ಶ್ಲೋಕ (ಕನ್ನಡ)
ಅರ್ಜುನ ಉವಾಚ
ಅಥ ಕೇನ ಪ್ರಯುಕ್ತೋಽಯಂ ಪಾಪಂ ಚರತಿ ಪೂರುಷಃ।
ಅನಿಚ್ಛನ್ನಪಿ ವಾರ್ಷ್ಣೇಯ ಬಲಾದಿವ ನಿಯೋಜಿತಃ ॥ 36 ॥
ಶ್ಲೋಕ (ದೇವನಾಗರಿ)
अर्जुन उवाच
अथ केन प्रयुक्तोऽयं पापं चरति पूरुषः।
अनिच्छन्नपि वार्ष्णेय बलादिव नियोजितः ॥ 36 ॥
ಶ್ಲೋಕ (English IAST)
arjuna uvāca
atha kena prayukto’yaṃ pāpaṃ carati pūruṣaḥ|
anicchannapi vārṣṇeya balādiva niyojitaḥ || 36 ||
ಪದಶಃ ಅರ್ಥ
- ಅರ್ಜುನಃ ಉವಾಚ (अर्जुनः उवाच, arjunaḥ uvāca) = ಅರ್ಜುನನು ಹೇಳಿದನು (Arjuna said)
- ಅಥ ಕೇನ ಪ್ರಯುಕ್ತಃ (अथ केन प्रयुक्तः, atha kena prayuktaḥ) = ಹಾಗಾದರೆ ಯಾವುದರಿಂದ ಪ್ರೇರಿತನಾಗಿ (then, impelled by what)
- ಅಯಮ್ (अयम्, ayam) = ಈ (this)
- ಪಾಪಮ್ ಚರತಿ (पापम् चरति, pāpam carati) = ಪಾಪವನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಾನೆ (commits sin)
- ಪೂರುಷಃ (पूरुषः, pūruṣaḥ) = ಮನುಷ್ಯ (a person)
- ಅನಿಚ್ಛನ್ ಅಪಿ (अनिच्छन् अपि, anicchan api) = ಇಚ್ಛೆಯಿಲ್ಲದಿದ್ದರೂ (even without wishing it)
- ವಾರ್ಷ್ಣೇಯ (वार्ष्णेय, vārṣṇeya) = ಓ ವಾರ್ಷ್ಣೇಯ (O Varshneya)
- ಬಲಾತ್ ಇವ ನಿಯೋಜಿತಃ (बलात् इव नियोजितः, balāt iva niyojitaḥ) = ಬಲವಂತವಾಗಿ ತೊಡಗಿಸಲ್ಪಟ್ಟಂತೆ (as though engaged by force)
ಸಂಪೂರ್ಣ ಅರ್ಥ (ಕನ್ನಡ)
ಅರ್ಜುನ ಹೇಳಿದನು: ವಾರ್ಷ್ಣೇಯ, ಹಾಗಾದರೆ ಇಚ್ಛೆಯಿಲ್ಲದಿದ್ದರೂ, ಬಲವಂತವಾಗಿ ತೊಡಗಿಸಲ್ಪಟ್ಟಂತೆ, ಯಾವುದರಿಂದ ಪ್ರೇರಿತನಾಗಿ ಈ ಮನುಷ್ಯ ಪಾಪವನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಾನೆ?
ಸಂಪೂರ್ಣ ಅರ್ಥ (ಇಂಗ್ಲಿಷ್)
Arjuna said: Varshneya, impelled by what does a man commit sin even without wishing it, as though engaged by force?
ಶ್ಲೋಕ 3.36ರ ವಿವರಣೆContext and commentary on verse 3.36
ಅಧ್ಯಾಯದ ಕೊನೆಯ ಭಾಗ ಇಲ್ಲಿಂದ ಶುರುವಾಗುತ್ತದೆ. ‘ಅವೆರಡರ ವಶಕ್ಕೆ ಬೀಳಬಾರದು’ ಎಂದು ಹೇಳಿದ ಮೇಲೆ, ಅದು ಸಾಧ್ಯವೇ ಇಲ್ಲ ಎಂದು ತೋರಿದ ಅರ್ಜುನ ಈ ಪ್ರಶ್ನೆ ಕೇಳುತ್ತಾನೆ ಎಂದು ಶ್ರೀಧರ ಸ್ವಾಮಿಗಳು ಸಂದರ್ಭವನ್ನು ಜೋಡಿಸುತ್ತಾರೆ.
The last section of the chapter begins here. Sridhara Swami joins the thread: having been told not to fall under the sway of those two, Arjuna, finding that impossible, asks this question.
ಅವರ ಟಿಪ್ಪಣಿ ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾದದ್ದು. ವಿವೇಕದ ಬಲದಿಂದ ಕಾಮ ಕ್ರೋಧಗಳನ್ನು ತಡೆದವನೂ ಮತ್ತೆ ಪಾಪದಲ್ಲಿ ತೊಡಗುವುದು ಕಾಣುತ್ತದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಅವೆರಡಕ್ಕೂ ಮೂಲವಾದ ಬೇರೊಂದು ಪ್ರವರ್ತಕ ಇರಬಹುದೇ ಎಂಬ ಸಂಶಯದಿಂದ ಈ ಪ್ರಶ್ನೆ ಹುಟ್ಟಿದೆ.
His note is a fine one. Even a man who blocks desire and anger by the strength of discrimination is seen to fall into wrongdoing again. So the question arises out of a suspicion that there may be some deeper mover behind them both.
ಶಂಕರಾಚಾರ್ಯರ ಉಪಮೆ ನೇರ: ರಾಜನಿಂದ ನಿಯೋಜಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಸೇವಕನಂತೆ. ಮಧ್ವಾಚಾರ್ಯರು ಪ್ರಶ್ನೆಯನ್ನು ಇನ್ನೂ ನಿಖರವಾಗಿ ಇಡುತ್ತಾರೆ: ಕ್ರೋಧ ಮೊದಲಾದ ಹಲವು ಕಾರಣಗಳಿವೆ, ಕಾಮವೂ ಇದೆ. ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಯಾವುದು ಬಲವಾದದ್ದು ಎಂಬುದೇ ಅರ್ಜುನನ ಪ್ರಶ್ನೆ.
Shankara’s comparison is direct: like a servant put to a task by a king. Madhva sharpens the question further: there are many causes of action, anger and the rest, and desire as well; which of them is the strongest? That is what Arjuna is asking.
ಆಧಾರ: ಹಲವು ಮೂಲಗಳು. ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಕಾರರ ಅಭಿಪ್ರಾಯ ಭಿನ್ನವಾಗಿರುವಲ್ಲಿ ಎರಡೂ ಅರ್ಥಗಳನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದೇವೆ.
Sources: several. Where commentators differ, both readings are given here.
ಇಂದಿನ ಬದುಕಿಗೆFor life today
ಇದು ಗೀತೆಯ ಅತ್ಯಂತ ಮಾನವೀಯ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು. ಬೇಡವೆಂದು ಗೊತ್ತಿದ್ದೂ ಮಾಡಿಬಿಡುತ್ತೇವೆ, ಮತ್ತು ಆಮೇಲೆ ‘ಏಕೆ ಹಾಗೆ ಮಾಡಿದೆ’ ಎಂದು ನಮ್ಮನ್ನೇ ಕೇಳಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ.
This is one of the most human questions in the Gita. We do the thing knowing we should not, and afterwards ask ourselves why we did it.
ಅರ್ಜುನ ಇಲ್ಲಿ ಕ್ಷಮೆ ಕೇಳುತ್ತಿಲ್ಲ, ಕಾರಣ ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದಾನೆ. ತನ್ನನ್ನು ಸೋಲಿಸುತ್ತಿರುವುದು ಏನೆಂದು ತಿಳಿದರೆ ಮಾತ್ರ ಅದರ ಮೇಲೆ ಕೆಲಸ ಮಾಡಬಹುದು. ಇದೊಂದು ಒಳ್ಳೆಯ ಪ್ರಶ್ನೆ.
Arjuna is not asking for forgiveness here. He is asking for a cause. Only when you know what is defeating you can you work on it. It is a good question.
ಪಾಠದಲ್ಲಿ ತಪ್ಪೋ ಬೇರೆ ಪಾಠಾಂತರವೋ ಕಂಡಿತೇ? ನಮಗೆ ತಿಳಿಸಿ.
Noticed a mistake or a different reading? Tell us.
ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ ಬರೆಯಿರಿ