ಶ್ಲೋಕ (ಕನ್ನಡ)
ಸ ತಯಾ ಶ್ರದ್ಧಯಾ ಯುಕ್ತಸ್ತಸ್ಯಾರಾಧನಮೀಹತೇ।
ಲಭತೇ ಚ ತತಃ ಕಾಮಾನ್ಮಯೈವ ವಿಹಿತಾನ್ಹಿ ತಾನ್ ॥ 22 ॥
ಶ್ಲೋಕ (ದೇವನಾಗರಿ)
स तया श्रद्धया युक्तस्तस्याराधनमीहते।
लभते च ततः कामान्मयैव विहितान्हि तान् ॥ 22 ॥
ಶ್ಲೋಕ (English IAST)
sa tayā śraddhayā yuktastasyārādhanamīhate|
labhate ca tataḥ kāmānmayaiva vihitānhi tān || 22 ||
ಪದಶಃ ಅರ್ಥ
- ಸಃ ತಯಾ ಶ್ರದ್ಧಯಾ ಯುಕ್ತಃ (सः तया श्रद्धया युक्तः, saḥ tayā śraddhayā yuktaḥ) = ಆ ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಕೂಡಿದ ಅವನು (he, endowed with that faith)
- ತಸ್ಯ ಆರಾಧನಮ್ ಈಹತೇ (तस्य आराधनम् ईहते, tasya ārādhanam īhate) = ಆ ದೇವತೆಯ ಆರಾಧನೆಯಲ್ಲಿ ತೊಡಗುತ್ತಾನೆ (engages in the worship of that deity)
- ತತಃ ಚ ಕಾಮಾನ್ ಲಭತೇ (ततः च कामान् लभते, tataḥ ca kāmān labhate) = ಅದರಿಂದ ತನ್ನ ಬಯಕೆಗಳನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ (and obtains from it his desires)
- ಮಯಾ ಏವ ವಿಹಿತಾನ್ ಹಿ ತಾನ್ (मया एव विहितान् हि तान्, mayā eva vihitān hi tān) = ಆದರೆ ಅವನ್ನು ವಿಧಿಸುವವನು ನಾನೇ (for it is I alone who ordain them)
ಸಂಪೂರ್ಣ ಅರ್ಥ (ಕನ್ನಡ)
ಆ ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಕೂಡಿದ ಅವನು ಆ ದೇವತೆಯ ಆರಾಧನೆಯಲ್ಲಿ ತೊಡಗುತ್ತಾನೆ, ಮತ್ತು ಅದರಿಂದ ತನ್ನ ಬಯಕೆಗಳನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ಆದರೆ ಆ ಫಲಗಳನ್ನು ವಿಧಿಸುವವನು ನಾನೇ.
ಸಂಪೂರ್ಣ ಅರ್ಥ (ಇಂಗ್ಲಿಷ್)
Endowed with that faith, he engages in the worship of that deity and obtains from it his desires, though it is I alone who ordain them.
ಶ್ಲೋಕ 7.22ರ ವಿವರಣೆContext and commentary on verse 7.22
ಬೇರೆ ದೇವತೆಯ ಪೂಜೆಗೂ ಫಲ ಸಿಗುತ್ತದೆ, ಆದರೆ ಆ ಫಲದ ಮೂಲ ಒಬ್ಬನೇ. ಶಂಕರಾಚಾರ್ಯರು ಇದನ್ನು ಹೀಗೆ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ: ಕರ್ಮಫಲಗಳ ವಿಭಾಗವನ್ನು ತಿಳಿದ ಸರ್ವಜ್ಞ ಪರಮೇಶ್ವರನೇ ಆ ಫಲಗಳನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸುತ್ತಾನೆ, ಆದ್ದರಿಂದ ಅವು ಖಂಡಿತ ಸಿಗುತ್ತವೆ.
The worship of another deity also bears fruit, but the source of that fruit is one. Shankara puts it this way: the all-knowing Lord, who knows how the fruits of action are to be allotted, himself creates those fruits, and so they are surely obtained.
ಶಂಕರಾಚಾರ್ಯರು ಇಲ್ಲಿ ಪದವಿಭಾಗದ ಒಂದು ಪರ್ಯಾಯವನ್ನೂ ಚರ್ಚಿಸುತ್ತಾರೆ. ‘ವಿಹಿತಾನ್ಹಿ ತಾನ್’ ಎಂಬುದನ್ನು ‘ವಿಹಿತಾನ್ ಹಿತಾನ್’, ಹಿತವಾದ ಫಲಗಳು ಎಂದೂ ಬಿಡಿಸಬಹುದು. ಆದರೆ ಬಯಕೆಗಳು ಯಾರಿಗೂ ನಿಜವಾದ ಹಿತವಲ್ಲವಾದ್ದರಿಂದ ಆ ಬಿಡಿಸುವಿಕೆಯಲ್ಲಿ ‘ಹಿತ’ ಎಂಬುದು ಔಪಚಾರಿಕ ಮಾತು ಮಾತ್ರ ಎಂದು ಅವರು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.
Shankara also discusses another way of dividing the words. ‘Vihitan hi tan’ could be split as ‘vihitan hitan’, beneficial fruits. But since desires are not truly beneficial to anyone, he says, ‘beneficial’ in that reading could only be a figure of speech.
ರಾಮಾನುಜಾಚಾರ್ಯರಿಗೆ ಇದು ಹಿಂದಿನ ಶ್ಲೋಕದ ಮುಂದುವರಿಕೆ. ಆರಾಧನೆಯ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಇಂದ್ರಾದಿಗಳು ನನ್ನ ಶರೀರ, ಅವರ ಪೂಜೆ ನನ್ನದೇ ಪೂಜೆ ಎಂದು ಆರಾಧಕನಿಗೆ ತಿಳಿಯದಿದ್ದರೂ, ವಾಸ್ತವದಲ್ಲಿ ಅದು ನನ್ನ ಆರಾಧನೆಯೇ. ಆದ್ದರಿಂದ ಅವನು ಬಯಸಿದ್ದನ್ನು ಕೊಡುವವನು ನಾನೇ.
For Ramanuja this continues the previous verse. Even if the worshipper does not know at the time of worship that Indra and the rest are my body and that their worship is my worship, it is in fact worship of me. So it is I who give him what he desires.
ಆಧಾರ: ಹಲವು ಮೂಲಗಳು. ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಕಾರರ ಅಭಿಪ್ರಾಯ ಭಿನ್ನವಾಗಿರುವಲ್ಲಿ ಎರಡೂ ಅರ್ಥಗಳನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದೇವೆ.
Sources: several. Where commentators differ, both readings are given here.
ಇಂದಿನ ಬದುಕಿಗೆFor life today
ಆಸ್ಪತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ರೋಗಿಗೆ ಔಷಧ ಕೊಡುವವರು ನರ್ಸ್, ಅದನ್ನು ಬರೆದವರು ವೈದ್ಯರು, ಅದನ್ನು ತಯಾರಿಸಿದವರು ಇನ್ನಾರೋ. ಸಿಕ್ಕ ಫಲದ ಮೂಲ ಹಲವು ಕೈಗಳ ಹಿಂದೆ ಇರುತ್ತದೆ.
In a hospital the nurse gives the patient the medicine, the doctor prescribed it, and someone else made it. The source of the benefit lies behind many hands.
ಸಿಕ್ಕ ಸಹಾಯಕ್ಕೆ ಕೃತಜ್ಞತೆ ಹೇಳುವಾಗ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಕಂಡವರನ್ನು ಮಾತ್ರ ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ. ಕಾಣದ ಕೈಗಳನ್ನು ನೆನೆಯುವ ಅಭ್ಯಾಸವನ್ನು ಈ ಶ್ಲೋಕ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಹೇಳುತ್ತದೆ.
When we give thanks for help received, we remember only those we saw. This verse speaks, at the spiritual level, of the habit of remembering the unseen hands.
ಪಾಠದಲ್ಲಿ ತಪ್ಪೋ ಬೇರೆ ಪಾಠಾಂತರವೋ ಕಂಡಿತೇ? ನಮಗೆ ತಿಳಿಸಿ.
Noticed a mistake or a different reading? Tell us.
ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ ಬರೆಯಿರಿ