ಭಗವದ್ಗೀತೆ 4.17 ಅರ್ಥ: ಕರ್ಮಣೋ ಹ್ಯಪಿ ಬೋದ್ಧವ್ಯಂ

ಮೂರು ಪದಗಳು: ಕರ್ಮ, ವಿಕರ್ಮ, ಅಕರ್ಮ. ‘ಗಹನ’ ಎಂದರೆ ‘ದಟ್ಟ’, ದಾರಿ ಕಾಣಲು ಕಷ್ಟವಾದ ದಟ್ಟ ಕಾಡಿನಂತೆ. ‘ವಿಕರ್ಮ’ ಎಂಬುದನ್ನು ಓದುವಲ್ಲಿ ಆಚಾರ್ಯರ ದಾರಿ ಬೇರೆಯಾಗುತ್ತದೆ.

Three words: karma, vikarma, akarma. ‘Gahana’ means ‘dense’, like a thick forest in which it is hard to see a path. The acharyas part ways over how to read ‘vikarma’.

ಶಂಕರಾಚಾರ್ಯರಿಗೆ ಕರ್ಮ ಎಂದರೆ ಶಾಸ್ತ್ರ ವಿಧಿಸಿದ್ದು, ವಿಕರ್ಮ ಎಂದರೆ ಶಾಸ್ತ್ರ ನಿಷೇಧಿಸಿದ್ದು, ಅಕರ್ಮ ಎಂದರೆ ಸುಮ್ಮನಿರುವುದು. ‘ಕರ್ಮದ ನಡೆ’ ಎಂಬಲ್ಲಿ ‘ಕರ್ಮ’ ಮೂರನ್ನೂ ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ, ಮತ್ತು ‘ನಡೆ’ ಎಂದರೆ ‘ಅವುಗಳ ನಿಜ ಸ್ವರೂಪ’. ಮಧ್ವಾಚಾರ್ಯರೂ ವಿಕರ್ಮವನ್ನು ‘ನಿಷಿದ್ಧ ಕರ್ಮ’ ಎಂದೇ ಓದುತ್ತಾರೆ, ಅದು ಬಂಧಿಸುತ್ತದೆ. ಈ ಮೂರನ್ನೂ ವಿಂಗಡಿಸಿ ತಿಳಿಯದೆ ಭಗವಂತನ ದರ್ಶನವೂ ಇಲ್ಲ, ಮುಕ್ತಿಯೂ ಇಲ್ಲ ಎಂಬ ವಚನವನ್ನು ಅವರು ಉದ್ಧರಿಸುತ್ತಾರೆ.

For Shankara, karma is what scripture enjoins, vikarma what scripture forbids, and akarma remaining still. In ‘the way of action’, ‘action’ stands for all three, and ‘way’ means ‘their true nature’. Madhva too reads vikarma as ‘forbidden action’, which binds. He quotes a verse that without distinguishing these three there is neither the vision of the Lord nor liberation.

ರಾಮಾನುಜಾಚಾರ್ಯರು ವಿಕರ್ಮವನ್ನು ‘ವಿವಿಧವಾದ ಕರ್ಮ’ ಎಂದು ಓದುತ್ತಾರೆ: ನಿತ್ಯ, ನೈಮಿತ್ತಿಕ, ಕಾಮ್ಯ ಕರ್ಮಗಳು ಮತ್ತು ಅವುಗಳಿಗೆ ಬೇಕಾದ ಸಾಮಗ್ರಿ ಸಂಪಾದನೆಯಂಥ ಕೆಲಸಗಳು. ಇವುಗಳಲ್ಲಿ ತಿಳಿಯಬೇಕಾದ್ದು ಏನೆಂದರೆ, ಫಲಭೇದದಿಂದ ಬಂದ ವೈವಿಧ್ಯವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಮೋಕ್ಷವೆಂಬ ಒಂದೇ ಗುರಿಗಾಗಿ ಮಾಡುವುದು. ಇದನ್ನು 2.41ರ ‘ದೃಢವಾದ ಬುದ್ಧಿ ಒಂದೇ’ ಎಂಬ ಮಾತಿನಲ್ಲಿ ಆಗಲೇ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ ಎಂದು ಅವರು ನೆನಪಿಸುತ್ತಾರೆ. ಮತ್ತೆ, ಅಕರ್ಮ ಎಂದರೆ ‘ಆತ್ಮದ ಜ್ಞಾನ’.

Ramanuja reads vikarma as ‘varied action’: the daily, the occasional and the desire-prompted rites, and work such as earning the materials needed for them. What is to be understood in these is that, setting aside the variety that comes from different fruits, all of it is done for the single goal of liberation. This, he recalls, was already said in 2.41, ‘the resolute understanding is one’. Akarma, again, is ‘knowledge of the self’.

ಶ್ರೀಧರ ಸ್ವಾಮಿಗಳು ಮೂರನ್ನೂ ಒಟ್ಟಿಗೆ ಹಿಡಿಯುತ್ತಾರೆ. ವಿಹಿತವಾದ ಕೆಲಸದ ತತ್ತ್ವವೂ ಲೋಕಪ್ರಸಿದ್ಧವಾದಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ. ಅದನ್ನು, ಅದನ್ನು ಬಿಡುವುದನ್ನು, ಮತ್ತು ನಿಷಿದ್ಧ ಕೆಲಸವನ್ನು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ತಿಳಿಯಬೇಕು, ಏಕೆಂದರೆ ಅವುಗಳನ್ನು ತಿಳಿಯುವುದು ಕಷ್ಟ.

Sridhara Swami holds the three together. Even the truth of enjoined work is not just what is commonly known. It, its omission, and forbidden work must all be understood, because they are hard to know.

ಆಧಾರ: ಹಲವು ಮೂಲಗಳು. ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಕಾರರ ಅಭಿಪ್ರಾಯ ಭಿನ್ನವಾಗಿರುವಲ್ಲಿ ಎರಡೂ ಅರ್ಥಗಳನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದೇವೆ.

Sources: several. Where commentators differ, both readings are given here.

ಒಂದು ಕೆಲಸದ ನೈತಿಕ ತೂಕ ಅದು ಹೊರಗೆ ಹೇಗೆ ಕಾಣುತ್ತದೆ ಎಂಬುದರಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಇರುವುದಿಲ್ಲ. ಉದ್ದೇಶ, ಸಂದರ್ಭ ಮತ್ತು ಪರಿಣಾಮ ಎಲ್ಲವೂ ಅದರಲ್ಲಿ ಸೇರುತ್ತವೆ. ಅದಕ್ಕೇ ‘ಗಹನ’ ಎಂಬ ಪದ.

The moral weight of an act does not lie only in how it looks from outside. Intention, context and consequence all enter into it. That is why the word ‘deep’.

ಆಸ್ಪತ್ರೆಗಳಲ್ಲಿ ನೈತಿಕ ಸಮಿತಿಗಳು ಇರುವುದೂ ಇದಕ್ಕಾಗಿಯೇ. ಒಳ್ಳೆಯ ಉದ್ದೇಶವಿರುವ ಬುದ್ಧಿವಂತರೂ ಕೆಲವು ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬರೇ ಸರಿಯಾದ ತೀರ್ಮಾನಕ್ಕೆ ಬರಲಾರರು. ಶ್ರೀಧರ ಸ್ವಾಮಿಗಳು ಹೇಳಿದಂತೆ, ತಿಳಿದವರೊಂದಿಗೆ ವಿಚಾರ ಮಾಡಬೇಕು.

This is also why hospitals have ethics committees. Even intelligent people with good intentions cannot, on certain questions, reach the right decision alone. As Sridhara Swami says, one must inquire together with those who know.