ಶ್ಲೋಕ (ಕನ್ನಡ)
ಸತತಂ ಕೀರ್ತಯಂತೋ ಮಾಂ ಯತಂತಶ್ಚ ದೃಢವ್ರತಾಃ।
ನಮಸ್ಯಂತಶ್ಚ ಮಾಂ ಭಕ್ತ್ಯಾ ನಿತ್ಯಯುಕ್ತಾ ಉಪಾಸತೇ ॥ 14 ॥
ಶ್ಲೋಕ (ದೇವನಾಗರಿ)
सततं कीर्तयन्तो मां यतन्तश्च दृढव्रताः।
नमस्यन्तश्च मां भक्त्या नित्ययुक्ता उपासते ॥ 14 ॥
ಶ್ಲೋಕ (English IAST)
satataṃ kīrtayanto māṃ yatantaśca dṛḍhavratāḥ|
namasyantaśca māṃ bhaktyā nityayuktā upāsate || 14 ||
ಪದಶಃ ಅರ್ಥ
- ಸತತಂ ಮಾಂ ಕೀರ್ತಯಂತಃ (सततं मां कीर्तयन्तः, satataṃ māṃ kīrtayantaḥ) = ಸತತವಾಗಿ ನನ್ನನ್ನು ಕೀರ್ತಿಸುತ್ತ (always singing of me)
- ಯತಂತಃ ಚ ದೃಢವ್ರತಾಃ (यतन्तः च दृढव्रताः, yatantaḥ ca dṛḍhavratāḥ) = ದೃಢವ್ರತರಾಗಿ ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತ (striving, firm in their vows)
- ಭಕ್ತ್ಯಾ ಮಾಂ ನಮಸ್ಯಂತಃ ಚ (भक्त्या मां नमस्यन्तः च, bhaktyā māṃ namasyantaḥ ca) = ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ನನಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತ (and bowing to me with devotion)
- ನಿತ್ಯಯುಕ್ತಾಃ ಉಪಾಸತೇ (नित्ययुक्ताः उपासते, nityayuktāḥ upāsate) = ಸದಾ ಯುಕ್ತರಾಗಿ ಉಪಾಸನೆ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ (ever steadfast, they worship)
ಸಂಪೂರ್ಣ ಅರ್ಥ (ಕನ್ನಡ)
ಅವರು ಸತತವಾಗಿ ನನ್ನನ್ನು ಕೀರ್ತಿಸುತ್ತ, ದೃಢವ್ರತರಾಗಿ ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತ, ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ನನಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತ, ಸದಾ ಯುಕ್ತರಾಗಿ ನನ್ನನ್ನು ಉಪಾಸನೆ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ.
ಸಂಪೂರ್ಣ ಅರ್ಥ (ಇಂಗ್ಲಿಷ್)
Always singing of me, striving and firm in their vows, bowing to me with devotion, ever steadfast, they worship me.
ಶ್ಲೋಕ 9.14ರ ವಿವರಣೆContext and commentary on verse 9.14
ಮಹಾತ್ಮರ ಭಜನೆ ಹೇಗಿರುತ್ತದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಈ ಶ್ಲೋಕ ನಾಲ್ಕು ಕ್ರಿಯೆಗಳಲ್ಲಿ ಹೇಳುತ್ತದೆ: ಕೀರ್ತನೆ, ಪ್ರಯತ್ನ, ನಮಸ್ಕಾರ, ಉಪಾಸನೆ. ಶಂಕರಾಚಾರ್ಯರಿಗೆ ‘ಯತಂತಃ’ ಎಂದರೆ ಇಂದ್ರಿಯಸಂಯಮ, ಶಮ, ದಮ, ದಯೆ, ಅಹಿಂಸೆ ಮೊದಲಾದ ಧರ್ಮಗಳ ಮೂಲಕ ಪ್ರಯತ್ನ. ನಮಸ್ಕಾರ ಹೃದಯದಲ್ಲಿರುವ ಆತ್ಮನಿಗೆ.
This verse describes the worship of the great souls in four acts: singing, striving, bowing and worship. For Shankara ‘yatantah’, striving, is effort through disciplines such as sense restraint, calm, self-control, compassion and non-violence. The bowing is to the Self who dwells in the heart.
ರಾಮಾನುಜಾಚಾರ್ಯರ ವಿವರಣೆ ಇಲ್ಲಿ ಒಂದು ಜೀವಂತ ಚಿತ್ರವಾಗುತ್ತದೆ. ಭಗವಂತನ ಗುಣಗಳನ್ನು ಹೇಳುವ ಅವನ ಹೆಸರುಗಳನ್ನು ನೆನೆದು ಮೈ ನವಿರೇಳುತ್ತದೆ, ಆನಂದದಿಂದ ಗಂಟಲು ಕಟ್ಟುತ್ತದೆ. ‘ರಾಮ, ನಾರಾಯಣ, ಕೃಷ್ಣ, ವಾಸುದೇವ’ ಎಂದು ಸದಾ ಹಾಡುತ್ತಾರೆ. ಪೂಜೆ, ಸ್ತುತಿ, ದೇವಾಲಯ ಮತ್ತು ಉದ್ಯಾನಗಳ ನಿರ್ಮಾಣದಂಥ ಕೆಲಸಗಳಲ್ಲಿ ದೃಢಸಂಕಲ್ಪದಿಂದ ತೊಡಗುತ್ತಾರೆ. ನೆಲದ ಧೂಳು, ಕೆಸರು, ಕಲ್ಲುಗಳನ್ನು ಲೆಕ್ಕಿಸದೆ ಎಂಟು ಅಂಗಗಳಿಂದ ದಂಡದಂತೆ ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತಾರೆ.
Ramanuja’s explanation becomes a living picture here. Remembering the names that tell of the Lord’s qualities, their hair stands on end and their throats choke with joy. They sing ‘Rama, Narayana, Krishna, Vasudeva’ without pause. They engage with firm resolve in works such as worship, praise and the building of temples and gardens. They prostrate full length with all eight limbs, heedless of the dust, mud and pebbles on the ground.
ಮಧ್ವಾಚಾರ್ಯರ ವಿವರಣೆ ನಮ್ಮ ಮೂಲ ಪಠ್ಯದಲ್ಲಿ ಈ ಶ್ಲೋಕಕ್ಕೆ ಇಲ್ಲ.
Madhva’s comment on this verse is not in our source text.
ಆಧಾರ: ಹಲವು ಮೂಲಗಳು. ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಕಾರರ ಅಭಿಪ್ರಾಯ ಭಿನ್ನವಾಗಿರುವಲ್ಲಿ ಎರಡೂ ಅರ್ಥಗಳನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದೇವೆ.
Sources: several. Where commentators differ, both readings are given here.
ಇಂದಿನ ಬದುಕಿಗೆFor life today
‘ಕೀರ್ತಯಂತಃ’ ಎಂಬ ಪದ ನಮ್ಮ ನಾಡಿನ ಭಜನೆ ಮತ್ತು ದಾಸಸಾಹಿತ್ಯದ ಪರಂಪರೆಯನ್ನು ನೆನಪಿಸುತ್ತದೆ. ಊರಿನ ಗುಡಿಯಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರೂ ಸೇರಿ ಹಾಡುವ ಭಜನೆ ಭಕ್ತಿಯ ಜೊತೆಗೆ ಒಂದು ಸಮುದಾಯವನ್ನೂ ಕಟ್ಟುತ್ತದೆ.
The word ‘kirtayantah’ recalls our land’s tradition of bhajane and the songs of the Dasas. The bhajane sung together in the village temple builds a community along with devotion.
ಒಂಟಿತನ ಹಿರಿಯರ ಆರೋಗ್ಯವನ್ನು ಗಂಭೀರವಾಗಿ ಬಾಧಿಸಬಲ್ಲದು. ವಾರಕ್ಕೊಮ್ಮೆ ಭಜನೆಗೆ ಹೋಗಿ ಬರುವುದು, ಜೊತೆಗೆ ಹಾಡುವುದು, ಅನೇಕ ಹಿರಿಯರಿಗೆ ಮನಸ್ಸಿನ ಆಸರೆಯಾಗುತ್ತದೆ.
Loneliness can seriously affect the health of the elderly. Going to a bhajane once a week and singing along becomes a support of the mind for many of them.
ಪಾಠದಲ್ಲಿ ತಪ್ಪೋ ಬೇರೆ ಪಾಠಾಂತರವೋ ಕಂಡಿತೇ? ನಮಗೆ ತಿಳಿಸಿ.
Noticed a mistake or a different reading? Tell us.
ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ ಬರೆಯಿರಿ