ಭಗವದ್ಗೀತೆ 3.8 ಅರ್ಥ: ನಿಯತಂ ಕುರು ಕರ್ಮ

ನಿಯತ ಎಂಬ ಪದಕ್ಕೆ ಶಂಕರಾಚಾರ್ಯರೂ ಶ್ರೀಧರ ಸ್ವಾಮಿಗಳೂ ‘ನಿತ್ಯ’ ಎಂದು ಅರ್ಥ ಕೊಡುತ್ತಾರೆ. ಶಾಸ್ತ್ರ ಹೇಳಿದ, ಯಾವ ಫಲವನ್ನೂ ಹೆಸರಿಸದೆ ಮಾಡಬೇಕಾದ, ತನ್ನ ಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ಒಪ್ಪುವ ಕರ್ಮ ಅದು. ಮಧ್ವಾಚಾರ್ಯರೂ ಅದನ್ನೇ ‘ವರ್ಣಾಶ್ರಮಕ್ಕೆ ಒಪ್ಪುವ ಕರ್ಮ’ ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ.

Shankara and Sridhara Swami both take niyata to mean nitya, the daily obligatory work: what scripture lays down for a person’s station, to be done without naming any fruit for it. Madhva says the same, calling it the work appropriate to one’s varna and ashrama.

ರಾಮಾನುಜಾಚಾರ್ಯರ ಪಾಠ ಬೇರೆ ದಿಕ್ಕಿನದು. ಅವರು ನಿಯತ ಎಂಬುದನ್ನು ‘ವ್ಯಾಪ್ತ’, ಅಂದರೆ ದೇಹದ ಜೊತೆ ಸೇರಿಕೊಂಡಿರುವವನಿಗೆ ಹಾಸುಹೊಕ್ಕಾಗಿರುವುದು ಎಂದು ಓದುತ್ತಾರೆ. ಅದಲ್ಲದೆ ಇಲ್ಲಿ ‘ಅಕರ್ಮ’ ಎಂದರೆ ಜ್ಞಾನನಿಷ್ಠೆಯೇ ಎಂದು ಅವರು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಈ ಸಾಲಿನ ಅರ್ಥ ಅವರ ಪ್ರಕಾರ: ಜ್ಞಾನನಿಷ್ಠೆಗಿಂತಲೂ ಕರ್ಮವೇ ಹೆಚ್ಚಿನದು, ಏಕೆಂದರೆ ಅದು ಮಾಡಲು ಸುಲಭ ಮತ್ತು ಜಾರುವ ಸಾಧ್ಯತೆ ಕಡಿಮೆ, ಮತ್ತು ಆತ್ಮದ ಅಕರ್ತೃತ್ವದ ಅರಿವು ಕರ್ಮಯೋಗದ ಒಳಗೇ ಸೇರಿದೆ.

Ramanuja’s reading runs in another direction. He takes niyata as ‘pervaded’, woven into anyone joined to a body. He also takes akarma here to mean the standing in knowledge itself. So the line means, on his reading, that action is better even than the standing in knowledge, because it is easy to do and carries little risk of a slip, and because the recognition that the self is not the doer is folded inside karma yoga anyway.

ಮೂರನೆಯ ಸಾಲನ್ನು ಶ್ರೀಧರ ಸ್ವಾಮಿಗಳು ಸರಳವಾಗಿ ಓದುತ್ತಾರೆ: ಎಲ್ಲ ಕರ್ಮವನ್ನೂ ಬಿಟ್ಟರೆ ಶರೀರದ ನಿರ್ವಹಣೆಯೂ ಆಗುವುದಿಲ್ಲ. ರಾಮಾನುಜಾಚಾರ್ಯರು ಇದಕ್ಕೆ ಒಂದು ತಿರುವು ಕೊಡುತ್ತಾರೆ: ಸಾಧನೆ ಮುಗಿಯುವವರೆಗೆ ದೇಹವನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಲೇಬೇಕು, ಮತ್ತು ಆ ದೇಹಧಾರಣೆಯೂ ನ್ಯಾಯವಾಗಿ ಸಂಪಾದಿಸಿದ್ದರಿಂದ, ಯಜ್ಞದ ಉಳಿಕೆಯಿಂದಲೇ ನಡೆಯಬೇಕು.

Sridhara Swami reads the third line plainly: give up all work and the upkeep of the body itself fails. Ramanuja gives it a turn: the body must be kept until the practice is complete, and that keeping too must come from what is honestly earned and left over from sacrifice.

ಆಧಾರ: ಹಲವು ಮೂಲಗಳು. ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಕಾರರ ಅಭಿಪ್ರಾಯ ಭಿನ್ನವಾಗಿರುವಲ್ಲಿ ಎರಡೂ ಅರ್ಥಗಳನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದೇವೆ.

Sources: several. Where commentators differ, both readings are given here.

ದೊಡ್ಡ ದೊಡ್ಡ ಆದರ್ಶಗಳ ನಡುವೆ ಗೀತೆ ಇಲ್ಲಿ ಒಂದು ತೀರಾ ಸಾಮಾನ್ಯ ಮಾತನ್ನು ಇಡುತ್ತದೆ. ಕೆಲಸ ಮಾಡದಿದ್ದರೆ ಊಟವೂ ಇಲ್ಲ.

In the middle of large ideals the Gita puts down a very ordinary sentence here. Without work there is no meal either.

‘ನಿಯತ ಕರ್ಮ’ ಎಂದರೆ ದೊಡ್ಡ ಸಾಧನೆಯ ಕೆಲಸ ಎಂದಲ್ಲ. ನಮ್ಮ ಜಾಗಕ್ಕೆ ಬಂದ, ಯಾರೂ ನೋಡದ, ಯಾವ ಪ್ರಶಂಸೆಯೂ ಇಲ್ಲದ ದಿನದ ಕೆಲಸ. ಅದನ್ನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಮಾಡುವುದೇ ಇಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದ ಸಾಧನೆ.

The work laid down for you does not mean some great work of achievement. It means the day’s work that has come to your place, which nobody watches and nobody praises. Doing that well is the practice being spoken of.