ಭಗವದ್ಗೀತೆ 3.4 ಅರ್ಥ: ನ ಕರ್ಮಣಾಮನಾರಂಭಾನ್ನೈಷ್ಕರ್ಮ್ಯಂ

ಎರಡು ದಾರಿ ಇವೆ ಎಂದು ಹೇಳಿದ ಕೂಡಲೇ ಬರುವ ಸಹಜ ತಪ್ಪುಗ್ರಹಿಕೆಯನ್ನು ಈ ಶ್ಲೋಕ ಮುರಿಯುತ್ತದೆ. ಜ್ಞಾನದ ದಾರಿ ಎಂದರೆ ಕೆಲಸ ಬಿಡುವುದು ಎಂದು ಅರ್ಥವಲ್ಲ.

This verse breaks the misunderstanding that follows naturally once two paths have been named. The path of knowledge does not mean giving up work.

ಶಂಕರಾಚಾರ್ಯರ ವಿವರಣೆ ನೇರ. ಈ ಜನ್ಮದಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ಹಿಂದಿನ ಜನ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ಮಾಡಿದ ಯಜ್ಞಾದಿ ಕರ್ಮಗಳು ಸಂಚಿತವಾದ ಪಾಪವನ್ನು ಕಳೆದು ಸತ್ತ್ವಶುದ್ಧಿಯನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತವೆ, ಆ ಶುದ್ಧಿಯಿಂದ ಜ್ಞಾನ ಹುಟ್ಟುತ್ತದೆ. ಸಾಧನವಿಲ್ಲದೆ ಸಾಧ್ಯವಸ್ತು ಸಿಗುವುದಿಲ್ಲ ಎಂಬುದು ಅವರ ಮಾತು.

Shankara’s explanation is direct. Sacrificial and other works, performed in this life or in earlier ones, wear away accumulated wrongdoing and bring purity of mind, and knowledge arises from that purity. There is no reaching the end without the means.

ಶ್ರೀಧರ ಸ್ವಾಮಿಗಳು ಇನ್ನೊಂದು ಬದಿಯನ್ನೂ ಮುಟ್ಟುತ್ತಾರೆ: ಚಿತ್ತಶುದ್ಧಿಯಿಲ್ಲದೆ ಮಾಡಿದ ಸಂನ್ಯಾಸದಿಂದ, ಅಂದರೆ ಜ್ಞಾನವಿಲ್ಲದ ತ್ಯಾಗದಿಂದ, ಮೋಕ್ಷ ಸಿಗುವುದಿಲ್ಲ. ರಾಮಾನುಜಾಚಾರ್ಯರು ನೈಷ್ಕರ್ಮ್ಯವನ್ನೇ ಜ್ಞಾನನಿಷ್ಠೆ ಎಂದು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ: ಶುರುಮಾಡದಿರುವುದರಿಂದಲೂ ಅದು ಬರುವುದಿಲ್ಲ, ಶುರುಮಾಡಿದ್ದನ್ನು ಅರ್ಧಕ್ಕೆ ಬಿಡುವುದರಿಂದಲೂ ಬರುವುದಿಲ್ಲ.

Sridhara Swami touches the other side too: renunciation taken up without a purified mind, that is, giving up without knowledge, does not give liberation. Ramanuja takes naishkarmya itself to be the standing in knowledge: it comes neither from never beginning nor from abandoning what has been begun.

ಮಧ್ವಾಚಾರ್ಯರು ಒಂದು ಚುರುಕಾದ ತರ್ಕವನ್ನು ಮುಂದಿಡುತ್ತಾರೆ. ಕರ್ಮ ಮಾಡದಿರುವುದೇ ಮುಕ್ತಿಯಾಗಿದ್ದರೆ ಕದಲದೆ ನಿಂತ ಸ್ಥಾವರಗಳಿಗೆ ಮೊದಲು ಮುಕ್ತಿ ಸಿಗಬೇಕಿತ್ತು. ಅದಲ್ಲದೆ ಹಿಂದಿನ ಜನ್ಮಗಳ ಕರ್ಮ ಇನ್ನೂ ಉಳಿದೇ ಇರುತ್ತದೆ, ಆದ್ದರಿಂದ ಈಗ ಕೈ ಕಟ್ಟಿ ಕೂತರೆ ಲೆಕ್ಕ ಮುಗಿಯುವುದಿಲ್ಲ. ಬಂಧ ತಪ್ಪುವುದು ಕಾಮನೆಯಿಲ್ಲದೆ ಮಾಡಿದಾಗ, ಮಾಡದಿರುವುದರಿಂದ ಅಲ್ಲ ಎಂಬುದು ಅವರ ನಿಲುವು.

Madhva offers a sharp argument. If not acting were liberation, then motionless plants and stones would be liberated first. Besides, the karma of past lives is still standing, so folding one’s hands now does not close the account. Bondage is escaped by acting without desire, not by not acting at all.

ಆಧಾರ: ಹಲವು ಮೂಲಗಳು. ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಕಾರರ ಅಭಿಪ್ರಾಯ ಭಿನ್ನವಾಗಿರುವಲ್ಲಿ ಎರಡೂ ಅರ್ಥಗಳನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದೇವೆ.

Sources: several. Where commentators differ, both readings are given here.

ಬಿಡುವುದಕ್ಕೂ ಬಿಡುಗಡೆಗೂ ಇರುವ ವ್ಯತ್ಯಾಸ ಇದು. ಕೆಲಸದಿಂದ ದೂರ ಸರಿದ ಮಾತ್ರಕ್ಕೆ ಮನಸ್ಸು ಅದರಿಂದ ದೂರವಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಹಾಸಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಮಲಗಿ ಕಚೇರಿಯ ಬಗ್ಗೆಯೇ ಯೋಚಿಸುತ್ತಿರುವವನು ಕೆಲಸ ಬಿಟ್ಟಿಲ್ಲ, ಜಾಗ ಬದಲಾಯಿಸಿದ್ದಾನಷ್ಟೆ.

This is the difference between quitting and being free. Stepping away from the work does not take the mind away from it. A man lying in bed thinking about the office has not left his work. He has only changed rooms.

ವೈದ್ಯಕೀಯದಲ್ಲೂ ಇದೇ ಪಾಠ ಪದೇ ಪದೇ ಸಿಗುತ್ತದೆ. ಹೃದಯದ ತೊಂದರೆ ಇದೆ ಎಂದು ಹೆದರಿ ಎಲ್ಲ ಚಟುವಟಿಕೆಯನ್ನೂ ನಿಲ್ಲಿಸಿದವರು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಇನ್ನಷ್ಟು ದುರ್ಬಲರಾಗುತ್ತಾರೆ. ಹೃದಯದ ಪುನರ್ವಸತಿಯಲ್ಲಿ ಹಂತಹಂತವಾಗಿ ಹೆಚ್ಚಿಸುವ ವ್ಯಾಯಾಮವೇ ಚಿಕಿತ್ಸೆಯ ಭಾಗ. ಎಷ್ಟು, ಯಾವಾಗ ಎಂಬುದನ್ನು ವೈದ್ಯರ ಸಲಹೆಯಂತೆಯೇ ನಿರ್ಧರಿಸಬೇಕು, ಆದರೆ ಪೂರ್ಣ ವಿಶ್ರಾಂತಿ ತಾನಾಗಿಯೇ ಔಷಧವಲ್ಲ.

Medicine teaches the same lesson repeatedly. People who stop all activity out of fear of a heart problem usually grow weaker still. Graded, gradually increasing exercise is part of the treatment in cardiac rehabilitation. How much and when must be decided on a doctor’s advice, but complete rest is not by itself a medicine.