದ ‘ಬ್ರಹ್ಮಾದಿ ಭಕ್ತರಿಗೆ ಅಂತ್ಯವಿದೆ’ ಎಂಬ ವಚನ ಇದೇ ನಿಲುವನ್ನು ಹೇಳುತ್ತದೆ.
Note that for Ramanuja the difference lies not in the acts but in the understanding behind them. Madhva’s comment on this verse is not in our source text, but the line he quoted at the twenty-first verse, ‘for the devotees of Brahma and the rest there is an end’, states the same position.
ಆಧಾರ: ಹಲವು ಮೂಲಗಳು. ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಕಾರರ ಅಭಿಪ್ರಾಯ ಭಿನ್ನವಾಗಿರುವಲ್ಲಿ ಎರಡೂ ಅರ್ಥಗಳನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದೇವೆ.
Sources: several. Where commentators differ, both readings are given here.
ಇಂದಿನ ಬದುಕಿಗೆFor life today
ತಾತ್ಕಾಲಿಕ ನೆಮ್ಮದಿ ಮತ್ತು ಶಾಶ್ವತ ಪರಿಹಾರದ ವ್ಯತ್ಯಾಸ ವೈದ್ಯಕೀಯದಲ್ಲೂ ಇದೆ. ನೋವು ನಿವಾರಕ ಮಾತ್ರೆ ನೋವನ್ನು ತಗ್ಗಿಸುತ್ತದೆ, ನೋವಿನ ಕಾರಣವನ್ನು ಹುಡುಕುವುದು ಬೇರೆ ಕೆಲಸ. ಎರಡಕ್ಕೂ ಅವುಗಳದೇ ಸ್ಥಾನವಿದೆ.
The difference between short-term relief and a lasting remedy exists in medicine too. A painkiller eases the pain; finding the cause of the pain is another task. Both have their place.
ಈ ಶ್ಲೋಕ ಸಣ್ಣ ಫಲಗಳನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಅವುಗಳ ಜೊತೆಯಲ್ಲೇ ದೊಡ್ಡ ಪ್ರಶ್ನೆಯನ್ನು ಮರೆಯದಿರಲು ನೆನಪಿಸುತ್ತದೆ.
This verse does not scorn the small fruits. It reminds us not to forget the larger question alongside them.
ಪಾಠದಲ್ಲಿ ತಪ್ಪೋ ಬೇರೆ ಪಾಠಾಂತರವೋ ಕಂಡಿತೇ? ನಮಗೆ ತಿಳಿಸಿ.
Noticed a mistake or a different reading? Tell us.
ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ ಬರೆಯಿರಿ